Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Amisulpryd / Amisulpryd i wardenafil

Amisulpryd i wardenafil

Jaki opis pokazać?

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz amisulprydu z wardenafilem.

Nie przyjmuj wardenafilu razem z amisulprydem i porozmawiaj z lekarzem o bezpieczniejszym leku na erekcję lub o zmianie leczenia psychiatrycznego.

Połączenie przeciwwskazaneAmisulpryd+ WardenafilNie łącz amisulprydu z wardenafilem.Nie przyjmuj wardenafilu razem z amisulprydem i porozmawiaj z lekarzem o bezpieczniejszym leku na erekcję lub o zmianie leczenia psychiatrycznego.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj wardenafilu razem z amisulprydem i porozmawiaj z lekarzem o bezpieczniejszym leku na erekcję lub o zmianie leczenia psychiatrycznego.

Te dwa leki razem mogą zaburzać rytm serca i prowadzić do groźnej arytmii. Oba obniżają też ciśnienie, przez co możesz odczuwać zawroty głowy lub zemdleć. Problemy z erekcją mogą być skutkiem ubocznym leku przeciwpsychotycznego, a lekarz może temu zaradzić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • silne zawroty głowy przy wstawaniu
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz amisulprydu z wardenafilem[1]. Jeśli pacjent wymaga leczenia zaburzeń erekcji, wybierz inhibitor PDE5 bez istotnego wpływu na odstęp QT, np. tadalafil lub syldenafil, i zachowaj ostrożność z powodu sumowania działania hipotensyjnego[1]. Rozważ też, czy zaburzenia erekcji nie wynikają z hiperprolaktynemii wywołanej amisulprydem, i w porozumieniu z psychiatrą oceń zmianę leku przeciwpsychotycznego na lek słabiej zwiększający stężenie prolaktyny.

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest addycyjne wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego, szczególnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii lub wrodzonym wydłużeniu QT. Dodatkowo może wystąpić niedociśnienie ortostatyczne z zawrotami głowy i omdleniem.

Mechanizm

Amisulpryd wydłuża odstęp QT w zależności od dawki i może wywołać torsade de pointes. Wardenafil również wydłuża odstęp QT, dlatego ich działania na repolaryzację komór sumują się. Amisulprydu nie łączy się z lekami, które mogą wydłużyć odstęp QT[1]. Oba leki obniżają ponadto ciśnienie tętnicze – wardenafil przez rozszerzenie naczyń, a amisulpryd przez blokadę receptorów alfa-adrenergicznych, a jednoczesne stosowanie amisulprydu z lekami obniżającymi ciśnienie wymaga rozwagi[1]. Nie ma interakcji farmakokinetycznej, ponieważ amisulpryd nie hamuje izoenzymu CYP3A4 odpowiedzialnego za metabolizm wardenafilu[2].

Metabolizm i transportery

  • Wardenafil: inhibitor P-gp[3], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • ciśnienie tętnicze, w tym w pozycji stojącej
  • stężenie prolaktyny przy zaburzeniach erekcji

Bezpieczniejsze alternatywy

tadalafilsyldenafilarypiprazol

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Symamis 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/symamis-100402758/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levitra 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/levitra-100113741/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levitra. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/levitra-100113741/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Alkohol przy tych lekach

Niekorzystna interakcjaAmisulpryda alkoholZalecaj choremu leczonemu amisulprydem unikanie alkoholu.Nie pij alkoholu w trakcie leczenia, a jeśli już wypijesz, nie prowadź pojazdów i nie obsługuj maszyn.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie pij alkoholu w trakcie leczenia, a jeśli już wypijesz, nie prowadź pojazdów i nie obsługuj maszyn.

Ten lek może nasilać działanie alkoholu na układ nerwowy. Po alkoholu możesz być bardziej senny, ospały i mieć gorszą koncentrację niż zwykle. Producent leku nie zaleca łączenia go z alkoholem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność lub ospałość
  • zawroty głowy
  • trudności z koncentracją i spowolnienie
  • niepewność chodu lub utrata równowagi
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Zalecaj choremu leczonemu amisulprydem unikanie alkoholu. Jeśli pacjent mimo to sięga po alkohol, powinien ograniczyć ilość do minimum, nie prowadzić pojazdów i nie obsługiwać maszyn. Połączenie nie wymaga zmiany dawki leku, wymaga natomiast poinformowania pacjenta o ryzyku nasilonej sedacji.[1]

Skutek kliniczny

Możliwe jest nasilenie senności, spowolnienia, zawrotów głowy i zaburzeń koncentracji, a przez to pogorszenie sprawności psychofizycznej, np. podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Połączenie nie jest przeciwwskazane, ale ChPL zalicza je do skojarzeń niewskazanych.[1]

Mechanizm

Amisulpryd i alkohol działają hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, więc ich efekty mogą się sumować. Według ChPL amisulpryd może nasilać działanie alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy.[1] Jednocześnie dostępne dane nie wskazują, by lek zwiększał szkodliwość samego alkoholu dla organizmu.

