Interakcje / Rasburykaza
Rasburykaza – interakcje
7 opisanych interakcji z lekami. Marki: brak w rejestrze.
Interakcje z innymi lekami 7
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja3
Niekorzystna interakcjaRasburykaza+ Szczepionki przeciw durowi brzusznemu (np. szczepionka przeciw durowi brzusznemu, szczepionka przeciw durowi brzusznemu i tężcowi) klasaPrzy stosowaniu leku osłonowego w chemioterapii nie należy szczepić przeciw durowi brzusznemu w trakcie leczenia przeciwnowotworowego, a szczepienie warto odroczyć do czasu odbudowy odporności w terminie ustalonym z onkologiem.Jeśli dostajesz lek osłonowy w czasie chemioterapii, nie szczep się przeciw durowi brzusznemu bez zgody onkologa, a szczepionki w kapsułkach w ogóle nie przyjmuj.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli dostajesz lek osłonowy w czasie chemioterapii, nie szczep się przeciw durowi brzusznemu bez zgody onkologa, a szczepionki w kapsułkach w ogóle nie przyjmuj.
Leki osłonowe, takie jak mesna, kwas folinowy czy deksrazoksan, podaje się razem z chemioterapią, a chemioterapia osłabia odporność. Szczepionka przeciw durowi brzusznemu podana w tym czasie może słabo chronić przed chorobą. Szczepionka w kapsułkach zawiera żywe, osłabione bakterie i u osoby z osłabioną odpornością może wywołać zakażenie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka po szczepieniu
- biegunka, bóle brzucha lub wymioty po przyjęciu szczepionki w kapsułkach
- dreszcze i silne osłabienie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy stosowaniu leku osłonowego w chemioterapii nie należy szczepić przeciw durowi brzusznemu w trakcie leczenia przeciwnowotworowego, a szczepienie warto odroczyć do czasu odbudowy odporności w terminie ustalonym z onkologiem. Żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu nie podaje się w okresie chemioterapii ani bezpośrednio po niej. Gdy wyjazd w rejon endemiczny jest nieunikniony, wybiera się szczepionkę inaktywowaną i najlepiej podaje ją przed rozpoczęciem chemioterapii albo w przerwie między cyklami po konsultacji z onkologiem. Pacjenta szczepionego w trakcie leczenia traktuje się jako możliwie niechronionego i zaleca ścisłą higienę żywności i wody. Przy deksrazoksanie ostrożność jest największa, bo nasila on zahamowanie szpiku.
Skutek kliniczny
Najczęstszym skutkiem jest słabsza lub niewystarczająca ochrona przed durem brzusznym po szczepieniu wykonanym w trakcie chemioterapii. Przy żywej szczepionce doustnej u pacjenta z obniżoną odpornością istnieje ryzyko zakażenia wywołanego szczepem szczepionkowym. Szczepionki inaktywowane, w tym skojarzona szczepionka przeciw durowi brzusznemu i tężcowi, nie wywołują zakażenia, ale mogą nie zapewnić ochrony.
