Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Budezonid / Budezonid i pirydostygmina

Budezonid i pirydostygmina

Jaki opis pokazać?

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Budezonid miejscowy można stosować u pacjenta leczonego pirydostygminą bez zmiany dawkowania.

Stosuj oba leki tak jak zalecił lekarz i skontaktuj się z nim, jeśli zauważysz nasilenie osłabienia mięśni.

Interakcja o niejasnym znaczeniuBudezonid+ PirydostygminaBudezonid miejscowy można stosować u pacjenta leczonego pirydostygminą bez zmiany dawkowania.Stosuj oba leki tak jak zalecił lekarz i skontaktuj się z nim, jeśli zauważysz nasilenie osłabienia mięśni.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Stosuj oba leki tak jak zalecił lekarz i skontaktuj się z nim, jeśli zauważysz nasilenie osłabienia mięśni.

Budezonid do nosa lub do inhalacji działa głównie miejscowo i zwykle nie przeszkadza w leczeniu pirydostygminą. Leki sterydowe mogą jednak u osób z miastenią na początku stosowania nasilić osłabienie mięśni. Przy lekach w aerozolu lub inhalacji zdarza się to rzadko.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone osłabienie mięśni
  • opadanie powiek
  • podwójne widzenie
  • trudności w połykaniu lub mówieniu
  • duszność
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Budezonid miejscowy można stosować u pacjenta leczonego pirydostygminą bez zmiany dawkowania. Po włączeniu glikokortykosteroidu warto poinformować pacjenta o objawach zaostrzenia miastenii i poprosić o kontakt z lekarzem, gdyby się pojawiły[1]. Dawkę pirydostygminy modyfikuje wyłącznie lekarz prowadzący na podstawie obrazu klinicznego.

Skutek kliniczny

Przy budezonidzie donosowym lub wziewnym istotne klinicznie nasilenie miastenii jest mało prawdopodobne. Przy większej ekspozycji ogólnoustrojowej możliwe jest przejściowe osłabienie mięśni, opadanie powiek, podwójne widzenie lub trudności w połykaniu na początku leczenia, a później zmniejszenie zapotrzebowania na pirydostygminę[1].

Mechanizm

Budezonid podany do nosa lub w nebulizacji działa głównie miejscowo i tylko w niewielkim stopniu przenika do krążenia, dlatego ryzyko interakcji z pirydostygminą jest małe. Glikokortykosteroidy działające ogólnoustrojowo mogą przejściowo pogorszyć przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i nasilić objawy miastenii na początku leczenia, a w dłuższym czasie, dzięki działaniu immunosupresyjnemu, zmniejszają zapotrzebowanie na pirydostygminę[1]. W metabolizmie budezonidu bierze udział głównie CYP3A4, a pirydostygmina nie wpływa na ten szlak, więc interakcja farmakokinetyczna nie jest spodziewana[2].

Metabolizm i transportery

  • Budezonid: wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • siła mięśni i męczliwość
  • opadanie powiek i podwójne widzenie
  • trudności w połykaniu i mówieniu
  • duszność

Kiedy ocena się zmienia

Doustnadroga podania · budezonidryzyko rośnieBudezonid doustny daje większą ekspozycję ogólnoustrojową, więc ryzyko przejściowego nasilenia miastenii na początku leczenia i późniejszej zmiany zapotrzebowania na pirydostygminę jest większe. Potrzebna jest ścisła obserwacja objawów miastenii i ewentualna korekta dawki pirydostygminy przez lekarza.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mestinon 60 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mestinon-100116797/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafen Nasal 50 mcg/dawkę donosową, aerozol do nosa, zawiesina. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafen-nasal-100193734/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 17.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Alkohol przy tych lekach

Interakcja nieistotna klinicznieBudezonida alkoholNie jest wymagana zmiana dawkowania ani unikanie alkoholu ze względu na budezonid donosowy.Stosuj lek zgodnie z zaleceniami, a jeśli pijesz alkohol, rób to z umiarem i nie pomijaj dawek z tego powodu.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Stosuj lek zgodnie z zaleceniami, a jeśli pijesz alkohol, rób to z umiarem i nie pomijaj dawek z tego powodu.

Alkohol nie wchodzi w istotną interakcję z aerozolem do nosa zawierającym budezonid. Lek działa głównie w nosie i bardzo mało go przechodzi do reszty organizmu. U niektórych osób po alkoholu nos może być bardziej zatkany, ale jest to przejściowe i nie wynika z działania leku.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie nasilony katar lub zatkany nos po alkoholu, który nie mija w ciągu doby
  • krwawienie z nosa lub silne pieczenie błony śluzowej nosa
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie jest wymagana zmiana dawkowania ani unikanie alkoholu ze względu na budezonid donosowy. Leczenie można kontynuować w dotychczasowym schemacie. Ogólne zalecenia dotyczące ograniczania alkoholu wynikają z choroby podstawowej i stanu zdrowia pacjenta, a nie z interakcji z lekiem.

