Interakcje / Chlorambucyl / Chlorambucyl a alkohol
Jaki opis pokazać?
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Nie ma potrzeby zmiany dawki chlorambucylu z powodu okazjonalnego spożycia niewielkiej ilości alkoholu.
W czasie leczenia ograniczaj alkohol, nie upijaj się i zapytaj lekarza lub farmaceutę, jeśli pijesz regularnie.
Interakcja o niejasnym znaczeniuChlorambucyla alkoholNie ma potrzeby zmiany dawki chlorambucylu z powodu okazjonalnego spożycia niewielkiej ilości alkoholu.W czasie leczenia ograniczaj alkohol, nie upijaj się i zapytaj lekarza lub farmaceutę, jeśli pijesz regularnie.opóźniony (dni)teoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
W czasie leczenia ograniczaj alkohol, nie upijaj się i zapytaj lekarza lub farmaceutę, jeśli pijesz regularnie.
Nie wiadomo, by alkohol bezpośrednio zmieniał działanie tego leku. Lek może jednak osłabiać szpik, podrażniać żołądek i obciążać wątrobę, a częste picie większych ilości alkoholu może te działania nasilać. Okazjonalna, niewielka ilość alkoholu raczej ci nie zaszkodzi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- siniaki bez wyraźnej przyczyny
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- gorączka, dreszcze lub ból gardła
- silne nudności lub wymioty
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- drgawki
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie ma potrzeby zmiany dawki chlorambucylu z powodu okazjonalnego spożycia niewielkiej ilości alkoholu. Należy poinformować pacjenta, by ograniczał alkohol w czasie leczenia, unikał upijania się i zgłaszał objawy krwawienia, zakażenia, nasilonych nudności lub zażółcenia skóry. U osób regularnie pijących duże ilości alkoholu warto zalecić abstynencję i uwzględnić to przy ocenie morfologii krwi oraz prób wątrobowych.
Skutek kliniczny
Przy okazjonalnym, niewielkim spożyciu alkoholu nie należy oczekiwać istotnych klinicznie skutków. Regularne picie większych ilości może teoretycznie nasilać mielosupresję i ryzyko krwawień, pogarszać tolerancję żołądkowo-jelitową leczenia oraz zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby i drgawek.
Mechanizm
Nie opisano bezpośredniej interakcji farmakokinetycznej chlorambucylu z etanolem. ChPL chlorambucylu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach, a jako istotne interakcje podaje tylko szczepionki żywe, analogi nukleozydów purynowych i fenylbutazon[1] Możliwe nakładanie się działań ma charakter farmakodynamiczny. Chlorambucyl hamuje czynność szpiku, może drażnić przewód pokarmowy, rzadko uszkadza wątrobę i obniża próg drgawkowy. Przewlekłe nadużywanie alkoholu samo uszkadza szpik i wątrobę, zwiększa skłonność do krwawień przy małopłytkowości, nasila nudności i podrażnienie błony śluzowej żołądka, a jego odstawienie lub upicie się sprzyja drgawkom.
Monitorować
- morfologia krwi z płytkami i rozmazem
- aktywność aminotransferaz i bilirubina u osób regularnie pijących
- objawy krwawienia i zakażenia
- tolerancja żołądkowo-jelitowa
Kiedy ocena się zmienia
| Duże ilości alkoholu jednorazowo lub upijanie sięilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Upicie się nasila nudności i wymioty, może utrudniać regularne przyjmowanie leku i obniża próg drgawkowy, co sumuje się z działaniem drgawkotwórczym chlorambucylu. Zaleca się unikanie takiego spożycia w czasie leczenia. |
| Przewlekłe regularne picie alkoholuczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu samo uszkadza szpik i wątrobę oraz zwiększa ryzyko krwawień przy małopłytkowości. U takich pacjentów zaleca się abstynencję i uważniejszą kontrolę morfologii krwi oraz prób wątrobowych. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Leukeran 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/leukeran-100194811/
Inne interakcje tych leków 34
Połączenie przeciwwskazaneAnalogi iperytu azotowego (np. cyklofosfamid, bendamustyna, melfalan)+ Selektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid) klasaPrzy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu analogu iperytu azotowego i selektywnego leku immunosupresyjnego należy unikać połączenia, chyba że wynika ono z zaplanowanego schematu specjalistycznego, a wtedy konieczne jest ścisłe monitorowanie morfologii i objawów zakażenia.Jeśli masz przyjmować lek przeciwnowotworowy z tej grupy razem z lekiem osłabiającym odporność albo niedawno jeden z nich odstawiono, powiedz o tym każdemu lekarzowi prowadzącemu i nie zmieniaj leczenia na własną rękę.opóźniony (dni)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli masz przyjmować lek przeciwnowotworowy z tej grupy razem z lekiem osłabiającym odporność albo niedawno jeden z nich odstawiono, powiedz o tym każdemu lekarzowi prowadzącemu i nie zmieniaj leczenia na własną rękę.