Mechanizm
Ta interakcja dotyczy całej klasy, ale jej źródłem jest głównie chemioterapia, którą leki osłonowe zawsze towarzyszą, a nie same leki osłonowe. Chemioterapia hamuje szpik i odpowiedź immunologiczną, przez co organizm słabiej wytwarza przeciwciała po szczepionce przeciw durowi brzusznemu. Deksrazoksan sam działa mielosupresyjnie, więc dokłada się do tego efektu. Mesna, kwas folinowy, rasburykaza i glukarpidaza nie osłabiają odporności, a ryzyko przy nich wynika z towarzyszącego leczenia przeciwnowotworowego. Przy żywej doustnej szczepionce przeciw durowi brzusznemu osłabiona odporność może dodatkowo pozwolić na niekontrolowane namnażanie się szczepionkowych pałeczek.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed planowanym szczepieniem
- objawy żołądkowo-jelitowe i gorączka po przypadkowym podaniu żywej szczepionki doustnej
- termin zakończenia chemioterapii i odbudowy odporności przed szczepieniem
Kiedy ocena się zmienia
| Żywa szczepionka doustna (szczep Ty21a)postać · szczepionki przeciw durowi brzusznemu | ryzyko rośnie | Żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu nie podaje się pacjentom w trakcie chemioterapii ani w okresie odbudowy odporności po jej zakończeniu. |
| Szczepionka inaktywowana podana przed rozpoczęciem chemioterapiikolejność włączenia · szczepionki przeciw durowi brzusznemu | ryzyko maleje | Szczepionka inaktywowana podana z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem chemioterapii pozwala uzyskać lepszą odpowiedź immunologiczną niż szczepienie w trakcie leczenia. |
Niekorzystna interakcjaRasburykaza+ Szczepionki przeciw rotawirusom (np. szczepionka przeciw rotawirusom) klasaPrzy stosowaniu leku osłonowego w ramach chemioterapii nie podaje się żywej szczepionki przeciw rotawirusom – szczepienie odracza się do czasu odbudowy odporności po zakończeniu leczenia, o czym decyduje onkolog.Jeśli twoje dziecko jest leczone chemioterapią z lekiem osłonowym, nie podawaj mu szczepionki przeciw rotawirusom bez zgody onkologa.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli twoje dziecko jest leczone chemioterapią z lekiem osłonowym, nie podawaj mu szczepionki przeciw rotawirusom bez zgody onkologa.
Szczepionka przeciw rotawirusom zawiera żywe, osłabione wirusy i podaje się ją niemowlętom do picia. Leki osłonowe, takie jak deksrazoksan, mesna, rasburykaza czy glukarpidaza, stosuje się razem z chemioterapią, która mocno osłabia odporność. U dziecka z osłabioną odpornością wirus ze szczepionki może wywołać ciężką biegunkę, a szczepienie może nie zadziałać. Kwas folinowy podawany z innego powodu niż chemioterapia, na przykład w toksoplazmozie, nie przeszkadza w szczepieniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- biegunka trwająca dłużej niż kilka dni
- częste wymioty
- gorączka
- mniej mokrych pieluch, senność lub apatia dziecka
- suche usta i brak łez przy płaczu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy stosowaniu leku osłonowego w ramach chemioterapii nie podaje się żywej szczepionki przeciw rotawirusom – szczepienie odracza się do czasu odbudowy odporności po zakończeniu leczenia, o czym decyduje onkolog. Dotyczy to deksrazoksanu, mesny, rasburykazy i glukarpidazy, a kwasu folinowego tylko wtedy, gdy jest częścią schematu z cytostatykiem. Szczepionkę przeciw rotawirusom podaje się tylko w ściśle określonym wieku niemowlęcym, więc odroczenie często oznacza rezygnację z tego szczepienia – decyzję należy omówić z onkologiem i lekarzem prowadzącym szczepienia. Nie istnieje inaktywowana szczepionka przeciw rotawirusom, którą można by podać zamiast niej. Jeśli w domu dziecka leczonego chemioterapią jest zaszczepione rodzeństwo, szczepienie rodzeństwa nie jest przeszkodą, ale przez kilka tygodni po szczepieniu trzeba starannie myć ręce po zmianie pieluch i nie powierzać tej czynności osobie leczonej chemioterapią. Jeśli dziecko otrzymało szczepionkę przed rozpoznaniem choroby nowotworowej, należy poinformować o tym onkologa.
Skutek kliniczny
U dziecka w trakcie chemioterapii żywa szczepionka przeciw rotawirusom może wywołać przewlekłą lub ciężką biegunkę z odwodnieniem i przedłużonym wydalaniem wirusa szczepionkowego z kałem. Odporność po takim szczepieniu może być niepełna, co daje fałszywe poczucie ochrony. Ryzyko jest największe w okresie głębokiej neutropenii i limfopenii, w tym przy schematach z antracykliną i deksrazoksanem.
Mechanizm
Szczepionka przeciw rotawirusom zawiera żywe, osłabione wirusy, które namnażają się w jelicie i w ten sposób wywołują odporność. Leki osłonowe podaje się razem z cytostatykami, które hamują szpik i odporność komórkową. Deksrazoksan dodatkowo sam działa mielosupresyjnie i nasila neutropenię wywołaną antracyklinami. Przy osłabionej odporności wirus szczepionkowy może namnażać się dłużej i wywołać chorobę, a odpowiedź ochronna po szczepieniu bywa słaba albo nie powstaje. Mesna, rasburykaza i glukarpidaza same nie hamują odporności, ale stosuje się je wyłącznie w toku chemioterapii lub jej powikłań, więc ryzyko wynika z całego schematu leczenia. Nie ma interakcji farmakokinetycznej.
