Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Polistyrenosulfonian

Polistyrenosulfonian – interakcje

3 opisane interakcje z lekami, opis połączenia z alkoholem. Marki: Calcium Resonium, Resonium A.

3 niekorzystne · 1 nieistotne

Interakcje z innymi lekami 3

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja3

Niekorzystna interakcjaPolistyrenosulfonian+ Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, dronedaron) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku wiążącego potas lub fosforany i leku przeciwarytmicznego klasy III doustny lek przeciwarytmiczny należy podawać co najmniej 3 godziny przed albo 3 godziny po leku wiążącym i regularnie kontrolować elektrolity.Przyjmuj lek na rytm serca co najmniej 3 godziny przed albo 3 godziny po leku wiążącym potas lub fosforany i nie opuszczaj zaleconych badań krwi na potas.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj lek na rytm serca co najmniej 3 godziny przed albo 3 godziny po leku wiążącym potas lub fosforany i nie opuszczaj zaleconych badań krwi na potas.

Leki wiążące potas lub fosforany, takie jak patiromer, polistyrenosulfonian czy sewelamer, mogą w jelitach „zatrzymać” lek na serce, np. amiodaron lub dronedaron, przez co słabiej on działa. Leki obniżające potas mogą też czasem obniżyć go za bardzo, a zbyt niski potas razem z amiodaronem lub dronedaronem zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Odpowiedni odstęp między lekami i regularne badania krwi pozwalają bezpiecznie stosować oba leki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • osłabienie mięśni lub skurcze mięśni
  • nawrót objawów arytmii, dla której bierzesz lek
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – wchłanianie, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku wiążącego potas lub fosforany i leku przeciwarytmicznego klasy III doustny lek przeciwarytmiczny należy podawać co najmniej 3 godziny przed albo 3 godziny po leku wiążącym i regularnie kontrolować elektrolity. Dotyczy to patiromeru, polistyrenosulfonianu i sewelameru w połączeniu z amiodaronem lub dronedaronem. Przy polistyrenosulfonianie u chorych z gastroparezą odstęp warto wydłużyć. Przy lekach obniżających potas należy unikać nadmiernej korekty kaliemii i utrzymywać stężenie potasu i magnezu w zakresie prawidłowym, bo hipokaliemia i hipomagnezemia nasilają proarytmiczne działanie amiodaronu i dronedaronu. Cyklokrzemian sodu i cyrkonu nie wymaga odstępu czasowego, ale również wymaga kontroli potasu. Po włączeniu lub odstawieniu leku wiążącego warto ocenić skuteczność kontroli rytmu i zapis EKG.

Skutek kliniczny

Zmniejszone wchłanianie amiodaronu lub dronedaronu może osłabić kontrolę rytmu serca i sprzyjać nawrotom arytmii, w tym migotania przedsionków. Hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana lekiem wiążącym potas zwiększa ryzyko wydłużenia QT i komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes u chorych leczonych amiodaronem lub dronedaronem. Ze względu na bardzo długi okres półtrwania amiodaronu spadek jego skuteczności może ujawnić się z opóźnieniem.

Mechanizm

Patiromer, polistyrenosulfonian i sewelamer to niewchłaniające się polimery, które w świetle jelita mogą wiązać inne doustne leki i zmniejszać ich wchłanianie. Amiodaron i dronedaron mają ograniczoną i zmienną biodostępność po podaniu doustnym, dlatego dodatkowe zmniejszenie wchłaniania może obniżyć ich stężenie we krwi. Drugi mechanizm dotyczy leków obniżających potas (patiromeru, polistyrenosulfonianu i cyklokrzemianu sodu i cyrkonu): nadmierne obniżenie stężenia potasu, a przy patiromerze także magnezu, sumuje się z wydłużaniem odstępu QT przez amiodaron i dronedaron. Sewelamer nie wpływa na potas, więc dotyczy go tylko mechanizm wiązania w jelicie.

