Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Pertuzumab

Pertuzumab – interakcje

19 opisanych interakcji z lekami. Marki: Perjeta, Poherdy.

12 niekorzystne · 1 niejasne · 2 nieistotne · 4 korzystne

Interakcje z innymi lekami 19

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja12

Niekorzystna interakcjaPertuzumab+ Selektywne leki immunosupresyjne (np. teriflunomid, leflunomid, apremilast) klasaJednoczesne stosowanie selektywnego leku immunosupresyjnego i przeciwciała anty-HER2 wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka przez onkologa razem z lekarzem prowadzącym chorobę autoimmunologiczną lub transplantologiem oraz ścisłego monitorowania w kierunku zakażeń i toksyczności hematologicznej.Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i dostajesz lek przeciwnowotworowy anty-HER2, nie odstawiaj ani nie zmieniaj żadnego z nich samodzielnie i powiedz zarówno onkologowi, jak i lekarzowi prowadzącemu drugą chorobę, że przyjmujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i dostajesz lek przeciwnowotworowy anty-HER2, nie odstawiaj ani nie zmieniaj żadnego z nich samodzielnie i powiedz zarówno onkologowi, jak i lekarzowi prowadzącemu drugą chorobę, że przyjmujesz oba leki.

Leki osłabiające odporność, takie jak leflunomid, tofacytynib czy mykofenolan mofetyl, oraz leki przeciwnowotworowe działające na receptor HER2, takie jak trastuzumab czy trastuzumab derukstekan, razem mogą jeszcze mocniej osłabić odporność. Przez to łatwiej o zakażenia, także poważne, a niektóre takie połączenia mogą dodatkowo obciążać płuca, wątrobę lub serce. Część leków, na przykład natalizumab czy fingolimod, zwykle trzeba zmienić na inne, gdy leczysz nowotwór. Pozostałe połączenia bywają stosowane, ale tylko pod stałą kontrolą lekarzy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub ogólne rozbicie
  • nowy lub nasilający się kaszel, duszność albo ból w klatce piersiowej
  • bolesna wysypka z pęcherzykami (może to być półpasiec)
  • łatwe powstawanie siniaków, krwawienia z nosa lub dziąseł
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • obrzęki nóg, kołatanie serca, bardzo wolne tętno lub zawroty głowy
  • nowe zaburzenia widzenia, mowy, pamięci albo osłabienie jednej strony ciała
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jednoczesne stosowanie selektywnego leku immunosupresyjnego i przeciwciała anty-HER2 wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka przez onkologa razem z lekarzem prowadzącym chorobę autoimmunologiczną lub transplantologiem oraz ścisłego monitorowania w kierunku zakażeń i toksyczności hematologicznej. W chorobach autoimmunologicznych warto rozważyć wstrzymanie leku immunosupresyjnego na czas chemioterapii i leczenia koniugatami anty-HER2 albo zamianę na lek o słabszym działaniu immunosupresyjnym, natomiast po przeszczepieniu narządu (belatacept, mykofenolan mofetyl, kwas mykofenolowy) leczenie zapobiegające odrzuceniu zwykle kontynuuje się, a ewentualne modyfikacje ustala transplantolog. Przed rozpoczęciem skojarzenia należy wykonać badania przesiewowe w kierunku HBV, HCV, HIV i gruźlicy, sprawdzić status szczepień i unikać szczepionek żywych. Natalizumabu, fingolimodu, ozanimodu i ponesimodu nie należy łączyć z leczeniem czynnego nowotworu, dlatego trzeba je odstawić i zmienić leczenie stwardnienia rozsianego lub zapalenia jelit, z uwzględnieniem długiego utrzymywania się limfopenii po modulatorach S1P. Leflunomid i teriflunomid utrzymują się w organizmie długo, więc przy ich odstawianiu przed leczeniem trastuzumabem derukstekanem należy rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji kolestyraminą lub węglem aktywowanym. Przeciwciało anty-HER2 po imlifidazie podaje się dopiero po odstępie zalecanym w ChPL imlifidazy, a skojarzenie z efgartigimodem alfa wymaga uzgodnienia terminów podań, ponieważ może on obniżać stężenie leku anty-HER2.

Skutek kliniczny

Główny skutek to zwiększone ryzyko zakażeń, w tym ciężkich i oportunistycznych, takich jak półpasiec, reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, gruźlica czy postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia. Przy koniugatach anty-HER2 rośnie ryzyko ciężkiej neutropenii z gorączką i małopłytkowości. Połączenie trastuzumabu derukstekanu z leflunomidem, teriflunomidem lub tofacytynibem może sumować ryzyko śródmiąższowej choroby płuc, a trastuzumabu koniugatu z tymi lekami ryzyko uszkodzenia wątroby. Silna immunosupresja może teoretycznie osłabiać przeciwnowotworową odpowiedź immunologiczną, a kilka leków z grupy A ma w ChPL ostrzeżenia dotyczące chorych z nowotworem złośliwym. Przy imlifidazie i efgartigimodzie alfa skutkiem jest możliwe zmniejszenie skuteczności leczenia anty-HER2.

Mechanizm

W większości par interakcja jest farmakodynamiczna i polega na sumowaniu się działania hamującego układ odpornościowy oraz nakładaniu się działań niepożądanych obu leków. Leki z grupy A hamują aktywację, proliferację lub migrację limfocytów, a przeciwciała anty-HER2, zwłaszcza koniugaty z cytostatykiem (trastuzumab koniugat, trastuzumab derukstekan), mogą wywoływać neutropenię, małopłytkowość, uszkodzenie wątroby i śródmiąższową chorobę płuc. Trastuzumab i pertuzumab same słabo hamują odporność, ale zwykle są podawane razem z chemioterapią, która nasila mielosupresję. Między grupami nie ma istotnej interakcji przez enzymy cytochromu P450, ponieważ przeciwciała są rozkładane tak jak naturalne immunoglobuliny. Na addycję immunosupresji nakładają się działania narządowe – leflunomid, teriflunomid i tofacytynib wiążą się z ryzykiem śródmiąższowej choroby płuc i hepatotoksyczności, a modulatory receptora S1P z bradykardią, co sumuje się z kardiotoksycznością przeciwciał anty-HER2. Odmienny, farmakokinetyczny mechanizm mają imlifidaza i efgartigimod alfa, które przyspieszają rozkład lub eliminację przeciwciał IgG.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, limfocyty, płytki krwi) przed każdym cyklem leczenia anty-HER2
  • objawy zakażenia, w tym gorączka, półpasiec i zakażenia oportunistyczne
  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny, zwłaszcza przy trastuzumabie koniugacie oraz leflunomidzie, teriflunomidzie i tofacytynibie
  • objawy ze strony płuc (kaszel, duszność, gorączka) i w razie potrzeby TK klatki piersiowej, zwłaszcza przy trastuzumabie derukstekanie
  • frakcja wyrzutowa lewej komory w echokardiografii zgodnie ze schematem leczenia anty-HER2
  • czynność serca i EKG, jeśli pacjent przyjmował niedawno modulator receptora S1P
  • nowe objawy neurologiczne sugerujące PML u pacjentów po leczeniu natalizumabem lub modulatorami S1P
  • markery wirusowego zapalenia wątroby typu B u nosicieli HBV

Kiedy ocena się zmienia

Koniugat przeciwciała z cytostatykiem (trastuzumab koniugat, trastuzumab derukstekan)postać · przeciwciała anty-HER2ryzyko rośnieKoniugaty anty-HER2 wywołują mielosupresję, hepatotoksyczność (trastuzumab koniugat) i śródmiąższową chorobę płuc (trastuzumab derukstekan) w większym stopniu niż trastuzumab i pertuzumab, więc addycja z lekiem immunosupresyjnym jest u nich wyraźniejsza.
Odstawienie leflunomidu lub teriflunomidu bez procedury przyspieszonej eliminacjiodstep · selektywne leki immunosupresyjneinne zalecenieLeflunomid i teriflunomid utrzymują się w organizmie przez wiele miesięcy po odstawieniu, więc samo przerwanie leczenia nie usuwa interakcji. Przed włączeniem leczenia anty-HER2, zwłaszcza trastuzumabu derukstekanu, należy rozważyć przyspieszoną eliminację kolestyraminą lub węglem aktywowanym.
Odstęp od podania imlifidazy krótszy niż zalecany w ChPLodstep · selektywne leki immunosupresyjneinne zaleceniePrzeciwciało anty-HER2 podane w okresie aktywności imlifidazy zostanie rozszczepione i będzie nieskuteczne, dlatego jego podanie należy odroczyć zgodnie z ChPL imlifidazy.
Wcześniejsze leczenie natalizumabem lub modulatorem receptora S1Pkolejność włączenia · selektywne leki immunosupresyjneryzyko rośnieLimfopenia po modulatorach S1P i ryzyko PML po natalizumabie mogą utrzymywać się po odstawieniu, więc włączenie leczenia anty-HER2 z chemioterapią wymaga oceny liczby limfocytów i czujności w kierunku zakażeń oportunistycznych.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częstsze są ciężkie zakażenia, neutropenia z gorączką i choroby serca, dlatego skutki addycji immunosupresji i kardiotoksyczności są poważniejsze.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Teriflunomide Accord 14 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/teriflunomide-accord-100476696/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego AUBAGIO 7 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/aubagio-100304493/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Arava 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/arava-100111950/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Leflunomide medac 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/leflunomide-medac-100016251/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Leflunomid Egis 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/leflunomid-egis-100449719/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zercepac 150 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zercepac-100439371/
  7. Charakterystyka Produktu Leczniczego Herceptin 150 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/herceptin-100099722/
  8. Charakterystyka Produktu Leczniczego Herzuma 150 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/herzuma-100402037/
  9. Charakterystyka Produktu Leczniczego Perjeta 420 mg (30 mg/ml), koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/perjeta-100299600/
  10. Charakterystyka Produktu Leczniczego Poherdy 420 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/poherdy-100539890/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaPertuzumab+ Inhibitory czynnika martwicy nowotworów (np. adalimumab, etanercept, golimumab) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora TNF i przeciwciała anty-HER2 o kontynuacji inhibitora TNF powinien zdecydować onkolog wspólnie z lekarzem prowadzącym chorobę zapalną, a funkcję serca należy ocenić przed rozpoczęciem leczenia i regularnie kontrolować w jego trakcie.Jeśli bierzesz lek z grupy inhibitorów TNF i masz zacząć leczenie przeciwciałem anty-HER2, powiedz o tym zarówno onkologowi, jak i lekarzowi prowadzącemu chorobę zapalną, i nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli bierzesz lek z grupy inhibitorów TNF i masz zacząć leczenie przeciwciałem anty-HER2, powiedz o tym zarówno onkologowi, jak i lekarzowi prowadzącemu chorobę zapalną, i nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.

Leki na choroby zapalne, takie jak adalimumab, etanercept czy infliksymab, oraz leki na raka z grupy anty-HER2, takie jak trastuzumab, mogą razem bardziej obciążać serce. Każdy z nich osobno może osłabiać pracę serca, a razem to ryzyko rośnie. Oba rodzaje leków zmniejszają też odporność, więc łatwiej o poważne zakażenie. Dlatego lekarze zwykle wstrzymują lek na chorobę zapalną na czas leczenia raka albo zamieniają go na inny.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • duszność, zwłaszcza w nocy lub przy niewielkim wysiłku
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • gorączka, dreszcze lub nawracające infekcje
  • nowy lub nasilający się suchy kaszel
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora TNF i przeciwciała anty-HER2 o kontynuacji inhibitora TNF powinien zdecydować onkolog wspólnie z lekarzem prowadzącym chorobę zapalną, a funkcję serca należy ocenić przed rozpoczęciem leczenia i regularnie kontrolować w jego trakcie. W praktyce leczenie inhibitorem TNF zwykle wstrzymuje się na czas aktywnej terapii onkologicznej, zwłaszcza w schematach z chemioterapią lub z koniugatem (trastuzumab derukstekan, trastuzumab koniugat). Jeśli choroba zapalna wymaga dalszego leczenia biologicznego, warto rozważyć lek spoza grupy inhibitorów TNF. U chorego z objawową niewydolnością serca nie należy stosować adalimumabu, golimumabu, infliksymabu ani certolizumabu pegol, a etanercept można stosować tylko z dużą ostrożnością. Przy spadku frakcji wyrzutowej postępuje się według zasad wstrzymywania trastuzumabu z ChPL i jednocześnie przerywa inhibitor TNF. Nie należy odstawiać ani modyfikować leczenia anty-HER2 z powodu choroby zapalnej bez decyzji onkologa.