Skutek kliniczny

Nie opisano klinicznie istotnego wpływu alkoholu na skuteczność ani bezpieczeństwo donosowego budezonidu. U niektórych osób alkohol może przejściowo nasilać uczucie zatkanego nosa z powodu rozszerzenia naczyń błony śluzowej. Taki efekt jest niezależny od leku i może przypominać brak skuteczności aerozolu.

Mechanizm

Budezonid stosowany donosowo działa głównie miejscowo i w niewielkim stopniu przenika do krążenia ogólnego. ChPL nie opisuje żadnej interakcji z alkoholem i nie wymienia go ani w przeciwwskazaniach, ani w części o interakcjach.[1] Budezonid jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, ale pojedyncze spożycie alkoholu nie jest uznawane za istotny inhibitor tego enzymu. Nie ma więc wiarygodnych podstaw, by oczekiwać zmiany stężenia budezonidu lub nasilenia jego działania ogólnoustrojowego po wypiciu alkoholu.

Metabolizm i transportery

  • Budezonid: wrażliwy substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • nasilenie objawów nosowych (zatkany nos, kichanie) po spożyciu alkoholu, aby odróżnić je od braku skuteczności leku
  • objawy ogólnoustrojowe działania glikokortykosteroidów tylko przy długotrwałym leczeniu lub łączeniu z inhibitorami CYP3A

Kiedy ocena się zmienia

Doustna lub wziewna (większa ekspozycja ogólnoustrojowa)postać · pacjentinne zalecenieOcena dotyczy aerozolu do nosa. Przy postaciach o większej ekspozycji ogólnoustrojowej należy sprawdzić ChPL konkretnego produktu, ponieważ alkohol może dodatkowo drażnić przewód pokarmowy, co jest wnioskowaniem teoretycznym.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafen Nasal 50 mcg/dawkę donosową, aerozol do nosa, zawiesina. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafen-nasal-100193734/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna kliniczniePirydostygminaa alkoholNie trzeba zmieniać dawkowania pirydostygminy ani schematu leczenia z powodu okazjonalnego spożycia alkoholu.Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale unikaj picia większych ilości i nie zmieniaj samodzielnie dawki leku.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale unikaj picia większych ilości i nie zmieniaj samodzielnie dawki leku.

Nie stwierdzono, aby alkohol wchodził w szkodliwe interakcje z tym lekiem. Niewielka ilość alkoholu nie powinna zmieniać jego działania. Większe ilości alkoholu mogą jednak nasilić osłabienie mięśni, które daje sama miastenia, a także nudności lub biegunkę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone osłabienie mięśni po alkoholu
  • opadanie powiek lub podwójne widzenie
  • trudności z przełykaniem lub mówieniem
  • duszność
  • nudności lub biegunka
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać dawkowania pirydostygminy ani schematu leczenia z powodu okazjonalnego spożycia alkoholu. Pacjentowi z miastenią warto zalecić umiar w piciu ze względu na samą chorobę.

Skutek kliniczny

Umiarkowane spożycie alkoholu nie powinno zmieniać skuteczności ani bezpieczeństwa pirydostygminy. Po większej ilości alkoholu możliwe jest przejściowe nasilenie osłabienia mięśni typowego dla miastenii oraz nasilenie dolegliwości żołądkowo-jelitowych, takich jak nudności czy biegunka, które występują też jako działania niepożądane pirydostygminy.

Mechanizm

Nie opisano klinicznie istotnej interakcji farmakokinetycznej ani farmakodynamicznej między pirydostygminą a etanolem. Charakterystyki produktów pirydostygminy nie wymieniają alkoholu w przeciwwskazaniach ani w interakcjach[1]. Pirydostygmina jest czwartorzędowym związkiem amoniowym, który słabo przenika do ośrodkowego układu nerwowego i nie jest metabolizowany przez układ cytochromu P450, dlatego interakcja metaboliczna z etanolem jest mało prawdopodobna. Teoretycznie etanol w dużych dawkach może osłabiać przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i nasilać męczliwość mięśni, co u chorego na miastenię może częściowo maskować efekt leczenia. Jest to jednak działanie alkoholu na samą chorobę, a nie potwierdzona interakcja z lekiem.

Monitorować

  • nasilenie osłabienia mięśni po spożyciu alkoholu
  • dolegliwości żołądkowo-jelitowe

Kiedy ocena się zmienia

Duże ilości alkoholu lub upijanie sięilość alkoholu · pacjentinne zalecenieDuże dawki etanolu mogą osłabiać przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i nasilać objawy miastenii, co może być mylnie interpretowane jako niedostateczna skuteczność pirydostygminy. Należy zalecić unikanie dużych ilości alkoholu i nie zwiększać dawki leku bez oceny lekarza.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mestinon 60 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mestinon-100116797/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 142

Połączenie przeciwwskazaneAmikacyna+ PirydostygminaNie stosuj amikacyny u pacjenta z miastenią leczonego pirydostygminą – wybierz antybiotyk spoza grupy aminoglikozydów zgodnie z antybiogramem, unikając także innych leków pogarszających przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.Zawsze mów lekarzowi, że przyjmujesz pirydostygminę i chorujesz na miastenię, zanim dostaniesz antybiotyk, a przy nagłym osłabieniu lub duszności natychmiast wezwij pomoc.szybki (godziny)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Zawsze mów lekarzowi, że przyjmujesz pirydostygminę i chorujesz na miastenię, zanim dostaniesz antybiotyk, a przy nagłym osłabieniu lub duszności natychmiast wezwij pomoc.

