Interakcje / Iwabradyna / Iwabradyna i pirydostygmina
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja
Połączenie można stosować, ale tylko z kontrolą częstości pracy serca.
Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, mierz tętno w spoczynku i zgłoś lekarzowi, jeśli jest wolniejsze niż zwykle lub źle się czujesz.
Niekorzystna interakcjaIwabradyna+ PirydostygminaPołączenie można stosować, ale tylko z kontrolą częstości pracy serca.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, mierz tętno w spoczynku i zgłoś lekarzowi, jeśli jest wolniejsze niż zwykle lub źle się czujesz.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, mierz tętno w spoczynku i zgłoś lekarzowi, jeśli jest wolniejsze niż zwykle lub źle się czujesz.
Oba leki mogą zwalniać pracę serca, a razem robią to silniej. Zbyt wolne tętno może powodować zawroty głowy, osłabienie, a nawet omdlenie. Lekarz może zalecić je razem, ale wtedy trzeba kontrolować tętno.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- nietypowe zmęczenie lub osłabienie
- bardzo wolne albo nierówne bicie serca
- duszność
- błyski lub jasne plamy w polu widzenia
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować, ale tylko z kontrolą częstości pracy serca. Iwabradyny nie rozpoczyna się, gdy spoczynkowa częstość pracy serca jest niższa niż 70 uderzeń na minutę[1]. U pacjenta przyjmującego pirydostygminę oceń tętno spoczynkowe przed włączeniem iwabradyny i po każdej zmianie dawki któregokolwiek z leków. Kontroluj stężenie potasu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu tiazydowych lub pętlowych leków moczopędnych[1]. Przy objawowej bradykardii zmniejsz dawkę iwabradyny albo ją odstaw.
Skutek kliniczny
Nasilona bradykardia zatokowa z zawrotami głowy, osłabieniem i omdleniami. Przy zwolnieniu rytmu serca iwabradyna może nasilać wydłużenie odstępu QT[1]. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, która w połączeniu z bradykardią sprzyja ciężkim arytmiom[1].
Mechanizm
Pirydostygmina hamuje acetylocholinesterazę i zwiększa stężenie acetylocholiny także w sercu. Wzmacnia to działanie nerwu błędnego na węzeł zatokowy i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Iwabradyna zwalnia rytm zatokowy niezależnie od tego mechanizmu, przez hamowanie prądu If w węźle zatokowym. Oba leki obniżają częstość pracy serca, a ich działania się sumują.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- częstość pracy serca w spoczynku
- EKG (rytm, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, odstęp QT)
- stężenie potasu w surowicy
- objawy bradykardii: zawroty głowy, omdlenia, męczliwość
Kiedy ocena się zmienia
| Iwabradyna dołączana do trwającego leczenia pirydostygminąkolejność włączenia · iwabradyna | inne zalecenie | Przed włączeniem iwabradyny oceń tętno spoczynkowe w czasie leczenia pirydostygminą. Iwabradyny nie rozpoczyna się przy częstości poniżej 70 uderzeń na minutę. |
| Zwiększenie dawki pirydostygminydawka · pirydostygmina | ryzyko rośnie | Zwiększenie dawki pirydostygminy nasila działanie wagotoniczne i ryzyko bradykardii. Po każdej zmianie dawki skontroluj tętno. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Disocor 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/disocor-100359229/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Disocor. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/disocor-100359229/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Alkohol przy tych lekach
Interakcja o niejasnym znaczeniuIwabradynaa alkoholNie ma przeciwwskazania do okazjonalnego spożycia małej ilości alkoholu.Jeśli pijesz alkohol, pij tylko niewielką ilość i nie prowadź pojazdów po jego wypiciu.szybki (godziny)teoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Jeśli pijesz alkohol, pij tylko niewielką ilość i nie prowadź pojazdów po jego wypiciu.
Producent leku nie podaje informacji o alkoholu, a badań nad tym połączeniem brakuje. Iwabradyna zwalnia pracę serca, a alkohol może obniżać ciśnienie i wywoływać zawroty głowy. Przy większej ilości alkoholu te objawy mogą się nasilić. Jeśli chorujesz na serce, i tak ograniczaj alkohol.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy lub uczucie omdlenia
- bardzo wolne tętno
- kołatanie lub nieregularne bicie serca
- osłabienie lub duszność
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie ma przeciwwskazania do okazjonalnego spożycia małej ilości alkoholu. Pacjentowi z chorobą wieńcową lub niewydolnością serca należy zalecić unikanie większych ilości alkoholu, ze względu na chorobę podstawową. Po alkoholu nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Jeśli pojawią się zawroty głowy, omdlenie, bardzo wolne tętno lub kołatanie serca, trzeba przerwać picie i skontaktować się z lekarzem.
Skutek kliniczny
Przy umiarkowanym spożyciu istotne klinicznie nasilenie działania jest mało prawdopodobne. Przy większych ilościach alkoholu możliwe są zawroty głowy, spadek ciśnienia, osłabienie, wolna czynność serca oraz kołatanie lub zaburzenia rytmu. Alkohol może też pogarszać koncentrację podczas prowadzenia pojazdów.
