Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Infliksymab / Infliksymab i szczepionka przeciw poliomyelitis

Infliksymab i szczepionka przeciw poliomyelitis

Jaki opis pokazać?

Interakcja nieistotna klinicznie

Inaktywowaną szczepionkę przeciw poliomyelitis można podać pacjentowi leczonemu infliksymabem bez zmiany schematu leczenia.

Przed szczepieniem powiedz lekarzowi lub pielęgniarce, że przyjmujesz infliksymab, i nie odstawiaj leku na własną rękę.

Interakcja nieistotna klinicznieInfliksymab+ Szczepionka przeciw poliomyelitisInaktywowaną szczepionkę przeciw poliomyelitis można podać pacjentowi leczonemu infliksymabem bez zmiany schematu leczenia.Przed szczepieniem powiedz lekarzowi lub pielęgniarce, że przyjmujesz infliksymab, i nie odstawiaj leku na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przed szczepieniem powiedz lekarzowi lub pielęgniarce, że przyjmujesz infliksymab, i nie odstawiaj leku na własną rękę.

Szczepionka przeciw polio podawana w zastrzyku zawiera unieszkodliwione wirusy, które nie mogą wywołać choroby. Dlatego możesz ją przyjąć, nawet gdy leczysz się infliksymabem. Lek ten osłabia odporność, więc ochrona po szczepieniu może być nieco słabsza, ale nie jest to powód, by rezygnować ze szczepienia.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Inaktywowaną szczepionkę przeciw poliomyelitis można podać pacjentowi leczonemu infliksymabem bez zmiany schematu leczenia. Jeśli to możliwe, warto zaplanować szczepienia przed rozpoczęciem terapii, gdy odpowiedź immunologiczna jest najlepsza. Przy jednoczesnym podawaniu innych szczepionek używa się oddzielnych strzykawek i różnych miejsc wstrzyknięcia[1]. Szczepienie odracza się w razie gorączki lub ostrej choroby[1].

Skutek kliniczny

Połączenie nie stwarza zagrożenia zakażeniem wirusem szczepionkowym. Możliwa jest nieco słabsza odpowiedź na szczepienie, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków immunosupresyjnych, ale nie ma potwierdzenia, że ma to znaczenie kliniczne dla ochrony przed poliomyelitis.

Mechanizm

Szczepionka przeciw poliomyelitis podawana we wstrzyknięciu zawiera inaktywowane wirusy, które nie namnażają się w organizmie i nie mogą wywołać zakażenia nawet u osoby z obniżoną odpornością. Infliksymab hamuje czynnik martwicy nowotworów i osłabia odpowiedź immunologiczną, dlatego teoretycznie może zmniejszyć wytwarzanie przeciwciał poszczepiennych. Unika się łączenia infliksymabu ze szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje[2], ale to ograniczenie nie dotyczy szczepionki inaktywowanej.

Kiedy ocena się zmienia

Żywa szczepionka doustna przeciw poliomyelitis (OPV)postać · szczepionka przeciw poliomyelitisryzyko rośnieŻywej doustnej szczepionki przeciw poliomyelitis nie podaje się pacjentom leczonym infliksymabem ze względu na ryzyko zakażenia wirusem szczepionkowym. Unika się jej także u niemowląt narażonych na infliksymab w życiu płodowym przez 12 miesięcy po porodzie. W takiej sytuacji stosuje się szczepionkę inaktywowaną we wstrzyknięciu.
Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia infliksymabemkolejność włączenia · pacjentinne zalecenieJeśli leczenie infliksymabem jest dopiero planowane, korzystnie jest uzupełnić szczepienia przed pierwszą infuzją, gdy odpowiedź immunologiczna nie jest jeszcze osłabiona.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml), zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imovax-polio-100196626/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Remsima 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/remsima-100303921/

Alkohol przy tych lekach

Infliksymab a alkohol: brak opisu w bazie.

Interakcja nieistotna klinicznieSzczepionka przeciw poliomyelitisa alkoholNie trzeba zmieniać schematu szczepienia ani zalecać abstynencji.Nie musisz rezygnować z alkoholu, ale w dniu szczepienia i dzień po nim pij z umiarem.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Nie musisz rezygnować z alkoholu, ale w dniu szczepienia i dzień po nim pij z umiarem.

Alkohol nie osłabia działania szczepionki przeciw polio i nie zwiększa ryzyka powikłań. Bardzo mała ilość alkoholu zawarta w samej szczepionce jest bez znaczenia dla zdrowia. Picie alkoholu w dniu szczepienia może jednak nasilić ból głowy lub złe samopoczucie po szczepieniu albo utrudnić ich rozpoznanie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka utrzymująca się dłużej niż dwa dni
  • nasilony ból, obrzęk lub zaczerwienienie w miejscu wkłucia
  • wysypka, duszność lub obrzęk twarzy po szczepieniu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
brak
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać schematu szczepienia ani zalecać abstynencji. Można doradzić umiarkowanie w piciu w dniu szczepienia i dzień po nim, aby nie zacierać obrazu ewentualnych odczynów poszczepiennych.

Skutek kliniczny

Okazjonalne spożycie alkoholu przed szczepieniem lub po nim nie powinno wpływać na skuteczność ani bezpieczeństwo szczepionki. Alkohol może jednak nasilać lub maskować typowe objawy poszczepienne, takie jak ból głowy, złe samopoczucie czy gorączka, co utrudnia ich ocenę.