Skutek kliniczny

Możliwe jest szybsze ujawnienie lub nasilenie niewydolności serca z obrzękami, dusznością i spadkiem frakcji wyrzutowej. Może to wymusić przerwanie leczenia onkologicznego. Zwiększa się ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych i reaktywacji gruźlicy lub WZW B, szczególnie przy neutropenii po koniugatach anty-HER2. Przy trastuzumabie derukstekanie możliwe jest nakładanie się ryzyka śródmiąższowej choroby płuc, a przy trastuzumabie koniugacie – hepatotoksyczności. Dodatkowo stosowanie inhibitora TNF u chorego z czynnym nowotworem budzi zastrzeżenia onkologiczne.

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i wspólna dla wszystkich leków obu grup, bo żaden z nich nie jest metabolizowany przez enzymy CYP ani nie wpływa na transportery w istotny sposób. Przeciwciała anty-HER2 mogą uszkadzać kardiomiocyty, ponieważ szlak HER2 uczestniczy w ich przeżyciu i naprawie. Skutkiem jest spadek frakcji wyrzutowej lewej komory i niewydolność serca. Inhibitory TNF mogą nasilać istniejącą niewydolność serca i są przeciwwskazane w umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności serca (dotyczy to adalimumabu, golimumabu, infliksymabu i certolizumabu pegol, a dla etanerceptu ChPL zaleca szczególną ostrożność)[1]. Oba leki osłabiają też obronę przeciwzakaźną w różny sposób. Inhibitory TNF hamują odporność komórkową, a koniugaty anty-HER2 (trastuzumab derukstekan, trastuzumab koniugat) zawierają cytostatyk, który wywołuje cytopenie. Do tego dochodzi nakładanie się rzadkich działań niepożądanych, takich jak śródmiąższowa choroba płuc i uszkodzenie wątroby. Brak par w bazie dla certolizumabu pegol, pertuzumabu i koniugatów wynika z braku danych, a nie z odmiennej farmakologii.

Monitorować

  • frakcja wyrzutowa lewej komory w echokardiografii przed leczeniem i okresowo w jego trakcie
  • objawy niewydolności serca: duszność, obrzęki, przyrost masy ciała, nietolerancja wysiłku
  • NT-proBNP przy podejrzeniu niewydolności serca
  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, płytki krwi)
  • objawy zakażenia, w tym gorączka i kaszel
  • badania przesiewowe w kierunku gruźlicy i WZW B przed leczeniem
  • aktywność ALT i AST oraz bilirubina
  • nowe lub nasilające się objawy oddechowe (śródmiąższowa choroba płuc)

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU starszych chorych ryzyko kardiotoksyczności leków anty-HER2 i ciężkich zakażeń podczas leczenia inhibitorami TNF jest większe. Takiego pacjenta warto częściej kontrolować i mieć niższy próg wstrzymania inhibitora TNF.

Źródła

  1. Chung ES, Packer M, Lo KH, Fasanmade AA, Willerson JT. Randomized, double-blind, placebo-controlled, pilot trial of infliximab, a chimeric monoclonal antibody to tumor necrosis factor-alpha, in patients with moderate-to-severe heart failure: results of the anti-TNF Therapy Against Congestive Heart Failure (ATTACH) trial. Circulation. 2003;107(25):3133-40. doi: 10.1161/01.CIR.0000077913.60364.D2. PMID: 12796126.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaPertuzumab+ Antracykliny (np. doksorubicyna, idarubicyna, epirubicyna) klasaPrzy stosowaniu antracykliny i przeciwciała anty-HER2 u tego samego pacjenta należy unikać podawania jednoczesnego i ściśle monitorować czynność lewej komory serca przed leczeniem i w jego trakcie.Jeśli dostajesz lek z grupy antracyklin i lek anty-HER2, wykonuj regularnie zlecone badania serca i od razu zgłaszaj lekarzowi duszność, obrzęki lub kołatanie serca.opóźniony (dni)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Jeśli dostajesz lek z grupy antracyklin i lek anty-HER2, wykonuj regularnie zlecone badania serca i od razu zgłaszaj lekarzowi duszność, obrzęki lub kołatanie serca.

Antracykliny, np. doksorubicyna lub epirubicyna, i leki anty-HER2, np. trastuzumab lub pertuzumab, mogą osłabiać mięsień sercowy. Gdy dostajesz oba rodzaje leków, to ryzyko się sumuje. Dlatego lekarz zwykle podaje je po kolei, a nie razem, i regularnie kontroluje pracę twojego serca. Zmiany są często wykrywane w badaniu echo serca, zanim dadzą objawy, więc nie opuszczaj zleconych badań.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • duszność przy wysiłku lub w spoczynku
  • duszność po położeniu się na płasko lub budzenie się w nocy z brakiem tchu
  • obrzęki nóg lub kostek
  • szybki przyrost masy ciała w ciągu kilku dni
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • nagłe, nietypowe zmęczenie i spadek tolerancji wysiłku
  • ból lub ucisk w klatce piersiowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Przy stosowaniu antracykliny i przeciwciała anty-HER2 u tego samego pacjenta należy unikać podawania jednoczesnego i ściśle monitorować czynność lewej komory serca przed leczeniem i w jego trakcie. W praktyce leki te podaje się sekwencyjnie – najpierw antracyklinę, np. doksorubicynę lub epirubicynę, a dopiero po jej zakończeniu trastuzumab lub trastuzumab z pertuzumabem. Antracyklin nie należy włączać przez kilka miesięcy po odstawieniu trastuzumabu lub jego koniugatów, a jeśli jest to konieczne, trzeba wzmóc kontrolę kardiologiczną. Przed włączeniem leczenia anty-HER2 należy ocenić frakcję wyrzutową lewej komory i powtarzać ocenę regularnie w trakcie terapii. Przy istotnym spadku frakcji wyrzutowej lub objawach niewydolności serca leczenie anty-HER2 wstrzymuje się zgodnie z algorytmem z ChPL i kieruje pacjenta do kardiologa lub kardioonkologa. U pacjentów z wysokim ryzykiem sercowym warto rozważyć schemat bez antracykliny. Decyzję o schemacie podejmuje onkolog, a rolą farmaceuty jest weryfikacja kolejności podawania, łącznej dawki antracykliny w historii leczenia i aktualności badań serca.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko kardiotoksyczności. Obejmuje ona bezobjawowy spadek frakcji wyrzutowej lewej komory, objawową niewydolność serca, a rzadziej ciężką kardiomiopatię. Ryzyko jest największe przy jednoczesnym podawaniu obu leków. Rośnie też z dawką kumulacyjną antracykliny, z wiekiem pacjenta oraz przy wcześniejszej chorobie serca, nadciśnieniu tętniczym lub radioterapii okolicy śródpiersia. Dysfunkcja wywołana przeciwciałem anty-HER2 często cofa się po przerwaniu leczenia. Komponent antracyklinowy bywa natomiast trwały.

Mechanizm

Antracykliny i antracenediony uszkadzają kardiomiocyty. Działają przez hamowanie topoizomerazy II beta, wytwarzanie wolnych rodników tlenowych i zaburzenia funkcji mitochondriów. To uszkodzenie jest w dużej mierze nieodwracalne i zależy od dawki kumulacyjnej. Przeciwciała anty-HER2 blokują sygnalizację HER2 w sercu, która chroni kardiomiocyty przed stresem i pomaga im się regenerować. Dlatego mięsień sercowy uszkodzony przez antracyklinę traci mechanizm naprawczy, a oba efekty się sumują. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i jest wspólna dla wszystkich leków obu grup. Nasilenie może się różnić między lekami. Piksantron zaprojektowano jako mniej kardiotoksyczny, a koniugaty trastuzumabu mają niższą częstość dysfunkcji serca niż trastuzumab w połączeniu z chemioterapią. Mechanizm pozostaje jednak ten sam. Trastuzumab i jego pochodne długo utrzymują się w organizmie, więc ryzyko trwa także przez kilka miesięcy po zakończeniu ich podawania.

Monitorować

  • frakcja wyrzutowa lewej komory (echokardiografia lub MUGA) przed leczeniem i regularnie w trakcie terapii anty-HER2
  • objawy niewydolności serca: duszność, obrzęki, nietolerancja wysiłku, przyrost masy ciała
  • łączna dawka kumulacyjna antracykliny z całej historii leczenia
  • NT-proBNP lub BNP oraz troponina u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka
  • ciśnienie tętnicze i EKG
  • odstęp czasowy między zakończeniem przeciwciała anty-HER2 a ewentualnym włączeniem antracykliny

Kiedy ocena się zmienia

Podawanie jednoczesne z przeciwciałem anty-HER2kolejność włączenia · antracyklinyryzyko rośnieJednoczesne podawanie antracykliny i przeciwciała anty-HER2 wiąże się z największym ryzykiem niewydolności serca. Należy go unikać poza ściśle kontrolowanymi sytuacjami i preferować schemat sekwencyjny.
Kilka miesięcy od ostatniej dawki przeciwciała anty-HER2 do włączenia antracyklinyodstep · przeciwciała anty-HER2ryzyko rośnieTrastuzumab i jego koniugaty długo utrzymują się w organizmie. Włączenie antracykliny wkrótce po ich odstawieniu niesie ryzyko podobne do podawania jednoczesnego. Jeśli jest to konieczne, wymaga wzmożonego monitorowania czynności serca.
Wysoka łączna dawka kumulacyjna antracyklinydawka · antracyklinyryzyko rośnieRyzyko kardiotoksyczności rośnie wraz z sumaryczną dawką antracykliny z całej historii leczenia, również z wcześniejszych linii terapii lub innych nowotworów. Należy ją ustalić przed rozpoczęciem leczenia anty-HER2.
Wiek podeszływiek · pacjentryzyko rośnieStarszy wiek, istniejąca choroba serca, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, otyłość i wcześniejsza radioterapia okolicy klatki piersiowej zwiększają ryzyko dysfunkcji lewej komory. U takich pacjentów należy rozważyć schemat bez antracykliny i częstsze kontrole kardiologiczne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Perjeta 420 mg (30 mg/ml), koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/perjeta-100299600/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Poherdy 420 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/poherdy-100539890/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaPertuzumab+ Inhibitory kinaz janusowych (np. barycytynib, upadacytynib, filgotynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinaz janusowych i przeciwciała anty-HER2 o leczeniu powinni wspólnie zdecydować onkolog i lekarz prowadzący chorobę zapalną, a chory wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi i objawów zakażenia.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów kinaz janusowych i dostajesz przeciwciało anty-HER2, nie zmieniaj leczenia samodzielnie i upewnij się, że onkolog oraz lekarz leczący twoją chorobę zapalną wiedzą o obu lekach.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów kinaz janusowych i dostajesz przeciwciało anty-HER2, nie zmieniaj leczenia samodzielnie i upewnij się, że onkolog oraz lekarz leczący twoją chorobę zapalną wiedzą o obu lekach.

