Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Deksametazon / Deksametazon i telmisartan

Deksametazon i telmisartan

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Połączenie można stosować, ale u pacjenta leczonego telmisartanem z powodu nadciśnienia należy kontrolować ciśnienie tętnicze podczas kuracji deksametazonem i po jej zakończeniu.

Mierz ciśnienie w domu w czasie kuracji deksametazonem i po jej zakończeniu, a jeśli wyniki są wyraźnie wyższe niż zwykle, skontaktuj się z lekarzem.

Niekorzystna interakcjaDeksametazon+ TelmisartanPołączenie można stosować, ale u pacjenta leczonego telmisartanem z powodu nadciśnienia należy kontrolować ciśnienie tętnicze podczas kuracji deksametazonem i po jej zakończeniu.Mierz ciśnienie w domu w czasie kuracji deksametazonem i po jej zakończeniu, a jeśli wyniki są wyraźnie wyższe niż zwykle, skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz ciśnienie w domu w czasie kuracji deksametazonem i po jej zakończeniu, a jeśli wyniki są wyraźnie wyższe niż zwykle, skontaktuj się z lekarzem.

Deksametazon może osłabić działanie telmisartanu, czyli leku na nadciśnienie. W czasie kuracji ciśnienie może być wyższe niż zwykle, szczególnie gdy deksametazon bierzesz dłużej. Krótka kuracja zwykle nie sprawia kłopotu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyniki pomiarów ciśnienia wyraźnie wyższe niż zwykle
  • ból głowy lub zawroty głowy
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale u pacjenta leczonego telmisartanem z powodu nadciśnienia należy kontrolować ciśnienie tętnicze podczas kuracji deksametazonem i po jej zakończeniu. Przy dłuższym stosowaniu deksametazonu i utrzymującym się wzroście ciśnienia trzeba rozważyć modyfikację leczenia przeciwnadciśnieniowego. Krótkie kuracje zwykle nie wymagają zmian w leczeniu.

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest słabsza kontrola ciśnienia tętniczego, zwłaszcza podczas dłuższej kuracji deksametazonem. Po odstawieniu deksametazonu ciśnienie może się obniżyć, jeśli w trakcie kuracji zwiększono dawkę leków przeciwnadciśnieniowych.

Mechanizm

Deksametazon podawany ogólnoustrojowo może osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie telmisartanu poprzez działanie przeciwstawne na regulację ciśnienia tętniczego. ChPL deksametazonu podaje, że kortykosteroidy działają antagonistycznie w stosunku do leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych[1]. ChPL telmisartanu wymienia ogólnoustrojowo podawane kortykosteroidy jako przyczynę zmniejszenia działania przeciwnadciśnieniowego[2]. Deksametazon ma słabe działanie mineralokortykoidowe, dlatego zatrzymanie sodu i wody jest w jego przypadku mniej nasilone niż przy hydrokortyzonie czy prednizolonie, ale przy dłuższym stosowaniu i większych dawkach wzrost ciśnienia jest możliwy. Wpływ obu leków na stężenie potasu jest przeciwstawny, co zwykle nie ma znaczenia klinicznego.

Metabolizm i transportery

  • Deksametazon: umiarkowany induktor CYP3A4[3], substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • masa ciała i obrzęki przy dłuższym stosowaniu
  • stężenie potasu w surowicy u pacjentów z grupy ryzyka zaburzeń elektrolitowych

Kiedy ocena się zmienia

Krótka kuracja (kilka dni)czas leczenia · deksametazonryzyko malejePrzy krótkiej kuracji deksametazonem osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego jest zwykle niewielkie i nie wymaga zmian w leczeniu, wystarczy poinformować pacjenta o możliwym wzroście ciśnienia.
Miejscowa (skóra, oczy, wziewnie)droga podania · deksametazoninterakcja nie dotyczyChPL telmisartanu odnosi interakcję do kortykosteroidów podawanych ogólnoustrojowo, przy stosowaniu miejscowym wpływ na ciśnienie nie jest oczekiwany.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pabi-Dexamethason 500 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pabi-dexamethason-100018356/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Micardis 80 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/micardis-100089215/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/

Alkohol przy tych lekach

Niekorzystna interakcjaDeksametazona alkoholNa czas leczenia deksametazonem zalecaj niepicie alkoholu.Na czas kuracji zrezygnuj z alkoholu, a jeśli już go wypijesz, nie rób tego na pusty żołądek i obserwuj, czy nie pojawiają się dolegliwości żołądkowe.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Na czas kuracji zrezygnuj z alkoholu, a jeśli już go wypijesz, nie rób tego na pusty żołądek i obserwuj, czy nie pojawiają się dolegliwości żołądkowe.

Podczas leczenia deksametazonem lepiej nie pić alkoholu. Zarówno lek, jak i alkohol mogą drażnić żołądek, a razem zwiększają ryzyko zgagi, bólu brzucha, a nawet owrzodzeń. Alkohol może też nasilać bezsenność i wahania poziomu cukru we krwi, które mogą wywołać także steroidy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silny lub narastający ból w górnej części brzucha
  • czarne lub smoliste stolce
  • wymioty z krwią albo wyglądające jak fusy z kawy
  • uporczywa zgaga lub nudności
  • silne pragnienie, częste oddawanie moczu i osłabienie u osób z cukrzycą
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie, PD – synergizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Na czas leczenia deksametazonem zalecaj niepicie alkoholu. Gdy pacjent mimo to sięgnie po alkohol, powinien ograniczyć ilość do minimum, nie pić na pusty żołądek i zgłosić objawy ze strony przewodu pokarmowego. Szczególnej ostrożności wymagają osoby leczone dłużej niż kilka dni, w wyższych dawkach, z chorobą wrzodową, z cukrzycą lub przyjmujące jednocześnie NLPZ albo leki przeciwkrzepliwe.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie dolegliwości żołądkowych, zgagi, nudności i ryzyka owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego. Mogą też nasilić się wahania glikemii, zaburzenia snu i pobudzenie. Przy krótkim leczeniu i jednorazowym, niewielkim spożyciu ryzyko jest małe, rośnie przy dłuższej terapii, wyższych dawkach i regularnym piciu.

