Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Iksekizumab / Iksekizumab i szczepionka przeciw poliomyelitis

Iksekizumab i szczepionka przeciw poliomyelitis

Jaki opis pokazać?

Interakcja nieistotna klinicznie

Szczepionkę inaktywowaną przeciw poliomyelitis można podać w trakcie leczenia iksekizumabem bez zmiany schematu żadnego z leków.

Nie musisz nic zmieniać w leczeniu, tylko powiedz osobie szczepiącej, że przyjmujesz iksekizumab, a przy gorączce przełóż szczepienie.

Interakcja nieistotna klinicznieIksekizumab+ Szczepionka przeciw poliomyelitisSzczepionkę inaktywowaną przeciw poliomyelitis można podać w trakcie leczenia iksekizumabem bez zmiany schematu żadnego z leków.Nie musisz nic zmieniać w leczeniu, tylko powiedz osobie szczepiącej, że przyjmujesz iksekizumab, a przy gorączce przełóż szczepienie.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Nie musisz nic zmieniać w leczeniu, tylko powiedz osobie szczepiącej, że przyjmujesz iksekizumab, a przy gorączce przełóż szczepienie.

Szczepionka przeciw polio podawana w zastrzyku zawiera zabite wirusy, które nie mogą wywołać choroby. Dlatego możesz ją przyjąć, nawet gdy leczysz się iksekizumabem. Lek ten nie powinien w istotny sposób osłabić działania szczepionki.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Szczepionkę inaktywowaną przeciw poliomyelitis można podać w trakcie leczenia iksekizumabem bez zmiany schematu żadnego z leków. Szczepienie odracza się przy gorączce lub ostrej chorobie[1]. Najlepiej uzupełnić zaległe szczepienia przed rozpoczęciem leczenia biologicznego, ale nie jest to warunek podania szczepionki inaktywowanej w trakcie terapii.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się istotnego osłabienia odporności poszczepiennej ani zwiększenia ryzyka działań niepożądanych szczepionki.

Mechanizm

Szczepionka przeciw poliomyelitis do wstrzykiwań zawiera inaktywowane wirusy, które nie mogą się namnażać, więc u osoby leczonej immunomodulacyjnie nie grozi zakażeniem szczepem szczepionkowym. Iksekizumab hamuje interleukinę 17A, która odpowiada głównie za obronę przeciwbakteryjną i przeciwgrzybiczą na powierzchni błon śluzowych i skóry. Lek nie hamuje w istotnym stopniu wytwarzania przeciwciał po szczepionkach inaktywowanych, a teoretycznie możliwe osłabienie odpowiedzi poszczepiennej nie ma potwierdzenia klinicznego.

Kiedy ocena się zmienia

Żywa szczepionka doustna (OPV)postać · szczepionka przeciw poliomyelitisryzyko rośnieŻywej doustnej szczepionki przeciw poliomyelitis nie podaje się pacjentom leczonym iksekizumabem ze względu na teoretyczne ryzyko zakażenia szczepem szczepionkowym przy zmienionej odpowiedzi immunologicznej. Należy wybrać szczepionkę inaktywowaną do wstrzykiwań.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml), zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imovax-polio-100196626/

Alkohol przy tych lekach

Iksekizumab a alkohol: brak opisu w bazie.

Interakcja nieistotna klinicznieSzczepionka przeciw poliomyelitisa alkoholNie trzeba zmieniać schematu szczepienia ani zalecać abstynencji.Nie musisz rezygnować z alkoholu, ale w dniu szczepienia i dzień po nim pij z umiarem.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Nie musisz rezygnować z alkoholu, ale w dniu szczepienia i dzień po nim pij z umiarem.

Alkohol nie osłabia działania szczepionki przeciw polio i nie zwiększa ryzyka powikłań. Bardzo mała ilość alkoholu zawarta w samej szczepionce jest bez znaczenia dla zdrowia. Picie alkoholu w dniu szczepienia może jednak nasilić ból głowy lub złe samopoczucie po szczepieniu albo utrudnić ich rozpoznanie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka utrzymująca się dłużej niż dwa dni
  • nasilony ból, obrzęk lub zaczerwienienie w miejscu wkłucia
  • wysypka, duszność lub obrzęk twarzy po szczepieniu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
brak
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać schematu szczepienia ani zalecać abstynencji. Można doradzić umiarkowanie w piciu w dniu szczepienia i dzień po nim, aby nie zacierać obrazu ewentualnych odczynów poszczepiennych.

Skutek kliniczny

Okazjonalne spożycie alkoholu przed szczepieniem lub po nim nie powinno wpływać na skuteczność ani bezpieczeństwo szczepionki. Alkohol może jednak nasilać lub maskować typowe objawy poszczepienne, takie jak ból głowy, złe samopoczucie czy gorączka, co utrudnia ich ocenę.

