Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Deksametazon / Deksametazon i eksenatyd

Deksametazon i eksenatyd

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Na początku leczenia deksametazonem zwiększ częstość pomiarów glikemii, także poposiłkowej, i w razie hiperglikemii zmodyfikuj leczenie przeciwcukrzycowe, zwykle przez czasowe dołączenie lub zwiększenie dawki innego leku, najczęściej insuliny, bo dawka eksenatydu jest stała.

Częściej mierz cukier, także po posiłkach, i powiedz lekarzowi, jeśli wyniki są wyższe niż zwykle albo gdy kończysz leczenie deksametazonem.

Niekorzystna interakcjaDeksametazon+ EksenatydNa początku leczenia deksametazonem zwiększ częstość pomiarów glikemii, także poposiłkowej, i w razie hiperglikemii zmodyfikuj leczenie przeciwcukrzycowe, zwykle przez czasowe dołączenie lub zwiększenie dawki innego leku, najczęściej insuliny, bo dawka eksenatydu jest stała.Częściej mierz cukier, także po posiłkach, i powiedz lekarzowi, jeśli wyniki są wyższe niż zwykle albo gdy kończysz leczenie deksametazonem.szybki (godziny)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Częściej mierz cukier, także po posiłkach, i powiedz lekarzowi, jeśli wyniki są wyższe niż zwykle albo gdy kończysz leczenie deksametazonem.

Deksametazon może podnosić poziom cukru we krwi i osłabiać działanie eksenatydu, który ten cukier obniża. Przez to cukrzyca może być gorzej wyrównana, dopóki bierzesz deksametazon. Gdy przestaniesz go brać, cukier zwykle spada, a jeśli lekarz w międzyczasie zwiększył leki na cukrzycę, może być nawet za niski.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wzmożone pragnienie
  • częste oddawanie moczu
  • suchość w ustach i zmęczenie
  • wyraźnie wyższe wyniki pomiarów cukru
  • drżenie, poty, kołatanie serca lub nagły głód po odstawieniu deksametazonu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Na początku leczenia deksametazonem zwiększ częstość pomiarów glikemii, także poposiłkowej, i w razie hiperglikemii zmodyfikuj leczenie przeciwcukrzycowe, zwykle przez czasowe dołączenie lub zwiększenie dawki innego leku, najczęściej insuliny, bo dawka eksenatydu jest stała. Podczas zmniejszania dawki i po odstawieniu deksametazonu stopniowo wycofuj dodatkowe leczenie przeciwcukrzycowe i nadal kontroluj glikemię, aby uniknąć hipoglikemii.

Skutek kliniczny

Połączenie może prowadzić do pogorszenia kontroli glikemii i hiperglikemii, szczególnie poposiłkowej, w trakcie leczenia deksametazonem. Po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu deksametazonu stężenie glukozy spada, co przy wcześniejszym zwiększeniu leczenia przeciwcukrzycowego grozi hipoglikemią, zwłaszcza gdy pacjent przyjmuje też pochodną sulfonylomocznika lub insulinę.

Mechanizm

Deksametazon działa przeciwstawnie do leków obniżających stężenie glukozy, w tym eksenatydu.[1] Glikokortykosteroidy nasilają glukoneogenezę w wątrobie, zmniejszają wrażliwość tkanek obwodowych na insulinę i mogą hamować wydzielanie insuliny, co osłabia działanie hipoglikemizujące eksenatydu.

Metabolizm i transportery

  • Deksametazon: umiarkowany induktor CYP3A4[2], substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • glikemia na czczo i poposiłkowa
  • objawy hiperglikemii
  • objawy hipoglikemii po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu deksametazonu
  • HbA1c przy leczeniu długotrwałym

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (skóra, oko, wziewnie)droga podania · deksametazonryzyko malejePrzy stosowaniu miejscowym lub wziewnym w zwykłych dawkach wpływ na glikemię jest zwykle nieistotny klinicznie.
Pojedyncza dawka lub krótka kuracjaczas leczenia · deksametazonryzyko malejePojedyncza dawka, np. przeciwwymiotnie, powoduje przejściowy wzrost glikemii, zwykle w ciągu doby, który rzadko wymaga zmiany leczenia.
Duże dawki ogólnoustrojowedawka · deksametazonryzyko rośnieDuże dawki i dłuższe leczenie ogólnoustrojowe znacząco nasilają hiperglikemię, często z koniecznością czasowej insulinoterapii.
Odstawianie deksametazonu po zwiększeniu leczenia przeciwcukrzycowegokolejność włączenia · pacjentinne zaleceniePrzy zmniejszaniu dawki deksametazonu należy równolegle redukować dodatkowe leczenie przeciwcukrzycowe ze względu na ryzyko hipoglikemii, szczególnie przy pochodnych sulfonylomocznika i insulinie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pabi-Dexamethason 500 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pabi-dexamethason-100018356/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/

Alkohol przy tych lekach

Niekorzystna interakcjaDeksametazona alkoholNa czas leczenia deksametazonem zalecaj niepicie alkoholu.Na czas kuracji zrezygnuj z alkoholu, a jeśli już go wypijesz, nie rób tego na pusty żołądek i obserwuj, czy nie pojawiają się dolegliwości żołądkowe.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Na czas kuracji zrezygnuj z alkoholu, a jeśli już go wypijesz, nie rób tego na pusty żołądek i obserwuj, czy nie pojawiają się dolegliwości żołądkowe.

