Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Epoetyna beta

Epoetyna beta – interakcje

5 opisanych interakcji z lekami. Marki: NeoRecormon.

1 niekorzystne · 3 nieistotne · 1 korzystne

Interakcje z innymi lekami 5

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja1

Niekorzystna interakcjaEpoetyna beta+ Inhibitory proteasomu (np. karfilzomib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora proteasomu i leku pobudzającego wytwarzanie krwinek czerwonych stosuj najmniejszą dawkę leku z grupy erytropoetyn wystarczającą do uniknięcia przetoczeń, regularnie kontroluj stężenie hemoglobiny i ciśnienie tętnicze oraz oceń ryzyko zakrzepowe i potrzebę profilaktyki przeciwzakrzepowej.Jeśli przyjmujesz lek na szpiczaka z tej grupy razem z lekiem zwiększającym liczbę czerwonych krwinek, regularnie mierz ciśnienie, chodź na zlecone badania krwi i nie odstawiaj samodzielnie leku przeciwzakrzepowego, jeśli lekarz go zalecił.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek na szpiczaka z tej grupy razem z lekiem zwiększającym liczbę czerwonych krwinek, regularnie mierz ciśnienie, chodź na zlecone badania krwi i nie odstawiaj samodzielnie leku przeciwzakrzepowego, jeśli lekarz go zalecił.

Leki na szpiczaka z tej grupy (karfilzomib, bortezomib, iksazomib) i leki zwiększające liczbę czerwonych krwinek (np. epoetyna alfa, darbepoetyna alfa, roksadustat) mogą razem zwiększać ryzyko zakrzepów krwi i podnosić ciśnienie. Dotyczy to szczególnie karfilzomibu, który sam może podnosić ciśnienie i obciążać serce. Lekarz może stosować te leki razem, ale będzie częściej sprawdzał morfologię krwi i ciśnienie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból, obrzęk, zaczerwienienie lub ucieplenie jednej nogi
  • nagła duszność, ból w klatce piersiowej, kaszel z krwią
  • silny ból głowy, zaburzenia widzenia, bardzo wysokie ciśnienie
  • nagłe osłabienie lub drętwienie połowy ciała, zaburzenia mowy
  • narastająca duszność, obrzęki nóg, szybki przyrost masy ciała
  • drgawki
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora proteasomu i leku pobudzającego wytwarzanie krwinek czerwonych stosuj najmniejszą dawkę leku z grupy erytropoetyn wystarczającą do uniknięcia przetoczeń, regularnie kontroluj stężenie hemoglobiny i ciśnienie tętnicze oraz oceń ryzyko zakrzepowe i potrzebę profilaktyki przeciwzakrzepowej. Szczególną ostrożność zachowaj przy karfilzomibie – przed włączeniem leku z grupy erytropoetyn wyrównaj ciśnienie tętnicze i oceń wydolność serca. Nie dąż do stężenia hemoglobiny wyższego niż zalecane w niedokrwistości u chorych na nowotwór i przerwij lub zmniejsz dawkę leku z grupy erytropoetyn przy szybkim wzroście hemoglobiny. W schematach z lenalidomidem, pomalidomidem lub talidomidem stosuj profilaktykę przeciwzakrzepową zgodnie z oceną ryzyka i rozważ, czy korzyść z leku z grupy erytropoetyn przeważa ryzyko. Roksadustat i wadadustat są przeznaczone do leczenia niedokrwistości w przewlekłej chorobie nerek, a luspatercept do niedokrwistości w zespołach mielodysplastycznych i talasemii – u chorego na szpiczaka sprawdź, czy wskazanie jest właściwe.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej, zakrzepicy tętniczej, nadciśnienia tętniczego, w tym przełomu nadciśnieniowego, oraz zaostrzenia niewydolności serca. Ryzyko jest największe przy karfilzomibie, przy szybkim wzroście lub wysokim stężeniu hemoglobiny oraz w schematach z lenalidomidem, pomalidomidem, talidomidem lub deksametazonem. U chorych na nowotwór leki pobudzające erytropoezę mogą ponadto niekorzystnie wpływać na przeżycie, co ogranicza ich stosowanie do niedokrwistości wywołanej chemioterapią.