Mechanizm

Alkohol i glikokortykosteroidy działają niekorzystnie na błonę śluzową żołądka i dwunastnicy, dlatego ich działanie drażniące może się sumować. Oba czynniki sprzyjają też zaburzeniom gospodarki glukozowej, zatrzymaniu płynów i bezsenności, a przy długotrwałym stosowaniu dodatkowo obciążają kości. Nie wykazano interakcji farmakokinetycznej o znaczeniu klinicznym. Zalecenie producentów ma charakter ostrożnościowy i wynika głównie z profilu działań niepożądanych obu substancji.

Metabolizm i transportery

  • Deksametazon: umiarkowany induktor CYP3A4[1], substrat CYP3A4[1]

Monitorować

  • dolegliwości żołądkowe: ból w nadbrzuszu, zgaga, nudności
  • objawy krwawienia z przewodu pokarmowego: czarne stolce, wymioty z krwią
  • glikemia u pacjentów z cukrzycą lub nietolerancją glukozy
  • ciśnienie tętnicze i obrzęki
  • jakość snu i nastrój

Kiedy ocena się zmienia

Terapia długotrwała (kilka tygodni lub dłużej)czas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzy dłuższym leczeniu glikokortykosteroidem rośnie ryzyko owrzodzeń, zaburzeń glikemii i utraty masy kostnej, a alkohol dodatkowo obciąża te same układy. Unikanie alkoholu należy traktować jako zdecydowane zalecenie.
Wysokie dawki deksametazonu, na przykład stosowane w schematach onkologicznych lub przy ostrych stanachdawka · pacjentryzyko rośniePrzy wysokich dawkach nasilenie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego i zaburzeń glikemii jest większe, więc alkohol należy wykluczyć.
Jednorazowa niewielka ilość przy krótkiej kuracjiilość alkoholu · pacjentryzyko malejePrzy kilkudniowym stosowaniu i jednorazowym spożyciu niewielkiej ilości ryzyko poważnych następstw jest małe, co nie zmienia zalecenia, aby alkoholu unikać.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuTelmisartana alkoholNie ma przeciwwskazania do przyjmowania telmisartanu przez osobę, która sporadycznie pije alkohol, ale należy zachować ostrożność.Jeśli pijesz alkohol, ogranicz go do niewielkich ilości, wstawaj powoli i zgłoś lekarzowi lub farmaceucie zawroty głowy albo zasłabnięcia.szybki (godziny)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Jeśli pijesz alkohol, ogranicz go do niewielkich ilości, wstawaj powoli i zgłoś lekarzowi lub farmaceucie zawroty głowy albo zasłabnięcia.

Alkohol może nasilać działanie leku obniżające ciśnienie. Po jego wypiciu mogą się pojawić zawroty głowy lub osłabienie, zwłaszcza przy szybkim wstawaniu. Dotyczy to szczególnie początku leczenia i osób starszych.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy przy wstawaniu
  • ciemnienie przed oczami
  • osłabienie lub uczucie 'miękkich nóg'
  • omdlenie lub upadek
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie ma przeciwwskazania do przyjmowania telmisartanu przez osobę, która sporadycznie pije alkohol, ale należy zachować ostrożność. Alkohol najlepiej ograniczyć do małych ilości, pić go powoli, najlepiej do posiłku i unikać w pierwszych dniach leczenia oraz po zmianie dawki. Po wypiciu alkoholu należy wstawać powoli. Nie należy go łączyć z jednoczesnym odwodnieniem, np. po biegunce lub upale.[1]

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie niedociśnienia ortostatycznego, czyli zawrotów głowy, osłabienia lub krótkotrwałych zasłabnięć po wstaniu.[1] U osób starszych zwiększa to ryzyko upadków. Dane kliniczne dotyczą głównie ostrzeżenia z ChPL i ogólnej wiedzy o sumowaniu działania hipotensyjnego. Brak badań ilościowych dla telmisartanu i alkoholu w kontekście, który można tu przytoczyć.

Mechanizm

Alkohol rozszerza naczynia krwionośne i osłabia odruchową regulację ciśnienia przy zmianie pozycji ciała, a telmisartan obniża ciśnienie przez blokadę receptora angiotensyny II. Oba działania sumują się, więc spadek ciśnienia przy wstawaniu może być większy niż po samym leku.[1] Dotyczy to zwłaszcza okresu rozpoczynania leczenia, po zwiększeniu dawki i u osób odwodnionych albo przyjmujących inne leki obniżające ciśnienie.

Monitorować

  • Zawroty głowy, uczucie 'ciemnienia przed oczami' lub zasłabnięcia po wstaniu, zwłaszcza po alkoholu
  • Ciśnienie tętnicze w pozycji siedzącej i stojącej u osób starszych, odwodnionych lub z wielolekowym leczeniem hipotensyjnym
  • Upadki lub omdlenia w wywiadzie

Kiedy ocena się zmienia

Podeszływiek · pacjentryzyko rośnieU osób w podeszłym wieku niedociśnienie ortostatyczne częściej prowadzi do upadków, więc należy wyraźniej zalecić unikanie alkoholu i kontrolować ciśnienie również w pozycji stojącej. Ocena kliniczna, nie wynika wprost z ChPL.
Początek leczenia lub zmiana dawkiczas leczenia · pacjentryzyko rośnieW pierwszych dniach terapii i po zwiększeniu dawki ciśnienie jest najmniej stabilne, więc alkohol należy w tym okresie ograniczyć.
Większe ilości alkoholuilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieWiększe ilości etanolu silniej obniżają ciśnienie i nasilają odwodnienie, co zwiększa ryzyko niedociśnienia ortostatycznego i pogorszenia czynności nerek. Należy zalecić unikanie takiego spożycia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Micardis 80 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/micardis-100089215/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 146

Połączenie przeciwwskazaneDeksametazon+ Szczepionka przeciw ospie prawdziwejPrzy dawkach immunosupresyjnych deksametazonu nie szczep żywą szczepionką przeciw ospie prawdziwej w trakcie leczenia, zgodnie z przeciwwskazaniem w ChPL deksametazonu.Przed szczepieniem powiedz lekarzowi kwalifikującemu, że przyjmujesz deksametazon, w jakiej dawce i od jak dawna, i nie odstawiaj leku samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Przed szczepieniem powiedz lekarzowi kwalifikującemu, że przyjmujesz deksametazon, w jakiej dawce i od jak dawna, i nie odstawiaj leku samodzielnie.

