Interakcje / Cisatrakurium
Cisatrakurium – interakcje
3 opisane interakcje z lekami. Marki: brak w rejestrze.
Interakcje z innymi lekami 3
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja2
Niekorzystna interakcjaCisatrakurium+ Niedepolaryzujące leki zwiotczające klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu niedepolaryzującego leku zwiotczającego i aminoglikozydu należy zakładać nasilenie i wydłużenie blokady nerwowo-mięśniowej, prowadzić ilościowe monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego i dawkować lek zwiotczający według odpowiedzi.Jeśli czeka cię zabieg w znieczuleniu ogólnym, a stosujesz antybiotyk taki jak gentamycyna lub amikacyna, koniecznie powiedz o tym anestezjologowi przed zabiegiem.ChPL: nie sprawdzonoszybki (godziny)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli czeka cię zabieg w znieczuleniu ogólnym, a stosujesz antybiotyk taki jak gentamycyna lub amikacyna, koniecznie powiedz o tym anestezjologowi przed zabiegiem.
Leki zwiotczające mięśnie, takie jak rokuronium czy cisatrakurium, podaje się w szpitalu podczas znieczulenia ogólnego. Antybiotyki z grupy aminoglikozydów, takie jak gentamycyna czy amikacyna, mogą wzmocnić i przedłużyć ich działanie. Mięśnie, w tym mięśnie oddechowe, mogą wtedy dłużej pozostawać osłabione po zabiegu. Lekarze potrafią temu zapobiec, jeśli wiedzą o obu lekach.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- trudność w oddychaniu lub uczucie braku powietrza po zabiegu
- nasilające się osłabienie mięśni po wybudzeniu
- opadanie powiek lub podwójne widzenie
- trudność w połykaniu lub mówieniu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu niedepolaryzującego leku zwiotczającego i aminoglikozydu należy zakładać nasilenie i wydłużenie blokady nerwowo-mięśniowej, prowadzić ilościowe monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego i dawkować lek zwiotczający według odpowiedzi. Kolejne dawki rokuronium, cisatrakurium, atrakurium, miwakurium, pankuronium lub pipekuronium należy podawać ostrożnie i tylko po ocenie stopnia zwiotczenia. Najlepiej podać aminoglikozyd we wlewie dożylnym, a nie w szybkim wstrzyknięciu. Należy unikać jego podawania do jam ciała w trakcie zabiegu. Ekstubację należy wykonać dopiero po potwierdzeniu pełnego ustąpienia blokady. Przy blokadzie wywołanej rokuronium do jej odwrócenia preferuje się sugammadeks. Neostygmina może działać słabiej. Sole wapnia mogą częściowo znosić komponentę zależną od aminoglikozydu. Pacjenta, który otrzymał aminoglikozyd w okresie okołooperacyjnym, należy obserwować pod kątem rekuraryzacji. Trzeba też wyrównać niedobory wapnia, magnezu i potasu oraz uwzględnić czynność nerek.
Skutek kliniczny
Połączenie nasila i wydłuża zwiotczenie mięśni. Może dojść do opóźnionego powrotu spontanicznego oddechu i przedłużonej depresji oddechowej. Groźna jest też rekuraryzacja, czyli nawrót porażenia mięśni po pozornym ustąpieniu blokady. Zdarza się to zwłaszcza wtedy, gdy aminoglikozyd podano pod koniec zabiegu lub w okresie wybudzenia. Odwrócenie blokady neostygminą może być słabsze niż zwykle. Najcięższe przypadki dotyczą podania aminoglikozydu do jamy otrzewnej lub opłucnej, szybkiego wstrzyknięcia dożylnego, niewydolności nerek oraz zaburzeń elektrolitowych.
