Interakcje / Bazedoksyfen
Bazedoksyfen – interakcje
3 opisane interakcje z lekami, opis połączenia z alkoholem. Marki: Conbriza.
Interakcje z innymi lekami 3
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja3
Niekorzystna interakcjaBazedoksyfen+ Inhibitory proteasomu (np. karfilzomib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora proteasomu i selektywnego modulatora receptora estrogenowego oceń indywidualne ryzyko zakrzepowo-zatorowe przed włączeniem lub kontynuacją SERM i w miarę możliwości zastąp SERM lekiem bez działania prozakrzepowego.Jeśli przyjmujesz lek na szpiczaka z grupy inhibitorów proteasomu oraz raloksyfen, bazedoksyfen lub ospemifen, powiedz o tym hematologowi przed kolejnym cyklem leczenia i nie przerywaj żadnego leku na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz lek na szpiczaka z grupy inhibitorów proteasomu oraz raloksyfen, bazedoksyfen lub ospemifen, powiedz o tym hematologowi przed kolejnym cyklem leczenia i nie przerywaj żadnego leku na własną rękę.
Niektóre leki na szpiczaka, zwłaszcza karfilzomib, a także leki takie jak raloksyfen, bazedoksyfen i ospemifen, mogą zwiększać skłonność krwi do tworzenia zakrzepów. Raloksyfen i bazedoksyfen stosuje się na osteoporozę, a ospemifen na suchość pochwy po menopauzie. Przyjmowane razem mogą bardziej zwiększać ryzyko zakrzepu w żyłach nóg lub w płucach. Przy bortezomibie i iksazomibie to ryzyko jest mniejsze, ale sama choroba i inne leki na szpiczaka też sprzyjają zakrzepom. Często można wybrać inny lek na osteoporozę lub suchość pochwy, który nie zwiększa tego ryzyka.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- ból, obrzęk, ucieplenie lub zaczerwienienie jednej nogi, zwłaszcza łydki
- nagła duszność lub przyspieszony oddech
- ból w klatce piersiowej nasilający się przy wdechu
- kaszel z krwią
- nagłe osłabienie lub drętwienie jednej strony ciała, zaburzenia mowy albo widzenia
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora proteasomu i selektywnego modulatora receptora estrogenowego oceń indywidualne ryzyko zakrzepowo-zatorowe przed włączeniem lub kontynuacją SERM i w miarę możliwości zastąp SERM lekiem bez działania prozakrzepowego. Najwięcej uwagi wymaga karfilzomib, przy którym zaleca się unikanie raloksyfenu, bazedoksyfenu i ospemifenu, zwłaszcza w schematach z deksametazonem, lenalidomidem lub pomalidomidem. Jeżeli SERM jest niezbędny, rozważ farmakologiczną profilaktykę przeciwzakrzepową zgodnie z oceną ryzyka hematologa. Pacjent i opiekunowie powinni znać objawy zakrzepicy i zatorowości. Przy bortezomibie i iksazomibie addycja jest słabsza, ale u pacjenta ze szpiczakiem ryzyko zakrzepowe pozostaje wysokie z powodu choroby i leków towarzyszących. W razie wystąpienia zakrzepicy lub zatorowości SERM należy odstawić na stałe. SERM odstawia się też na czas dłuższego unieruchomienia.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, czyli zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. Możliwy jest też udar niedokrwienny, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Do takich czynników należą unieruchomienie, przebyty epizod zakrzepowy, otyłość, zabieg operacyjny lub równoczesne stosowanie deksametazonu, lenalidomidu albo pomalidomidu.