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy (szczególnie przy patiromerze)
  • EKG z oceną odstępu QTc
  • skuteczność kontroli rytmu serca (nawroty arytmii, kołatania)
  • stężenie fosforanów przy sewelamerze

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · leki przeciwarytmiczne klasy IIIinne zaleceniePrzy dożylnym podaniu amiodaronu wiązanie w przewodzie pokarmowym nie ma znaczenia i odstęp czasowy nie jest potrzebny. Nadal obowiązuje kontrola potasu i magnezu oraz EKG przy lekach obniżających potas.
Doodbytniczadroga podania · leki stosowane w hiperkaliemii i hiperfosfatemiiinne zaleceniePolistyrenosulfonian podany we wlewce doodbytniczej nie kontaktuje się z doustnym lekiem przeciwarytmicznym w górnym odcinku przewodu pokarmowego, więc odstęp czasowy traci znaczenie. Ryzyko hipokaliemii pozostaje i wymaga kontroli potasu.
odstep ≥ 3 godzinypacjentryzyko malejeZachowanie odstępu co najmniej 3 godzin między doustnym amiodaronem lub dronedaronem a patiromerem, polistyrenosulfonianem lub sewelamerem praktycznie eliminuje ryzyko zmniejszonego wchłaniania. Nie zmienia to ryzyka hipokaliemii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Calcium Resonium 1,2 g Ca2+/15 g, proszek doustny lub do sporządzania zawiesiny doodbytniczej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/calcium-resonium-100012388/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Resonium A 1,42 g Na+/15 g, proszek doustny lub do sporządzania zawiesiny doodbytniczej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/resonium-a-100057994/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaPolistyrenosulfonian+ Przeciwpsychotyczne pochodne indolu (np. lurazydon, zyprazydon, sertindol) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku wiążącego potas lub fosforany i przeciwpsychotycznej pochodnej indolu podawaj lek przeciwpsychotyczny w odstępie co najmniej 3 godzin przed lekiem wiążącym albo po nim.Przyjmuj lek na psychozę co najmniej 3 godziny przed lekiem obniżającym potas lub fosforany albo 3 godziny po nim i nie odstawiaj żadnego z nich bez rozmowy z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj lek na psychozę co najmniej 3 godziny przed lekiem obniżającym potas lub fosforany albo 3 godziny po nim i nie odstawiaj żadnego z nich bez rozmowy z lekarzem.

Leki obniżające potas lub fosforany, takie jak sewelamer, patiromer, polistyrenosulfonian czy cyklokrzemian sodu i cyrkonu, działają w jelitach i mogą zatrzymać część innego leku przyjętego w tym samym czasie. Lek na psychozę, np. lurazydon, zyprazydon lub sertindol, może wtedy słabiej działać. Niektóre z tych leków mogą też za bardzo obniżyć potas, a to przy zyprazydonie i sertindolu może zaburzać rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, omdlenie lub uczucie bliskie omdlenia
  • osłabienie mięśni lub skurcze mięśni
  • powrót lub nasilenie objawów choroby, np. niepokoju, bezsenności, omamów
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – wchłanianie, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku wiążącego potas lub fosforany i przeciwpsychotycznej pochodnej indolu podawaj lek przeciwpsychotyczny w odstępie co najmniej 3 godzin przed lekiem wiążącym albo po nim. Przy patiromerze i polistyrenosulfonianie zachowaj odstęp co najmniej 3 godzin, a przy cyklokrzemianie sodu i cyrkonu co najmniej 2 godzin. Przy sewelamerze stosuj ten sam odstęp, jeśli tylko schemat dawkowania na to pozwala. Zyprazydon i lurazydon przyjmuje się z posiłkiem, dlatego lek wiążący warto przenieść na inny posiłek niż dawka leku przeciwpsychotycznego. U pacjentów leczonych zyprazydonem lub sertindolem kontroluj potas i magnez w trakcie leczenia patiromerem, polistyrenosulfonianem lub cyklokrzemianem sodu i cyrkonu i nie dopuszczaj do hipokaliemii. Przed włączeniem sertindolu wyrównaj potas i magnez oraz wykonaj EKG. Po włączeniu lub odstawieniu leku wiążącego obserwuj kontrolę objawów psychotycznych.

Skutek kliniczny

Najczęstszym skutkiem może być słabsze działanie leku przeciwpsychotycznego i nawrót lub nasilenie objawów psychotycznych, gdy oba leki przyjmuje się razem. W parach patiromeru, polistyrenosulfonianu lub cyklokrzemianu sodu i cyrkonu z zyprazydonem albo sertindolem hipokaliemia lub hipomagnezemia może sprzyjać wydłużeniu QT i groźnym arytmiom, w tym torsade de pointes. Sertindolu nie stosuje się przy niewyrównanej hipokaliemii lub hipomagnezemii.