Deksametazon osłabia działanie układu odpornościowego. Jeśli przyjmujesz go w większych dawkach lub przez dłuższy czas, szczepionka przeciw ospie prawdziwej i mpox może nie zadziałać tak dobrze, jak powinna. Przy takim leczeniu szczepienia tą szczepionką zwykle się nie wykonuje albo przesuwa się je na inny termin.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub złe samopoczucie utrzymujące się dłużej niż kilka dni po szczepieniu
  • rozległy, narastający odczyn, ropień lub wysypka w miejscu wkłucia lub poza nim
  • objawy zakażenia po kontakcie z osobą chorą na mpox mimo szczepienia
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy dawkach immunosupresyjnych deksametazonu nie szczep żywą szczepionką przeciw ospie prawdziwej w trakcie leczenia, zgodnie z przeciwwskazaniem w ChPL deksametazonu[1]. Jeśli to możliwe, zaplanuj szczepienie przed rozpoczęciem leczenia lub po jego zakończeniu, a gdy szczepienie jest pilne (np. po kontakcie z wirusem mpox), decyzję podejmuje lekarz po ocenie korzyści i ryzyka. Przy krótkim leczeniu małymi dawkami lub stosowaniu miejscowym przeciwwskazanie z ChPL nie ma zastosowania, ale odpowiedź na szczepienie może być nieco słabsza. ChPL szczepionki nie wymienia kortykosteroidów, zaleca natomiast unikanie jednoczesnego podawania innych szczepionek i immunoglobuliny przeciw wirusowi krowianki[2].

Skutek kliniczny

Przy leczeniu deksametazonem w dawkach immunosupresyjnych szczepienie może wywołać słabszą lub niewystarczającą odporność przeciw ospie prawdziwej i mpox. ChPL deksametazonu przeciwwskazuje szczepienie żywymi szczepionkami u pacjentów leczonych dawkami immunosupresyjnymi[1]. Inna charakterystyka deksametazonu przeciwwskazuje szczepienia żywymi szczepionkami w trakcie leczenia dużymi dawkami ze względu na możliwość wystąpienia infekcji wirusowej[3].

Mechanizm

Deksametazon działa immunosupresyjnie i hamuje odpowiedź limfocytów T i B, od której zależy wytworzenie odporności po szczepieniu. Szczepionka przeciw ospie prawdziwej zawiera żywy, zmodyfikowany wirus krowianki ze szczepu Ankara, czyli szczepionką żywą, dlatego obejmuje ją ostrzeżenie dotyczące żywych szczepionek w ChPL deksametazonu. Szczep Ankara nie namnaża się w organizmie człowieka, więc głównym praktycznym problemem jest osłabienie odpowiedzi immunologicznej, a nie zakażenie wirusem szczepionkowym.

Metabolizm i transportery

  • Deksametazon: umiarkowany induktor CYP3A4[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • dawka i czas trwania leczenia deksametazonem przed kwalifikacją do szczepienia
  • termin szczepienia względem rozpoczęcia lub zakończenia leczenia kortykosteroidem
  • w razie zaszczepienia w trakcie immunosupresji – ocena, czy potrzebne jest dodatkowe postępowanie po kontakcie z zakażeniem

Kiedy ocena się zmienia

Dawka immunosupresyjnadawka · deksametazonryzyko rośniePrzy dawkach immunosupresyjnych lub dużych dawkach terapeutycznych deksametazonu ChPL przeciwwskazuje szczepienia żywymi szczepionkami.
Miejscowadroga podania · deksametazonryzyko malejeDeksametazon stosowany miejscowo (np. na skórę, do oka) w zwykłych dawkach nie daje istotnej immunosupresji układowej i nie wpływa w praktyce na odpowiedź na szczepienie.
Szczepienie przed rozpoczęciem lub po zakończeniu leczeniaodstep · deksametazoninne zalecenieJeśli sytuacja kliniczna na to pozwala, szczepienie najlepiej wykonać przed rozpoczęciem leczenia immunosupresyjnego albo po jego zakończeniu, a termin ustala lekarz.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pabi-Dexamethason 500 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pabi-dexamethason-100018356/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imvanex (5 x 10^7 TCID50)/0,5 ml, zawiesina do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imvanex-100310921/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDeksametazon+ Szczepionka przeciw półpaścowiNie podawaj żywej szczepionki przeciw półpaścowi pacjentowi leczonemu immunosupresyjnymi dawkami deksametazonu.Przed szczepieniem przeciw półpaścowi powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz deksametazon i w jakiej dawce, i nie przerywaj leczenia na własną rękę.opóźniony (dni)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Przed szczepieniem przeciw półpaścowi powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz deksametazon i w jakiej dawce, i nie przerywaj leczenia na własną rękę.

Deksametazon w większych dawkach osłabia odporność. Jeśli w tym czasie dostaniesz szczepionkę zawierającą żywego, osłabionego wirusa, wirus ten może wywołać zakażenie. Szczepionka nieżywa (rekombinowana) jest bezpieczna, ale przy leczeniu deksametazonem może chronić nieco słabiej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka po szczepieniu
  • wysypka z pęcherzykami, zwłaszcza rozległa lub w wielu miejscach ciała
  • wyraźnie złe samopoczucie w ciągu kilku tygodni po szczepieniu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Nie podawaj żywej szczepionki przeciw półpaścowi pacjentowi leczonemu immunosupresyjnymi dawkami deksametazonu[1][2]. U takiego pacjenta wybierz szczepionkę rekombinowaną (nieżywą), a jeśli to możliwe, zaplanuj szczepienie przed rozpoczęciem steroidoterapii lub po jej zakończeniu, przy czym odstęp ustala lekarz prowadzący. Przy małych dawkach ogólnych, terapii zastępczej lub kortykosteroidach miejscowych i wziewnych żywa szczepionka nie jest przeciwwskazana[2].

