Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Ifosfamid / Ifosfamid i szczepionka przeciw poliomyelitis

Ifosfamid i szczepionka przeciw poliomyelitis

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Jeśli to możliwe, szczepienie przeciw poliomyelitis wykonuj przed rozpoczęciem chemioterapii albo po odbudowie odporności, termin ustal z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne.

Zanim się zaszczepisz, powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne o planowanym szczepieniu i ustal z nim najlepszy termin.

Niekorzystna interakcjaIfosfamid+ Szczepionka przeciw poliomyelitisJeśli to możliwe, szczepienie przeciw poliomyelitis wykonuj przed rozpoczęciem chemioterapii albo po odbudowie odporności, termin ustal z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne.Zanim się zaszczepisz, powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne o planowanym szczepieniu i ustal z nim najlepszy termin.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Zanim się zaszczepisz, powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie onkologiczne o planowanym szczepieniu i ustal z nim najlepszy termin.

Lek przeciwnowotworowy ifosfamid osłabia odporność. Z tego powodu szczepionka przeciw polio podana w czasie leczenia może słabiej chronić. Sama szczepionka w zastrzyku nie wywoła choroby, bo zawiera zabite wirusy. Najlepiej zaszczepić się przed chemioterapią albo po jej zakończeniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub infekcja w dniu planowanego szczepienia – przełóż szczepienie i powiedz o tym lekarzowi
  • wysoka gorączka, dreszcze lub złe samopoczucie po szczepieniu w trakcie chemioterapii – pilnie skontaktuj się z lekarzem
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jeśli to możliwe, szczepienie przeciw poliomyelitis wykonuj przed rozpoczęciem chemioterapii albo po odbudowie odporności, termin ustal z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne. Szczepienia wykonanego w trakcie leczenia ifosfamidem nie traktuj jako pewnie skutecznego i rozważ jego powtórzenie po zakończeniu terapii. W razie gorączki lub ostrej choroby szczepienie najlepiej przełożyć.[1] U pacjentów leczonych ifosfamidem nie stosuj szczepionek zawierających żywe wirusy.[2]

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest słabsza lub niepełna odpowiedź poszczepienna, a więc niewystarczająca ochrona przed poliomyelitis. Skutkiem nie jest nasilenie działań niepożądanych któregokolwiek z leków. Szczepionki zawierające żywe wirusy mogą u leczonych ifosfamidem wywołać zakażenie indukowane szczepionką.[2]

Mechanizm

Szczepienie przeciw poliomyelitis w trakcie leczenia ifosfamidem może nie dać pełnej ochrony, dlatego termin szczepienia warto zaplanować razem z onkologiem. Ifosfamid jest lekiem alkilującym o działaniu immunosupresyjnym i może osłabiać odpowiedź na szczepienie.[2] Szczepionka do wstrzykiwań zawiera inaktywowane wirusy, więc nie wywoła zakażenia szczepionkowego, ale wytworzenie przeciwciał wymaga sprawnego układu odpornościowego, a ten hamuje leczenie ifosfamidem.

Metabolizm i transportery

  • Ifosfamid: substrat CYP2B6[3], wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • termin szczepienia względem cykli chemioterapii
  • morfologia krwi z rozmazem przed szczepieniem
  • w razie potrzeby ocena odpowiedzi poszczepiennej po zakończeniu leczenia

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka żywa, doustnapostać · szczepionka przeciw poliomyelitisryzyko rośnieSzczepionki zawierające żywe wirusy mogą u leczonych ifosfamidem wywołać zakażenie indukowane szczepionką, dlatego w trakcie terapii stosuje się wyłącznie szczepionkę inaktywowaną.
Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia ifosfamidem lub po odbudowie odpornościodstep · szczepionka przeciw poliomyelitisryzyko malejeSzczepienie wykonane przed rozpoczęciem chemioterapii albo po odbudowie odporności nie jest osłabiane przez ifosfamid. Termin ustala lekarz prowadzący.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml), zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imovax-polio-100196626/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/holoxan-100029271/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/holoxan-100029271/

Alkohol przy tych lekach

Ifosfamid a alkohol: brak opisu w bazie.

Interakcja nieistotna klinicznieSzczepionka przeciw poliomyelitisa alkoholNie trzeba zmieniać schematu szczepienia ani zalecać abstynencji.Nie musisz rezygnować z alkoholu, ale w dniu szczepienia i dzień po nim pij z umiarem.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Nie musisz rezygnować z alkoholu, ale w dniu szczepienia i dzień po nim pij z umiarem.

Alkohol nie osłabia działania szczepionki przeciw polio i nie zwiększa ryzyka powikłań. Bardzo mała ilość alkoholu zawarta w samej szczepionce jest bez znaczenia dla zdrowia. Picie alkoholu w dniu szczepienia może jednak nasilić ból głowy lub złe samopoczucie po szczepieniu albo utrudnić ich rozpoznanie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka utrzymująca się dłużej niż dwa dni
  • nasilony ból, obrzęk lub zaczerwienienie w miejscu wkłucia
  • wysypka, duszność lub obrzęk twarzy po szczepieniu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
brak
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać schematu szczepienia ani zalecać abstynencji. Można doradzić umiarkowanie w piciu w dniu szczepienia i dzień po nim, aby nie zacierać obrazu ewentualnych odczynów poszczepiennych.