Leki takie jak barycytynib, upadacytynib czy ritlecytynib wyciszają układ odpornościowy. Leki na raka piersi lub żołądka, takie jak trastuzumab czy trastuzumab derukstekan, mogą obniżać liczbę białych krwinek i płytek krwi. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń, a trastuzumab derukstekan może dodatkowo wywołać zapalenie płuc. Lekarze mogą zdecydować o takim połączeniu, ale wymaga ono częstych badań krwi i szybkiej reakcji na niepokojące objawy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze albo ogólne rozbicie
  • nowy lub nasilający się kaszel albo duszność
  • bolesna wysypka z pęcherzykami (półpasiec)
  • ból przy oddawaniu moczu albo inne objawy zakażenia
  • łatwe powstawanie siniaków albo krwawienia
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora kinaz janusowych i przeciwciała anty-HER2 o leczeniu powinni wspólnie zdecydować onkolog i lekarz prowadzący chorobę zapalną, a chory wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi i objawów zakażenia. U chorego leczonego z powodu raka HER2-dodatniego najpierw rozważ leczenie choroby zapalnej bez inhibitora kinaz janusowych. Barycytynib, upadacytynib, filgotynib i ritlecytynib włącza się wyłącznie wtedy, gdy nie ma odpowiedniej alternatywy. Przed włączeniem wyklucz czynną i utajoną gruźlicę oraz zakażenie HBV i HCV. Rozważ też szczepienie przeciw półpaścowi szczepionką rekombinowaną. W okresach neutropenii albo limfopenii po podaniu trastuzumabu derukstekanu lub trastuzumabu emtanzyny wstrzymaj inhibitor kinaz janusowych do czasu poprawy wyników. Zrób to także przy każdym poważnym zakażeniu. Nowy kaszel, duszność albo gorączka u chorego otrzymującego trastuzumab derukstekan wymagają pilnej diagnostyki w kierunku śródmiąższowego zapalenia płuc i zakażenia. Deukrawacytynib w mniejszym stopniu wpływa na morfologię krwi, ale nadal zwiększa ryzyko zakażeń.

Skutek kliniczny

Najważniejszy skutek to większe ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, zwłaszcza w okresie neutropenii wywołanej przez koniugaty trastuzumabu. Możliwe są także pogłębienie cytopenii, nasilona hepatotoksyczność oraz opóźnione rozpoznanie śródmiąższowego zapalenia płuc przy trastuzumabie derukstekanie. Dochodzi do tego niepewny wpływ immunosupresji na przebieg choroby nowotworowej.

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i dotyczy całej klasy. Inhibitory kinaz janusowych hamują przekazywanie sygnałów cytokin w komórkach odpornościowych. Ich działania niepożądane to zakażenia, w tym półpasiec i reaktywacja gruźlicy, zmniejszenie liczby neutrofili i limfocytów oraz wzrost aktywności aminotransferaz. Przeciwciała anty-HER2 nie wpływają na stężenie inhibitorów kinaz janusowych, a inhibitory kinaz janusowych nie wpływają na stężenie przeciwciał. Obie grupy mogą jednak nakładać się w działaniach niepożądanych. Trastuzumab derukstekan i trastuzumab emtanzyna (koniugat) uszkadzają szpik, co prowadzi do neutropenii albo małopłytkowości, i mogą uszkadzać wątrobę. Trastuzumab derukstekan może dodatkowo wywołać śródmiąższowe zapalenie płuc, które trudniej odróżnić od zakażenia płuc u chorego z obniżoną odpornością. Dodatkowym problemem jest sama obecność czynnej choroby nowotworowej. U chorych z nowotworem złośliwym inhibitory kinaz janusowych o działaniu ogólnoustrojowym stosuje się tylko wtedy, gdy nie ma odpowiedniej alternatywy. Deukrawacytynib jest wybiórczym inhibitorem TYK2 i w mniejszym stopniu wpływa na morfologię krwi. Pertuzumab sam w sobie słabo uszkadza szpik, ale podaje się go razem z trastuzumabem i często z chemioterapią. Te różnice dotyczą jednak tylko nasilenia ryzyka, a nie jego charakteru, dlatego klasa jest jednolita.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, limfocyty, płytki krwi) przed każdym cyklem przeciwciała anty-HER2
  • objawy zakażenia, w tym półpaśca i gruźlicy
  • aktywność ALT i AST oraz stężenie bilirubiny, zwłaszcza przy trastuzumabie emtanzynie i trastuzumabie derukstekanie
  • objawy płucne (kaszel, duszność, gorączka) przy trastuzumabie derukstekanie
  • badania przesiewowe w kierunku gruźlicy oraz zakażenia HBV i HCV przed włączeniem inhibitora kinaz janusowych

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń, zdarzeń sercowo-naczyniowych i nowotworów podczas stosowania inhibitorów kinaz janusowych jest większe. Dlatego u nich inhibitor kinaz janusowych łącznie z leczeniem anty-HER2 stosuje się tylko przy braku alternatywy.
Włączenie inhibitora kinaz janusowych w trakcie aktywnego leczenia przeciwciałem anty-HER2kolejność włączenia · inhibitory kinaz janusowychinne zalecenieNowe włączenie inhibitora kinaz janusowych u chorego w trakcie leczenia czynnego nowotworu wymaga uzasadnienia brakiem alternatywy i zgody onkologa. U chorego, który już przyjmuje inhibitor kinaz janusowych, a dopiero rozpoczyna leczenie anty-HER2, rozważ jego odstawienie albo zmianę na lek bez działania immunosupresyjnego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Perjeta 420 mg (30 mg/ml), koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/perjeta-100299600/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Poherdy 420 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/poherdy-100539890/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaPertuzumab+ Szczepionki przeciw ospie wietrznej i półpaścowi (np. szczepionka przeciw ospie wietrznej) klasaW trakcie leczenia przeciwciałem anty-HER2 szczepienie przeciw ospie wietrznej, półpaścowi lub ospie prawdziwej planuje się wspólnie z onkologiem, a szczepionek żywych unika się do czasu odbudowy odporności.Jeśli jesteś leczony przeciwciałem anty-HER2, nie szczep się przeciw ospie wietrznej, półpaścowi ani ospie prawdziwej bez wcześniejszej rozmowy z onkologiem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli jesteś leczony przeciwciałem anty-HER2, nie szczep się przeciw ospie wietrznej, półpaścowi ani ospie prawdziwej bez wcześniejszej rozmowy z onkologiem.

Leki na raka piersi lub żołądka działające na HER2, takie jak trastuzumab, pertuzumab czy trastuzumab derukstekan, zwykle podaje się razem z chemioterapią, która osłabia odporność. Wtedy żywa szczepionka przeciw ospie wietrznej może wywołać chorobę zamiast przed nią chronić. Szczepionka przeciw półpaścowi jest nieżywa i zwykle można ją przyjąć, choć może działać trochę słabiej. Termin każdego szczepienia ustala się z onkologiem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wysypka z pęcherzykami po szczepieniu
  • gorączka po szczepieniu
  • kaszel lub duszność po szczepieniu
  • kontakt z osobą chorą na ospę wietrzną lub półpasiec
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

W trakcie leczenia przeciwciałem anty-HER2 szczepienie przeciw ospie wietrznej, półpaścowi lub ospie prawdziwej planuje się wspólnie z onkologiem, a szczepionek żywych unika się do czasu odbudowy odporności. Żywej szczepionki przeciw ospie wietrznej nie podaje się w czasie chemioterapii ani leczenia trastuzumabem derukstekanem lub trastuzumabem koniugatem. Najczęściej przyjmuje się co najmniej trzy miesiące odstępu od zakończenia leczenia cytotoksycznego. U pacjenta leczonego wyłącznie trastuzumabem lub pertuzumabem po zakończeniu chemioterapii decyzję podejmuje się indywidualnie po ocenie morfologii. Rekombinowaną szczepionkę przeciw półpaścowi i niereplikującą szczepionkę przeciw ospie prawdziwej można podać w trakcie leczenia. Najlepiej podać je co najmniej dwa tygodnie przed rozpoczęciem chemioterapii albo w okresie bez neutropenii i limfopenii. Osobom z otoczenia pacjenta, które nie chorowały na ospę wietrzną, zaleca się szczepienie.

Skutek kliniczny

Żywa szczepionka przeciw ospie wietrznej podana w trakcie leczenia przeciwnowotworowego może wywołać rozsiane zakażenie wirusem szczepionkowym z wysypką pęcherzykową, gorączką, a w ciężkich przypadkach zapaleniem płuc lub wątroby. Wszystkie szczepionki tej grupy mogą w czasie chemioterapii lub leczenia koniugatem dawać słabszą i krócej trwającą odporność.

Mechanizm

Przeciwciała anty-HER2 same w niewielkim stopniu osłabiają odporność, ale prawie zawsze stosuje się je razem z chemioterapią albo w postaci koniugatu z lekiem cytotoksycznym. Trastuzumab derukstekan i trastuzumab koniugat mogą powodować neutropenię, limfopenię lub małopłytkowość. Osłabienie odporności komórkowej sprzyja niekontrolowanemu namnażaniu się atenuowanego wirusa ze szczepionki żywej, czyli szczepionki przeciw ospie wietrznej, i osłabia odpowiedź na każdą szczepionkę. Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy. Dotyczy przede wszystkim szczepionki żywej. Przy szczepionkach nieżywych, czyli rekombinowanej przeciw półpaścowi i niereplikującej przeciw ospie prawdziwej, problemem jest tylko możliwa słabsza odpowiedź.

Monitorować

  • morfologia z rozmazem (neutrofile, limfocyty) przed szczepieniem
  • wysypka pęcherzykowa i gorączka w ciągu kilku tygodni po szczepieniu żywą szczepionką
  • kontakt z osobą chorą na ospę wietrzną lub półpasiec w trakcie leczenia
  • w wybranych przypadkach przeciwciała przeciw wirusowi ospy wietrznej po szczepieniu

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka żywa (przeciw ospie wietrznej) w trakcie chemioterapii lub leczenia koniugatem anty-HER2postać · szczepionki przeciw ospie wietrznej i półpaścowiryzyko rośnieŻywej szczepionki przeciw ospie wietrznej nie podaje się pacjentom z osłabioną odpornością komórkową w przebiegu chemioterapii lub leczenia trastuzumabem derukstekanem albo trastuzumabem koniugatem.
Szczepionka nieżywa (rekombinowana lub niereplikująca)postać · szczepionki przeciw ospie wietrznej i półpaścowiryzyko malejeSzczepionki nieżywe nie niosą ryzyka zakażenia szczepionkowego. Leczenie może jedynie osłabić odpowiedź, dlatego termin dobiera się poza okresem neutropenii i limfopenii.
odstep ≥ 3 miesiące od zakończenia chemioterapii i leczenia koniugatem anty-HER2przeciwciała anty-HER2ryzyko malejePo odbudowie odporności, przy kontynuacji samego trastuzumabu lub pertuzumabu, żywą szczepionkę można rozważyć indywidualnie po ocenie morfologii i za zgodą onkologa.
Szczepienie co najmniej 2 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia przeciwnowotworowegokolejność włączenia · szczepionki przeciw ospie wietrznej i półpaścowiryzyko malejeSzczepienie przed rozpoczęciem chemioterapii lub leczenia anty-HER2 daje najlepszą odpowiedź. Żywą szczepionkę podaje się wtedy z odpowiednio dłuższym wyprzedzeniem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Perjeta 420 mg (30 mg/ml), koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/perjeta-100299600/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Poherdy 420 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/poherdy-100539890/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaPertuzumab+ Analogi puryn (np. klofarabina, kladrybina, merkaptopuryna) klasaPrzy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu analogu puryn i przeciwciała anty-HER2 regularnie kontroluj morfologię krwi z rozmazem i objawy zakażenia, a o samym połączeniu decyduje lekarz prowadzący leczenie przeciwnowotworowe.Jeśli przyjmujesz lek z grupy analogów puryn i dostajesz przeciwciało anty-HER2, powiedz o tym każdemu lekarzowi prowadzącemu i nie pomijaj zleconych badań krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z grupy analogów puryn i dostajesz przeciwciało anty-HER2, powiedz o tym każdemu lekarzowi prowadzącemu i nie pomijaj zleconych badań krwi.