Monitorować

  • nasilenie senności i spowolnienia psychoruchowego
  • zawroty głowy i zaburzenia koncentracji
  • sprawność psychofizyczna przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Symamis 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/symamis-100402758/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuWardenafila alkoholPoinformuj pacjenta, że niewielka ilość alkoholu nie wchodzi w istotną interakcję z wardenafilem, ale większe ilości mogą osłabić działanie leku i nasilić zawroty głowy.W dniu przyjęcia wardenafilu ogranicz alkohol do niewielkiej ilości, bo dzięki temu lek zadziała lepiej i zmniejszysz ryzyko zawrotów głowy.szybki (godziny)badania kliniczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

W dniu przyjęcia wardenafilu ogranicz alkohol do niewielkiej ilości, bo dzięki temu lek zadziała lepiej i zmniejszysz ryzyko zawrotów głowy.

Niewielka ilość alkoholu nie zmienia działania wardenafilu i nie powoduje groźnych spadków ciśnienia. Większa ilość alkoholu sama w sobie utrudnia uzyskanie erekcji, więc lek może wtedy działać słabiej. Po kilku drinkach mogą też nasilić się zawroty głowy, ból głowy i uderzenia gorąca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne zawroty głowy lub zamroczenie przy wstawaniu
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • kołatanie serca
  • silny ból głowy
  • brak działania leku po wypiciu alkoholu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PD – antagonizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Poinformuj pacjenta, że niewielka ilość alkoholu nie wchodzi w istotną interakcję z wardenafilem, ale większe ilości mogą osłabić działanie leku i nasilić zawroty głowy. Doradź ograniczenie alkoholu w dniu przyjęcia wardenafilu, szczególnie u pacjentów leczonych lekami obniżającymi ciśnienie lub alfa-adrenolitykami. Przy nawracającym braku skuteczności leku zapytaj o ilość wypijanego alkoholu, zanim rozważysz zwiększenie dawki.

Skutek kliniczny

Przy umiarkowanym spożyciu alkoholu nie należy oczekiwać istotnego klinicznie spadku ciśnienia ani zmian rytmu serca. Większe ilości alkoholu mogą nasilać zawroty głowy, uderzenia gorąca, ból głowy i niedociśnienie ortostatyczne oraz zmniejszać skuteczność wardenafilu w leczeniu zaburzeń erekcji.

Mechanizm

Umiarkowana ilość alkoholu nie zmienia stężenia wardenafilu we krwi, a w badaniu wardenafil nie nasilał wpływu alkoholu na ciśnienie tętnicze i rytm serca. Wardenafil podany w dawce 20 mg razem z alkoholem (średnie maksymalne stężenie alkoholu we krwi 73 mg/dl) nie zmieniał swojej farmakokinetyki[1] W tym samym badaniu wardenafil nie nasilał wpływu alkoholu na ciśnienie tętnicze i częstość pracy serca[1] Teoretycznie oba czynniki rozszerzają naczynia krwionośne i obniżają ciśnienie, dlatego przy ilościach alkoholu większych niż badane nie można wykluczyć sumowania się tego działania. Alkohol działa też przeciwnie do celu leczenia, ponieważ hamuje ośrodkowo pobudzenie seksualne i pogarsza erekcję. Ulotka dla pacjenta informuje, że napoje alkoholowe mogą nasilać problemy z uzyskaniem erekcji[1] Charakterystyki wszystkich trzech produktów wardenafilu mają ten sam zapis i żadna nie zaleca unikania alkoholu ani nie wymienia go w przeciwwskazaniach[1]

Metabolizm i transportery

  • Wardenafil: inhibitor P-gp[2], wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • zawroty głowy i objawy niedociśnienia ortostatycznego po większej ilości alkoholu
  • skuteczność leczenia zaburzeń erekcji u pacjentów regularnie pijących alkohol

Kiedy ocena się zmienia

Ilość alkoholu powodująca stężenie we krwi wyższe niż badane 73 mg/dlilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieBrak danych dla stężeń alkoholu wyższych niż badane w ChPL. Przy dużych ilościach alkoholu rośnie ryzyko addycyjnego działania hipotensyjnego i spadku skuteczności wardenafilu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levitra 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/levitra-100113741/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levitra. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/levitra-100113741/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 49

Połączenie przeciwwskazaneAmisulpryd+ AtomoksetynaNie należy łączyć amisulprydu z atomoksetyną i trzeba skontaktować się z lekarzem prowadzącym w celu zamiany jednego z leków.Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje o dalszym leczeniu.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje o dalszym leczeniu.

Amisulpryd i atomoksetyna mogą wpływać na rytm serca, a razem ten wpływ się sumuje. Może to prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca, a rzadziej do drgawek. Tych leków zwykle nie należy łączyć.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • drgawki
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie należy łączyć amisulprydu z atomoksetyną i trzeba skontaktować się z lekarzem prowadzącym w celu zamiany jednego z leków. ChPL amisulprydu ujmuje leki wydłużające odstęp QT w przeciwwskazaniach[1]. Część ChPL amisulprydu wymienia w przeciwwskazaniach tylko konkretne substancje wywołujące torsade de pointes, wśród których nie ma atomoksetyny[2]. Jeśli lekarz po ocenie korzyści i ryzyka utrzyma oba leki, konieczne są EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia, wyrównanie potasu i magnezu oraz unikanie innych leków wydłużających QT i inhibitorów CYP2D6, które według ChPL atomoksetyny mogą zwiększyć jej ekspozycję 6–8 razy[3].