Mechanizm
Aminoglikozydy działają na złącze nerwowo-mięśniowe w inny sposób niż niedepolaryzujące leki zwiotczające, więc ich działania nakładają się i wzmacniają. Presynaptycznie aminoglikozydy konkurują z jonami wapnia i hamują uwalnianie acetylocholiny z zakończeń nerwowych. Postsynaptycznie zmniejszają wrażliwość receptora nikotynowego na acetylocholinę. Niedepolaryzujące leki zwiotczające blokują ten receptor kompetycyjnie, dlatego dodatkowe ograniczenie ilości uwalnianego przekaźnika pogłębia i wydłuża blokadę. Mechanizm wynika z działania na złącze nerwowo-mięśniowe, a nie z metabolizmu leków. Dotyczy więc wszystkich leków obu grup, choć siła efektu może się różnić między poszczególnymi aminoglikozydami. Brak części par w bazach interakcji wynika z braku danych, a nie z odmiennej farmakologii.
Monitorować
- ilościowe monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (TOF) w trakcie zabiegu i przed ekstubacją
- oddech, saturacja i kapnometria w okresie wybudzenia oraz po zabiegu
- objawy rekuraryzacji po podaniu aminoglikozydu w okresie pooperacyjnym
- stężenie wapnia, magnezu i potasu w surowicy
- czynność nerek (kreatynina, eGFR)
- stężenie aminoglikozydu w surowicy przy terapii dłuższej lub niewydolności nerek
Kiedy ocena się zmienia
| Dootrzewnowo lub do jamy opłucnejdroga podania · aminoglikozydy | ryzyko rośnie | Podanie aminoglikozydu do jamy otrzewnej lub opłucnej u pacjenta po leku zwiotczającym daje szybkie wchłanianie i wysokie stężenie leku. Wiąże się to z najcięższymi przypadkami przedłużonego porażenia i bezdechu. Takiej drogi podania w trakcie zabiegu należy unikać. |
| Szybkie wstrzyknięcie dożylnedroga podania · aminoglikozydy | ryzyko rośnie | Szybkie wstrzyknięcie dożylne daje wysokie szczytowe stężenie aminoglikozydu i silniej nasila blokadę. W okresie okołooperacyjnym preferuje się wlew dożylny. |
| eGFR ≤ 30pacjent | ryzyko rośnie | Przy ciężkiej niewydolności nerek aminoglikozyd kumuluje się, a eliminacja części leków zwiotczających, zwłaszcza pankuronium i pipekuronium, jest wolniejsza. Blokada może się wyraźnie przedłużyć. Należy dostosować dawkowanie aminoglikozydu do stężeń w surowicy i wydłużyć monitorowanie po zabiegu. |
| Aminoglikozyd podany pod koniec zabiegu lub po odwróceniu blokadykolejność włączenia · aminoglikozydy | inne zalecenie | Podanie aminoglikozydu w końcowej fazie zabiegu lub w sali wybudzeń może wywołać rekuraryzację mimo wcześniejszego ustąpienia blokady. Pacjent wymaga przedłużonej obserwacji oddechu i siły mięśniowej. Podanie aminoglikozydu warto zaplanować na początek zabiegu lub dobrze po pełnym ustąpieniu blokady. |
| Noworodekwiek · pacjent | ryzyko rośnie | U noworodków niedojrzałość złącza nerwowo-mięśniowego i wolniejsza eliminacja aminoglikozydów sprzyjają przedłużonej blokadzie. Konieczne jest ścisłe monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego i oddechu. |
Niekorzystna interakcjaCisatrakurium+ Niedepolaryzujące leki zwiotczające klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu niedepolaryzującego leku zwiotczającego i polimyksyny należy unikać tego połączenia, a jeśli jest ono konieczne, stosować najmniejsze skuteczne dawki leku zwiotczającego pod obiektywnym monitorowaniem przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.Jeśli przyjmujesz kolistymetat, także w inhalacji, i masz mieć zabieg w znieczuleniu ogólnym, powiedz o tym anestezjologowi przed zabiegiem.ChPL: nie sprawdzonoszybki (godziny)opisy przypadków
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz kolistymetat, także w inhalacji, i masz mieć zabieg w znieczuleniu ogólnym, powiedz o tym anestezjologowi przed zabiegiem.