Skutek kliniczny

Żywa szczepionka podana pacjentowi przyjmującemu immunosupresyjne dawki deksametazonu może wywołać rozsiane zakażenie szczepionkowym szczepem wirusa ospy wietrznej i półpaśca. W przypadku obu rodzajów szczepionki immunosupresja może osłabić odpowiedź immunologiczną i zmniejszyć ochronę przed półpaścem.

Mechanizm

Deksametazon w dawkach immunosupresyjnych hamuje odporność komórkową, która kontroluje namnażanie żywego, atenuowanego wirusa ospy wietrznej i półpaśca zawartego w żywej szczepionce. ChPL deksametazonu przeciwwskazuje szczepienia żywymi szczepionkami w trakcie leczenia dużymi dawkami ze względu na możliwość wystąpienia infekcji wirusowej[3]. Charakterystyka żywej szczepionki przeciw półpaścowi wymienia leczenie immunosupresyjne, w tym duże dawki kortykosteroidów, wśród przeciwwskazań[2]. Immunosupresja osłabia też odpowiedź na antygeny szczepionki rekombinowanej, przy czym ChPL tej szczepionki nie wymienia kortykosteroidów[4].

Metabolizm i transportery

  • Deksametazon: umiarkowany induktor CYP3A4[5], substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • dawka i czas trwania leczenia deksametazonem przed kwalifikacją do szczepienia
  • rodzaj szczepionki (żywa czy rekombinowana)
  • objawy zakażenia po szczepieniu – gorączka, wysypka pęcherzykowa, zwłaszcza rozsiana

Bezpieczniejsze alternatywy

szczepionka przeciw półpaścowi rekombinowana z adiuwantem (nieżywa)

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka rekombinowana (nieżywa)postać · szczepionka przeciw półpaścowiryzyko malejeSzczepionka rekombinowana nie zawiera żywego wirusa i jej ChPL nie wymienia kortykosteroidów. Można ją podać, ale immunosupresja może osłabić odpowiedź, dlatego warto zaplanować szczepienie przed rozpoczęciem lub po zakończeniu steroidoterapii, jeśli stan pacjenta na to pozwala.
Mała dawka ogólnoustrojowa lub terapia zastępczadawka · deksametazonryzyko malejeChPL żywej szczepionki nie przeciwwskazuje jej u osób przyjmujących małe dawki kortykosteroidów o działaniu ogólnym ani w terapii zastępczej, np. w niewydolności nadnerczy. Poinformuj pacjenta o objawach, które powinny skłonić do kontaktu z lekarzem.
Miejscowo lub wziewniedroga podania · deksametazonryzyko malejeKortykosteroidy stosowane miejscowo lub wziewnie nie stanowią przeciwwskazania do żywej szczepionki przeciw półpaścowi.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pabi-Dexamethason 500 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pabi-dexamethason-100018356/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zostavax, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zostavax-100353400/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Shingrix -, proszek i zawiesina do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/shingrix-100402280/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDeksametazon+ RylpiwirynaNie łącz rylpiwiryny z deksametazonem podawanym ogólnie, z wyjątkiem dawki jednorazowej.Jeśli przyjmujesz rylpiwirynę, a lekarz przepisze ci deksametazon w tabletkach lub zastrzykach na dłużej niż jedną dawkę, nie zaczynaj go brać i powiedz o tym lekarzowi albo farmaceucie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz rylpiwirynę, a lekarz przepisze ci deksametazon w tabletkach lub zastrzykach na dłużej niż jedną dawkę, nie zaczynaj go brać i powiedz o tym lekarzowi albo farmaceucie.

Deksametazon w tabletkach lub zastrzykach może przyspieszać usuwanie rylpiwiryny z organizmu. Wtedy lek na HIV słabiej działa, a wirus może się namnażać i uodpornić na leczenie. Pojedyncza dawka deksametazonu nie stanowi problemu, ale dłuższego leczenia nie łączy się z rylpiwiryną.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • lekarz przepisał ci deksametazon w tabletkach lub zastrzykach na kilka dni lub dłużej
  • wynik badania wiremii HIV jest gorszy niż wcześniej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz rylpiwiryny z deksametazonem podawanym ogólnie, z wyjątkiem dawki jednorazowej[1]. Należy rozważyć alternatywne leczenie, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu glikokortykosteroidu[2]. Jeśli pacjent wymaga ogólnoustrojowego glikokortykosteroidu przez dłuższy czas, wybierz inny lek z tej grupy albo – gdy deksametazon jest niezbędny – skonsultuj z lekarzem prowadzącym leczenie HIV zmianę schematu przeciwretrowirusowego.

Skutek kliniczny

Zmniejszenie stężeń rylpiwiryny może prowadzić do utraty jej działania terapeutycznego[1]. Klinicznie oznacza to ryzyko niepowodzenia wirusologicznego leczenia zakażenia HIV i rozwoju oporności na leki z grupy nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy.