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i polega na sumowaniu się działań niepożądanych. Leki pobudzające wytwarzanie krwinek czerwonych (epoetyny, darbepoetyna, metoksypolietylenoglikol-epoetyna beta, a także inhibitory prolilohydroksylazy HIF – roksadustat i wadadustat) zwiększają masę erytrocytów i lepkość krwi, podnoszą ciśnienie tętnicze i zwiększają ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej oraz incydentów sercowo-naczyniowych. Luspatercept działa innym mechanizmem (wiąże ligandy z rodziny TGF-β i przyspiesza dojrzewanie erytroblastów), ale również wiąże się z ryzykiem zakrzepicy i nadciśnienia. Karfilzomib niezależnie powoduje nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, mikroangiopatię zakrzepową i żylną chorobę zakrzepowo-zatorową. Nie ma interakcji farmakokinetycznej – leki nie wpływają wzajemnie na swoje stężenia.

Monitorować

  • stężenie hemoglobiny i hematokryt – regularnie, częściej na początku leczenia i po zmianie dawki
  • ciśnienie tętnicze – przed każdym podaniem karfilzomibu i regularnie w trakcie leczenia lekiem z grupy erytropoetyn
  • objawy zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej
  • objawy niewydolności serca (duszność, obrzęki, przyrost masy ciała)
  • liczba płytek krwi, kreatynina i LDH przy podejrzeniu mikroangiopatii zakrzepowej (karfilzomib)
  • gospodarka żelazem (ferrytyna, wysycenie transferyny) przed i w trakcie stosowania leku z grupy erytropoetyn

Kiedy ocena się zmienia

Dawka powodująca szybki wzrost hemoglobiny lub stężenie hemoglobiny powyżej zalecanego w niedokrwistości u chorych na nodawka · erytropoetynyryzyko rośnieSzybki wzrost hemoglobiny i dążenie do jej wysokich wartości wyraźnie zwiększają ryzyko zakrzepicy i nadciśnienia. Należy zmniejszyć dawkę lub wstrzymać lek z grupy erytropoetyn.
wiek ≥ 75 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych, zwłaszcza leczonych karfilzomibem, częściej występują niewydolność serca i powikłania zakrzepowe. Wymagana jest ściślejsza kontrola ciśnienia, wydolności serca i objawów zakrzepicy.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego NeoRecormon 4000 j.m. (13333 j.m./ml), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/neorecormon-100100997/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznie3

Interakcja nieistotna klinicznieEpoetyna beta+ EtopozydLeki można stosować razem bez zmiany dawek.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza i wykonuj zlecone badania krwi oraz pomiary ciśnienia.nieznanybadania kliniczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza i wykonuj zlecone badania krwi oraz pomiary ciśnienia.

Te dwa leki nie wpływają na siebie nawzajem. Epoetyna pomaga organizmowi wytwarzać czerwone krwinki i często podaje się ją właśnie w czasie chemioterapii, gdy spada poziom hemoglobiny. Nie zwiększa ona działań niepożądanych etopozydu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silny ból głowy lub wysokie ciśnienie
  • ból, obrzęk lub zaczerwienienie łydki
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
  • gorączka lub dreszcze
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Leki można stosować razem bez zmiany dawek. Obowiązują zwykłe zasady stosowania każdego z leków osobno, w tym kontrola morfologii krwi w trakcie chemioterapii oraz kontrola hemoglobiny i ciśnienia tętniczego w trakcie leczenia epoetyną.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany skuteczności ani toksyczności żadnego z leków. Epoetynę beta stosuje się celowo w niedokrwistości wywołanej chemioterapią, także w schematach z etopozydem.