Mechanizm

Nie jest znany mechanizm, przez który alkohol mógłby zmieniać działanie lub bezpieczeństwo inaktywowanej szczepionki przeciw poliomyelitis. ChPL szczepionki nie wymienia spożycia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w ostrzeżeniach, ani w interakcjach[1]. Etanol występuje w szczepionce wyłącznie jako substancja pomocnicza w ilości 2 mg w dawce 0,5 ml, a według ChPL ta mała ilość alkoholu nie będzie powodowała zauważalnych skutków[1]. Szczepionka zawiera wirusy inaktywowane, nie ulega metabolizmowi wątrobowemu i nie działa ośrodkowo, więc nie ma podstaw farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych do interakcji z etanolem. Teoretycznie przewlekłe nadużywanie alkoholu może osłabiać odpowiedź immunologiczną na szczepienia w ogóle, ale nie dotyczy to okazjonalnego picia.

Kiedy ocena się zmienia

Przewlekłe nadużywanie alkoholuilość alkoholu · pacjentinne zaleceniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu może teoretycznie osłabiać odpowiedź immunologiczną na szczepienia. Nie jest to powód do odraczania szczepienia, ale warto przy okazji porozmawiać o ograniczeniu picia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml), zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imovax-polio-100196626/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 340

Połączenie przeciwwskazaneAnalogi puryn (np. klofarabina, kladrybina, merkaptopuryna)+ Inhibitory czynnika martwicy nowotworów (np. adalimumab, etanercept, golimumab) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu analogu puryn i inhibitora TNF należy unikać tego połączenia, chyba że korzyść wyraźnie przeważa ryzyko, a wówczas konieczne jest ścisłe monitorowanie w kierunku zakażeń, mielosupresji i nowotworów.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy analogów puryn i lek blokujący TNF, nie przerywaj ich samodzielnie, ale regularnie wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłaszaj lekarzowi gorączkę lub inne objawy zakażenia.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy analogów puryn i lek blokujący TNF, nie przerywaj ich samodzielnie, ale regularnie wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłaszaj lekarzowi gorączkę lub inne objawy zakażenia.

Leki z grupy analogów puryn, takie jak merkaptopuryna, tioguanina, kladrybina czy fludarabina, oraz leki blokujące TNF, takie jak adalimumab, infliksymab czy etanercept, osłabiają układ odpornościowy. Przyjmowane razem osłabiają go jeszcze bardziej. Rośnie wtedy ryzyko poważnych zakażeń, w tym gruźlicy, a bardzo rzadko także niektórych nowotworów krwi. Lekarz czasem celowo łączy te leki, na przykład w chorobie Leśniowskiego i Crohna, ale wtedy potrzebne są regularne badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • uporczywy kaszel, duszność, nocne poty lub chudnięcie bez przyczyny
  • bolesna wysypka z pęcherzykami
  • łatwe powstawanie siniaków, krwawienia lub bladość i duże zmęczenie
  • ból lub uczucie pełności pod żebrami po lewej albo prawej stronie
  • nowe lub zmieniające się zmiany na skórze
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu analogu puryn i inhibitora TNF należy unikać tego połączenia, chyba że korzyść wyraźnie przeważa ryzyko, a wówczas konieczne jest ścisłe monitorowanie w kierunku zakażeń, mielosupresji i nowotworów. Przed włączeniem leczenia trzeba wykluczyć utajoną gruźlicę oraz zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B i C, a także uzupełnić szczepienia. Szczepionki żywe są w tym czasie przeciwwskazane. Merkaptopurynę z infliksymabem lub adalimumabem łączy się celowo w nieswoistych zapaleniach jelit. U młodych mężczyzn warto wtedy rozważyć ograniczenie czasu terapii skojarzonej albo zamianę tiopuryny na metotreksat[1]. Po kladrybinie, fludarabinie, klofarabinie lub nelarabinie inhibitor TNF należy włączać dopiero po odbudowie liczby limfocytów i ustąpieniu neutropenii. U pacjentów z głęboką limfopenią trzeba rozważyć profilaktykę przeciwdrobnoustrojową zgodnie z protokołem ośrodka. Przed włączeniem tiopuryny wskazane jest oznaczenie aktywności TPMT i genotypu NUDT15.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych. Obejmuje to reaktywację gruźlicy, wirusowego zapalenia wątroby typu B, zakażeń wirusem półpaśca i wirusem cytomegalii, a także zakażenia oportunistyczne, takie jak pneumocystozowe zapalenie płuc. Połączenie tiopuryn (merkaptopuryny, tioguaniny) z inhibitorem TNF wiąże się z rzadkim, ale zwykle śmiertelnym chłoniakiem z limfocytów T wątroby i śledziony (HSTCL)[2]. Dotyczy to głównie młodych mężczyzn leczonych z powodu nieswoistych zapaleń jelit[3]. Opisuje się także zwiększone ryzyko innych chłoniaków i nieczerniakowych raków skóry[2]. Analogi puryn stosowane w onkologii mogą przy tym nasilać mielosupresję i wydłużać okres neutropenii oraz limfopenii.