Mechanizm

Deksametazon podawany ogólnie indukuje CYP3A, a rylpiwiryna jest metabolizowana głównie przy udziale CYP3A. Należy spodziewać się zależnego od dawki zmniejszenia stężeń rylpiwiryny w osoczu[1]. Połączenia nie badano, a spodziewany efekt wynika z mechanizmu indukcji enzymatycznej[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Deksametazon – umiarkowany induktor CYP3A4[3], rylpiwiryna – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Deksametazon: umiarkowany induktor CYP3A4[3], substrat CYP3A4[3]
  • Rylpiwiryna: inhibitor MATE2-K[5], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • miano RNA HIV (wiremia), jeśli doszło do jednoczesnego stosowania dłuższego niż jednorazowa dawka deksametazonu
  • droga podania i planowany czas leczenia deksametazonem

Bezpieczniejsze alternatywy

prednizolonmetyloprednizolonhydrokortyzon

Kiedy ocena się zmienia

Dawka jednorazowadawka · deksametazonryzyko malejePojedyncza dawka deksametazonu podawanego ogólnie nie jest objęta przeciwwskazaniem.
Miejscowa (krople do oczu lub uszu, maści, kremy)droga podania · deksametazonryzyko malejePrzeciwwskazanie dotyczy wyłącznie deksametazonu podawanego ogólnoustrojowo. Przy podaniu miejscowym ekspozycja ogólnoustrojowa jest mała, więc istotna indukcja CYP3A jest mało prawdopodobna.
Więcej niż jedna dawkaczas leczenia · deksametazonryzyko rośnieRyzyko utraty skuteczności rylpiwiryny rośnie przy długotrwałym stosowaniu deksametazonu, dlatego wtedy szczególnie należy rozważyć alternatywne leczenie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Edurant 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/edurant-100261312/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego REKAMBYS 600 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rekambys-100445800/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Edurant. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/edurant-100261312/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneGlikokortykosteroidy (np. deksametazon, prednizon, prednizolon)+ Szczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu ogólnoustrojowego glikokortykosteroidu w dawce immunosupresyjnej nie podaje się szczepionki przeciw żółtej febrze.Jeśli przyjmujesz lek sterydowy w tabletkach lub zastrzykach i planujesz szczepienie przeciw żółtej febrze, powiedz o tym lekarzowi w punkcie szczepień jeszcze przed szczepieniem, bo może być konieczne jego przełożenie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek sterydowy w tabletkach lub zastrzykach i planujesz szczepienie przeciw żółtej febrze, powiedz o tym lekarzowi w punkcie szczepień jeszcze przed szczepieniem, bo może być konieczne jego przełożenie.

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, osłabiony wirus. Leki sterydowe przyjmowane w tabletkach lub zastrzykach, takie jak prednizon, prednizolon, deksametazon czy triamcynolon, w większych dawkach osłabiają odporność. Wtedy wirus ze szczepionki może wywołać ciężką chorobę, a samo szczepienie może nie chronić przed żółtą febrą. Sterydy w inhalatorze, maści czy zastrzyku do stawu zwykle nie są przeszkodą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wysoka gorączka, dreszcze, silne bóle mięśni po szczepieniu
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • wymioty, ból brzucha, ciemny mocz
  • krwawienia z nosa, dziąseł lub siniaki bez urazu
  • silny ból głowy, sztywność karku, splątanie, drgawki
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu ogólnoustrojowego glikokortykosteroidu w dawce immunosupresyjnej nie podaje się szczepionki przeciw żółtej febrze. Dotyczy to doustnego deksametazonu, prednizonu, prednizolonu, triamcynolonu i wamorolonu, a także glikokortykosteroidów podawanych dożylnie i domięśniowo, w tym długo działającego triamcynolonu w postaci depot. Szczepienie odkłada się do czasu zakończenia leczenia immunosupresyjnego i upływu zalecanego odstępu po jego odstawieniu. Jeśli leczenie można zaplanować, szczepionkę podaje się z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem terapii. Gdy szczepienia nie można wykonać, a podróż jest konieczna, lekarz rozważa wystawienie zaświadczenia o przeciwwskazaniu do szczepienia i omawia z pacjentem ryzyko pobytu w rejonie endemicznym. Glikokortykosteroidy stosowane miejscowo, wziewnie, dostawowo, w małych dawkach substytucyjnych lub krótko nie stanowią zwykle przeciwwskazania, ale decyzję podejmuje lekarz kwalifikujący do szczepienia.

Skutek kliniczny

U osoby z immunosupresją wywołaną glikokortykosteroidem wirus szczepionkowy może się niekontrolowanie namnażać i wywołać ciężką chorobę poszczepienną – postać trzewną przypominającą żółtą febrę z niewydolnością wielonarządową albo postać neurotropową z zapaleniem mózgu. Powikłania te mogą zagrażać życiu. Dodatkowo odpowiedź na szczepienie może być niepełna, więc podróżny nie ma pewnej ochrony przed żółtą febrą.

Mechanizm

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, osłabiony wirus, który po podaniu namnaża się w organizmie i jest kontrolowany przez odpowiedź komórkową i humoralną. Glikokortykosteroidy podawane ogólnoustrojowo w dawkach immunosupresyjnych hamują czynność limfocytów T, wytwarzanie cytokin i odpowiedź swoistą, przez co organizm słabiej ogranicza replikację wirusa szczepionkowego. Ten sam mechanizm osłabia też wytworzenie ochronnych przeciwciał po szczepieniu. Działanie to jest wspólne dla wszystkich glikokortykosteroidów działających ogólnoustrojowo, w tym dla wamorolonu, i zależy głównie od dawki, czasu leczenia i drogi podania, a nie od konkretnej substancji.