Leki takie jak merkaptopuryna, tioguanina, kladrybina czy fludarabina osłabiają odporność i zmniejszają liczbę krwinek. Leki przeciwnowotworowe takie jak trastuzumab czy trastuzumab derukstekan mogą to działanie nasilać. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń, siniaków i krwawień. Lekarz musi wiedzieć o obu lekach i kontrolować twoje wyniki krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nasilające się zmęczenie i bladość
  • nowy kaszel lub duszność
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • drętwienie lub mrowienie rąk i stóp
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu analogu puryn i przeciwciała anty-HER2 regularnie kontroluj morfologię krwi z rozmazem i objawy zakażenia, a o samym połączeniu decyduje lekarz prowadzący leczenie przeciwnowotworowe. Kladrybiny w tabletkach stosowanej w stwardnieniu rozsianym nie podaje się osobom z czynną chorobą nowotworową. U chorego, który ma otrzymać leczenie anty-HER2, potrzebna jest więc zmiana leczenia stwardnienia rozsianego we współpracy z neurologiem. Merkaptopurynę stosowaną w nieswoistych zapaleniach jelit warto skonsultować z gastroenterologiem pod kątem odstawienia lub zamiany na lek nieimmunosupresyjny na czas leczenia anty-HER2. Przy łączeniu z trastuzumabem koniugatem kontroluj próby wątrobowe i płytki krwi. Przy łączeniu z trastuzumabem derukstekanem zwracaj uwagę na kaszel i duszność jako możliwy objaw śródmiąższowego zapalenia płuc. Po kladrybinie i fludarabinie limfopenia utrzymuje się długo, dlatego rozważ profilaktykę zakażeń oportunistycznych według zaleceń hematologa.

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest sumowanie się mielosupresji i immunosupresji. Skutkiem mogą być neutropenia z gorączką, ciężkie lub oportunistyczne zakażenia, małopłytkowość z krwawieniami i niedokrwistość. Przy koniugatach dochodzi możliwość nakładania się toksyczności narządowej. Fludarabina i trastuzumab derukstekan mogą razem uszkadzać płuca. Merkaptopuryna i tioguanina mogą razem z trastuzumabem koniugatem uszkadzać wątrobę, w tym wywołać chorobę zarostową naczyń wątroby. Nelarabina i fludarabina mogą z trastuzumabem koniugatem nasilać neurotoksyczność.

Mechanizm

Analogi puryn działają cytotoksycznie i immunosupresyjnie. Hamują szpik kostny i wywołują głęboką limfopenię, która po kladrybinie i fludarabinie utrzymuje się wiele miesięcy. Przeciwciała anty-HER2 nie wchodzą z nimi w interakcje farmakokinetyczne, bo nie są metabolizowane przez cytochrom P450 ani nie konkurują o transportery. Mogą jednak nasilać toksyczność hematologiczną i ryzyko zakażeń. Najsilniej dotyczy to koniugatów: trastuzumab derukstekan wywołuje neutropenię i śródmiąższowe zapalenie płuc, a trastuzumab koniugat (emtanzyna) małopłytkowość i uszkodzenie wątroby. Trastuzumab i pertuzumab same w sobie słabo hamują szpik, ale zwiększają częstość neutropenii i biegunki, gdy towarzyszy im leczenie mielotoksyczne. Efekt jest addycyjny i wspólny dla całej klasy, różni się tylko nasileniem zależnie od konkretnego leku.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba neutrofilów i limfocytów
  • liczba płytek krwi
  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny (szczególnie merkaptopuryna, tioguanina, trastuzumab koniugat)
  • objawy zakażenia, w tym gorączka
  • objawy ze strony układu oddechowego – kaszel, duszność (szczególnie fludarabina, trastuzumab derukstekan)
  • czynność nerek przed podaniem kladrybiny, fludarabiny i klofarabiny
  • objawy neurologiczne przy nelarabinie i fludarabinie

Kiedy ocena się zmienia

Kladrybina doustna w stwardnieniu rozsianymdroga podania · analogi purynryzyko rośnieKladrybiny w tabletkach nie stosuje się u osób z czynną chorobą nowotworową. Wskazanie do leczenia anty-HER2 oznacza konieczność zmiany leczenia stwardnienia rozsianego we współpracy z neurologiem.
Kladrybina lub fludarabina podana w ostatnich miesiącachodstep · analogi puryninne zalecenieLimfopenia po kladrybinie i fludarabinie utrzymuje się wiele miesięcy. Interakcję trzeba uwzględnić także wtedy, gdy analog puryn zakończono przed włączeniem przeciwciała anty-HER2. Sprawdź liczbę limfocytów i rozważ profilaktykę zakażeń oportunistycznych.
Upośledzona czynność nerekeGFR · analogi purynryzyko rośnieKladrybina, fludarabina i klofarabina są wydalane głównie przez nerki. Przy upośledzonej czynności nerek ich ekspozycja i toksyczność hematologiczna rosną, co nasila sumowanie mielosupresji z przeciwciałem anty-HER2. Wymagana jest modyfikacja dawki analogu puryn i częstsza kontrola morfologii.
Koniugat przeciwciała z lekiem cytotoksycznym (trastuzumab derukstekan, trastuzumab koniugat)postać · przeciwciała anty-HER2ryzyko rośnieKoniugaty niosą własną toksyczność cytotoksyczną. Trastuzumab derukstekan wywołuje neutropenię i śródmiąższowe zapalenie płuc, a trastuzumab koniugat małopłytkowość i hepatotoksyczność. Addycja z analogiem puryn jest więc silniejsza niż przy trastuzumabie lub pertuzumabie i wymaga ściślejszej kontroli morfologii, prób wątrobowych i objawów płucnych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Perjeta 420 mg (30 mg/ml), koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/perjeta-100299600/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Poherdy 420 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/poherdy-100539890/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaPertuzumab+ Chelatory żelaza (np. deferazyroks, deferypron) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu chelatora żelaza i przeciwciała anty-HER2 regularnie kontroluj morfologię krwi z rozmazem, zwłaszcza liczbę neutrofili, i natychmiast oceniaj każdą gorączkę lub objawy zakażenia.Jeśli bierzesz lek usuwający żelazo i jesteś leczony przeciwciałem anty-HER2, powiedz o tym obu lekarzom, rób zlecone badania krwi i przy gorączce lub bólu gardła natychmiast skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli bierzesz lek usuwający żelazo i jesteś leczony przeciwciałem anty-HER2, powiedz o tym obu lekarzom, rób zlecone badania krwi i przy gorączce lub bólu gardła natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Leki usuwające nadmiar żelaza z organizmu, zwłaszcza deferypron, mogą rzadko mocno obniżyć liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami. Leki przeciwnowotworowe działające na receptor HER2, na przykład trastuzumab derukstekan albo trastuzumab podawany z chemioterapią, też mogą obniżać liczbę tych krwinek. Gdy bierzesz oba rodzaje leków razem, rośnie ryzyko groźnego zakażenia. Deferoksamina nie ma tego działania na krew.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • objawy infekcji, na przykład kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nagłe osłabienie i złe samopoczucie
  • siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu chelatora żelaza i przeciwciała anty-HER2 regularnie kontroluj morfologię krwi z rozmazem, zwłaszcza liczbę neutrofili, i natychmiast oceniaj każdą gorączkę lub objawy zakażenia. Deferypronu najlepiej nie łączyć z lekami mogącymi wywołać neutropenię, dlatego w czasie terapii anty-HER2, szczególnie trastuzumabem derukstekanem albo schematami z chemioterapią, rozważ zamianę na deferazyroks lub deferoksaminę albo czasowe wstrzymanie chelatacji. Jeśli deferypron musi zostać utrzymany, liczbę neutrofili kontroluj co tydzień i odstaw go przy neutropenii lub zakażeniu, a przy agranulocytozie nie wznawiaj leczenia. Przy deferazyroksie wykonuj morfologię zgodnie z harmonogramem leczenia onkologicznego i przerwij chelator przy niewyjaśnionej cytopenii. Deferoksamina nie wymaga dodatkowego monitorowania hematologicznego z powodu tego połączenia. Uzgodnij plan leczenia z onkologiem i hematologiem prowadzącym terapię chelatującą.

Skutek kliniczny

Rośnie ryzyko ciężkiej neutropenii lub agranulocytozy oraz zakażeń, w tym neutropenii z gorączką i posocznicy. Przy trastuzumabie koniugacie dochodzi ryzyko nasilonej trombocytopenii i krwawień. Powikłania hematologiczne mogą wymusić przerwanie leczenia chelatującego albo opóźnienie lub redukcję dawki terapii przeciwnowotworowej.

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i polega na sumowaniu się działania hamującego szpik kostny. Deferypron może wywołać neutropenię i agranulocytozę o mechanizmie idiosynkratycznym, a deferazyroks rzadko powoduje cytopenie. Przeciwciała anty-HER2 nasilają neutropenię głównie w schematach z chemioterapią, a koniugaty z cytostatykiem (trastuzumab derukstekan, trastuzumab koniugat) same działają mielosupresyjnie – trastuzumab derukstekan głównie przez neutropenię, a trastuzumab koniugat przede wszystkim przez trombocytopenię. Nie ma interakcji farmakokinetycznej, ponieważ przeciwciała są eliminowane przez katabolizm białek, a nie przez enzymy wątrobowe ani transportery. Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy, ponieważ deferoksamina nie działa toksycznie na szpik. Najsilniejsza jest dla deferypronu, słabsza dla deferazyroksu, a po stronie przeciwciał największe ryzyko niesie trastuzumab derukstekan.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą neutrofili – przy deferypronie co tydzień
  • liczba płytek krwi – szczególnie przy trastuzumabie koniugacie
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • stężenie ferrytyny w surowicy przy zmianie lub wstrzymaniu chelatora

Kiedy ocena się zmienia

Koniugat przeciwciała z cytostatykiem (trastuzumab derukstekan, trastuzumab koniugat)postać · przeciwciała anty-HER2ryzyko rośnieKoniugaty z cytostatykiem same działają mielosupresyjnie – trastuzumab derukstekan głównie przez neutropenię, a trastuzumab koniugat przez trombocytopenię. W połączeniu z deferypronem ryzyko ciężkiej neutropenii jest największe i zamiana chelatora na deferazyroks lub deferoksaminę jest szczególnie wskazana.
Deferazyrokspostać · chelatory żelazaryzyko malejeDeferazyroks rzadko wywołuje cytopenie, więc ryzyko jest mniejsze niż przy deferypronie. Wystarcza kontrola morfologii zgodnie z harmonogramem leczenia onkologicznego i przerwanie chelatora przy niewyjaśnionej cytopenii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Perjeta 420 mg (30 mg/ml), koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/perjeta-100299600/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Poherdy 420 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/poherdy-100539890/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaPertuzumab+ Szczepionki przeciw rotawirusom (np. szczepionka przeciw rotawirusom) klasaSzczepionki przeciw rotawirusom nie podaje się osobie leczonej przeciwciałem anty-HER2 z towarzyszącą immunosupresją.Jeśli jesteś leczony przeciwciałem anty-HER2, a dziecko w twoim domu dostało szczepionkę przeciw rotawirusom, przez kilka tygodni po szczepieniu myj dokładnie ręce po każdej zmianie pieluchy, a najlepiej poproś kogoś innego o jej zmienianie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli jesteś leczony przeciwciałem anty-HER2, a dziecko w twoim domu dostało szczepionkę przeciw rotawirusom, przez kilka tygodni po szczepieniu myj dokładnie ręce po każdej zmianie pieluchy, a najlepiej poproś kogoś innego o jej zmienianie.