Leki zwiotczające mięśnie podawane podczas znieczulenia do operacji, np. rokuronium, cisatrakurium czy atrakurium, działają silniej i dłużej, gdy w tym samym czasie dostajesz antybiotyk kolistymetat. Kolistymetat sam lekko osłabia przekazywanie sygnałów z nerwów do mięśni. Razem mogą spowodować, że po zabiegu mięśnie, także te do oddychania, długo pozostają osłabione. Te leki podaje się w szpitalu, więc lekarze mogą to kontrolować, jeśli wiedzą o obu lekach.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- trudności z oddychaniem lub uczucie braku powietrza po zabiegu
- silne osłabienie mięśni, trudność z podniesieniem głowy lub rąk
- opadanie powiek, podwójne widzenie
- trudności z mówieniem lub połykaniem
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu niedepolaryzującego leku zwiotczającego i polimyksyny należy unikać tego połączenia, a jeśli jest ono konieczne, stosować najmniejsze skuteczne dawki leku zwiotczającego pod obiektywnym monitorowaniem przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Gdy stan pacjenta na to pozwala, podanie kolistymetatu dożylnie warto odroczyć do pełnego ustąpienia blokady i ekstubacji albo podać go przed indukcją, przy dawkowaniu leku zwiotczającego według odpowiedzi w monitorowaniu. Po zabiegu pacjent otrzymujący kolistymetat wymaga przedłużonej obserwacji oddechu ze względu na ryzyko rekuraryzacji. Przy odwracaniu blokady wywołanej rokuronium preferowany jest sugammadeks, ale nie znosi on działania polimyksyny, dlatego obserwacja jest nadal konieczna. Przy niepełnym odwróceniu blokady może pomóc wyrównanie stężenia wapnia, a pacjent powinien pozostać na wentylacji mechanicznej do pełnego powrotu siły mięśniowej. Należy korygować hipokalcemię, hipokaliemię i hipermagnezemię oraz dostosować dawkę kolistymetatu do czynności nerek.
Skutek kliniczny
Nasilona i przedłużona blokada nerwowo-mięśniowa z ryzykiem przedłużonego bezdechu, niewydolności oddechowej i konieczności przedłużonej wentylacji mechanicznej. Możliwa jest rekuraryzacja, czyli nawrót porażenia mięśni po pozornym ustąpieniu blokady, zwłaszcza gdy kolistymetat podano w okresie pooperacyjnym. Odwracanie blokady neostygminą może być niepełne lub nieskuteczne.
Mechanizm
Polimyksyny same mają działanie blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Działają presynaptycznie, zmniejszając uwalnianie acetylocholiny z zakończeń nerwowych, i postsynaptycznie, osłabiając odpowiedź receptora nikotynowego płytki ruchowej. W połączeniu z kompetycyjną blokadą receptora przez niedepolaryzujące leki zwiotczające daje to synergistyczne nasilenie i wydłużenie blokady nerwowo-mięśniowej. Mechanizm jest wspólny dla wszystkich leków obu grup, ponieważ wynika z działania farmakodynamicznego, a nie z metabolizmu konkretnej substancji. Brak pary pankuroniowa + kolistymetat w bazie oznacza jedynie brak danych, a nie brak interakcji. Komponent blokady zależny od polimyksyny słabo odpowiada na inhibitory acetylocholinesterazy, a sugammadeks odwraca tylko działanie rokuronium, nie zaś działanie kolistymetatu.
