Interakcje / Epoetyna beta
Epoetyna beta – interakcje
5 opisanych interakcji z lekami. Marki: NeoRecormon.
1 niekorzystne · 3 nieistotne · 1 korzystne
Interakcje z innymi lekami 5
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja1
Niekorzystna interakcjaEpoetyna beta+ Inhibitory proteasomu (np. karfilzomib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora proteasomu i leku pobudzającego wytwarzanie krwinek czerwonych stosuj najmniejszą dawkę leku z grupy erytropoetyn wystarczającą do uniknięcia przetoczeń, regularnie kontroluj stężenie hemoglobiny i ciśnienie tętnicze oraz oceń ryzyko zakrzepowe i potrzebę profilaktyki przeciwzakrzepowej.Jeśli przyjmujesz lek na szpiczaka z tej grupy razem z lekiem zwiększającym liczbę czerwonych krwinek, regularnie mierz ciśnienie, chodź na zlecone badania krwi i nie odstawiaj samodzielnie leku przeciwzakrzepowego, jeśli lekarz go zalecił.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz lek na szpiczaka z tej grupy razem z lekiem zwiększającym liczbę czerwonych krwinek, regularnie mierz ciśnienie, chodź na zlecone badania krwi i nie odstawiaj samodzielnie leku przeciwzakrzepowego, jeśli lekarz go zalecił.
Leki na szpiczaka z tej grupy (karfilzomib, bortezomib, iksazomib) i leki zwiększające liczbę czerwonych krwinek (np. epoetyna alfa, darbepoetyna alfa, roksadustat) mogą razem zwiększać ryzyko zakrzepów krwi i podnosić ciśnienie. Dotyczy to szczególnie karfilzomibu, który sam może podnosić ciśnienie i obciążać serce. Lekarz może stosować te leki razem, ale będzie częściej sprawdzał morfologię krwi i ciśnienie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- ból, obrzęk, zaczerwienienie lub ucieplenie jednej nogi
- nagła duszność, ból w klatce piersiowej, kaszel z krwią
- silny ból głowy, zaburzenia widzenia, bardzo wysokie ciśnienie
- nagłe osłabienie lub drętwienie połowy ciała, zaburzenia mowy
- narastająca duszność, obrzęki nóg, szybki przyrost masy ciała
- drgawki
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora proteasomu i leku pobudzającego wytwarzanie krwinek czerwonych stosuj najmniejszą dawkę leku z grupy erytropoetyn wystarczającą do uniknięcia przetoczeń, regularnie kontroluj stężenie hemoglobiny i ciśnienie tętnicze oraz oceń ryzyko zakrzepowe i potrzebę profilaktyki przeciwzakrzepowej. Szczególną ostrożność zachowaj przy karfilzomibie – przed włączeniem leku z grupy erytropoetyn wyrównaj ciśnienie tętnicze i oceń wydolność serca. Nie dąż do stężenia hemoglobiny wyższego niż zalecane w niedokrwistości u chorych na nowotwór i przerwij lub zmniejsz dawkę leku z grupy erytropoetyn przy szybkim wzroście hemoglobiny. W schematach z lenalidomidem, pomalidomidem lub talidomidem stosuj profilaktykę przeciwzakrzepową zgodnie z oceną ryzyka i rozważ, czy korzyść z leku z grupy erytropoetyn przeważa ryzyko. Roksadustat i wadadustat są przeznaczone do leczenia niedokrwistości w przewlekłej chorobie nerek, a luspatercept do niedokrwistości w zespołach mielodysplastycznych i talasemii – u chorego na szpiczaka sprawdź, czy wskazanie jest właściwe.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej, zakrzepicy tętniczej, nadciśnienia tętniczego, w tym przełomu nadciśnieniowego, oraz zaostrzenia niewydolności serca. Ryzyko jest największe przy karfilzomibie, przy szybkim wzroście lub wysokim stężeniu hemoglobiny oraz w schematach z lenalidomidem, pomalidomidem, talidomidem lub deksametazonem. U chorych na nowotwór leki pobudzające erytropoezę mogą ponadto niekorzystnie wpływać na przeżycie, co ogranicza ich stosowanie do niedokrwistości wywołanej chemioterapią.