Szczepionka przeciw rotawirusom zawiera żywe, osłabione wirusy, które zaszczepione dziecko wydala z kupką przez kilka tygodni. Leczenie raka lekami takimi jak trastuzumab, pertuzumab czy trastuzumab derukstekan, zwłaszcza razem z chemioterapią, może osłabiać odporność. Osoba z osłabioną odpornością łatwiej może się zarazić wirusem szczepionkowym i dostać biegunki. Szczepienie dziecka jest nadal ważne i nie trzeba go przekładać.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka, zwłaszcza uporczywa lub wodnista
  • wymioty
  • gorączka
  • silne osłabienie, suchość w ustach lub rzadkie oddawanie moczu (objawy odwodnienia)
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Szczepionki przeciw rotawirusom nie podaje się osobie leczonej przeciwciałem anty-HER2 z towarzyszącą immunosupresją. Gdy zaszczepione niemowlę mieszka z osobą leczoną trastuzumabem, pertuzumabem, trastuzumabem koniugatem albo trastuzumabem derukstekanem, szczepienia nie odracza się, ale należy zalecić ścisłą higienę rąk po zmianie pieluch przez kilka tygodni po każdej dawce. Najlepiej, aby pieluchy zmieniała w tym czasie inna osoba z domowników. Największą ostrożność zachowuje się przy koniugatach i podczas skojarzenia z chemioterapią, gdy występuje neutropenia.

Skutek kliniczny

U osoby z obniżoną odpornością wirus szczepionkowy może wywołać przewlekłą lub ciężką biegunkę, a ochrona po szczepieniu może być słabsza. Jednoczesne podanie obu leków tej samej osobie praktycznie nie występuje, bo szczepionkę podaje się niemowlętom, a przeciwciała anty-HER2 dorosłym z rakiem piersi lub żołądka. W praktyce problem dotyczy głównie kontaktu domowego, czyli sytuacji, w której zaszczepione niemowlę wydala wirusa, a opiekun z obniżoną odpornością jest w trakcie leczenia przeciwnowotworowego.

Mechanizm

Szczepionka przeciw rotawirusom zawiera żywe, osłabione wirusy, które namnażają się w przewodzie pokarmowym i są wydalane z kałem. Przeciwciała anty-HER2 stosuje się zwykle razem z chemioterapią. Koniugaty (trastuzumab koniugat i trastuzumab derukstekan) same działają cytotoksycznie i mogą powodować neutropenię oraz małopłytkowość. Osłabiona odporność sprzyja niekontrolowanemu namnażaniu się wirusa szczepionkowego i osłabia odpowiedź na szczepienie. Interakcja jest wspólna dla całej klasy i wynika z tła immunosupresyjnego leczenia przeciwnowotworowego, a nie z bezpośredniego oddziaływania przeciwciała na szczepionkę.

Monitorować

  • biegunka, wymioty lub gorączka u osoby leczonej przeciwciałem anty-HER2 w ciągu kilku tygodni od szczepienia niemowlęcia z otoczenia
  • morfologia z rozmazem (neutropenia) przy leczeniu koniugatami lub skojarzeniu z chemioterapią
  • objawy odwodnienia u osoby leczonej

Kiedy ocena się zmienia

Koniugat przeciwciała z cytostatykiem (trastuzumab koniugat, trastuzumab derukstekan)postać · przeciwciała anty-HER2ryzyko rośnieKoniugaty zawierają cytostatyk i częściej powodują neutropenię lub małopłytkowość, co zwiększa ryzyko zakażenia wirusem szczepionkowym. Higienę kontaktu należy egzekwować szczególnie starannie.
Zakończenie chemioterapii i ustąpienie neutropeniiodstep · przeciwciała anty-HER2ryzyko malejePrzy samym trastuzumabie w leczeniu podtrzymującym, po zakończeniu chemioterapii i normalizacji morfologii, ryzyko jest niskie, a zalecenia ograniczają się do zwykłej higieny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Perjeta 420 mg (30 mg/ml), koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/perjeta-100299600/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Poherdy 420 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/poherdy-100539890/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaPertuzumab+ Modulatory receptora sfingozyno-1-fosforanu (np. siponimod, etrasymod) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu przeciwciała anty-HER2 i modulatora receptora sfingozyno-1-fosforanu skojarzenie powinno być świadomą decyzją onkologa oraz neurologa lub gastroenterologa, z oceną czynności serca i morfologii krwi przed włączeniem drugiego leku i w trakcie leczenia.Jeśli dostajesz lek przeciw HER2 i jednocześnie przyjmujesz siponimod lub etrasymod, powiedz o tym obu lekarzom prowadzącym, nie przerywaj żadnego leku na własną rękę i od razu zgłaszaj gorączkę, duszność lub zawroty głowy.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli dostajesz lek przeciw HER2 i jednocześnie przyjmujesz siponimod lub etrasymod, powiedz o tym obu lekarzom prowadzącym, nie przerywaj żadnego leku na własną rękę i od razu zgłaszaj gorączkę, duszność lub zawroty głowy.

Leki przeciw HER2 stosowane w leczeniu raka, takie jak trastuzumab czy pertuzumab, mogą osłabiać pracę serca. Leki takie jak siponimod (na stwardnienie rozsiane) i etrasymod (na wrzodziejące zapalenie jelita grubego) zwalniają bicie serca i obniżają liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami. Razem mogą zwiększać ryzyko kłopotów z sercem i poważnych infekcji, także przez pewien czas po zakończeniu jednego z leków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
  • duszność, szczególnie przy wysiłku lub w pozycji leżącej
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • zawroty głowy, omdlenie lub bardzo wolne bicie serca
  • kołatanie serca lub ból w klatce piersiowej
  • pęcherzykowa wysypka z bólem (półpasiec)
  • pogorszenie widzenia
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu przeciwciała anty-HER2 i modulatora receptora sfingozyno-1-fosforanu skojarzenie powinno być świadomą decyzją onkologa oraz neurologa lub gastroenterologa, z oceną czynności serca i morfologii krwi przed włączeniem drugiego leku i w trakcie leczenia. U chorego z rozpoznanym nowotworem HER2-dodatnim w trakcie aktywnego leczenia warto rozważyć zmianę leczenia stwardnienia rozsianego lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego na terapię niepowodującą limfopenii. Siponimodu ani etrasymodu nie włącza się u pacjenta z objawową niewydolnością serca lub istotnym spadkiem frakcji wyrzutowej po trastuzumabie, pertuzumabie albo koniugatach trastuzumabu. Przed włączeniem modulatora S1P u pacjenta leczonego lub niedawno leczonego przeciwciałem anty-HER2 wykonuje się EKG i aktualne badanie echokardiograficzne, a pierwszą dawkę podaje się z obserwacją tętna. Przy spadku liczby limfocytów lub neutrofili poniżej progów przyjętych dla danego leku albo przy ciężkim zakażeniu modulator S1P się wstrzymuje, a o kontynuacji leczenia przeciwnowotworowego decyduje onkolog.

Skutek kliniczny

Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń oraz powikłań sercowych, w tym objawowej bradykardii lub bloku przedsionkowo-komorowego przy włączaniu modulatora S1P u pacjenta z osłabioną przez leczenie anty-HER2 czynnością lewej komory. Niewydolność serca wywołana leczeniem anty-HER2 jest przy tym stanem, w którym modulatorów S1P nie należy włączać. Przy koniugatach trastuzumabu dochodzi ryzyko nakładania się neutropenii lub małopłytkowości na limfopenię.

Mechanizm

Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i dotyczy całej klasy, bo przeciwciała anty-HER2 nie są metabolizowane przez cytochrom P450 i nie wpływają na stężenie modulatorów receptora S1P, a modulatory nie zmieniają farmakokinetyki przeciwciał. Sumują się dwa rodzaje działań niepożądanych. Pierwszy to wpływ na serce: przeciwciała anty-HER2 mogą obniżać frakcję wyrzutową lewej komory i wywoływać niewydolność serca, a modulatory receptora S1P spowalniają rytm serca i przewodzenie przedsionkowo-komorowe, zwłaszcza na początku leczenia. Drugi to osłabienie odporności: modulatory S1P zatrzymują limfocyty w węzłach chłonnych i powodują limfopenię, a koniugaty trastuzumabu z cytostatykiem (trastuzumab koniugat, trastuzumab derukstekan) dodatkowo uszkadzają szpik, a leczenie anty-HER2 zwykle prowadzi się razem z chemioterapią. Działanie przeciwciał utrzymuje się wiele miesięcy po ostatnim podaniu, a limfopenia po modulatorach S1P ustępuje dopiero kilka tygodni po ich odstawieniu, więc ryzyko dotyczy także okresu po zakończeniu jednego z leków.

Monitorować

  • frakcja wyrzutowa lewej komory w echokardiografii przed włączeniem i okresowo w trakcie leczenia
  • EKG i tętno przy włączaniu modulatora S1P
  • morfologia z rozmazem – limfocyty, neutrofile, płytki krwi
  • objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych i półpaśca
  • objawy niewydolności serca – duszność, obrzęki, przyrost masy ciała
  • czynność wątroby (dotyczy zwłaszcza trastuzumabu koniugatu i modulatorów S1P)

Kiedy ocena się zmienia

Koniugat przeciwciała z cytostatykiem (trastuzumab koniugat, trastuzumab derukstekan)postać · przeciwciała anty-HER2ryzyko rośnieKoniugaty trastuzumabu dodatkowo uszkadzają szpik (neutropenia przy derukstekanie, małopłytkowość przy koniugacie z emtanzyną), co nakłada się na limfopenię po modulatorze S1P i zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń. Morfologię z rozmazem kontroluje się przed każdym cyklem.
Włączenie modulatora S1P u pacjenta leczonego lub niedawno leczonego przeciwciałem anty-HER2kolejność włączenia · modulatory receptora sfingozyno-1-fosforanuinne zaleceniePrzed pierwszą dawką siponimodu lub etrasymodu potrzebne jest aktualne EKG i echokardiografia. Przy objawowej niewydolności serca lub istotnie obniżonej frakcji wyrzutowej modulatora S1P się nie włącza, a przy zaburzeniach przewodzenia pierwszą dawkę podaje się z monitorowaniem tętna.
Kilka miesięcy od ostatniej dawki przeciwciała anty-HER2odstep · przeciwciała anty-HER2ryzyko malejePrzeciwciała anty-HER2 mają długi okres półtrwania i ich wpływ na serce może utrzymywać się wiele miesięcy po zakończeniu leczenia. Po upływie tego czasu i przy prawidłowej frakcji wyrzutowej ryzyko sercowe maleje, ale ocena serca przed włączeniem modulatora S1P nadal jest zasadna.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Perjeta 420 mg (30 mg/ml), koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/perjeta-100299600/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Poherdy 420 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/poherdy-100539890/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaPertuzumab+ Szczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze) klasaSzczepienia przeciw żółtej febrze unika się w trakcie leczenia przeciwciałem anty-HER2, a gdy jest ono niezbędne, decyzję podejmuje onkolog wspólnie z lekarzem medycyny podróży.W trakcie leczenia lekiem przeciw HER2 nie szczep się przeciw żółtej febrze bez zgody onkologa i zaplanuj wizytę w poradni medycyny podróży kilka tygodni przed wyjazdem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

W trakcie leczenia lekiem przeciw HER2 nie szczep się przeciw żółtej febrze bez zgody onkologa i zaplanuj wizytę w poradni medycyny podróży kilka tygodni przed wyjazdem.