Leki przeciwnowotworowe z tej grupy, takie jak cyklofosfamid, chlorambucyl czy melfalan, osłabiają szpik kostny i odporność. Leki osłabiające układ odpornościowy stosowane w chorobach autoimmunologicznych i po przeszczepach, takie jak fingolimod, teriflunomid, leflunomid, tofacytynib czy natalizumab, działają podobnie, więc razem mogą bardzo mocno obniżyć odporność. Grozi to ciężkimi zakażeniami, także rzadkimi zakażeniami mózgu, oraz spadkiem liczby białych krwinek. Niektóre z tych leków działają jeszcze długo po odstawieniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub ogólne złe samopoczucie
- kaszel, duszność lub ból przy oddawaniu moczu
- bolesna wysypka z pęcherzykami na skórze
- nowe zaburzenia mowy, widzenia, równowagi, siły mięśni lub pamięci
- łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z dziąseł lub nosa
- żółte zabarwienie skóry lub oczu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Przy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu analogu iperytu azotowego i selektywnego leku immunosupresyjnego należy unikać połączenia, chyba że wynika ono z zaplanowanego schematu specjalistycznego, a wtedy konieczne jest ścisłe monitorowanie morfologii i objawów zakażenia. Natalizumab jest przeciwwskazany u pacjentów z obniżoną odpornością, także po wcześniejszym leczeniu cytostatykami, a w nowotworze czynnym nie powinien być stosowany. Fingolimod, ozanimod, ponesimod, tofacytynib, leflunomid i teriflunomid w charakterystykach produktu są zastrzeżone przed łączeniem z lekami przeciwnowotworowymi i silnymi immunosupresantami, więc decyzję o kontynuacji podejmuje lekarz prowadzący leczenie przeciwnowotworowe razem z lekarzem leczącym chorobę autoimmunologiczną. Połączenia celowe, na przykład cyklofosfamid z immunoglobuliną przeciw limfocytom T lub z abataceptem w kondycjonowaniu i profilaktyce choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi albo cyklofosfamid z następczym mykofenolanem mofetylu w toczniowym zapaleniu nerek, prowadzi się wyłącznie w ośrodkach specjalistycznych z profilaktyką przeciwinfekcyjną. Należy uwzględnić długi czas działania niektórych leków grupy B – teriflunomid i leflunomid pozostają w organizmie wiele miesięcy bez procedury przyspieszonej eliminacji, a liczba limfocytów po fingolimodzie wraca do normy po tygodniach. Przed włączeniem leczenia warto sprawdzić status zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B, gruźlicy i ospy wietrznej oraz uzupełnić szczepienia, a szczepionek żywych nie podaje się w trakcie leczenia.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, reaktywacji wirusów (półpaśca, zapalenia wątroby typu B, cytomegalii) oraz pogłębionej i przedłużonej neutropenii i limfopenii. W przypadku natalizumabu i modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu szczególnym zagrożeniem jest postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, a wcześniejsze leczenie lekami immunosupresyjnymi lub cytostatycznymi jest uznanym czynnikiem ryzyka tego powikłania[1]. Przy leflunomidzie i teriflunomidzie dochodzi ryzyko sumowania toksyczności dla szpiku i wątroby. Długotrwała immunosupresja może też zwiększać ryzyko wtórnych nowotworów. Szczepionki żywe mogą wywołać zakażenie, a szczepionki inaktywowane są mniej skuteczne.
Mechanizm
Analogi iperytu azotowego alkilują DNA szybko dzielących się komórek, w tym prekursorów szpiku i limfocytów, co prowadzi do neutropenii, limfopenii i spadku odporności. Selektywne leki immunosupresyjne osłabiają odporność innymi drogami – blokują migrację lub zatrzymują limfocyty w węzłach chłonnych (fingolimod, ozanimod, ponesimod, natalizumab), hamują syntezę pirymidyn lub puryn w limfocytach (teriflunomid, leflunomid, mykofenolan mofetyl, kwas mykofenolowy), hamują sygnalizację lub kostymulację limfocytów (tofacytynib, abatacept, belatacept, tolebrutynib), niszczą limfocyty (immunoglobulina przeciw limfocytom T, inebilizumab), obniżają stężenie przeciwciał (efgartigimod alfa, imlifidaza) albo blokują dopełniacz (rawulizumab). Efekty obu grup sumują się na poziomie układu odpornościowego, a część leków grupy B sama hamuje szpik. Nie jest znana istotna interakcja farmakokinetyczna wspólna dla całej klasy. Interakcja dotyczy wszystkich leków ogólnoustrojowych obu grup z wyjątkiem chlormetyny w żelu, apremilastu i nerandomilastu.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba neutrofili i limfocytów
- objawy zakażeń, gorączka, zmiany skórne sugerujące półpasiec
- nowe objawy neurologiczne lub poznawcze sugerujące postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię przy natalizumabie, fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie
- aktywność aminotransferaz przy leflunomidzie i teriflunomidzie
- markery wirusa zapalenia wątroby typu B i cytomegalii u pacjentów z grupy ryzyka
- stężenie immunoglobulin przy efgartigimodzie alfa, inebilizumabie i imlifidazie
Kiedy ocena się zmienia
| Na skórędroga podania · analogi iperytu azotowego | interakcja nie dotyczy | Chlormetyna w żelu stosowana miejscowo w chłoniaku skóry praktycznie nie wchłania się do krwi i nie sumuje się z ogólnoustrojową immunosupresją. |