Skutek kliniczny

Okazjonalne spożycie alkoholu przed szczepieniem lub po nim nie powinno wpływać na skuteczność ani bezpieczeństwo szczepionki. Alkohol może jednak nasilać lub maskować typowe objawy poszczepienne, takie jak ból głowy, złe samopoczucie czy gorączka, co utrudnia ich ocenę.

Mechanizm

Nie jest znany mechanizm, przez który alkohol mógłby zmieniać działanie lub bezpieczeństwo inaktywowanej szczepionki przeciw poliomyelitis. ChPL szczepionki nie wymienia spożycia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w ostrzeżeniach, ani w interakcjach[1]. Etanol występuje w szczepionce wyłącznie jako substancja pomocnicza w ilości 2 mg w dawce 0,5 ml, a według ChPL ta mała ilość alkoholu nie będzie powodowała zauważalnych skutków[1]. Szczepionka zawiera wirusy inaktywowane, nie ulega metabolizmowi wątrobowemu i nie działa ośrodkowo, więc nie ma podstaw farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych do interakcji z etanolem. Teoretycznie przewlekłe nadużywanie alkoholu może osłabiać odpowiedź immunologiczną na szczepienia w ogóle, ale nie dotyczy to okazjonalnego picia.

Kiedy ocena się zmienia

Przewlekłe nadużywanie alkoholuilość alkoholu · pacjentinne zaleceniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu może teoretycznie osłabiać odpowiedź immunologiczną na szczepienia. Nie jest to powód do odraczania szczepienia, ale warto przy okazji porozmawiać o ograniczeniu picia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml), zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imovax-polio-100196626/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 448

Połączenie przeciwwskazaneAnalogi iperytu azotowego (np. cyklofosfamid, bendamustyna, melfalan)+ Selektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid) klasaPrzy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu analogu iperytu azotowego i selektywnego leku immunosupresyjnego należy unikać połączenia, chyba że wynika ono z zaplanowanego schematu specjalistycznego, a wtedy konieczne jest ścisłe monitorowanie morfologii i objawów zakażenia.Jeśli masz przyjmować lek przeciwnowotworowy z tej grupy razem z lekiem osłabiającym odporność albo niedawno jeden z nich odstawiono, powiedz o tym każdemu lekarzowi prowadzącemu i nie zmieniaj leczenia na własną rękę.opóźniony (dni)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli masz przyjmować lek przeciwnowotworowy z tej grupy razem z lekiem osłabiającym odporność albo niedawno jeden z nich odstawiono, powiedz o tym każdemu lekarzowi prowadzącemu i nie zmieniaj leczenia na własną rękę.

Leki przeciwnowotworowe z tej grupy, takie jak cyklofosfamid, chlorambucyl czy melfalan, osłabiają szpik kostny i odporność. Leki osłabiające układ odpornościowy stosowane w chorobach autoimmunologicznych i po przeszczepach, takie jak fingolimod, teriflunomid, leflunomid, tofacytynib czy natalizumab, działają podobnie, więc razem mogą bardzo mocno obniżyć odporność. Grozi to ciężkimi zakażeniami, także rzadkimi zakażeniami mózgu, oraz spadkiem liczby białych krwinek. Niektóre z tych leków działają jeszcze długo po odstawieniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub ogólne złe samopoczucie
  • kaszel, duszność lub ból przy oddawaniu moczu
  • bolesna wysypka z pęcherzykami na skórze
  • nowe zaburzenia mowy, widzenia, równowagi, siły mięśni lub pamięci
  • łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z dziąseł lub nosa
  • żółte zabarwienie skóry lub oczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Przy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu analogu iperytu azotowego i selektywnego leku immunosupresyjnego należy unikać połączenia, chyba że wynika ono z zaplanowanego schematu specjalistycznego, a wtedy konieczne jest ścisłe monitorowanie morfologii i objawów zakażenia. Natalizumab jest przeciwwskazany u pacjentów z obniżoną odpornością, także po wcześniejszym leczeniu cytostatykami, a w nowotworze czynnym nie powinien być stosowany. Fingolimod, ozanimod, ponesimod, tofacytynib, leflunomid i teriflunomid w charakterystykach produktu są zastrzeżone przed łączeniem z lekami przeciwnowotworowymi i silnymi immunosupresantami, więc decyzję o kontynuacji podejmuje lekarz prowadzący leczenie przeciwnowotworowe razem z lekarzem leczącym chorobę autoimmunologiczną. Połączenia celowe, na przykład cyklofosfamid z immunoglobuliną przeciw limfocytom T lub z abataceptem w kondycjonowaniu i profilaktyce choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi albo cyklofosfamid z następczym mykofenolanem mofetylu w toczniowym zapaleniu nerek, prowadzi się wyłącznie w ośrodkach specjalistycznych z profilaktyką przeciwinfekcyjną. Należy uwzględnić długi czas działania niektórych leków grupy B – teriflunomid i leflunomid pozostają w organizmie wiele miesięcy bez procedury przyspieszonej eliminacji, a liczba limfocytów po fingolimodzie wraca do normy po tygodniach. Przed włączeniem leczenia warto sprawdzić status zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B, gruźlicy i ospy wietrznej oraz uzupełnić szczepienia, a szczepionek żywych nie podaje się w trakcie leczenia.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, reaktywacji wirusów (półpaśca, zapalenia wątroby typu B, cytomegalii) oraz pogłębionej i przedłużonej neutropenii i limfopenii. W przypadku natalizumabu i modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu szczególnym zagrożeniem jest postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, a wcześniejsze leczenie lekami immunosupresyjnymi lub cytostatycznymi jest uznanym czynnikiem ryzyka tego powikłania[1]. Przy leflunomidzie i teriflunomidzie dochodzi ryzyko sumowania toksyczności dla szpiku i wątroby. Długotrwała immunosupresja może też zwiększać ryzyko wtórnych nowotworów. Szczepionki żywe mogą wywołać zakażenie, a szczepionki inaktywowane są mniej skuteczne.

