Interakcje / Mesna
Mesna – interakcje
12 opisanych interakcji z lekami. Marki: Uromitexan.
3 niekorzystne · 7 nieistotne · 2 korzystne
Interakcje z innymi lekami 12
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja3
Niekorzystna interakcjaMesna+ WarfarynaKontroluj INR częściej po włączeniu mesny i po zakończeniu każdego cyklu, a dawkę warfaryny dostosuj do wyniku.Powiedz lekarzowi prowadzącemu chemioterapię, że bierzesz warfarynę, i częściej sprawdzaj INR w trakcie i po każdym cyklu leczenia.nieznanyopisy przypadków
Niekorzystna interakcja
Powiedz lekarzowi prowadzącemu chemioterapię, że bierzesz warfarynę, i częściej sprawdzaj INR w trakcie i po każdym cyklu leczenia.
Mesna to lek chroniący pęcherz moczowy podczas niektórych chemioterapii. Razem z warfaryną może wzmacniać jej działanie i zwiększać ryzyko krwawień. Sama chemioterapia także może zmieniać działanie warfaryny, dlatego w tym czasie wynik INR bywa mniej stabilny.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu albo ciemny, czerwony mocz
- czarne, smoliste stolce
- siniaki bez wyraźnej przyczyny
- silny ból głowy lub nagłe osłabienie
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Kontroluj INR częściej po włączeniu mesny i po zakończeniu każdego cyklu, a dawkę warfaryny dostosuj do wyniku[1]. Warfaryna ma wąski zakres terapeutyczny, więc przy wprowadzaniu nowego leku zaleca się bardziej uważne monitorowanie leczenia[1]. U pacjenta onkologicznego z niestabilnym INR rozważ z lekarzem prowadzącym zmianę sposobu leczenia przeciwkrzepliwego.
Skutek kliniczny
Możliwy wzrost INR i większe ryzyko krwawienia w trakcie cykli chemioterapii z mesną. Po zakończeniu podawania INR może się obniżyć.
Mechanizm
Mesna należy do leków nasilających działanie warfaryny[1]. Mechanizm nie został wyjaśniony. Mesnę podaje się razem z ifosfamidem lub cyklofosfamidem, które same nasilają działanie warfaryny[1], dlatego w praktyce trudno oddzielić wpływ mesny od wpływu cytostatyku. Do wzrostu INR mogą się też przyczyniać skutki chemioterapii, takie jak biegunka zmniejszająca wchłanianie witaminy K[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- INR – częściej w trakcie i po każdym cyklu z mesną
- objawy krwawienia
- morfologia z liczbą płytek krwi
Kiedy ocena się zmienia
| Mesna dołączona do stałej dawki warfarynykolejność włączenia · mesna | inne zalecenie | Przy włączaniu mesny do ustabilizowanej terapii warfaryną kontroluj INR częściej, a po zakończeniu cyklu sprawdź, czy INR nie spada poniżej zakresu terapeutycznego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Warfin 3 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/warfin-100164313/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Warfin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/warfin-100164313/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaMesna+ Szczepionki przeciw durowi brzusznemu (np. szczepionka przeciw durowi brzusznemu, szczepionka przeciw durowi brzusznemu i tężcowi) klasaPrzy stosowaniu leku osłonowego w chemioterapii nie należy szczepić przeciw durowi brzusznemu w trakcie leczenia przeciwnowotworowego, a szczepienie warto odroczyć do czasu odbudowy odporności w terminie ustalonym z onkologiem.Jeśli dostajesz lek osłonowy w czasie chemioterapii, nie szczep się przeciw durowi brzusznemu bez zgody onkologa, a szczepionki w kapsułkach w ogóle nie przyjmuj.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli dostajesz lek osłonowy w czasie chemioterapii, nie szczep się przeciw durowi brzusznemu bez zgody onkologa, a szczepionki w kapsułkach w ogóle nie przyjmuj.
Leki osłonowe, takie jak mesna, kwas folinowy czy deksrazoksan, podaje się razem z chemioterapią, a chemioterapia osłabia odporność. Szczepionka przeciw durowi brzusznemu podana w tym czasie może słabo chronić przed chorobą. Szczepionka w kapsułkach zawiera żywe, osłabione bakterie i u osoby z osłabioną odpornością może wywołać zakażenie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka po szczepieniu
- biegunka, bóle brzucha lub wymioty po przyjęciu szczepionki w kapsułkach
- dreszcze i silne osłabienie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy stosowaniu leku osłonowego w chemioterapii nie należy szczepić przeciw durowi brzusznemu w trakcie leczenia przeciwnowotworowego, a szczepienie warto odroczyć do czasu odbudowy odporności w terminie ustalonym z onkologiem. Żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu nie podaje się w okresie chemioterapii ani bezpośrednio po niej. Gdy wyjazd w rejon endemiczny jest nieunikniony, wybiera się szczepionkę inaktywowaną i najlepiej podaje ją przed rozpoczęciem chemioterapii albo w przerwie między cyklami po konsultacji z onkologiem. Pacjenta szczepionego w trakcie leczenia traktuje się jako możliwie niechronionego i zaleca ścisłą higienę żywności i wody. Przy deksrazoksanie ostrożność jest największa, bo nasila on zahamowanie szpiku.
Skutek kliniczny
Najczęstszym skutkiem jest słabsza lub niewystarczająca ochrona przed durem brzusznym po szczepieniu wykonanym w trakcie chemioterapii. Przy żywej szczepionce doustnej u pacjenta z obniżoną odpornością istnieje ryzyko zakażenia wywołanego szczepem szczepionkowym. Szczepionki inaktywowane, w tym skojarzona szczepionka przeciw durowi brzusznemu i tężcowi, nie wywołują zakażenia, ale mogą nie zapewnić ochrony.