Monitorować
- status szczepień niemowlęcia przed rozpoczęciem chemioterapii
- morfologia z rozmazem i liczba limfocytów przed ewentualnym szczepieniem po zakończeniu leczenia
- biegunka, wymioty i objawy odwodnienia, jeśli szczepionkę podano w okresie immunosupresji
- zgoda onkologa na wznowienie szczepień żywymi szczepionkami
Kiedy ocena się zmienia
| Zakończenie chemioterapii i odbudowa odporności potwierdzona przez onkologaodstep · szczepionki przeciw rotawirusom | ryzyko maleje | Po zakończeniu chemioterapii i powrocie prawidłowej odporności żywe szczepionki można podawać zgodnie z zaleceniem onkologa. W przypadku szczepionki przeciw rotawirusom zwykle uniemożliwia to jednak górna granica wieku szczepienia. |
| Dziecko starsze lub dorosły, poza wiekiem szczepienia przeciw rotawirusomwiek · pacjent | inne zalecenie | Osoby starsze niż niemowlęta nie otrzymują tej szczepionki, więc problem dotyczy wyłącznie kontaktu z zaszczepionym niemowlęciem w domu. Zaszczepienie domownika nie jest przeciwwskazane, wystarcza higiena rąk przy zmianie pieluch i unikanie tej czynności przez osobę leczoną chemioterapią. |
Niekorzystna interakcjaRasburykaza+ Anestetyki miejscowe – amidy (np. lidokaina, ropiwakaina, bupiwakaina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu amidowego anestetyku miejscowego i rasburykazy należy użyć najmniejszej skutecznej dawki znieczulenia i obserwować pacjenta pod kątem methemoglobinemii.Jeśli dostajesz rasburykazę, powiedz o tym lekarzowi lub dentyście przed każdym znieczuleniem miejscowym i nie nakładaj kremu znieczulającego na dużą powierzchnię skóry bez porozumienia z lekarzem lub farmaceutą.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli dostajesz rasburykazę, powiedz o tym lekarzowi lub dentyście przed każdym znieczuleniem miejscowym i nie nakładaj kremu znieczulającego na dużą powierzchnię skóry bez porozumienia z lekarzem lub farmaceutą.
Rasburykaza to lek podawany w kroplówce przy chemioterapii, który chroni nerki przed nadmiarem kwasu moczowego. Może ona, podobnie jak niektóre leki do znieczulenia miejscowego, na przykład prylokaina i lidokaina, utrudniać krwi przenoszenie tlenu. Gdy oba leki działają naraz, to ryzyko rośnie, zwłaszcza u osób z wrodzonym niedoborem pewnego enzymu w krwinkach czerwonych. Inne leki osłonowe, takie jak mesna, kwas folinowy czy deksrazoksan, nie mają tego działania.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- sinawe lub szare zabarwienie ust, języka albo paznokci
- duszność lub uczucie braku powietrza
- szybkie bicie serca
- silny ból głowy, zawroty głowy lub dezorientacja
- nagłe osłabienie i bladość
- ciemny mocz lub zażółcenie skóry i oczu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu amidowego anestetyku miejscowego i rasburykazy należy użyć najmniejszej skutecznej dawki znieczulenia i obserwować pacjenta pod kątem methemoglobinemii. Prylokainy, także w kremie z lidokainą na dużą powierzchnię skóry, najlepiej unikać w okresie podawania rasburykazy i kilka dni po nim. Jeśli znieczulenie jest konieczne, lepiej wybrać bupiwakainę, lewobupiwakainę lub ropiwakainę w zwykłej dawce. Przed podaniem rasburykazy trzeba wykluczyć niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, a pacjentów z tym niedoborem lub z przebytą methemoglobinemią nie leczy się rasburykazą. W razie methemoglobinemii u osoby z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej nie podaje się błękitu metylenowego, bo może nasilić hemolizę.