Mechanizm

Analogi iperytu azotowego alkilują DNA szybko dzielących się komórek, w tym prekursorów szpiku i limfocytów, co prowadzi do neutropenii, limfopenii i spadku odporności. Selektywne leki immunosupresyjne osłabiają odporność innymi drogami – blokują migrację lub zatrzymują limfocyty w węzłach chłonnych (fingolimod, ozanimod, ponesimod, natalizumab), hamują syntezę pirymidyn lub puryn w limfocytach (teriflunomid, leflunomid, mykofenolan mofetyl, kwas mykofenolowy), hamują sygnalizację lub kostymulację limfocytów (tofacytynib, abatacept, belatacept, tolebrutynib), niszczą limfocyty (immunoglobulina przeciw limfocytom T, inebilizumab), obniżają stężenie przeciwciał (efgartigimod alfa, imlifidaza) albo blokują dopełniacz (rawulizumab). Efekty obu grup sumują się na poziomie układu odpornościowego, a część leków grupy B sama hamuje szpik. Nie jest znana istotna interakcja farmakokinetyczna wspólna dla całej klasy. Interakcja dotyczy wszystkich leków ogólnoustrojowych obu grup z wyjątkiem chlormetyny w żelu, apremilastu i nerandomilastu.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba neutrofili i limfocytów
  • objawy zakażeń, gorączka, zmiany skórne sugerujące półpasiec
  • nowe objawy neurologiczne lub poznawcze sugerujące postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię przy natalizumabie, fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie
  • aktywność aminotransferaz przy leflunomidzie i teriflunomidzie
  • markery wirusa zapalenia wątroby typu B i cytomegalii u pacjentów z grupy ryzyka
  • stężenie immunoglobulin przy efgartigimodzie alfa, inebilizumabie i imlifidazie

Kiedy ocena się zmienia

Na skórędroga podania · analogi iperytu azotowegointerakcja nie dotyczyChlormetyna w żelu stosowana miejscowo w chłoniaku skóry praktycznie nie wchłania się do krwi i nie sumuje się z ogólnoustrojową immunosupresją.
Analog iperytu azotowego przed natalizumabemkolejność włączenia · analogi iperytu azotowegoryzyko rośnieWcześniejsze leczenie cytostatykiem jest czynnikiem ryzyka postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii po natalizumabie, a pacjent z utrzymującą się immunosupresją ma przeciwwskazanie do tego leku.
Czas do pełnej eliminacji leku lub powrotu liczby limfocytówodstep · selektywne leki immunosupresyjneinne zalecenieTeriflunomid i leflunomid utrzymują się w organizmie wiele miesięcy, a po fingolimodzie, ozanimodzie, ponesimodzie, inebilizumabie i immunoglobulinie przeciw limfocytom T limfopenia może trwać tygodnie lub dłużej. Przed chemioterapią należy rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji leflunomidu lub teriflunomidu i ocenić liczbę limfocytów.
Dawki mieloablacyjne lub kondycjonującedawka · analogi iperytu azotowegoryzyko rośnieWysokie dawki cyklofosfamidu, melfalanu, bendamustyny lub ifosfamidu stosowane przed przeszczepieniem komórek krwiotwórczych powodują głęboką aplazję, a dołączenie leku immunosupresyjnego wymaga profilaktyki przeciwbakteryjnej, przeciwwirusowej i przeciwgrzybiczej.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń, półpaśca i przedłużonej cytopenii jest wyższe, co dotyczy szczególnie tofacytynibu i modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu.

Źródła

  1. Morrow SA, Clift F, Devonshire V, Lapointe E, Schneider R, Stefanelli M, et al. Use of natalizumab in persons with multiple sclerosis: 2022 update. Mult Scler Relat Disord. 2022;65:103995. doi: 10.1016/j.msard.2022.103995. PMID: 35810718.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneIfosfamid+ KlozapinaNie należy łączyć ifosfamidu z klozapiną ani rozpoczynać leczenia klozapiną u pacjenta otrzymującego chemioterapię ifosfamidem.Powiedz onkologowi i psychiatrze, że przyjmujesz oba leki, i nie odstawiaj klozapiny na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz onkologowi i psychiatrze, że przyjmujesz oba leki, i nie odstawiaj klozapiny na własną rękę.

Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki białe chroniące przed zakażeniami. Przyjmowane razem mogą bardzo obniżyć odporność i doprowadzić do groźnych zakażeń. Mogą też wspólnie nasilać senność i splątanie. Dlatego tych leków zwykle nie łączy się, a o zmianie leczenia decydują wspólnie lekarz onkolog i psychiatra.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
  • objawy grypopodobne lub inne objawy zakażenia
  • silna senność, splątanie lub dezorientacja
  • zawroty głowy i omdlenia
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie należy łączyć ifosfamidu z klozapiną ani rozpoczynać leczenia klozapiną u pacjenta otrzymującego chemioterapię ifosfamidem.[1][2][3] Gdy pacjent leczony klozapiną wymaga ifosfamidu, decyzję o dalszym postępowaniu powinien podjąć onkolog wspólnie z psychiatrą, z uwzględnieniem zmiany leku przeciwpsychotycznego na lek o mniejszym ryzyku hematologicznym. Klozapiny nie odstawia się nagle bez nadzoru psychiatry ze względu na ryzyko nawrotu psychozy i objawów z odstawienia. Jeśli w wyjątkowej sytuacji połączenie zostanie utrzymane, charakterystyka ifosfamidu wymaga uważnej indywidualnej oceny korzyści i ryzyka oraz ścisłego monitorowania w kierunku oznak toksyczności.[4]

Skutek kliniczny

Główne zagrożenie to ciężka neutropenia lub agranulocytoza z ryzykiem zakażeń zagrażających życiu, przy czym w trakcie chemioterapii trudno rozstrzygnąć, który lek odpowiada za spadek granulocytów. Możliwe jest także nasilenie zaburzeń ośrodkowych, takich jak senność, splątanie czy zaburzenia świadomości, co może utrudnić rozpoznanie encefalopatii wywołanej ifosfamidem.

Mechanizm

Oba leki uszkadzają szpik kostny, więc ich działania hamujące wytwarzanie krwinek białych sumują się. Ifosfamid jako lek cytotoksyczny powoduje zależne od dawki zahamowanie czynności szpiku, a klozapina może wywołać neutropenię i agranulocytozę. Charakterystyka klozapiny zakazuje jednoczesnego stosowania substancji o istotnym działaniu hamującym czynność szpiku kostnego i wymienia środki cytotoksyczne wśród leków o takim działaniu.[1] Dodatkowo oba leki działają na ośrodkowy układ nerwowy, a charakterystyka ifosfamidu ostrzega przed addytywnym wpływem na OUN przy łączeniu ze środkami uspokajającymi.[4] Klozapina nie jest istotnym inhibitorem ani induktorem enzymów aktywujących ifosfamid, dlatego interakcja farmakokinetyczna nie jest oczekiwana.

Metabolizm i transportery

  • Ifosfamid: substrat CYP2B6[5], wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Klozapina: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP1A2[6], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[7], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[7], substrat CYP3A4[7]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą neutrofilów
  • gorączka i inne objawy zakażenia
  • stan świadomości, senność i splątanie
  • ciśnienie tętnicze

Bezpieczniejsze alternatywy

arypiprazolrisperidonhaloperydol

Kiedy ocena się zmienia

Rozpoczęcie klozapiny w trakcie leczenia ifosfamidemkolejność włączenia · klozapinainterakcja nie dotyczyCharakterystyka klozapiny wprost zabrania rozpoczynania leczenia klozapiną u pacjentów przyjmujących substancje o znacznym ryzyku agranulocytozy.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ayupil 12,5 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ayupil-100396213/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Paxifar 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/paxifar-100435798/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/holoxan-100029271/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/holoxan-100029271/
  6. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  7. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/clopizam-100383587/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneIfosfamid+ CydofowirNie podawaj cydofowiru jednocześnie z ifosfamidem.Jeśli lekarz zaleca ci oba te leki, powiedz mu o tym i nie przyjmuj ich razem bez potwierdzenia, że plan leczenia to uwzględnia.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli lekarz zaleca ci oba te leki, powiedz mu o tym i nie przyjmuj ich razem bez potwierdzenia, że plan leczenia to uwzględnia.

Oba leki mogą uszkadzać nerki, a podane razem bardzo zwiększają to ryzyko. Uszkodzenie nerek może być poważne i uniemożliwić dalsze leczenie. Dlatego tych leków nie stosuje się razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
  • obrzęki nóg lub twarzy
  • silne zmęczenie i osłabienie
  • nudności i brak apetytu
  • pienienie się moczu
  • gorączka lub dreszcze
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – wydalanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj cydofowiru jednocześnie z ifosfamidem[1]. Jeśli pacjent wymaga leczenia zakażenia wirusowego, ifosfamid i tak należy wstrzymać, bo ostre zakażenie jest przeciwwskazaniem do jego podania[2]. Gdy leczenie przeciwwirusowe jest konieczne w trakcie chemioterapii, wybierz lek przeciwwirusowy bez działania nefrotoksycznego i uzgodnij to z onkologiem. Jeśli mimo to zapada decyzja o sekwencyjnym stosowaniu, przed kolejnym lekiem trzeba potwierdzić prawidłową czynność nerek.