Monitorować
- obiektywne monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (TOF) do pełnego powrotu funkcji
- częstość i wydolność oddechu, saturacja i kapnografia po ekstubacji
- siła mięśniowa, podnoszenie głowy, połykanie
- czynność nerek (kreatynina, eGFR)
- stężenie wapnia, magnezu i potasu w surowicy
Kiedy ocena się zmienia
| Wziewnadroga podania · polimyksyny | ryzyko maleje | Kolistymetat podawany wziewnie daje znacznie mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową niż podanie dożylne, więc ryzyko nasilenia blokady jest mniejsze, ale u pacjentów z niewydolnością nerek lub przy dużych dawkach nadal wymaga uwagi i monitorowania. |
| Obniżony (niewydolność nerek)eGFR · pacjent | ryzyko rośnie | Kolistymetat jest wydalany przez nerki, więc w niewydolności nerek jego stężenie rośnie, co nasila działanie blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i zwiększa ryzyko przedłużonego bezdechu. Wymagana jest korekta dawki kolistymetatu i szczególnie ścisłe monitorowanie. |
| Kolistymetat podany po zabiegu, po odwróceniu blokadykolejność włączenia · polimyksyny | inne zalecenie | Podanie kolistymetatu w okresie pooperacyjnym, po pozornym ustąpieniu blokady, może wywołać rekuraryzację. Pacjenta należy obserwować pod kątem wydolności oddechowej po każdej dawce podanej w krótkim czasie po zabiegu, a gdy to możliwe, upewnić się obiektywnym monitorowaniem, że blokada w pełni ustąpiła. |
| Duże dawki dożylnedawka · polimyksyny | ryzyko rośnie | Działanie blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe polimyksyn zależy od stężenia, dlatego duże dawki dożylne, w tym dawki nasycające, zwiększają ryzyko i nasilenie interakcji. |
Interakcja nieistotna klinicznie1
Interakcja nieistotna klinicznieCisatrakurium+ Antybiotyki okulistyczne klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu antybiotyku aminoglikozydowego w kroplach lub maści do oczu i niedepolaryzującego leku zwiotczającego nie trzeba zmieniać dawkowania ani przerywać leczenia okulistycznego, bo do krwi przenika zbyt mało antybiotyku, by nasilić zwiotczenie.Możesz dalej stosować antybiotyk do oczu przed zabiegiem w znieczuleniu ogólnym, ale powiedz anestezjologowi o wszystkich lekach, także o kroplach i maściach do oczu.ChPL: nie sprawdzonoszybki (godziny)teoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Możesz dalej stosować antybiotyk do oczu przed zabiegiem w znieczuleniu ogólnym, ale powiedz anestezjologowi o wszystkich lekach, także o kroplach i maściach do oczu.
Antybiotyki do oczu, takie jak tobramycyna czy netylmycyna, w dużych dawkach podanych do krwi mogą wzmacniać działanie leków zwiotczających mięśnie, które podaje się w szpitalu podczas znieczulenia ogólnego, na przykład rokuronium czy cisatrakurium. Z kropli i maści do oczu do krwi przedostaje się jednak bardzo mało antybiotyku, więc takie połączenie zwykle nie stanowi problemu. Podczas znieczulenia lekarz i tak stale sprawdza, jak działają leki zwiotczające.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- utrzymujące się osłabienie mięśni po wybudzeniu
- trudność w oddychaniu lub płytki oddech
- trudność w przełykaniu lub mówieniu
- opadanie powiek lub podwójne widzenie po zabiegu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – synergizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu antybiotyku aminoglikozydowego w kroplach lub maści do oczu i niedepolaryzującego leku zwiotczającego nie trzeba zmieniać dawkowania ani przerywać leczenia okulistycznego, bo do krwi przenika zbyt mało antybiotyku, by nasilić zwiotczenie. Wystarczy rutynowe monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, które i tak obowiązuje przy podawaniu rokuronium, cisatrakurium, atrakurium, miwakurium, pankuronium czy pipekuronium. Warto, by anestezjolog wiedział o leczeniu okulistycznym, zwłaszcza u noworodków i małych dzieci oraz przy bardzo częstym zakraplaniu. Jeśli pacjent otrzymuje równocześnie tobramycynę lub inny aminoglikozyd dożylnie albo domięśniowo, obowiązuje postępowanie jak przy interakcji ogólnoustrojowej.