Mechanizm
Interakcja jest farmakodynamiczna i polega na sumowaniu się działań niepożądanych. Leki pobudzające wytwarzanie krwinek czerwonych (epoetyny, darbepoetyna, metoksypolietylenoglikol-epoetyna beta, a także inhibitory prolilohydroksylazy HIF – roksadustat i wadadustat) zwiększają masę erytrocytów i lepkość krwi, podnoszą ciśnienie tętnicze i zwiększają ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej oraz incydentów sercowo-naczyniowych. Luspatercept działa innym mechanizmem (wiąże ligandy z rodziny TGF-β i przyspiesza dojrzewanie erytroblastów), ale również wiąże się z ryzykiem zakrzepicy i nadciśnienia. Karfilzomib niezależnie powoduje nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, mikroangiopatię zakrzepową i żylną chorobę zakrzepowo-zatorową. Nie ma interakcji farmakokinetycznej – leki nie wpływają wzajemnie na swoje stężenia.
Monitorować
- stężenie hemoglobiny i hematokryt – regularnie, częściej na początku leczenia i po zmianie dawki
- ciśnienie tętnicze – przed każdym podaniem karfilzomibu i regularnie w trakcie leczenia lekiem z grupy erytropoetyn
- objawy zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej
- objawy niewydolności serca (duszność, obrzęki, przyrost masy ciała)
- liczba płytek krwi, kreatynina i LDH przy podejrzeniu mikroangiopatii zakrzepowej (karfilzomib)
- gospodarka żelazem (ferrytyna, wysycenie transferyny) przed i w trakcie stosowania leku z grupy erytropoetyn
Kiedy ocena się zmienia
| Dawka powodująca szybki wzrost hemoglobiny lub stężenie hemoglobiny powyżej zalecanego w niedokrwistości u chorych na nodawka · erytropoetyny | ryzyko rośnie | Szybki wzrost hemoglobiny i dążenie do jej wysokich wartości wyraźnie zwiększają ryzyko zakrzepicy i nadciśnienia. Należy zmniejszyć dawkę lub wstrzymać lek z grupy erytropoetyn. |
| wiek ≥ 75 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych, zwłaszcza leczonych karfilzomibem, częściej występują niewydolność serca i powikłania zakrzepowe. Wymagana jest ściślejsza kontrola ciśnienia, wydolności serca i objawów zakrzepicy. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego NeoRecormon 4000 j.m. (13333 j.m./ml), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/neorecormon-100100997/
Interakcja nieistotna klinicznie3
Interakcja nieistotna klinicznieEpoetyna beta+ EtopozydLeki można stosować razem bez zmiany dawek.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza i wykonuj zlecone badania krwi oraz pomiary ciśnienia.nieznanybadania kliniczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza i wykonuj zlecone badania krwi oraz pomiary ciśnienia.
Te dwa leki nie wpływają na siebie nawzajem. Epoetyna pomaga organizmowi wytwarzać czerwone krwinki i często podaje się ją właśnie w czasie chemioterapii, gdy spada poziom hemoglobiny. Nie zwiększa ona działań niepożądanych etopozydu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silny ból głowy lub wysokie ciśnienie
- ból, obrzęk lub zaczerwienienie łydki
- nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
- gorączka lub dreszcze
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Leki można stosować razem bez zmiany dawek. Obowiązują zwykłe zasady stosowania każdego z leków osobno, w tym kontrola morfologii krwi w trakcie chemioterapii oraz kontrola hemoglobiny i ciśnienia tętniczego w trakcie leczenia epoetyną.