Mechanizm
Ta interakcja dotyczy całej klasy, ale jej źródłem jest głównie chemioterapia, którą leki osłonowe zawsze towarzyszą, a nie same leki osłonowe. Chemioterapia hamuje szpik i odpowiedź immunologiczną, przez co organizm słabiej wytwarza przeciwciała po szczepionce przeciw durowi brzusznemu. Deksrazoksan sam działa mielosupresyjnie, więc dokłada się do tego efektu. Mesna, kwas folinowy, rasburykaza i glukarpidaza nie osłabiają odporności, a ryzyko przy nich wynika z towarzyszącego leczenia przeciwnowotworowego. Przy żywej doustnej szczepionce przeciw durowi brzusznemu osłabiona odporność może dodatkowo pozwolić na niekontrolowane namnażanie się szczepionkowych pałeczek.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed planowanym szczepieniem
- objawy żołądkowo-jelitowe i gorączka po przypadkowym podaniu żywej szczepionki doustnej
- termin zakończenia chemioterapii i odbudowy odporności przed szczepieniem
Kiedy ocena się zmienia
| Żywa szczepionka doustna (szczep Ty21a)postać · szczepionki przeciw durowi brzusznemu | ryzyko rośnie | Żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu nie podaje się pacjentom w trakcie chemioterapii ani w okresie odbudowy odporności po jej zakończeniu. |
| Szczepionka inaktywowana podana przed rozpoczęciem chemioterapiikolejność włączenia · szczepionki przeciw durowi brzusznemu | ryzyko maleje | Szczepionka inaktywowana podana z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem chemioterapii pozwala uzyskać lepszą odpowiedź immunologiczną niż szczepienie w trakcie leczenia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Uromitexan 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/uromitexan-100069431/
Niekorzystna interakcjaMesna+ Szczepionki przeciw rotawirusom (np. szczepionka przeciw rotawirusom) klasaPrzy stosowaniu leku osłonowego w ramach chemioterapii nie podaje się żywej szczepionki przeciw rotawirusom – szczepienie odracza się do czasu odbudowy odporności po zakończeniu leczenia, o czym decyduje onkolog.Jeśli twoje dziecko jest leczone chemioterapią z lekiem osłonowym, nie podawaj mu szczepionki przeciw rotawirusom bez zgody onkologa.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli twoje dziecko jest leczone chemioterapią z lekiem osłonowym, nie podawaj mu szczepionki przeciw rotawirusom bez zgody onkologa.
Szczepionka przeciw rotawirusom zawiera żywe, osłabione wirusy i podaje się ją niemowlętom do picia. Leki osłonowe, takie jak deksrazoksan, mesna, rasburykaza czy glukarpidaza, stosuje się razem z chemioterapią, która mocno osłabia odporność. U dziecka z osłabioną odpornością wirus ze szczepionki może wywołać ciężką biegunkę, a szczepienie może nie zadziałać. Kwas folinowy podawany z innego powodu niż chemioterapia, na przykład w toksoplazmozie, nie przeszkadza w szczepieniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- biegunka trwająca dłużej niż kilka dni
- częste wymioty
- gorączka
- mniej mokrych pieluch, senność lub apatia dziecka
- suche usta i brak łez przy płaczu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy stosowaniu leku osłonowego w ramach chemioterapii nie podaje się żywej szczepionki przeciw rotawirusom – szczepienie odracza się do czasu odbudowy odporności po zakończeniu leczenia, o czym decyduje onkolog. Dotyczy to deksrazoksanu, mesny, rasburykazy i glukarpidazy, a kwasu folinowego tylko wtedy, gdy jest częścią schematu z cytostatykiem. Szczepionkę przeciw rotawirusom podaje się tylko w ściśle określonym wieku niemowlęcym, więc odroczenie często oznacza rezygnację z tego szczepienia – decyzję należy omówić z onkologiem i lekarzem prowadzącym szczepienia. Nie istnieje inaktywowana szczepionka przeciw rotawirusom, którą można by podać zamiast niej. Jeśli w domu dziecka leczonego chemioterapią jest zaszczepione rodzeństwo, szczepienie rodzeństwa nie jest przeszkodą, ale przez kilka tygodni po szczepieniu trzeba starannie myć ręce po zmianie pieluch i nie powierzać tej czynności osobie leczonej chemioterapią. Jeśli dziecko otrzymało szczepionkę przed rozpoznaniem choroby nowotworowej, należy poinformować o tym onkologa.
Skutek kliniczny
U dziecka w trakcie chemioterapii żywa szczepionka przeciw rotawirusom może wywołać przewlekłą lub ciężką biegunkę z odwodnieniem i przedłużonym wydalaniem wirusa szczepionkowego z kałem. Odporność po takim szczepieniu może być niepełna, co daje fałszywe poczucie ochrony. Ryzyko jest największe w okresie głębokiej neutropenii i limfopenii, w tym przy schematach z antracykliną i deksrazoksanem.