Skutek kliniczny

Grozi ostre uszkodzenie nerek, białkomocz, cukromocz, utrata fosforanów i wodorowęglanów, a w ciężkich przypadkach trwała niewydolność nerek. Niewydolność nerek jest przeciwwskazaniem do dalszego stosowania zarówno ifosfamidu[2], jak i cydofowiru[1], więc uszkodzenie nerek może uniemożliwić kontynuację chemioterapii i leczenia przeciwwirusowego. Możliwe jest też nasilenie toksyczności hematologicznej.

Mechanizm

Oba leki uszkadzają kanaliki nerkowe, więc ich działanie nefrotoksyczne się sumuje. Cydofowiru nie podaje się jednocześnie z innymi lekami o potencjalnym działaniu nefrotoksycznym[1]. Ifosfamid nasila nefrotoksyczność innych leków działających toksycznie na nerki, a jego metabolit jest odpowiedzialny za toksyczny wpływ na nerki[2]. Pogorszenie czynności nerek zmniejsza wydalanie obu leków i zwiększa ich ekspozycję, co dodatkowo nasila toksyczność. Oba leki mogą też uszkadzać kanalik proksymalny aż do zespołu Fanconiego[1].

Metabolizm i transportery

  • Ifosfamid: substrat CYP2B6[3], wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • stężenie kreatyniny i eGFR przed każdym podaniem
  • białko i glukoza w moczu
  • fosforany i wodorowęglany w surowicy
  • morfologia z rozmazem
  • diureza i stan nawodnienia

Bezpieczniejsze alternatywy

maribawir

Kiedy ocena się zmienia

Niewydolność nerekeGFR · pacjentinne zaleceniePrzy niewydolności nerek przeciwwskazany jest każdy z leków osobno – zarówno ifosfamid, jak i cydofowir, niezależnie od ich łączenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cidofovir Tillomed 75 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cidofovir-tillomed-100492942/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/holoxan-100029271/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/holoxan-100029271/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneIfosfamid+ Szczepionka przeciw cholerzeNie podawaj żywej, atenuowanej szczepionki przeciw cholerze pacjentowi leczonemu ifosfamidem.Zanim zaszczepisz się przeciw cholerze, powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że jesteś leczony ifosfamidem, i nie przyjmuj szczepionki zawierającej żywe bakterie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Zanim zaszczepisz się przeciw cholerze, powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że jesteś leczony ifosfamidem, i nie przyjmuj szczepionki zawierającej żywe bakterie.

Ifosfamid to lek stosowany w chemioterapii, który osłabia odporność. U osoby, która go przyjmuje, szczepionka przeciw cholerze zawierająca żywe, osłabione bakterie może wywołać zakażenie, dlatego nie wolno jej stosować. Szczepionka z zabitymi bakteriami jest bezpieczniejsza, ale w czasie chemioterapii może chronić słabiej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka, zwłaszcza wodnista lub uporczywa
  • gorączka lub dreszcze
  • objawy odwodnienia, takie jak silne pragnienie, zawroty głowy, mało moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj żywej, atenuowanej szczepionki przeciw cholerze pacjentowi leczonemu ifosfamidem[1]. Jeśli ochrona przed cholerą jest konieczna w trakcie chemioterapii, rozważ szczepionkę inaktywowaną i poinformuj pacjenta, że jej skuteczność może być mniejsza[2]. Gdy to możliwe, zaplanuj szczepienie przed rozpoczęciem leczenia lub po odbudowie odporności, w porozumieniu z onkologiem. Pacjent w trakcie chemioterapii powinien niezależnie od szczepienia ściśle przestrzegać zasad higieny żywności i wody w podróży.

Skutek kliniczny

Żywej, atenuowanej doustnej szczepionki przeciw cholerze nie podaje się osobom otrzymującym terapię immunosupresyjną, w tym ifosfamid[1]. Zastosowanie żywej szczepionki może prowadzić do zakażenia wywołanego szczepem szczepionkowym[2]. Przy szczepionce inaktywowanej należy spodziewać się słabszej odpowiedzi immunologicznej i niepełnej ochrony przed cholerą[2].

Mechanizm

Ifosfamid działa immunosupresyjnie i hamuje czynność szpiku, przez co osłabia odpowiedź układu odpornościowego na antygeny szczepionki[2]. W przypadku żywej, atenuowanej szczepionki przeciw cholerze osłabiona odporność może dodatkowo pozwolić na niekontrolowane namnażanie szczepu szczepionkowego i rozwój zakażenia indukowanego szczepionką[2].