Skutek kliniczny
Możliwa klinicznie istotna methemoglobinemia z niedotlenieniem tkanek, sinicą opornej na tlenoterapię, dusznością, tachykardią i zaburzeniami świadomości, a u osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej także ostra hemoliza. Typowy pomiar pulsoksymetrem może nie odzwierciedlać rzeczywistego utlenowania krwi.
Mechanizm
Rasburykaza utlenia kwas moczowy do alantoiny, a produktem ubocznym tej reakcji jest nadtlenek wodoru, który utlenia żelazo hemoglobiny i może wywołać methemoglobinemię oraz hemolizę, zwłaszcza przy niedoborze dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Anestetyki amidowe, a najsilniej prylokaina przez metabolit o-toluidynę, również utleniają hemoglobinę do methemoglobiny. Oba działania sumują się i zmniejszają zdolność krwi do przenoszenia tlenu. Ryzyko jest największe dla prylokainy, mniejsze dla lidokainy, a dla bupiwakainy, lewobupiwakainy, ropiwakainy i mepiwakainy niskie, choć nie zerowe. Pozostałe leki osłonowe nie mają działania utleniającego, więc interakcja nie jest wspólna dla całej grupy b i dotyczy tylko rasburykazy.
Monitorować
- stężenie methemoglobiny w gazometrii z kooksymetrią przy sinicy lub spadku saturacji
- saturacja i objawy niedotlenienia w ciągu kilku godzin po znieczuleniu
- aktywność dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej przed pierwszą dawką rasburykazy
- parametry hemolizy: hemoglobina, bilirubina, LDH, haptoglobina
Kiedy ocena się zmienia
| Duża dawka prylokainy lub krem z lidokainą i prylokainą na dużą powierzchnię skórydawka · anestetyki miejscowe – amidy | ryzyko rośnie | Ryzyko methemoglobinemii zależy od dawki prylokainy, dlatego przy dużych dawkach lub rozległej aplikacji kremu w okresie podawania rasburykazy należy wybrać inny anestetyk. |
| wiek ≤ 12 miesięcypacjent | ryzyko rośnie | Niemowlęta mają małą zdolność redukowania methemoglobiny, więc prylokainy i kremu z prylokainą nie należy u nich stosować w okresie leczenia rasburykazą. |
| Mała dawka lidokainy, bupiwakainy, lewobupiwakainy, ropiwakainy lub mepiwakainy w nasiękowym znieczuleniu niewielkiego opostać · anestetyki miejscowe – amidy | ryzyko maleje | Pojedyncze małe dawki anestetyków amidowych innych niż prylokaina rzadko wywołują istotną methemoglobinemię, więc zwykle wystarcza obserwacja pacjenta. |
Interakcja nieistotna klinicznie4
Interakcja nieistotna klinicznieRasburykaza+ Analogi pirymidyn (np. azacytydyna, gemcytabina, cytarabina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku osłonowego i analogu pirymidyn nie trzeba zmieniać dawek ani schematu z powodu interakcji między nimi.Gdy dostajesz chemioterapię lekiem z tej grupy razem z lekiem osłonowym, przyjmuj oba leki tak, jak zalecił onkolog, i nie dodawaj sam żadnych witamin ani suplementów, zwłaszcza z kwasem foliowym, bez zapytania lekarza lub farmaceuty.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Gdy dostajesz chemioterapię lekiem z tej grupy razem z lekiem osłonowym, przyjmuj oba leki tak, jak zalecił onkolog, i nie dodawaj sam żadnych witamin ani suplementów, zwłaszcza z kwasem foliowym, bez zapytania lekarza lub farmaceuty.