Podczas leczenia deksametazonem lepiej nie pić alkoholu. Zarówno lek, jak i alkohol mogą drażnić żołądek, a razem zwiększają ryzyko zgagi, bólu brzucha, a nawet owrzodzeń. Alkohol może też nasilać bezsenność i wahania poziomu cukru we krwi, które mogą wywołać także steroidy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silny lub narastający ból w górnej części brzucha
  • czarne lub smoliste stolce
  • wymioty z krwią albo wyglądające jak fusy z kawy
  • uporczywa zgaga lub nudności
  • silne pragnienie, częste oddawanie moczu i osłabienie u osób z cukrzycą
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie, PD – synergizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Na czas leczenia deksametazonem zalecaj niepicie alkoholu. Gdy pacjent mimo to sięgnie po alkohol, powinien ograniczyć ilość do minimum, nie pić na pusty żołądek i zgłosić objawy ze strony przewodu pokarmowego. Szczególnej ostrożności wymagają osoby leczone dłużej niż kilka dni, w wyższych dawkach, z chorobą wrzodową, z cukrzycą lub przyjmujące jednocześnie NLPZ albo leki przeciwkrzepliwe.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie dolegliwości żołądkowych, zgagi, nudności i ryzyka owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego. Mogą też nasilić się wahania glikemii, zaburzenia snu i pobudzenie. Przy krótkim leczeniu i jednorazowym, niewielkim spożyciu ryzyko jest małe, rośnie przy dłuższej terapii, wyższych dawkach i regularnym piciu.

Mechanizm

Alkohol i glikokortykosteroidy działają niekorzystnie na błonę śluzową żołądka i dwunastnicy, dlatego ich działanie drażniące może się sumować. Oba czynniki sprzyjają też zaburzeniom gospodarki glukozowej, zatrzymaniu płynów i bezsenności, a przy długotrwałym stosowaniu dodatkowo obciążają kości. Nie wykazano interakcji farmakokinetycznej o znaczeniu klinicznym. Zalecenie producentów ma charakter ostrożnościowy i wynika głównie z profilu działań niepożądanych obu substancji.

Metabolizm i transportery

  • Deksametazon: umiarkowany induktor CYP3A4[1], substrat CYP3A4[1]

Monitorować

  • dolegliwości żołądkowe: ból w nadbrzuszu, zgaga, nudności
  • objawy krwawienia z przewodu pokarmowego: czarne stolce, wymioty z krwią
  • glikemia u pacjentów z cukrzycą lub nietolerancją glukozy
  • ciśnienie tętnicze i obrzęki
  • jakość snu i nastrój

Kiedy ocena się zmienia

Terapia długotrwała (kilka tygodni lub dłużej)czas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzy dłuższym leczeniu glikokortykosteroidem rośnie ryzyko owrzodzeń, zaburzeń glikemii i utraty masy kostnej, a alkohol dodatkowo obciąża te same układy. Unikanie alkoholu należy traktować jako zdecydowane zalecenie.
Wysokie dawki deksametazonu, na przykład stosowane w schematach onkologicznych lub przy ostrych stanachdawka · pacjentryzyko rośniePrzy wysokich dawkach nasilenie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego i zaburzeń glikemii jest większe, więc alkohol należy wykluczyć.
Jednorazowa niewielka ilość przy krótkiej kuracjiilość alkoholu · pacjentryzyko malejePrzy kilkudniowym stosowaniu i jednorazowym spożyciu niewielkiej ilości ryzyko poważnych następstw jest małe, co nie zmienia zalecenia, aby alkoholu unikać.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuEksenatyda alkoholOkazjonalne picie niewielkich ilości alkoholu do posiłku jest dopuszczalne, ale należy unikać picia dużych ilości i picia na czczo.Pij alkohol rzadko i w małych ilościach, zawsze do posiłku, a jeśli masz lub miałeś problem z alkoholem, powiedz o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Pij alkohol rzadko i w małych ilościach, zawsze do posiłku, a jeśli masz lub miałeś problem z alkoholem, powiedz o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia.

Niewielka ilość alkoholu wypita od czasu do czasu do posiłku zwykle nie szkodzi podczas leczenia tym lekiem. Picie dużych ilości alkoholu może jednak zwiększyć ryzyko zapalenia trzustki, które jest poważną chorobą. Alkohol może też nasilić nudności i wymioty, a jeśli bierzesz także inne leki na cukrzycę, może za bardzo obniżyć poziom cukru we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silny, nieustępujący ból brzucha, który może promieniować do pleców
  • uporczywe wymioty
  • drżenie, poty, kołatanie serca, nagły głód lub splątanie – mogą oznaczać zbyt niski cukier
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Okazjonalne picie niewielkich ilości alkoholu do posiłku jest dopuszczalne, ale należy unikać picia dużych ilości i picia na czczo. U pacjentów z uzależnieniem od alkoholu, przebytym zapaleniem trzustki lub bardzo dużym stężeniem trójglicerydów należy przed rozpoczęciem leczenia ocenić ryzyko zapalenia trzustki, zgodnie z informacją, że pacjent powinien zgłosić te stany lekarzowi[1]. U chorych przyjmujących jednocześnie pochodną sulfonylomocznika lub insulinę należy omówić ryzyko hipoglikemii po alkoholu i zalecić częstszą kontrolę glikemii w dniach, w których pacjent pije.

Skutek kliniczny

Przy umiarkowanym, okazjonalnym piciu istotna interakcja jest mało prawdopodobna. Przy piciu dużych ilości lub regularnym nadużywaniu alkoholu rośnie ryzyko ostrego zapalenia trzustki, hipoglikemii (szczególnie u chorych przyjmujących jednocześnie pochodną sulfonylomocznika lub insulinę) oraz nasilenia nudności i wymiotów, które mogą prowadzić do odwodnienia.