Mechanizm
Interakcja jest farmakodynamiczna i polega na sumowaniu się działania prozakrzepowego. Wszystkie trzy SERM (raloksyfen, bazedoksyfen, ospemifen) działają agonistycznie na receptor estrogenowy w wątrobie. Zmieniają przez to syntezę czynników krzepnięcia i inhibitorów krzepnięcia, co zwiększa ryzyko zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. Karfilzomib sam wiąże się ze zwiększonym ryzykiem żylnych i tętniczych incydentów zakrzepowo-zatorowych. Do tego dochodzi wysokie ryzyko wynikające z samego szpiczaka i częstego leczenia skojarzonego z deksametazonem i lekami immunomodulującymi. Nie należy oczekiwać istotnej interakcji farmakokinetycznej. Karfilzomib jest rozkładany głównie przez peptydazy i hydrolizę epoksydu, a nie przez cytochrom P450. Raloksyfen i bazedoksyfen są metabolizowane przez glukuronidację, a ospemifen nie hamuje w istotny klinicznie sposób metabolizmu inhibitorów proteasomu. Interakcja nie jest wspólna dla całej grupy inhibitorów proteasomu. Dotyczy przede wszystkim karfilzomibu, natomiast wszystkie trzy SERM zachowują się w niej podobnie.
Monitorować
- ocena czynników ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej przed włączeniem SERM
- objawy zakrzepicy żył głębokich (jednostronny ból, obrzęk, zaczerwienienie kończyny)
- objawy zatorowości płucnej (nagła duszność, ból w klatce piersiowej, tachykardia, krwioplucie)
- objawy udaru i niedokrwienia tętniczego
- stosowanie i przestrzeganie profilaktyki przeciwzakrzepowej zaleconej przez hematologa
- okresy unieruchomienia, planowane zabiegi i hospitalizacje
Kiedy ocena się zmienia
| SERM włączany w trakcie leczenia karfilzomibemkolejność włączenia · selektywne modulatory receptora estrogenowego | inne zalecenie | Nie zaczynaj leczenia SERM u pacjenta w trakcie terapii karfilzomibem. W pierwszej kolejności wybierz bisfosfonian lub denozumab, a w atrofii pochwy leczenie miejscowe. Najwyższe ryzyko zakrzepowe przypada na pierwsze miesiące stosowania SERM, co nakłada się na okres intensywnego leczenia szpiczaka. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Conbriza 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/conbriza-100218813/
Niekorzystna interakcjaBazedoksyfen+ Leki przeciwfibrynolityczne (np. kwas traneksamowy) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu kwasu traneksamowego i selektywnego modulatora receptora estrogenowego trzeba ocenić ryzyko zakrzepowo-zatorowe i nie łączyć tych leków u osób z czynną lub przebytą zakrzepicą albo z trombofilią.Jeśli przyjmujesz kwas traneksamowy i lek z grupy raloksyfenu, bazedoksyfenu lub ospemifenu, powiedz o tym lekarzowi i farmaceucie, zwłaszcza gdy miałaś kiedyś zakrzepicę albo czeka cię operacja lub dłuższe unieruchomienie.nieznanyteoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz kwas traneksamowy i lek z grupy raloksyfenu, bazedoksyfenu lub ospemifenu, powiedz o tym lekarzowi i farmaceucie, zwłaszcza gdy miałaś kiedyś zakrzepicę albo czeka cię operacja lub dłuższe unieruchomienie.