Amikacyna to antybiotyk, który może osłabiać przekazywanie sygnałów z nerwów do mięśni. Pirydostygmina działa odwrotnie i pomaga mięśniom pracować przy miastenii. Gdy chorujesz na miastenię, amikacyna może nagle nasilić osłabienie mięśni, także tych, które odpowiadają za oddychanie, dlatego tych leków się nie łączy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nagłe nasilenie osłabienia mięśni
  • opadanie powiek lub podwójne widzenie
  • trudności z połykaniem lub mówieniem
  • duszność lub płytki oddech
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Nie stosuj amikacyny u pacjenta z miastenią leczonego pirydostygminą – wybierz antybiotyk spoza grupy aminoglikozydów zgodnie z antybiogramem, unikając także innych leków pogarszających przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Miastenia jest przeciwwskazaniem do stosowania amikacyny[1]. Jeśli podanie amikacyny jest bezwzględnie konieczne, prowadź je wyłącznie w warunkach szpitalnych z możliwością wsparcia oddechowego i ścisłą obserwacją siły mięśniowej. Przed zabiegiem chirurgicznym poinformuj anestezjologa o stosowaniu amikacyny[2]. Wstrzyknięcie soli wapnia może odwrócić blokadę nerwowo-mięśniową spowodowaną aminoglikozydami[2].

Skutek kliniczny

U pacjenta z miastenią leczonego pirydostygminą amikacyna może osłabić działanie leczenia, nasilić męczliwość i osłabienie mięśni, a w skrajnym przypadku wywołać przełom miasteniczny z niewydolnością oddechową. Miastenia jest przeciwwskazaniem do stosowania amikacyny[1].

Mechanizm

Amikacyna, jak inne aminoglikozydy, upośledza przewodnictwo nerwowo-mięśniowe – zmniejsza presynaptyczne uwalnianie acetylocholiny i osłabia odpowiedź receptora postsynaptycznego. Działa więc przeciwnie do pirydostygminy, która hamując acetylocholinoesterazę zwiększa ilość acetylocholiny w złączu. Aminoglikozydy nasilają blokadę nerwowo-mięśniową, co może doprowadzić do porażenia mięśni oddechowych[2]. Antybiotyki aminoglikozydowe i inne leki zakłócające przewodnictwo nerwowo-mięśniowe wchodzą w interakcje z pirydostygminą[3].

Monitorować

  • siła mięśniowa i męczliwość
  • czynność oddechowa (np. pojemność życiowa, saturacja)
  • opadanie powiek i podwójne widzenie
  • połykanie i mowa

Kiedy ocena się zmienia

Inhalacja (postać liposomalna do nebulizacji)droga podania · amikacynaryzyko malejePrzy podaniu wziewnym ekspozycja ogólnoustrojowa na amikacynę jest mniejsza niż przy podaniu dożylnym, ale ryzyka nasilenia miastenii nie można wykluczyć – wymagana ścisła obserwacja siły mięśniowej i oddychania.
Pirydostygmina stosowana z innego wskazania niż miasteniapostać · pacjentinne zalecenieBez miastenii przeciwwskazanie chorobowe nie obowiązuje, jednak amikacyna nadal może osłabiać działanie pirydostygminy i nasilać blokadę nerwowo-mięśniową – konieczne monitorowanie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Biodacyna 125 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/biodacyna-100010350/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Amikacin B.Braun 2,5 mg/ml, roztwór do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/amikacin-b-braun-100256914/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mestinon 60 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mestinon-100116797/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBudezonid+ Szczepionka BCGPrzed rozpoczęciem i w trakcie dopęcherzowego leczenia BCG ustal drogę podania, dawkę i czas stosowania budezonidu.Powiedz urologowi, w jakiej postaci i dawce stosujesz budezonid, i nie przerywaj ani nie zmieniaj jego dawki bez porozumienia z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz urologowi, w jakiej postaci i dawce stosujesz budezonid, i nie przerywaj ani nie zmieniaj jego dawki bez porozumienia z lekarzem.