Mechanizm

Eksenatyd i alkohol nie oddziałują na siebie farmakokinetycznie w istotny sposób, ale mogą sumować część działań niepożądanych. ChPL eksenatydu nie wymienia alkoholu w przeciwwskazaniach ani wśród interakcji, natomiast informacja dla pacjenta wskazuje, że uzależnienie od alkoholu może zwiększać ryzyko wystąpienia lub nawrotu zapalenia trzustki i należy o nim poinformować lekarza[1]. Nadużywanie alkoholu jest jednym z głównych czynników ryzyka ostrego zapalenia trzustki, a związek agonistów receptora GLP-1 z zapaleniem trzustki pozostaje przedmiotem sprzecznych danych, dlatego oba czynniki mogą się nakładać. Alkohol hamuje glukoneogenezę wątrobową, co sprzyja hipoglikemii, zwłaszcza na czczo i w ciągu kilku godzin po spożyciu. Sam eksenatyd rzadko wywołuje hipoglikemię, ale ChPL wskazuje na zwiększone ryzyko hipoglikemii przy skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika[1]. Alkohol może też nasilać nudności, wymioty i dolegliwości żołądkowe, typowe dla początku leczenia eksenatydem.

Monitorować

  • glikemia po spożyciu alkoholu u pacjentów leczonych pochodną sulfonylomocznika lub insuliną
  • objawy zapalenia trzustki – silny, uporczywy ból brzucha promieniujący do pleców, wymioty
  • nasilenie nudności i wymiotów oraz objawy odwodnienia

Kiedy ocena się zmienia

Picie dużych ilości alkoholu lub picie ciągiemilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePicie dużych ilości alkoholu zwiększa ryzyko ostrego zapalenia trzustki i hipoglikemii, zwłaszcza przy skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika lub insuliną, dlatego należy go unikać.
Uzależnienie od alkoholu obecnie lub w przeszłościczas leczenia · pacjentryzyko rośnieUzależnienie od alkoholu w wywiadzie może zwiększać ryzyko wystąpienia lub nawrotu zapalenia trzustki i powinno zostać zgłoszone lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bydureon 2 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bydureon-100252744/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 277

Połączenie przeciwwskazaneDeksametazon+ Szczepionka przeciw ospie prawdziwejPrzy dawkach immunosupresyjnych deksametazonu nie szczep żywą szczepionką przeciw ospie prawdziwej w trakcie leczenia, zgodnie z przeciwwskazaniem w ChPL deksametazonu.Przed szczepieniem powiedz lekarzowi kwalifikującemu, że przyjmujesz deksametazon, w jakiej dawce i od jak dawna, i nie odstawiaj leku samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Przed szczepieniem powiedz lekarzowi kwalifikującemu, że przyjmujesz deksametazon, w jakiej dawce i od jak dawna, i nie odstawiaj leku samodzielnie.

Deksametazon osłabia działanie układu odpornościowego. Jeśli przyjmujesz go w większych dawkach lub przez dłuższy czas, szczepionka przeciw ospie prawdziwej i mpox może nie zadziałać tak dobrze, jak powinna. Przy takim leczeniu szczepienia tą szczepionką zwykle się nie wykonuje albo przesuwa się je na inny termin.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub złe samopoczucie utrzymujące się dłużej niż kilka dni po szczepieniu
  • rozległy, narastający odczyn, ropień lub wysypka w miejscu wkłucia lub poza nim
  • objawy zakażenia po kontakcie z osobą chorą na mpox mimo szczepienia
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy dawkach immunosupresyjnych deksametazonu nie szczep żywą szczepionką przeciw ospie prawdziwej w trakcie leczenia, zgodnie z przeciwwskazaniem w ChPL deksametazonu[1]. Jeśli to możliwe, zaplanuj szczepienie przed rozpoczęciem leczenia lub po jego zakończeniu, a gdy szczepienie jest pilne (np. po kontakcie z wirusem mpox), decyzję podejmuje lekarz po ocenie korzyści i ryzyka. Przy krótkim leczeniu małymi dawkami lub stosowaniu miejscowym przeciwwskazanie z ChPL nie ma zastosowania, ale odpowiedź na szczepienie może być nieco słabsza. ChPL szczepionki nie wymienia kortykosteroidów, zaleca natomiast unikanie jednoczesnego podawania innych szczepionek i immunoglobuliny przeciw wirusowi krowianki[2].

Skutek kliniczny

Przy leczeniu deksametazonem w dawkach immunosupresyjnych szczepienie może wywołać słabszą lub niewystarczającą odporność przeciw ospie prawdziwej i mpox. ChPL deksametazonu przeciwwskazuje szczepienie żywymi szczepionkami u pacjentów leczonych dawkami immunosupresyjnymi[1]. Inna charakterystyka deksametazonu przeciwwskazuje szczepienia żywymi szczepionkami w trakcie leczenia dużymi dawkami ze względu na możliwość wystąpienia infekcji wirusowej[3].

Mechanizm

Deksametazon działa immunosupresyjnie i hamuje odpowiedź limfocytów T i B, od której zależy wytworzenie odporności po szczepieniu. Szczepionka przeciw ospie prawdziwej zawiera żywy, zmodyfikowany wirus krowianki ze szczepu Ankara, czyli szczepionką żywą, dlatego obejmuje ją ostrzeżenie dotyczące żywych szczepionek w ChPL deksametazonu. Szczep Ankara nie namnaża się w organizmie człowieka, więc głównym praktycznym problemem jest osłabienie odpowiedzi immunologicznej, a nie zakażenie wirusem szczepionkowym.