Mechanizm

Sewelamer, patiromer, polistyrenosulfonian i cyklokrzemian sodu i cyrkonu to niewchłaniające się substancje, które działają w przewodzie pokarmowym. Wiążą jony, ale mogą też wiązać inne leki przyjęte w tym samym czasie albo zmieniać warunki ich wchłaniania. Cyklokrzemian sodu i cyrkonu przejściowo podnosi pH w żołądku. Może to zmniejszać wchłanianie lurazydonu, zyprazydonu i sertindolu oraz obniżać ich stężenie we krwi. Ten mechanizm dotyczy wszystkich par obu grup. Drugi mechanizm dotyczy tylko leków obniżających potas, czyli patiromeru, polistyrenosulfonianu i cyklokrzemianu sodu i cyrkonu. Zbyt mocne obniżenie potasu, a przy patiromerze także magnezu, zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu w trakcie leczenia zyprazydonem i sertindolem. Sewelamer nie obniża potasu, a lurazydon w niewielkim stopniu wpływa na odstęp QT, dlatego w tych parach znaczenie ma głównie wiązanie w jelicie.

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy, zwłaszcza po włączeniu lub zwiększeniu dawki leku obniżającego potas
  • stężenie magnezu w surowicy, szczególnie przy patiromerze
  • EKG z oceną QTc u pacjentów leczonych zyprazydonem lub sertindolem
  • kontrola objawów psychotycznych i ewentualne oznaki utraty skuteczności leku przeciwpsychotycznego
  • przestrzeganie odstępu między dawkami obu leków

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 3 hleki stosowane w hiperkaliemii i hiperfosfatemiiryzyko malejeZachowanie odstępu co najmniej 3 godzin między dawkami, a przy cyklokrzemianie sodu i cyrkonu co najmniej 2 godzin, ogranicza wpływ na wchłanianie leku przeciwpsychotycznego. Nie zmienia to ryzyka związanego z hipokaliemią przy zyprazydonie i sertindolu.
Doodbytniczadroga podania · leki stosowane w hiperkaliemii i hiperfosfatemiiinne zaleceniePolistyrenosulfonian podany doodbytniczo nie wiąże leków przyjętych doustnie, więc odstęp w dawkowaniu nie jest potrzebny. Nadal obowiązuje kontrola potasu przy zyprazydonie i sertindolu.
Domięśniowapostać · przeciwpsychotyczne pochodne indoluinne zalecenieZyprazydon podany domięśniowo nie podlega wiązaniu w przewodzie pokarmowym, więc odstęp nie jest potrzebny. Pozostaje konieczność kontroli potasu, magnezu i QTc przy lekach obniżających potas.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Calcium Resonium 1,2 g Ca2+/15 g, proszek doustny lub do sporządzania zawiesiny doodbytniczej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/calcium-resonium-100012388/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Resonium A 1,42 g Na+/15 g, proszek doustny lub do sporządzania zawiesiny doodbytniczej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/resonium-a-100057994/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaPolistyrenosulfonian+ Inhibitory kinazy FGFR (np. pemigatynib, erdafitynib, futibatynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku wiążącego fosforany lub potas i inhibitora kinazy FGFR należy rozdzielić ich przyjmowanie w czasie, tak aby inhibitor FGFR został przyjęty z wyprzedzeniem lub kilka godzin po leku wiążącym.Przyjmuj lek przeciwnowotworowy co najmniej 3 godziny przed lub po leku na fosfor albo potas i nie zaczynaj nowego leku obniżającego fosfor bez uzgodnienia z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj lek przeciwnowotworowy co najmniej 3 godziny przed lub po leku na fosfor albo potas i nie zaczynaj nowego leku obniżającego fosfor bez uzgodnienia z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne.