Mechanizm
Szczepionka przeciw rotawirusom zawiera żywe, osłabione wirusy, które namnażają się w jelicie i w ten sposób wywołują odporność. Leki osłonowe podaje się razem z cytostatykami, które hamują szpik i odporność komórkową. Deksrazoksan dodatkowo sam działa mielosupresyjnie i nasila neutropenię wywołaną antracyklinami. Przy osłabionej odporności wirus szczepionkowy może namnażać się dłużej i wywołać chorobę, a odpowiedź ochronna po szczepieniu bywa słaba albo nie powstaje. Mesna, rasburykaza i glukarpidaza same nie hamują odporności, ale stosuje się je wyłącznie w toku chemioterapii lub jej powikłań, więc ryzyko wynika z całego schematu leczenia. Nie ma interakcji farmakokinetycznej.
Monitorować
- status szczepień niemowlęcia przed rozpoczęciem chemioterapii
- morfologia z rozmazem i liczba limfocytów przed ewentualnym szczepieniem po zakończeniu leczenia
- biegunka, wymioty i objawy odwodnienia, jeśli szczepionkę podano w okresie immunosupresji
- zgoda onkologa na wznowienie szczepień żywymi szczepionkami
Kiedy ocena się zmienia
| Zakończenie chemioterapii i odbudowa odporności potwierdzona przez onkologaodstep · szczepionki przeciw rotawirusom | ryzyko maleje | Po zakończeniu chemioterapii i powrocie prawidłowej odporności żywe szczepionki można podawać zgodnie z zaleceniem onkologa. W przypadku szczepionki przeciw rotawirusom zwykle uniemożliwia to jednak górna granica wieku szczepienia. |
| Dziecko starsze lub dorosły, poza wiekiem szczepienia przeciw rotawirusomwiek · pacjent | inne zalecenie | Osoby starsze niż niemowlęta nie otrzymują tej szczepionki, więc problem dotyczy wyłącznie kontaktu z zaszczepionym niemowlęciem w domu. Zaszczepienie domownika nie jest przeciwwskazane, wystarcza higiena rąk przy zmianie pieluch i unikanie tej czynności przez osobę leczoną chemioterapią. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Uromitexan 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/uromitexan-100069431/
Interakcja nieistotna klinicznie7
Interakcja nieistotna klinicznieMesna+ Analogi pirymidyn (np. azacytydyna, gemcytabina, cytarabina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku osłonowego i analogu pirymidyn nie trzeba zmieniać dawek ani schematu z powodu interakcji między nimi.Gdy dostajesz chemioterapię lekiem z tej grupy razem z lekiem osłonowym, przyjmuj oba leki tak, jak zalecił onkolog, i nie dodawaj sam żadnych witamin ani suplementów, zwłaszcza z kwasem foliowym, bez zapytania lekarza lub farmaceuty.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Gdy dostajesz chemioterapię lekiem z tej grupy razem z lekiem osłonowym, przyjmuj oba leki tak, jak zalecił onkolog, i nie dodawaj sam żadnych witamin ani suplementów, zwłaszcza z kwasem foliowym, bez zapytania lekarza lub farmaceuty.
Leki chroniące przed skutkami chemioterapii, takie jak mesna, deksrazoksan czy rasburykaza, zwykle nie wpływają na działanie leków takich jak gemcytabina, cytarabina czy azacytydyna. Wyjątkiem jest kwas folinowy, który wzmacnia działanie fluorouracylu i kapecytabiny. Lekarz często celowo łączy go z fluorouracylem, ale wtedy łatwiej o biegunkę i ranki w jamie ustnej. Przy kapecytabinie nie przyjmuj na własną rękę witamin z kwasem foliowym.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- biegunka kilka razy dziennie albo biegunka, która nie mija
- bolesne ranki lub owrzodzenia w jamie ustnej
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- zaczerwienienie, obrzęk lub łuszczenie skóry dłoni i stóp
- silne osłabienie, zawroty głowy, mało oddawanego moczu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu leku osłonowego i analogu pirymidyn nie trzeba zmieniać dawek ani schematu z powodu interakcji między nimi. Deksrazoksan, mesnę, rasburykazę i glukarpidazę podaje się według ich wskazań niezależnie od analogu pirymidyn, a morfologię krwi kontroluje się jak przy każdej chemioterapii. Kwas folinowy łączy się z fluorouracylem tylko w ramach ustalonego schematu, który uwzględnia nasiloną toksyczność. Kapecytabiny nie łączy się z kwasem folinowym poza protokołem przewidującym takie połączenie, a pacjent leczony kapecytabiną nie powinien samodzielnie przyjmować preparatów kwasu foliowego.
Skutek kliniczny
Dla większości par nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków poza toksycznością wynikającą z samej chemioterapii. W parach kwasu folinowego z fluorouracylem lub kapecytabiną zwiększa się skuteczność, ale także ryzyko ciężkiej biegunki, zapalenia błony śluzowej jamy ustnej, zespołu ręka–stopa, neutropenii i odwodnienia.
