Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Nikotynamid / Nikotynamid a alkohol

Nikotynamid a alkohol

Jaki opis pokazać?

Interakcja nieistotna klinicznie

Nie trzeba zmieniać dawkowania ani unikać alkoholu z powodu nikotynamidu.

Możesz przyjmować nikotynamid bez zmian, a jeśli pijesz dużo alkoholu lub masz chorą wątrobę, wrzody żołądka albo dnę moczanową, zapytaj farmaceutę lub lekarza, czy możesz go stosować.

Interakcja nieistotna klinicznieNikotynamida alkoholNie trzeba zmieniać dawkowania ani unikać alkoholu z powodu nikotynamidu.Możesz przyjmować nikotynamid bez zmian, a jeśli pijesz dużo alkoholu lub masz chorą wątrobę, wrzody żołądka albo dnę moczanową, zapytaj farmaceutę lub lekarza, czy możesz go stosować.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz przyjmować nikotynamid bez zmian, a jeśli pijesz dużo alkoholu lub masz chorą wątrobę, wrzody żołądka albo dnę moczanową, zapytaj farmaceutę lub lekarza, czy możesz go stosować.

Nikotynamid to witamina PP i nie wchodzi w znaczące interakcje z alkoholem. Okazjonalne wypicie alkoholu podczas jego stosowania nie powinno ci zaszkodzić. Jeśli jednak pijesz dużo i regularnie, alkohol sam może uszkadzać wątrobę i żołądek oraz nasilać dnę moczanową, a przy tych chorobach witaminy PP nie należy stosować.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • ból w nadbrzuszu lub czarne stolce
  • nagły ból i obrzęk stawu, na przykład dużego palca stopy
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać dawkowania ani unikać alkoholu z powodu nikotynamidu. U osób regularnie pijących duże ilości alkoholu warto przed rozpoczęciem stosowania upewnić się, że nie występują choroba wątroby, czynna choroba wrzodowa ani dna moczanowa, które są przeciwwskazaniami do stosowania nikotynamidu[1].

Skutek kliniczny

Przy dawkach witaminowych nie należy spodziewać się klinicznych skutków jednoczesnego spożycia alkoholu. Znaczenie mogą mieć raczej skutki samego alkoholu, ponieważ ChPL wymienia jako przeciwwskazania ostrą niewydolność wątroby, czynną chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy oraz dnę moczanową[1], a przewlekłe picie dużych ilości alkoholu sprzyja każdemu z tych stanów.

Mechanizm

Nie opisano klinicznie istotnej interakcji nikotynamidu z alkoholem. ChPL nikotynamidu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach, a jako interakcję podaje jedynie nasilenie ryzyka miopatii przy jednoczesnym stosowaniu statyn[1]. Teoretycznie możliwe jest sumowanie się działania obciążającego wątrobę, ale dotyczy to dużych dawek farmakologicznych nikotynamidu, a nie dawek witaminowych. Przewlekłe nadużywanie alkoholu sprzyja niedoborowi niacyny, dlatego nikotynamid bywa stosowany w uzupełnianiu niedoborów u osób pijących.

Kiedy ocena się zmienia

Duże dawki farmakologiczne wielokrotnie przekraczające 50 mgdawka · alkoholryzyko rośniePrzy dużych dawkach farmakologicznych nikotynamidu nie można wykluczyć sumowania się działania obciążającego wątrobę z alkoholem. Warto ograniczyć alkohol i rozważyć kontrolę parametrów wątrobowych.
Regularne picie dużych ilości alkoholuilość alkoholu · pacjentinne zaleceniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu sprzyja chorobom wątroby, chorobie wrzodowej i dnie moczanowej, które są przeciwwskazaniami do stosowania nikotynamidu. Przed zaleceniem leku należy je wykluczyć.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitaminum PP 50 mg Polfarmex 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitaminum-pp-50-mg-polfarmex-100132738/

Inne interakcje tych leków 3

Interakcja o niejasnym znaczeniuLeflunomid+ NikotynamidPołączenie można stosować, ale należy kontynuować rutynową kontrolę enzymów wątrobowych wymaganą przy leczeniu leflunomidem.Możesz przyjmować oba leki, ale nie zwiększaj dawki witaminy PP bez porozumienia z lekarzem i wykonuj zlecone badania wątrobowe.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Możesz przyjmować oba leki, ale nie zwiększaj dawki witaminy PP bez porozumienia z lekarzem i wykonuj zlecone badania wątrobowe.