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera osłabionego, ale żywego wirusa. Leki przeciw HER2, takie jak trastuzumab, pertuzumab czy trastuzumab derukstekan, często podaje się razem z chemioterapią, która osłabia odporność. Wtedy wirus ze szczepionki może wywołać ciężką chorobę, a samo szczepienie może nie chronić przed zakażeniem. Dlatego decyzję o szczepieniu podejmuje onkolog razem z lekarzem medycyny podróży.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • Wysoka gorączka po szczepieniu
  • Silne bóle mięśni, nudności lub wymioty
  • Zażółcenie skóry lub białek oczu
  • Silny ból głowy, sztywność karku, splątanie
  • Osłabienie lub drętwienie rąk i nóg
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Szczepienia przeciw żółtej febrze unika się w trakcie leczenia przeciwciałem anty-HER2, a gdy jest ono niezbędne, decyzję podejmuje onkolog wspólnie z lekarzem medycyny podróży. Szczepienie najlepiej wykonać przed rozpoczęciem leczenia, zwykle co najmniej 4 tygodnie wcześniej. W trakcie chemioterapii skojarzonej z trastuzumabem lub pertuzumabem oraz w czasie leczenia trastuzumabem derukstekanem szczepionki nie podaje się. Po zakończeniu chemioterapii szczepienie odracza się do odbudowy odporności, zwykle o co najmniej 3 miesiące. U pacjenta na podtrzymującej monoterapii trastuzumabem, bez chemioterapii i z prawidłową morfologią, szczepienie można rozważyć indywidualnie po ocenie ryzyka zakażenia w miejscu podróży. Gdy ryzyko szczepienia przewyższa korzyść, lekarz wystawia zaświadczenie o przeciwwskazaniu do szczepienia, a pacjentowi zaleca się odroczenie podróży albo ścisłą ochronę przed komarami.

Skutek kliniczny

U pacjenta z osłabioną odpornością szczepienie może wywołać ciężką chorobę poszczepienną – postać trzewną przypominającą żółtą febrę albo postać neurotropową (zapalenie mózgu, zespół Guillaina-Barrégo). Możliwa jest też niepełna odpowiedź poszczepienna i brak ochrony w czasie podróży. Ryzyko jest największe przy jednoczesnej chemioterapii, u osób z neutropenią lub limfopenią oraz u osób starszych.

Mechanizm

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywego, atenuowanego wirusa, którego bezpieczne namnażanie i kontrolę zapewnia sprawna odpowiedź immunologiczna. Przeciwciała anty-HER2 same słabo hamują układ odpornościowy, ale stosuje się je zwykle razem z chemioterapią (taksany, antracykliny, karboplatyna) albo jako koniugaty z lekiem cytotoksycznym. Trastuzumab derukstekan uwalnia inhibitor topoizomerazy I i może wywoływać neutropenię i limfopenię. Trastuzumab koniugat (emtanzyna) powoduje głównie małopłytkowość. Osłabienie odporności zwiększa ryzyko niekontrolowanego namnażania wirusa szczepionkowego i zmniejsza skuteczność szczepienia. Mechanizm jest wspólny dla całej klasy, a jego nasilenie zależy od towarzyszącej chemioterapii i stopnia mielosupresji.

Monitorować

  • Morfologia z rozmazem przed decyzją o szczepieniu (neutrofile, limfocyty)
  • Ocena, czy pacjent otrzymuje albo niedawno otrzymał chemioterapię lub glikokortykosteroidy
  • Gorączka, bóle mięśni, wymioty, żółtaczka w ciągu 2 tygodni po szczepieniu
  • Ból głowy, sztywność karku, zaburzenia świadomości, osłabienie kończyn po szczepieniu
  • Czynność wątroby i nerek w razie objawów ogólnoustrojowych po szczepieniu

Kiedy ocena się zmienia

Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia anty-HER2, co najmniej 4 tygodnie wcześniejkolejność włączenia · szczepionki przeciw żółtej febrzeryzyko malejeSzczepienie wykonane przed rozpoczęciem leczenia, z zachowaniem odstępu co najmniej 4 tygodni, pozwala na wytworzenie odporności i ogranicza ryzyko choroby poszczepiennej.
odstep ≥ 3 miesiące od zakończenia chemioterapiiprzeciwciała anty-HER2inne zaleceniePo zakończeniu chemioterapii towarzyszącej leczeniu anty-HER2 szczepienie można rozważyć po odbudowie odporności, zwykle nie wcześniej niż po 3 miesiącach i po ocenie morfologii.
Podtrzymująca monoterapia trastuzumabem bez chemioterapiiczas leczenia · przeciwciała anty-HER2ryzyko malejeSama monoterapia trastuzumabem słabo hamuje odporność, więc przy prawidłowej morfologii i wysokim ryzyku zakażenia szczepienie można rozważyć indywidualnie.
wiek ≥ 60 latpacjentryzyko rośnieWiek 60 lat i więcej niezależnie zwiększa ryzyko ciężkich powikłań po szczepionce przeciw żółtej febrze, co sumuje się z ryzykiem wynikającym z leczenia onkologicznego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Perjeta 420 mg (30 mg/ml), koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/perjeta-100299600/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Poherdy 420 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/poherdy-100539890/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaPertuzumab+ IdelalizybPołączenie wymaga ścisłego monitorowania objawów żołądkowo-jelitowych oraz parametrów wątrobowych i oddechowych.Pij dużo płynów i od razu powiedz lekarzowi o każdej nowej lub nasilającej się biegunce, zanim sięgniesz po leki bez recepty.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Pij dużo płynów i od razu powiedz lekarzowi o każdej nowej lub nasilającej się biegunce, zanim sięgniesz po leki bez recepty.

Oba leki mogą wywoływać biegunkę, a stosowane razem mogą nasilać to działanie. Silna biegunka może prowadzić do odwodnienia i wymaga szybkiej pomocy lekarza. Oba leki mogą też zwiększać podatność na zakażenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częste, wodniste stolce
  • krew lub śluz w stolcu
  • silny ból brzucha
  • zawroty głowy, suchość w ustach, rzadkie oddawanie moczu
  • gorączka lub dreszcze
  • nowy kaszel lub duszność
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie wymaga ścisłego monitorowania objawów żołądkowo-jelitowych oraz parametrów wątrobowych i oddechowych. Pacjenta należy poinstruować, aby każdą nową lub nasilającą się biegunkę zgłaszał niezwłocznie lekarzowi prowadzącemu. Przy ciężkiej biegunce lub podejrzeniu zapalenia jelita grubego decyzję o wstrzymaniu leczenia podejmuje onkolog lub hematolog. Oba leki stosuje się zwykle w różnych nowotworach, więc współpraca obu ośrodków prowadzących leczenie jest szczególnie ważna.

Skutek kliniczny

Łączne stosowanie może zwiększać ryzyko ciężkiej biegunki, odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych i zapalenia jelita grubego. Możliwe jest też nasilenie ryzyka zakażeń i powikłań płucnych.

Mechanizm

Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i polega na sumowaniu się toksyczności obu leków, przede wszystkim ze strony przewodu pokarmowego. Pertuzumab bardzo często wywołuje biegunkę, a idelalizyb może powodować ciężką biegunkę i zapalenie jelita grubego, a także uszkodzenie wątroby, zapalenie płuc i ciężkie zakażenia. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ pertuzumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe i nie wpływał na farmakokinetykę badanych z nim leków przeciwnowotworowych[1].

Metabolizm i transportery

  • Idelalizyb: inhibitor CYP2C8[2], silny inhibitor CYP3A4[3], inhibitor P-gp[2], induktor CYP2B6[2], induktor CYP2C19[2], induktor CYP2C8[2], induktor CYP2C9[2], substrat BCRP[2], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • liczba i charakter wypróżnień
  • nawodnienie i elektrolity (sód, potas)
  • aminotransferazy i bilirubina
  • objawy ze strony układu oddechowego (kaszel, duszność)
  • objawy zakażenia

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Perjeta 420 mg (30 mg/ml), koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/perjeta-100299600/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zydelig. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zydelig-100327258/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaPertuzumab+ KapecytabinaPołączenie można stosować w ramach schematu ustalonego przez onkologa, ale wymaga ono ścisłego monitorowania biegunki i nawodnienia.Pij dużo płynów, miej w domu lek przeciwbiegunkowy zalecony przez onkologa i przy częstej biegunce przerwij tabletki kapecytabiny oraz od razu skontaktuj się z ośrodkiem, w którym się leczysz.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Pij dużo płynów, miej w domu lek przeciwbiegunkowy zalecony przez onkologa i przy częstej biegunce przerwij tabletki kapecytabiny oraz od razu skontaktuj się z ośrodkiem, w którym się leczysz.

Oba leki mogą wywoływać biegunkę, a stosowane razem robią to częściej i silniej. Silna biegunka szybko odwadnia organizm i może zaszkodzić nerkom. Leki nie przeszkadzają sobie nawzajem w działaniu, a takie połączenie jest często celowo stosowane w leczeniu raka piersi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • 4 lub więcej luźnych stolców na dobę więcej niż zwykle
  • biegunka w nocy lub z krwią
  • zawroty głowy, suchość w ustach, mało oddawanego moczu
  • gorączka
  • bolesne zaczerwienienie lub pęcherze na dłoniach i stopach
  • owrzodzenia w jamie ustnej utrudniające jedzenie i picie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Połączenie można stosować w ramach schematu ustalonego przez onkologa, ale wymaga ono ścisłego monitorowania biegunki i nawodnienia. Pacjent powinien przed rozpoczęciem leczenia otrzymać lek przeciwbiegunkowy do domu i jasną instrukcję, kiedy przerwać kapecytabinę i zgłosić się do ośrodka. Przy biegunce umiarkowanej lub ciężkiej kapecytabinę wstrzymuje się do ustąpienia objawów, a dalsze dawkowanie ustala onkolog.

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest nasilona biegunka prowadząca do odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych i przednerkowego uszkodzenia nerek. Pogorszenie czynności nerek zwiększa z kolei toksyczność kapecytabiny, która jest przeciwwskazana przy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min[1]. Możliwe jest też nasilenie zmian skórnych, w tym zespołu ręka–stopa i wysypki.

Mechanizm

Interakcja polega na sumowaniu działań niepożądanych, a nie na wpływie na stężenia leków. Pertuzumab nie zmienia farmakokinetyki kapecytabiny, a farmakokinetyka pertuzumabu podawanego z lekami cytotoksycznymi jest porównywalna z obserwowaną w monoterapii[2]. Oba leki uszkadzają nabłonek przewodu pokarmowego i skórę, dlatego nasilają biegunkę, zapalenie błon śluzowych i zmiany skórne.

Metabolizm i transportery

  • Kapecytabina: inhibitor CYP2C9[3]

Monitorować

  • liczba wypróżnień na dobę w porównaniu ze stanem wyjściowym
  • objawy odwodnienia
  • kreatynina i klirens kreatyniny
  • elektrolity (sód, potas)
  • morfologia z rozmazem
  • skóra dłoni i stóp oraz błony śluzowe jamy ustnej

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Capecitabine Accord 150 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/capecitabine-accord-100307480/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Perjeta 420 mg (30 mg/ml), koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/perjeta-100299600/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Capecitabine Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/capecitabine-accord-100307480/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniu1

Interakcja o niejasnym znaczeniuPertuzumab+ ErlotynibPołączenie można stosować, jeśli zdecydował o nim onkolog, bez modyfikacji dawek ze względu na farmakokinetykę.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem onkologa i zgłoś mu każdą nasiloną biegunkę lub wysypkę.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem onkologa i zgłoś mu każdą nasiloną biegunkę lub wysypkę.

Te dwa leki nie zmieniają wzajemnie swojego działania ani ilości we krwi. Oba mogą jednak powodować biegunkę i wysypkę, więc przy jednoczesnym stosowaniu te dolegliwości mogą być silniejsze. Przy biegunce łatwo o odwodnienie, dlatego pij więcej płynów.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka więcej niż kilka razy na dobę
  • suchość w ustach, zawroty głowy, rzadkie oddawanie moczu
  • nasilona wysypka lub pękanie skóry
  • bolesne owrzodzenia w jamie ustnej
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, jeśli zdecydował o nim onkolog, bez modyfikacji dawek ze względu na farmakokinetykę. Warto obserwować pacjenta pod kątem biegunki, nawodnienia i zmian skórnych oraz wcześnie wdrażać leczenie objawowe.