Mechanizm
ChPL iwabradyny nie wspomina o alkoholu, a w dostępnym materiale nie ma badań nad tym połączeniem.[1] Interakcja ma więc charakter teoretyczny i farmakodynamiczny. Iwabradyna zwalnia rytm serca i może powodować bradykardię. Alkohol rozszerza naczynia i może obniżać ciśnienie, a w większych ilościach bywa przyczyną zaburzeń rytmu serca. Oba efekty mogą się nakładać, szczególnie przy upojeniu. Iwabradyna jest metabolizowana przez CYP3A4 i nie ma danych, że alkohol istotnie zmienia jej stężenie.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- tętno spoczynkowe
- ciśnienie tętnicze
- zawroty głowy i omdlenia
- kołatanie serca lub nieregularne bicie serca
Kiedy ocena się zmienia
| Duża jednorazowa ilość (upojenie alkoholowe)ilość alkoholu · alkohol | ryzyko rośnie | Przy dużej jednorazowej ilości alkoholu rośnie ryzyko spadku ciśnienia, nasilonej bradykardii i zaburzeń rytmu. Pacjenta należy pouczyć o objawach alarmowych i o nieprowadzeniu pojazdów. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Disocor 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/disocor-100359229/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Disocor. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/disocor-100359229/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Interakcja nieistotna kliniczniePirydostygminaa alkoholNie trzeba zmieniać dawkowania pirydostygminy ani schematu leczenia z powodu okazjonalnego spożycia alkoholu.Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale unikaj picia większych ilości i nie zmieniaj samodzielnie dawki leku.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale unikaj picia większych ilości i nie zmieniaj samodzielnie dawki leku.
Nie stwierdzono, aby alkohol wchodził w szkodliwe interakcje z tym lekiem. Niewielka ilość alkoholu nie powinna zmieniać jego działania. Większe ilości alkoholu mogą jednak nasilić osłabienie mięśni, które daje sama miastenia, a także nudności lub biegunkę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilone osłabienie mięśni po alkoholu
- opadanie powiek lub podwójne widzenie
- trudności z przełykaniem lub mówieniem
- duszność
- nudności lub biegunka
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie trzeba zmieniać dawkowania pirydostygminy ani schematu leczenia z powodu okazjonalnego spożycia alkoholu. Pacjentowi z miastenią warto zalecić umiar w piciu ze względu na samą chorobę.
Skutek kliniczny
Umiarkowane spożycie alkoholu nie powinno zmieniać skuteczności ani bezpieczeństwa pirydostygminy. Po większej ilości alkoholu możliwe jest przejściowe nasilenie osłabienia mięśni typowego dla miastenii oraz nasilenie dolegliwości żołądkowo-jelitowych, takich jak nudności czy biegunka, które występują też jako działania niepożądane pirydostygminy.
Mechanizm
Nie opisano klinicznie istotnej interakcji farmakokinetycznej ani farmakodynamicznej między pirydostygminą a etanolem. Charakterystyki produktów pirydostygminy nie wymieniają alkoholu w przeciwwskazaniach ani w interakcjach[1]. Pirydostygmina jest czwartorzędowym związkiem amoniowym, który słabo przenika do ośrodkowego układu nerwowego i nie jest metabolizowany przez układ cytochromu P450, dlatego interakcja metaboliczna z etanolem jest mało prawdopodobna. Teoretycznie etanol w dużych dawkach może osłabiać przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i nasilać męczliwość mięśni, co u chorego na miastenię może częściowo maskować efekt leczenia. Jest to jednak działanie alkoholu na samą chorobę, a nie potwierdzona interakcja z lekiem.
Monitorować
- nasilenie osłabienia mięśni po spożyciu alkoholu
- dolegliwości żołądkowo-jelitowe
Kiedy ocena się zmienia
| Duże ilości alkoholu lub upijanie sięilość alkoholu · pacjent | inne zalecenie | Duże dawki etanolu mogą osłabiać przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i nasilać objawy miastenii, co może być mylnie interpretowane jako niedostateczna skuteczność pirydostygminy. Należy zalecić unikanie dużych ilości alkoholu i nie zwiększać dawki leku bez oceny lekarza. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mestinon 60 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mestinon-100116797/
Inne interakcje tych leków 152
Połączenie przeciwwskazaneAmikacyna+ PirydostygminaNie stosuj amikacyny u pacjenta z miastenią leczonego pirydostygminą – wybierz antybiotyk spoza grupy aminoglikozydów zgodnie z antybiogramem, unikając także innych leków pogarszających przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.Zawsze mów lekarzowi, że przyjmujesz pirydostygminę i chorujesz na miastenię, zanim dostaniesz antybiotyk, a przy nagłym osłabieniu lub duszności natychmiast wezwij pomoc.szybki (godziny)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Zawsze mów lekarzowi, że przyjmujesz pirydostygminę i chorujesz na miastenię, zanim dostaniesz antybiotyk, a przy nagłym osłabieniu lub duszności natychmiast wezwij pomoc.
Amikacyna to antybiotyk, który może osłabiać przekazywanie sygnałów z nerwów do mięśni. Pirydostygmina działa odwrotnie i pomaga mięśniom pracować przy miastenii. Gdy chorujesz na miastenię, amikacyna może nagle nasilić osłabienie mięśni, także tych, które odpowiadają za oddychanie, dlatego tych leków się nie łączy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nagłe nasilenie osłabienia mięśni
- opadanie powiek lub podwójne widzenie
- trudności z połykaniem lub mówieniem
- duszność lub płytki oddech
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Nie stosuj amikacyny u pacjenta z miastenią leczonego pirydostygminą – wybierz antybiotyk spoza grupy aminoglikozydów zgodnie z antybiogramem, unikając także innych leków pogarszających przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Miastenia jest przeciwwskazaniem do stosowania amikacyny[1]. Jeśli podanie amikacyny jest bezwzględnie konieczne, prowadź je wyłącznie w warunkach szpitalnych z możliwością wsparcia oddechowego i ścisłą obserwacją siły mięśniowej. Przed zabiegiem chirurgicznym poinformuj anestezjologa o stosowaniu amikacyny[2]. Wstrzyknięcie soli wapnia może odwrócić blokadę nerwowo-mięśniową spowodowaną aminoglikozydami[2].