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT, torsade de pointes i nagłego zgonu sercowego. Możliwe jest też zwiększone ryzyko napadów drgawek.

Mechanizm

Amisulpryd i atomoksetyna mogą wydłużać odstęp QT, a ich działanie na repolaryzację komór sumuje się. ChPL amisulprydu przeciwwskazuje jednoczesne stosowanie z lekami, które mogą wydłużyć odstęp QT[1]. ChPL atomoksetyny podaje, że ryzyko wydłużenia odstępu QT może się zwiększyć przy jednoczesnym stosowaniu leków neuroleptycznych[3]. Dodatkowo oba leki mogą obniżać próg drgawkowy, a ChPL atomoksetyny zaleca ostrożność przy łączeniu z lekami neuroleptycznymi z tego powodu[3].

Metabolizm i transportery

  • Atomoksetyna: wrażliwy substrat CYP2D6[4]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • tętno i ciśnienie tętnicze
  • objawy napadów drgawek

Bezpieczniejsze alternatywy

arypiprazolmetylofenidat

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Symamis 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/symamis-100402758/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Masultab 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/masultab-100436303/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kamaptin 10 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kamaptin-100430861/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAmisulpryd+ CylostazolNależy unikać jednoczesnego stosowania amisulprydu i cylostazolu i w miarę możliwości zastąpić amisulpryd lekiem przeciwpsychotycznym o małym wpływie na odstęp QT.Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który je przepisał, i powiedz mu, że przyjmujesz oba.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który je przepisał, i powiedz mu, że przyjmujesz oba.

Amisulpryd i cylostazol mogą oba wpływać na pracę serca. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, które mogą powodować zawroty głowy, omdlenia, a rzadko zagrażać życiu. Zwykle lekarz wybiera wtedy inny lek albo dokładnie kontroluje pracę serca badaniem EKG.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność albo ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać jednoczesnego stosowania amisulprydu i cylostazolu i w miarę możliwości zastąpić amisulpryd lekiem przeciwpsychotycznym o małym wpływie na odstęp QT. ChPL amisulprydu przeciwwskazuje łączenie go z lekami, które mogą wydłużyć odstęp QT[1]. Jeżeli lekarz prowadzący uzna połączenie za niezbędne, przed jego rozpoczęciem należy wykonać EKG z oceną QTc oraz oznaczyć stężenie potasu i magnezu, wyrównać zaburzenia elektrolitowe i powtarzać EKG w trakcie leczenia. Wydłużenie QTc lub pojawienie się komorowych zaburzeń rytmu wymaga odstawienia jednego z leków.

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu typu torsade de pointes, które mogą prowadzić do omdlenia lub nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, zaburzeniach czynności nerek (kumulacja amisulprydu) i chorobie serca, która często współistnieje u pacjentów z chromaniem przestankowym.

Mechanizm

Połączenie należy uznać za przeciwwskazane, ponieważ oba leki zwiększają ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca. Amisulpryd wydłuża odstęp QT w sposób zależny od dawki, a ChPL amisulprydu przeciwwskazuje jednoczesne stosowanie z lekami, które mogą wydłużyć odstęp QT[1]. Cylostazol jest inhibitorem fosfodiesterazy III, czyli leku z grupy o znanym działaniu proarytmicznym, a jego ChPL przeciwwskazuje stosowanie u osób z wydłużonym odstępem QTc, częstoskurczem komorowym, migotaniem komór lub wieloogniskową ekstrasystolią komorową w wywiadzie[2]. Sumowanie się działania wydłużającego QT i proarytmicznego zwiększa ryzyko torsade de pointes. Nie ma istotnej interakcji farmakokinetycznej, ponieważ amisulpryd nie jest substratem CYP3A4 ani CYP2C19, które odpowiadają za metabolizm cylostazolu.

Metabolizm i transportery

  • Cylostazol: słaby inhibitor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[4], substrat CYP2C19[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość i miarowość rytmu serca
  • czynność nerek (klirens kreatyniny)

Bezpieczniejsze alternatywy

arypiprazolkariprazynalurazydon

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 25 ml/minpacjentinterakcja nie dotyczyPrzy klirensie kreatyniny ≤25 ml/min cylostazol jest przeciwwskazany niezależnie od innych leków, a jednocześnie zaburzenia czynności nerek sprzyjają kumulacji amisulprydu wydalanego przez nerki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Symamis 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/symamis-100402758/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cilozek 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cilozek-100312759/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cilozek. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cilozek-100312759/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBenzamidy (np. amisulpryd, tiapryd, sulpiryd)+ Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. escytalopram, sertralina, cytalopram) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu benzamidu i SSRI należy ocenić czynniki ryzyka wydłużenia QT, wykonać EKG przed włączeniem drugiego leku i po osiągnięciu stanu stacjonarnego oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu.Jeśli przyjmujesz lek z grupy benzamidów razem z lekiem przeciwdepresyjnym z grupy SSRI, nie zmieniaj dawek na własną rękę i zapytaj lekarza, czy potrzebujesz badania EKG.szybki (godziny)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek z grupy benzamidów razem z lekiem przeciwdepresyjnym z grupy SSRI, nie zmieniaj dawek na własną rękę i zapytaj lekarza, czy potrzebujesz badania EKG.