Skutek kliniczny

Brak zmiany stężeń któregokolwiek z leków. Teoretycznie możliwe częstsze lub cięższe biegunki z ryzykiem odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych oraz nasilenie wysypki trądzikopodobnej i zapalenia błon śluzowych.

Mechanizm

Interakcji farmakokinetycznej między pertuzumabem a erlotynibem nie wykazano, a farmakokinetyka pertuzumabu przy jednoczesnym podawaniu była porównywalna do obserwowanej w monoterapii[1][2]. Pertuzumab jest przeciwciałem monoklonalnym, które nie jest metabolizowane przez cytochrom P450, więc nie wpływa na główną drogę eliminacji erlotynibu. Możliwa jest natomiast addycja działań farmakodynamicznych, ponieważ oba leki hamują sygnalizację receptorów z rodziny HER (erlotynib – EGFR/HER1, pertuzumab – HER2), co teoretycznie nasila działania niepożądane typowe dla tej grupy, zwłaszcza biegunkę i zmiany skórne.

Metabolizm i transportery

  • Erlotynib: umiarkowany inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], silny inhibitor UGT1A1[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[3], substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • częstość i nasilenie biegunki
  • objawy odwodnienia
  • elektrolity w surowicy przy nasilonej biegunce
  • zmiany skórne i błon śluzowych

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Perjeta 420 mg (30 mg/ml), koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/perjeta-100299600/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Poherdy 420 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/poherdy-100539890/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tarceva. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tarceva-100140583/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznie2

Interakcja nieistotna kliniczniePertuzumab+ Neuroleptyki – diazepiny, oksazepiny, tiazepiny i oksepiny (np. olanzapina, kwetiapina, asenapina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu neuroleptyku z tej grupy i przeciwciała anty-HER2 nie trzeba zmieniać dawkowania ani schematu leczenia.Możesz przyjmować oba leki razem, ale powiedz onkologowi i psychiatrze o całym swoim leczeniu i nie opuszczaj zleconych badań krwi i serca.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz przyjmować oba leki razem, ale powiedz onkologowi i psychiatrze o całym swoim leczeniu i nie opuszczaj zleconych badań krwi i serca.

Leki przeciwpsychotyczne, takie jak olanzapina czy kwetiapina, zwykle można bezpiecznie stosować razem z lekami na raka piersi lub żołądka, takimi jak trastuzumab czy pertuzumab. Ostrożności wymaga klozapina, bo podobnie jak niektóre z tych leków przeciwnowotworowych może osłabiać odporność i obciążać serce. Wtedy lekarze częściej sprawdzają wyniki krwi i pracę serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub ból gardła
  • owrzodzenia w jamie ustnej albo częste infekcje
  • duszność, zwłaszcza w nocy lub przy niewielkim wysiłku
  • obrzęki nóg albo szybkie przybieranie na wadze
  • kołatanie serca lub ból w klatce piersiowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu neuroleptyku z tej grupy i przeciwciała anty-HER2 nie trzeba zmieniać dawkowania ani schematu leczenia. Wystarczy monitorowanie zalecane w charakterystykach obu produktów, w tym morfologii krwi i funkcji lewej komory serca. Wyjątkiem jest klozapina. U pacjenta leczonego klozapiną morfologię z rozmazem i bezwzględną liczbę neutrofilów należy oznaczać przed każdym cyklem przeciwciała anty-HER2, a przy trastuzumabie derukstekanie i trastuzumabie koniugacie ściśle przestrzegać progów wstrzymania leczenia z obu charakterystyk. Funkcję lewej komory należy oceniać zgodnie z harmonogramem onkologicznym, a przy objawach kardiologicznych rozważyć oznaczenie troponiny i CRP. Jeśli neuroleptyk ma być dopiero włączany u pacjenta w trakcie terapii anty-HER2, lepiej wybrać lek inny niż klozapina, a decyzję o kontynuacji klozapiny podejmować wspólnie z psychiatrą i onkologiem.

Skutek kliniczny

W przypadku olanzapiny, kwetiapiny, asenapiny i loksapiny nie należy spodziewać się klinicznie istotnych skutków poza działaniami niepożądanymi każdego leku osobno. W przypadku klozapiny rośnie ryzyko ciężkiej neutropenii lub agranulocytozy z groźnymi zakażeniami, zwłaszcza w skojarzeniu z trastuzumabem derukstekanem. Rośnie też ryzyko niewydolności serca związanej z sumowaniem się kardiotoksyczności obu leków.

Mechanizm

Między neuroleptykami z tej grupy a przeciwciałami anty-HER2 nie występuje interakcja farmakokinetyczna. Przeciwciała monoklonalne są rozkładane w procesie katabolizmu białek, a nie przez enzymy cytochromu P450, i nie wpływają na metabolizm ani transport neuroleptyków. Możliwa jest jedynie addycja działań niepożądanych. Neuroleptyki z tej grupy rzadko wywołują leukopenię lub neutropenię, a przeciwciała anty-HER2 mogą upośledzać funkcję lewej komory serca. Koniugaty z cytostatykiem, czyli trastuzumab derukstekan i trastuzumab koniugat (emtanzyna), dodatkowo działają mielosupresyjnie. Klinicznie istotne nakładanie się tych działań dotyczy przede wszystkim klozapiny, która niesie ryzyko agranulocytozy i zapalenia mięśnia sercowego.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględna liczba neutrofilów (przy klozapinie przed każdym cyklem leczenia anty-HER2)
  • frakcja wyrzutowa lewej komory w echokardiografii zgodnie z harmonogramem leczenia anty-HER2
  • objawy niewydolności serca i zapalenia mięśnia sercowego (duszność, obrzęki, tachykardia, ból w klatce piersiowej)
  • objawy zakażenia, w tym gorączka i ból gardła
  • przy klozapinie troponina i CRP w razie objawów kardiologicznych

Kiedy ocena się zmienia

Koniugat przeciwciała z cytostatykiem (trastuzumab derukstekan, trastuzumab koniugat)postać · przeciwciała anty-HER2ryzyko rośnieKoniugaty z cytostatykiem działają mielosupresyjnie, dlatego ryzyko addycji toksyczności hematologicznej z neuroleptykiem, a zwłaszcza z klozapiną, jest wyższe niż przy trastuzumabie lub pertuzumabie. Wymagają one częstszej kontroli morfologii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Perjeta 420 mg (30 mg/ml), koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/perjeta-100299600/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Poherdy 420 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/poherdy-100539890/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna kliniczniePertuzumab+ GemcytabinaNie trzeba modyfikować dawek ani schematu z powodu tego połączenia.Nie musisz nic zmieniać, wykonuj zlecone badania krwi i serca i zgłaszaj niepokojące objawy lekarzowi prowadzącemu.nieznanybadania kliniczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Nie musisz nic zmieniać, wykonuj zlecone badania krwi i serca i zgłaszaj niepokojące objawy lekarzowi prowadzącemu.

Te dwa leki można stosować razem. Nie wpływają one na siebie nawzajem ani nie osłabiają swojego działania. Każdy z nich może jednak wywoływać własne działania niepożądane, dlatego lekarz regularnie zleca badania kontrolne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • duszność albo nowy, uporczywy kaszel
  • nasilona lub długotrwała biegunka
  • obrzęki nóg albo szybkie męczenie się
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie trzeba modyfikować dawek ani schematu z powodu tego połączenia. Prowadź standardowe monitorowanie właściwe dla każdego z leków osobno[1].

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać zmiany stężeń ani skuteczności żadnego z leków. Każdy z leków zachowuje własny profil działań niepożądanych, w tym mielosupresję i toksyczność płucną gemcytabiny oraz biegunkę i wpływ na funkcję lewej komory pertuzumabu, które ocenia się w ramach rutynowego nadzoru onkologicznego.

Mechanizm

Pertuzumab nie zmienia farmakokinetyki gemcytabiny, a farmakokinetyka pertuzumabu podawanego z gemcytabiną jest porównywalna z obserwowaną przy jego stosowaniu w monoterapii[1]. Pertuzumab jako przeciwciało monoklonalne jest usuwany drogą katabolizmu białek i nie wpływa na metabolizm ani transport leków cytotoksycznych.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym podaniem gemcytabiny
  • frakcja wyrzutowa lewej komory w trakcie leczenia pertuzumabem
  • objawy ze strony układu oddechowego
  • biegunka i stan nawodnienia

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Perjeta 420 mg (30 mg/ml), koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/perjeta-100299600/

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcja4

Korzystna interakcjaPertuzumab+ PaklitakselPaklitaksel z pertuzumabem stosuje się celowo w schematach leczenia HER2-dodatniego raka piersi, w leczeniu uzupełniającym w dawce paklitakselu 80 mg/m2 pc. raz w tygodniu przez 12 tygodni.Nie przerywaj leczenia na własną rękę i od razu zgłoś lekarzowi prowadzącemu gorączkę, silną biegunkę albo duszność.opóźniony (dni)rozległe badania

Korzystna interakcja

Nie przerywaj leczenia na własną rękę i od razu zgłoś lekarzowi prowadzącemu gorączkę, silną biegunkę albo duszność.

Paklitaksel i pertuzumab są celowo podawane razem w leczeniu raka piersi, bo wspólnie działają skuteczniej niż osobno. Leki nie zmieniają nawzajem swojego stężenia we krwi. Oba mogą jednak wywoływać biegunkę i obniżać odporność, więc te dolegliwości mogą być częstsze lub silniejsze.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka 38°C lub wyższa albo dreszcze
  • biegunka trwająca dłużej niż dobę lub bardzo częsta
  • zawroty głowy, suchość w ustach, mało moczu
  • duszność, obrzęki nóg, kołatanie serca
  • drętwienie lub mrowienie dłoni i stóp
  • wysypka, swędzenie lub duszność w czasie wlewu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – synergizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Paklitaksel z pertuzumabem stosuje się celowo w schematach leczenia HER2-dodatniego raka piersi, w leczeniu uzupełniającym w dawce paklitakselu 80 mg/m2 pc. raz w tygodniu przez 12 tygodni.[1][2] Paklitakselu w postaci nanocząstek związanych z albuminą nie łączy się z pertuzumabem ani innymi lekami przeciwnowotworowymi.[3] Przed każdym podaniem paklitakselu oceń liczbę neutrofili, bo przy wartości poniżej 1500/mm3 leku nie podaje się.[3] Monitoruj biegunkę i nawodnienie oraz czynność lewej komory serca w trakcie leczenia pertuzumabem.

Skutek kliniczny

Paklitaksel z pertuzumabem i trastuzumabem tworzy celowy schemat leczenia HER2-dodatniego raka piersi, w tym w leczeniu uzupełniającym po antracyklinach.[1][2] Ceną większej skuteczności jest częstsza biegunka, neutropenia i ryzyko gorączki neutropenicznej w okresie podawania taksanu.

Mechanizm

Pertuzumab blokuje receptor HER2, a paklitaksel hamuje podział komórek przez stabilizację mikrotubul, więc oba leki działają przeciwnowotworowo w uzupełniający się sposób. Pertuzumab nie zmienia farmakokinetyki paklitakselu, a farmakokinetyka pertuzumabu podawanego z cytostatykami jest porównywalna do obserwowanej w monoterapii.[1][2] Sumują się natomiast działania niepożądane obu leków, zwłaszcza biegunka, neutropenia i zmiany skórne.