Mechanizm
Między lekami osłonowymi a analogami pirymidyn nie ma wspólnego mechanizmu interakcji. Deksrazoksan, mesna, rasburykaza i glukarpidaza nie zmieniają metabolizmu, wydalania ani działania analogów pirymidyn. Wyjątkiem jest kwas folinowy, który stabilizuje kompleks aktywnego metabolitu fluoropirymidyn z syntazą tymidylanową i w ten sposób wzmacnia działanie oraz toksyczność fluorouracylu i kapecytabiny. Deksrazoksan sam może hamować czynność szpiku, co może się nakładać na mielotoksyczność każdego cytostatyku, ale ma to znaczenie ogólne, a nie swoiste dla analogów pirymidyn.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed kolejnymi cyklami
- przy fluorouracylu lub kapecytabinie z kwasem folinowym: biegunka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół ręka–stopa
- stan nawodnienia i elektrolity przy biegunce, zwłaszcza u osób starszych
- czynność nerek przy kapecytabinie
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Uromitexan 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/uromitexan-100069431/
Interakcja nieistotna klinicznieMesna+ Szczepionki przeciw ospie wietrznej i półpaścowi (np. szczepionka przeciw ospie prawdziwej, szczepionka przeciw półpaścowi) klasaLek osłonowy w chemioterapii sam nie zmienia bezpieczeństwa ani skuteczności szczepionki przeciw ospie lub półpaścowi, ale termin szczepienia trzeba ustalić z uwzględnieniem trwającej chemioterapii.Zanim zaszczepisz się przeciw ospie lub półpaścowi w czasie chemioterapii, zapytaj onkologa o najlepszy termin i powiedz osobie szczepiącej, że jesteś w trakcie leczenia przeciwnowotworowego.opóźniony (dni)teoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Zanim zaszczepisz się przeciw ospie lub półpaścowi w czasie chemioterapii, zapytaj onkologa o najlepszy termin i powiedz osobie szczepiącej, że jesteś w trakcie leczenia przeciwnowotworowego.
Leki chroniące przed skutkami ubocznymi chemioterapii, takie jak mesna, kwas folinowy czy rasburykaza, zwykle nie przeszkadzają w szczepieniu przeciw półpaścowi lub ospie. Wyjątkiem jest deksrazoksan, który może osłabić odporność i sprawić, że szczepionka zadziała słabiej. Sama chemioterapia osłabia odporność, dlatego w jej trakcie nie wolno przyjmować żywej szczepionki przeciw ospie wietrznej. Termin szczepienia zawsze ustal z onkologiem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- rozległa wysypka z pęcherzykami w ciągu kilku tygodni po szczepieniu
- gorączka lub dreszcze po szczepieniu
- kaszel lub duszność
- silny ból głowy, splątanie lub sztywność karku
- silne osłabienie lub zażółcenie skóry
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Lek osłonowy w chemioterapii sam nie zmienia bezpieczeństwa ani skuteczności szczepionki przeciw ospie lub półpaścowi, ale termin szczepienia trzeba ustalić z uwzględnieniem trwającej chemioterapii. Szczepionki nieżywe, w tym rekombinowaną szczepionkę przeciw półpaścowi, najlepiej podać przed rozpoczęciem leczenia przeciwnowotworowego albo w okresie odnowy szpiku między cyklami w porozumieniu z onkologiem. Żywej szczepionki przeciw ospie wietrznej nie podaje się w trakcie chemioterapii ani bezpośrednio po niej, niezależnie od rodzaju leku osłonowego. U pacjenta otrzymującego deksrazoksan należy liczyć się ze słabszą odpowiedzią na szczepionkę i rozważyć powtórzenie szczepienia po zakończeniu leczenia.
Skutek kliniczny
Dla większości par nie oczekuje się skutku klinicznego wynikającego z samego leku osłonowego. Przy deksrazoksanie możliwa jest słabsza odpowiedź poszczepienna na szczepionki nieżywe. Podanie żywej szczepionki przeciw ospie wietrznej osobie w trakcie chemioterapii grozi uogólnionym zakażeniem wirusem szczepionkowym z zajęciem skóry, płuc, wątroby lub układu nerwowego.
Mechanizm
Mesna, kwas folinowy, rasburykaza i glukarpidaza nie hamują układu odpornościowego, dlatego nie zmieniają bezpieczeństwa ani skuteczności szczepionek przeciw ospie i półpaścowi. Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy. Dotyczy deksrazoksanu, który działa mielosupresyjnie i może osłabiać odpowiedź immunologiczną na szczepionkę, a przy szczepionce żywej sprzyja niekontrolowanemu namnażaniu się wirusa szczepionkowego. W praktyce o odporności pacjenta decyduje przede wszystkim chemioterapia, przy której stosuje się lek osłonowy.
Monitorować
- morfologia z rozmazem przed planowanym szczepieniem
- objawy uogólnionego zakażenia wirusem szczepionkowym po przypadkowym podaniu szczepionki żywej
- ocena odpowiedzi poszczepiennej po zakończeniu chemioterapii u pacjentów leczonych deksrazoksanem
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepionka żywa atenuowanapostać · szczepionki przeciw ospie wietrznej i półpaścowi | ryzyko rośnie | Żywej szczepionki przeciw ospie wietrznej lub zawierającej replikujący wirus krowianki nie podaje się pacjentowi w trakcie chemioterapii ani w okresie utrzymującej się immunosupresji po jej zakończeniu, niezależnie od rodzaju leku osłonowego. |
| Szczepionka nieżywa podana przed rozpoczęciem chemioterapiikolejność włączenia · szczepionki przeciw ospie wietrznej i półpaścowi | ryzyko maleje | Podanie szczepionki nieżywej przed rozpoczęciem chemioterapii z deksrazoksanem pozwala uniknąć osłabienia odpowiedzi poszczepiennej. |
| Zakończona chemioterapia z odnową szpikuczas leczenia · pacjent | inne zalecenie | Po zakończeniu chemioterapii i odnowie odporności można rozważyć szczepienie lub jego powtórzenie, a o kwalifikacji do szczepionki żywej decyduje lekarz prowadzący. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Uromitexan 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/uromitexan-100069431/
Interakcja nieistotna klinicznieMesna+ Cefalosporyny III generacji (np. cefotaksym, ceftazydym, cefiksym) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu cefalosporyny III generacji i leku osłonowego w chemioterapii nie trzeba zmieniać dawek ani schematu leczenia.Gdy stosujesz antybiotyk z grupy cefalosporyn razem z lekiem osłonowym w chemioterapii, przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i nie zmieniaj dawek na własną rękę.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Gdy stosujesz antybiotyk z grupy cefalosporyn razem z lekiem osłonowym w chemioterapii, przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i nie zmieniaj dawek na własną rękę.