Metabolizm i transportery

  • Deksametazon: umiarkowany induktor CYP3A4[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • dawka i czas trwania leczenia deksametazonem przed kwalifikacją do szczepienia
  • termin szczepienia względem rozpoczęcia lub zakończenia leczenia kortykosteroidem
  • w razie zaszczepienia w trakcie immunosupresji – ocena, czy potrzebne jest dodatkowe postępowanie po kontakcie z zakażeniem

Kiedy ocena się zmienia

Dawka immunosupresyjnadawka · deksametazonryzyko rośniePrzy dawkach immunosupresyjnych lub dużych dawkach terapeutycznych deksametazonu ChPL przeciwwskazuje szczepienia żywymi szczepionkami.
Miejscowadroga podania · deksametazonryzyko malejeDeksametazon stosowany miejscowo (np. na skórę, do oka) w zwykłych dawkach nie daje istotnej immunosupresji układowej i nie wpływa w praktyce na odpowiedź na szczepienie.
Szczepienie przed rozpoczęciem lub po zakończeniu leczeniaodstep · deksametazoninne zalecenieJeśli sytuacja kliniczna na to pozwala, szczepienie najlepiej wykonać przed rozpoczęciem leczenia immunosupresyjnego albo po jego zakończeniu, a termin ustala lekarz.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pabi-Dexamethason 500 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pabi-dexamethason-100018356/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imvanex (5 x 10^7 TCID50)/0,5 ml, zawiesina do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imvanex-100310921/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDeksametazon+ Szczepionka przeciw półpaścowiNie podawaj żywej szczepionki przeciw półpaścowi pacjentowi leczonemu immunosupresyjnymi dawkami deksametazonu.Przed szczepieniem przeciw półpaścowi powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz deksametazon i w jakiej dawce, i nie przerywaj leczenia na własną rękę.opóźniony (dni)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Przed szczepieniem przeciw półpaścowi powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz deksametazon i w jakiej dawce, i nie przerywaj leczenia na własną rękę.

Deksametazon w większych dawkach osłabia odporność. Jeśli w tym czasie dostaniesz szczepionkę zawierającą żywego, osłabionego wirusa, wirus ten może wywołać zakażenie. Szczepionka nieżywa (rekombinowana) jest bezpieczna, ale przy leczeniu deksametazonem może chronić nieco słabiej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka po szczepieniu
  • wysypka z pęcherzykami, zwłaszcza rozległa lub w wielu miejscach ciała
  • wyraźnie złe samopoczucie w ciągu kilku tygodni po szczepieniu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Nie podawaj żywej szczepionki przeciw półpaścowi pacjentowi leczonemu immunosupresyjnymi dawkami deksametazonu[1][2]. U takiego pacjenta wybierz szczepionkę rekombinowaną (nieżywą), a jeśli to możliwe, zaplanuj szczepienie przed rozpoczęciem steroidoterapii lub po jej zakończeniu, przy czym odstęp ustala lekarz prowadzący. Przy małych dawkach ogólnych, terapii zastępczej lub kortykosteroidach miejscowych i wziewnych żywa szczepionka nie jest przeciwwskazana[2].

Skutek kliniczny

Żywa szczepionka podana pacjentowi przyjmującemu immunosupresyjne dawki deksametazonu może wywołać rozsiane zakażenie szczepionkowym szczepem wirusa ospy wietrznej i półpaśca. W przypadku obu rodzajów szczepionki immunosupresja może osłabić odpowiedź immunologiczną i zmniejszyć ochronę przed półpaścem.

Mechanizm

Deksametazon w dawkach immunosupresyjnych hamuje odporność komórkową, która kontroluje namnażanie żywego, atenuowanego wirusa ospy wietrznej i półpaśca zawartego w żywej szczepionce. ChPL deksametazonu przeciwwskazuje szczepienia żywymi szczepionkami w trakcie leczenia dużymi dawkami ze względu na możliwość wystąpienia infekcji wirusowej[3]. Charakterystyka żywej szczepionki przeciw półpaścowi wymienia leczenie immunosupresyjne, w tym duże dawki kortykosteroidów, wśród przeciwwskazań[2]. Immunosupresja osłabia też odpowiedź na antygeny szczepionki rekombinowanej, przy czym ChPL tej szczepionki nie wymienia kortykosteroidów[4].

Metabolizm i transportery

  • Deksametazon: umiarkowany induktor CYP3A4[5], substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • dawka i czas trwania leczenia deksametazonem przed kwalifikacją do szczepienia
  • rodzaj szczepionki (żywa czy rekombinowana)
  • objawy zakażenia po szczepieniu – gorączka, wysypka pęcherzykowa, zwłaszcza rozsiana

Bezpieczniejsze alternatywy

szczepionka przeciw półpaścowi rekombinowana z adiuwantem (nieżywa)

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka rekombinowana (nieżywa)postać · szczepionka przeciw półpaścowiryzyko malejeSzczepionka rekombinowana nie zawiera żywego wirusa i jej ChPL nie wymienia kortykosteroidów. Można ją podać, ale immunosupresja może osłabić odpowiedź, dlatego warto zaplanować szczepienie przed rozpoczęciem lub po zakończeniu steroidoterapii, jeśli stan pacjenta na to pozwala.
Mała dawka ogólnoustrojowa lub terapia zastępczadawka · deksametazonryzyko malejeChPL żywej szczepionki nie przeciwwskazuje jej u osób przyjmujących małe dawki kortykosteroidów o działaniu ogólnym ani w terapii zastępczej, np. w niewydolności nadnerczy. Poinformuj pacjenta o objawach, które powinny skłonić do kontaktu z lekarzem.
Miejscowo lub wziewniedroga podania · deksametazonryzyko malejeKortykosteroidy stosowane miejscowo lub wziewnie nie stanowią przeciwwskazania do żywej szczepionki przeciw półpaścowi.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pabi-Dexamethason 500 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pabi-dexamethason-100018356/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zostavax, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zostavax-100353400/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Shingrix -, proszek i zawiesina do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/shingrix-100402280/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDeksametazon+ RylpiwirynaNie łącz rylpiwiryny z deksametazonem podawanym ogólnie, z wyjątkiem dawki jednorazowej.Jeśli przyjmujesz rylpiwirynę, a lekarz przepisze ci deksametazon w tabletkach lub zastrzykach na dłużej niż jedną dawkę, nie zaczynaj go brać i powiedz o tym lekarzowi albo farmaceucie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz rylpiwirynę, a lekarz przepisze ci deksametazon w tabletkach lub zastrzykach na dłużej niż jedną dawkę, nie zaczynaj go brać i powiedz o tym lekarzowi albo farmaceucie.