Leki na wysoki poziom fosforu lub potasu, takie jak sewelamer, patiromer, polistyrenosulfonian czy cyklokrzemian sodu i cyrkonu, działają w jelitach i mogą wiązać inne tabletki. Jeśli przyjmiesz je razem z lekiem przeciwnowotworowym, takim jak erdafitynib, pemigatynib lub futibatynib, lek przeciwnowotworowy może słabiej się wchłonąć i gorzej działać. Przy erdafitynibie lekarz na początku ustala dawkę na podstawie poziomu fosforu we krwi, dlatego leki obniżające fosfor można włączyć dopiero po tej decyzji.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • pogorszenie samopoczucia lub objawów choroby nowotworowej
  • osłabienie mięśni, kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • swędzenie skóry, bóle kości lub stawów
  • nasilone zaparcia lub ból brzucha
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – wchłanianie, PD – antagonizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku wiążącego fosforany lub potas i inhibitora kinazy FGFR należy rozdzielić ich przyjmowanie w czasie, tak aby inhibitor FGFR został przyjęty z wyprzedzeniem lub kilka godzin po leku wiążącym. Patiromer i polistyrenosulfonian przyjmuje się co najmniej 3 godziny przed lub po innych lekach doustnych, a cyklokrzemian sodu i cyrkonu co najmniej 2 godziny przed lub po lekach o wchłanianiu zależnym od pH. Sewelamer należy podawać w odstępie od inhibitora FGFR, zwłaszcza że jest przyjmowany z posiłkami kilka razy dziennie. U pacjentów leczonych erdafitynibem należy unikać włączania sewelameru i innych leków obniżających fosforany do czasu podjęcia decyzji o zwiększeniu dawki na podstawie stężenia fosforanów, a hiperfosfatemię w tym okresie kontroluje się w pierwszej kolejności dietą ubogą w fosforany. Przy pemigatynibie i futibatynibie leki obniżające fosforany są stosowane w leczeniu hiperfosfatemii wywołanej terapią i wymagają jedynie zachowania odstępu.

Skutek kliniczny

Możliwe zmniejszenie stężenia inhibitora FGFR i osłabienie jego skuteczności przeciwnowotworowej przy jednoczesnym przyjmowaniu z lekiem wiążącym. W przypadku erdafitynibu wcześnie włączony sewelamer może zamaskować wzrost fosforanów i doprowadzić do błędnej decyzji o niezwiększaniu dawki. Interakcja dotyczy całej klasy, a jej najsilniejsza i najlepiej opisana postać to połączenie sewelameru z erdafitynibem w okresie ustalania dawki.

Mechanizm

Leki wiążące fosforany i potas działają w świetle przewodu pokarmowego. Sewelamer, patiromer i polistyrenosulfonian to niewchłaniane polimery, które mogą wiązać inne leki doustne przyjęte w tym samym czasie i zmniejszać ich wchłanianie. Cyklokrzemian sodu i cyrkonu przejściowo podnosi pH w żołądku, co może zmieniać rozpuszczalność i wchłanianie leków o rozpuszczalności zależnej od pH. Wszystkie inhibitory kinazy FGFR są lekami doustnymi o działaniu zależnym od ekspozycji, więc zmniejszone wchłanianie może osłabić ich działanie przeciwnowotworowe. Dodatkowo hiperfosfatemia jest farmakodynamicznym wskaźnikiem zahamowania FGFR. Erdafitynib jest zwiększany na podstawie stężenia fosforanów w surowicy we wczesnym okresie leczenia, a lek obniżający fosforany, taki jak sewelamer, podany przed tą decyzją może zafałszować wynik i prowadzić do niepotrzebnego pozostawienia zbyt małej dawki.

Monitorować

  • stężenie fosforanów w surowicy, szczególnie we wczesnym okresie leczenia erdafitynibem
  • stężenie potasu w surowicy przy stosowaniu patiromeru, polistyrenosulfonianu lub cyklokrzemianu sodu i cyrkonu
  • stężenie wapnia w surowicy
  • odpowiedź na leczenie przeciwnowotworowe
  • przestrzeganie odstępów między dawkami w planie dnia pacjenta

Kiedy ocena się zmienia

Erdafitynib przed decyzją o zwiększeniu dawki na podstawie stężenia fosforanówkolejność włączenia · inhibitory kinazy FGFRinne zalecenieW okresie przed zwiększeniem dawki erdafitynibu na podstawie stężenia fosforanów należy unikać leków obniżających fosforany, w tym sewelameru, bo maskują farmakodynamiczny wskaźnik zahamowania FGFR. Hiperfosfatemię kontroluje się w tym czasie dietą, a lek wiążący fosforany można włączyć po ustaleniu dawki.
odstep ≥ 3 godziny dla patiromeru i polistyrenosulfonianu, 2 godziny dla cyklokrzemianu sodu i cyrkonuleki stosowane w hiperkaliemii i hiperfosfatemiiryzyko malejeZachowanie odpowiedniego odstępu między lekiem wiążącym a inhibitorem FGFR ogranicza ryzyko zmniejszenia wchłaniania. U pacjentów z zaburzeniami opróżniania żołądka odstęp od żywic jonowymiennych powinien być dłuższy.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Calcium Resonium 1,2 g Ca2+/15 g, proszek doustny lub do sporządzania zawiesiny doodbytniczej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/calcium-resonium-100012388/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Resonium A 1,42 g Na+/15 g, proszek doustny lub do sporządzania zawiesiny doodbytniczej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/resonium-a-100057994/