Mechanizm

Nie jest znany mechanizm, przez który alkohol mógłby zmieniać działanie lub bezpieczeństwo inaktywowanej szczepionki przeciw poliomyelitis. ChPL szczepionki nie wymienia spożycia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w ostrzeżeniach, ani w interakcjach[1]. Etanol występuje w szczepionce wyłącznie jako substancja pomocnicza w ilości 2 mg w dawce 0,5 ml, a według ChPL ta mała ilość alkoholu nie będzie powodowała zauważalnych skutków[1]. Szczepionka zawiera wirusy inaktywowane, nie ulega metabolizmowi wątrobowemu i nie działa ośrodkowo, więc nie ma podstaw farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych do interakcji z etanolem. Teoretycznie przewlekłe nadużywanie alkoholu może osłabiać odpowiedź immunologiczną na szczepienia w ogóle, ale nie dotyczy to okazjonalnego picia.

Kiedy ocena się zmienia

Przewlekłe nadużywanie alkoholuilość alkoholu · pacjentinne zaleceniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu może teoretycznie osłabiać odpowiedź immunologiczną na szczepienia. Nie jest to powód do odraczania szczepienia, ale warto przy okazji porozmawiać o ograniczeniu picia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml), zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imovax-polio-100196626/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 246

Połączenie przeciwwskazaneAlemtuzumab+ IksekizumabNie należy rozpoczynać leczenia alemtuzumabem u pacjenta leczonego iksekizumabem z powodu łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów lub spondyloartropatii, ponieważ alemtuzumab jest przeciwwskazany przy innej współistniejącej chorobie autoimmunologicznej niż stwardnienie rozsiane.Nie łącz tych leków na własną rękę i powiedz neurologowi oraz dermatologowi lub reumatologowi o obu terapiach, zanim zaczniesz nowe leczenie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz tych leków na własną rękę i powiedz neurologowi oraz dermatologowi lub reumatologowi o obu terapiach, zanim zaczniesz nowe leczenie.

Te dwa leki działają na układ odpornościowy i razem mogą go za bardzo osłabić. Zwiększa to ryzyko ciężkich zakażeń. Leku na stwardnienie rozsiane z tej pary nie stosuje się u osób, które mają też łuszczycę lub inną chorobę z autoagresji. Twoi lekarze muszą wspólnie wybrać bezpieczne leczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność lub ból gardła
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • białe naloty w jamie ustnej lub zmiany grzybicze
  • nietypowe siniaki lub krwawienia
  • nagłe kołatanie serca, chudnięcie lub nadmierne zmęczenie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie należy rozpoczynać leczenia alemtuzumabem u pacjenta leczonego iksekizumabem z powodu łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów lub spondyloartropatii, ponieważ alemtuzumab jest przeciwwskazany przy innej współistniejącej chorobie autoimmunologicznej niż stwardnienie rozsiane[1]. Wybór leczenia stwardnienia rozsianego wymaga uzgodnienia między neurologiem a dermatologiem lub reumatologiem. Jeśli pacjent przebył już kurs alemtuzumabu, a włączenie iksekizumabu jest rozważane, decyzję podejmuje się indywidualnie po wykluczeniu czynnego zakażenia, ponieważ iksekizumabu nie stosuje się przy znaczących klinicznie aktywnych infekcjach[2].

Skutek kliniczny

Sumowanie immunosupresji zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym bakteryjnych i grzybiczych. U pacjenta z chorobą autoimmunologiczną leczoną iksekizumabem alemtuzumab może dodatkowo nasilać zaburzenia autoimmunologiczne. Bezpieczeństwa iksekizumabu w skojarzeniu z innymi lekami immunomodulującymi nie oceniano[2].

Mechanizm

Alemtuzumab powoduje głębokie i długotrwałe wyczerpanie limfocytów T i B, a iksekizumab hamuje interleukinę 17A, która odgrywa ważną rolę w obronie przed zakażeniami bakteryjnymi i grzybiczymi. Oba leki sumują więc działanie osłabiające odporność. Iksekizumab stosuje się w łuszczycy plackowatej, łuszczycowym zapaleniu stawów i osiowej spondyloartropatii, czyli w chorobach o podłożu autoimmunologicznym. Alemtuzumabu nie stosuje się u pacjentów z inną współistniejącą chorobą autoimmunologiczną niż stwardnienie rozsiane[1].