Skutek kliniczny
U pacjenta z miastenią leczonego pirydostygminą amikacyna może osłabić działanie leczenia, nasilić męczliwość i osłabienie mięśni, a w skrajnym przypadku wywołać przełom miasteniczny z niewydolnością oddechową. Miastenia jest przeciwwskazaniem do stosowania amikacyny[1].
Mechanizm
Amikacyna, jak inne aminoglikozydy, upośledza przewodnictwo nerwowo-mięśniowe – zmniejsza presynaptyczne uwalnianie acetylocholiny i osłabia odpowiedź receptora postsynaptycznego. Działa więc przeciwnie do pirydostygminy, która hamując acetylocholinoesterazę zwiększa ilość acetylocholiny w złączu. Aminoglikozydy nasilają blokadę nerwowo-mięśniową, co może doprowadzić do porażenia mięśni oddechowych[2]. Antybiotyki aminoglikozydowe i inne leki zakłócające przewodnictwo nerwowo-mięśniowe wchodzą w interakcje z pirydostygminą[3].
Monitorować
- siła mięśniowa i męczliwość
- czynność oddechowa (np. pojemność życiowa, saturacja)
- opadanie powiek i podwójne widzenie
- połykanie i mowa
Kiedy ocena się zmienia
| Inhalacja (postać liposomalna do nebulizacji)droga podania · amikacyna | ryzyko maleje | Przy podaniu wziewnym ekspozycja ogólnoustrojowa na amikacynę jest mniejsza niż przy podaniu dożylnym, ale ryzyka nasilenia miastenii nie można wykluczyć – wymagana ścisła obserwacja siły mięśniowej i oddychania. |
| Pirydostygmina stosowana z innego wskazania niż miasteniapostać · pacjent | inne zalecenie | Bez miastenii przeciwwskazanie chorobowe nie obowiązuje, jednak amikacyna nadal może osłabiać działanie pirydostygminy i nasilać blokadę nerwowo-mięśniową – konieczne monitorowanie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Biodacyna 125 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/biodacyna-100010350/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Amikacin B.Braun 2,5 mg/ml, roztwór do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/amikacin-b-braun-100256914/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mestinon 60 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mestinon-100116797/
Połączenie przeciwwskazaneDiltiazem+ IwabradynaNie łącz diltiazemu z iwabradyną.Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zmieni jeden z nich – nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.szybki (godziny)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zmieni jeden z nich – nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.
Diltiazem i iwabradyna zwalniają bicie serca, a diltiazem dodatkowo zwiększa ilość iwabradyny we krwi. Razem mogą zbyt mocno zwolnić serce, co grozi zawrotami głowy, omdleniem albo groźnymi zaburzeniami rytmu. Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo wolne bicie serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- duże zmęczenie i osłabienie
- duszność
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Nie łącz diltiazemu z iwabradyną.[1][2][3][4][5][6] Jeśli pacjent leczony iwabradyną wymaga antagonisty wapnia, zamiast diltiazemu stosuje się pochodną dihydropirydyny, np. amlodypinę lub lacydypinę, które nie wchodzą z iwabradyną w istotne interakcje.[4] Jeżeli pacjent już przyjmuje oba leki, należy pilnie skontaktować się z lekarzem prowadzącym, sprawdzić częstość akcji serca i EKG oraz ustalić, który lek zostanie zamieniony.
Skutek kliniczny
Skojarzenie powoduje dodatkowe zmniejszenie częstości pracy serca o 5 uderzeń na minutę.[4][6] Zwiększone stężenia iwabradyny wiążą się z ryzykiem nasilonej bradykardii.[5] Diltiazem dodatkowo zwalnia przewodzenie przedsionkowo-komorowe, co zwiększa ryzyko objawowej bradykardii i zaburzeń przewodzenia.
Mechanizm
Diltiazem jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4, a iwabradyna jest metabolizowana wyłącznie przez ten izoenzym, dlatego diltiazem zwiększa AUC iwabradyny 2–3-krotnie.[4][5] Oba leki niezależnie zmniejszają częstość akcji serca, więc ich działanie bradykardyzujące się sumuje.[1][3]
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- częstość akcji serca w spoczynku
- EKG – rytm i przewodzenie przedsionkowo-komorowe
- ciśnienie tętnicze
- objawy bradykardii – zawroty głowy, omdlenia, nasilone zmęczenie
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dilzem 120 retard 120 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dilzem-120-retard-100093850/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dilzem retard 90 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dilzem-retard-100019261/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxycardil 60 60 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oxycardil-60-100226400/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Disocor 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/disocor-100359229/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Corlentor 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/corlentor-100309310/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Ivabradine Accord 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ivabradine-accord-100391871/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Disocor. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/disocor-100359229/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dilzem 120 retard. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dilzem-120-retard-100093850/
Połączenie przeciwwskazaneGentamycyna+ PirydostygminaGentamycyny podawanej ogólnoustrojowo nie stosuje się u chorych na miastenię leczonych pirydostygminą.Zawsze mów lekarzowi i farmaceucie, że chorujesz na miastenię i przyjmujesz pirydostygminę, żeby dobrali ci antybiotyk z innej grupy.szybki (godziny)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Zawsze mów lekarzowi i farmaceucie, że chorujesz na miastenię i przyjmujesz pirydostygminę, żeby dobrali ci antybiotyk z innej grupy.
