Interakcje / Glicerofosforan sodu
Glicerofosforan sodu – interakcje
1 opisana interakcja z lekami. Marki: brak w rejestrze.
Interakcje z innymi lekami 1
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja1
Niekorzystna interakcjaGlicerofosforan sodu+ Inhibitory kinazy FGFR (np. pemigatynib, erdafitynib, futibatynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu dodatku fosforanowego do płynów infuzyjnych i inhibitora kinazy FGFR podawaj fosforany tylko przy udokumentowanej hipofosfatemii i regularnie kontroluj stężenie fosforanów i wapnia w surowicy.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów FGFR i masz dostawać kroplówkę lub żywienie dożylne z dodatkiem fosforu, powiedz lekarzowi o tym leku, aby mógł dobrać ilość fosforu i sprawdzać jego poziom we krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów FGFR i masz dostawać kroplówkę lub żywienie dożylne z dodatkiem fosforu, powiedz lekarzowi o tym leku, aby mógł dobrać ilość fosforu i sprawdzać jego poziom we krwi.
Leki przeciwnowotworowe z grupy inhibitorów FGFR, takie jak pemigatynib, erdafitynib i futibatynib, sprawiają, że nerki słabiej usuwają fosfor z organizmu. Kroplówki i żywienie dożylne mogą zawierać dodatek fosforu, na przykład glicerofosforan sodu, który dodatkowo podnosi jego poziom we krwi. Za dużo fosforu może obniżać poziom wapnia, uszkadzać nerki i powodować odkładanie się złogów w tkankach. Preparaty pierwiastków śladowych podawane w kroplówce nie zawierają fosforu i nie powodują tego problemu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kurcze lub drżenie mięśni
- mrowienie wokół ust lub w palcach
- uporczywe swędzenie skóry
- bóle stawów lub sztywność
- wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu dodatku fosforanowego do płynów infuzyjnych i inhibitora kinazy FGFR podawaj fosforany tylko przy udokumentowanej hipofosfatemii i regularnie kontroluj stężenie fosforanów i wapnia w surowicy. Rutynowe dodawanie glicerofosforanu sodu do żywienia pozajelitowego u chorego leczonego pemigatynibem, erdafitynibem lub futibatynibem nie jest wskazane, a dawkę fosforanów należy dobierać indywidualnie na podstawie aktualnych oznaczeń. U chorych leczonych erdafitynibem unikaj leków zmieniających stężenie fosforanów, w tym glicerofosforanu sodu, w okresie, w którym na podstawie fosforanów w surowicy decyduje się o zwiększeniu dawki. Przy narastającej hiperfosfatemii odstaw lub zmniejsz podaż fosforanów, rozważ leki wiążące fosforany i postępuj zgodnie z zasadami modyfikacji dawki inhibitora FGFR. Preparaty pierwiastków śladowych można stosować bez ograniczeń wynikających z tej interakcji.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko i nasilenie hiperfosfatemii, a wtórnie hipokalcemii, odkładania się fosforanu wapnia w tkankach miękkich i naczyniach oraz uszkodzenia nerek. Przy erdafitynibie zawyżone przez podaż fosforanów stężenie fosforu może prowadzić do niepotrzebnego wstrzymania zwiększenia dawki albo przerwania leczenia, a obniżone przez nieprzemyślaną suplementację – do niewłaściwego zwiększenia dawki. Ryzyko jest największe u chorych z upośledzoną czynnością nerek i przy dużej podaży fosforanów w żywieniu pozajelitowym.
Mechanizm
Inhibitory kinazy FGFR blokują sygnalizację FGF23 w nerkach. Zwiększa to zwrotne wchłanianie fosforanów w kanalikach nerkowych i podnosi stężenie fosforanów w surowicy. Jest to działanie wynikające z mechanizmu działania całej grupy i występuje u pemigatynibu, erdafitynibu i futibatynibu. Glicerofosforan sodu dostarcza fosforanów bezpośrednio do krwi, więc jego podaż sumuje się z ograniczonym wydalaniem fosforanów przez nerki. Przy erdafitynibie stężenie fosforanów w surowicy służy dodatkowo do decyzji o zwiększeniu dawki, więc podawanie fosforanów z zewnątrz zaburza tę ocenę.
Monitorować
- stężenie fosforanów w surowicy
- stężenie wapnia w surowicy (iloczyn wapniowo-fosforanowy)
- kreatynina i eGFR
- bilans płynów i skład mieszaniny żywieniowej (podaż fosforanów)
- objawy hipokalcemii i zwapnień tkanek miękkich
Kiedy ocena się zmienia
| Erdafitynib w okresie decyzji o zwiększeniu dawki na podstawie fosforanów w surowicykolejność włączenia · inhibitory kinazy FGFR | inne zalecenie | W początkowym okresie leczenia erdafitynibem dawkę zwiększa się w zależności od stężenia fosforanów w surowicy. W tym czasie należy unikać glicerofosforanu sodu i innych leków zmieniających stężenie fosforanów, chyba że są niezbędne, a wtedy uwzględnić je przy interpretacji wyniku. |
| eGFR ≤ 60 ml/min/1,73 m²pacjent | ryzyko rośnie | Upośledzona czynność nerek dodatkowo ogranicza wydalanie fosforanów i zwiększa ryzyko hiperfosfatemii oraz zwapnień przy podaży glicerofosforanu sodu u chorego leczonego inhibitorem FGFR. Wymagane są częstsze oznaczenia fosforanów, wapnia i kreatyniny. |
| Pełna podaż fosforanów w żywieniu pozajelitowymdawka · dodatki do płynów infuzyjnych | ryzyko rośnie | Standardowa, pełna podaż fosforanów w mieszaninie do żywienia pozajelitowego, dobrana bez uwzględnienia inhibitora FGFR, zwiększa ryzyko hiperfosfatemii. Dawkę glicerofosforanu sodu należy ustalać na podstawie aktualnego stężenia fosforanów i zmniejszać lub pomijać przy wartościach prawidłowych lub podwyższonych. |
Alkohol
Brak opisu połączenia z alkoholem w bazie.
Oznaczenia na tej stronie
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.