Leki z grupy benzamidów, na przykład amisulpryd, sulpiryd czy tiapryd, oraz leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI, na przykład escytalopram, cytalopram czy sertralina, mogą wpływać na rytm serca. Przyjmowane razem mogą zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Mogą też nasilać drżenie, sztywność mięśni i uczucie niepokoju w nogach. Lekarz może zlecić ci badanie EKG i badanie krwi, aby bezpiecznie prowadzić leczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • drżenie rąk, sztywność mięśni lub spowolnienie ruchów
  • silny niepokój ruchowy i trudność z usiedzeniem w miejscu
  • splątanie, nudności i ból głowy
  • wysoka gorączka ze sztywnością mięśni
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu benzamidu i SSRI należy ocenić czynniki ryzyka wydłużenia QT, wykonać EKG przed włączeniem drugiego leku i po osiągnięciu stanu stacjonarnego oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu. Połączenia z cytalopramem lub escytalopramem należy unikać, ponieważ ChPL tych leków przeciwwskazuje ich stosowanie z innymi lekami wydłużającymi QT. Jeśli SSRI jest konieczny u pacjenta leczonego amisulprydem lub sulpirydem, lepszym wyborem jest sertralina w najmniejszej skutecznej dawce. U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek należy dostosować dawkę benzamidu do czynności nerek. Nie należy dołączać kolejnych leków wydłużających QT ani leków powodujących zaburzenia elektrolitowe bez kontroli EKG.

Skutek kliniczny

Najgroźniejszym skutkiem jest wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego[1]. Ryzyko rośnie przy dużych dawkach, hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobach serca i upośledzonej czynności nerek[1]. Częstszym, ale mniej groźnym skutkiem jest nasilenie objawów pozapiramidowych, zwłaszcza akatyzji i drżenia. Możliwa jest również hiponatremia, szczególnie u osób starszych. Rzadko opisywano złośliwy zespół neuroleptyczny.

Mechanizm

Benzamidy i SSRI mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działania na repolaryzację komór sumują się. Dotyczy to wszystkich leków obu grup, choć siła działania jest różna. Spośród benzamidów najsilniej wydłużają QT amisulpryd i sulpiryd, a spośród SSRI cytalopram i escytalopram[2]. Ich działanie zależy od dawki. Oba typy leków mogą też wywoływać objawy pozapiramidowe. Benzamidy blokują receptory dopaminowe D2, a SSRI pośrednio hamują przekaźnictwo dopaminergiczne przez serotoninę, co sumuje ryzyko akatyzji, drżenia i parkinsonizmu. Obie grupy mogą także powodować hiponatremię. Interakcja farmakokinetyczna nie ma istotnego znaczenia, ponieważ benzamidy są wydalane głównie w postaci niezmienionej przez nerki i nie zależą od enzymów hamowanych przez fluwoksaminę, fluoksetynę czy paroksetynę.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem połączenia, po osiągnięciu stanu stacjonarnego i po każdym zwiększeniu dawki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • stężenie sodu w surowicy, zwłaszcza u osób starszych
  • czynność nerek (eGFR) w przypadku benzamidów
  • objawy pozapiramidowe, w tym akatyzja i drżenie
  • kołatania serca, zawroty głowy i omdlenia

Kiedy ocena się zmienia

Wysokadawka · benzamidyryzyko rośnieWydłużenie QT przez amisulpryd i sulpiryd zależy od dawki, dlatego duże dawki benzamidu wyraźnie zwiększają ryzyko interakcji.
Wysokadawka · selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoninyryzyko rośnieWpływ cytalopramu i escytalopramu na QT zależy od dawki. Stosowanie maksymalnych dawek SSRI zwiększa ryzyko interakcji.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe, hiponatremia i pogorszona czynność nerek, co nasila ryzyko wydłużenia QT i objawów niepożądanych.
eGFR ≤ 60benzamidyryzyko rośnieBenzamidy są wydalane głównie przez nerki, więc przy obniżonym eGFR ich stężenie rośnie, a wraz z nim ryzyko wydłużenia QT. Wymaga to zmniejszenia dawki benzamidu.