Mechanizm

Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i jest wspólna dla wszystkich leków obu grup. Analogi puryn hamują syntezę kwasów nukleinowych, co uszkadza szpik i limfocyty. Najsilniej działają tu kladrybina, fludarabina, klofarabina i nelarabina, które wywołują głęboką i długotrwałą limfopenię. Merkaptopuryna i tioguanina działają podobnie, choć zwykle słabiej. Inhibitory TNF (adalimumab, etanercept, golimumab, infliksymab, certolizumab pegol) blokują kluczową cytokinę odporności komórkowej i obrony przed zakażeniami ziarniniakowymi. Oba działania sumują się i pogłębiają immunosupresję. Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń oraz zaburzeń nadzoru immunologicznego nad nowotworami. Nie stwierdzono istotnej interakcji farmakokinetycznej.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą limfocytów oraz neutrofili
  • objawy zakażenia, w tym gorączka, kaszel, duszność i zmiany skórne
  • badanie w kierunku utajonej gruźlicy przed leczeniem i w razie objawów
  • markery zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B przed leczeniem oraz aktywność aminotransferaz
  • powiększenie wątroby lub śledziony, cytopenie i objawy ogólne sugerujące chłoniaka
  • okresowa kontrola dermatologiczna skóry

Kiedy ocena się zmienia

Młody dorosły, zwłaszcza mężczyznawiek · pacjentryzyko rośnieU młodych mężczyzn leczonych tiopuryną i inhibitorem TNF z powodu nieswoistego zapalenia jelit ryzyko chłoniaka z limfocytów T wątroby i śledziony jest największe. Należy rozważyć monoterapię albo zamianę tiopuryny na metotreksat.
Długotrwała terapia skojarzonaczas leczenia · analogi purynryzyko rośnieRyzyko chłoniaków i nowotworów skóry rośnie wraz z czasem łącznego stosowania tiopuryny i inhibitora TNF. Należy okresowo oceniać, czy terapia skojarzona jest nadal potrzebna.
Dawki stosowane w chemioterapii nowotworówdawka · analogi purynryzyko rośnieAnalogi puryn w dawkach onkologicznych, zwłaszcza kladrybina, fludarabina, klofarabina i nelarabina, wywołują głęboką mielosupresję i limfopenię. Dołączenie inhibitora TNF w tym okresie znacznie zwiększa ryzyko zakażeń oportunistycznych.
Inhibitor TNF po leczeniu kladrybiną, fludarabiną, klofarabiną lub nelarabinąkolejność włączenia · inhibitory czynnika martwicy nowotworówinne zalecenieLimfopenia po tych lekach utrzymuje się długo po ostatniej dawce. Inhibitor TNF należy włączać dopiero po potwierdzeniu odbudowy liczby limfocytów i neutrofili w morfologii.

Źródła

  1. Beaugerie L. Immunosuppression-related lymphomas and cancers in IBD: how can they be prevented? Dig Dis. 2012;30(4):415-9. doi: 10.1159/000338144. PMID: 22796808.
  2. Biancone L, Onali S, Petruzziello C, Calabrese E, Pallone F. Cancer and immunomodulators in inflammatory bowel diseases. Inflamm Bowel Dis. 2015;21(3):674-98. doi: 10.1097/MIB.0000000000000243. PMID: 25545375.
  3. Carvão J, Magno Pereira V, Jacinto F, Sousa Andrade C, Jasmins L. Hepatosplenic T-Cell Lymphoma: A Rare Complication of Monotherapy with Thiopurines in Crohn's Disease. GE Port J Gastroenterol. 2018;26(4):279-284. doi: 10.1159/000493350. PMID: 31328143.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneInfliksymab+ Szczepionka przeciw półpaścowiNie podawaj żywej szczepionki przeciw półpaścowi pacjentowi leczonemu infliksymabem.Przed szczepieniem przeciw półpaścowi powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz infliksymab, i zaszczep się wyłącznie szczepionką bez żywego wirusa.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Przed szczepieniem przeciw półpaścowi powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz infliksymab, i zaszczep się wyłącznie szczepionką bez żywego wirusa.

Infliksymab osłabia odporność, dlatego szczepionka przeciw półpaścowi zawierająca żywego, osłabionego wirusa może u ciebie wywołać groźne zakażenie. Taka szczepionka jest dla ciebie zakazana. Możesz natomiast zaszczepić się szczepionką, która nie zawiera żywego wirusa – jest bezpieczna i chroni przed półpaścem, na który przy tym leczeniu jesteś bardziej narażony.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wysypka z pęcherzykami na dużej części ciała
  • wysoka gorączka po szczepieniu
  • silne osłabienie, bóle głowy lub dezorientacja
  • kaszel lub duszność po szczepieniu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj żywej szczepionki przeciw półpaścowi pacjentowi leczonemu infliksymabem. ChPL żywej szczepionki przeciw półpaścowi wymienia leczenie immunosupresyjne w przeciwwskazaniach.[1] ChPL infliksymabu nie zaleca równoczesnego stosowania szczepionek zawierających żywe drobnoustroje.[2] Do ochrony przed półpaścem zastosuj szczepionkę rekombinowaną z adiuwantem, najlepiej przed rozpoczęciem leczenia infliksymabem, a gdy pacjent jest już leczony – w trakcie terapii, w porozumieniu z lekarzem prowadzącym.