Deksametazon w tabletkach lub zastrzykach może przyspieszać usuwanie rylpiwiryny z organizmu. Wtedy lek na HIV słabiej działa, a wirus może się namnażać i uodpornić na leczenie. Pojedyncza dawka deksametazonu nie stanowi problemu, ale dłuższego leczenia nie łączy się z rylpiwiryną.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • lekarz przepisał ci deksametazon w tabletkach lub zastrzykach na kilka dni lub dłużej
  • wynik badania wiremii HIV jest gorszy niż wcześniej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz rylpiwiryny z deksametazonem podawanym ogólnie, z wyjątkiem dawki jednorazowej[1]. Należy rozważyć alternatywne leczenie, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu glikokortykosteroidu[2]. Jeśli pacjent wymaga ogólnoustrojowego glikokortykosteroidu przez dłuższy czas, wybierz inny lek z tej grupy albo – gdy deksametazon jest niezbędny – skonsultuj z lekarzem prowadzącym leczenie HIV zmianę schematu przeciwretrowirusowego.

Skutek kliniczny

Zmniejszenie stężeń rylpiwiryny może prowadzić do utraty jej działania terapeutycznego[1]. Klinicznie oznacza to ryzyko niepowodzenia wirusologicznego leczenia zakażenia HIV i rozwoju oporności na leki z grupy nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy.

Mechanizm

Deksametazon podawany ogólnie indukuje CYP3A, a rylpiwiryna jest metabolizowana głównie przy udziale CYP3A. Należy spodziewać się zależnego od dawki zmniejszenia stężeń rylpiwiryny w osoczu[1]. Połączenia nie badano, a spodziewany efekt wynika z mechanizmu indukcji enzymatycznej[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Deksametazon – umiarkowany induktor CYP3A4[3], rylpiwiryna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Deksametazon: umiarkowany induktor CYP3A4[3], substrat CYP3A4[3]
  • Rylpiwiryna: inhibitor MATE2-K[5], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • miano RNA HIV (wiremia), jeśli doszło do jednoczesnego stosowania dłuższego niż jednorazowa dawka deksametazonu
  • droga podania i planowany czas leczenia deksametazonem

Bezpieczniejsze alternatywy

prednizolonmetyloprednizolonhydrokortyzon

Kiedy ocena się zmienia

Dawka jednorazowadawka · deksametazonryzyko malejePojedyncza dawka deksametazonu podawanego ogólnie nie jest objęta przeciwwskazaniem.
Miejscowa (krople do oczu lub uszu, maści, kremy)droga podania · deksametazonryzyko malejePrzeciwwskazanie dotyczy wyłącznie deksametazonu podawanego ogólnoustrojowo. Przy podaniu miejscowym ekspozycja ogólnoustrojowa jest mała, więc istotna indukcja CYP3A jest mało prawdopodobna.
Więcej niż jedna dawkaczas leczenia · deksametazonryzyko rośnieRyzyko utraty skuteczności rylpiwiryny rośnie przy długotrwałym stosowaniu deksametazonu, dlatego wtedy szczególnie należy rozważyć alternatywne leczenie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Edurant 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/edurant-100261312/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego REKAMBYS 600 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rekambys-100445800/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Edurant. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/edurant-100261312/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDeksametazon+ Szczepionka BCGNie podaje się wlewów BCG do pęcherza w trakcie ogólnoustrojowego leczenia deksametazonem.Zanim zaczniesz brać deksametazon, powiedz urologowi o tym leku, a lekarzowi, który go przepisuje – o wlewach BCG, i nie zaczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Zanim zaczniesz brać deksametazon, powiedz urologowi o tym leku, a lekarzowi, który go przepisuje – o wlewach BCG, i nie zaczynaj ani nie przerywaj żadnego z tych leków na własną rękę.

Deksametazon w tabletkach lub zastrzykach osłabia odporność. Leczenie BCG polega na podaniu do pęcherza żywych, osłabionych prątków, które pobudzają odporność do walki z nowotworem. Gdy odporność jest osłabiona, leczenie działa gorzej, a prątki mogą wywołać groźne zakażenie całego organizmu. Deksametazon w maściach, kremach czy kroplach nie stanowi takiego problemu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • silne osłabienie i złe samopoczucie
  • kaszel lub duszność
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • nasilony ból lub pieczenie przy oddawaniu moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podaje się wlewów BCG do pęcherza w trakcie ogólnoustrojowego leczenia deksametazonem[1][2]. Jeśli deksametazon jest niezbędny, decyzję o odroczeniu wlewów BCG albo o zmianie planu leczenia podejmuje urolog wspólnie z lekarzem prowadzącym leczenie kortykosteroidem. Deksametazon stosowany miejscowo nie jest przeszkodą w terapii BCG[1].

Skutek kliniczny

Połączenie zmniejsza skuteczność leczenia raka pęcherza moczowego i zwiększa ryzyko uogólnionego zakażenia prątkami BCG, które może zagrażać życiu.

Mechanizm

Deksametazon podawany ogólnie hamuje komórkową odpowiedź immunologiczną, od której zależy przeciwnowotworowe działanie żywych prątków BCG podanych do pęcherza moczowego. Osłabiona odporność sprzyja też namnażaniu się prątków i ich rozsiewowi poza pęcherz.

Metabolizm i transportery

  • Deksametazon: umiarkowany induktor CYP3A4[3], substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • objawy uogólnionego zakażenia BCG – gorączka, dreszcze, złe samopoczucie
  • objawy ze strony płuc i wątroby wskazujące na rozsiew prątków
  • harmonogram wlewów BCG względem okresu leczenia deksametazonem

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowadroga podania · deksametazonryzyko malejeKortykosteroidy stosowane miejscowo nie stanowią przeciwwskazania do terapii BCG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 17.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDeksametazon+ Szczepionka przeciw durowi brzusznemuNie podawaj żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu immunosupresyjnymi dawkami deksametazonu.Nie przyjmuj szczepionki w kapsułkach w czasie leczenia deksametazonem i przed szczepieniem powiedz lekarzowi, że go stosujesz.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj szczepionki w kapsułkach w czasie leczenia deksametazonem i przed szczepieniem powiedz lekarzowi, że go stosujesz.