Antybiotyki z grupy cefalosporyn, takie jak cefiksym czy ceftriakson, zwykle można bezpiecznie stosować razem z lekami chroniącymi przed skutkami ubocznymi chemioterapii, np. z mesną czy kwasem folinowym. Leki te nie osłabiają ani nie nasilają swojego działania. Jedyny wyjątek dotyczy ceftriaksonu i kwasu folinowego podawanych w kroplówce, bo po zmieszaniu tworzą osad. Dlatego personel szpitala podaje je osobno.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- ból, pieczenie lub obrzęk w miejscu wkłucia w trakcie kroplówki
- nagła duszność lub ból w klatce piersiowej podczas wlewu albo krótko po nim
- wyraźne zmniejszenie ilości oddawanego moczu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu cefalosporyny III generacji i leku osłonowego w chemioterapii nie trzeba zmieniać dawek ani schematu leczenia. Wyjątkiem jest ceftriakson podawany razem z dożylnym folinianem wapnia lub lewofolinianem wapnia. Tych leków nie miesza się w jednym roztworze i nie podaje jednocześnie przez tę samą linię ani przez kranik Y. U pacjentów starszych niż noworodki leki można podawać kolejno przez tę samą linię, jeśli między wlewami przepłucze się ją dokładnie zgodnym płynem. U noworodków ceftriaksonu nie łączy się z dożylnymi preparatami wapnia, nawet podawanymi przez osobne dostępy i w odstępie czasu. U takich pacjentów lepiej wybrać cefotaksym. Doustny kwas folinowy oraz preparaty folinianu bez wapnia nie stwarzają tego problemu.
Skutek kliniczny
W typowej parze nie należy się spodziewać klinicznie istotnych skutków. Gdy ceftriakson i folinian wapnia zostaną podane dożylnie w jednym roztworze lub w tej samej linii, może się wytrącić osad. Osad może zatkać kaniulę, a jego kryształy mogą tworzyć zatory w płucach i odkładać się w nerkach. U noworodków takie powikłania kończyły się zgonem.
Mechanizm
W większości par nie ma znanego mechanizmu interakcji. Cefalosporyny III generacji są wydalane przez nerki lub z żółcią i nie zmieniają działania leków osłonowych. Leki osłonowe nie wpływają na stężenia ani na działanie przeciwbakteryjne cefalosporyn. Wyjątkiem jest niezgodność fizykochemiczna ceftriaksonu z jonami wapnia zawartymi w folinianie wapnia. Gdy oba leki zetkną się w roztworze, w drenie lub w kraniku Y, powstaje nierozpuszczalny osad soli wapniowej ceftriaksonu, który może się odkładać w naczyniach płucnych i w nerkach.
Monitorować
- zmętnienie lub osad w drenie oraz drożność kaniuli, gdy ceftriakson i folinian wapnia podaje się dożylnie u tego samego pacjenta
- objawy oddechowe i diureza, jeśli doszło do wspólnego podania ceftriaksonu i folinianu wapnia w jednej linii
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Uromitexan 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/uromitexan-100069431/
Interakcja nieistotna klinicznieMesna+ Szczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku osłonowego używanego w chemioterapii i szczepionki przeciw żółtej febrze sam lek osłonowy nie wymaga zmiany postępowania, ale szczepionki nie podaje się w czasie leczenia przeciwnowotworowego, które osłabia odporność.Jeśli jesteś w trakcie chemioterapii albo niedługo po jej zakończeniu, nie szczep się przeciw żółtej febrze bez zgody onkologa i powiedz w punkcie szczepień o swoim leczeniu.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Jeśli jesteś w trakcie chemioterapii albo niedługo po jej zakończeniu, nie szczep się przeciw żółtej febrze bez zgody onkologa i powiedz w punkcie szczepień o swoim leczeniu.
Leki osłonowe, takie jak mesna, kwas folinowy, rasburykaza czy glukarpidaza, same nie zmieniają działania szczepionki przeciw żółtej febrze. Ta szczepionka zawiera jednak żywego, osłabionego wirusa, a chemioterapia, przy której dostajesz te leki, osłabia odporność, więc szczepienie w tym czasie może wywołać groźną chorobę. Deksrazoksanu w ogóle nie wolno łączyć z tą szczepionką.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- wysoka gorączka w ciągu kilku tygodni po szczepieniu
- silny ból głowy, sztywność karku, splątanie lub drgawki
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- silne osłabienie, bóle mięśni, wymioty
- krwawienia lub siniaki bez wyraźnej przyczyny
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu leku osłonowego używanego w chemioterapii i szczepionki przeciw żółtej febrze sam lek osłonowy nie wymaga zmiany postępowania, ale szczepionki nie podaje się w czasie leczenia przeciwnowotworowego, które osłabia odporność. O możliwości szczepienia decyduje cały schemat leczenia i stan odporności pacjenta, a nie obecność mesny, kwasu folinowego, rasburykazy czy glukarpidazy. Szczepienie najlepiej wykonać z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem chemioterapii albo odłożyć do ustąpienia immunosupresji po jej zakończeniu, w porozumieniu z onkologiem i lekarzem medycyny podróży. Gdy kwas folinowy podaje się poza onkologią, np. jako osłonę przy metotreksacie w chorobach reumatycznych, o szczepieniu decyduje dawka metotreksatu, a nie kwas folinowy. Deksrazoksanu nie łączy się ze szczepionką przeciw żółtej febrze – połączenie jest przeciwwskazane. Jeśli wyjazd do strefy występowania żółtej febry jest konieczny, a szczepienie niemożliwe, lekarz wystawia zaświadczenie o przeciwwskazaniu do szczepienia i omawia ochronę przed ukąszeniami komarów.