Gentamycyna to antybiotyk, który może osłabiać przekazywanie sygnałów z nerwów do mięśni. Przez to może znosić działanie pirydostygminy i nasilać objawy miastenii. W skrajnych przypadkach mięśnie oddechowe słabną tak bardzo, że trudno oddychać.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nagłe nasilenie osłabienia mięśni
- opadanie powiek
- podwójne widzenie
- trudności z połykaniem lub mówieniem
- duszność lub płytki oddech
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Gentamycyny podawanej ogólnoustrojowo nie stosuje się u chorych na miastenię leczonych pirydostygminą[1]. Zakażenie należy leczyć antybiotykiem z innej grupy, dobranym według wrażliwości drobnoustroju, z pominięciem leków również nasilających miastenię, takich jak fluorochinolony i makrolidy. Jeśli aminoglikozyd jest jedyną skuteczną opcją, podaje się go w szpitalu pod ścisłą obserwacją siły mięśniowej i wydolności oddechowej, z oznaczaniem stężenia gentamycyny i kontrolą czynności nerek[2].
Skutek kliniczny
Osłabienie działania pirydostygminy i zaostrzenie miastenii aż do przełomu miastenicznego z niewydolnością oddechową. Ryzyko rośnie przy kumulacji gentamycyny w niewydolności nerek i przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiotczających mięśnie w okresie okołooperacyjnym.
Mechanizm
Gentamycyna, jak inne aminoglikozydy, hamuje przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i nasila działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie[2]. Działa więc przeciwnie do pirydostygminy, która zwiększa ilość acetylocholiny w złączu nerwowo-mięśniowym, i może osłabić jej działanie[2][3]. U chorych na miastenię blokada przewodnictwa przez aminoglikozyd może przeważyć nad działaniem pirydostygminy.
Monitorować
- siła mięśni, w tym mięśni opuszkowych i powiek
- wydolność oddechowa
- stężenie gentamycyny w osoczu
- czynność nerek
- stopień zwiotczenia mięśni po znieczuleniu ogólnym
Kiedy ocena się zmienia
| Miejscowa (gąbka do rany)droga podania · gentamycyna | ryzyko maleje | Przy miejscowym podaniu gentamycyny ekspozycja ogólnoustrojowa jest mniejsza, ale u chorego na miastenię zaleca się obserwację siły mięśniowej i oddechu. |
| Upośledzona czynność nerekeGFR · pacjent | ryzyko rośnie | Gentamycyna kumuluje się przy upośledzonej czynności nerek, co nasila blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego i ryzyko przełomu miastenicznego. |
| Okres okołooperacyjny z lekami zwiotczającymikolejność włączenia · gentamycyna | ryzyko rośnie | Gentamycyna podana pozajelitowo przed, w trakcie lub po leku zwiotczającym nasila zwiotczenie mięśni, dlatego pod koniec znieczulenia należy monitorować stopień zwiotczenia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gentamicin B.Braun 1 mg/ml, roztwór do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gentamicin-b-braun-100223599/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gentamicin Noridem 20 mg/mL, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gentamicin-noridem-100415904/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mestinon 60 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mestinon-100116797/
Połączenie przeciwwskazaneInne leki nasercowe (np. iwabradyna, ranolazyna, mawakamten)+ Triazole (np. flukonazol, pozakonazol, worykonazol) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku nasercowego metabolizowanego przez CYP3A4 i leku przeciwgrzybiczego z grupy triazoli należy unikać tego połączenia, a gdy leczenie przeciwgrzybicze jest konieczne, wybrać lek bez hamowania CYP3A4 albo czasowo odstawić lek nasercowy.Jeśli przyjmujesz lek na serce i lekarz przepisuje Ci lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, przed pierwszą dawką powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie, bo to połączenie może wymagać zmiany leczenia.opóźniony (dni)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek na serce i lekarz przepisuje Ci lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, przed pierwszą dawką powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie, bo to połączenie może wymagać zmiany leczenia.
Niektóre leki przeciwgrzybicze, takie jak itrakonazol, worykonazol, pozakonazol, flukonazol i izawukonazol, spowalniają usuwanie z organizmu wybranych leków na serce. Dotyczy to ranolazyny, iwabradyny i mawakamtenu, których stężenie we krwi może wtedy niebezpiecznie wzrosnąć. Może to spowodować zbyt wolne bicie serca, groźne zaburzenia rytmu albo osłabienie pracy serca. Inne leki nasercowe, na przykład trimetazydyna, meldonium, koenzym Q10 czy preparaty z głogu, nie wchodzą w tę interakcję.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo wolne bicie serca
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy albo omdlenie
- błyski światła lub inne zaburzenia widzenia
- narastająca duszność, obrzęki nóg lub szybkie męczenie się
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu leku nasercowego metabolizowanego przez CYP3A4 i leku przeciwgrzybiczego z grupy triazoli należy unikać tego połączenia, a gdy leczenie przeciwgrzybicze jest konieczne, wybrać lek bez hamowania CYP3A4 albo czasowo odstawić lek nasercowy. Ranolazyna i iwabradyna są przeciwwskazane z itrakonazolem, worykonazolem i pozakonazolem. Z flukonazolem i izawukonazolem ranolazynę można stosować tylko w najmniejszej dawce po ostrożnym dostosowaniu, a iwabradynę rozpoczynać od najmniejszej dawki z kontrolą tętna. W przypadku mawakamtenu ChPL przewiduje przeciwwskazanie albo zmniejszenie dawki zależnie od fenotypu CYP2C19 i siły inhibitora, przy czym flukonazol i worykonazol jako jednoczesne inhibitory CYP2C19 i CYP3A4 są szczególnie niekorzystne[1]. Zmiana dawki mawakamtenu wymaga kontroli echokardiograficznej, także po odstawieniu triazolu[1]. Trimetazydyny, adenozyny, regadenozonu, meldonium, fosfokreatyny, ubidekarenonu i preparatów z głogu ta interakcja nie dotyczy.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia ranolazyny zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, a także zawrotów głowy, nudności i omdleń. Wzrost stężenia iwabradyny powoduje nadmierną bradykardię, zaburzenia widzenia w postaci fosfenów i ryzyko arytmii. Wzrost stężenia mawakamtenu może prowadzić do nadmiernego zmniejszenia kurczliwości lewej komory i niewydolności serca ze spadkiem frakcji wyrzutowej, a po odstawieniu triazolu do utraty skuteczności leczenia[1]. Największe ryzyko dotyczy połączeń z itrakonazolem, worykonazolem i pozakonazolem, mniejsze z flukonazolem i izawukonazolem.