Mechanizm

Nie ma znanego mechanizmu interakcji. Epoetyna beta pobudza erytropoezę i nie wpływa na metabolizm, transport ani wydalanie etopozydu. Epoetyna beta nie nasila toksycznego działania etopozydu na szpik w badaniach na zwierzętach[1]. Dotychczasowe doświadczenia kliniczne nie wykazały interakcji epoetyny beta z innymi lekami[1]. Epoetyna beta nie działa mielosupresyjnie, więc nie sumuje się z mielosupresją etopozydu.

Metabolizm i transportery

  • Etopozyd: substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • morfologia krwi – rutynowo w trakcie chemioterapii
  • hemoglobina – w trakcie leczenia epoetyną
  • ciśnienie tętnicze – w trakcie leczenia epoetyną

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego NeoRecormon 4000 j.m. (13333 j.m./ml), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/neorecormon-100100997/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Etoposid Ebewe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/etoposid-ebewe-100247861/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieEpoetyna beta+ CyklofosfamidLeki można stosować łącznie bez zmiany dawek i bez odstępu czasowego.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i wykonuj zlecone badania krwi.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i wykonuj zlecone badania krwi.

Cyklofosfamid i epoetyna beta nie wpływają na siebie nawzajem. Epoetyna nie nasila działań niepożądanych cyklofosfamidu na krew. Lekarze często łączą te leki celowo, aby leczyć niedokrwistość w czasie chemioterapii.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Leki można stosować łącznie bez zmiany dawek i bez odstępu czasowego. Każdy z leków wymaga własnego, standardowego monitorowania wynikającego z jego profilu bezpieczeństwa.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków połączenia. Dotychczasowe doświadczenia kliniczne nie wykazały interakcji epoetyny beta z innymi lekami.[1]

Mechanizm

Brak mechanizmu interakcji. Epoetyna beta jest białkiem pobudzającym erytropoezę, które nie wpływa na enzymy aktywujące cyklofosfamid ani na jego wydalanie. Cyklofosfamid nie zmienia działania epoetyny beta. W badaniach na zwierzętach epoetyna beta nie nasilała toksycznego działania cyklofosfamidu na szpik.[1]

Metabolizm i transportery

  • Cyklofosfamid: inhibitor CYP2B6[2], substrat CYP2B6[2]

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego NeoRecormon 4000 j.m. (13333 j.m./ml), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/neorecormon-100100997/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/endoxan-100022145/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieEpoetyna beta+ FluorouracylOba leki można stosować razem bez zmiany dawek i bez odstępu czasowego.Stosuj oba leki tak, jak zalecił lekarz.nieznanybadania kliniczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Stosuj oba leki tak, jak zalecił lekarz.

Fluorouracyl i epoetyna beta nie wpływają na siebie nawzajem w sposób, który wymagałby zmian w leczeniu. Epoetynę beta często podaje się osobom leczonym chemioterapią, aby poprawić niedokrwistość. Każdy z tych leków ma swoje własne działania niepożądane, dlatego chodź na zlecone badania krwi i kontrole.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Oba leki można stosować razem bez zmiany dawek i bez odstępu czasowego. Epoetynę beta stosuje się u chorych leczonych chemioterapią w leczeniu niedokrwistości, dlatego takie połączenie jest typowe w onkologii. Kontrole wynikające z każdego leku z osobna prowadzi się jak zwykle.

Skutek kliniczny

Nie należy się spodziewać klinicznie istotnych skutków łącznego stosowania. W praktyce klinicznej nie stwierdzono interakcji epoetyny beta z innymi lekami[1]. Oba leki zachowują własny profil działań niepożądanych, który ocenia się niezależnie.