Skutek kliniczny
Mesna, kwas folinowy, rasburykaza i glukarpidaza nie zmieniają bezpieczeństwa ani skuteczności szczepienia przeciw żółtej febrze. U osoby z odpornością osłabioną chemioterapią lub deksrazoksanem żywa szczepionka może jednak wywołać ciężką chorobę poszczepienną z zajęciem narządów wewnętrznych lub układu nerwowego, a odpowiedź ochronna po szczepieniu bywa słabsza.
Mechanizm
Mesna, kwas folinowy, rasburykaza i glukarpidaza nie hamują szpiku ani układu odpornościowego i nie wpływają na namnażanie się żywego, osłabionego wirusa szczepionkowego, dlatego bezpośredniej interakcji ze szczepionką przeciw żółtej febrze nie należy się spodziewać. Inaczej działa deksrazoksan, który sam wywołuje mielosupresję i może ułatwiać rozsiew wirusa szczepionkowego. Interakcja nie jest więc wspólna dla całej klasy, a dotyczy tylko deksrazoksanu. Niezależnie od rodzaju leku osłonowego właściwe ryzyko wynika z chemioterapii, przy której te leki się stosuje – cytostatyki osłabiają odporność, a to wyklucza szczepienie żywą szczepionką.
Monitorować
- Przed szczepieniem ustal, czy pacjent jest w trakcie chemioterapii lub niedawno ją zakończył, i jakie leki przeciwnowotworowe otrzymuje.
- Przy podaniu deksrazoksanu sprawdź, czy pacjent nie był niedawno szczepiony przeciw żółtej febrze.
- Po przypadkowym szczepieniu osoby z obniżoną odpornością obserwuj przez kilka tygodni objawy choroby poszczepiennej: gorączkę, objawy neurologiczne, żółtaczkę.
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepienie wykonane przed rozpoczęciem chemioterapiikolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Jeśli podróż jest planowana, szczepienie przeciw żółtej febrze należy wykonać z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem chemioterapii, gdy odporność jest jeszcze prawidłowa. Termin ustala się z onkologiem. |
| Zakończenie chemioterapii i odbudowa odpornościodstep · pacjent | inne zalecenie | Po zakończeniu chemioterapii szczepienie rozważa się dopiero po ustąpieniu immunosupresji, ocenionym przez onkologa. Sam lek osłonowy nie wydłuża wymaganego odstępu, poza deksrazoksanem, który dodatkowo hamuje szpik. |
| Kwas folinowy jako osłona przy małych dawkach metotreksatu poza onkologiądawka · leki osłonowe w chemioterapii | inne zalecenie | Przy stosowaniu kwasu folinowego z metotreksatem w chorobach reumatycznych lub skórnych o możliwości szczepienia decyduje dawka metotreksatu i pozostałe leczenie immunosupresyjne, a nie kwas folinowy. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Uromitexan 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/uromitexan-100069431/
Interakcja nieistotna klinicznieMesna+ MetotreksatPołączenie nie wymaga zmiany dawkowania ani dodatkowego monitorowania z powodu tej pary.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, a o wszystkich innych lekach w trakcie chemioterapii powiedz lekarzowi lub farmaceucie.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, a o wszystkich innych lekach w trakcie chemioterapii powiedz lekarzowi lub farmaceucie.
Metotreksat i mesna nie wpływają na siebie w szkodliwy sposób. Mesna nie osłabia działania metotreksatu. Mesna chroni pęcherz moczowy podczas niektórych chemioterapii i może zmieniać wyniki domowych testów paskowych moczu.
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie nie wymaga zmiany dawkowania ani dodatkowego monitorowania z powodu tej pary.[1] Mesnę podaje się zwykle razem z ifosfamidem lub cyklofosfamidem, dlatego interakcje metotreksatu z tymi lekami, zwłaszcza wpływ nefrotoksyczności ifosfamidu na wydalanie metotreksatu, trzeba ocenić osobno.
Skutek kliniczny
Nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania. Skuteczność metotreksatu nie jest osłabiona przez mesnę.[1]
Mechanizm
Brak znanego mechanizmu interakcji. Mesna nie wpływa na przeciwnowotworowe działanie metotreksatu ani innych cytostatyków.[1] Mesna działa miejscowo w drogach moczowych, gdzie wiąże toksyczne metabolity oksazafosforyn, i nie zmienia ogólnoustrojowego działania leków przeciwnowotworowych.[1]
Metabolizm i transportery
- Metotreksat: substrat OAT3[2]
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Uromitexan 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/uromitexan-100069431/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Interakcja nieistotna klinicznieMesna+ DoksorubicynaPołączenie nie wymaga zmiany dawek, odstępów ani dodatkowego monitorowania.Przyjmuj oba leki zgodnie z planem leczenia ustalonym przez lekarza i nie musisz robić nic dodatkowo z powodu ich łączenia.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Przyjmuj oba leki zgodnie z planem leczenia ustalonym przez lekarza i nie musisz robić nic dodatkowo z powodu ich łączenia.