Mechanizm
Interakcja dotyczy tylko tych leków nasercowych, których eliminacja zależy od CYP3A4, czyli ranolazyny, iwabradyny i mawakamtenu, a nie całej grupy A. Wszystkie triazole hamują CYP3A4, przy czym itrakonazol, worykonazol i pozakonazol są silnymi inhibitorami, a flukonazol i izawukonazol inhibitorami umiarkowanymi. Itrakonazol i pozakonazol hamują dodatkowo glikoproteinę P, co nasila wzrost stężenia ranolazyny. Flukonazol i worykonazol silnie hamują także CYP2C19, który jest głównym szlakiem metabolizmu mawakamtenu[2]. Do składowej farmakokinetycznej dochodzi addycja farmakodynamiczna, ponieważ ranolazyna oraz flukonazol, worykonazol, pozakonazol i itrakonazol wydłużają odstęp QT, iwabradyna przez bradykardię sprzyja arytmiom typu torsade de pointes, a itrakonazol ma ujemne działanie inotropowe, które sumuje się z działaniem mawakamtenu. Izawukonazol skraca odstęp QT, więc u niego składowa związana z QT nie występuje.
Monitorować
- tętno spoczynkowe przy iwabradynie
- EKG z oceną odstępu QT przy ranolazynie i iwabradynie
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- frakcja wyrzutowa lewej komory w echokardiografii przy mawakamtenie
- objawy niewydolności serca, takie jak duszność, obrzęki i spadek tolerancji wysiłku
- zawroty głowy, omdlenia i zaburzenia widzenia
Kiedy ocena się zmienia
| Jednorazowa dawka flukonazoluczas leczenia · triazole | ryzyko maleje | Jednorazowa dawka flukonazolu stosowana w kandydozie pochwy daje krótszą ekspozycję na inhibitor, ale ze względu na długi okres półtrwania flukonazolu hamowanie CYP3A4 i CYP2C19 utrzymuje się kilka dni, więc nadal wymagane jest monitorowanie tętna i objawów. |
| Okres po odstawieniu triazoluodstep · triazole | inne zalecenie | Itrakonazol i pozakonazol, a w mniejszym stopniu izawukonazol, długo utrzymują się w organizmie, dlatego ranolazynę lub iwabradynę należy włączać ponownie dopiero po wygaśnięciu działania hamującego, a przy mawakamtenie trzeba przewidzieć spadek jego stężenia i ponowną ocenę dawki. |
| Włączenie lub odstawienie triazolu w trakcie leczenia mawakamtenemkolejność włączenia · inne leki nasercowe | inne zalecenie | Mawakamten ma bardzo długi okres półtrwania, więc dołączenie triazolu powoduje powolne narastanie jego stężenia, a odstawienie triazolu stopniowy spadek, dlatego każda taka zmiana wymaga dostosowania dawki mawakamtenu i kontroli frakcji wyrzutowej w echokardiografii. |
| Umiarkowana lub ciężka niewydolność nerekeGFR · pacjent | ryzyko rośnie | Niewydolność nerek zwiększa ekspozycję na ranolazynę niezależnie od hamowania CYP3A4, więc połączenie ranolazyny z jakimkolwiek triazolem, także flukonazolem i izawukonazolem, należy wtedy traktować jako przeciwwskazane. |
Źródła
- Merali S, Bunn H, Sychterz C, Chiang M, Puli S, Sehnert AJ, et al. Exposure-Response Modeling and Simulation to Identify Optimal Mavacamten Posology When Coadministered with CYP3A4 and CYP2C19 Inhibitors in Patients with Obstructive HCM. J Clin Pharmacol. 2025;65(12):1802-1814. doi: 10.1002/jcph.70072. PMID: 40796530.
- Chiang M, Sychterz C, Perera V, Merali S, Palmisano M, Templeton IE, et al. Physiologically Based Pharmacokinetic Modeling and Simulation of Mavacamten Exposure with Drug-Drug Interactions from CYP Inducers and Inhibitors by CYP2C19 Phenotype. Clin Pharmacol Ther. 2023;114(4):922-932. doi: 10.1002/cpt.3005. PMID: 37467157.
Połączenie przeciwwskazaneInne leki nasercowe (np. iwabradyna, ranolazyna, mawakamten)+ Makrolidy (np. azytromycyna, klarytromycyna, roksytromycyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu makrolidu i leku nasercowego zależnego od CYP3A4 lub wpływającego na rytm serca należy unikać tego połączenia, a gdy antybiotyk jest konieczny, wybrać makrolid o najmniejszym ryzyku i kontrolować tętno oraz EKG.Jeśli przyjmujesz lek na serce i lekarz przepisuje ci antybiotyk z grupy makrolidów, powiedz mu o swoim leku na serce i zapytaj farmaceutę, czy te leki możesz bezpiecznie brać razem.opóźniony (dni)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek na serce i lekarz przepisuje ci antybiotyk z grupy makrolidów, powiedz mu o swoim leku na serce i zapytaj farmaceutę, czy te leki możesz bezpiecznie brać razem.