Leki chroniące przed skutkami chemioterapii, takie jak mesna, deksrazoksan czy rasburykaza, zwykle nie wpływają na działanie leków takich jak gemcytabina, cytarabina czy azacytydyna. Wyjątkiem jest kwas folinowy, który wzmacnia działanie fluorouracylu i kapecytabiny. Lekarz często celowo łączy go z fluorouracylem, ale wtedy łatwiej o biegunkę i ranki w jamie ustnej. Przy kapecytabinie nie przyjmuj na własną rękę witamin z kwasem foliowym.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- biegunka kilka razy dziennie albo biegunka, która nie mija
- bolesne ranki lub owrzodzenia w jamie ustnej
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- zaczerwienienie, obrzęk lub łuszczenie skóry dłoni i stóp
- silne osłabienie, zawroty głowy, mało oddawanego moczu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu leku osłonowego i analogu pirymidyn nie trzeba zmieniać dawek ani schematu z powodu interakcji między nimi. Deksrazoksan, mesnę, rasburykazę i glukarpidazę podaje się według ich wskazań niezależnie od analogu pirymidyn, a morfologię krwi kontroluje się jak przy każdej chemioterapii. Kwas folinowy łączy się z fluorouracylem tylko w ramach ustalonego schematu, który uwzględnia nasiloną toksyczność. Kapecytabiny nie łączy się z kwasem folinowym poza protokołem przewidującym takie połączenie, a pacjent leczony kapecytabiną nie powinien samodzielnie przyjmować preparatów kwasu foliowego.
Skutek kliniczny
Dla większości par nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków poza toksycznością wynikającą z samej chemioterapii. W parach kwasu folinowego z fluorouracylem lub kapecytabiną zwiększa się skuteczność, ale także ryzyko ciężkiej biegunki, zapalenia błony śluzowej jamy ustnej, zespołu ręka–stopa, neutropenii i odwodnienia.
Mechanizm
Między lekami osłonowymi a analogami pirymidyn nie ma wspólnego mechanizmu interakcji. Deksrazoksan, mesna, rasburykaza i glukarpidaza nie zmieniają metabolizmu, wydalania ani działania analogów pirymidyn. Wyjątkiem jest kwas folinowy, który stabilizuje kompleks aktywnego metabolitu fluoropirymidyn z syntazą tymidylanową i w ten sposób wzmacnia działanie oraz toksyczność fluorouracylu i kapecytabiny. Deksrazoksan sam może hamować czynność szpiku, co może się nakładać na mielotoksyczność każdego cytostatyku, ale ma to znaczenie ogólne, a nie swoiste dla analogów pirymidyn.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed kolejnymi cyklami
- przy fluorouracylu lub kapecytabinie z kwasem folinowym: biegunka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół ręka–stopa
- stan nawodnienia i elektrolity przy biegunce, zwłaszcza u osób starszych
- czynność nerek przy kapecytabinie
Interakcja nieistotna klinicznieRasburykaza+ Szczepionki przeciw ospie wietrznej i półpaścowi (np. szczepionka przeciw ospie prawdziwej, szczepionka przeciw półpaścowi) klasaLek osłonowy w chemioterapii sam nie zmienia bezpieczeństwa ani skuteczności szczepionki przeciw ospie lub półpaścowi, ale termin szczepienia trzeba ustalić z uwzględnieniem trwającej chemioterapii.Zanim zaszczepisz się przeciw ospie lub półpaścowi w czasie chemioterapii, zapytaj onkologa o najlepszy termin i powiedz osobie szczepiącej, że jesteś w trakcie leczenia przeciwnowotworowego.opóźniony (dni)teoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Zanim zaszczepisz się przeciw ospie lub półpaścowi w czasie chemioterapii, zapytaj onkologa o najlepszy termin i powiedz osobie szczepiącej, że jesteś w trakcie leczenia przeciwnowotworowego.