Skutek kliniczny
Nie należy oczekiwać zmiany skuteczności ani toksyczności żadnego z leków. Epoetynę beta stosuje się celowo w niedokrwistości wywołanej chemioterapią, także w schematach z etopozydem.
Mechanizm
Nie ma znanego mechanizmu interakcji. Epoetyna beta pobudza erytropoezę i nie wpływa na metabolizm, transport ani wydalanie etopozydu. Epoetyna beta nie nasila toksycznego działania etopozydu na szpik w badaniach na zwierzętach[1]. Dotychczasowe doświadczenia kliniczne nie wykazały interakcji epoetyny beta z innymi lekami[1]. Epoetyna beta nie działa mielosupresyjnie, więc nie sumuje się z mielosupresją etopozydu.
Metabolizm i transportery
- Etopozyd: substrat CYP3A4[2]
Monitorować
- morfologia krwi – rutynowo w trakcie chemioterapii
- hemoglobina – w trakcie leczenia epoetyną
- ciśnienie tętnicze – w trakcie leczenia epoetyną
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego NeoRecormon 4000 j.m. (13333 j.m./ml), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/neorecormon-100100997/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Etoposid Ebewe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/etoposid-ebewe-100247861/
Interakcja nieistotna klinicznieEpoetyna beta+ CyklofosfamidLeki można stosować łącznie bez zmiany dawek i bez odstępu czasowego.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i wykonuj zlecone badania krwi.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i wykonuj zlecone badania krwi.
Cyklofosfamid i epoetyna beta nie wpływają na siebie nawzajem. Epoetyna nie nasila działań niepożądanych cyklofosfamidu na krew. Lekarze często łączą te leki celowo, aby leczyć niedokrwistość w czasie chemioterapii.
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Leki można stosować łącznie bez zmiany dawek i bez odstępu czasowego. Każdy z leków wymaga własnego, standardowego monitorowania wynikającego z jego profilu bezpieczeństwa.
Skutek kliniczny
Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków połączenia. Dotychczasowe doświadczenia kliniczne nie wykazały interakcji epoetyny beta z innymi lekami.[1]
Mechanizm
Brak mechanizmu interakcji. Epoetyna beta jest białkiem pobudzającym erytropoezę, które nie wpływa na enzymy aktywujące cyklofosfamid ani na jego wydalanie. Cyklofosfamid nie zmienia działania epoetyny beta. W badaniach na zwierzętach epoetyna beta nie nasilała toksycznego działania cyklofosfamidu na szpik.[1]
Metabolizm i transportery
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego NeoRecormon 4000 j.m. (13333 j.m./ml), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/neorecormon-100100997/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/endoxan-100022145/
Interakcja nieistotna klinicznieEpoetyna beta+ FluorouracylOba leki można stosować razem bez zmiany dawek i bez odstępu czasowego.Stosuj oba leki tak, jak zalecił lekarz.nieznanybadania kliniczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Stosuj oba leki tak, jak zalecił lekarz.
Fluorouracyl i epoetyna beta nie wpływają na siebie nawzajem w sposób, który wymagałby zmian w leczeniu. Epoetynę beta często podaje się osobom leczonym chemioterapią, aby poprawić niedokrwistość. Każdy z tych leków ma swoje własne działania niepożądane, dlatego chodź na zlecone badania krwi i kontrole.
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Oba leki można stosować razem bez zmiany dawek i bez odstępu czasowego. Epoetynę beta stosuje się u chorych leczonych chemioterapią w leczeniu niedokrwistości, dlatego takie połączenie jest typowe w onkologii. Kontrole wynikające z każdego leku z osobna prowadzi się jak zwykle.
Skutek kliniczny
Nie należy się spodziewać klinicznie istotnych skutków łącznego stosowania. W praktyce klinicznej nie stwierdzono interakcji epoetyny beta z innymi lekami[1]. Oba leki zachowują własny profil działań niepożądanych, który ocenia się niezależnie.