Monitorować

  • objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych i grzybiczych
  • morfologia krwi z rozmazem i liczba limfocytów
  • objawy nowych chorób autoimmunologicznych, w tym zaburzeń tarczycy, małopłytkowości i chorób nerek

Bezpieczniejsze alternatywy

glatiramerdimetyl

Kiedy ocena się zmienia

Alemtuzumab podany w przeszłości, iksekizumab włączany późniejkolejność włączenia · alemtuzumabinne zalecenieWyczerpanie limfocytów po alemtuzumabie utrzymuje się długo, dlatego po zakończonym kursie ryzyko zakażeń przy włączaniu iksekizumabu pozostaje podwyższone. Przed włączeniem iksekizumabu należy wykluczyć czynne zakażenie i ocenić morfologię z liczbą limfocytów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lemtrada 12 mg/1,2 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lemtrada-100304487/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Taltz 80 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/taltz-100370679/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneJeżówka purpurowa+ IksekizumabNie stosuj jeżówki purpurowej u pacjenta leczonego iksekizumabem.Nie stosuj jeżówki w czasie leczenia iksekizumabem, a na przeziębienie zapytaj farmaceutę o inny preparat.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie stosuj jeżówki w czasie leczenia iksekizumabem, a na przeziębienie zapytaj farmaceutę o inny preparat.

Jeżówka purpurowa pobudza układ odpornościowy, a iksekizumab go wycisza, żeby opanować łuszczycę lub zapalenie stawów. Te dwa działania się wykluczają. Jeżówka może osłabić leczenie i sprzyjać zaostrzeniu choroby, dlatego nie łączy się tych preparatów.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie zmian skórnych lub świądu
  • ból, obrzęk albo sztywność stawów
  • gorączka lub objawy infekcji, które nie mijają
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj jeżówki purpurowej u pacjenta leczonego iksekizumabem. Jeżówka jest przeciwwskazana w chorobach autoimmunologicznych i w immunosupresji[1][2]. Przy objawach przeziębienia zaproponuj leczenie objawowe bez działania immunostymulującego.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie skuteczności iksekizumabu i zaostrzenie choroby podstawowej, czyli łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów lub spondyloartropatii osiowej. Skutek wynika z przeciwstawnych mechanizmów działania i nie został potwierdzony w badaniach klinicznych.

Mechanizm

Jeżówka purpurowa działa immunostymulująco, a iksekizumab hamuje interleukinę 17A i wygasza nadmierną odpowiedź zapalną w chorobach o podłożu autoimmunologicznym. Jeżówki nie stosuje się w chorobach autoimmunologicznych ani w immunosupresji[1][2]. Nie zaleca się jej także w chorobach autoimmunologicznych i z autoagresji[3]. Przy jednoczesnym stosowaniu jeżówki z lekami immunosupresyjnymi, takimi jak cyklosporyna i glikokortykosteroidy, może dojść do zniesienia efektu immunosupresyjnego[1]. Bezpieczeństwa iksekizumabu w skojarzeniu z innymi lekami immunomodulującymi nie oceniano[4].

Monitorować

  • aktywność choroby podstawowej – zmiany skórne, ból i obrzęk stawów
  • objawy infekcji w trakcie leczenia iksekizumabem

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Echinerba 80 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/echinerba-100199659/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Echinapur 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/echinapur-100021068/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Succus Echinaceae Phytopharm 2,425 g/2,5 ml, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/succus-echinaceae-phytopharm-100064155/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Taltz 80 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/taltz-100370679/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneMetyloprednizolon+ Szczepionka przeciw poliomyelitisSzczepionkę inaktywowaną przeciw poliomyelitis można podać pacjentowi leczonemu metyloprednizolonem, ale przy dawkach immunosupresyjnych należy liczyć się ze słabszą odpowiedzią.Przed szczepieniem powiedz lekarzowi, że przyjmujesz metyloprednizolon, w jakiej dawce i od kiedy, a sterydu nie odstawiaj samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Przed szczepieniem powiedz lekarzowi, że przyjmujesz metyloprednizolon, w jakiej dawce i od kiedy, a sterydu nie odstawiaj samodzielnie.

Metyloprednizolon w większych dawkach osłabia odporność, dlatego szczepionka przeciw poliomyelitis może słabiej zadziałać. Szczepionka podawana w zastrzyku nie zawiera żywego wirusa i jest bezpieczna, choć ochrona może być mniejsza. Szczepionek z żywym wirusem nie podaje się osobom przyjmującym duże dawki sterydów.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, osłabienie lub bóle mięśni po szczepieniu, które nie mijają po kilku dniach
  • nagłe osłabienie lub niedowład kończyn
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Szczepionkę inaktywowaną przeciw poliomyelitis można podać pacjentowi leczonemu metyloprednizolonem, ale przy dawkach immunosupresyjnych należy liczyć się ze słabszą odpowiedzią. Jeśli to możliwe, szczepienie planuje się przed rozpoczęciem leczenia immunosupresyjnego albo po jego zakończeniu, a w razie wątpliwości co do ochrony rozważa się dawkę uzupełniającą. U pacjentów przyjmujących immunosupresyjne dawki kortykosteroidów nie podaje się szczepionek żywych ani żywych atenuowanych, w tym doustnej szczepionki przeciw poliomyelitis.[1][2] Krótkie leczenie małymi dawkami, terapia zastępcza oraz kortykosteroidy miejscowe nie wymagają zmiany planu szczepień.