Skutek kliniczny
Przy stosowaniu aminoglikozydu wyłącznie do oka klinicznie istotne nasilenie zwiotczenia jest mało prawdopodobne i nie zostało potwierdzone. Teoretycznie możliwe jest jedynie niewielkie wydłużenie działania leku zwiotczającego, które rutynowe monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w trakcie znieczulenia pozwala wychwycić. Przy ogólnoustrojowym podaniu aminoglikozydu interakcja jest istotna i może prowadzić do przedłużonej blokady, rekuraryzacji i bezdechu po zabiegu.
Mechanizm
Aminoglikozydy hamują presynaptyczne uwalnianie acetylocholiny przez konkurencję z jonami wapnia w zakończeniach nerwowych i zmniejszają wrażliwość postsynaptycznego receptora nikotynowego na acetylocholinę. Dlatego nasilają i wydłużają blokadę nerwowo-mięśniową wywołaną przez wszystkie niedepolaryzujące leki zwiotczające, niezależnie od ich budowy chemicznej i drogi eliminacji. Działanie to zależy od stężenia aminoglikozydu we krwi. Po podaniu do oka w postaci kropli lub maści do krążenia przenika tylko niewielka ilość tobramycyny lub netylmycyny, zwykle zbyt mała, by istotnie wpłynąć na złącze nerwowo-mięśniowe. Ocena DDInter na poziomie poważnym odnosi się do aminoglikozydów podawanych ogólnie, a nie do postaci okulistycznych. Brak par z pankuronium i jedną z par pipekuronium w DDInter oznacza brak danych, a nie inny mechanizm, więc te leki nie są wyjątkami.
Monitorować
- rutynowe monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (TOF) w trakcie znieczulenia
- ocena pełnego ustąpienia zwiotczenia przed ekstubacją
- obserwacja oddechu i siły mięśni po wybudzeniu u noworodków i małych dzieci leczonych intensywnie kroplami z aminoglikozydem
- sprawdzenie, czy pacjent nie otrzymuje równocześnie aminoglikozydu ogólnie
Kiedy ocena się zmienia
| Dożylna lub domięśniowadroga podania · antybiotyki okulistyczne | ryzyko rośnie | Ogólnoustrojowe podanie tobramycyny lub netylmycyny istotnie nasila i wydłuża blokadę nerwowo-mięśniową wywołaną przez każdy niedepolaryzujący lek zwiotczający. Należy rozważyć zmniejszenie dawki leku zwiotczającego, prowadzić ścisłe monitorowanie TOF i obserwować pacjenta po zabiegu pod kątem rekuraryzacji i bezdechu. Ryzyko rośnie przy niewydolności nerek, zaburzeniach elektrolitowych i miastenii. |
| Wziewnadroga podania · antybiotyki okulistyczne | ryzyko rośnie | Tobramycyna wziewna osiąga mierzalne, choć niskie stężenia we krwi. Znaczenie dla blokady nerwowo-mięśniowej nie jest dobrze udokumentowane, dlatego warto poinformować anestezjologa i zachować staranne monitorowanie TOF. |
| Noworodki i niemowlętawiek · pacjent | inne zalecenie | U noworodków i niemowląt, zwłaszcza przy częstym zakraplaniu, ogólnoustrojowa ekspozycja na aminoglikozyd z kropli do oczu jest względnie większa niż u dorosłych. Klasa ryzyka się nie zmienia, ale warto szczególnie uważnie ocenić ustąpienie zwiotczenia przed ekstubacją. |
Alkohol
Brak opisu połączenia z alkoholem w bazie.
Oznaczenia na tej stronie
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.