Skutek kliniczny

Wniosek praktyczny – u pacjenta leczonego infliksymabem nie wolno stosować żywej szczepionki przeciw półpaścowi, a do szczepienia należy użyć szczepionki rekombinowanej. Żywa szczepionka u osoby z immunosupresją grozi rozsianym zakażeniem wirusem szczepionkowym, które może mieć ciężki przebieg. Szczepionka rekombinowana jest bezpieczna, choć odpowiedź immunologiczna na nią może być słabsza niż u osób bez leczenia immunosupresyjnego.

Mechanizm

Infliksymab hamuje czynnik martwicy nowotworów i osłabia odporność komórkową, która kontroluje namnażanie wirusa ospy wietrznej i półpaśca. Po podaniu żywej, atenuowanej szczepionki przeciw półpaścowi może to umożliwić niekontrolowane namnażanie szczepu szczepionkowego i rozsiane zakażenie, a jednocześnie osłabić odpowiedź immunologiczną na szczepienie. Rekombinowana szczepionka z adiuwantem nie zawiera żywego wirusa, więc nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, a leczenie immunosupresyjne może jedynie osłabić wytworzoną odporność.

Monitorować

  • rodzaj szczepionki przeciw półpaścowi przed wydaniem lub podaniem (żywa czy rekombinowana)
  • objawy rozsianego zakażenia wirusem ospy wietrznej i półpaśca, jeśli żywa szczepionka została omyłkowo podana
  • termin szczepienia względem planowanego rozpoczęcia leczenia infliksymabem

Bezpieczniejsze alternatywy

szczepionka przeciw półpaścowi

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka rekombinowana z adiuwantem (bez żywego wirusa)postać · szczepionka przeciw półpaścowiryzyko malejeSzczepionka rekombinowana nie zawiera żywego wirusa, a jej ChPL nie wymienia leczenia immunosupresyjnego w przeciwwskazaniach. U pacjentów leczonych infliksymabem szczepienie jest celowe ze względu na zwiększone ryzyko półpaśca, choć odpowiedź immunologiczna może być słabsza. Najkorzystniej zaszczepić pacjenta przed rozpoczęciem leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zostavax, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zostavax-100353400/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Remsima 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/remsima-100303921/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneInfliksymab+ Szczepionka przeciw cholerzeNie podawaj żywej, atenuowanej doustnej szczepionki przeciw cholerze osobie leczonej infliksymabem.Nie przyjmuj żywej szczepionki przeciw cholerze i przed wyjazdem zapytaj lekarza prowadzącego, czy możesz dostać szczepionkę z zabitymi bakteriami.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj żywej szczepionki przeciw cholerze i przed wyjazdem zapytaj lekarza prowadzącego, czy możesz dostać szczepionkę z zabitymi bakteriami.

Infliksymab osłabia odporność. Szczepionka przeciw cholerze zawierająca żywe, osłabione bakterie może u ciebie wywołać zakażenie, dlatego nie wolno jej przyjmować w czasie leczenia. Istnieje też szczepionka z zabitymi bakteriami, która jest bezpieczniejsza, ale może chronić słabiej. Niezależnie od szczepienia w podróży pij tylko bezpieczną wodę i jedz dobrze przygotowane posiłki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka
  • gorączka
  • wymioty
  • bóle brzucha
  • objawy odwodnienia, takie jak silne pragnienie, suchość w ustach, rzadkie oddawanie moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj żywej, atenuowanej doustnej szczepionki przeciw cholerze osobie leczonej infliksymabem. Jeśli przed podróżą potrzebna jest ochrona przed cholerą, rozważ szczepionkę inaktywowaną i poinformuj pacjenta, że odpowiedź może być słabsza, a zasady higieny żywności i wody pozostają podstawą profilaktyki. O możliwości podania szczepionki żywej po zakończeniu leczenia infliksymabem decyduje lekarz prowadzący.

Skutek kliniczny

Po żywej doustnej szczepionce przeciw cholerze możliwe jest zakażenie szczepem szczepionkowym z biegunką, gorączką i odwodnieniem, a ochrona przed cholerą może być niepełna. Po szczepionce inaktywowanej głównym problemem jest możliwa słabsza odpowiedź poszczepienna.

Mechanizm

Infliksymab blokuje TNF-alfa i osłabia odporność komórkową oraz humoralną. U osoby leczonej infliksymabem żywy, atenuowany szczep Vibrio cholerae może namnażać się w sposób niekontrolowany i wywołać zakażenie, a odpowiedź immunologiczna na szczepienie może być słabsza. Szczepionka inaktywowana nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale jej skuteczność także może być obniżona.