Leki chroniące przed skutkami ubocznymi chemioterapii, takie jak mesna, kwas folinowy czy rasburykaza, zwykle nie przeszkadzają w szczepieniu przeciw półpaścowi lub ospie. Wyjątkiem jest deksrazoksan, który może osłabić odporność i sprawić, że szczepionka zadziała słabiej. Sama chemioterapia osłabia odporność, dlatego w jej trakcie nie wolno przyjmować żywej szczepionki przeciw ospie wietrznej. Termin szczepienia zawsze ustal z onkologiem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- rozległa wysypka z pęcherzykami w ciągu kilku tygodni po szczepieniu
- gorączka lub dreszcze po szczepieniu
- kaszel lub duszność
- silny ból głowy, splątanie lub sztywność karku
- silne osłabienie lub zażółcenie skóry
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Lek osłonowy w chemioterapii sam nie zmienia bezpieczeństwa ani skuteczności szczepionki przeciw ospie lub półpaścowi, ale termin szczepienia trzeba ustalić z uwzględnieniem trwającej chemioterapii. Szczepionki nieżywe, w tym rekombinowaną szczepionkę przeciw półpaścowi, najlepiej podać przed rozpoczęciem leczenia przeciwnowotworowego albo w okresie odnowy szpiku między cyklami w porozumieniu z onkologiem. Żywej szczepionki przeciw ospie wietrznej nie podaje się w trakcie chemioterapii ani bezpośrednio po niej, niezależnie od rodzaju leku osłonowego. U pacjenta otrzymującego deksrazoksan należy liczyć się ze słabszą odpowiedzią na szczepionkę i rozważyć powtórzenie szczepienia po zakończeniu leczenia.
Skutek kliniczny
Dla większości par nie oczekuje się skutku klinicznego wynikającego z samego leku osłonowego. Przy deksrazoksanie możliwa jest słabsza odpowiedź poszczepienna na szczepionki nieżywe. Podanie żywej szczepionki przeciw ospie wietrznej osobie w trakcie chemioterapii grozi uogólnionym zakażeniem wirusem szczepionkowym z zajęciem skóry, płuc, wątroby lub układu nerwowego.
Mechanizm
Mesna, kwas folinowy, rasburykaza i glukarpidaza nie hamują układu odpornościowego, dlatego nie zmieniają bezpieczeństwa ani skuteczności szczepionek przeciw ospie i półpaścowi. Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy. Dotyczy deksrazoksanu, który działa mielosupresyjnie i może osłabiać odpowiedź immunologiczną na szczepionkę, a przy szczepionce żywej sprzyja niekontrolowanemu namnażaniu się wirusa szczepionkowego. W praktyce o odporności pacjenta decyduje przede wszystkim chemioterapia, przy której stosuje się lek osłonowy.
Monitorować
- morfologia z rozmazem przed planowanym szczepieniem
- objawy uogólnionego zakażenia wirusem szczepionkowym po przypadkowym podaniu szczepionki żywej
- ocena odpowiedzi poszczepiennej po zakończeniu chemioterapii u pacjentów leczonych deksrazoksanem
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepionka żywa atenuowanapostać · szczepionki przeciw ospie wietrznej i półpaścowi | ryzyko rośnie | Żywej szczepionki przeciw ospie wietrznej lub zawierającej replikujący wirus krowianki nie podaje się pacjentowi w trakcie chemioterapii ani w okresie utrzymującej się immunosupresji po jej zakończeniu, niezależnie od rodzaju leku osłonowego. |
| Szczepionka nieżywa podana przed rozpoczęciem chemioterapiikolejność włączenia · szczepionki przeciw ospie wietrznej i półpaścowi | ryzyko maleje | Podanie szczepionki nieżywej przed rozpoczęciem chemioterapii z deksrazoksanem pozwala uniknąć osłabienia odpowiedzi poszczepiennej. |
| Zakończona chemioterapia z odnową szpikuczas leczenia · pacjent | inne zalecenie | Po zakończeniu chemioterapii i odnowie odporności można rozważyć szczepienie lub jego powtórzenie, a o kwalifikacji do szczepionki żywej decyduje lekarz prowadzący. |
Interakcja nieistotna klinicznieRasburykaza+ Cefalosporyny III generacji (np. cefotaksym, ceftazydym, cefiksym) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu cefalosporyny III generacji i leku osłonowego w chemioterapii nie trzeba zmieniać dawek ani schematu leczenia.Gdy stosujesz antybiotyk z grupy cefalosporyn razem z lekiem osłonowym w chemioterapii, przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i nie zmieniaj dawek na własną rękę.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Gdy stosujesz antybiotyk z grupy cefalosporyn razem z lekiem osłonowym w chemioterapii, przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i nie zmieniaj dawek na własną rękę.