Niektóre antybiotyki z grupy makrolidów, zwłaszcza klarytromycyna, mogą zwiększać ilość w organizmie leków na serce takich jak iwabradyna, ranolazyna czy mawakamten. Może to nadmiernie zwolnić pracę serca, zaburzyć jego rytm albo osłabić siłę skurczu serca. Azytromycyna działa na te leki słabiej, ale też może zaburzać rytm serca. Ta interakcja nie dotyczy trimetazydyny, preparatów z głogu ani koenzymu Q10, czyli ubidekarenonu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- Bardzo wolne bicie serca albo uczucie, że serce bije nierówno
- Kołatanie serca
- Zawroty głowy, uczucie zbliżającego się omdlenia lub omdlenie
- Narastająca duszność, obrzęki nóg albo szybkie męczenie się
- Silne nudności lub zaburzenia widzenia
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu makrolidu i leku nasercowego zależnego od CYP3A4 lub wpływającego na rytm serca należy unikać tego połączenia, a gdy antybiotyk jest konieczny, wybrać makrolid o najmniejszym ryzyku i kontrolować tętno oraz EKG. Klarytromycyny nie należy łączyć z iwabradyną ani z ranolazyną, ponieważ jest to przeciwwskazane w ChPL, i zwykle najprościej zastąpić ją antybiotykiem z innej grupy. Jeśli klarytromycyna jest niezbędna, iwabradynę lub ranolazynę trzeba odstawić na czas leczenia i wznowić dopiero kilka dni po jego zakończeniu. U pacjenta przyjmującego mawakamten włączenie klarytromycyny wymaga decyzji kardiologa o zmniejszeniu dawki lub przerwie w leczeniu, zależnie od fenotypu CYP2C19, a azytromycyna nie wymaga zmiany dawki mawakamtenu. Azytromycynę, roksytromycynę i spiramycynę z iwabradyną lub ranolazyną stosuje się tylko po ocenie ryzyka wydłużenia QT, z wyrównaniem potasu i magnezu oraz z kontrolą EKG na początku leczenia.
Skutek kliniczny
Najgroźniejsze skutki to ciężka bradykardia, wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy połączeniu klarytromycyny z iwabradyną lub ranolazyną. Wzrost stężenia ranolazyny zwiększa też ryzyko zawrotów głowy, nudności i omdleń. Wzrost stężenia mawakamtenu może nadmiernie obniżyć frakcję wyrzutową lewej komory i wywołać objawy niewydolności serca. Połączenie klarytromycyny z iwabradyną lub ranolazyną jest ujęte w przeciwwskazaniach ChPL tych leków nasercowych, a przy azytromycynie i spiramycynie ryzyko dotyczy głównie sumowania wpływu na odstęp QT i rytm serca.
Mechanizm
Interakcja dotyczy leków nasercowych metabolizowanych przez CYP3A4, czyli iwabradyny, ranolazyny i mawakamtenu, a nie całej grupy. Klarytromycyna jest silnym, zależnym od mechanizmu inhibitorem CYP3A4 i inhibitorem glikoproteiny P, przez co znacznie zwiększa stężenie iwabradyny i ranolazyny oraz mawakamtenu. Roksytromycyna hamuje CYP3A4 słabiej, a azytromycyna i spiramycyna praktycznie nie hamują tego enzymu. Drugim, wspólnym dla wszystkich makrolidów mechanizmem jest wydłużanie odstępu QT, które sumuje się z wydłużeniem QT wywoływanym przez ranolazynę oraz z bradykardią wywoływaną przez iwabradynę, ponieważ zwolnienie rytmu sprzyja arytmii typu torsade de pointes[1]. Mawakamten nie wydłuża odstępu QT, więc u niego znaczenie ma wyłącznie składowa farmakokinetyczna.
Monitorować
- Częstość akcji serca, ze szczególną uwagą na bradykardię u osób przyjmujących iwabradynę
- EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia makrolidem
- Stężenie potasu i magnezu w surowicy
- Zawroty głowy, kołatania serca i omdlenia
- Objawy niewydolności serca i frakcja wyrzutowa lewej komory u osób przyjmujących mawakamten
Kiedy ocena się zmienia
| Kilka dni po ostatniej dawce klarytromycynyodstep · makrolidy | inne zalecenie | Hamowanie CYP3A4 przez klarytromycynę jest zależne od mechanizmu i utrzymuje się kilka dni po jej odstawieniu, dlatego iwabradynę lub ranolazynę wznawia się dopiero po tym czasie, a nie od razu po ostatniej dawce antybiotyku. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częściej występują bradykardia, zaburzenia elektrolitowe, choroba strukturalna serca i wielolekowość, co zwiększa ryzyko wydłużenia QT i arytmii przy łączeniu makrolidu z iwabradyną lub ranolazyną. |
Źródła
- Yu Y, Zhang M, Chen R, Liu F, Zhou P, Bu L, et al. Action potential response of human induced-pluripotent stem cell derived cardiomyocytes to the 28 CiPA compounds: A non-core site data report of the CiPA study. J Pharmacol Toxicol Methods. 2019;98:106577. doi: 10.1016/j.vascn.2019.04.003. PMID: 31022455.
Połączenie przeciwwskazaneInne leki nasercowe (np. iwabradyna, ranolazyna, mawakamten)+ Inhibitory proteazy (np. darunawir, atazanawir, rytonawir) klasaJednoczesnego stosowania inhibitora proteazy HIV i leku nasercowego zależnego od CYP3A4 należy unikać, ponieważ połączenie jest przeciwwskazane w ChPL albo wymaga zmiany leczenia.Jeśli bierzesz lek na serce i lek na HIV z grupy inhibitorów proteazy albo rytonawir w leczeniu COVID-19, nie łącz ich bez zgody lekarza i powiedz każdemu lekarzowi oraz farmaceucie o obu lekach.opóźniony (dni)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli bierzesz lek na serce i lek na HIV z grupy inhibitorów proteazy albo rytonawir w leczeniu COVID-19, nie łącz ich bez zgody lekarza i powiedz każdemu lekarzowi oraz farmaceucie o obu lekach.