Monitorować

  • objawy zakażenia przewodu pokarmowego po przypadkowym podaniu szczepionki żywej (biegunka, gorączka, wymioty)
  • objawy odwodnienia
  • rodzaj szczepionki przeciw cholerze wydawanej pacjentowi leczonemu infliksymabem (żywa czy inaktywowana)

Bezpieczniejsze alternatywy

inaktywowana doustna szczepionka przeciw cholerze (zabite komórki Vibrio cholerae O1 z rekombinowaną podjednostką B toksyny cholery)

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka inaktywowana (zabite komórki Vibrio cholerae)postać · szczepionka przeciw cholerzeryzyko malejeSzczepionka inaktywowana nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym i nie jest przeciwwskazana u pacjenta leczonego infliksymabem. Odpowiedź poszczepienna może być słabsza, dlatego nadal należy zalecić ścisłą higienę żywności i wody w podróży.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vaxchora 4 × 108 do 2 × 109 żywotnych komórek żywego, atenuowanego szczepu CVD 103-HgR1 Vibrio cholerae, proszek i proszek musujący do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vaxchora-100442060/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Remsima 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/remsima-100303921/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flixabi 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/flixabi-100373360/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Inflectra 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/inflectra-100270720/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dukoral -, proszek musujący i zawiesina do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dukoral-100148596/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneJeżówka purpurowa+ InfliksymabJeżówki purpurowej nie stosuje się u pacjentów leczonych infliksymabem.Nie przyjmuj jeżówki, a jeśli masz infekcję, skontaktuj się z lekarzem, który prowadzi twoje leczenie infliksymabem.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj jeżówki, a jeśli masz infekcję, skontaktuj się z lekarzem, który prowadzi twoje leczenie infliksymabem.

Jeżówka pobudza układ odpornościowy, a infliksymab go wycisza, żeby opanować twoją chorobę. Przyjmowanie obu naraz może osłabić działanie leczenia i nasilić objawy choroby. Jeżówki nie stosuje się przy chorobach, na które podaje się infliksymab.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie bólu i obrzęku stawów
  • nawrót biegunki lub bólu brzucha
  • zaostrzenie zmian skórnych
  • gorączka lub objawy infekcji, które nie mijają
  • wysypka, swędzenie lub duszność po przyjęciu jeżówki
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jeżówki purpurowej nie stosuje się u pacjentów leczonych infliksymabem[1][2]. Jeśli pacjent sięga po jeżówkę z powodu infekcji, należy skierować go do lekarza prowadzącego, ponieważ ciężkie zakażenia wymagają oceny przed kolejnym podaniem infliksymabu[3]. Infekcje przeziębieniowe leczy się objawowo, bez preparatów immunostymulujących.

Skutek kliniczny

Teoretycznie możliwe osłabienie działania infliksymabu i zaostrzenie leczonej choroby autoimmunologicznej, takiej jak reumatoidalne zapalenie stawów, choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego czy łuszczyca. Sama choroba, z powodu której stosuje się infliksymab, jest przeciwwskazaniem do stosowania jeżówki[2][4].

Mechanizm

Jeżówka purpurowa działa immunostymulująco, a infliksymab hamuje odpowiedź immunologiczną poprzez blokowanie czynnika martwicy nowotworów alfa. Działania te są przeciwstawne. Jeżówki nie stosuje się w immunosupresji ani w chorobach autoimmunologicznych[1][2]. Przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami immunosupresyjnymi może dojść do zniesienia ich efektu[1].

Monitorować

  • aktywność choroby podstawowej (objawy zaostrzenia)
  • objawy zakażenia (gorączka, kaszel, ropne wydzieliny)
  • aktywność enzymów wątrobowych, jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie metotreksat

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Echinerba 80 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/echinerba-100199659/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Echinapur 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/echinapur-100021068/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Remsima 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/remsima-100303921/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Succus Echinaceae Phytopharm 2,425 g/2,5 ml, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/succus-echinaceae-phytopharm-100064155/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneMetyloprednizolon+ Szczepionka przeciw poliomyelitisSzczepionkę inaktywowaną przeciw poliomyelitis można podać pacjentowi leczonemu metyloprednizolonem, ale przy dawkach immunosupresyjnych należy liczyć się ze słabszą odpowiedzią.Przed szczepieniem powiedz lekarzowi, że przyjmujesz metyloprednizolon, w jakiej dawce i od kiedy, a sterydu nie odstawiaj samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Przed szczepieniem powiedz lekarzowi, że przyjmujesz metyloprednizolon, w jakiej dawce i od kiedy, a sterydu nie odstawiaj samodzielnie.

Metyloprednizolon w większych dawkach osłabia odporność, dlatego szczepionka przeciw poliomyelitis może słabiej zadziałać. Szczepionka podawana w zastrzyku nie zawiera żywego wirusa i jest bezpieczna, choć ochrona może być mniejsza. Szczepionek z żywym wirusem nie podaje się osobom przyjmującym duże dawki sterydów.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, osłabienie lub bóle mięśni po szczepieniu, które nie mijają po kilku dniach
  • nagłe osłabienie lub niedowład kończyn
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Szczepionkę inaktywowaną przeciw poliomyelitis można podać pacjentowi leczonemu metyloprednizolonem, ale przy dawkach immunosupresyjnych należy liczyć się ze słabszą odpowiedzią. Jeśli to możliwe, szczepienie planuje się przed rozpoczęciem leczenia immunosupresyjnego albo po jego zakończeniu, a w razie wątpliwości co do ochrony rozważa się dawkę uzupełniającą. U pacjentów przyjmujących immunosupresyjne dawki kortykosteroidów nie podaje się szczepionek żywych ani żywych atenuowanych, w tym doustnej szczepionki przeciw poliomyelitis.[1][2] Krótkie leczenie małymi dawkami, terapia zastępcza oraz kortykosteroidy miejscowe nie wymagają zmiany planu szczepień.