Leflunomid i witamina PP (nikotynamid) zwykle nie wpływają na siebie w istotny sposób. Leflunomid może jednak obciążać wątrobę, dlatego nie zwiększaj samodzielnie dawki witaminy PP ponad zalecaną. Pamiętaj o regularnych badaniach krwi zleconych przez lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • ból pod prawym łukiem żebrowym
  • nietypowe zmęczenie lub nudności
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale należy kontynuować rutynową kontrolę enzymów wątrobowych wymaganą przy leczeniu leflunomidem. Przy zmianie leków u pacjenta leczonego leflunomidem zaleca się ścisłe monitorowanie enzymów wątrobowych i parametrów hematologicznych w początkowym okresie[1]. Nie należy stosować dużych dawek nikotynamidu bez wskazania lekarskiego.

Skutek kliniczny

Nie opisano klinicznie istotnych skutków tego połączenia. Teoretycznie przy dużych dawkach nikotynamidu może wzrosnąć ryzyko podwyższenia aktywności enzymów wątrobowych w trakcie leczenia leflunomidem.

Mechanizm

Możliwe jest jedynie teoretyczne sumowanie działania obciążającego wątrobę. Leflunomid może uszkadzać wątrobę, a jednoczesne lub niedawne stosowanie innych leków toksycznych dla wątroby może nasilać działania niepożądane[1]. Nikotynamidu nie stosuje się w ostrej niewydolności wątroby[2], a leflunomidu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby[1]. Nikotynamid w zwykłych dawkach suplementacyjnych nie jest uznawany za lek hepatotoksyczny, a interakcji farmakokinetycznej między tymi lekami nie opisano.

Metabolizm i transportery

  • Leflunomid: inhibitor BCRP[3], umiarkowany inhibitor CYP2C8[3], słaby inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], słaby induktor CYP1A2[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • ALT i AST zgodnie ze schematem kontroli przy leczeniu leflunomidem
  • objawy uszkodzenia wątroby (żółtaczka, ciemny mocz, ból w prawym podżebrzu)

Kiedy ocena się zmienia

Duże dawki lecznicze (powyżej zwykłych dawek suplementacyjnych)dawka · nikotynamidryzyko rośniePrzy dużych dawkach nikotynamidu rośnie ryzyko addycyjnego działania hepatotoksycznego z leflunomidem, co uzasadnia częstszą kontrolę ALT i AST.
Choroba wątrobyczas leczenia · pacjentinterakcja nie dotyczyZaburzenia czynności wątroby są przeciwwskazaniem do leflunomidu, a ostra niewydolność wątroby do nikotynamidu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Arava 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/arava-100111950/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitaminum PP 50 mg Polfarmex 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitaminum-pp-50-mg-polfarmex-100132738/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Arava. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/arava-100111950/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuNikotynamid+ TeriflunomidPołączenie można stosować przy zwykłych dawkach suplementacyjnych nikotynamidu, kontynuując standardowe kontrolowanie czynności wątroby zalecane przy leczeniu teryflunomidem.Przyjmuj witaminę PP w zalecanej dawce, wykonuj zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi prowadzącemu, że ją stosujesz.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj witaminę PP w zalecanej dawce, wykonuj zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi prowadzącemu, że ją stosujesz.