Deksametazon w większych dawkach osłabia odporność. Szczepionka przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach zawiera żywe, osłabione bakterie i w czasie takiego leczenia może nie zadziałać albo wywołać zakażenie. Dlatego tych leków nie łączy się ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka
  • biegunka
  • bóle brzucha
  • wymioty
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu immunosupresyjnymi dawkami deksametazonu[1][2]. Szczepienie odrocz do zakończenia leczenia immunosupresyjnego i powrotu odporności albo – gdy wyjazd nie pozwala czekać – rozważ szczepionkę inaktywowaną do wstrzykiwań, pamiętając o możliwej słabszej odpowiedzi. Decyzję o terminie szczepienia podejmuje lekarz po ocenie dawki i czasu trwania leczenia.

Skutek kliniczny

Możliwy brak ochrony przed durem brzusznym po szczepieniu oraz teoretyczne ryzyko zakażenia szczepem szczepionkowym u osoby z obniżoną odpornością. W przypadku szczepionki inaktywowanej do wstrzykiwań ryzyko zakażenia nie występuje, ale odpowiedź immunologiczna może być słabsza.

Mechanizm

Deksametazon w dawkach immunosupresyjnych hamuje odpowiedź komórkową i humoralną. Osłabia to odpowiedź na szczepienie i zmniejsza zdolność organizmu do kontrolowania żywego, atenuowanego szczepu Salmonella typhi Ty21a zawartego w szczepionce doustnej. Żywych szczepionek nie podaje się pacjentom leczonym immunosupresyjnymi dawkami kortykosteroidów[3][2]. Doustnej żywej szczepionki przeciw durowi brzusznemu nie stosuje się u osób przyjmujących leki immunosupresyjne[1].

Metabolizm i transportery

  • Deksametazon: umiarkowany induktor CYP3A4[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • dawka i czas trwania leczenia deksametazonem przed kwalifikacją do szczepienia
  • objawy żołądkowo-jelitowe i gorączka po ewentualnym przypadkowym podaniu szczepionki żywej

Bezpieczniejsze alternatywy

inaktywowana szczepionka przeciw durowi brzusznemu do wstrzykiwań

Kiedy ocena się zmienia

Inaktywowana zawiesina do wstrzykiwańpostać · szczepionka przeciw durowi brzusznemuryzyko malejeSzczepionka inaktywowana nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale odpowiedź immunologiczna u pacjenta na immunosupresyjnych dawkach deksametazonu może być słabsza. Rozważ szczepienie po zakończeniu leczenia, jeśli czas na to pozwala.
Dawka nieimmunosupresyjnadawka · deksametazonryzyko malejePrzeciwwskazanie dotyczy dawek immunosupresyjnych. Przy małych dawkach decyzję o podaniu żywej szczepionki podejmuje lekarz po indywidualnej ocenie stanu odporności.
Miejscowa (na skórę, do oka, do ucha, wziewna)droga podania · deksametazonryzyko malejeDeksametazon stosowany miejscowo nie powoduje istotnej immunosupresji układowej i nie stanowi przeszkody do szczepienia.
Po zakończeniu leczenia immunosupresyjnego i powrocie odpornościodstep · pacjentinne zalecenieŻywą szczepionkę doustną można rozważyć dopiero po zakończeniu leczenia immunosupresyjnego, a odstęp ustala lekarz zależnie od dawki i czasu trwania terapii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pabi-Dexamethason 500 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pabi-dexamethason-100018356/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneFenylefryna+ EksenatydNie wydawaj doustnych preparatów z fenylefryną pacjentowi stosującemu eksenatyd, ponieważ doustna fenylefryna jest przeciwwskazana w cukrzycy.Nie przyjmuj doustnych leków na przeziębienie z fenylefryną i przed zakupem preparatu na katar lub grypę zapytaj farmaceutę o lek bezpieczny przy cukrzycy.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj doustnych leków na przeziębienie z fenylefryną i przed zakupem preparatu na katar lub grypę zapytaj farmaceutę o lek bezpieczny przy cukrzycy.

Leki na przeziębienie z fenylefryną w tabletkach lub kapsułkach nie są dla osób z cukrzycą, a eksenatyd stosuje się właśnie w cukrzycy. Fenylefryna może podnieść ciśnienie krwi i przyspieszyć lub zaburzyć pracę serca. Może też utrudnić utrzymanie prawidłowego poziomu cukru. Krople lub aerozol do nosa stosowane przez kilka dni są zwykle bezpieczniejszym wyborem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silny ból głowy
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • wysokie ciśnienie krwi
  • ból w klatce piersiowej
  • wyraźnie wyższe niż zwykle wyniki pomiaru cukru
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm, PK – wchłanianie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie wydawaj doustnych preparatów z fenylefryną pacjentowi stosującemu eksenatyd, ponieważ doustna fenylefryna jest przeciwwskazana w cukrzycy.[1][2] Przy objawach przeziębienia zaproponuj leczenie miejscowe, na przykład krótkotrwale donosowy lek obkurczający śluzówkę lub roztwory soli, oraz sprawdź skład preparatów złożonych na przeziębienie i grypę. Jeżeli pacjent już przyjął doustną fenylefrynę, odstaw ją i zaleć kontrolę ciśnienia tętniczego i glikemii.

Skutek kliniczny

Doustna fenylefryna u pacjenta z cukrzycą leczoną eksenatydem może powodować wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca i niewielkie pogorszenie kontroli glikemii, zwłaszcza przy współistniejącym nadciśnieniu lub chorobie wieńcowej, które często towarzyszą cukrzycy.