Skutek kliniczny

Przy szczepionce inaktywowanej możliwa słabsza lub niepełna odpowiedź poszczepienna i niewystarczająca ochrona przed poliomyelitis. Przy szczepionce żywej doustnej u osoby z immunosupresją możliwe porażenne poliomyelitis wywołane wirusem szczepionkowym.

Mechanizm

Metyloprednizolon w dawkach immunosupresyjnych hamuje odpowiedź immunologiczną, co może osłabić wytwarzanie przeciwciał po szczepieniu przeciw poliomyelitis. Przy szczepionce żywej atenuowanej (doustnej) immunosupresja zwiększa dodatkowo ryzyko namnażania się wirusa szczepionkowego i zachorowania. Szczepionka inaktywowana podawana we wstrzyknięciu nie zawiera żywego wirusa, więc nie grozi zakażeniem, a jedynie słabszą ochroną.

Metabolizm i transportery

  • Metyloprednizolon: substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • rodzaj szczepionki (inaktywowana czy żywa doustna)
  • dawka i czas trwania leczenia metyloprednizolonem
  • u pacjentów z głęboką immunosupresją – ewentualna ocena odpowiedzi poszczepiennej

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka żywa atenuowana (doustna)postać · szczepionka przeciw poliomyelitisryzyko rośniePrzy immunosupresyjnych dawkach kortykosteroidów szczepionki żywe atenuowane są przeciwwskazane ze względu na ryzyko zakażenia wirusem szczepionkowym.
Dawka nieimmunosupresyjna lub terapia zastępczadawka · metyloprednizolonryzyko malejeMałe dawki i terapia zastępcza nie hamują istotnie odpowiedzi immunologicznej, szczepienie można przeprowadzić według planu.
Miejscowa (skóra, wziewnie, dostawowo)droga podania · metyloprednizolonryzyko malejeKortykosteroidy stosowane miejscowo nie powodują immunosupresji ogólnoustrojowej istotnej dla szczepienia.
Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia immunosupresyjnegokolejność włączenia · metyloprednizoloninne zalecenieGdy leczenie jest planowane, korzystniej zaszczepić pacjenta przed jego rozpoczęciem, aby uzyskać pełną odpowiedź poszczepienną.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medrol 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/medrol-100042308/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Metypred 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/metypred-100043609/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Meprelon. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/meprelon-100238945/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSelektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid)+ Inhibitory czynnika martwicy nowotworów (np. adalimumab, etanercept, golimumab) klasaJednoczesnego stosowania selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora TNF należy unikać, a gdy specjalista uzna je za konieczne, wymaga ono ścisłej kontroli w kierunku zakażeń.Nie łącz tych leków na własną rękę i upewnij się, że każdy lekarz prowadzący wie o obu lekach.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz tych leków na własną rękę i upewnij się, że każdy lekarz prowadzący wie o obu lekach.

Oba leki osłabiają działanie układu odpornościowego, a przyjmowane razem osłabiają je jeszcze bardziej. Zwiększa to ryzyko poważnych zakażeń, na przykład zapalenia płuc, półpaśca czy gruźlicy. Dotyczy to połączeń leków takich jak adalimumab, etanercept czy infliksymab z lekami takimi jak tofacytynib, abatacept, fingolimod czy leflunomid. Lekarz łączy takie leki tylko wtedy, gdy uzna to za konieczne, i regularnie kontroluje wyniki badań.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • uporczywy kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
  • nocne poty i utrata masy ciała
  • bolesna wysypka z pęcherzykami
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi lub osłabienie kończyn
  • nowe lub zmieniające się zmiany na skórze
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Jednoczesnego stosowania selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora TNF należy unikać, a gdy specjalista uzna je za konieczne, wymaga ono ścisłej kontroli w kierunku zakażeń. Łączenia inhibitora TNF z innym lekiem biologicznym lub celowanym, takim jak abatacept, tofacytynib, natalizumab, belatacept czy inebilizumab, nie zaleca się, a dla części z nich takie skojarzenie jest wymienione w ChPL jako przeciwwskazane lub niezalecane. Połączenie z leflunomidem bywa świadomie stosowane w reumatologii, ale wymaga regularnej kontroli morfologii i aktywności enzymów wątrobowych. Przy zamianie leku z jednej grupy na lek z drugiej należy uwzględnić długi okres działania obu grup i czas potrzebny na odbudowę odporności, a przy leflunomidzie i teriflunomidzie rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy wykluczyć gruźlicę utajoną oraz zakażenie HBV i nie podawać szczepionek żywych. Przy efgartigimodzie alfa i imlifidazie należy ustalić odstęp czasowy od podania przeciwciała anty-TNF ze względu na ryzyko jego przyspieszonego usunięcia lub rozłożenia.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, w tym zakażeń oportunistycznych, reaktywacji gruźlicy, wirusowego zapalenia wątroby typu B i półpaśca. Przy lekach działających na migrację limfocytów, zwłaszcza natalizumabie, rośnie ryzyko postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Długotrwała, głęboka immunosupresja może sprzyjać rozwojowi nowotworów, szczególnie chłoniaków i nowotworów skóry. W badaniach łączenia leków biologicznych zwiększeniu liczby ciężkich zakażeń zwykle nie towarzyszyła lepsza skuteczność.