| Analog iperytu azotowego przed natalizumabemkolejność włączenia · analogi iperytu azotowego | ryzyko rośnie | Wcześniejsze leczenie cytostatykiem jest czynnikiem ryzyka postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii po natalizumabie, a pacjent z utrzymującą się immunosupresją ma przeciwwskazanie do tego leku. |
| Czas do pełnej eliminacji leku lub powrotu liczby limfocytówodstep · selektywne leki immunosupresyjne | inne zalecenie | Teriflunomid i leflunomid utrzymują się w organizmie wiele miesięcy, a po fingolimodzie, ozanimodzie, ponesimodzie, inebilizumabie i immunoglobulinie przeciw limfocytom T limfopenia może trwać tygodnie lub dłużej. Przed chemioterapią należy rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji leflunomidu lub teriflunomidu i ocenić liczbę limfocytów. |
| Dawki mieloablacyjne lub kondycjonującedawka · analogi iperytu azotowego | ryzyko rośnie | Wysokie dawki cyklofosfamidu, melfalanu, bendamustyny lub ifosfamidu stosowane przed przeszczepieniem komórek krwiotwórczych powodują głęboką aplazję, a dołączenie leku immunosupresyjnego wymaga profilaktyki przeciwbakteryjnej, przeciwwirusowej i przeciwgrzybiczej. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń, półpaśca i przedłużonej cytopenii jest wyższe, co dotyczy szczególnie tofacytynibu i modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu. |
Źródła
- Morrow SA, Clift F, Devonshire V, Lapointe E, Schneider R, Stefanelli M, et al. Use of natalizumab in persons with multiple sclerosis: 2022 update. Mult Scler Relat Disord. 2022;65:103995. doi: 10.1016/j.msard.2022.103995. PMID: 35810718.
Połączenie przeciwwskazaneKlozapina+ ChlorambucylNie należy rozpoczynać leczenia klozapiną u pacjenta przyjmującego chlorambucyl.Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, tylko jak najszybciej powiedz psychiatrze i lekarzowi prowadzącemu leczenie chlorambucylem, że przyjmujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, tylko jak najszybciej powiedz psychiatrze i lekarzowi prowadzącemu leczenie chlorambucylem, że przyjmujesz oba leki.
Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Oba mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki chroniące przed zakażeniami. Razem mogą doprowadzić do groźnego spadku liczby tych krwinek i ciężkich infekcji.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła
- owrzodzenia w jamie ustnej
- objawy grypopodobne
- łatwe siniaczenie lub krwawienia
- nasilone osłabienie i bladość
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie należy rozpoczynać leczenia klozapiną u pacjenta przyjmującego chlorambucyl.[1] Jeżeli pacjent leczony klozapiną wymaga chlorambucylu, decyzję o odstawieniu klozapiny i zmianie leku przeciwpsychotycznego albo o innym schemacie leczenia onkologicznego musi podjąć psychiatra wspólnie z hematologiem lub onkologiem. ChPL klozapiny nie uznaje za przeciwwskazanie granulocytopenii ani agranulocytozy związanej z wcześniej prowadzoną chemioterapią, więc po zakończeniu leczenia chlorambucylem i odbudowie szpiku włączenie klozapiny można rozważyć pod ścisłą kontrolą morfologii.[2]
Skutek kliniczny
Połączenie grozi ciężką neutropenią lub agranulocytozą i zagrażającymi życiu zakażeniami, a także małopłytkowością i niedokrwistością. W razie spadku liczby granulocytów trudno ustalić, który lek jest przyczyną, co utrudnia postępowanie. Zaburzenia czynności szpiku kostnego są dodatkowo osobnym przeciwwskazaniem do stosowania klozapiny.[3]
Mechanizm
Klozapiny nie wolno łączyć z chlorambucylem, ponieważ oba leki uszkadzają szpik kostny i ich działania się sumują. ChPL klozapiny zabrania jednoczesnego stosowania substancji o istotnym działaniu hamującym czynność szpiku kostnego i wymienia wśród nich środki cytotoksyczne.[2] Klozapina może wywołać neutropenię i agranulocytozę, a chlorambucyl jako lek alkilujący działa mielosupresyjnie zależnie od dawki. Interakcja nie ma podłoża farmakokinetycznego.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- bezwzględna liczba neutrofilów
- liczba płytek krwi
- objawy zakażenia – gorączka, ból gardła, owrzodzenia jamy ustnej
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Chlorambucyl zakończony przed włączeniem klozapinykolejność włączenia · chlorambucyl | inne zalecenie | ChPL klozapiny nie uznaje za przeciwwskazanie granulocytopenii ani agranulocytozy związanej z wcześniej prowadzoną chemioterapią, więc po zakończeniu leczenia chlorambucylem i odbudowie szpiku można rozważyć klozapinę pod ścisłą kontrolą morfologii. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ayupil 12,5 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ayupil-100396213/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Paxifar 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/paxifar-100435798/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka BCG+ ChlorambucylNie stosuj dopęcherzowego BCG u pacjenta leczonego chlorambucylem.Zanim dostaniesz wlew BCG do pęcherza, powiedz urologowi, że przyjmujesz lub niedawno przyjmowałeś chlorambucyl, i nie przerywaj żadnego leku na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Zanim dostaniesz wlew BCG do pęcherza, powiedz urologowi, że przyjmujesz lub niedawno przyjmowałeś chlorambucyl, i nie przerywaj żadnego leku na własną rękę.
Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Chlorambucyl osłabia odporność, a leczenie BCG polega na podaniu do pęcherza żywych, osłabionych bakterii. Przy słabej odporności bakterie te mogą rozprzestrzenić się po organizmie i wywołać groźne zakażenie, a samo leczenie pęcherza działa gorzej.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze utrzymujące się dłużej niż dobę po wlewie
- nocne poty i osłabienie
- uporczywy kaszel lub duszność
- ból stawów
- zażółcenie skóry lub oczu
- nasilające się pieczenie i ból przy oddawaniu moczu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj dopęcherzowego BCG u pacjenta leczonego chlorambucylem. Pacjentów leczonych cytostatykami nie kwalifikuje się do terapii BCG[1][2][3]. Gdy obie terapie są wskazane, decyzję o kolejności leczenia, odstępie po zakończeniu chlorambucylu albo zmianie leczenia dopęcherzowego na niezawierające żywych prątków podejmuje urolog wspólnie z hematologiem lub onkologiem. Żywych szczepionek nie zaleca się u pacjentów z zaburzoną odpornością[4].
Skutek kliniczny
Ryzyko ciężkiego, uogólnionego zakażenia prątkami BCG, które może zagrażać życiu, oraz osłabienie skuteczności leczenia raka pęcherza moczowego.
Mechanizm
Dopęcherzowa terapia BCG polega na podaniu żywych, atenuowanych prątków i działa przez pobudzenie miejscowej odpowiedzi immunologicznej. Chlorambucyl jest lekiem alkilującym o działaniu cytostatycznym, który hamuje czynność szpiku i osłabia odporność komórkową. Zahamowanie odpowiedzi immunologicznej zmniejsza skuteczność przeciwnowotworową BCG i jednocześnie utrudnia organizmowi opanowanie żywych prątków, co sprzyja ich rozsiewowi.
Monitorować
- temperatura ciała i objawy uogólnionego zakażenia BCG u pacjenta, który otrzymał BCG w okresie leczenia chlorambucylem lub tuż po nim
- morfologia krwi z rozmazem (stopień immunosupresji)
- objawy ze strony dróg moczowych i płuc
- parametry wątrobowe przy podejrzeniu rozsiewu prątków
Bezpieczniejsze alternatywy
mitomycyna (podanie dopęcherzowe)epirubicyna (podanie dopęcherzowe)
Kiedy ocena się zmienia
| Śródskórna (szczepienie przeciw gruźlicy)droga podania · szczepionka BCG | inne zalecenie | Szczepionka BCG podawana śródskórnie również zawiera żywe prątki. U pacjentów z zaburzoną odpornością, w tym leczonych chlorambucylem, nie zaleca się szczepionek zawierających żywe organizmy. Szczepienie odracza się do czasu zakończenia leczenia i odbudowy odporności, decyzję podejmuje lekarz prowadzący. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Leukeran 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/leukeran-100194811/
Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw cholerze+ ChlorambucylŻywej doustnej szczepionki przeciw cholerze nie podaje się pacjentom w trakcie terapii immunosupresyjnej, w tym chlorambucylem.Przed szczepieniem przeciw cholerze powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz chlorambucyl, i nie przyjmuj szczepionki z żywymi bakteriami.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Przed szczepieniem przeciw cholerze powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz chlorambucyl, i nie przyjmuj szczepionki z żywymi bakteriami.
Chlorambucyl osłabia odporność, dlatego szczepionka przeciw cholerze zawierająca żywe, osłabione bakterie może u ciebie wywołać chorobę zamiast przed nią chronić. Takiej szczepionki nie możesz przyjąć w czasie leczenia. Istnieje szczepionka z zabitymi bakteriami, która jest dla ciebie bezpieczniejsza, choć może chronić nieco słabiej. Jeśli ją przyjmujesz, nie jedz, nie pij i nie bierz tabletek przez godzinę przed szczepieniem i przez godzinę po nim.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- uporczywa lub wodnista biegunka
- gorączka
- wymioty
- silne bóle brzucha
- objawy odwodnienia, takie jak suchość w ustach, zawroty głowy, rzadkie oddawanie moczu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PK – wchłanianie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Żywej doustnej szczepionki przeciw cholerze nie podaje się pacjentom w trakcie terapii immunosupresyjnej, w tym chlorambucylem[1]. U pacjentów z zaburzoną odpornością nie stosuje się szczepionek zawierających żywe drobnoustroje[2]. Jeśli szczepienie przeciw cholerze jest potrzebne, wybiera się szczepionkę inaktywowaną, a chlorambucyl przyjmuje się co najmniej 1 godzinę przed lub co najmniej 1 godzinę po jej podaniu[3]. Termin, po którym od zakończenia leczenia chlorambucylem można podać żywą szczepionkę, ustala lekarz prowadzący na podstawie stanu odporności pacjenta. Niezależnie od szczepienia pacjent powinien w podróży ściśle przestrzegać higieny wody i żywności, ponieważ ochrona poszczepienna może być niepełna.
Skutek kliniczny
Po podaniu żywej szczepionki pacjentowi leczonemu chlorambucylem istnieje ryzyko zakażenia szczepem szczepionkowym z biegunką, gorączką i odwodnieniem oraz ryzyko braku ochrony przed cholerą. Po szczepionce inaktywowanej głównym skutkiem jest możliwa słabsza odpowiedź immunologiczna.