Pełny opis tej pary

Alkohol

Interakcja nieistotna kliniczniePolistyrenosulfoniana alkoholZmiana dawkowania żywicy ani zachowanie odstępu od alkoholu nie jest wymagane.Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale zawsze sprawdzaj skład napoju i nie pij tych, które zawierają sorbitol (E420).nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale zawsze sprawdzaj skład napoju i nie pij tych, które zawierają sorbitol (E420).

Lek wiążący potas działa tylko w jelitach i nie wchodzi w interakcję z alkoholem. Niewielka ilość alkoholu nie zmienia jego działania. Uważaj jednak na słodzone napoje, w tym na słodkie likiery i napoje bez cukru. Jeśli mają w składzie sorbitol (E420), razem z tym lekiem mogą poważnie uszkodzić jelita.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silny lub narastający ból brzucha
  • krew w stolcu lub czarny stolec
  • uporczywe zaparcie albo wzdęty, twardy brzuch
  • osłabienie mięśni, skurcze lub kołatanie serca
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
brak
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Zmiana dawkowania żywicy ani zachowanie odstępu od alkoholu nie jest wymagane. Należy upewnić się, że pacjent nie pije napojów zawierających sorbitol, ponieważ jego spożywanie podczas leczenia żywicą jest przeciwwskazane[1]. Osobom pijącym duże ilości alkoholu warto zalecić ograniczenie picia ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych i na chorobę podstawową, zwykle przewlekłą chorobę nerek lub niewydolność serca.

Skutek kliniczny

Umiarkowane spożycie alkoholu podczas leczenia sulfonianem polistyrenu nie powinno powodować klinicznie istotnych skutków. Przy regularnym piciu dużych ilości alkoholu mogą się nasilić zaburzenia elektrolitowe. Zarówno nadużywanie alkoholu, jak i leczenie żywicą mogą prowadzić do niedoboru potasu i magnezu. Wymioty lub biegunka po alkoholu dodatkowo utrudniają kontrolę gospodarki wodno-elektrolitowej. Spożycie napoju zawierającego sorbitol grozi ciężkimi powikłaniami jelitowymi, które mogą prowadzić do zgonu[1].

Mechanizm

Sulfonian polistyrenu i etanol nie mają znanego mechanizmu interakcji. Żywica działa wyłącznie w świetle jelita, gdzie wymienia jony wapnia lub sodu na jony potasu. Nie wchłania się i nie wpływa na wchłanianie ani metabolizm etanolu. ChPL soli wapniowej i ChPL soli sodowej sulfonowanej żywicy polistyrenowej nie wymieniają alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1]. Oba produkty mają w tym zakresie taki sam zapis. Etanol jest małą cząsteczką bez ładunku elektrycznego, dlatego żywica kationowymienna nie powinna go wiązać. Praktyczne znaczenie ma przeciwwskazanie dotyczące sorbitolu. ChPL zabrania jednoczesnego stosowania sorbitolu oraz spożywania produktów, do których jest on dodany, z powodu ryzyka zwężenia, niedokrwienia, martwicy i perforacji jelit[1]. Przeciwwskazanie to obejmuje także napoje alkoholowe, które w składzie mają sorbitol (E420).

Monitorować

  • stężenie potasu i magnezu w surowicy u osób nadużywających alkoholu

Kiedy ocena się zmienia

Napój alkoholowy zawierający sorbitol (E420)postać · pacjentryzyko rośnieChPL przeciwwskazuje spożywanie produktów z dodatkiem sorbitolu podczas leczenia sulfonianem polistyrenu z powodu ryzyka martwicy i perforacji jelit. Dotyczy to również słodzonych napojów alkoholowych zawierających sorbitol.
Regularne picie dużych ilości alkoholuilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieNadużywanie alkoholu sprzyja hipokaliemii i hipomagnezemii, a żywica może te zaburzenia nasilać. Wymioty i biegunka po alkoholu utrudniają kontrolę elektrolitów, dlatego warto oznaczać stężenie potasu i magnezu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Calcium Resonium 1,2 g Ca2+/15 g, proszek doustny lub do sporządzania zawiesiny doodbytniczej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/calcium-resonium-100012388/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.