Kwas traneksamowy hamuje krwawienie, bo utrudnia rozpuszczanie skrzepów. Leki takie jak raloksyfen, bazedoksyfen czy ospemifen, stosowane po menopauzie na osteoporozę lub suchość pochwy, same nieco zwiększają skłonność do zakrzepów. Przyjmowane razem mogą bardziej zwiększyć ryzyko zakrzepicy w żyłach nóg albo w płucach, zwłaszcza gdy dużo leżysz lub masz za sobą operację.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- obrzęk, ból lub zaczerwienienie jednej nogi, zwłaszcza łydki
- nagła duszność lub przyspieszony oddech
- ból w klatce piersiowej nasilający się przy wdechu
- odkrztuszanie krwi
- nagłe zaburzenia widzenia
- nagłe osłabienie lub drętwienie jednej strony ciała albo trudności z mówieniem
- krwawienie z pochwy po menopauzie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu kwasu traneksamowego i selektywnego modulatora receptora estrogenowego trzeba ocenić ryzyko zakrzepowo-zatorowe i nie łączyć tych leków u osób z czynną lub przebytą zakrzepicą albo z trombofilią. U pozostałych pacjentek kwas traneksamowy podaje się w najmniejszej skutecznej dawce i możliwie najkrócej. Raloksyfen, bazedoksyfen i ospemifen odstawia się przed planowanym długotrwałym unieruchomieniem, na przykład przed dużą operacją, i wznawia dopiero po pełnym uruchomieniu pacjentki. Ułatwia to też okołozabiegowe użycie kwasu traneksamowego. Dawkę kwasu traneksamowego zmniejsza się przy upośledzonej czynności nerek. Niewyjaśnione krwawienie z dróg rodnych u kobiety po menopauzie przyjmującej modulator receptora estrogenowego wymaga diagnostyki ginekologicznej, a nie objawowego leczenia kwasem traneksamowym.
Skutek kliniczny
Połączenie może zwiększać ryzyko zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej i zakrzepicy żył siatkówki. Przy raloksyfenie należy też brać pod uwagę udar u kobiet z dużym ryzykiem sercowo-naczyniowym. Ryzyko jest największe przy unieruchomieniu, po zabiegach operacyjnych, u osób z przebytą zakrzepicą lub trombofilią, z otyłością i w starszym wieku. Bazedoksyfen występuje w połączeniu z estrogenami skoniugowanymi, co dodatkowo zwiększa obciążenie zakrzepowe.
Mechanizm
Kwas traneksamowy hamuje rozpuszczanie skrzepów, ponieważ blokuje przekształcanie plazminogenu w plazminę. Selektywne modulatory receptora estrogenowego działają w wątrobie podobnie do estrogenów. Zmieniają wytwarzanie czynników krzepnięcia i naturalnych inhibitorów krzepnięcia, przez co same zwiększają ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Oba efekty prowadzą w tę samą stronę, czyli do przewagi krzepnięcia, więc ich działanie prozakrzepowe się sumuje. Interakcja jest wspólna dla wszystkich leków obu grup, bo wynika z działania farmakologicznego, a nie z metabolizmu. Raloksyfen, bazedoksyfen i ospemifen niosą podobne ryzyko zakrzepowe. Interakcji farmakokinetycznej między tymi grupami się nie spodziewa.
Monitorować
- objawy zakrzepicy żył głębokich – jednostronny obrzęk, ból i ocieplenie kończyny dolnej
- objawy zatorowości płucnej – nagła duszność, ból w klatce piersiowej, krwioplucie
- objawy neurologiczne i nagłe zaburzenia widzenia
- czynność nerek (kreatynina, eGFR) przed podaniem kwasu traneksamowego
- czas trwania leczenia kwasem traneksamowym
Kiedy ocena się zmienia
| Miejscowa (płukanie jamy ustnej, podanie na ranę)droga podania · leki przeciwfibrynolityczne | ryzyko maleje | Miejscowe użycie kwasu traneksamowego daje małe stężenia ogólnoustrojowe, więc addycja działania prozakrzepowego z modulatorem receptora estrogenowego jest mało prawdopodobna. |
| eGFR ≤ 60 ml/min/1,73 m²leki przeciwfibrynolityczne | ryzyko rośnie | Kwas traneksamowy jest wydalany przez nerki i kumuluje się przy ich niewydolności. Bez zmniejszenia dawki rośnie ryzyko zakrzepowe przy jednoczesnym stosowaniu modulatora receptora estrogenowego. |
| Kilka dni ciągłego stosowaniaczas leczenia · leki przeciwfibrynolityczne | ryzyko rośnie | Dłuższe ciągłe stosowanie kwasu traneksamowego wydłuża okres sumowania się działania prozakrzepowego z modulatorem receptora estrogenowego. Leczenie należy ograniczyć do niezbędnego minimum. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Conbriza 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/conbriza-100218813/
Niekorzystna interakcjaBazedoksyfen+ Retynoidy przeciwnowotworowe (np. beksaroten) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu selektywnego modulatora receptora estrogenowego i beksarotenu należy rozważyć, czy SERM jest w tym czasie niezbędny, a jeśli połączenie jest konieczne – ściśle monitorować lipidogram.Jeśli przyjmujesz lek z grupy modulatorów receptora estrogenowego razem z beksarotenem, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie i regularnie badaj poziom tłuszczów we krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz lek z grupy modulatorów receptora estrogenowego razem z beksarotenem, powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie i regularnie badaj poziom tłuszczów we krwi.