Witamina PP (nikotynamid) i teryflunomid zwykle mogą być przyjmowane razem. Oba leki mogą jednak w rzadkich przypadkach obciążać wątrobę, dlatego przy łączeniu ich warto zachować czujność. Nie przyjmuj witaminy PP w dawkach większych niż zalecane bez rozmowy z lekarzem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • nudności lub wymioty bez wyraźnej przyczyny
  • ból pod prawym łukiem żebrowym
  • nietypowe zmęczenie i brak apetytu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować przy zwykłych dawkach suplementacyjnych nikotynamidu, kontynuując standardowe kontrolowanie czynności wątroby zalecane przy leczeniu teryflunomidem. Należy unikać samodzielnego przyjmowania dużych dawek nikotynamidu bez konsultacji z lekarzem prowadzącym leczenie stwardnienia rozsianego. Przy wzroście aktywności aminotransferaz warto w pierwszej kolejności odstawić suplement.

Skutek kliniczny

Przy suplementacyjnych dawkach nikotynamidu istotny klinicznie wpływ na bezpieczeństwo leczenia teryflunomidem jest mało prawdopodobny. Teoretycznie może wzrosnąć ryzyko uszkodzenia wątroby, zwłaszcza przy dużych dawkach nikotynamidu lub istniejącej chorobie wątroby.

Mechanizm

Nie jest znana interakcja farmakokinetyczna między nikotynamidem a teryflunomidem. Teryflunomid jest metabolizowany głównie przez hydrolizę, a utlenianie jest szlakiem drugorzędnym.[1] Nikotynamid nie należy do induktorów ani inhibitorów enzymów i transporterów istotnych dla teryflunomidu. Teoretycznie możliwe jest sumowanie się działania obciążającego wątrobę, bo oba leki wymagają ostrożności przy chorobach tego narządu. Nikotynamidu nie stosuje się w ostrej niewydolności wątroby.[2] Teryflunomidu nie stosuje się u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C według skali Childa-Pugha).[3]

Metabolizm i transportery

  • Teriflunomid: umiarkowany inhibitor BCRP[4], umiarkowany inhibitor CYP2C8[4], słaby inhibitor OAT3[4], umiarkowany inhibitor OATP1B1[4], umiarkowany inhibitor OATP1B3[5], umiarkowany induktor CYP1A2[4], substrat BCRP[5]

Monitorować

  • aktywność ALT i AST
  • objawy uszkodzenia wątroby (żółtaczka, ciemny mocz, nudności, ból w prawym podżebrzu)

Kiedy ocena się zmienia

Dawki duże, przekraczające dawki suplementacyjnedawka · nikotynamidryzyko rośnieDuże dawki nikotynamidu zwiększają teoretyczne ryzyko sumowania się działania hepatotoksycznego z teryflunomidem. W takiej sytuacji należy ściślej kontrolować aktywność aminotransferaz albo zrezygnować z suplementacji.
Nie dotyczy – choroba wątroby w wywiadzieeGFR · pacjentryzyko rośnieU pacjentów z chorobą wątroby lub podwyższonymi aminotransferazami suplementacja nikotynamidem podczas leczenia teryflunomidem powinna być uzgodniona z lekarzem i ściśle monitorowana.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Teriflunomide Accord 14 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/teriflunomide-accord-100476696/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitaminum PP 50 mg Polfarmex 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitaminum-pp-50-mg-polfarmex-100132738/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego AUBAGIO 7 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/aubagio-100304493/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Teriflunomide Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/teriflunomide-accord-100476696/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieInne witaminy proste (np. biotyna, nikotynamid, kwas pantotenowy)+ Inhibitory proteazy (np. darunawir, atazanawir, rytonawir) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu witaminy z grupy B i inhibitora proteazy HIV nie trzeba zmieniać leczenia ani dawkowania.Witaminy z grupy B możesz przyjmować razem z lekami na HIV z grupy inhibitorów proteazy, ale jeśli leczysz się typranawirem, nie bierz osobnych preparatów witaminy E bez rozmowy z lekarzem.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Witaminy z grupy B możesz przyjmować razem z lekami na HIV z grupy inhibitorów proteazy, ale jeśli leczysz się typranawirem, nie bierz osobnych preparatów witaminy E bez rozmowy z lekarzem.