Monitorować

  • przed szczepieniem: dawka, droga podania i czas trwania leczenia glikokortykosteroidem oraz data jego zakończenia
  • inne leki immunosupresyjne i choroby obniżające odporność, które sumują się z działaniem glikokortykosteroidu
  • po szczepieniu wykonanym mimo przyjmowania glikokortykosteroidu: gorączka, objawy grypopodobne, żółtaczka, objawy neurologiczne w ciągu kolejnych tygodni

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa, wziewna, donosowa, dostawowa lub do okadroga podania · glikokortykosteroidyryzyko malejeGlikokortykosteroidy podawane miejscowo, wziewnie, donosowo, do oka lub dostawowo w zwykłych dawkach nie wywołują istotnej immunosupresji układowej i nie są przeciwwskazaniem do szczepienia przeciw żółtej febrze.
Domięśniowa postać depotdroga podania · glikokortykosteroidyinne zalecenieTriamcynolon w postaci depot podany domięśniowo działa ogólnoustrojowo przez dłuższy czas, dlatego odstęp przed szczepieniem liczy się od ustania jego działania, a nie od dnia wstrzyknięcia.
Dawka substytucyjna (fizjologiczna) lub mała dawka ogólnoustrojowadawka · glikokortykosteroidyryzyko malejeGlikokortykosteroidy w dawkach substytucyjnych, np. w niedoczynności kory nadnerczy, oraz w małych dawkach ogólnoustrojowych nie są zwykle przeciwwskazaniem do szczepienia, o ile nie towarzyszy im inna immunosupresja.
Krótki kurs leczeniaczas leczenia · glikokortykosteroidyryzyko malejeKrótkotrwały kurs ogólnoustrojowego glikokortykosteroidu wiąże się z mniejszym ryzykiem niż leczenie przewlekłe, jednak termin szczepienia należy ustalić indywidualnie, uwzględniając dawkę i czas od zakończenia kuracji.
Zalecany odstęp od zakończenia leczenia immunosupresyjną dawkąodstep · glikokortykosteroidyinterakcja nie dotyczyPo odstawieniu immunosupresyjnej dawki glikokortykosteroidu i upływie zalecanego odstępu odporność wraca do stanu umożliwiającego bezpieczne podanie żywej szczepionki.
Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia glikokortykosteroidemkolejność włączenia · szczepionki przeciw żółtej febrzeinne zalecenieGdy planowane jest przewlekłe leczenie immunosupresyjną dawką glikokortykosteroidu, w tym wamorolonem, szczepienie przeciw żółtej febrze wykonuje się z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem terapii.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSartany (np. telmisartan, kandesartan cyleksetyl, walsartan)+ Inhibitory reniny (np. aliskiren) klasaNależy unikać jednoczesnego stosowania sartanu i aliskirenu, a u chorych na cukrzycę lub z eGFR poniżej 60 ml/min/1,73 m² połączenie jest przeciwwskazane.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy sartanów i aliskiren, nie odstawiaj żadnego z nich sam, ale jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, bo to połączenie zwykle trzeba zmienić.opóźniony (dni)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy sartanów i aliskiren, nie odstawiaj żadnego z nich sam, ale jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, bo to połączenie zwykle trzeba zmienić.

Leki z grupy sartanów, np. losartan, walsartan czy telmisartan, oraz aliskiren obniżają ciśnienie, działając na ten sam układ w organizmie. Przyjmowane razem mogą za bardzo obniżyć ciśnienie, podnieść poziom potasu we krwi i zaszkodzić nerkom. Szczególnie niebezpieczne jest to u osób z cukrzycą lub chorymi nerkami. Dotyczy to każdego leku z grupy sartanów, a nie tylko wybranych.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne zawroty głowy lub omdlenie, zwłaszcza przy wstawaniu
  • osłabienie mięśni, mrowienie lub drętwienie rąk i nóg
  • kołatanie serca albo nierówne bicie serca
  • wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu lub obrzęki nóg
  • nietypowe zmęczenie, nudności
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Należy unikać jednoczesnego stosowania sartanu i aliskirenu, a u chorych na cukrzycę lub z eGFR poniżej 60 ml/min/1,73 m² połączenie jest przeciwwskazane. Zakaz dotyczy wszystkich sartanów, także kandesartanu cyleksetylu, olmesartanu medoksomilu i azylsartanu medoksomilu, dla których brak wpisu w części baz interakcji nie oznacza bezpieczeństwa. Jeśli potrzebne jest dodatkowe obniżenie ciśnienia, zwykle pozostawia się sartan i odstawia aliskiren, dołączając lek z innej grupy. U pacjenta bez cukrzycy i z prawidłową czynnością nerek, u którego lekarz świadomie utrzymuje połączenie, należy regularnie kontrolować potas, kreatyninę i ciśnienie tętnicze oraz unikać innych leków zwiększających stężenie potasu.

Skutek kliniczny

Jednoczesne stosowanie sartanu i aliskirenu zwiększa ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia z zawrotami głowy i omdleniami oraz ostrego uszkodzenia nerek, nie przynosząc dodatkowej korzyści w zapobieganiu zdarzeniom sercowo-naczyniowym i nerkowym. Ryzyko jest największe u chorych na cukrzycę, u osób z przewlekłą chorobą nerek, niewydolnością serca, odwodnieniem oraz u przyjmujących inne leki zwiększające stężenie potasu. U chorych na cukrzycę z zaburzeniami czynności nerek obserwowano w dużym badaniu klinicznym więcej udarów, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek przy dodaniu aliskirenu do leczenia blokującego układ renina–angiotensyna.

Mechanizm

Sartany blokują receptor AT1 dla angiotensyny II, a aliskiren hamuje reninę i zmniejsza wytwarzanie angiotensyny już na początku kaskady. Połączenie daje podwójną blokadę układu renina–angiotensyna–aldosteron, czyli dwa leki o tym samym kierunku działania. Nasila to spadek ciśnienia tętniczego, zmniejsza wydzielanie aldosteronu i przez to wydalanie potasu oraz obniża ciśnienie filtracyjne w kłębuszkach nerkowych. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i dotyczy wszystkich sartanów, niezależnie od ich metabolizmu i wydalania.

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • kreatynina i eGFR
  • ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej
  • objawy odwodnienia i ilość oddawanego moczu

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≥ 60 ml/min/1,73 m²pacjentryzyko malejeU pacjenta z eGFR co najmniej 60 ml/min/1,73 m², który nie choruje na cukrzycę, połączenie nie jest formalnie przeciwwskazane, ale nadal nie jest zalecane i wymaga ścisłej kontroli potasu, kreatyniny i ciśnienia tętniczego. Przy cukrzycy połączenie pozostaje przeciwwskazane niezależnie od eGFR.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ DeksametazonPołączenie można stosować pod warunkiem monitorowania skuteczności i tolerancji buprenorfiny, szczególnie przy dłuższym stosowaniu deksametazonu.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem i powiedz lekarzowi, jeśli ból się nasili albo po zakończeniu deksametazonu poczujesz się bardzo senny.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem i powiedz lekarzowi, jeśli ból się nasili albo po zakończeniu deksametazonu poczujesz się bardzo senny.