Metabolizm i transportery

  • Ifosfamid: substrat CYP2B6[3], wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • objawy zakażenia przewodu pokarmowego po ewentualnym podaniu żywej szczepionki (biegunka, gorączka, odwodnienie)
  • stan odporności i morfologia krwi przy planowaniu terminu szczepienia

Bezpieczniejsze alternatywy

inaktywowana doustna szczepionka przeciw cholerze

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka inaktywowana (zabite przecinkowce cholery)postać · szczepionka przeciw cholerzeryzyko malejeSzczepionka inaktywowana nie stwarza ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale immunosupresja wywołana ifosfamidem może osłabić odpowiedź na szczepienie. Szczepienie odkłada się przy ostrych zaburzeniach żołądkowo-jelitowych lub ostrej chorobie z gorączką.
Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia ifosfamidem lub po odbudowie odpornościkolejność włączenia · ifosfamidinne zalecenieTermin szczepienia ustal z onkologiem tak, aby nie przypadał na okres immunosupresji wywołanej ifosfamidem, ponieważ w tym czasie odpowiedź na szczepionkę jest osłabiona, a żywe szczepionki mogą wywołać zakażenie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vaxchora 4 × 108 do 2 × 109 żywotnych komórek żywego, atenuowanego szczepu CVD 103-HgR1 Vibrio cholerae, proszek i proszek musujący do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vaxchora-100442060/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/holoxan-100029271/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/holoxan-100029271/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneIfosfamid+ Szczepionka BCGNie podawaj dopęcherzowego BCG pacjentowi leczonemu ifosfamidem.Jeśli dostajesz ifosfamid, powiedz o tym urologowi przed każdym podaniem BCG do pęcherza i nie przyjmuj tych leków razem bez zgody lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli dostajesz ifosfamid, powiedz o tym urologowi przed każdym podaniem BCG do pęcherza i nie przyjmuj tych leków razem bez zgody lekarza.

Ifosfamid to lek przeciwnowotworowy, który osłabia odporność. Szczepionka BCG podawana do pęcherza zawiera żywe, osłabione bakterie. Przy osłabionej odporności te bakterie mogą rozprzestrzenić się w organizmie i wywołać groźne zakażenie, a leczenie BCG działa słabiej. Tych leków nie stosuje się razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze utrzymujące się dłużej niż dobę
  • silne osłabienie, nocne poty
  • kaszel lub duszność
  • ból i pieczenie przy oddawaniu moczu, krew w moczu
  • bóle stawów, zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj dopęcherzowego BCG pacjentowi leczonemu ifosfamidem. Dopęcherzowe BCG jest przeciwwskazane u osób leczonych cytostatykami[1][2][3]. O ewentualnym rozpoczęciu lub wznowieniu terapii BCG po zakończeniu chemioterapii decyduje urolog wspólnie z onkologiem po ocenie powrotu odporności. Przy przypadkowym połączeniu należy ściśle obserwować pacjenta w kierunku objawów zakażenia ogólnoustrojowego i pilnie skierować go do lekarza.

Skutek kliniczny

Połączenie grozi ogólnoustrojowym zakażeniem prątkami BCG, które może zagrażać życiu, oraz osłabieniem przeciwnowotworowego działania BCG. Dopęcherzowego BCG nie stosuje się u osób leczonych cytostatykami[1][2]. Zaburzenie odpowiedzi immunologicznej wywołane lekami wyklucza leczenie dopęcherzowym BCG[3]. Dodatkowo dopęcherzowe BCG często wywołuje zapalenie pęcherza moczowego, a zapalenie pęcherza moczowego i ostre zakażenia wykluczają podanie ifosfamidu[4].

Mechanizm

Ifosfamid jest cytostatykiem o działaniu immunosupresyjnym i osłabia odpowiedź na szczepienie, a podanie żywych drobnoustrojów szczepionkowych pacjentowi z obniżoną odpornością może wywołać zakażenie wywołane szczepionką[4]. Przeciwnowotworowe działanie dopęcherzowego BCG polega na pobudzeniu miejscowej odpowiedzi immunologicznej, którą leczenie cytostatyczne hamuje. Jednocześnie żywe, atenuowane prątki BCG mogą się namnażać i szerzyć poza pęcherz moczowy u osoby z upośledzoną odpornością.

Metabolizm i transportery

  • Ifosfamid: substrat CYP2B6[5], wrażliwy substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • temperatura ciała i objawy ogólnoustrojowe (dreszcze, osłabienie, poty)
  • objawy zakażenia BCG poza pęcherzem (kaszel, duszność, bóle stawów, objawy uszkodzenia wątroby)
  • objawy zapalenia pęcherza moczowego i krwiomocz
  • morfologia krwi z rozmazem

Kiedy ocena się zmienia

Śródskórna (szczepienie przeciw gruźlicy)droga podania · szczepionka BCGinne zalecenieSzczepienie przeciw gruźlicy także polega na podaniu żywych prątków. Żywe szczepionki u pacjenta leczonego ifosfamidem mogą wywołać zakażenie szczepionkowe, a odpowiedź na szczepienie jest osłabiona. Szczepienie należy odroczyć do czasu powrotu odporności po zakończeniu chemioterapii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/holoxan-100029271/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/holoxan-100029271/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneIfosfamid+ Szczepionka przeciw durowi brzusznemuŻywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu nie podaje się pacjentom leczonym lekami immunosupresyjnymi lub antymitotycznymi, w tym ifosfamidem.Nie przyjmuj kapsułek ze szczepionką przeciw durowi brzusznemu w trakcie leczenia ifosfamidem i przed każdym szczepieniem zapytaj onkologa, czy i kiedy możesz się zaszczepić.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj kapsułek ze szczepionką przeciw durowi brzusznemu w trakcie leczenia ifosfamidem i przed każdym szczepieniem zapytaj onkologa, czy i kiedy możesz się zaszczepić.