Budezonid to lek sterydowy, który może osłabiać odporność, a leczenie BCG działa właśnie dzięki pobudzeniu odporności. Budezonid w inhalatorze lub w aerozolu do nosa w zwykłych dawkach zwykle nie przeszkadza w leczeniu BCG. Budezonid w kapsułkach, tabletkach, czopkach lub piance do odbytu, a także duże dawki wziewne, mogą osłabić działanie BCG i zwiększyć ryzyko groźnego zakażenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka utrzymująca się dłużej niż dobę po wlewie
  • dreszcze i silne osłabienie
  • kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
  • nasilające się pieczenie przy oddawaniu moczu lub krew w moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przed rozpoczęciem i w trakcie dopęcherzowego leczenia BCG ustal drogę podania, dawkę i czas stosowania budezonidu. Budezonid wziewny lub donosowy w zwykłych dawkach można kontynuować, ponieważ steroidy stosowane miejscowo nie są przeciwwskazaniem do terapii BCG[1]. Leczenia BCG nie prowadzi się u pacjentów otrzymujących kortykosteroidy w dawkach immunosupresyjnych lub podawane układowo[2][1]. Przeciwwskazaniem jest też każde zaburzenie odpowiedzi immunologicznej wywołane lekami[3]. Przy dużych dawkach wziewnych, długotrwałym stosowaniu lub jednoczesnym przyjmowaniu silnych inhibitorów CYP3A4 skonsultuj z urologiem, czy budezonid nie działa ogólnoustrojowo.

Skutek kliniczny

Przy immunosupresyjnym, ogólnoustrojowym działaniu kortykosteroidu możliwe jest osłabienie skuteczności dopęcherzowej immunoterapii BCG i zwiększenie ryzyka ciężkiego, uogólnionego zakażenia prątkami BCG. Miejscowo stosowany budezonid w zwykłych dawkach nie stanowi przeciwwskazania do leczenia BCG[1].

Mechanizm

Budezonid jako glikokortykosteroid hamuje odpowiedź immunologiczną, od której zależy działanie przeciwnowotworowe dopęcherzowo podanych żywych prątków BCG. Przy ogólnoustrojowym działaniu steroidu osłabiona odporność może dodatkowo ułatwić rozsiew prątków. Po podaniu wziewnym lub donosowym budezonid działa głównie miejscowo, a jego ekspozycja ogólnoustrojowa jest niewielka, ale rośnie przy dużych dawkach, długim leczeniu i jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A4[4].

Metabolizm i transportery

  • Budezonid: wrażliwy substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • droga podania, dawka i czas stosowania budezonidu
  • jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP3A4 nasilających ogólnoustrojowe działanie budezonidu
  • gorączka, dreszcze, złe samopoczucie i objawy uogólnionego zakażenia BCG po wlewie
  • objawy ogólnoustrojowego działania glikokortykosteroidów

Kiedy ocena się zmienia

Wziewna lub donosowadroga podania · budezonidryzyko malejeSteroidy stosowane miejscowo nie stanowią przeciwwskazania do dopęcherzowej terapii BCG. Dotyczy zwykłych dawek bez jednoczesnych inhibitorów CYP3A4.
Doustna lub doodbytniczadroga podania · budezonidinne zalecenieBudezonid doustny lub doodbytniczy działa częściowo ogólnoustrojowo. Dopęcherzowe BCG jest przeciwwskazane przy leczeniu immunosupresyjnym kortykosteroidami, dlatego o kontynuacji BCG decyduje urolog po ocenie dawki i czasu leczenia.
Dawka o działaniu immunosupresyjnym lub ogólnoustrojowymdawka · budezonidryzyko rośnieDopęcherzowego BCG nie stosuje się u pacjentów leczonych immunosupresyjnie kortykosteroidami ani u osób z polekowym zaburzeniem odpowiedzi immunologicznej. Nie stosuje się go też przy układowym podawaniu steroidów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafen Nasal 50 mcg/dawkę donosową, aerozol do nosa, zawiesina. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafen-nasal-100193734/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 17.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBudezonid+ Szczepionka przeciw durowi brzusznemuPrzy budezonidzie donosowym lub wziewnym szczepienie przeciw durowi brzusznemu można wykonać bez zmiany leczenia i bez zachowywania odstępu.Możesz się zaszczepić bez przerywania leczenia, a jeśli przyjmujesz sterydy w tabletkach lub kapsułkach, powiedz o tym lekarzowi przed szczepieniem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Możesz się zaszczepić bez przerywania leczenia, a jeśli przyjmujesz sterydy w tabletkach lub kapsułkach, powiedz o tym lekarzowi przed szczepieniem.

Budezonid w aerozolu do nosa lub do inhalacji działa głównie tam, gdzie go podajesz, i nie osłabia odporności całego organizmu. Dlatego nie przeszkadza w szczepieniu przeciw durowi brzusznemu i nie zmniejsza jego skuteczności. Inaczej może być, jeśli przyjmujesz budezonid w kapsułkach albo inne sterydy w tabletkach lub zastrzykach.

ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy budezonidzie donosowym lub wziewnym szczepienie przeciw durowi brzusznemu można wykonać bez zmiany leczenia i bez zachowywania odstępu. Żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu nie podaje się osobom z niedoborem odporności, w tym otrzymującym leki immunosupresyjne.[1] Jeśli pacjent przyjmuje budezonid doustnie albo dodatkowo inne glikokortykosteroidy ogólnoustrojowo, decyzję o szczepieniu żywą szczepionką podejmuje lekarz indywidualnie.