Deksametazon może sprawić, że organizm szybciej usuwa buprenorfinę, więc lek przeciwbólowy może działać słabiej. Gdy skończysz brać deksametazon, buprenorfina może z kolei działać mocniej niż wcześniej. Zwykle oba leki można przyjmować razem, ale warto obserwować swoje samopoczucie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie bólu mimo regularnego przyjmowania buprenorfiny
  • niepokój, poty, katar, bóle mięśni, biegunka
  • silna senność lub trudność z obudzeniem się
  • spowolniony lub płytki oddech
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem monitorowania skuteczności i tolerancji buprenorfiny, szczególnie przy dłuższym stosowaniu deksametazonu. Nie zaleca się łączenia buprenorfiny z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4, ponieważ znaczenie indukcji i hamowania nie zostało wyjaśnione[1]. W razie osłabienia analgezji lub objawów odstawiennych rozważ korektę dawki buprenorfiny. Po zakończeniu kuracji deksametazonem obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji i zahamowania oddychania.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania przeciwbólowego buprenorfiny, a u pacjentów leczonych substytucyjnie wystąpienie objawów odstawiennych. Po odstawieniu deksametazonu możliwe nasilenie działania buprenorfiny z sennością i ryzykiem depresji oddechowej. Znaczenie kliniczne nie zostało wyjaśnione w badaniach.

Mechanizm

Buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, a leki indukujące ten izoenzym mogą zmniejszać jej stężenie[1]. Deksametazon jest induktorem CYP3A4, co może przyspieszać metabolizm buprenorfiny. Po odstawieniu deksametazonu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie buprenorfiny może wzrosnąć.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Deksametazon – umiarkowany induktor CYP3A4[2], buprenorfina – substrat CYP3A4[3]
  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[3]
  • Deksametazon: umiarkowany induktor CYP3A4[2], substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • skuteczność przeciwbólowa buprenorfiny
  • objawy odstawienne opioidu u pacjentów leczonych substytucyjnie
  • sedacja i częstość oddechów po odstawieniu deksametazonu

Bezpieczniejsze alternatywy

morfinahydromorfon

Kiedy ocena się zmienia

Jednorazowa dawkadawka · deksametazonryzyko malejePojedyncza dawka deksametazonu nie wywołuje istotnej indukcji CYP3A4, interakcja nie ma znaczenia klinicznego.
Kuracja wielodniowaczas leczenia · deksametazonryzyko rośnieIndukcja CYP3A4 narasta przy dłuższym stosowaniu deksametazonu, rośnie ryzyko osłabienia działania buprenorfiny.
Odstawienie deksametazonukolejność włączenia · deksametazoninne zaleceniePo odstawieniu deksametazonu indukcja ustępuje stopniowo, stężenie buprenorfiny może wzrosnąć – obserwuj sedację i oddech, zwłaszcza jeśli dawkę buprenorfiny wcześniej zwiększono.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDeksametazon+ SunitynibNależy unikać przewlekłego łączenia deksametazonu z sunitynibem albo rozważyć inny lek o minimalnym działaniu indukującym CYP3A4.Powiedz onkologowi, że przyjmujesz deksametazon, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z tych leków.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz onkologowi, że przyjmujesz deksametazon, i nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z tych leków.

Deksametazon może sprawić, że organizm szybciej usuwa sunitynib, przez co lek przeciwnowotworowy działa słabiej. Ma to znaczenie głównie przy dłuższym przyjmowaniu deksametazonu. Gdy deksametazon zostanie odstawiony, ilość sunitynibu w organizmie może znów wzrosnąć i nasilić jego działania niepożądane.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie działań niepożądanych sunitynibu po odstawieniu deksametazonu, np. silniejsza biegunka, zmęczenie, zmiany na skórze dłoni i stóp
  • pogorszenie objawów choroby nowotworowej
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać przewlekłego łączenia deksametazonu z sunitynibem albo rozważyć inny lek o minimalnym działaniu indukującym CYP3A4.[1] Jeżeli nie jest to możliwe, dawkę sunitynibu można stopniowo zwiększać o 12,5 mg, do 87,5 mg na dobę w GIST i MRCC lub do 62,5 mg na dobę w pNET, na podstawie dokładnie monitorowanej tolerancji.[2] Po odstawieniu deksametazonu dawkę sunitynibu trzeba ponownie ocenić.

Skutek kliniczny

Spadek stężenia sunitynibu i jego aktywnego metabolitu może osłabić skuteczność przeciwnowotworową. Po odstawieniu deksametazonu indukcja stopniowo ustępuje, więc u pacjenta, któremu wcześniej zwiększono dawkę sunitynibu, stężenie może wzrosnąć i nasilić działania niepożądane.

Mechanizm

Deksametazon indukuje CYP3A4, czyli główny enzym metabolizujący sunitynib i jego aktywny metabolit, co przyspiesza ich eliminację i obniża stężenie w osoczu. ChPL sunitynibu wymienia deksametazon wśród silnych induktorów CYP3A4, które mogą zmniejszać stężenie sunitynibu.[1] Dla porównania ryfampicyna, inny induktor CYP3A4, zmniejszała u zdrowych ochotników Cmax i AUC kompleksu sunitynibu z głównym metabolitem odpowiednio o 23% i 46%.[3]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Deksametazon – umiarkowany induktor CYP3A4[4], sunitynib – substrat CYP3A4[5]
  • Deksametazon: umiarkowany induktor CYP3A4[4], substrat CYP3A4[4]
  • Sunitynib: substrat BCRP[5], substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • skuteczność leczenia sunitynibem (ocena odpowiedzi nowotworu)
  • tolerancja sunitynibu przy każdym zwiększeniu dawki
  • działania niepożądane sunitynibu po odstawieniu deksametazonu, zwłaszcza gdy wcześniej zwiększono jego dawkę