Beksaroten, stosowany w leczeniu chłoniaka skóry, często mocno podnosi poziom tłuszczów we krwi. Leki takie jak raloksyfen, bazedoksyfen czy ospemifen mogą ten wzrost dodatkowo nasilić. Bardzo wysoki poziom tłuszczów może wywołać groźne zapalenie trzustki. Ospemifen może też działać słabiej, gdy przyjmujesz go razem z beksarotenem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- Silny ból brzucha w górnej części, często promieniujący do pleców
- Nudności i wymioty
- Gorączka i ogólne złe samopoczucie z bólem brzucha
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu selektywnego modulatora receptora estrogenowego i beksarotenu należy rozważyć, czy SERM jest w tym czasie niezbędny, a jeśli połączenie jest konieczne – ściśle monitorować lipidogram. Lipidogram na czczo trzeba oznaczyć przed włączeniem beksarotenu oraz regularnie w pierwszych tygodniach leczenia i po każdej zmianie dawki. Hipertriglicerydemię leczy się według zasad przyjętych dla beksarotenu, z pominięciem gemfibrozylu, którego nie łączy się z beksarotenem. U pacjentek z hipertriglicerydemią wywołaną wcześniej estrogenami lub z zapaleniem trzustki w wywiadzie lepiej czasowo odstawić SERM albo zastąpić go lekiem bez wpływu na lipidy. Przy ospemifenie trzeba też liczyć się ze słabszym działaniem na objawy atrofii pochwy.
Skutek kliniczny
Głównym ryzykiem jest addycyjny wzrost triglicerydów prowadzący do ciężkiej hipertriglicerydemii i ostrego zapalenia trzustki. W przypadku ospemifenu dochodzi teoretyczne osłabienie jego działania przez przyspieszony metabolizm.
Mechanizm
Beksaroten, jako agonista receptorów retinoidowych X, często i w sposób zależny od dawki podnosi stężenie triglicerydów i cholesterolu, a ciężka hipertriglicerydemia może prowadzić do ostrego zapalenia trzustki. Selektywne modulatory receptora estrogenowego mogą u części pacjentek nasilać hipertriglicerydemię. Dotyczy to zwłaszcza kobiet, u których estrogeny wcześniej wywołały wzrost triglicerydów. Efekt na lipidy obu grup sumuje się, dlatego interakcja ma charakter farmakodynamiczny i dotyczy całej klasy. Dodatkowo beksaroten indukuje CYP3A4, co może obniżać stężenie leków z grupy SERM metabolizowanych przez ten enzym, przede wszystkim ospemifenu. Raloksyfen i bazedoksyfen są eliminowane głównie przez glukuronidację, więc ten składnik farmakokinetyczny ma u nich mniejsze znaczenie.