Ifosfamid to lek stosowany w leczeniu nowotworów, który osłabia odporność. Szczepionka przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach zawiera żywe, osłabione bakterie i u osoby leczonej ifosfamidem może wywołać zakażenie. Szczepionka w zastrzyku jest bezpieczniejsza, ale w czasie leczenia może słabiej chronić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • biegunka, bóle brzucha lub wymioty
  • ogólne osłabienie i złe samopoczucie po szczepieniu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu nie podaje się pacjentom leczonym lekami immunosupresyjnymi lub antymitotycznymi, w tym ifosfamidem.[1] Jeśli szczepienie jest konieczne w trakcie chemioterapii, wybiera się szczepionkę inaktywowaną do wstrzykiwań, licząc się ze słabszą odpowiedzią.[2] Szczepienie żywą szczepionką odracza się do zakończenia leczenia i odbudowy odporności, o czym decyduje onkolog.

Skutek kliniczny

Żywa doustna szczepionka podana w trakcie leczenia ifosfamidem może wywołać zakażenie indukowane szczepionką.[2] Każda szczepionka przeciw durowi brzusznemu, także inaktywowana, może w tym czasie wywołać słabszą odpowiedź immunologiczną i niepełną ochronę przed chorobą.[2]

Mechanizm

Ifosfamid działa cytostatycznie i immunosupresyjnie, przez co osłabia odpowiedź układu odpornościowego na antygeny szczepionkowe.[2] Doustna szczepionka przeciw durowi brzusznemu zawiera żywe, atenuowane bakterie szczepu Ty 21a, które u osoby z zahamowaną odpornością mogą się namnażać w sposób niekontrolowany.[1]

Metabolizm i transportery

  • Ifosfamid: substrat CYP2B6[3], wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed planowanym szczepieniem
  • objawy zakażenia przewodu pokarmowego i gorączka po ewentualnym podaniu szczepionki
  • ocena ochrony poszczepiennej u pacjentów po chemioterapii planujących podróż do rejonów endemicznych

Bezpieczniejsze alternatywy

szczepionka przeciw durowi brzusznemu inaktywowana do wstrzykiwańszczepionka polisacharydowa Vi przeciw durowi brzusznemu

Kiedy ocena się zmienia

Domięśniowa lub podskórna (szczepionka inaktywowana)droga podania · szczepionka przeciw durowi brzusznemuryzyko malejeSzczepionka inaktywowana do wstrzykiwań nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale odpowiedź immunologiczna w trakcie leczenia ifosfamidem może być osłabiona.
Zakończenie chemioterapii i odbudowa odporności potwierdzona przez lekarzaodstep · pacjentinne zaleceniePo zakończeniu leczenia ifosfamidem i powrocie prawidłowej odporności szczepienie można rozważyć, a termin ustala onkolog.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/holoxan-100029271/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/holoxan-100029271/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneIfosfamid+ SomapacitanNie stosuj somapacitanu w trakcie leczenia ifosfamidem.Nie wstrzykuj hormonu wzrostu w czasie chemioterapii i jak najszybciej powiedz o nim lekarzowi, który go przepisał, oraz swojemu onkologowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie wstrzykuj hormonu wzrostu w czasie chemioterapii i jak najszybciej powiedz o nim lekarzowi, który go przepisał, oraz swojemu onkologowi.

Tych leków nie stosuje się razem. Hormon wzrostu pobudza wzrost komórek i może sprzyjać rozwojowi nowotworu, dlatego nie podaje się go w czasie leczenia przeciwnowotworowego. Hormon wzrostu można rozważyć dopiero po zakończeniu chemioterapii, gdy lekarze uznają, że choroba nie jest aktywna.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe lub narastające guzki albo obrzęki
  • nasilające się bóle głowy lub zaburzenia widzenia
  • niewyjaśnione pogorszenie samopoczucia w trakcie lub po chemioterapii
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj somapacitanu w trakcie leczenia ifosfamidem. Leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone, a guz musi być nieaktywny przed rozpoczęciem podawania somapacitanu[1]. Jeśli pacjent przyjmujący somapacitan rozpoczyna chemioterapię ifosfamidem, somapacitan należy odstawić i skontaktować się z lekarzem prowadzącym terapię hormonem wzrostu. Decyzję o ewentualnym ponownym włączeniu somapacitanu po zakończeniu leczenia onkologicznego podejmuje endokrynolog wspólnie z onkologiem. Inne preparaty hormonu wzrostu nie stanowią bezpiecznej alternatywy w czynnej chorobie nowotworowej.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to pobudzenie wzrostu lub progresji nowotworu leczonego ifosfamidem i osłabienie efektu terapii przeciwnowotworowej. Możliwa jest też trudna do przewidzenia zmiana tworzenia aktywnych i toksycznych metabolitów ifosfamidu. Somapacitanu nie stosuje się także w ostrych schorzeniach[1], a takie stany, w tym ostre zakażenia, często towarzyszą chemioterapii.