Skutek kliniczny

Przy szczepionce inaktywowanej możliwa słabsza lub niepełna odpowiedź poszczepienna i niewystarczająca ochrona przed poliomyelitis. Przy szczepionce żywej doustnej u osoby z immunosupresją możliwe porażenne poliomyelitis wywołane wirusem szczepionkowym.

Mechanizm

Metyloprednizolon w dawkach immunosupresyjnych hamuje odpowiedź immunologiczną, co może osłabić wytwarzanie przeciwciał po szczepieniu przeciw poliomyelitis. Przy szczepionce żywej atenuowanej (doustnej) immunosupresja zwiększa dodatkowo ryzyko namnażania się wirusa szczepionkowego i zachorowania. Szczepionka inaktywowana podawana we wstrzyknięciu nie zawiera żywego wirusa, więc nie grozi zakażeniem, a jedynie słabszą ochroną.

Metabolizm i transportery

  • Metyloprednizolon: substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • rodzaj szczepionki (inaktywowana czy żywa doustna)
  • dawka i czas trwania leczenia metyloprednizolonem
  • u pacjentów z głęboką immunosupresją – ewentualna ocena odpowiedzi poszczepiennej

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka żywa atenuowana (doustna)postać · szczepionka przeciw poliomyelitisryzyko rośniePrzy immunosupresyjnych dawkach kortykosteroidów szczepionki żywe atenuowane są przeciwwskazane ze względu na ryzyko zakażenia wirusem szczepionkowym.
Dawka nieimmunosupresyjna lub terapia zastępczadawka · metyloprednizolonryzyko malejeMałe dawki i terapia zastępcza nie hamują istotnie odpowiedzi immunologicznej, szczepienie można przeprowadzić według planu.
Miejscowa (skóra, wziewnie, dostawowo)droga podania · metyloprednizolonryzyko malejeKortykosteroidy stosowane miejscowo nie powodują immunosupresji ogólnoustrojowej istotnej dla szczepienia.
Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia immunosupresyjnegokolejność włączenia · metyloprednizoloninne zalecenieGdy leczenie jest planowane, korzystniej zaszczepić pacjenta przed jego rozpoczęciem, aby uzyskać pełną odpowiedź poszczepienną.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medrol 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/medrol-100042308/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Metypred 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/metypred-100043609/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Meprelon. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/meprelon-100238945/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSelektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid)+ Inhibitory interleukin (np. ustekinumab, tocilizumab, ryzankizumab) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora interleukin należy unikać łączenia, chyba że uzasadnia je specjalista prowadzący, a połączenie stosowane ściśle monitorować pod kątem zakażeń.Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek blokujący interleukiny, upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu, i szybko zgłaszaj każdą infekcję.opóźniony (dni)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek blokujący interleukiny, upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu, i szybko zgłaszaj każdą infekcję.

Oba leki osłabiają układ odporności, a przyjmowane razem robią to mocniej. Zakażenia mogą być wtedy częstsze i cięższe, a czasem rozwijają się bez wysokiej gorączki. Dotyczy to na przykład natalizumabu, fingolimodu lub tofacytynibu łączonych z ustekinumabem, sekukinumabem albo tocilizumabem. Takie połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy zaleci je lekarz specjalista, i wymaga ono regularnych badań.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub ogólne rozbicie
  • kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
  • bolesna wysypka z pęcherzykami
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi, osłabienie kończyn lub zmiany w zachowaniu
  • nocne poty i chudnięcie bez wyraźnej przyczyny
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora interleukin należy unikać łączenia, chyba że uzasadnia je specjalista prowadzący, a połączenie stosowane ściśle monitorować pod kątem zakażeń. Natalizumabu nie należy łączyć z innymi lekami immunosupresyjnymi, co ujmuje ChPL. Tofacytynibu nie zaleca się łączyć z lekami biologicznymi. Fingolimod, ozanimod i ponesimod wymagają szczególnej ostrożności ze względu na limfopenię i ryzyko leukoencefalopatii. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć gruźlicę oraz zakażenie WZW B i WZW C i uzupełnić szczepienia, a szczepionki żywe podać odpowiednio wcześniej[1]. Przy zmianie leku trzeba uwzględnić długi czas działania poprzednika. Dotyczy to zwłaszcza leflunomidu i teriflunomidu, które mogą wymagać procedury przyspieszonej eliminacji, a także natalizumabu, modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu i przeciwciał monoklonalnych.