Monitorować
- Lipidogram na czczo, zwłaszcza triglicerydy, przed leczeniem i regularnie w pierwszych tygodniach terapii beksarotenem
- Lipaza lub amylaza przy bólu brzucha lub bardzo wysokich triglicerydach
- Objawy ostrego zapalenia trzustki
- Skuteczność ospemifenu w łagodzeniu objawów atrofii pochwy
Kiedy ocena się zmienia
| Bazedoksyfen w połączeniu ze skoniugowanymi estrogenamipostać · selektywne modulatory receptora estrogenowego | ryzyko rośnie | Preparat złożony bazedoksyfenu ze skoniugowanymi estrogenami zawiera estrogeny, które same podnoszą triglicerydy. Ryzyko hipertriglicerydemii i zapalenia trzustki przy beksarotenie jest więc większe niż przy samym SERM. |
| Hipertriglicerydemia po estrogenach lub zapalenie trzustki w wywiadziekolejność włączenia · pacjent | ryzyko rośnie | U pacjentek z hipertriglicerydemią wywołaną estrogenami lub z przebytym zapaleniem trzustki należy rozważyć odstawienie SERM na czas leczenia beksarotenem albo zmianę na lek bez wpływu na lipidy. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Conbriza 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/conbriza-100218813/
Alkohol
Interakcja nieistotna klinicznieBazedoksyfena alkoholNie trzeba zmieniać dawkowania ani schematu przyjmowania bazedoksyfenu z powodu okazjonalnego, umiarkowanego spożycia alkoholu.Przyjmuj lek jak zwykle i pij alkohol z umiarem, bo to sprzyja zdrowiu twoich kości.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Przyjmuj lek jak zwykle i pij alkohol z umiarem, bo to sprzyja zdrowiu twoich kości.
Lek na osteoporozę z bazedoksyfenem nie wchodzi w znaną interakcję z alkoholem. Okazjonalny kieliszek nie zmienia jego działania. Pamiętaj jednak, że częste picie większych ilości alkoholu osłabia kości i zwiększa ryzyko upadków, a tym samym złamań.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- częste zawroty głowy lub upadki po alkoholu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie trzeba zmieniać dawkowania ani schematu przyjmowania bazedoksyfenu z powodu okazjonalnego, umiarkowanego spożycia alkoholu. U pacjentek pijących dużo i regularnie warto zalecić ograniczenie alkoholu jako element profilaktyki złamań.
Skutek kliniczny
Przy umiarkowanym spożyciu alkoholu nie należy się spodziewać zmiany skuteczności ani bezpieczeństwa bazedoksyfenu. Regularne nadmierne picie może osłabiać efekt leczenia osteoporozy, zwiększając ryzyko upadków i złamań niezależnie od leku.
Mechanizm
Nie jest znany mechanizm, przez który alkohol mógłby istotnie zmieniać działanie bazedoksyfenu. Charakterystyka produktu bazedoksyfenu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach.[1] Bazedoksyfen jest metabolizowany w przewodzie pokarmowym i wątrobie przez transferazy urydynobifosfoglukuronowe (UGT), a w niewielkim stopniu lub wcale z udziałem cytochromu P450.[1] Zmniejszenie stężenia bazedoksyfenu opisano dla silnych induktorów UGT, takich jak ryfampicyna, fenobarbital, karbamazepina i fenytoina.[1] Etanol nie jest uznawanym induktorem UGT o znaczeniu klinicznym, dlatego interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna. Pośrednio przewlekłe nadużywanie alkoholu działa przeciwnie do celu leczenia, ponieważ jest czynnikiem ryzyka osteoporozy, upadków i złamań, a także może uszkadzać wątrobę, w której lek jest metabolizowany.
Kiedy ocena się zmienia
| Regularne picie dużych ilości alkoholuilość alkoholu · pacjent | inne zalecenie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu zwiększa ryzyko utraty masy kostnej, upadków i złamań oraz uszkodzenia wątroby, w której bazedoksyfen jest metabolizowany. Nie jest to interakcja z lekiem, ale warto zalecić ograniczenie alkoholu i ocenić czynność wątroby. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Conbriza 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/conbriza-100218813/
Oznaczenia na tej stronie
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.