Źródła

  1. Aletras G, Bachlitzanaki M, Eleftheriadou E, Pitarokoilis M, Foukarakis EG. Aborted Sudden Cardiac Death Due to Acquired QT Prolongation: A Case Report. Cureus. 2025;17(2):e78496. doi: 10.7759/cureus.78496. PMID: 40062085.
  2. Poluzzi E, Raschi E, Koci A, Moretti U, Spina E, Behr ER, et al. Antipsychotics and torsadogenic risk: signals emerging from the US FDA Adverse Event Reporting System database. Drug Saf. 2013;36(6):467-79. doi: 10.1007/s40264-013-0032-z. PMID: 23553446.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBenzamidy (np. amisulpryd, tiapryd, sulpiryd)+ Triazole (np. flukonazol, pozakonazol, worykonazol) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu benzamidu i triazolu wydłużającego odstęp QT należy unikać tego połączenia, a gdy jest ono niezbędne, prowadzić je pod kontrolą EKG i elektrolitów.Nie przyjmuj tych leków razem bez wiedzy lekarza i powiedz mu o wszystkich swoich lekach, a jeśli lekarz zdecyduje się je połączyć, wykonaj zleconą kontrolę EKG i badania krwi.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem bez wiedzy lekarza i powiedz mu o wszystkich swoich lekach, a jeśli lekarz zdecyduje się je połączyć, wykonaj zleconą kontrolę EKG i badania krwi.

Niektóre leki stosowane w zaburzeniach psychicznych i ruchowych, takie jak amisulpryd, sulpiryd czy tiapryd, mogą wpływać na rytm serca. Podobne działanie mają niektóre leki przeciwgrzybicze, na przykład flukonazol, worykonazol, pozakonazol i itrakonazol. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Ryzyko jest większe u osób starszych, z chorobami serca lub nerek i z niskim poziomem potasu we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • omdlenie lub nagła utrata przytomności
  • drgawki
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu benzamidu i triazolu wydłużającego odstęp QT należy unikać tego połączenia, a gdy jest ono niezbędne, prowadzić je pod kontrolą EKG i elektrolitów. Przed włączeniem leczenia należy wykonać EKG z oceną QTc oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu. Nie należy rozpoczynać połączenia przy wyjściowo wydłużonym QTc. EKG trzeba powtórzyć po osiągnięciu stanu stacjonarnego obu leków i po każdym zwiększeniu dawki. Dawkę benzamidu należy dostosować do czynności nerek, a przy wydłużeniu QTc odstawić benzamid lub zmienić lek przeciwgrzybiczy. Gdy leczenie przeciwgrzybicze jest konieczne, warto rozważyć echinokandynę lub izawukonazol.

Skutek kliniczny

Jednoczesne stosowanie benzamidu i triazolu wydłużającego QT zwiększa ryzyko nadmiernego wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, który może prowadzić do omdlenia lub nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest największe przy amisulprydzie, dużych dawkach, zaburzeniach elektrolitowych, niewydolności nerek, bradykardii i chorobach serca[1].

Mechanizm

Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i polega na sumowaniu się działania wydłużającego odstęp QT. Benzamidy (amisulpryd, sulpiryd, tiapryd) blokują kanały potasowe odpowiedzialne za repolaryzację komór i w zależności od stężenia wydłużają odstęp QT. Flukonazol, worykonazol, pozakonazol i itrakonazol również wydłużają odstęp QT[2]. Benzamidy są wydalane głównie w postaci niezmienionej przez nerki i praktycznie nie są metabolizowane przez CYP3A4, dlatego hamowanie tego enzymu przez triazole nie zwiększa istotnie ich stężenia. Brak par tiaprydu i sulpirydu w bazie oznacza brak danych, a nie brak ryzyka, ponieważ mechanizm jest wspólny dla całej grupy benzamidów.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem połączenia i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • czynność nerek (eGFR)
  • częstość rytmu serca – bradykardia zwiększa ryzyko
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 60pacjentryzyko rośnieBenzamidy są wydalane głównie przez nerki, więc przy obniżonym eGFR ich stężenie rośnie, a wraz z nim wydłużenie QT. Flukonazol także jest wydalany przez nerki. Konieczne jest zmniejszenie dawki benzamidu i częstsza kontrola EKG.
Duża dawkadawka · benzamidyryzyko rośnieWydłużenie QT przez benzamidy zależy od stężenia, dlatego duże dawki, szczególnie amisulprydu, istotnie zwiększają ryzyko w połączeniu z triazolem.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują pogorszenie czynności nerek, choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, co zwiększa ryzyko torsade de pointes.

Źródła

  1. He L, Yu Y, Wei Y, Huang J, Shen Y, Li H. Characteristics and Spectrum of Cardiotoxicity Induced by Various Antipsychotics: A Real-World Study From 2015 to 2020 Based on FAERS. Front Pharmacol. 2022;12:815151. doi: 10.3389/fphar.2021.815151. PMID: 35185550.
  2. Vandael E, Vandenberk B, Vandenberghe J, Spriet I, Willems R, Foulon V. Development of a risk score for QTc-prolongation: the RISQ-PATH study. Int J Clin Pharm. 2017;39(2):424-432. doi: 10.1007/s11096-017-0446-2. PMID: 28281228.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBenzamidy (np. amisulpryd, tiapryd, sulpiryd)+ Agoniści dopaminy (np. ropinirol, pramipeksol, rotygotyna) klasaNależy unikać jednoczesnego stosowania benzamidu i agonisty dopaminy, ponieważ leki te wzajemnie znoszą swoje działanie.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy benzamidów i lek naśladujący działanie dopaminy, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem o zmianie leczenia.szybki (godziny)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy benzamidów i lek naśladujący działanie dopaminy, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem o zmianie leczenia.