Skutek kliniczny

Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym gruźlicy, półpaśca, zakażeń grzybiczych i reaktywacji WZW B. Przy natalizumabie, fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie rośnie też ryzyko postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Zakażenie może przebiegać skąpoobjawowo i być rozpoznane późno. Szczepionki żywe są przeciwwskazane, a odpowiedź na szczepionki inaktywowane bywa osłabiona[1]. Interakcja jest wspólna dla całej klasy, z wyjątkami opisanymi osobno. Jest najsilniejsza przy natalizumabie, modulatorach receptora sfingozyno‑1‑fosforanu, tofacytynibie, leflunomidzie i teriflunomidzie, których ChPL odradzają lub wykluczają łączenie z innymi lekami immunosupresyjnymi.

Mechanizm

Selektywne leki immunosupresyjne działają na różne elementy odporności. Hamują proliferację lub kostymulację limfocytów, zatrzymują limfocyty w węzłach chłonnych, blokują migrację limfocytów do tkanek albo hamują kinazy JAK lub BTK. Inhibitory interleukin wyłączają kluczowe cytokiny obrony przeciwzakaźnej, takie jak IL‑1, IL‑6, IL‑12/23, IL‑17, IL‑2 i IL‑36. Połączenie obu mechanizmów sumuje osłabienie odporności. Nie ma istotnej interakcji farmakokinetycznej, poza wyjątkami efgartigimodu alfa i imlifidazy. Inhibitory IL‑6, czyli tocilizumab, sarilumab, siltuksymab i satralizumab, mogą dodatkowo maskować gorączkę i wzrost CRP w przebiegu zakażenia.

Monitorować

  • objawy zakażenia przy każdej wizycie, z pamięcią, że gorączka i CRP mogą być stłumione przy inhibitorach IL‑6
  • morfologia z rozmazem, w tym liczba limfocytów i neutrofili
  • badania przesiewowe w kierunku gruźlicy oraz WZW B i WZW C przed leczeniem i w razie narażenia
  • nowe objawy neurologiczne lub poznawcze, które mogą wskazywać na leukoencefalopatię przy natalizumabie i modulatorach receptora sfingozyno‑1‑fosforanu
  • aktywność aminotransferaz przy leflunomidzie, teriflunomidzie, tofacytynibie, tocilizumabie i sarilumabie
  • status szczepień i unikanie szczepionek żywych

Kiedy ocena się zmienia

Okres wypłukania zależny od lekuodstep · selektywne leki immunosupresyjneinne zalecenieInterakcja może trwać po odstawieniu leku z grupy A. Leflunomid i teriflunomid utrzymują się w organizmie bardzo długo i mogą wymagać procedury przyspieszonej eliminacji. Po fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie liczba limfocytów wraca do normy stopniowo, a natalizumab działa jeszcze przez kilka miesięcy. Przed włączeniem inhibitora interleukin należy uwzględnić ten czas.
Kilka okresów półtrwania przeciwciałaodstep · inhibitory interleukininne zalecenieInhibitory interleukin będące przeciwciałami monoklonalnymi działają tygodniami lub miesiącami po ostatniej dawce. Przy zamianie na lek z grupy A, zwłaszcza na natalizumab, należy zachować odpowiedni odstęp. Anakinra działa krótko, więc odstęp po niej może być krótki.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń, półpaśca i powikłań jest większe. Częściej występują też choroby współistniejące i przewlekłe stosowanie glikokortykosteroidów, co nasila skutki połączenia.
Długotrwałe leczenie skojarzoneczas leczenia · pacjentryzyko rośnieDługie łączenie leków, zwłaszcza natalizumabu lub modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu z innymi lekami immunosupresyjnymi, zwiększa ryzyko leukoencefalopatii i zakażeń oportunistycznych. Wymaga to okresowej oceny, czy połączenie jest nadal potrzebne.

Źródła

  1. Schraad M, Mäurer M, Salmen A, Ruck T, Uphaus T, Fleischer V, et al. Cellular and humoral vaccination response under immunotherapies-German consensus on vaccination strategies in neurological autoimmune diseases. Ther Adv Neurol Disord. 2025;18:17562864251396006. doi: 10.1177/17562864251396006. PMID: 41394285.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka BCG+ IksekizumabNie rozpoczynaj dopęcherzowej terapii BCG u pacjenta leczonego iksekizumabem.Powiedz urologowi i lekarzowi, który przepisał iksekizumab, że masz mieć oba leczenia, i nie zaczynaj wlewów BCG bez ich wspólnej decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz urologowi i lekarzowi, który przepisał iksekizumab, że masz mieć oba leczenia, i nie zaczynaj wlewów BCG bez ich wspólnej decyzji.

