Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa akoramidisu po umiarkowanym spożyciu alkoholu. Istotne klinicznie jest natomiast samo schorzenie, w którym stosuje się akoramidis, czyli kardiomiopatia amyloidowa transtyretynowa – alkohol, szczególnie w większych ilościach, może nasilać niewydolność serca i sprzyjać zaburzeniom rytmu, zwłaszcza migotaniu przedsionków. Biegunka i ból brzucha należą do częstych działań niepożądanych akoramidisu^[1], a alkohol może u niektórych osób nasilać dolegliwości żołądkowo-jelitowe.

Mechanizm

Nie jest znany mechanizm, przez który alkohol i akoramidis wpływałyby na siebie w istotnym stopniu. ChPL akoramidisu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani wśród interakcji^[1]. Akoramidis jest wydalany głównie po glukuronidacji, a w badaniach in vitro uznano za mało prawdopodobne klinicznie znaczące interakcje zależne od UDP-glukuronozylotransferaz lub cytochromu P450^[1]. Etanol jest metabolizowany głównie przez dehydrogenazę alkoholową i CYP2E1, więc nie ma podstaw do oczekiwania interakcji farmakokinetycznej. Akoramidis nie działa ośrodkowo ani nie wpływa na ciśnienie tętnicze, dlatego nie przewiduje się też sumowania działań farmakodynamicznych. Słowo „alkohol” pojawia się w ChPL wyłącznie w nazwach substancji pomocniczych otoczki tabletki – alkoholu poliwinylowego i kopolimeru szczepionego makrogolu i alkoholu poliwinylowego – które nie są etanolem^[1].

Monitorować

• objawy niewydolności serca (duszność, obrzęki, przyrost masy ciała) u osób regularnie pijących alkohol
• kołatanie serca i nieregularne tętno po spożyciu alkoholu
• nasilenie biegunki lub bólu brzucha