Skutek kliniczny

Przy budezonidzie donosowym i wziewnym nie oczekuje się klinicznie istotnego osłabienia odpowiedzi na szczepionkę ani zwiększonego ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym. Teoretyczne ryzyko dotyczy wyłącznie ekspozycji ogólnoustrojowej na glikokortykosteroid w dawkach immunosupresyjnych.

Mechanizm

Glikokortykosteroidy w dawkach działających ogólnoustrojowo hamują odpowiedź immunologiczną, co może osłabić odpowiedź na szczepienie i w przypadku szczepionki żywej zwiększyć ryzyko namnażania się szczepu szczepionkowego. Budezonid podawany do nosa lub wziewnie działa głównie miejscowo i w dawkach leczniczych nie powoduje istotnej immunosupresji ogólnoustrojowej.

Metabolizm i transportery

  • Budezonid: wrażliwy substrat CYP3A4[2]

Kiedy ocena się zmienia

Doustnadroga podania · budezonidryzyko rośnieBudezonid doustny daje większą ekspozycję ogólnoustrojową niż postacie donosowe i wziewne, zwłaszcza przy długotrwałym leczeniu. Przed podaniem żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu lekarz powinien ocenić stopień immunosupresji, a w razie wątpliwości rozważyć szczepionkę inaktywowaną we wstrzyknięciu.
Zawiesina do wstrzykiwań (szczepionka inaktywowana)postać · szczepionka przeciw durowi brzusznemuinne zalecenieSzczepionka inaktywowana we wstrzyknięciu nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, więc nawet przy ogólnoustrojowym działaniu glikokortykosteroidu nie ma przeciwwskazania z tego powodu. Odpowiedź immunologiczna może być wtedy jedynie słabsza.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBudezonid+ Szczepionka przeciw cholerzePrzy budezonidzie donosowym lub wziewnym nie trzeba zmieniać leczenia ani terminu szczepienia.Stosuj budezonid do nosa lub wziewnie jak dotąd, a jeśli przyjmujesz go w kapsułkach, nie łykaj go przez godzinę przed szczepionką i godzinę po niej oraz powiedz o nim lekarzowi kwalifikującemu do szczepienia.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Stosuj budezonid do nosa lub wziewnie jak dotąd, a jeśli przyjmujesz go w kapsułkach, nie łykaj go przez godzinę przed szczepionką i godzinę po niej oraz powiedz o nim lekarzowi kwalifikującemu do szczepienia.

Budezonid w aerozolu do nosa, inhalatorze lub do nebulizacji nie osłabia działania doustnej szczepionki przeciw cholerze. Lek działa głównie w miejscu podania i nie obniża ogólnej odporności organizmu. Inaczej jest, gdy przyjmujesz budezonid doustnie – wtedy potrzebny jest odstęp od szczepionki, a przy niektórych szczepionkach decyzję podejmuje lekarz.

ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy budezonidzie donosowym lub wziewnym nie trzeba zmieniać leczenia ani terminu szczepienia. Jeśli pacjent przyjmuje budezonid doustnie, przez 1 godzinę przed podaniem i 1 godzinę po podaniu inaktywowanej szczepionki doustnej nie powinien przyjmować leku[1]. Żywej szczepionki przeciw cholerze nie podaje się osobom w trakcie terapii immunosupresyjnej[2], dlatego przy ogólnoustrojowym leczeniu glikokortykosteroidami decyzję o szczepieniu podejmuje lekarz po ocenie stopnia immunosupresji.

Skutek kliniczny

Przy budezonidzie donosowym lub wziewnym nie oczekuje się osłabienia odpowiedzi na szczepienie ani zwiększenia ryzyka działań niepożądanych szczepionki. Przy ogólnoustrojowym stosowaniu glikokortykosteroidów w dawkach immunosupresyjnych możliwe jest słabsze uodpornienie, a podanie szczepionki żywej jest przeciwwskazane[2].

Mechanizm

Glikokortykosteroidy działające ogólnoustrojowo w dużych dawkach mogą osłabiać odpowiedź immunologiczną na szczepionkę, a w przypadku szczepionki żywej atenuowanej teoretycznie zwiększać ryzyko namnażania się szczepu szczepionkowego. Budezonid podawany donosowo lub wziewnie działa głównie miejscowo i w dawkach terapeutycznych nie wywołuje immunosupresji, dlatego nie wpływa w istotny sposób na skuteczność ani bezpieczeństwo doustnej szczepionki przeciw cholerze. Inaktywowana szczepionka doustna jest wrażliwa na kwas żołądkowy i nie powinna być podawana jednocześnie z innymi lekami doustnymi[1].