Iksekizumab osłabia odporność, a lek BCG podawany do pęcherza zawiera żywe, osłabione prątki. Przy osłabionej odporności prątki mogą wywołać ciężkie zakażenie całego organizmu, a leczenie raka pęcherza może działać słabiej. Tych leków nie łączy się ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze utrzymujące się po wlewie
  • nocne poty i duże osłabienie
  • kaszel lub duszność
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • silny ból lub pieczenie przy oddawaniu moczu, krew w moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie rozpoczynaj dopęcherzowej terapii BCG u pacjenta leczonego iksekizumabem. Decyzję o kolejności leczenia – wstrzymaniu iksekizumabu na czas terapii BCG albo wyborze innej metody leczenia raka pęcherza – podejmuje urolog wspólnie z lekarzem prowadzącym leczenie biologiczne. Na czas terapii BCG można stosować miejscowe leczenie łuszczycy, ponieważ sterydy stosowane miejscowo nie stanowią przeciwwskazania do terapii BCG[1]. Przed terapią BCG należy wykluczyć czynną gruźlicę[2].

Skutek kliniczny

Możliwe jest zwiększone ryzyko ciężkiego, uogólnionego zakażenia prątkami BCG oraz osłabienie skuteczności leczenia raka pęcherza. Iksekizumab jest przeciwwskazany w znaczących klinicznie aktywnych zakażeniach, w tym w czynnej gruźlicy[3], więc rozwój zakażenia BCG wymusza przerwanie leczenia biologicznego.

Mechanizm

Iksekizumab hamuje interleukinę 17A i osłabia odpowiedź immunologiczną, od której zależy zarówno przeciwnowotworowe działanie żywych prątków BCG, jak i kontrola ich namnażania. Dopęcherzowej terapii BCG nie stosuje się u osób leczonych immunosupresyjnie[1]. BCG nie podaje się pacjentom z obniżoną odpornością wywołaną leczeniem lekami immunosupresyjnymi[2]. Przeciwwskazaniem jest zaburzenie odpowiedzi immunologicznej wywołane lekami[4].

Monitorować

  • temperatura ciała i objawy ogólnoustrojowego zakażenia BCG (gorączka, dreszcze, poty nocne, osłabienie)
  • objawy ze strony układu moczowego (dyzuria, krwiomocz, ból)
  • objawy płucne i wątrobowe sugerujące rozsiane zakażenie prątkami
  • wywiad w kierunku czynnej gruźlicy przed włączeniem i w trakcie leczenia

Kiedy ocena się zmienia

Śródskórna (szczepienie przeciwgruźlicze)droga podania · szczepionka BCGinne zalecenieSzczepionka BCG podawana śródskórnie również zawiera żywe prątki i u pacjenta leczonego iksekizumabem także niesie ryzyko uogólnionego zakażenia, dlatego szczepienia nie wykonuje się w trakcie leczenia biologicznego bez konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Taltz 80 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/taltz-100370679/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw cholerze+ IksekizumabŻywej, atenuowanej doustnej szczepionki przeciw cholerze nie podaje się osobom stosującym terapię immunosupresyjną, w tym iksekizumab.Przed szczepieniem przeciw cholerze powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz zastrzyki z iksekizumabem, aby dostać szczepionkę bez żywych bakterii.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Przed szczepieniem przeciw cholerze powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz zastrzyki z iksekizumabem, aby dostać szczepionkę bez żywych bakterii.

Lek w zastrzykach na łuszczycę lub stawy osłabia część mechanizmów obronnych organizmu. Jedna z szczepionek przeciw cholerze zawiera żywe, osłabione bakterie i u osoby przyjmującej taki lek mogłaby wywołać zakażenie zamiast ochrony. Druga szczepionka przeciw cholerze nie zawiera żywych bakterii i można ją przyjąć, ale przez godzinę przed i po jej wypiciu nie jedz, nie pij i nie łykaj innych leków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna lub długo trwająca biegunka po szczepieniu
  • gorączka po szczepieniu
  • objawy odwodnienia, takie jak silne pragnienie, zawroty głowy lub skąpe oddawanie moczu
  • wymioty uniemożliwiające picie płynów
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Żywej, atenuowanej doustnej szczepionki przeciw cholerze nie podaje się osobom stosującym terapię immunosupresyjną, w tym iksekizumab.[1] U pacjenta leczonego iksekizumabem przed podróżą do rejonu endemicznego należy wybrać inaktywowaną doustną szczepionkę przeciw cholerze. Szczepionki inaktywowanej nie podaje się w czasie ostrych zaburzeń żołądkowo-jelitowych ani ostrej choroby z gorączką, a przez 1 godzinę przed i 1 godzinę po jej przyjęciu pacjent nie je, nie pije i nie przyjmuje innych leków doustnych.[2] Iksekizumab jest wstrzykiwany podskórnie, więc ten odstęp nie dotyczy samego iksekizumabu, a jedynie innych leków doustnych. Decyzję o ewentualnym przerwaniu leczenia biologicznym w celu podania żywej szczepionki podejmuje lekarz prowadzący, a nie farmaceuta.