Leki z grupy benzamidów, takie jak amisulpryd, sulpiryd i tiapryd, blokują w mózgu działanie dopaminy. Leki takie jak ropinirol, pramipeksol, rotygotyna, apomorfina czy pirybedyl działają odwrotnie, czyli naśladują dopaminę. Gdy przyjmujesz je razem, każdy z nich osłabia działanie drugiego. Może to nasilić objawy choroby Parkinsona lub zespołu niespokojnych nóg albo spowodować powrót objawów, na które przyjmujesz lek uspokajający lub przeciwpsychotyczny.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone drżenie, sztywność mięśni lub spowolnienie ruchów
  • trudności z chodzeniem, potykanie się lub upadki
  • nasilenie nieprzyjemnych doznań i potrzeby poruszania nogami wieczorem i w nocy
  • powrót lub nasilenie niepokoju, omamów albo dziwnych myśli
  • kołatanie serca, omdlenie lub silne zawroty głowy
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Należy unikać jednoczesnego stosowania benzamidu i agonisty dopaminy, ponieważ leki te wzajemnie znoszą swoje działanie. U chorego z chorobą Parkinsona, który wymaga leczenia przeciwpsychotycznego, zamiast amisulprydu, sulpirydu lub tiaprydu należy rozważyć kwetiapinę albo klozapinę w małej dawce przy zachowaniu wymaganej kontroli morfologii. Jeśli benzamid stosowano jako lek przeciwwymiotny lub uspokajający, warto zastąpić go lekiem nieblokującym ośrodkowych receptorów dopaminowych. U chorego z psychozą, u którego rozważa się włączenie ropinirolu lub pramipeksolu z powodu zespołu niespokojnych nóg, lepszym wyborem bywa pregabalina lub gabapentyna. Gdy połączenia nie da się uniknąć, należy stosować najmniejsze skuteczne dawki i ściśle obserwować zarówno objawy ruchowe, jak i psychiczne. Przy apomorfinie trzeba dodatkowo pamiętać, że zarówno ona, jak i amisulpryd mogą wydłużać odstęp QT.

Skutek kliniczny

U chorego z chorobą Parkinsona lub zespołem niespokojnych nóg benzamid może nasilić objawy ruchowe, czyli spowolnienie, sztywność, drżenie i zaburzenia chodu, a także objawy zespołu niespokojnych nóg. U chorego leczonego z powodu psychozy agonista dopaminy może osłabić działanie przeciwpsychotyczne i sprzyjać nawrotowi omamów, urojeń lub pobudzenia. Agonista może też osłabić hamowanie wydzielania prolaktyny, a benzamid zniweczyć działanie agonisty obniżające prolaktynę[1]. W efekcie oba leki działają słabiej, niż wynikałoby z ich dawek, a próby zwiększania dawek nasilają działania niepożądane każdego z nich.

Mechanizm

Benzamidy (amisulpryd, sulpiryd, tiapryd) są wybiórczymi antagonistami receptorów dopaminowych D2 i D3, a agoniści dopaminy (ropinirol, pramipeksol, rotygotyna, apomorfina, pirybedyl) pobudzają te same receptory[1]. Oba rodzaje leków konkurują o te same miejsca wiązania, więc ich działanie znosi się wzajemnie. Benzamid blokuje działanie przeciwparkinsonowskie agonisty w prążkowiu, a agonista osłabia działanie przeciwpsychotyczne benzamidu w układzie mezolimbicznym. Mechanizm wynika z budowy receptorowej obu grup i dotyczy wszystkich wymienionych leków.

Monitorować

  • nasilenie objawów parkinsonowskich (spowolnienie, sztywność, drżenie, zaburzenia chodu i upadki)
  • nawrót lub nasilenie objawów psychotycznych (omamy, urojenia, pobudzenie)
  • nasilenie objawów zespołu niespokojnych nóg
  • stężenie prolaktyny przy objawach hiperprolaktynemii
  • EKG z oceną odstępu QT przy połączeniu amisulprydu z apomorfiną lub przy innych czynnikach ryzyka
  • czynność nerek przed dawkowaniem benzamidu

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych, zwłaszcza z otępieniem lub chorobą Parkinsona, wrażliwość na blokadę receptorów dopaminowych jest większa, a ryzyko pogorszenia sprawności ruchowej i upadków wyraźnie rośnie.
eGFR ≤ 60 ml/min/1,73 m²pacjentryzyko rośnieBenzamidy są wydalane głównie przez nerki, dlatego przy upośledzonej czynności nerek ich stężenie i siła blokady receptorów dopaminowych rosną, co nasila antagonizm wobec agonisty dopaminy. Dawkę benzamidu należy dostosować do czynności nerek.
Dawka przeciwpsychotycznadawka · benzamidyryzyko rośnieIm większa dawka benzamidu, tym silniejsza blokada receptorów D2 w prążkowiu i tym większe ryzyko znoszenia działania agonisty dopaminy. Małe dawki stosowane objawowo również mogą pogorszyć stan chorego z chorobą Parkinsona, więc nie wykluczają interakcji.