Antybiotyki z grupy cefalosporyn, takie jak cefiksym czy ceftriakson, zwykle można bezpiecznie stosować razem z lekami chroniącymi przed skutkami ubocznymi chemioterapii, np. z mesną czy kwasem folinowym. Leki te nie osłabiają ani nie nasilają swojego działania. Jedyny wyjątek dotyczy ceftriaksonu i kwasu folinowego podawanych w kroplówce, bo po zmieszaniu tworzą osad. Dlatego personel szpitala podaje je osobno.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- ból, pieczenie lub obrzęk w miejscu wkłucia w trakcie kroplówki
- nagła duszność lub ból w klatce piersiowej podczas wlewu albo krótko po nim
- wyraźne zmniejszenie ilości oddawanego moczu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu cefalosporyny III generacji i leku osłonowego w chemioterapii nie trzeba zmieniać dawek ani schematu leczenia. Wyjątkiem jest ceftriakson podawany razem z dożylnym folinianem wapnia lub lewofolinianem wapnia. Tych leków nie miesza się w jednym roztworze i nie podaje jednocześnie przez tę samą linię ani przez kranik Y. U pacjentów starszych niż noworodki leki można podawać kolejno przez tę samą linię, jeśli między wlewami przepłucze się ją dokładnie zgodnym płynem. U noworodków ceftriaksonu nie łączy się z dożylnymi preparatami wapnia, nawet podawanymi przez osobne dostępy i w odstępie czasu. U takich pacjentów lepiej wybrać cefotaksym. Doustny kwas folinowy oraz preparaty folinianu bez wapnia nie stwarzają tego problemu.
Skutek kliniczny
W typowej parze nie należy się spodziewać klinicznie istotnych skutków. Gdy ceftriakson i folinian wapnia zostaną podane dożylnie w jednym roztworze lub w tej samej linii, może się wytrącić osad. Osad może zatkać kaniulę, a jego kryształy mogą tworzyć zatory w płucach i odkładać się w nerkach. U noworodków takie powikłania kończyły się zgonem.
Mechanizm
W większości par nie ma znanego mechanizmu interakcji. Cefalosporyny III generacji są wydalane przez nerki lub z żółcią i nie zmieniają działania leków osłonowych. Leki osłonowe nie wpływają na stężenia ani na działanie przeciwbakteryjne cefalosporyn. Wyjątkiem jest niezgodność fizykochemiczna ceftriaksonu z jonami wapnia zawartymi w folinianie wapnia. Gdy oba leki zetkną się w roztworze, w drenie lub w kraniku Y, powstaje nierozpuszczalny osad soli wapniowej ceftriaksonu, który może się odkładać w naczyniach płucnych i w nerkach.
Monitorować
- zmętnienie lub osad w drenie oraz drożność kaniuli, gdy ceftriakson i folinian wapnia podaje się dożylnie u tego samego pacjenta
- objawy oddechowe i diureza, jeśli doszło do wspólnego podania ceftriaksonu i folinianu wapnia w jednej linii
Interakcja nieistotna klinicznieRasburykaza+ Szczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku osłonowego używanego w chemioterapii i szczepionki przeciw żółtej febrze sam lek osłonowy nie wymaga zmiany postępowania, ale szczepionki nie podaje się w czasie leczenia przeciwnowotworowego, które osłabia odporność.Jeśli jesteś w trakcie chemioterapii albo niedługo po jej zakończeniu, nie szczep się przeciw żółtej febrze bez zgody onkologa i powiedz w punkcie szczepień o swoim leczeniu.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Jeśli jesteś w trakcie chemioterapii albo niedługo po jej zakończeniu, nie szczep się przeciw żółtej febrze bez zgody onkologa i powiedz w punkcie szczepień o swoim leczeniu.