Skutek kliniczny

Po podaniu żywej szczepionki przeciw cholerze osobie leczonej iksekizumabem istnieje ryzyko zakażenia szczepem szczepionkowym z biegunką i odwodnieniem oraz ryzyko niepełnej ochrony przed cholerą. Przy szczepionce inaktywowanej nie oczekuje się istotnych klinicznie skutków poza możliwym osłabieniem odpowiedzi poszczepiennej.

Mechanizm

Iksekizumab hamuje interleukinę 17A, która odgrywa ważną rolę w obronie błon śluzowych, w tym jelita, przed bakteriami. Żywa, atenuowana doustna szczepionka przeciw cholerze musi namnożyć się w jelicie, aby wywołać odpowiedź odpornościową, dlatego u osoby leczonej immunosupresyjnie szczep szczepionkowy może namnażać się w sposób niekontrolowany, a odpowiedź poszczepienna może być słabsza. Szczepionka inaktywowana nie zawiera żywych bakterii, więc nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, a iksekizumab może co najwyżej teoretycznie osłabić odpowiedź na szczepienie.

Monitorować

  • rodzaj szczepionki przeciw cholerze (żywa czy inaktywowana) przed wydaniem
  • objawy żołądkowo-jelitowe i gorączka po szczepieniu
  • przestrzeganie zakazu jedzenia, picia i przyjmowania leków doustnych 1 godzinę przed i po szczepionce inaktywowanej

Bezpieczniejsze alternatywy

inaktywowana doustna szczepionka przeciw cholerze

Kiedy ocena się zmienia

Inaktywowana doustna szczepionka przeciw cholerzepostać · szczepionka przeciw cholerzeryzyko malejeSzczepionka inaktywowana nie zawiera żywych bakterii, więc nie stwarza ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym u pacjenta leczonego iksekizumabem. Obowiązuje 1-godzinny odstęp od jedzenia, picia i innych leków doustnych przed i po podaniu.
Żywa, atenuowana doustna szczepionka przeciw cholerzepostać · szczepionka przeciw cholerzeinterakcja nie dotyczyŻywej szczepionki przeciw cholerze nie podaje się osobom stosującym terapię immunosupresyjną, w tym iksekizumab.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vaxchora 4 × 108 do 2 × 109 żywotnych komórek żywego, atenuowanego szczepu CVD 103-HgR1 Vibrio cholerae, proszek i proszek musujący do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vaxchora-100442060/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dukoral -, proszek musujący i zawiesina do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dukoral-100148596/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw durowi brzusznemu+ IksekizumabNie podawaj doustnej żywej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu iksekizumabem.Nie przyjmuj szczepionki w kapsułkach i zapytaj lekarza o szczepionkę przeciw durowi brzusznemu w zastrzyku.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj szczepionki w kapsułkach i zapytaj lekarza o szczepionkę przeciw durowi brzusznemu w zastrzyku.

Lek w zastrzykach, który przyjmujesz na łuszczycę lub stawy, osłabia działanie układu odpornościowego. Szczepionka przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach zawiera żywe, osłabione bakterie, które przy obniżonej odporności mogą wywołać zakażenie. Taka szczepionka może też gorzej chronić przed chorobą. Dlatego tych dwóch leków nie łączy się ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka
  • biegunka
  • bóle brzucha
  • wymioty
  • ogólne osłabienie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj doustnej żywej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu iksekizumabem[1]. Jeśli szczepienie przed podróżą jest konieczne, rozważ inaktywowaną szczepionkę do wstrzykiwań, pamiętając o jej własnych przeciwwskazaniach, w tym ograniczeniach wiekowych – dzieci do 5 lat i osoby powyżej 60 roku życia[2]. U pacjenta, który dopiero ma zacząć leczenie iksekizumabem, szczepienia żywymi szczepionkami najlepiej zaplanować przed jego rozpoczęciem, a odstęp ustalić z lekarzem prowadzącym.

Skutek kliniczny

Możliwe zakażenie wywołane bakteriami szczepionkowymi oraz niewystarczająca ochrona przed durem brzusznym. Dane kliniczne dotyczące tego konkretnego połączenia nie są dostępne, a przeciwwskazanie wynika z mechanizmu działania obu leków.