Mesna i doksorubicyna nie wpływają na siebie nawzajem w szkodliwy sposób. Mesna chroni pęcherz moczowy podczas niektórych chemioterapii i nie osłabia działania doksorubicyny. Oba leki są często podawane razem w jednym schemacie leczenia.
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie nie wymaga zmiany dawek, odstępów ani dodatkowego monitorowania. Mesnę i doksorubicynę można podawać w tym samym schemacie chemioterapii[1].
Skutek kliniczny
Nie należy oczekiwać zmiany skuteczności ani nasilenia działań niepożądanych doksorubicyny przy jednoczesnym podaniu mesny[1].
Mechanizm
Mesna i doksorubicyna nie wchodzą w istotną interakcję. Mesna nie wpływa na przeciwnowotworowe działanie doksorubicyny ani innych cytostatyków[1]. Mesna działa miejscowo w drogach moczowych, gdzie wiąże toksyczne metabolity oksazafosforyn, i nie ma działania cytotoksycznego ani mielosupresyjnego, więc nie sumuje się z toksycznością doksorubicyny.
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Uromitexan 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/uromitexan-100069431/
Interakcja nieistotna klinicznieMesna+ WinkrystynaPołączenie można stosować bez zmiany dawek i bez zachowywania odstępu.Nie musisz nic zmieniać – przyjmuj leki zgodnie z planem leczenia ustalonym przez lekarza.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Nie musisz nic zmieniać – przyjmuj leki zgodnie z planem leczenia ustalonym przez lekarza.
Te dwa leki można bezpiecznie stosować razem. Mesna chroni pęcherz moczowy i nie osłabia działania winkrystyny na nowotwór. Łączenie ich nie zwiększa ryzyka działań niepożądanych.
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie można stosować bez zmiany dawek i bez zachowywania odstępu. Mesna nie zmniejsza przeciwnowotworowego działania winkrystyny[1]. Monitoruj pacjenta tak jak przy każdej terapii winkrystyną.
Skutek kliniczny
Nie oczekuje się zmiany skuteczności ani toksyczności żadnego z leków. Działania niepożądane obserwowane w trakcie leczenia, zwłaszcza neuropatia i zaparcia, wynikają z samej winkrystyny, a nie z jej połączenia z mesną.
Mechanizm
Brak mechanizmu interakcji. Mesna nie wpływa na przeciwnowotworowe działanie winkrystyny ani innych cytostatyków[1]. Mesna nie hamuje metabolizmu wątrobowego ani transportu, od których zależy stężenie winkrystyny, i nie działa neurotoksycznie ani mielosupresyjnie, więc nie sumuje się z głównymi działaniami niepożądanymi winkrystyny.
Metabolizm i transportery
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Uromitexan 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/uromitexan-100069431/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vincristine Teva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vincristine-teva-100200960/
Korzystna interakcja2
Korzystna interakcjaMesna+ CyklofosfamidPołączenie jest celowe i stosuje się je zawsze przy dawkach cyklofosfamidu przekraczających 10 mg/kg mc. oraz u pacjentów z grupy ryzyka – po radioterapii narządów miednicy, z zapaleniem pęcherza po wcześniejszym leczeniu oksazafosforynami albo z przebytymi chorobami dróg moczowych.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza, pij dużo płynów, często oddawaj mocz i od razu zgłoś lekarzowi krew w moczu lub objawy uczulenia.szybki (godziny)rozległe badania
Korzystna interakcja
Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza, pij dużo płynów, często oddawaj mocz i od razu zgłoś lekarzowi krew w moczu lub objawy uczulenia.
Mesnę podaje się razem z cyklofosfamidem celowo, żeby chronić pęcherz moczowy przed podrażnieniem i krwawieniem. Nie osłabia ona działania cyklofosfamidu. U niektórych osób, zwłaszcza z chorobami autoimmunologicznymi, mogą pojawić się reakcje alergiczne. Mesna może też zafałszować wyniki domowych testów paskowych moczu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- czerwony lub różowy mocz albo skrzepy w moczu
- ból lub pieczenie przy oddawaniu moczu
- wysypka, świąd, pęcherze na skórze lub w jamie ustnej
- obrzęk twarzy, warg lub języka
- duszność lub przyspieszony oddech
- kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Połączenie jest celowe i stosuje się je zawsze przy dawkach cyklofosfamidu przekraczających 10 mg/kg mc. oraz u pacjentów z grupy ryzyka – po radioterapii narządów miednicy, z zapaleniem pęcherza po wcześniejszym leczeniu oksazafosforynami albo z przebytymi chorobami dróg moczowych[1]. Pacjent powinien być dobrze nawodniony i regularnie opróżniać pęcherz[2]. U pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi mesnę włącza się dopiero po starannej ocenie korzyści i ryzyka i pod nadzorem lekarskim ze względu na częstsze reakcje nadwrażliwości[1]. Obecność krwi w moczu potwierdza się badaniem mikroskopowym, a nie samym testem paskowym[1].
Skutek kliniczny
Połączenie zmniejsza częstość występowania i nasilenie krwotocznego zapalenia pęcherza moczowego wywołanego cyklofosfamidem[1]. U pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi leczonych cyklofosfamidem z mesną częściej występują reakcje nadwrażliwości – od wysypki i świądu po zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella i ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne[1]. Mesna może dawać fałszywie dodatnie wyniki testów paskowych na ciała ketonowe oraz fałszywie dodatnie i fałszywie ujemne wyniki testów paskowych na erytrocyty w moczu[1].