Mechanizm

Obie grupy hamują odpowiedź immunologiczną różnymi drogami. Inhibitory TNF blokują kluczową cytokinę obrony przed bakteriami wewnątrzkomórkowymi, prątkami i grzybami. Selektywne leki immunosupresyjne działają m.in. przez zmniejszenie liczby lub zatrzymanie limfocytów w węzłach chłonnych, blokowanie kostymulacji limfocytów T, hamowanie syntezy nukleotydów, hamowanie kinaz JAK lub deplecję limfocytów B. Efekty sumują się, co pogłębia osłabienie odporności. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i jest wspólna dla większości leków obu grup, z wyjątkiem apremilastu i nerandomilastu o słabym działaniu immunosupresyjnym oraz efgartigimodu alfa i imlifidazy, które dodatkowo wpływają na usuwanie lub rozkład przeciwciał.

Monitorować

  • objawy zakażeń, w tym gorączka, kaszel, zmiany skórne
  • morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów i neutrofilów
  • aktywność enzymów wątrobowych
  • badanie w kierunku gruźlicy utajonej przed leczeniem i przy objawach
  • markery zakażenia HBV i HCV
  • nowe objawy neurologiczne przy natalizumabie, ozanimodzie i fingolimodzie
  • badanie skóry w kierunku nowotworów

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń przy łączeniu leków immunosupresyjnych jest wyraźnie większe, zwłaszcza przy współistniejącej cukrzycy, chorobach płuc lub stosowaniu glikokortykosteroidów.
Okres działania poprzedniego lekuodstep · selektywne leki immunosupresyjneinne zaleceniePrzy zamianie leku z jednej grupy na lek z drugiej działanie immunosupresyjne poprzedniego leku utrzymuje się przez tygodnie lub miesiące. Należy uwzględnić okres półtrwania, czas odnowy limfocytów, a przy leflunomidzie i teriflunomidzie rozważyć przyspieszoną eliminację.
Długotrwałe stosowanieczas leczenia · pacjentryzyko rośnieDługotrwałe skojarzenie zwiększa ryzyko zakażeń oportunistycznych, PML i nowotworów, w tym chłoniaków i nowotworów skóry niebędących czerniakiem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gilenya 0,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gilenya-100244377/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fingolimod Teva 0,25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fingolimod-teva-100421945/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fingolimod Accord 0,5 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fingolimod-accord-100439170/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Teriflunomide Accord 14 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/teriflunomide-accord-100476696/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego AUBAGIO 7 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/aubagio-100304493/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hefiya 40 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/hefiya-100409460/
  7. Charakterystyka Produktu Leczniczego Yuflyma 40 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/yuflyma-100448648/
  8. Charakterystyka Produktu Leczniczego Humira 40 mg, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/humira-100087630/
  9. Charakterystyka Produktu Leczniczego Enbrel 50 mg, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/enbrel-100211923/
  10. Charakterystyka Produktu Leczniczego Erelzi 25 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/erelzi-100391517/
  11. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fubelv 25 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fubelv-100539910/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka BCG+ InfliksymabNie stosuje się dopęcherzowej immunoterapii BCG u pacjenta leczonego infliksymabem.Jeśli przyjmujesz infliksymab, powiedz o tym urologowi albo lekarzowi przed każdym podaniem BCG i nie przyjmuj wlewki ani szczepienia bez jego decyzji.opóźniony (dni)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz infliksymab, powiedz o tym urologowi albo lekarzowi przed każdym podaniem BCG i nie przyjmuj wlewki ani szczepienia bez jego decyzji.

Infliksymab osłabia odporność, a szczepionka BCG zawiera żywe, osłabione bakterie. Gdy przyjmujesz infliksymab, te bakterie mogą rozprzestrzenić się po organizmie i wywołać groźne zakażenie. Dotyczy to zarówno wlewek BCG do pęcherza w leczeniu raka, jak i szczepienia przeciw gruźlicy, także u niemowląt, których mamy przyjmowały infliksymab w ciąży. Tych leków nie łączy się ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka trwająca dłużej niż dobę albo dreszcze
  • nocne poty i niezamierzone chudnięcie
  • uporczywy kaszel lub duszność
  • silne pieczenie przy oddawaniu moczu lub krew w moczu
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • u niemowlęcia – gorączka, obrzęk lub ropień w miejscu szczepienia, powiększone węzły chłonne
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Nie stosuje się dopęcherzowej immunoterapii BCG u pacjenta leczonego infliksymabem.[1][2] Infliksymabu nie łączy się też ze szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje ani z czynnikami zakaźnymi o zastosowaniu terapeutycznym.[3] Decyzję o sposobie leczenia raka pęcherza albo o przerwaniu infliksymabu podejmują wspólnie urolog lub onkolog i lekarz prowadzący leczenie biologiczne. Niemowlęciu narażonemu na infliksymab w okresie życia płodowego nie podaje się szczepionki BCG przez 12 miesięcy po porodzie, chyba że stężenie infliksymabu u dziecka jest niewykrywalne albo lek podawano wyłącznie w pierwszym trymestrze ciąży.[3]

Skutek kliniczny

Grozi miejscowe lub uogólnione zakażenie prątkami BCG, w tym rozsiana choroba BCG, która może zagrażać życiu. Skuteczność immunoterapii BCG raka pęcherza moczowego może być zmniejszona.