Mechanizm
Chlorambucyl jest lekiem alkilującym o działaniu cytotoksycznym, który hamuje czynność szpiku i osłabia odporność. U osoby z osłabioną odpornością żywy, atenuowany szczep przecinkowca cholery może namnażać się w sposób niekontrolowany i wywołać zakażenie, a odpowiedź ochronna na szczepienie jest słabsza. Szczepionka inaktywowana nie może wywołać zakażenia, ale jej skuteczność u osoby leczonej immunosupresyjnie również może być mniejsza. Szczepionka inaktywowana jest wrażliwa na kwas żołądkowy, dlatego innych leków doustnych nie podaje się przez 1 godzinę przed i przez 1 godzinę po jej przyjęciu[3].
Monitorować
- objawy zakażenia przewodu pokarmowego po szczepieniu (biegunka, wymioty, gorączka)
- objawy odwodnienia
- morfologia krwi z rozmazem w ramach kontroli leczenia chlorambucylem
Bezpieczniejsze alternatywy
inaktywowana doustna szczepionka przeciw cholerze
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepionka inaktywowanapostać · szczepionka przeciw cholerze | ryzyko maleje | Szczepionka inaktywowana nie może wywołać zakażenia, więc nie jest przeciwwskazana u pacjenta leczonego chlorambucylem. Odpowiedź immunologiczna może być jednak słabsza, a innych leków doustnych nie podaje się przez 1 godzinę przed i po szczepieniu. |
| odstep ≥ 1 godzinaszczepionka przeciw cholerze | inne zalecenie | Przy szczepionce inaktywowanej chlorambucyl przyjmuje się co najmniej 1 godzinę przed lub co najmniej 1 godzinę po szczepieniu, ponieważ szczepionka jest wrażliwa na kwas żołądkowy. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vaxchora 4 × 108 do 2 × 109 żywotnych komórek żywego, atenuowanego szczepu CVD 103-HgR1 Vibrio cholerae, proszek i proszek musujący do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vaxchora-100442060/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Leukeran 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/leukeran-100194811/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dukoral -, proszek musujący i zawiesina do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dukoral-100148596/
Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw durowi brzusznemu+ ChlorambucylNie podawaj doustnej żywej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu chlorambucylem.Nie przyjmuj doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu w trakcie leczenia chlorambucylem i zapytaj lekarza o szczepionkę w zastrzyku.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu w trakcie leczenia chlorambucylem i zapytaj lekarza o szczepionkę w zastrzyku.
Chlorambucyl osłabia układ odpornościowy. Szczepionka przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach zawiera żywe, osłabione bakterie, które u osoby z obniżoną odpornością mogą wywołać zakażenie. Dodatkowo szczepionka może wtedy słabiej chronić przed chorobą. Tej szczepionki nie wolno łączyć z chlorambucylem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka
- biegunka
- ból brzucha
- wymioty
- osłabienie i dreszcze
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podawaj doustnej żywej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu chlorambucylem. Szczepionka żywa doustna jest przeciwwskazana u osób otrzymujących leki immunosupresyjne lub antymitotyczne[1]. U pacjentów z zaburzoną odpornością leczonych chlorambucylem nie stosuje się szczepionek zawierających żywe organizmy[2]. Jeśli szczepienie przed podróżą jest konieczne, wybierz szczepionkę inaktywowaną do wstrzykiwań i poinformuj pacjenta, że ochrona może być niepełna. Najlepiej zaplanować szczepienia przed rozpoczęciem leczenia cytostatycznego, a o podaniu szczepionki żywej po zakończeniu terapii decyduje lekarz prowadzący na podstawie oceny odporności.
Skutek kliniczny
Przy szczepionce żywej doustnej istnieje ryzyko zakażenia szczepem szczepionkowym oraz brak pełnej ochrony przed durem brzusznym. Przy szczepionce inaktywowanej do wstrzykiwań nie ma ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale odpowiedź immunologiczna może być słabsza, a ochrona niepełna.
Mechanizm
Chlorambucyl jest lekiem alkilującym o działaniu cytostatycznym i immunosupresyjnym, który hamuje proliferację limfocytów i osłabia odpowiedź odpornościową. Doustna szczepionka przeciw durowi brzusznemu zawiera żywe, atenuowane bakterie szczepu Ty21a, a u osoby z obniżoną odpornością ich namnażanie może nie zostać skutecznie opanowane. Jednocześnie supresja układu odpornościowego osłabia wytwarzanie odporności poszczepiennej, co dotyczy również szczepionki inaktywowanej do wstrzykiwań.