Mechanizm
Mesna jest związkiem tiolowym, który w moczu wiąże i unieczynnia toksyczne metabolity cyklofosfamidu odpowiedzialne za uszkodzenie błony śluzowej pęcherza moczowego. Mesna nie wpływa na ogólnoustrojowe działanie cyklofosfamidu i nie osłabia jego działania przeciwnowotworowego ani immunosupresyjnego[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- krwinkomocz i krwiomocz – badanie mikroskopowe osadu moczu zamiast testu paskowego
- objawy podrażnienia pęcherza (ból, częstomocz, pieczenie)
- objawy nadwrażliwości skórnej i śluzówkowej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi
- ciśnienie tętnicze i tętno w trakcie podawania
- aktywność aminotransferaz
- nawodnienie i diureza
Kiedy ocena się zmienia
| dawka ≥ 10 mg/kg mc.cyklofosfamid | inne zalecenie | Przy dawkach cyklofosfamidu przekraczających 10 mg/kg mc. mesnę należy podawać zawsze. |
| dawka ≤ 10 mg/kg mc.cyklofosfamid | inne zalecenie | Przy mniejszych dawkach cyklofosfamidu mesnę stosuje się u pacjentów z grupy ryzyka – po radioterapii narządów miednicy, z zapaleniem pęcherza po wcześniejszym leczeniu oksazafosforynami albo z przebytymi chorobami dróg moczowych. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Uromitexan 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/uromitexan-100069431/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan 50 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/endoxan-100022145/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/endoxan-100022145/
Korzystna interakcjaMesna+ IfosfamidIfosfamid należy zawsze podawać razem z mesną w celu ochrony pęcherza moczowego.Przyjmuj oba leki zgodnie z planem leczenia i od razu powiedz lekarzowi, jeśli zauważysz krew w moczu albo ból przy oddawaniu moczu.szybki (godziny)rozległe badania
Korzystna interakcja
Przyjmuj oba leki zgodnie z planem leczenia i od razu powiedz lekarzowi, jeśli zauważysz krew w moczu albo ból przy oddawaniu moczu.
Te dwa leki podaje się razem celowo. Lek przeciwnowotworowy może podrażniać pęcherz moczowy i powodować krwawienie z dróg moczowych, a drugi lek chroni pęcherz przed tym działaniem. Lek ochronny nie osłabia leczenia nowotworu. Może jednak zafałszować domowe testy paskowe moczu na ketony i krew.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- czerwony, różowy lub brunatny mocz
- ból lub pieczenie przy oddawaniu moczu
- częste parcie na mocz
- skrzepy w moczu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Ifosfamid należy zawsze podawać razem z mesną w celu ochrony pęcherza moczowego[1][2]. Przy ciągłej infuzji ifosfamidu mesnę podaje się w bolusie w godzinie 0 w dawce 20% dawki ifosfamidu, a następnie we wlewie do 100% dawki ifosfamidu, kontynuując ochronę przez 6–12 godzin po zakończeniu infuzji[2]. Krwiomocz należy oceniać badaniem mikroskopowym osadu moczu, a nie wyłącznie testem paskowym[2].
Skutek kliniczny
Mesna zmniejsza częstość krwotocznego zapalenia pęcherza moczowego wywołanego ifosfamidem bez osłabiania skuteczności przeciwnowotworowej[2]. Ifosfamid stosuje się zawsze w skojarzeniu z mesną[1][2]. Mesna może dawać fałszywie dodatnie wyniki testów paskowych na ciała ketonowe w moczu oraz fałszywie dodatnie i fałszywie ujemne wyniki testów paskowych na erytrocyty[2].
Mechanizm
Mesna neutralizuje urotoksyczne metabolity ifosfamidu w drogach moczowych. W nerce dwusiarczek mesny ulega redukcji do wolnej mesny z grupą tiolową, która wiąże się chemicznie z akroleiną i 4-hydroksy-ifosfamidem w moczu[2]. Mesna nie wpływa na ogólnoustrojowe działanie ifosfamidu ani na jego aktywność przeciwnowotworową[2].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- krwiomocz – badanie mikroskopowe osadu moczu zamiast samego testu paskowego
- objawy zapalenia pęcherza moczowego (ból, pieczenie, częstomocz)
- interpretacja testów paskowych na ciała ketonowe w moczu z uwzględnieniem możliwego wyniku fałszywie dodatniego
- zgodność czasu podania mesny z czasem infuzji ifosfamidu, w tym 6–12 godzin po jej zakończeniu
Kiedy ocena się zmienia
| czas leczenia ≥ 6–12 godzin po zakończeniu infuzji ifosfamidumesna | inne zalecenie | Ochronę dróg moczowych mesną kontynuuje się przez 6–12 godzin po zakończeniu infuzji ifosfamidu. Zbyt wczesne przerwanie podawania mesny pozostawia pęcherz bez ochrony w czasie wydalania toksycznych metabolitów. |
| dawka ≥ 100% dawki ifosfamidu przy ciągłej infuzjimesna | inne zalecenie | Przy ciągłej infuzji ifosfamidu mesnę podaje się w bolusie 20% dawki ifosfamidu w godzinie 0, a następnie we wlewie do 100% dawki ifosfamidu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/holoxan-100029271/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Uromitexan 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/uromitexan-100069431/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Holoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/holoxan-100029271/
Alkohol
Brak opisu połączenia z alkoholem w bazie.
Oznaczenia na tej stronie
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.