Witaminy z grupy B, takie jak biotyna, nikotynamid, kwas pantotenowy, pirydoksyna czy ryboflawina, nie wpływają na działanie leków na HIV z grupy inhibitorów proteazy, np. darunawiru, atazanawiru czy rytonawiru. Wyjątkiem jest typranawir, który sam może sprzyjać krwawieniom. Witamina E przyjmowana w osobnym preparacie może to ryzyko zwiększyć, dlatego przy typranawirze nie stosuj dodatkowej witaminy E.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nietypowe siniaki lub krwawienie z dziąseł albo nosa
  • krew w moczu lub smoliste stolce
  • nagły silny ból głowy, zaburzenia widzenia, mowy lub osłabienie jednej strony ciała
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – transport
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu witaminy z grupy B i inhibitora proteazy HIV nie trzeba zmieniać leczenia ani dawkowania. Wyjątkiem jest typranawir, przy którym należy unikać dodatkowych preparatów witaminy E (tokoferolu, tokofersolanu) poza ilością zawartą w standardowym preparacie wielowitaminowym. Jeśli suplementacja witaminy E jest konieczna u chorego leczonego typranawirem, trzeba ocenić ryzyko krwawienia i obserwować objawy krwawienia, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwkrzepliwych lub przeciwpłytkowych. Przy tokofersolanie podawanym z innymi inhibitorami proteazy wystarczy zwykła kontrola skuteczności i tolerancji leczenia przeciwwirusowego.

Skutek kliniczny

Dla typowej pary witaminy z grupy B i inhibitora proteazy nie oczekuje się skutków klinicznych. Przy łączeniu typranawiru z suplementacyjnymi dawkami witaminy E rośnie ryzyko krwawień, w tym rzadkich, ale groźnych krwawień wewnątrzczaszkowych, zwłaszcza u chorych z zaburzeniami krzepnięcia, po urazie głowy, po zabiegach lub przyjmujących leki przeciwkrzepliwe albo przeciwpłytkowe.

Mechanizm

Rozpuszczalne w wodzie witaminy z grupy B (biotyna, nikotynamid, kwas pantotenowy, pirydoksyna, ryboflawina) nie są metabolizowane przez CYP3A4 ani transportowane przez glikoproteinę P w stopniu istotnym klinicznie, dlatego inhibitory proteazy i ich wzmacniacz rytonawir nie zmieniają ich działania, a witaminy nie wpływają na stężenia leków przeciwwirusowych. Klasa nie jest jednolita. Jedyna istotna interakcja dotyczy witaminy E i typranawiru i ma charakter farmakodynamiczny – typranawir hamuje agregację płytek, a witamina E w dawkach suplementacyjnych działa słabo przeciwpłytkowo i antagonizuje witaminę K, co sumuje ryzyko krwawień. Tokofersolan może ponadto hamować jelitową glikoproteinę P i teoretycznie zwiększać wchłanianie inhibitorów proteazy.

Monitorować

  • objawy krwawienia u chorych leczonych typranawirem przyjmujących witaminę E
  • parametry krzepnięcia u chorych z typranawirem i lekami przeciwkrzepliwymi lub przeciwpłytkowymi
  • objawy neurologiczne sugerujące krwawienie wewnątrzczaszkowe przy typranawirze

Kiedy ocena się zmienia

Dawka witaminy E większa niż w standardowym preparacie wielowitaminowymdawka · inne witaminy prosteryzyko rośnieSuplementacyjne dawki tokoferolu lub tokofersolanu u chorego leczonego typranawirem zwiększają ryzyko krwawień i należy ich unikać.
Typranawir w roztworze doustnympostać · inhibitory proteazyryzyko rośnieRoztwór doustny typranawiru sam zawiera witaminę E, więc dodatkowa suplementacja witaminy E jest przy nim szczególnie niewskazana.

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.