Monitorować
- objawy żołądkowo-jelitowe i gorączka po przypadkowym przyjęciu szczepionki żywej
- skuteczność ochrony – zalecenie ścisłej higieny żywności i wody w podróży mimo szczepienia
Bezpieczniejsze alternatywy
inaktywowana szczepionka przeciw durowi brzusznemu do wstrzykiwańpolisacharydowa szczepionka Vi przeciw durowi brzusznemu
Kiedy ocena się zmienia
| Inaktywowana zawiesina do wstrzykiwańpostać · szczepionka przeciw durowi brzusznemu | ryzyko maleje | Szczepionka inaktywowana do wstrzykiwań nie zawiera żywych bakterii, więc nie stwarza ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym. Odpowiedź immunologiczna u pacjenta leczonego chlorambucylem może być jednak osłabiona, dlatego najlepiej szczepić przed rozpoczęciem leczenia, a w podróży nadal zalecać ścisłą higienę żywności i wody. |
| Szczepienie zakończone przed rozpoczęciem leczenia chlorambucylemkolejność włączenia · chlorambucyl | inne zalecenie | Jeśli to możliwe, szczepienia należy zaplanować przed rozpoczęciem terapii cytostatycznej. O podaniu szczepionki żywej po zakończeniu leczenia decyduje lekarz prowadzący po ocenie stanu odporności. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Leukeran 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/leukeran-100194811/
Połączenie przeciwwskazaneAnalogi iperytu azotowego (np. cyklofosfamid, bendamustyna, melfalan)+ Chelatory żelaza (np. deferypron) klasaNie należy jednocześnie stosować analogu iperytu azotowego z chelatorem żelaza – na czas chemioterapii chelator trzeba odstawić albo zamienić na lek bez ryzyka agranulocytozy.Jeśli dostajesz lek przeciwnowotworowy z tej grupy i jednocześnie lek usuwający nadmiar żelaza, upewnij się, że lekarz prowadzący chemioterapię wie o obu lekach, i nie przyjmuj ich razem bez jego wyraźnej zgody.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli dostajesz lek przeciwnowotworowy z tej grupy i jednocześnie lek usuwający nadmiar żelaza, upewnij się, że lekarz prowadzący chemioterapię wie o obu lekach, i nie przyjmuj ich razem bez jego wyraźnej zgody.
Niektóre leki przeciwnowotworowe, takie jak cyklofosfamid, melfalan, bendamustyna czy chlorambucyl, osłabiają szpik kostny i obniżają liczbę białych krwinek, które chronią cię przed zakażeniami. Deferypron, lek usuwający nadmiar żelaza z organizmu, rzadko, ale groźnie, może zrobić to samo. Razem mogą bardzo mocno obniżyć twoją odporność i spowodować ciężkie zakażenie. Lekarz zwykle odstawia deferypron na czas chemioterapii albo zamienia go na deferoksaminę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze, nawet niewielkie
- ból gardła, chrypka lub owrzodzenia w jamie ustnej
- objawy przypominające grypę, silne osłabienie
- pieczenie przy oddawaniu moczu, kaszel lub duszność
- łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia z nosa i dziąseł
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie należy jednocześnie stosować analogu iperytu azotowego z chelatorem żelaza – na czas chemioterapii chelator trzeba odstawić albo zamienić na lek bez ryzyka agranulocytozy. Charakterystyka produktu leczniczego deferypronu wyklucza łączenie go z lekami, które mogą powodować neutropenię lub agranulocytozę, a dotyczy to cyklofosfamidu, ifosfamidu, melfalanu, melfalanu flufenamidu, bendamustyny i chlorambucylu. U chorego z przeładowaniem żelazem, który wymaga chemioterapii, deferypron najlepiej zamienić na deferoksaminę, a deferazyroks rozważyć przy wydolnym szpiku i nerkach. Jeśli chory otrzymywał deferypron do chwili rozpoczęcia chemioterapii, należy przed cyklem oznaczyć morfologię z rozmazem. Leczenie chelatujące wznawia się po odnowie układu krwiotwórczego, w porozumieniu z hematologiem lub onkologiem. Miejscowo stosowana chlormetyna w żelu nie wymaga zmiany leczenia chelatującego.
Skutek kliniczny
Połączenie grozi ciężką, przedłużoną neutropenią lub agranulocytozą z wysokim ryzykiem zakażeń bakteryjnych i grzybiczych, w tym sepsy, która może zagrażać życiu. Możliwe jest też opóźnienie odnowy szpiku po kolejnych cyklach chemioterapii, a w konsekwencji odraczanie lub redukcja dawek leczenia przeciwnowotworowego.