Mechanizm

Nie ma mechanizmu, który wskazywałby na interakcję. Epoetyna beta jest glikoproteiną, która pobudza erytropoezę i nie wpływa na metabolizm fluorouracylu przez dehydrogenazę dihydropirymidynową. Fluorouracyl nie zmienia farmakokinetyki epoetyny beta. W badaniach na zwierzętach epoetyna beta nie nasilała toksycznego działania fluorouracylu na szpik[1].

Kiedy ocena się zmienia

Krempostać · fluorouracylryzyko malejeFluorouracyl stosowany miejscowo na skórę daje znikomą ekspozycję ogólnoustrojową, więc nie ma żadnej możliwości interakcji z epoetyną beta.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego NeoRecormon 4000 j.m. (13333 j.m./ml), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/neorecormon-100100997/

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcja1

Korzystna interakcjaEpoetyna beta+ CisplatynaPołączenie można stosować celowo w leczeniu objawowej niedokrwistości związanej z chemioterapią, z najmniejszą skuteczną dawką epoetyny i bez dążenia do wysokich wartości hemoglobiny.Stosuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza, regularnie kontroluj ciśnienie i wyniki krwi, a przy objawach zakrzepu natychmiast zgłoś się do lekarza.opóźniony (dni)rozległe badania

Korzystna interakcja

Stosuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza, regularnie kontroluj ciśnienie i wyniki krwi, a przy objawach zakrzepu natychmiast zgłoś się do lekarza.

Epoetyna jest często podawana razem z chemioterapią zawierającą cisplatynę, bo pomaga organizmowi odbudować czerwone krwinki, których po chemioterapii ubywa. Dzięki temu możesz czuć mniejsze zmęczenie i rzadziej potrzebować przetoczenia krwi. Oba leki mogą jednak zwiększać ryzyko powstania zakrzepów, a epoetyna może podnosić ciśnienie krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • obrzęk, ból lub zaczerwienienie jednej nogi
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
  • silny ból głowy, zaburzenia widzenia lub mowy
  • wysokie wartości ciśnienia w pomiarach domowych
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Połączenie można stosować celowo w leczeniu objawowej niedokrwistości związanej z chemioterapią, z najmniejszą skuteczną dawką epoetyny i bez dążenia do wysokich wartości hemoglobiny. Przed włączeniem należy wykluczyć inne przyczyny niedokrwistości, w tym niedobór żelaza, i ocenić ryzyko zakrzepowe pacjenta. Epoetyny beta nie stosuje się przy niepoddającym się leczeniu nadciśnieniu tętniczym.[1] Po zakończeniu chemioterapii należy ocenić potrzebę dalszego leczenia epoetyną.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa stężenie hemoglobiny i zmniejsza potrzebę przetoczeń krwi u chorych z niedokrwistością w trakcie chemioterapii opartej na cisplatynie. Kosztem jest addycyjne ryzyko zakrzepicy żylnej i zatorowości oraz możliwy wzrost ciśnienia tętniczego po epoetynie.

Mechanizm

Epoetyna beta pobudza wytwarzanie krwinek czerwonych i w ten sposób przeciwdziała niedokrwistości wywołanej chemioterapią, do której przyczynia się zarówno mielosupresja, jak i uszkodzenie nerek ograniczające wytwarzanie własnej erytropoetyny przez cisplatynę. W badaniach na zwierzętach epoetyna beta nie nasilała toksycznego działania cisplatyny na szpik.[1] Oba leki niezależnie zwiększają ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, więc to działanie niepożądane może się sumować.

Monitorować

  • stężenie hemoglobiny
  • ciśnienie tętnicze
  • objawy zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej
  • gospodarka żelazem (ferrytyna, wysycenie transferyny)
  • czynność nerek (kreatynina, eGFR)

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego NeoRecormon 4000 j.m. (13333 j.m./ml), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/neorecormon-100100997/

Pełny opis tej pary

Alkohol

Brak opisu połączenia z alkoholem w bazie.

Oznaczenia na tej stronie

  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.