Mechanizm
Nie ma mechanizmu, który wskazywałby na interakcję. Epoetyna beta jest glikoproteiną, która pobudza erytropoezę i nie wpływa na metabolizm fluorouracylu przez dehydrogenazę dihydropirymidynową. Fluorouracyl nie zmienia farmakokinetyki epoetyny beta. W badaniach na zwierzętach epoetyna beta nie nasilała toksycznego działania fluorouracylu na szpik[1].
Kiedy ocena się zmienia
| Krempostać · fluorouracyl | ryzyko maleje | Fluorouracyl stosowany miejscowo na skórę daje znikomą ekspozycję ogólnoustrojową, więc nie ma żadnej możliwości interakcji z epoetyną beta. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego NeoRecormon 4000 j.m. (13333 j.m./ml), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/neorecormon-100100997/
Korzystna interakcja1
Korzystna interakcjaEpoetyna beta+ CisplatynaPołączenie można stosować celowo w leczeniu objawowej niedokrwistości związanej z chemioterapią, z najmniejszą skuteczną dawką epoetyny i bez dążenia do wysokich wartości hemoglobiny.Stosuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza, regularnie kontroluj ciśnienie i wyniki krwi, a przy objawach zakrzepu natychmiast zgłoś się do lekarza.opóźniony (dni)rozległe badania
Korzystna interakcja
Stosuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza, regularnie kontroluj ciśnienie i wyniki krwi, a przy objawach zakrzepu natychmiast zgłoś się do lekarza.
Epoetyna jest często podawana razem z chemioterapią zawierającą cisplatynę, bo pomaga organizmowi odbudować czerwone krwinki, których po chemioterapii ubywa. Dzięki temu możesz czuć mniejsze zmęczenie i rzadziej potrzebować przetoczenia krwi. Oba leki mogą jednak zwiększać ryzyko powstania zakrzepów, a epoetyna może podnosić ciśnienie krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- obrzęk, ból lub zaczerwienienie jednej nogi
- nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
- silny ból głowy, zaburzenia widzenia lub mowy
- wysokie wartości ciśnienia w pomiarach domowych
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Połączenie można stosować celowo w leczeniu objawowej niedokrwistości związanej z chemioterapią, z najmniejszą skuteczną dawką epoetyny i bez dążenia do wysokich wartości hemoglobiny. Przed włączeniem należy wykluczyć inne przyczyny niedokrwistości, w tym niedobór żelaza, i ocenić ryzyko zakrzepowe pacjenta. Epoetyny beta nie stosuje się przy niepoddającym się leczeniu nadciśnieniu tętniczym.[1] Po zakończeniu chemioterapii należy ocenić potrzebę dalszego leczenia epoetyną.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa stężenie hemoglobiny i zmniejsza potrzebę przetoczeń krwi u chorych z niedokrwistością w trakcie chemioterapii opartej na cisplatynie. Kosztem jest addycyjne ryzyko zakrzepicy żylnej i zatorowości oraz możliwy wzrost ciśnienia tętniczego po epoetynie.
Mechanizm
Epoetyna beta pobudza wytwarzanie krwinek czerwonych i w ten sposób przeciwdziała niedokrwistości wywołanej chemioterapią, do której przyczynia się zarówno mielosupresja, jak i uszkodzenie nerek ograniczające wytwarzanie własnej erytropoetyny przez cisplatynę. W badaniach na zwierzętach epoetyna beta nie nasilała toksycznego działania cisplatyny na szpik.[1] Oba leki niezależnie zwiększają ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, więc to działanie niepożądane może się sumować.
Monitorować
- stężenie hemoglobiny
- ciśnienie tętnicze
- objawy zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej
- gospodarka żelazem (ferrytyna, wysycenie transferyny)
- czynność nerek (kreatynina, eGFR)
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego NeoRecormon 4000 j.m. (13333 j.m./ml), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/neorecormon-100100997/
Alkohol
Brak opisu połączenia z alkoholem w bazie.
Oznaczenia na tej stronie
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.