Mechanizm

Fenylefryny podawanej doustnie nie stosuje się u osób z cukrzycą, a eksenatyd jest lekiem stosowanym wyłącznie w cukrzycy typu 2, więc samo przyjmowanie eksenatydu oznacza obecność przeciwwskazania do doustnej fenylefryny.[1][2] Fenylefryna jako agonista receptorów alfa-1-adrenergicznych podnosi ciśnienie tętnicze i działa przeciwnie do korzystnego wpływu terapii przeciwcukrzycowej na układ krążenia, a pobudzenie współczulne może w niewielkim stopniu pogarszać kontrolę glikemii. Eksenatyd o przedłużonym uwalnianiu w znikomym stopniu spowalnia opróżnianie żołądka i nie wymaga dostosowania dawek leków doustnych.[3] Postać o natychmiastowym uwalnianiu może opóźniać wchłanianie leków doustnych o około 2 godziny, co nie ma istotnego znaczenia dla fenylefryny.[3]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • tętno i rytm serca
  • glikemia

Bezpieczniejsze alternatywy

ksylometazolina (donosowo)oksymetazolina (donosowo)

Kiedy ocena się zmienia

Donosowadroga podania · fenylefrynaryzyko malejePrzeciwwskazanie dotyczy fenylefryny doustnej. Krótkotrwałe stosowanie donosowe w zwykłych dawkach daje niewielką ekspozycję ogólnoustrojową, ale u pacjenta z cukrzycą i nadciśnieniem lub chorobą serca należy zachować ostrożność i nie przedłużać leczenia.
Do okadroga podania · fenylefrynainne zalecenieFenylefryna w kroplach do oczu, zwłaszcza w większych stężeniach stosowanych do rozszerzania źrenicy, może wchłaniać się ogólnoustrojowo i podnosić ciśnienie. U pacjenta z cukrzycą należy uwzględnić ryzyko sercowo-naczyniowe i kontrolować ciśnienie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Anosin 10 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/anosin-100436119/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Acatar Acti Form 12,2 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/acatar-acti-form-100005170/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bydureon 2 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bydureon-100252744/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneGlikokortykosteroidy (np. deksametazon, prednizon, prednizolon)+ Szczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu ogólnoustrojowego glikokortykosteroidu w dawce immunosupresyjnej nie podaje się szczepionki przeciw żółtej febrze.Jeśli przyjmujesz lek sterydowy w tabletkach lub zastrzykach i planujesz szczepienie przeciw żółtej febrze, powiedz o tym lekarzowi w punkcie szczepień jeszcze przed szczepieniem, bo może być konieczne jego przełożenie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek sterydowy w tabletkach lub zastrzykach i planujesz szczepienie przeciw żółtej febrze, powiedz o tym lekarzowi w punkcie szczepień jeszcze przed szczepieniem, bo może być konieczne jego przełożenie.

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, osłabiony wirus. Leki sterydowe przyjmowane w tabletkach lub zastrzykach, takie jak prednizon, prednizolon, deksametazon czy triamcynolon, w większych dawkach osłabiają odporność. Wtedy wirus ze szczepionki może wywołać ciężką chorobę, a samo szczepienie może nie chronić przed żółtą febrą. Sterydy w inhalatorze, maści czy zastrzyku do stawu zwykle nie są przeszkodą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wysoka gorączka, dreszcze, silne bóle mięśni po szczepieniu
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • wymioty, ból brzucha, ciemny mocz
  • krwawienia z nosa, dziąseł lub siniaki bez urazu
  • silny ból głowy, sztywność karku, splątanie, drgawki
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu ogólnoustrojowego glikokortykosteroidu w dawce immunosupresyjnej nie podaje się szczepionki przeciw żółtej febrze. Dotyczy to doustnego deksametazonu, prednizonu, prednizolonu, triamcynolonu i wamorolonu, a także glikokortykosteroidów podawanych dożylnie i domięśniowo, w tym długo działającego triamcynolonu w postaci depot. Szczepienie odkłada się do czasu zakończenia leczenia immunosupresyjnego i upływu zalecanego odstępu po jego odstawieniu. Jeśli leczenie można zaplanować, szczepionkę podaje się z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem terapii. Gdy szczepienia nie można wykonać, a podróż jest konieczna, lekarz rozważa wystawienie zaświadczenia o przeciwwskazaniu do szczepienia i omawia z pacjentem ryzyko pobytu w rejonie endemicznym. Glikokortykosteroidy stosowane miejscowo, wziewnie, dostawowo, w małych dawkach substytucyjnych lub krótko nie stanowią zwykle przeciwwskazania, ale decyzję podejmuje lekarz kwalifikujący do szczepienia.

Skutek kliniczny

U osoby z immunosupresją wywołaną glikokortykosteroidem wirus szczepionkowy może się niekontrolowanie namnażać i wywołać ciężką chorobę poszczepienną – postać trzewną przypominającą żółtą febrę z niewydolnością wielonarządową albo postać neurotropową z zapaleniem mózgu. Powikłania te mogą zagrażać życiu. Dodatkowo odpowiedź na szczepienie może być niepełna, więc podróżny nie ma pewnej ochrony przed żółtą febrą.

Mechanizm

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, osłabiony wirus, który po podaniu namnaża się w organizmie i jest kontrolowany przez odpowiedź komórkową i humoralną. Glikokortykosteroidy podawane ogólnoustrojowo w dawkach immunosupresyjnych hamują czynność limfocytów T, wytwarzanie cytokin i odpowiedź swoistą, przez co organizm słabiej ogranicza replikację wirusa szczepionkowego. Ten sam mechanizm osłabia też wytworzenie ochronnych przeciwciał po szczepieniu. Działanie to jest wspólne dla wszystkich glikokortykosteroidów działających ogólnoustrojowo, w tym dla wamorolonu, i zależy głównie od dawki, czasu leczenia i drogi podania, a nie od konkretnej substancji.