Niektóre leki na HIV, takie jak rytonawir, darunawir czy atazanawir, mocno spowalniają usuwanie z organizmu części leków na serce. Dotyczy to zwłaszcza ranolazyny, iwabradyny i mawakamtenu, których może wtedy we krwi zrobić się za dużo. Może to spowodować groźne zwolnienie lub zaburzenia rytmu serca, omdlenia albo osłabienie pracy serca. Trimetazydyna, meldonium, koenzym Q10 i preparaty z głogu nie stwarzają tego problemu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo wolne bicie serca
- kołatanie serca lub nierówny rytm
- zawroty głowy lub omdlenie
- błyski lub jasne plamy w polu widzenia
- duszność, obrzęki nóg lub nagłe osłabienie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Jednoczesnego stosowania inhibitora proteazy HIV i leku nasercowego zależnego od CYP3A4 należy unikać, ponieważ połączenie jest przeciwwskazane w ChPL albo wymaga zmiany leczenia. Ranolazyna i iwabradyna są przeciwwskazane z silnymi inhibitorami CYP3A4, w tym z rytonawirem i innymi inhibitorami proteazy HIV, i należy je odstawić lub zastąpić innym lekiem. Mawakamtenu nie należy włączać u pacjenta leczonego wzmacnianym inhibitorem proteazy bez konsultacji kardiologicznej, a u osób słabo metabolizujących przez CYP2C19 połączenie jest przeciwwskazane. Dotyczy to także krótkiej kuracji nirmatrelwirem z rytonawirem w COVID-19, a po jej zakończeniu z ponownym włączeniem ranolazyny lub iwabradyny trzeba odczekać kilka dni[1]. Jeżeli lek nasercowy jest niezbędny, rozważ z lekarzem prowadzącym leczenie HIV zmianę schematu na niewzmacniany inhibitor integrazy.
Skutek kliniczny
Przy ranolazynie wzrost stężenia grozi wydłużeniem odstępu QT, częstoskurczem typu torsade de pointes, zawrotami głowy, nudnościami i omdleniami. Przy iwabradynie grozi ciężką bradykardią, blokiem przedsionkowo-komorowym, zaburzeniami widzenia typu fosfenów i arytmią komorową wtórną do bradykardii. Przy mawakamtenie grozi nadmiernym spadkiem frakcji wyrzutowej lewej komory i niewydolnością serca. Interakcja dotyczy wszystkich inhibitorów proteazy z listy, ale nie wszystkich leków nasercowych – leki nie zależne od CYP3A4 są wyjątkami.
Mechanizm
Inhibitory proteazy HIV, zwłaszcza wzmacniane rytonawirem lub kobicystatem, silnie hamują CYP3A4, a część z nich także glikoproteinę P[2]. Ranolazyna, iwabradyna i mawakamten są metabolizowane w dużej mierze przez CYP3A4, a ranolazyna jest dodatkowo substratem glikoproteiny P, dlatego ich stężenie we krwi wielokrotnie rośnie. Sakwinawir i atazanawir dodatkowo wydłużają odstęp PR lub QT, co sumuje się z wydłużeniem QT po ranolazynie i z bradykardią po iwabradynie. Hamowanie CYP3A4 przez rytonawir utrzymuje się jeszcze kilka dni po jego odstawieniu.
Monitorować
- częstość rytmu serca
- EKG z oceną odstępów QTc i PR
- ciśnienie tętnicze
- objawy niewydolności serca i frakcja wyrzutowa lewej komory przy mawakamtenie
- zawroty głowy, omdlenia i zaburzenia widzenia
Źródła
- Casey B, Vernick RC, Bahekar A, Patel D, Ncogo Alene I. Ranolazine Toxicity Secondary to Paxlovid. Cureus. 2023;15(4):e37153. doi: 10.7759/cureus.37153. PMID: 37153311.
- Maideen NMP, Kandasamy K, Balasubramanian R. Pharmacokinetic Interactions of Paxlovid Involving CYP3A Enzymes and P-gp Transporter: An Overview of Clinical Data. Curr Drug Metab. 2024;25(9):639-652. doi: 10.2174/0113892002320326250123082112. PMID: 39917926.
Połączenie przeciwwskazaneIwabradyna+ LefamulinaLefamuliny nie łączy się z iwabradyną – u pacjenta leczonego iwabradyną wybierz inny antybiotyk bez wpływu na QT i CYP3A4.Jeśli dostałeś lefamulinę, a przyjmujesz iwabradynę, nie zaczynaj antybiotyku i od razu skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, by dobrać inny antybiotyk.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli dostałeś lefamulinę, a przyjmujesz iwabradynę, nie zaczynaj antybiotyku i od razu skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, by dobrać inny antybiotyk.
Tych dwóch leków nie łączy się ze sobą. Antybiotyk lefamulina może zwiększyć ilość iwabradyny we krwi i zbyt mocno zwolnić pracę serca. Oba leki razem mogą też wywołać groźne zaburzenia rytmu serca.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo wolne bicie serca
- zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
- omdlenie
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- duszność lub nagłe osłabienie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Lefamuliny nie łączy się z iwabradyną – u pacjenta leczonego iwabradyną wybierz inny antybiotyk bez wpływu na QT i CYP3A4. Lefamuliny nie podaje się z substratami CYP3A wydłużającymi odstęp QT ani u pacjentów z istotną klinicznie bradykardią[1]. Jeśli lefamulina jest jedyną opcją, decyzję o czasowym odstawieniu iwabradyny podejmuje lekarz prowadzący, a przed włączeniem antybiotyku należy wyrównać potas i magnez oraz ocenić EKG.