Metabolizm i transportery

  • Budezonid: wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Kiedy ocena się zmienia

Doustnadroga podania · budezonidryzyko rośnieDoustnego budezonidu nie podaje się przez 1 godzinę przed i 1 godzinę po inaktywowanej szczepionce doustnej. Przed podaniem szczepionki żywej lekarz powinien ocenić, czy leczenie ma charakter immunosupresyjny.
Dawka immunosupresyjna przy stosowaniu ogólnoustrojowymdawka · budezonidryzyko rośnieW trakcie terapii immunosupresyjnej żywej atenuowanej szczepionki przeciw cholerze nie podaje się. Szczepionka inaktywowana pozostaje możliwa, ale odpowiedź immunologiczna może być słabsza.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dukoral -, proszek musujący i zawiesina do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dukoral-100148596/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vaxchora 4 × 108 do 2 × 109 żywotnych komórek żywego, atenuowanego szczepu CVD 103-HgR1 Vibrio cholerae, proszek i proszek musujący do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vaxchora-100442060/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBudezonid+ Szczepionka przeciw półpaścowiBudezonidu donosowego ani wziewnego nie trzeba odstawiać przed szczepieniem przeciw półpaścowi ani zachowywać odstępu.Możesz się zaszczepić przeciw półpaścowi i nie przerywaj stosowania budezonidu, ale powiedz lekarzowi, jeśli bierzesz też sterydy w tabletkach lub inne leki obniżające odporność.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Możesz się zaszczepić przeciw półpaścowi i nie przerywaj stosowania budezonidu, ale powiedz lekarzowi, jeśli bierzesz też sterydy w tabletkach lub inne leki obniżające odporność.

Budezonid stosowany do nosa lub do inhalacji działa głównie w miejscu podania i nie osłabia odporności całego organizmu. Dlatego nie przeszkadza w szczepieniu przeciw półpaścowi. Znaczenie mogłyby mieć dopiero duże dawki sterydów w tabletkach lub zastrzykach.

ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Budezonidu donosowego ani wziewnego nie trzeba odstawiać przed szczepieniem przeciw półpaścowi ani zachowywać odstępu. Żywa szczepionka przeciw półpaścowi nie jest przeciwwskazana u osób stosujących kortykosteroidy miejscowo lub wziewnie, małe dawki kortykosteroidów o działaniu ogólnym albo terapię zastępczą[1]. Jest natomiast przeciwwskazana u osób leczonych immunosupresyjnie, w tym dużymi dawkami kortykosteroidów o działaniu ogólnym[1]. Szczepionkę rekombinowaną z adiuwantem można podać bez względu na stosowanie budezonidu miejscowo[2].

Skutek kliniczny

Przy budezonidzie donosowym lub wziewnym nie należy oczekiwać osłabienia odpowiedzi na szczepionkę przeciw półpaścowi ani zwiększenia ryzyka działań niepożądanych szczepienia. Istotne znaczenie mogłaby mieć dopiero immunosupresja wywołana dużymi dawkami kortykosteroidów o działaniu ogólnym.

Mechanizm

Kortykosteroidy w dużych dawkach o działaniu ogólnym hamują odpowiedź immunologiczną, co teoretycznie może osłabiać odpowiedź na szczepienie, a w przypadku szczepionki żywej zwiększać ryzyko zakażenia szczepionkowym wirusem. Budezonid podawany donosowo lub w nebulizacji działa głównie miejscowo i w typowych dawkach nie powoduje istotnej immunosupresji ogólnoustrojowej.

Metabolizm i transportery

  • Budezonid: wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Kiedy ocena się zmienia

Duże dawki kortykosteroidu o działaniu ogólnym (leczenie immunosupresyjne)dawka · budezonidryzyko rośnieDotyczy wyłącznie żywej szczepionki przeciw półpaścowi. W leczeniu immunosupresyjnym, w tym dużymi dawkami kortykosteroidów o działaniu ogólnym, szczepienie żywą szczepionką jest przeciwwskazane.
Donosowa lub wziewnadroga podania · budezonidryzyko malejeKortykosteroidy miejscowe i wziewne nie są przeciwwskazaniem do podania żywej szczepionki przeciw półpaścowi.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zostavax, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zostavax-100353400/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Shingrix -, proszek i zawiesina do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/shingrix-100402280/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneGentamycyna+ PirydostygminaGentamycyny podawanej ogólnoustrojowo nie stosuje się u chorych na miastenię leczonych pirydostygminą.Zawsze mów lekarzowi i farmaceucie, że chorujesz na miastenię i przyjmujesz pirydostygminę, żeby dobrali ci antybiotyk z innej grupy.szybki (godziny)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Zawsze mów lekarzowi i farmaceucie, że chorujesz na miastenię i przyjmujesz pirydostygminę, żeby dobrali ci antybiotyk z innej grupy.