Leki osłonowe, takie jak mesna, kwas folinowy, rasburykaza czy glukarpidaza, same nie zmieniają działania szczepionki przeciw żółtej febrze. Ta szczepionka zawiera jednak żywego, osłabionego wirusa, a chemioterapia, przy której dostajesz te leki, osłabia odporność, więc szczepienie w tym czasie może wywołać groźną chorobę. Deksrazoksanu w ogóle nie wolno łączyć z tą szczepionką.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- wysoka gorączka w ciągu kilku tygodni po szczepieniu
- silny ból głowy, sztywność karku, splątanie lub drgawki
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- silne osłabienie, bóle mięśni, wymioty
- krwawienia lub siniaki bez wyraźnej przyczyny
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu leku osłonowego używanego w chemioterapii i szczepionki przeciw żółtej febrze sam lek osłonowy nie wymaga zmiany postępowania, ale szczepionki nie podaje się w czasie leczenia przeciwnowotworowego, które osłabia odporność. O możliwości szczepienia decyduje cały schemat leczenia i stan odporności pacjenta, a nie obecność mesny, kwasu folinowego, rasburykazy czy glukarpidazy. Szczepienie najlepiej wykonać z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem chemioterapii albo odłożyć do ustąpienia immunosupresji po jej zakończeniu, w porozumieniu z onkologiem i lekarzem medycyny podróży. Gdy kwas folinowy podaje się poza onkologią, np. jako osłonę przy metotreksacie w chorobach reumatycznych, o szczepieniu decyduje dawka metotreksatu, a nie kwas folinowy. Deksrazoksanu nie łączy się ze szczepionką przeciw żółtej febrze – połączenie jest przeciwwskazane. Jeśli wyjazd do strefy występowania żółtej febry jest konieczny, a szczepienie niemożliwe, lekarz wystawia zaświadczenie o przeciwwskazaniu do szczepienia i omawia ochronę przed ukąszeniami komarów.
Skutek kliniczny
Mesna, kwas folinowy, rasburykaza i glukarpidaza nie zmieniają bezpieczeństwa ani skuteczności szczepienia przeciw żółtej febrze. U osoby z odpornością osłabioną chemioterapią lub deksrazoksanem żywa szczepionka może jednak wywołać ciężką chorobę poszczepienną z zajęciem narządów wewnętrznych lub układu nerwowego, a odpowiedź ochronna po szczepieniu bywa słabsza.
Mechanizm
Mesna, kwas folinowy, rasburykaza i glukarpidaza nie hamują szpiku ani układu odpornościowego i nie wpływają na namnażanie się żywego, osłabionego wirusa szczepionkowego, dlatego bezpośredniej interakcji ze szczepionką przeciw żółtej febrze nie należy się spodziewać. Inaczej działa deksrazoksan, który sam wywołuje mielosupresję i może ułatwiać rozsiew wirusa szczepionkowego. Interakcja nie jest więc wspólna dla całej klasy, a dotyczy tylko deksrazoksanu. Niezależnie od rodzaju leku osłonowego właściwe ryzyko wynika z chemioterapii, przy której te leki się stosuje – cytostatyki osłabiają odporność, a to wyklucza szczepienie żywą szczepionką.
Monitorować
- Przed szczepieniem ustal, czy pacjent jest w trakcie chemioterapii lub niedawno ją zakończył, i jakie leki przeciwnowotworowe otrzymuje.
- Przy podaniu deksrazoksanu sprawdź, czy pacjent nie był niedawno szczepiony przeciw żółtej febrze.
- Po przypadkowym szczepieniu osoby z obniżoną odpornością obserwuj przez kilka tygodni objawy choroby poszczepiennej: gorączkę, objawy neurologiczne, żółtaczkę.
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepienie wykonane przed rozpoczęciem chemioterapiikolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Jeśli podróż jest planowana, szczepienie przeciw żółtej febrze należy wykonać z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem chemioterapii, gdy odporność jest jeszcze prawidłowa. Termin ustala się z onkologiem. |
| Zakończenie chemioterapii i odbudowa odpornościodstep · pacjent | inne zalecenie | Po zakończeniu chemioterapii szczepienie rozważa się dopiero po ustąpieniu immunosupresji, ocenionym przez onkologa. Sam lek osłonowy nie wydłuża wymaganego odstępu, poza deksrazoksanem, który dodatkowo hamuje szpik. |
| Kwas folinowy jako osłona przy małych dawkach metotreksatu poza onkologiądawka · leki osłonowe w chemioterapii | inne zalecenie | Przy stosowaniu kwasu folinowego z metotreksatem w chorobach reumatycznych lub skórnych o możliwości szczepienia decyduje dawka metotreksatu i pozostałe leczenie immunosupresyjne, a nie kwas folinowy. |
Alkohol
Brak opisu połączenia z alkoholem w bazie.
Oznaczenia na tej stronie
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.