Mechanizm

Iksekizumab jest przeciwciałem monoklonalnym hamującym interleukinę 17A i należy do leków immunosupresyjnych. Interleukina 17A odgrywa ważną rolę w obronie błon śluzowych jelit przed bakteriami, w tym pałeczkami Salmonella. Doustna szczepionka zawiera żywe, atenuowane bakterie szczepu Ty 21a, które namnażają się w jelicie. Osłabienie odporności przez iksekizumab może zwiększać ryzyko niekontrolowanego namnażania się bakterii szczepionkowych i jednocześnie osłabiać odpowiedź immunologiczną na szczepienie. Żywej doustnej szczepionki nie podaje się osobom otrzymującym leki immunosupresyjne[1].

Monitorować

  • aktualne leczenie immunosupresyjne przed kwalifikacją do szczepienia
  • objawy zakażenia przewodu pokarmowego i gorączka po ewentualnym przypadkowym podaniu szczepionki doustnej

Bezpieczniejsze alternatywy

szczepionka przeciw durowi brzusznemu inaktywowana do wstrzykiwań

Kiedy ocena się zmienia

Zawiesina do wstrzykiwań (szczepionka inaktywowana)postać · szczepionka przeciw durowi brzusznemuryzyko malejeInaktywowana szczepionka do wstrzykiwań nie zawiera żywych bakterii, więc nie niesie ryzyka zakażenia szczepionkowego u pacjenta leczonego iksekizumabem. Odpowiedź immunologiczna może być nieco słabsza. Obowiązują jej własne przeciwwskazania, w tym wiek poniżej 5 lat i powyżej 60 lat, ciąża i laktacja.
Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia iksekizumabemkolejność włączenia · pacjentinne zalecenieJeśli leczenie iksekizumabem nie zostało jeszcze rozpoczęte, szczepienia żywymi szczepionkami warto wykonać przed jego włączeniem. Odstęp między szczepieniem a pierwszą dawką leku ustala lekarz prowadzący.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ty-Szczepionka durowa nie mniej niż 5x10 ^8 i nie więcej niż 1x10 ^9 bakterii Salmonella typhi/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml), zawiesina do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ty-szczepionka-durowa-100065077/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneTriamcynolon+ Szczepionka przeciw poliomyelitisNie szczep pacjenta przeciw poliomyelitis w trakcie leczenia triamcynolonem doustnym.Nie szczep się w trakcie leczenia triamcynolonem w tabletkach i ustal z lekarzem termin szczepienia przed rozpoczęciem albo po zakończeniu kuracji.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie szczep się w trakcie leczenia triamcynolonem w tabletkach i ustal z lekarzem termin szczepienia przed rozpoczęciem albo po zakończeniu kuracji.

Triamcynolon w tabletkach osłabia układ odpornościowy. Przez to szczepionka przeciw polio może słabiej chronić przed chorobą. Szczepienie w trakcie leczenia może też zwiększać ryzyko powikłań ze strony układu nerwowego. Dlatego w czasie kuracji tym lekiem nie należy się szczepić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • drętwienie, mrowienie lub osłabienie rąk albo nóg po szczepieniu
  • silny ból głowy, sztywność karku lub zaburzenia świadomości po szczepieniu
  • drgawki
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie szczep pacjenta przeciw poliomyelitis w trakcie leczenia triamcynolonem doustnym.[1] Jeśli szczepienie jest potrzebne, lekarz powinien zaplanować je przed rozpoczęciem albo po zakończeniu kuracji glikokortykosteroidem. Gdy szczepienie zostało już wykonane w trakcie leczenia, należy liczyć się ze słabszą ochroną i zgłosić to lekarzowi, który oceni potrzebę powtórzenia dawki.

Skutek kliniczny

Szczepienia w trakcie leczenia triamcynolonem są przeciwwskazane.[1] Jednoczesne stosowanie zmniejsza wytwarzanie przeciwciał, a więc skuteczność szczepienia przeciw poliomyelitis, i zwiększa ryzyko powikłań neurologicznych.[1]

Mechanizm

Triamcynolon w dawkach ogólnoustrojowych hamuje odpowiedź immunologiczną, w tym wytwarzanie przeciwciał, co osłabia odpowiedź na antygeny szczepionki.[1] Szczepionka przeciw poliomyelitis podawana we wstrzyknięciu zawiera wirusy inaktywowane, więc nie niesie ryzyka zakażenia wirusem szczepionkowym, a głównym problemem pozostaje słabsza ochrona po szczepieniu.

Monitorować

  • objawy neurologiczne w dniach po szczepieniu
  • skuteczność szczepienia – decyzja lekarza o ewentualnym powtórzeniu dawki

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (na skórę, do nosa, wziewna)droga podania · triamcynolonryzyko malejePrzeciwwskazanie dotyczy triamcynolonu działającego ogólnoustrojowo. Postacie miejscowe w typowych dawkach w niewielkim stopniu hamują odporność, ale przy rozległym lub długotrwałym stosowaniu decyzję o szczepieniu powinien podjąć lekarz.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Polcortolon 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/polcortolon-100054091/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.