Gentamycyna to antybiotyk, który może osłabiać przekazywanie sygnałów z nerwów do mięśni. Przez to może znosić działanie pirydostygminy i nasilać objawy miastenii. W skrajnych przypadkach mięśnie oddechowe słabną tak bardzo, że trudno oddychać.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nagłe nasilenie osłabienia mięśni
  • opadanie powiek
  • podwójne widzenie
  • trudności z połykaniem lub mówieniem
  • duszność lub płytki oddech
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Gentamycyny podawanej ogólnoustrojowo nie stosuje się u chorych na miastenię leczonych pirydostygminą[1]. Zakażenie należy leczyć antybiotykiem z innej grupy, dobranym według wrażliwości drobnoustroju, z pominięciem leków również nasilających miastenię, takich jak fluorochinolony i makrolidy. Jeśli aminoglikozyd jest jedyną skuteczną opcją, podaje się go w szpitalu pod ścisłą obserwacją siły mięśniowej i wydolności oddechowej, z oznaczaniem stężenia gentamycyny i kontrolą czynności nerek[2].

Skutek kliniczny

Osłabienie działania pirydostygminy i zaostrzenie miastenii aż do przełomu miastenicznego z niewydolnością oddechową. Ryzyko rośnie przy kumulacji gentamycyny w niewydolności nerek i przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiotczających mięśnie w okresie okołooperacyjnym.

Mechanizm

Gentamycyna, jak inne aminoglikozydy, hamuje przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i nasila działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie[2]. Działa więc przeciwnie do pirydostygminy, która zwiększa ilość acetylocholiny w złączu nerwowo-mięśniowym, i może osłabić jej działanie[2][3]. U chorych na miastenię blokada przewodnictwa przez aminoglikozyd może przeważyć nad działaniem pirydostygminy.

Monitorować

  • siła mięśni, w tym mięśni opuszkowych i powiek
  • wydolność oddechowa
  • stężenie gentamycyny w osoczu
  • czynność nerek
  • stopień zwiotczenia mięśni po znieczuleniu ogólnym

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (gąbka do rany)droga podania · gentamycynaryzyko malejePrzy miejscowym podaniu gentamycyny ekspozycja ogólnoustrojowa jest mniejsza, ale u chorego na miastenię zaleca się obserwację siły mięśniowej i oddechu.
Upośledzona czynność nerekeGFR · pacjentryzyko rośnieGentamycyna kumuluje się przy upośledzonej czynności nerek, co nasila blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego i ryzyko przełomu miastenicznego.
Okres okołooperacyjny z lekami zwiotczającymikolejność włączenia · gentamycynaryzyko rośnieGentamycyna podana pozajelitowo przed, w trakcie lub po leku zwiotczającym nasila zwiotczenie mięśni, dlatego pod koniec znieczulenia należy monitorować stopień zwiotczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gentamicin B.Braun 1 mg/ml, roztwór do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gentamicin-b-braun-100223599/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gentamicin Noridem 20 mg/mL, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gentamicin-noridem-100415904/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mestinon 60 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mestinon-100116797/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazanePirydostygmina+ DaryfenacynaNie łącz daryfenacyny z pirydostygminą u chorego na miastenię.Nie zaczynaj przyjmować leku na pęcherz razem z lekiem na miastenię i porozmawiaj z lekarzem prowadzącym o innym sposobie leczenia.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj przyjmować leku na pęcherz razem z lekiem na miastenię i porozmawiaj z lekarzem prowadzącym o innym sposobie leczenia.

Te dwa leki działają przeciwnie i nie powinny być przyjmowane razem. Lek na pęcherz może osłabić działanie leku na miastenię, przez co mięśnie mogą stać się słabsze. Problemy z pęcherzem mogą też wynikać z samego leku na miastenię, więc warto to sprawdzić z lekarzem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone osłabienie mięśni
  • opadanie powiek lub podwójne widzenie
  • trudności w połykaniu lub mówieniu
  • duszność
  • trudności z oddaniem moczu
  • silne zaparcia lub wzdęcia
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm, PK – wchłanianie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz daryfenacyny z pirydostygminą u chorego na miastenię[1][2]. Jeśli parcia naglące lub nietrzymanie moczu pojawiły się po włączeniu lub zwiększeniu dawki pirydostygminy, najpierw oceń, czy nie są jej muskarynowym działaniem niepożądanym, i skonsultuj z lekarzem prowadzącym korektę dawki zamiast dokładania leku antymuskarynowego. Przy potrzebie leczenia pęcherza nadreaktywnego rozważ lek o innym mechanizmie działania.

Skutek kliniczny

Daryfenacyny nie stosuje się u chorych na miastenię[1][2]. Połączenie grozi pogorszeniem kontroli miastenii przez osłabienie działania i wchłaniania pirydostygminy, a jednocześnie oba leki działają przeciwstawnie na pęcherz moczowy i jelita, więc żaden z nich nie daje oczekiwanego efektu. Blokada receptorów muskarynowych może też maskować wczesne objawy przedawkowania pirydostygminy (ślinienie, pocenie, biegunka, bradykardia), co utrudnia rozpoznanie przełomu cholinergicznego.