Skutek kliniczny
Grozi nasilona bradykardia i wydłużenie odstępu QT z ryzykiem groźnych komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii lub hipomagnezemii[2].
Mechanizm
Lefamulina jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A, a iwabradyna jest metabolizowana wyłącznie przez CYP3A4, więc jej stężenie w osoczu może wzrosnąć[1][2]. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak diltiazem i werapamil, zwiększają AUC iwabradyny 2–3-krotnie[2]. Lefamulina wydłuża odstęp QT, a zwolnienie rytmu serca przez iwabradynę może to wydłużenie nasilać[1][2].
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- częstość pracy serca w spoczynku
- EKG z oceną odstępu QTc
- stężenie potasu i magnezu w surowicy
- objawy bradykardii (zawroty głowy, omdlenia)
Bezpieczniejsze alternatywy
amoksycylinaamoksycylina z kwasem klawulanowymcefuroksymceftriaksondoksycyklina
Kiedy ocena się zmienia
| Dożylnadroga podania · lefamulina | ryzyko maleje | Hamowanie CYP3A z istotnym wzrostem stężeń substratów opisano dla lefamuliny doustnej. Przy podaniu dożylnym część farmakokinetyczna może być słabsza, ale addycyjne ryzyko wydłużenia QT i bradykardii pozostaje, więc połączenie nadal jest przeciwwskazane. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Disocor 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/disocor-100359229/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Disocor. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 21.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/disocor-100359229/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 21.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 21.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneMikonazol+ IwabradynaU pacjenta leczonego iwabradyną preferuj przeciwgrzybicze leki dopochwowe, które nie hamują metabolizmu iwabradyny, na przykład nystatynę lub natamycynę.Zanim zaczniesz kurację dopochwową, zapytaj farmaceutę o inny lek przeciwgrzybiczy, a jeśli zostajesz przy tym, codziennie mierz tętno w spoczynku i zgłoś się do lekarza, gdy wyraźnie zwolni.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Zanim zaczniesz kurację dopochwową, zapytaj farmaceutę o inny lek przeciwgrzybiczy, a jeśli zostajesz przy tym, codziennie mierz tętno w spoczynku i zgłoś się do lekarza, gdy wyraźnie zwolni.
Lek przeciwgrzybiczy stosowany dopochwowo może w niewielkim stopniu przenikać do krwi i spowalniać usuwanie z organizmu leku na serce, który zwalnia tętno. Wtedy serce może bić wolniej niż powinno. Przy kremie lub aerozolu na skórę takie ryzyko praktycznie nie występuje, a przy żelu do jamy ustnej jest największe.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo wolne tętno
- zawroty głowy
- nagłe osłabienie lub nietypowe zmęczenie
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
U pacjenta leczonego iwabradyną preferuj przeciwgrzybicze leki dopochwowe, które nie hamują metabolizmu iwabradyny, na przykład nystatynę lub natamycynę. Jeśli mikonazol dopochwowy jest konieczny, kontroluj tętno spoczynkowe przez cały okres kuracji i kilka dni po jej zakończeniu, a przy wyraźnym zwolnieniu akcji serca lub objawach bradykardii skontaktuj pacjenta z lekarzem w sprawie dawki iwabradyny. Mikonazolu w postaci żelu do jamy ustnej nie łącz z iwabradyną.
Skutek kliniczny
Wzrost stężenia iwabradyny może prowadzić do nasilonej bradykardii.[1] Ryzyko jest największe przy mikonazolu podawanym do jamy ustnej, mniejsze przy dopochwowym, a przy stosowaniu na skórę praktycznie pomijalne.
Mechanizm
Mikonazol hamuje CYP3A4, czyli jedyny enzym metabolizujący iwabradynę, co może zwiększać jej stężenie w osoczu. Mikonazol działający ogólnoustrojowo hamuje CYP3A4 i CYP2C9, ale po podaniu miejscowym jego dostępność ogólnoustrojowa jest ograniczona, więc klinicznie istotne interakcje występują rzadko.[2] Iwabradyna jest metabolizowana wyłącznie przez CYP3A4, a silne inhibitory tego enzymu z grupy azolowych leków przeciwgrzybiczych, takie jak ketokonazol, zwiększają narażenie na iwabradynę 7–8 razy i są z nią przeciwwskazane.[1] Siła interakcji zależy więc głównie od drogi podania mikonazolu i ilości leku, która przenika do krwi.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- częstość pracy serca w spoczynku
- objawy bradykardii: zawroty głowy, nasilone zmęczenie, osłabienie, omdlenia
- EKG przy objawach zwolnienia akcji serca
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Na skórędroga podania · mikonazol | ryzyko maleje | Mikonazol stosowany na nieuszkodzoną skórę wchłania się w ilościach pomijalnych i nie zmienia stężenia iwabradyny w stopniu istotnym klinicznie. |
| Doustna (żel do jamy ustnej)droga podania · mikonazol | ryzyko rośnie | Mikonazol w żelu do jamy ustnej jest częściowo połykany i osiąga stężenia ogólnoustrojowe wystarczające do silnego hamowania CYP3A4, dlatego z iwabradyną należy go traktować jak przeciwwskazane azolowe leki przeciwgrzybicze. Wybierz nystatynę. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Disocor 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/disocor-100359229/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gyno-Femidazol 100 mg, tabletki dopochwowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gyno-femidazol-100027800/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gyno-Femidazol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gyno-femidazol-100027800/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Disocor. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/disocor-100359229/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.