Źródła

  1. Samuels ER, Hou RH, Langley RW, Szabadi E, Bradshaw CM. Comparison of pramipexole and amisulpride on alertness, autonomic and endocrine functions in healthy volunteers. Psychopharmacology (Berl). 2006;187(4):498-510. doi: 10.1007/s00213-006-0443-y. PMID: 16802163.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBenzamidy (np. amisulpryd, tiapryd, sulpiryd)+ Inhibitory kinazy BCR-ABL (np. dazatynib, bosutynib, nilotynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu benzamidu i inhibitora kinazy BCR-ABL należy ocenić ryzyko wydłużenia odstępu QT, a skojarzenie stosować tylko po wykonaniu EKG i wyrównaniu elektrolitów oraz pod kontrolą EKG w trakcie leczenia.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy benzamidów i lek na białaczkę z grupy inhibitorów kinazy BCR-ABL, upewnij się, że obaj lekarze o tym wiedzą i że masz wykonywane EKG, a przy kołataniu serca, zawrotach głowy lub omdleniu natychmiast skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy benzamidów i lek na białaczkę z grupy inhibitorów kinazy BCR-ABL, upewnij się, że obaj lekarze o tym wiedzą i że masz wykonywane EKG, a przy kołataniu serca, zawrotach głowy lub omdleniu natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Leki takie jak amisulpryd, sulpiryd i tiapryd oraz niektóre leki na białaczkę, na przykład nilotynib, dazatynib czy bosutynib, mogą zaburzać rytm serca. Przyjmowane razem mogą to działanie nasilać i rzadko wywołać groźną arytmię. Ryzyko rośnie przy biegunce, wymiotach, niskim poziomie potasu lub chorobach serca i nerek. Imatynib i ponatynib działają na rytm serca znacznie słabiej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskie omdlenia
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • uporczywa biegunka lub wymioty
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu benzamidu i inhibitora kinazy BCR-ABL należy ocenić ryzyko wydłużenia odstępu QT, a skojarzenie stosować tylko po wykonaniu EKG i wyrównaniu elektrolitów oraz pod kontrolą EKG w trakcie leczenia. Skojarzenia amisulprydu z nilotynibem najlepiej unikać i rozważyć lek przeciwpsychotyczny o małym wpływie na QT. Przy dazatynibie, bosutynibie i asciminibie należy wykonać EKG przed włączeniem leku i po osiągnięciu stanu stacjonarnego oraz regularnie kontrolować potas i magnez[1]. U chorych z niewydolnością nerek dawkę benzamidu trzeba dostosować do klirensu kreatyniny, bo kumulacja leku nasila ryzyko arytmii. Należy unikać dokładania kolejnych leków wydłużających QT. Imatynib i ponatynib nie wymagają tak ścisłego nadzoru, ale nadal warto kontrolować elektrolity.

Skutek kliniczny

Wydłużenie odstępu QTc z ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest największe przy skojarzeniu amisulprydu z nilotynibem oraz u chorych z dodatkowymi czynnikami ryzyka, takimi jak zaburzenia elektrolitowe, bradykardia, choroba serca czy niewydolność nerek.

Mechanizm

Benzamidy (amisulpryd, sulpiryd, tiapryd) blokują kanały potasowe hERG i wydłużają repolaryzację komór zależnie od stężenia. Najsilniej działa amisulpryd. Część inhibitorów kinazy BCR-ABL, przede wszystkim nilotynib, a w mniejszym stopniu dazatynib, bosutynib i asciminib, również wydłuża odstęp QT[1]. Efekty te sumują się i zwiększają ryzyko częstoskurczu typu torsade de pointes. Inhibitory kinazy BCR-ABL mogą dodatkowo wywoływać biegunkę, wymioty i hipokaliemię lub hipomagnezemię, które nasilają ryzyko arytmii. Benzamidy są wydalane głównie przez nerki w postaci niezmienionej i nie są metabolizowane przez CYP3A4, dlatego nie występuje istotna interakcja farmakokinetyczna z tą grupą. Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy. Dotyczy wszystkich benzamidów, ale wśród inhibitorów kinazy BCR-ABL imatynib i ponatynib mają znikomy wpływ na QT.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem skojarzenia, po osiągnięciu stanu stacjonarnego i po każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy, zwłaszcza przy biegunce lub wymiotach
  • częstość rytmu serca – bradykardia zwiększa ryzyko torsade de pointes
  • czynność nerek (eGFR) ze względu na nerkowe wydalanie benzamidów
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 60benzamidyryzyko rośnieBenzamidy są wydalane przez nerki w postaci niezmienionej, więc przy obniżonym eGFR ich stężenie rośnie i nasila się wpływ na QT. Wymagana jest redukcja dawki benzamidu według ChPL i częstsza kontrola EKG.
Duża dawka przeciwpsychotyczna amisulprydudawka · benzamidyryzyko rośnieWydłużenie QT przez amisulpryd zależy od dawki, dlatego przy dużych dawkach stosowanych w psychozach skojarzenie z nilotynibem, dazatynibem lub bosutynibem jest szczególnie ryzykowne i należy go unikać.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych częstsze są choroby serca, bradykardia, zaburzenia elektrolitowe i pogorszona czynność nerek, co zwiększa ryzyko torsade de pointes przy tym skojarzeniu.