Mechanizm

Pirydostygmina hamuje acetylocholinoesterazę i zwiększa ilość acetylocholiny w synapsach, a daryfenacyna blokuje receptory muskarynowe (głównie M3). Leki antymuskarynowe znoszą muskarynowe działanie pirydostygminy[3]. Spowolnienie motoryki przewodu pokarmowego przez leki antymuskarynowe może dodatkowo zaburzać wchłanianie pirydostygminy[3].

Metabolizm i transportery

  • Daryfenacyna: umiarkowany inhibitor CYP2D6[4], inhibitor CYP3A4[4], inhibitor P-gp[4], substrat CYP2D6[4], wrażliwy substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • siła mięśni i objawy miastenii (opadanie powiek, podwójne widzenie, zaburzenia połykania, duszność)
  • zaleganie moczu
  • zaparcia i objawy niedrożności
  • objawy cholinergiczne przy zmianie dawki pirydostygminy

Bezpieczniejsze alternatywy

mirabegronwibegron

Kiedy ocena się zmienia

Daryfenacyna włączona po pirydostygminie z powodu parć naglących lub nietrzymania moczukolejność włączenia · daryfenacynainne zaleceniePodejrzenie kaskady przepisywania – objawy pęcherzowe mogą być muskarynowym działaniem niepożądanym pirydostygminy. Zamiast dodawać lek antymuskarynowy oceń z lekarzem dawkę pirydostygminy lub rozważ agonistę receptora beta-3.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Emselex 7,5 mg, tabletki o przedłużonym działaniu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/emselex-100129630/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Darifenacin Aristo 15 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/darifenacin-aristo-100456605/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mestinon 60 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mestinon-100116797/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Emselex. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/emselex-100129630/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazanePirydostygmina+ SolifenacynaNie łącz solifenacyny z pirydostygminą.Nie zaczynaj przyjmować solifenacyny razem z pirydostygminą i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który przepisał ci lek na pęcherz, ale nie odstawiaj pirydostygminy na własną rękę.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj przyjmować solifenacyny razem z pirydostygminą i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który przepisał ci lek na pęcherz, ale nie odstawiaj pirydostygminy na własną rękę.

Pirydostygmina i solifenacyna działają przeciwnie i osłabiają się nawzajem. Solifenacyny nie stosuje się u osób z miastenią ani z kłopotami z oddawaniem moczu lub ciężkimi problemami z jelitami, a z tych powodów najczęściej przyjmuje się pirydostygminę. Takie połączenie może nasilić osłabienie mięśni albo spowodować zatrzymanie moczu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone osłabienie mięśni lub szybkie męczenie się
  • opadanie powiek albo podwójne widzenie
  • trudności z połykaniem, mówieniem lub oddychaniem
  • brak możliwości oddania moczu lub bolesne parcie na pęcherz
  • silne zaparcie, wzdęcie lub ból brzucha
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm, PK – wchłanianie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz solifenacyny z pirydostygminą. Jeśli chory przyjmujący pirydostygminę ma objawy pęcherza nadreaktywnego, rozważ lek niedziałający antymuskarynowo, np. mirabegron, po konsultacji z neurologiem prowadzącym leczenie miastenii. Gdy solifenacynę już włączono, skontaktuj się z lekarzem w celu jej odstawienia i oceny objawów miastenii oraz oddawania moczu.

Skutek kliniczny

Solifenacyny nie stosuje się u chorych na miastenię ani u osób z zatrzymaniem moczu lub ciężkimi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, czyli w stanach, w których zwykle podaje się pirydostygminę[1][2][3]. U chorego na miastenię lek antymuskarynowy może nasilić osłabienie mięśni, a u chorego leczonego z powodu atonii pęcherza lub jelit może doprowadzić do zatrzymania moczu lub nasilenia niedrożności. Jednocześnie oba leki wzajemnie osłabiają swoje działanie, więc żaden z nich nie daje oczekiwanego efektu.

Mechanizm

Pirydostygmina hamuje acetylocholinesterazę i nasila działanie acetylocholiny na receptorach muskarynowych i nikotynowych, a solifenacyna blokuje receptory muskarynowe, więc oba leki działają przeciwstawnie. Leki antymuskarynowe znoszą muskarynowe działanie pirydostygminy, a spowolnienie motoryki przewodu pokarmowego może zaburzać jej wchłanianie[4]. Działanie terapeutyczne solifenacyny może zmniejszać się podczas jednoczesnego stosowania leków o działaniu cholinergicznym[1].

Metabolizm i transportery

  • Solifenacyna: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • siła mięśni i objawy miastenii (opadanie powiek, podwójne widzenie, zaburzenia połykania, duszność)
  • oddawanie moczu i objętość moczu zalegającego
  • perystaltyka jelit i wypróżnienia
  • skuteczność leczenia pirydostygminą

Bezpieczniejsze alternatywy

mirabegronwibegron

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vesicare 5 mg 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vesicare-5-mg-100134878/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Solifenacin PMCS 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/solifenacin-pmcs-100313411/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vesisol 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vesisol-100317159/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mestinon 60 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mestinon-100116797/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vesicare 5 mg. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vesicare-5-mg-100134878/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.