Mechanizm
Analogi iperytu azotowego alkilują DNA szybko dzielących się komórek, w tym prekursorów szpiku, i powodują zależną od dawki mielosupresję z neutropenią. Deferypron może niezależnie od dawki wywołać neutropenię i agranulocytozę o niewyjaśnionym, prawdopodobnie idiosynkratycznym mechanizmie. Oba działania sumują się w obrębie linii granulocytowej. Mielosupresja po chemioterapii maskuje też wczesne objawy agranulocytozy polekowej i utrudnia ustalenie jej przyczyny. Nie opisano istotnej interakcji farmakokinetycznej. Interakcja jest wspólna dla wszystkich ogólnoustrojowo stosowanych analogów iperytu azotowego, czyli cyklofosfamidu, ifosfamidu, melfalanu, melfalanu flufenamidu, bendamustyny i chlorambucylu. Po stronie chelatorów w pełnym stopniu dotyczy tylko deferypronu.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą neutrofilów przed każdym cyklem i w okresie spodziewanego nadiru
- liczba płytek krwi i stężenie hemoglobiny
- objawy zakażenia, zwłaszcza gorączka, ból gardła i owrzodzenia jamy ustnej
- czynność nerek przy stosowaniu deferazyroksu z ifosfamidem lub dużymi dawkami cyklofosfamidu albo melfalanu
- aktywność aminotransferaz przy stosowaniu deferazyroksu
Kiedy ocena się zmienia
| Miejscowa – żel na skórędroga podania · analogi iperytu azotowego | interakcja nie dotyczy | Analog iperytu azotowego stosowany miejscowo na skórę, czyli w Polsce chlormetyna w żelu, praktycznie nie wchłania się do krwi i nie hamuje czynności szpiku, więc nie nasila mielotoksyczności chelatorów żelaza. |
| Odstawienie deferypronu przed cyklem chemioterapii i wznowienie po odnowie szpikuodstep · chelatory żelaza | ryzyko maleje | Deferypron szybko się eliminuje, a jego działanie na granulocyty nie kumuluje się. Odstawienie go przed cyklem chemioterapii i wznowienie dopiero po potwierdzonej odnowie neutrofilów zmniejsza ryzyko nałożenia się obu działań. Nadal wymaga to kontroli morfologii przed każdym wznowieniem. |
Połączenie przeciwwskazaneAnalogi iperytu azotowego (np. cyklofosfamid, bendamustyna, melfalan)+ Szczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze) klasaSzczepionki przeciw żółtej febrze nie podaje się w trakcie leczenia analogiem iperytu azotowego ani w okresie utrzymującej się po nim immunosupresji.Nie szczep się przeciw żółtej febrze w trakcie leczenia lekiem z tej grupy ani przez kilka miesięcy po jego zakończeniu, a przed planowanym wyjazdem do kraju, w którym występuje żółta febra, porozmawiaj z lekarzem prowadzącym.opóźniony (dni)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Nie szczep się przeciw żółtej febrze w trakcie leczenia lekiem z tej grupy ani przez kilka miesięcy po jego zakończeniu, a przed planowanym wyjazdem do kraju, w którym występuje żółta febra, porozmawiaj z lekarzem prowadzącym.
Leki przeciwnowotworowe i immunosupresyjne z tej grupy, takie jak cyklofosfamid, chlorambucyl, melfalan czy bendamustyna, silnie osłabiają odporność. Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywego, osłabionego wirusa, z którym zdrowy organizm łatwo sobie radzi. U osoby z osłabioną odpornością ten wirus może jednak wywołać ciężką, zagrażającą życiu chorobę. Nie dotyczy to chlormetyny w żelu nakładanym na skórę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub silne bóle mięśni w ciągu kilku tygodni po szczepieniu
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- krwawienia, siniaki lub ciemny mocz
- silny ból głowy, sztywność karku, splątanie lub drgawki
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Szczepionki przeciw żółtej febrze nie podaje się w trakcie leczenia analogiem iperytu azotowego ani w okresie utrzymującej się po nim immunosupresji. Jeśli szczepienie jest potrzebne, wykonuje się je co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia cyklofosfamidem, ifosfamidem, bendamustyną, melfalanem, melfalanem flufenamidem lub chlorambucylem. Po zakończeniu chemioterapii szczepienie odracza się zwykle o co najmniej 3 miesiące i do odbudowy liczby limfocytów. Po bendamustynie limfopenia CD4 bywa długotrwała, więc termin ustala się indywidualnie. Po kondycjonowaniu melfalanem lub cyklofosfamidem przed przeszczepieniem komórek krwiotwórczych szczepienie rozważa się nie wcześniej niż po 2 latach i tylko przy braku choroby przeszczep przeciw gospodarzowi oraz immunosupresji. Gdy podróży do rejonu endemicznego nie da się przełożyć, lekarz wystawia zaświadczenie o przeciwwskazaniu do szczepienia i zaleca ścisłą ochronę przed komarami. Miejscowo stosowana chlormetyna nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia, o ile pacjent nie otrzymuje innego leczenia immunosupresyjnego.
Skutek kliniczny
Szczepienie podczas leczenia lekiem alkilującym albo krótko po nim grozi ciężkimi, potencjalnie śmiertelnymi powikłaniami poszczepiennymi. Należą do nich choroba trzewna przypominająca żółtą febrę, z gorączką, uszkodzeniem wątroby, niewydolnością wielonarządową i krwawieniami, oraz choroba neurotropowa z zapaleniem mózgu lub opon mózgowo-rdzeniowych. Ochrona przed żółtą febrą może być przy tym niewystarczająca. Ryzyko jest największe w okresie głębokiej limfopenii, po chemioterapii wysokodawkowej i po przeszczepieniu komórek krwiotwórczych.
Mechanizm
Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, atenuowany wirus 17D, który namnaża się w organizmie i jest kontrolowany przez odporność komórkową i humoralną. Analogi iperytu azotowego to leki alkilujące. Działają cytotoksycznie na szybko dzielące się limfocyty T i B oraz na szpik kostny i wywołują limfopenię, neutropenię i upośledzenie odpowiedzi swoistej. U osoby z obniżoną odpornością wirus szczepionkowy może namnażać się w sposób niekontrolowany. Jednocześnie odpowiedź poszczepienna jest osłabiona albo nie powstaje. Mechanizm jest wspólny dla wszystkich analogów iperytu azotowego podawanych układowo, w tym melfalanu flufenamidu. Nie dotyczy miejscowej postaci chlormetyny.