Źródła

  1. Binzaid AA, Baqal OJ, Soheib M, Al Nahedh M, Samarkandi HH, Aljurf M. Cardiovascular Toxicity Associated With Tyrosine Kinase Inhibitor Therapy In Chronic Myeloid Leukemia. Gulf J Oncolog. 2021;1(37):79-84. PMID: 35152199.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneCytalopram+ WardenafilNie należy łączyć cytalopramu z wardenafilem, ponieważ ChPL cytalopramu przeciwwskazuje jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT.Nie przyjmuj wardenafilu razem z cytalopramem i porozmawiaj z lekarzem o innym leku na erekcję, ale nie odstawiaj cytalopramu na własną rękę.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj wardenafilu razem z cytalopramem i porozmawiaj z lekarzem o innym leku na erekcję, ale nie odstawiaj cytalopramu na własną rękę.

Oba leki mogą wpływać na pracę serca i zaburzać jego rytm. Gdy przyjmujesz je razem, to ryzyko może się zwiększyć. Dlatego tych leków nie łączy się ze sobą. Problemy z erekcją mogą też być skutkiem ubocznym leku przeciwdepresyjnego.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność albo ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie należy łączyć cytalopramu z wardenafilem, ponieważ ChPL cytalopramu przeciwwskazuje jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT[1]. U pacjenta leczonego cytalopramem, który wymaga leczenia zaburzeń erekcji, lekarz powinien rozważyć inny inhibitor PDE5 bez istotnego wpływu na odstęp QT albo zmianę leku przeciwdepresyjnego. Warto też ocenić, czy zaburzenia erekcji nie są działaniem niepożądanym cytalopramu, zanim doda się kolejny lek.

Skutek kliniczny

Możliwe dodatkowe wydłużenie odstępu QT ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, szczególnie u osób z hipokaliemią, hipomagnezemią, bradykardią lub chorobą serca. Ryzyko złośliwych arytmii rośnie przy jednoczesnym stosowaniu leków wywołujących hipokaliemię lub hipomagnezemię[2].

Mechanizm

Cytalopram wydłuża odstęp QT w sposób zależny od dawki, a wardenafil również należy do leków o udokumentowanym, choć umiarkowanym wpływie na odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację komór może się sumować. ChPL cytalopramu przeciwwskazuje jednoczesne stosowanie produktów leczniczych wydłużających odstęp QT i wskazuje, że nie można wykluczyć efektu addytywnego[2]. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ wardenafil jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 z udziałem CYP3A5 i CYP2C, a ChPL wardenafilu nie wymienia cytalopramu wśród leków wpływających na jego stężenie[3].

Metabolizm i transportery

  • Cytalopram: słaby inhibitor CYP1A2[4], słaby inhibitor CYP2C19[4], słaby inhibitor CYP2D6[4], substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], substrat CYP3A4[4]
  • Wardenafil: inhibitor P-gp[5], wrażliwy substrat CYP3A4[6]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia

Bezpieczniejsze alternatywy

tadalafilsildenafilawanafilsertralina

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Citronil 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/citronil-100173980/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Citabax 10 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/citabax-10-100128665/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levitra 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/levitra-100113741/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Citabax 10. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/citabax-10-100128665/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Levitra. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/levitra-100113741/
  6. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneCyzapryd+ AmisulprydPołączenie jest przeciwwskazane i nie należy go stosować.Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który dobierze ci inny lek.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który dobierze ci inny lek.

Oba leki mogą wpływać na pracę serca i zaburzać jego rytm. Przyjmowane razem mocno zwiększają ryzyko groźnej arytmii, która może prowadzić do omdlenia, a nawet zatrzymania krążenia. Tych leków nie wolno łączyć.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie jest przeciwwskazane i nie należy go stosować[1][2][3]. Jeśli pacjent wymaga leczenia amisulprydem, zwykle łatwiej zastąpić cyzapryd lekiem prokinetycznym bez istotnego wpływu na odstęp QT niż zmieniać leczenie przeciwpsychotyczne. Decyzję o zmianie leczenia podejmuje lekarz prowadzący, a do tego czasu pacjent nie powinien przyjmować obu leków razem.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT oraz ciężkich komorowych zaburzeń rytmu – częstoskurczu komorowego, torsade de pointes i migotania komór, które mogą prowadzić do omdlenia lub nagłego zgonu sercowego[1].

Mechanizm

Oba leki wydłużają odstęp QT i mogą wywołać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, więc ich działanie na repolaryzację komór się sumuje. Cyzapryd nie może być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT ani z neuroleptykami wywołującymi torsade de pointes[1]. Amisulpryd nie może być łączony z cyzaprydem jako lekiem wywołującym torsade de pointes[2][3].

Metabolizm i transportery

  • Cyzapryd: wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc, jeśli pacjent przyjął oba leki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca – kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia

Bezpieczniejsze alternatywy

itopryd

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gasprid 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gasprid-100077413/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Symamis 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/symamis-100402758/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Masultab 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/masultab-100436303/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gasprid. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gasprid-100077413/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.