Mechanizm

Somapacitanu nie wolno stosować u chorych z czynną chorobą nowotworową, a leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone przed jego włączeniem[1]. Ifosfamid jest cytostatykiem stosowanym właśnie w czynnej chorobie nowotworowej, więc jednoczesne leczenie oba lekami wyklucza się z definicji. Hormon wzrostu pobudza wzrost i podziały komórek, co teoretycznie działa przeciwnie do celu chemioterapii i może sprzyjać wzrostowi guza. Dodatkowo hormon wzrostu może zwiększać klirens substancji metabolizowanych przez cytochrom P450[1], a ifosfamid jest aktywowany i metabolizowany przez te enzymy, przy czym zmiana ich aktywności wpływa na skuteczność i toksyczność ifosfamidu[2]. Znaczenie kliniczne tego składnika farmakokinetycznego nie jest znane[1].

Metabolizm i transportery

  • Ifosfamid: substrat CYP2B6[3], wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • aktywność choroby nowotworowej i objawy wzrostu guza po ewentualnym włączeniu somapacitanu
  • zgodność terminów – zakończenie chemioterapii przed rozpoczęciem somapacitanu

Kiedy ocena się zmienia

Somapacitan włączany po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowegokolejność włączenia · somapacitaninne zaleceniePo zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy nieaktywnym guzie włączenie somapacitanu jest możliwe, a w razie objawów wzrostu guza leczenie należy przerwać. Decyzja wymaga wspólnej oceny endokrynologa i onkologa.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sogroya 10 mg/1,5 ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sogroya-100462156/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/holoxan-100029271/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/holoxan-100029271/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneIfosfamid+ Samar 153SmNie podaje się samaru 153Sm w trakcie leczenia ifosfamidem.Nie przyjmuj tych leków jednocześnie i upewnij się, że lekarz prowadzący wie o każdej chemioterapii i każdym leczeniu izotopem, które dostajesz.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków jednocześnie i upewnij się, że lekarz prowadzący wie o każdej chemioterapii i każdym leczeniu izotopem, które dostajesz.

Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo obniżyć liczbę białych krwinek, płytek i czerwonych krwinek. To zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień. Lekarz poda lek z samarem dopiero po przerwie od chemioterapii i po sprawdzeniu, że szpik się odbudował.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
  • siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • czarne stolce lub krew w moczu
  • duże osłabienie, bladość, duszność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podaje się samaru 153Sm w trakcie leczenia ifosfamidem[1]. Samar 153Sm można podać najwcześniej 6 tygodni po zakończeniu chemioterapii i dopiero po potwierdzonej regeneracji szpiku w morfologii krwi[1]. Jeśli ifosfamid planuje się po leczeniu samarem 153Sm, nie podaje się go przy znacznym zahamowaniu czynności szpiku[2]. Leczenie skojarzone lub sekwencyjne wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka oraz ścisłego monitorowania toksyczności[2].

Skutek kliniczny

Ciężka, przedłużona supresja szpiku z leukopenią, neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Grozi to ciężkimi zakażeniami, w tym neutropenią z gorączką, oraz krwawieniami, które mogą zagrażać życiu.

Mechanizm

Ifosfamid jest cytostatykiem alkilującym o działaniu mielotoksycznym, a samar 153Sm gromadzi się w kościach i napromienia sąsiadujący szpik kostny. Oba leki uszkadzają szpik, więc ich działania hamujące krwiotworzenie sumują się. Samaru 153Sm nie stosuje się jednocześnie z chemioterapią mielotoksyczną ani w ciągu 6 tygodni po chemioterapii[1]. Ifosfamid jest przeciwwskazany przy znacznym zahamowaniu czynności szpiku, szczególnie po wcześniejszym leczeniu cytostatykami lub radioterapią[2].

Metabolizm i transportery

  • Ifosfamid: substrat CYP2B6[3], wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed podaniem każdego z leków
  • liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • objawy zakażenia i gorączka
  • objawy skazy krwotocznej

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 6 tygodni od zakończenia chemioterapii ifosfamidem i należyta regeneracja szpikusamar 153Smryzyko malejePo co najmniej 6 tygodniach od chemioterapii i po potwierdzonej regeneracji szpiku samar 153Sm można podać. Nadal konieczne jest monitorowanie morfologii krwi.
Ifosfamid po wcześniejszym podaniu samaru 153Smkolejność włączenia · ifosfamidinne zalecenieIfosfamidu nie podaje się przy znacznym zahamowaniu czynności szpiku po wcześniejszej radioterapii. Przed rozpoczęciem chemioterapii po leczeniu samarem 153Sm należy ocenić regenerację szpiku i ściśle monitorować toksyczność.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/holoxan-100029271/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/holoxan-100029271/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.