Monitorować
- morfologia z rozmazem i bezwzględna liczba limfocytów przed planowanym szczepieniem po zakończeniu chemioterapii
- w razie przypadkowego zaszczepienia: gorączka, objawy grypopodobne, żółtaczka, aktywność aminotransferaz, bilirubina, parametry krzepnięcia i objawy neurologiczne przez około 30 dni po szczepieniu
- data ostatniej dawki leku alkilującego i ewentualnego przeszczepienia komórek krwiotwórczych w wywiadzie przed szczepieniem
Kiedy ocena się zmienia
| Na skórędroga podania · analogi iperytu azotowego | interakcja nie dotyczy | Chlormetyna w żelu na skórę praktycznie nie przenika do krwi i nie wywołuje ogólnoustrojowej immunosupresji. Interakcja nie dotyczy tej postaci, o ile pacjent nie otrzymuje innego leczenia immunosupresyjnego. |
| Szczepienie co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczeniakolejność włączenia · szczepionki przeciw żółtej febrze | inne zalecenie | Szczepienie wykonane co najmniej 4 tygodnie przed pierwszą dawką leku alkilującego jest bezpieczne i zapewnia wytworzenie odporności. W tym przypadku interakcja nie występuje. |
| odstep ≥ 3 miesiące od zakończenia leczenia i odbudowa liczby limfocytówanalogi iperytu azotowego | ryzyko maleje | Po co najmniej 3 miesiącach od ostatniej dawki i odbudowie liczby limfocytów szczepienie można rozważyć po ocenie lekarza prowadzącego. Po bendamustynie i po przeszczepieniu komórek krwiotwórczych okres ten jest dłuższy i ustalany indywidualnie. |
| wiek ≥ 60 latpacjent | ryzyko rośnie | Wiek powyżej 60 lat niezależnie zwiększa ryzyko ciężkich powikłań trzewnych i neurologicznych po szczepieniu przeciw żółtej febrze. Nakłada się to na immunosupresję po leczeniu alkilującym i przemawia za szczególnie ostrożną kwalifikacją także po zakończeniu terapii. |
Niekorzystna interakcjaChlorambucyl+ RoflumilastNie rozpoczynaj leczenia roflumilastem u chorego leczonego chlorambucylem, a jeśli chory już przyjmuje roflumilast, należy przerwać jego podawanie.Nie zaczynaj brać roflumilastu, dopóki lekarz leczący nowotwór i lekarz leczący płuca nie potwierdzą, że możesz łączyć te leki.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie zaczynaj brać roflumilastu, dopóki lekarz leczący nowotwór i lekarz leczący płuca nie potwierdzą, że możesz łączyć te leki.
Chlorambucyl osłabia odporność, a roflumilastu zwykle nie stosuje się u osób leczonych z powodu nowotworu ani u osób z obniżoną odpornością. Oba leki mogą też powodować nudności, biegunkę i chudnięcie, więc razem mogą działać na żołądek i jelita mocniej. Lekarz powinien ocenić, czy roflumilast jest u ciebie potrzebny.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- nasilony kaszel z ropną wydzieliną
- uporczywa biegunka lub wymioty
- szybki, niezamierzony spadek masy ciała
- obniżony nastrój, lęk lub bezsenność
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie rozpoczynaj leczenia roflumilastem u chorego leczonego chlorambucylem, a jeśli chory już przyjmuje roflumilast, należy przerwać jego podawanie[1]. Decyzję o profilaktyce zaostrzeń POChP trzeba uzgodnić z pulmonologiem i hematologiem, opierając ją na leczeniu wziewnym. Jeśli mimo to leki są stosowane razem, kontroluj morfologię, objawy zakażenia, masę ciała i tolerancję ze strony przewodu pokarmowego.
Skutek kliniczny
Teoretycznie rośnie ryzyko zakażeń u chorego z osłabioną odpornością. Brakuje danych o bezpieczeństwie roflumilastu w tej grupie. Działania żołądkowo-jelitowe mogą się nasilać, podobnie jak niezamierzony spadek masy ciała, co u chorego onkologicznego może pogłębiać wyniszczenie.
Mechanizm
Nie ma tu interakcji farmakokinetycznej. Chlorambucyl nie jest istotnym inhibitorem ani induktorem CYP3A4 i CYP1A2, więc nie zmienia całkowitej aktywności hamującej PDE4 roflumilastu. Problem jest farmakodynamiczny i wynika z sytuacji klinicznej. Chlorambucyl to lek alkilujący, który hamuje czynność szpiku i osłabia odporność. Stosuje się go u chorych z nowotworem złośliwym. Roflumilast hamuje PDE4 i działa przeciwzapalnie na komórki układu odpornościowego. Nie powinno się go włączać, a dotychczasowe leczenie należy przerwać u chorych z nowotworem złośliwym (z wyjątkiem raka podstawnokomórkowego) i u chorych leczonych lekami immunosupresyjnymi[1]. Oba leki mogą też powodować nudności, biegunkę, utratę apetytu i spadek masy ciała, więc te działania się sumują.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- objawy zakażenia (gorączka, kaszel z odkrztuszaniem ropnej wydzieliny)
- masa ciała
- nudności, biegunka, utrata apetytu
- nastrój i sen
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Daxas 500 mcg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/daxas-100227338/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Daxas. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 20.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/daxas-100227338/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.