Monitorować

  • przed szczepieniem: dawka, droga podania i czas trwania leczenia glikokortykosteroidem oraz data jego zakończenia
  • inne leki immunosupresyjne i choroby obniżające odporność, które sumują się z działaniem glikokortykosteroidu
  • po szczepieniu wykonanym mimo przyjmowania glikokortykosteroidu: gorączka, objawy grypopodobne, żółtaczka, objawy neurologiczne w ciągu kolejnych tygodni

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa, wziewna, donosowa, dostawowa lub do okadroga podania · glikokortykosteroidyryzyko malejeGlikokortykosteroidy podawane miejscowo, wziewnie, donosowo, do oka lub dostawowo w zwykłych dawkach nie wywołują istotnej immunosupresji układowej i nie są przeciwwskazaniem do szczepienia przeciw żółtej febrze.
Domięśniowa postać depotdroga podania · glikokortykosteroidyinne zalecenieTriamcynolon w postaci depot podany domięśniowo działa ogólnoustrojowo przez dłuższy czas, dlatego odstęp przed szczepieniem liczy się od ustania jego działania, a nie od dnia wstrzyknięcia.
Dawka substytucyjna (fizjologiczna) lub mała dawka ogólnoustrojowadawka · glikokortykosteroidyryzyko malejeGlikokortykosteroidy w dawkach substytucyjnych, np. w niedoczynności kory nadnerczy, oraz w małych dawkach ogólnoustrojowych nie są zwykle przeciwwskazaniem do szczepienia, o ile nie towarzyszy im inna immunosupresja.
Krótki kurs leczeniaczas leczenia · glikokortykosteroidyryzyko malejeKrótkotrwały kurs ogólnoustrojowego glikokortykosteroidu wiąże się z mniejszym ryzykiem niż leczenie przewlekłe, jednak termin szczepienia należy ustalić indywidualnie, uwzględniając dawkę i czas od zakończenia kuracji.
Zalecany odstęp od zakończenia leczenia immunosupresyjną dawkąodstep · glikokortykosteroidyinterakcja nie dotyczyPo odstawieniu immunosupresyjnej dawki glikokortykosteroidu i upływie zalecanego odstępu odporność wraca do stanu umożliwiającego bezpieczne podanie żywej szczepionki.
Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia glikokortykosteroidemkolejność włączenia · szczepionki przeciw żółtej febrzeinne zalecenieGdy planowane jest przewlekłe leczenie immunosupresyjną dawką glikokortykosteroidu, w tym wamorolonem, szczepienie przeciw żółtej febrze wykonuje się z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem terapii.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ DeksametazonPołączenie można stosować pod warunkiem monitorowania skuteczności i tolerancji buprenorfiny, szczególnie przy dłuższym stosowaniu deksametazonu.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem i powiedz lekarzowi, jeśli ból się nasili albo po zakończeniu deksametazonu poczujesz się bardzo senny.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem i powiedz lekarzowi, jeśli ból się nasili albo po zakończeniu deksametazonu poczujesz się bardzo senny.

Deksametazon może sprawić, że organizm szybciej usuwa buprenorfinę, więc lek przeciwbólowy może działać słabiej. Gdy skończysz brać deksametazon, buprenorfina może z kolei działać mocniej niż wcześniej. Zwykle oba leki można przyjmować razem, ale warto obserwować swoje samopoczucie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie bólu mimo regularnego przyjmowania buprenorfiny
  • niepokój, poty, katar, bóle mięśni, biegunka
  • silna senność lub trudność z obudzeniem się
  • spowolniony lub płytki oddech
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem monitorowania skuteczności i tolerancji buprenorfiny, szczególnie przy dłuższym stosowaniu deksametazonu. Nie zaleca się łączenia buprenorfiny z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4, ponieważ znaczenie indukcji i hamowania nie zostało wyjaśnione[1]. W razie osłabienia analgezji lub objawów odstawiennych rozważ korektę dawki buprenorfiny. Po zakończeniu kuracji deksametazonem obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji i zahamowania oddychania.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania przeciwbólowego buprenorfiny, a u pacjentów leczonych substytucyjnie wystąpienie objawów odstawiennych. Po odstawieniu deksametazonu możliwe nasilenie działania buprenorfiny z sennością i ryzykiem depresji oddechowej. Znaczenie kliniczne nie zostało wyjaśnione w badaniach.

Mechanizm

Buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, a leki indukujące ten izoenzym mogą zmniejszać jej stężenie[1]. Deksametazon jest induktorem CYP3A4, co może przyspieszać metabolizm buprenorfiny. Po odstawieniu deksametazonu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie buprenorfiny może wzrosnąć.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Deksametazon – umiarkowany induktor CYP3A4[2], buprenorfina – substrat CYP3A4[3]
  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[3]
  • Deksametazon: umiarkowany induktor CYP3A4[2], substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • skuteczność przeciwbólowa buprenorfiny
  • objawy odstawienne opioidu u pacjentów leczonych substytucyjnie
  • sedacja i częstość oddechów po odstawieniu deksametazonu

Bezpieczniejsze alternatywy

morfinahydromorfon

Kiedy ocena się zmienia

Jednorazowa dawkadawka · deksametazonryzyko malejePojedyncza dawka deksametazonu nie wywołuje istotnej indukcji CYP3A4, interakcja nie ma znaczenia klinicznego.
Kuracja wielodniowaczas leczenia · deksametazonryzyko rośnieIndukcja CYP3A4 narasta przy dłuższym stosowaniu deksametazonu, rośnie ryzyko osłabienia działania buprenorfiny.
Odstawienie deksametazonukolejność włączenia · deksametazoninne zaleceniePo odstawieniu deksametazonu indukcja ustępuje stopniowo, stężenie buprenorfiny może wzrosnąć – obserwuj sedację i oddech, zwłaszcza jeśli dawkę buprenorfiny wcześniej zwiększono.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.