Mechanizm

Infliksymab blokuje czynnik martwicy nowotworów alfa, który jest niezbędny do tworzenia ziarniniaków i kontrolowania zakażeń prątkami. U pacjenta leczonego infliksymabem żywe, atenuowane prątki BCG mogą namnażać się bez kontroli układu odpornościowego, a jednocześnie słabnie odpowiedź immunologiczna, od której zależy działanie przeciwnowotworowe BCG podanego do pęcherza.

Monitorować

  • objawy uogólnionego zakażenia – gorączka utrzymująca się powyżej doby, dreszcze, poty nocne, utrata masy ciała
  • objawy ze strony układu moczowego – nasilone pieczenie, krwiomocz, częstomocz
  • objawy ze strony płuc i wątroby – kaszel, duszność, żółtaczka
  • u niemowląt matek leczonych infliksymabem – stężenie infliksymabu przed planowanym szczepieniem BCG

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≤ 12 miesięcy po porodzie, niemowlę narażone na infliksymab w okresie życia płodowegopacjentinne zalecenieNiemowlęciu narażonemu na infliksymab w okresie życia płodowego nie podaje się szczepionki BCG przez 12 miesięcy po porodzie. Wcześniejsze szczepienie można rozważyć, gdy stężenie infliksymabu u dziecka jest niewykrywalne albo lek podawano wyłącznie w pierwszym trymestrze ciąży, a szczepienie przynosi wyraźną korzyść.
Niemowlę karmione piersią przez matkę przyjmującą infliksymabwiek · pacjentinne zalecenieNiemowlęciu karmionemu piersią przez matkę przyjmującą infliksymab nie podaje się szczepionki zawierającej żywe drobnoustroje, chyba że stężenie infliksymabu u dziecka jest niewykrywalne.
Śródskórnie – szczepienie przeciwgruźliczedroga podania · szczepionka BCGinne zalecenieSzczepienia przeciwgruźliczego żywą szczepionką BCG nie wykonuje się w trakcie leczenia infliksymabem. Termin szczepienia ustala lekarz prowadzący leczenie biologiczne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Remsima 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/remsima-100303921/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw durowi brzusznemu+ InfliksymabNie podawaj żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu infliksymabem.Nie przyjmuj szczepionki przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach i przed wyjazdem zapytaj lekarza o szczepionkę w zastrzyku.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj szczepionki przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach i przed wyjazdem zapytaj lekarza o szczepionkę w zastrzyku.

Infliksymab osłabia odporność, a szczepionka przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach zawiera żywe, osłabione bakterie. Gdy odporność jest obniżona, te bakterie mogą wywołać zakażenie, a szczepienie może słabiej chronić. Dlatego tej szczepionki w kapsułkach nie stosuje się razem z infliksymabem. Istnieje szczepionka w zastrzyku, która nie zawiera żywych bakterii.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka
  • biegunka lub wymioty
  • silny ból brzucha
  • dreszcze i ogólne złe samopoczucie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu infliksymabem[1]. Przed podróżą do rejonu endemicznego wybierz szczepionkę wstrzykiwaną, która nie zawiera żywych bakterii, i najlepiej zaplanuj ją przed rozpoczęciem leczenia biologicznego lub w porozumieniu z lekarzem prowadzącym. Jeśli żywa szczepionka została już przyjęta, poinformuj lekarza i obserwuj pacjenta pod kątem objawów zakażenia.

Skutek kliniczny

Teoretycznie możliwe jest zakażenie szczepem szczepionkowym u pacjenta leczonego infliksymabem oraz niewystarczająca ochrona przed durem brzusznym. Żywej doustnej szczepionki nie podaje się osobom otrzymującym leki immunosupresyjne[1]. Szczepionek zawierających żywe drobnoustroje nie łączy się z infliksymabem[2].

Mechanizm

Infliksymab hamuje czynnik martwicy nowotworów alfa i osłabia odporność komórkową, a doustna szczepionka przeciw durowi brzusznemu zawiera żywe, atenuowane bakterie Salmonella Typhi szczepu Ty 21a. U osoby z osłabioną odpornością organizm może nie opanować namnażania szczepu szczepionkowego, a odpowiedź immunologiczna na szczepienie może być słabsza.

Monitorować

  • gorączka po szczepieniu
  • biegunka, wymioty, bóle brzucha
  • objawy uogólnionego zakażenia

Bezpieczniejsze alternatywy

szczepionka polisacharydowa Vi przeciw durowi brzusznemu (wstrzykiwana)inaktywowana całokomórkowa szczepionka przeciw durowi brzusznemu (wstrzykiwana)

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka wstrzykiwana, niezawierająca żywych bakteriipostać · szczepionka przeciw durowi brzusznemuryzyko malejeWstrzykiwane szczepionki przeciw durowi brzusznemu nie zawierają żywych drobnoustrojów, więc nie niosą ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym. U pacjenta leczonego infliksymabem odpowiedź na szczepienie może być jednak słabsza, dlatego najlepiej szczepić przed rozpoczęciem leczenia biologicznego lub zaplanować termin z lekarzem prowadzącym.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Remsima 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/remsima-100303921/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.