Bezpieczniejsze alternatywy

prednizolonmetyloprednizolon

Kiedy ocena się zmienia

Krótki kurs (kilka dni, np. profilaktyka przeciwwymiotna)czas leczenia · deksametazonryzyko malejeIndukcja CYP3A4 rozwija się z opóźnieniem, dlatego krótkotrwałe podanie deksametazonu prawdopodobnie w niewielkim stopniu obniża ekspozycję na sunitynib. Ocena oparta na mechanizmie, wymaga weryfikacji.
Odstawienie deksametazonu po wcześniejszym zwiększeniu dawki sunitynibukolejność włączenia · deksametazoninne zaleceniePo ustąpieniu indukcji stężenie sunitynibu może wzrosnąć, dlatego zwiększoną wcześniej dawkę sunitynibu należy ponownie ocenić i ewentualnie zmniejszyć pod kontrolą tolerancji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sutent 12,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sutent-100114829/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sunitinib Sandoz 12,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sunitinib-sandoz-100399140/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sunitinib Accord 12,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sunitinib-accord-100448795/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sunitinib Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sunitinib-accord-100448795/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDeksametazon+ RanolazynaNie rozpoczynaj leczenia ranolazyną w trakcie stosowania induktorów CYP3A4.Nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę, a jeśli bóle w klatce piersiowej pojawiają się częściej lub czujesz kołatanie serca, skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę, a jeśli bóle w klatce piersiowej pojawiają się częściej lub czujesz kołatanie serca, skontaktuj się z lekarzem.

Deksametazon może przyspieszać rozkład ranolazyny w organizmie, przez co lek na dławicę piersiową może działać słabiej. Dotyczy to głównie dłuższego leczenia deksametazonem w tabletkach lub zastrzykach. Deksametazon może też obniżać poziom potasu, co przy ranolazynie zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częstsze lub silniejsze bóle w klatce piersiowej
  • częstsze sięganie po nitroglicerynę
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • osłabienie i skurcze mięśni
  • zawroty głowy lub nudności po zakończeniu leczenia deksametazonem
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie rozpoczynaj leczenia ranolazyną w trakcie stosowania induktorów CYP3A4[1]. Jeśli deksametazon ogólnoustrojowy jest potrzebny u pacjenta już leczonego ranolazyną, monitoruj kontrolę dławicy, zwłaszcza przy dłuższym leczeniu i większych dawkach kortykosteroidu. Kontroluj stężenie potasu i wyrównuj hipokaliemię, szczególnie gdy pacjent przyjmuje również diuretyk. Po odstawieniu deksametazonu oceń tolerancję ranolazyny, jeśli jej dawkę wcześniej zwiększano.

Skutek kliniczny

Głównym skutkiem jest możliwe osłabienie działania przeciwdławicowego ranolazyny z nawrotem lub nasileniem bólów w klatce piersiowej. Po odstawieniu deksametazonu stężenie ranolazyny stopniowo wraca do wyjściowego, co przy wcześniej zwiększonej dawce może nasilić działania niepożądane zależne od dawki, takie jak nudności i zawroty głowy[1]. U pacjentów z hipokaliemią rośnie ryzyko zaburzeń rytmu.

Mechanizm

Deksametazon indukuje CYP3A4 i może przyspieszać metabolizm ranolazyny, która jest substratem tego enzymu. Induktory CYP3A4 silnie zmniejszają stężenie ranolazyny – ryfampicyna obniża jej stężenie w stanie stacjonarnym o około 95%[1]. Indukcja wywołana deksametazonem jest słabsza niż po ryfampicynie i zależy od dawki oraz czasu leczenia. Dodatkowo kortykosteroidy nasilają utratę potasu, zwłaszcza w skojarzeniu z diuretykami pętlowymi i tiazydowymi[2], a hipokaliemia zwiększa ryzyko arytmii przy leku wydłużającym odstęp QT, jakim jest ranolazyna.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Deksametazon – umiarkowany induktor CYP3A4[3], ranolazyna – wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Ranolazyna – słaby inhibitor CYP3A4[5], deksametazon – substrat CYP3A4[3]
  • Deksametazon: umiarkowany induktor CYP3A4[3], substrat CYP3A4[3]
  • Ranolazyna: słaby inhibitor CYP2D6[4], słaby inhibitor CYP3A4[5], inhibitor MATE1[5], inhibitor MATE2-K[5], słaby inhibitor OCT2[5], umiarkowany inhibitor P-gp[5], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • częstość napadów dławicy i zużycie nitrogliceryny
  • stężenie potasu w surowicy
  • EKG (odstęp QT) przy hipokaliemii lub innych lekach wydłużających QT
  • nudności i zawroty głowy po odstawieniu deksametazonu

Bezpieczniejsze alternatywy

trimetazydynaprednizolonmetyloprednizolon

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (na skórę, do oka, wziewnie)droga podania · deksametazoninterakcja nie dotyczyPrzy podaniu miejscowym ekspozycja ogólnoustrojowa na deksametazon jest zbyt mała, by istotnie indukować CYP3A4.
Krótka kuracja (kilka dni)czas leczenia · deksametazonryzyko malejeIndukcja enzymatyczna rozwija się stopniowo, więc krótki kurs deksametazonu ma niewielki wpływ na stężenie ranolazyny. Wystarczy poinformować pacjenta o objawach osłabienia kontroli dławicy.
Ranolazyna włączana w trakcie leczenia deksametazonemkolejność włączenia · ranolazynainne zalecenieNależy unikać rozpoczynania leczenia ranolazyną podczas stosowania induktorów CYP3A4. Rozważ inny lek przeciwdławicowy lub odroczenie włączenia ranolazyny do zakończenia kuracji deksametazonem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ranozek 375 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ranozek-100446030/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pabi-Dexamethason 500 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pabi-dexamethason-100018356/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ranozek. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ranozek-100446030/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.