Metabolizm i transportery

  • Paklitaksel: substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem – liczba neutrofili przed każdym podaniem paklitakselu
  • biegunka, nawodnienie i elektrolity
  • temperatura ciała i objawy zakażenia
  • frakcja wyrzutowa lewej komory serca
  • objawy neuropatii obwodowej
  • odczyny poinfuzyjne i reakcje nadwrażliwości

Kiedy ocena się zmienia

Paklitaksel w postaci nanocząstek związanych z albuminąpostać · paklitakselinne zaleceniePaklitakselu w postaci nanocząstek związanych z albuminą nie łączy się z innymi lekami przeciwnowotworowymi, w tym z pertuzumabem, a w raku piersi stosuje się go w monoterapii. Schematy z pertuzumabem opierają się na konwencjonalnym paklitakselu lub docetakselu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Perjeta 420 mg (30 mg/ml), koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/perjeta-100299600/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Poherdy 420 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/poherdy-100539890/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abraxane 5 mg/ml, proszek do sporządzania zawiesiny do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/abraxane-100265356/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abraxane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/abraxane-100265356/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcjaPertuzumab+ DocetakselStosuj połączenie zgodnie ze schematem, ale uważnie obserwuj pacjenta pod kątem powikłań neutropenii, szczególnie w pierwszych 3 cyklach.Mierz temperaturę i przy gorączce lub dreszczach od razu dzwoń do swojego ośrodka onkologicznego, nie czekając na kolejną wizytę.opóźniony (dni)rozległe badania

Korzystna interakcja

Mierz temperaturę i przy gorączce lub dreszczach od razu dzwoń do swojego ośrodka onkologicznego, nie czekając na kolejną wizytę.

Te dwa leki podaje się razem celowo, zwykle z trzecim lekiem – trastuzumabem – bo razem lepiej działają na ten rodzaj raka piersi. Nie wpływają na siebie nawzajem we krwi. Razem mogą jednak częściej obniżać odporność i wywoływać gorączkę, szczególnie w pierwszych trzech cyklach leczenia. Dlatego przed każdym podaniem lekarz sprawdza wyniki krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka 38°C lub wyższa
  • dreszcze
  • ból gardła, kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
  • silne osłabienie
  • uporczywa biegunka
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – synergizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Stosuj połączenie zgodnie ze schematem, ale uważnie obserwuj pacjenta pod kątem powikłań neutropenii, szczególnie w pierwszych 3 cyklach[1][2]. Docetakselu nie podaje się przy liczbie neutrofilów poniżej 1500 komórek/mm3 oznaczonej przed podaniem[3]. W okresie odwracalnego zahamowania czynności szpiku leczenie pertuzumabem można kontynuować pod ścisłą obserwacją, a modyfikacje dawek docetakselu prowadzi się według zasad dla docetakselu[1][2]. W schemacie z karboplatyną nie zwiększaj dawki docetakselu powyżej 75 mg/m2 pc.[1].

Skutek kliniczny

Trójlekowy schemat pertuzumab, trastuzumab i docetaksel jest standardem leczenia pierwszej linii HER2-dodatniego raka piersi z przerzutami lub nieresekcyjną wznową miejscową[1][2]. Ceną większej skuteczności jest wyższe ryzyko gorączki neutropenicznej, zwłaszcza w pierwszych 3 cyklach leczenia[1][2]. Najmniejsze liczby neutrofilów były podobne jak przy schemacie bez pertuzumabu[1].

Mechanizm

Połączenie jest celowe – pertuzumab blokuje receptor HER2 i w skojarzeniu z trastuzumabem oraz docetakselem nasila działanie przeciwnowotworowe w HER2-dodatnim raku piersi[1][2]. Między pertuzumabem a docetakselem nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznej, co potwierdziły analizy populacyjne i badania z udziałem kilku leków cytotoksycznych[1]. Dodanie pertuzumabu zwiększa natomiast ryzyko gorączki neutropenicznej w porównaniu z samym trastuzumabem i docetakselem, co odpowiada sumowaniu działań niepożądanych[1][2].

Metabolizm i transportery

  • Docetaksel: substrat CYP3A4[4], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym podaniem docetakselu
  • temperatura ciała i objawy zakażenia, zwłaszcza w pierwszych 3 cyklach
  • tolerancja dawki docetakselu przed ewentualnym zwiększeniem do 100 mg/m2 pc.

Kiedy ocena się zmienia

czas leczenia ≤ 3 cyklepacjentryzyko rośnieRyzyko gorączki neutropenicznej przy dodaniu pertuzumabu jest największe w pierwszych 3 cyklach leczenia.
dawka ≥ 100 mg/m2 pc.docetakselinne zalecenieZwiększenie dawki docetakselu do 100 mg/m2 pc. zależy od tolerancji dawki początkowej, a w schemacie z karboplatyną dawka pozostaje 75 mg/m2 pc. przez cały czas leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Perjeta 420 mg (30 mg/ml), koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/perjeta-100299600/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Poherdy 420 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/poherdy-100539890/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Taxotere 80 mg/2 ml, koncentrat i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/taxotere-100065841/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Docetaxel Kabi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/docetaxel-kabi-100281875/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcjaPertuzumab+ TrastuzumabStosuj zgodnie ze schematem – oba leki co 3 tygodnie, podawane sekwencyjnie i nigdy w jednym worku infuzyjnym, w dowolnej kolejności.Przychodź na zaplanowane badania serca i od razu zgłoś lekarzowi duszność, obrzęki nóg lub uporczywą biegunkę.nieznanyrozległe badania

Korzystna interakcja

Przychodź na zaplanowane badania serca i od razu zgłoś lekarzowi duszność, obrzęki nóg lub uporczywą biegunkę.

Te dwa leki celowo podaje się razem, bo wspólnie skuteczniej hamują wzrost komórek raka z białkiem HER2. Nie zmieniają nawzajem swojego działania w organizmie, ale mogą razem nieco bardziej obciążać serce i częściej wywoływać biegunkę. Dlatego lekarz regularnie kieruje cię na badanie serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • duszność, zwłaszcza przy wysiłku lub w pozycji leżącej
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • kołatanie serca
  • uporczywa lub obfita biegunka
  • dreszcze, gorączka, wysypka lub trudności w oddychaniu w trakcie wlewu lub po nim
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – synergizm, PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Stosuj zgodnie ze schematem – oba leki co 3 tygodnie, podawane sekwencyjnie i nigdy w jednym worku infuzyjnym, w dowolnej kolejności[1]. Po każdym wlewie pertuzumabu obserwuj pacjenta przez 30–60 minut i zakończ obserwację przed wlewem trastuzumabu lub chemioterapii[1]. Oba przeciwciała podaje się przed taksanem, a u pacjentów leczonych antracyklinami dopiero po zakończeniu całego schematu z antracyklinami[1]. Przed leczeniem i w jego trakcie kontroluj frakcję wyrzutową lewej komory, a przy biegunce wcześnie włączaj nawodnienie i leczenie objawowe.

Skutek kliniczny

Połączenie jest celowe i stanowi standard leczenia HER2-dodatniego raka piersi – zarówno przerzutowego lub z nieresekcyjną wznową miejscową w skojarzeniu z docetakselem, jak i we wskazaniach okołooperacyjnych w skojarzeniu z chemioterapią[1]. Zwiększa skuteczność leczenia w porównaniu z samym trastuzumabem. Kosztem jest addycja toksyczności – większe ryzyko spadku frakcji wyrzutowej lewej komory, biegunki oraz reakcji związanych z wlewem.

Mechanizm

Oba przeciwciała blokują receptor HER2, ale wiążą się z innymi jego fragmentami – trastuzumab z domeną IV, pertuzumab z domeną II odpowiedzialną za tworzenie dimerów z innymi receptorami z rodziny HER. Podwójna blokada pełniej hamuje przekazywanie sygnału proliferacyjnego niż każdy lek osobno. Interakcji farmakokinetycznej między pertuzumabem a trastuzumabem nie stwierdzono, co potwierdziły dane z badań CLEOPATRA, NEOSPHERE i APHINITY[1]. Jednocześnie sumują się działania niepożądane wynikające z blokady HER2, przede wszystkim wpływ na czynność lewej komory serca i biegunka.

Monitorować

  • frakcja wyrzutowa lewej komory (echokardiografia lub MUGA) przed leczeniem i okresowo w trakcie
  • objawy niewydolności serca – duszność, obrzęki, przyrost masy ciała
  • reakcje związane z wlewem i nadwrażliwość w okresie obserwacji po wlewie
  • biegunka, nawodnienie i elektrolity

Kiedy ocena się zmienia

Podskórnadroga podania · trastuzumabinne zaleceniePrzy podskórnym trastuzumabie w skojarzeniu z pertuzumabem stosuje się stałą dawkę 600 mg co 3 tygodnie niezależnie od masy ciała.
odstep ≥ 30 minutpertuzumabinne zaleceniePo każdym wlewie pertuzumabu obserwuj pacjenta przez 30–60 minut i zakończ obserwację przed wlewem trastuzumabu lub chemioterapii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Perjeta 420 mg (30 mg/ml), koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/perjeta-100299600/

Pełny opis tej pary

Korzystna interakcjaPertuzumab+ KarboplatynaPołączenie stosuje się celowo wyłącznie jako część schematu z docetakselem i trastuzumabem, bez modyfikacji dawek z powodu interakcji.Przychodź na zaplanowane badania krwi i kontrole serca, a przed przyjęciem nowego leku, także bez recepty, zapytaj lekarza lub farmaceutę.nieznanybadania kliniczne

Korzystna interakcja

Przychodź na zaplanowane badania krwi i kontrole serca, a przed przyjęciem nowego leku, także bez recepty, zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Te dwa leki są podawane razem celowo jako część leczenia raka piersi i wzajemnie się wspierają. Nie zmieniają nawzajem swojego działania w organizmie. Leczenie może jednak osłabiać odporność i powodować biegunkę, dlatego lekarz regularnie zleca badania krwi i kontrolę serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub ból gardła
  • nasilona lub długotrwała biegunka
  • duszność, obrzęki nóg lub kołatanie serca
  • łatwe powstawanie siniaków albo krwawienia
  • wysypka, świąd lub trudności w oddychaniu w czasie wlewu
  • szumy w uszach lub pogorszenie słuchu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Połączenie stosuje się celowo wyłącznie jako część schematu z docetakselem i trastuzumabem, bez modyfikacji dawek z powodu interakcji. Karboplatynę podaje się w dawce AUC 6 co 3 tygodnie, a docetaksel w dawce 75 mg/m2 pc. bez możliwości zwiększenia dawki[1] Przed każdym cyklem należy kontrolować morfologię krwi i czynność nerek, a w trakcie leczenia czynność lewej komory serca zgodnie z zasadami stosowania pertuzumabu.

Skutek kliniczny

Pertuzumab dodany do schematu docetaksel, karboplatyna i trastuzumab jest stosowany w leczeniu raka piersi HER2-dodatniego, w tym przedoperacyjnie[1] Interakcji farmakokinetycznej nie stwierdzono[1] Toksyczność całego schematu, głównie hematologiczna i żołądkowo-jelitowa, wymaga rutynowej kontroli.

Mechanizm

Połączenie jest celowe – pertuzumab blokuje receptor HER2, a karboplatyna działa cytotoksycznie przez uszkodzenie DNA, więc oba leki uzupełniają się w działaniu przeciwnowotworowym w schemacie z docetakselem i trastuzumabem. Pertuzumab nie zmienia farmakokinetyki karboplatyny[1] Farmakokinetyka pertuzumabu podawanego z lekami cytotoksycznymi jest porównywalna do obserwowanej przy stosowaniu go bez nich[1] Działania niepożądane obu leków mogą się sumować, zwłaszcza objawy ze strony przewodu pokarmowego i skutki mielosupresji w całym schemacie.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem
  • stężenie kreatyniny i klirens kreatyniny
  • frakcja wyrzutowa lewej komory serca
  • biegunka i stan nawodnienia
  • objawy reakcji na wlew i nadwrażliwości

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Perjeta 420 mg (30 mg/ml), koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/perjeta-100299600/

Pełny opis tej pary

Alkohol

Brak opisu połączenia z alkoholem w bazie.

Oznaczenia na tej stronie

  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.