Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Siltuksymab / Siltuksymab i szczepionka przeciw poliomyelitis

Siltuksymab i szczepionka przeciw poliomyelitis

Jaki opis pokazać?

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Szczepienia nie odkłada się z powodu leczenia siltuksymabem.

Powiedz lekarzowi lub osobie szczepiącej, że jesteś leczony siltuksymabem, a przed podróżą do krajów, gdzie występuje polio, zapytaj lekarza, czy warto sprawdzić poziom przeciwciał.

Interakcja o niejasnym znaczeniuSiltuksymab+ Szczepionka przeciw poliomyelitisSzczepienia nie odkłada się z powodu leczenia siltuksymabem.Powiedz lekarzowi lub osobie szczepiącej, że jesteś leczony siltuksymabem, a przed podróżą do krajów, gdzie występuje polio, zapytaj lekarza, czy warto sprawdzić poziom przeciwciał.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Powiedz lekarzowi lub osobie szczepiącej, że jesteś leczony siltuksymabem, a przed podróżą do krajów, gdzie występuje polio, zapytaj lekarza, czy warto sprawdzić poziom przeciwciał.

Możesz się zaszczepić przeciw polio, mimo że dostajesz siltuksymab. Szczepionka nie zawiera żywych wirusów, więc nie zachorujesz po niej. Twój lek osłabia jednak część reakcji odpornościowych, dlatego szczepionka może chronić cię nieco słabiej niż u osoby zdrowej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból, zaczerwienienie lub obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, które nie ustępują po kilku dniach
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Szczepienia nie odkłada się z powodu leczenia siltuksymabem. Jeśli to możliwe, najlepiej zaszczepić pacjenta przed rozpoczęciem terapii. U pacjenta szczepionego w trakcie leczenia, szczególnie przed podróżą do rejonów występowania polio, można rozważyć oznaczenie przeciwciał po szczepieniu.

Skutek kliniczny

Możliwe słabsze wytworzenie przeciwciał przeciw wirusom polio i w efekcie mniej pewna ochrona przed chorobą. Nie spodziewa się zwiększenia działań niepożądanych szczepionki ani siltuksymabu.

Mechanizm

Szczepienie można wykonać, ale odpowiedź odpornościowa na szczepionkę może być słabsza. Siltuksymab wiąże interleukinę-6, która uczestniczy w dojrzewaniu limfocytów B i wytwarzaniu przeciwciał, więc teoretycznie może osłabiać odpowiedź poszczepienną. Szczepionka zawiera inaktywowane wirusy i nie może wywołać zakażenia u osoby z osłabioną odpornością. Interakcja farmakokinetyczna nie wchodzi w grę, bo wpływ siltuksymabu na metabolizm dotyczy leków będących substratami CYP450, a szczepionka do nich nie należy[1].

Metabolizm i transportery

  • Siltuksymab: induktor CYP3A4[2]

Monitorować

  • ocena odpowiedzi poszczepiennej (miano przeciwciał) u pacjentów z wysokim ryzykiem ekspozycji

Kiedy ocena się zmienia

Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia siltuksymabemkolejność włączenia · pacjentryzyko malejeSzczepienie wykonane przed włączeniem siltuksymabu pozwala uzyskać pełną odpowiedź immunologiczną, więc interakcja traci znaczenie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sylvant 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sylvant-100317716/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sylvant. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sylvant-100317716/

Alkohol przy tych lekach

Siltuksymab a alkohol: brak opisu w bazie.

Interakcja nieistotna klinicznieSzczepionka przeciw poliomyelitisa alkoholNie trzeba zmieniać schematu szczepienia ani zalecać abstynencji.Nie musisz rezygnować z alkoholu, ale w dniu szczepienia i dzień po nim pij z umiarem.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Nie musisz rezygnować z alkoholu, ale w dniu szczepienia i dzień po nim pij z umiarem.

Alkohol nie osłabia działania szczepionki przeciw polio i nie zwiększa ryzyka powikłań. Bardzo mała ilość alkoholu zawarta w samej szczepionce jest bez znaczenia dla zdrowia. Picie alkoholu w dniu szczepienia może jednak nasilić ból głowy lub złe samopoczucie po szczepieniu albo utrudnić ich rozpoznanie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka utrzymująca się dłużej niż dwa dni
  • nasilony ból, obrzęk lub zaczerwienienie w miejscu wkłucia
  • wysypka, duszność lub obrzęk twarzy po szczepieniu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
brak
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać schematu szczepienia ani zalecać abstynencji. Można doradzić umiarkowanie w piciu w dniu szczepienia i dzień po nim, aby nie zacierać obrazu ewentualnych odczynów poszczepiennych.

Skutek kliniczny

Okazjonalne spożycie alkoholu przed szczepieniem lub po nim nie powinno wpływać na skuteczność ani bezpieczeństwo szczepionki. Alkohol może jednak nasilać lub maskować typowe objawy poszczepienne, takie jak ból głowy, złe samopoczucie czy gorączka, co utrudnia ich ocenę.

Mechanizm

Nie jest znany mechanizm, przez który alkohol mógłby zmieniać działanie lub bezpieczeństwo inaktywowanej szczepionki przeciw poliomyelitis. ChPL szczepionki nie wymienia spożycia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w ostrzeżeniach, ani w interakcjach[1]. Etanol występuje w szczepionce wyłącznie jako substancja pomocnicza w ilości 2 mg w dawce 0,5 ml, a według ChPL ta mała ilość alkoholu nie będzie powodowała zauważalnych skutków[1]. Szczepionka zawiera wirusy inaktywowane, nie ulega metabolizmowi wątrobowemu i nie działa ośrodkowo, więc nie ma podstaw farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych do interakcji z etanolem. Teoretycznie przewlekłe nadużywanie alkoholu może osłabiać odpowiedź immunologiczną na szczepienia w ogóle, ale nie dotyczy to okazjonalnego picia.

Kiedy ocena się zmienia

Przewlekłe nadużywanie alkoholuilość alkoholu · pacjentinne zaleceniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu może teoretycznie osłabiać odpowiedź immunologiczną na szczepienia. Nie jest to powód do odraczania szczepienia, ale warto przy okazji porozmawiać o ograniczeniu picia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml), zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imovax-polio-100196626/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 242

Połączenie przeciwwskazaneJeżówka purpurowa+ SiltuksymabNie stosuj jeżówki purpurowej u pacjenta leczonego siltuksymabem.Nie stosuj jeżówki w żadnej postaci, a przy objawach infekcji skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie stosuj jeżówki w żadnej postaci, a przy objawach infekcji skontaktuj się z lekarzem prowadzącym.

Jeżówka pobudza odporność, a siltuksymab celowo ją wycisza, aby kontrolować twoją chorobę. Razem mogą działać przeciwko sobie i osłabić leczenie. Przy leczeniu, które obniża odporność, jeżówki się nie stosuje.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, ból gardła albo katar, które nie mijają
  • nawrót objawów choroby, np. powiększone węzły chłonne, silne zmęczenie, nocne poty
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj jeżówki purpurowej u pacjenta leczonego siltuksymabem. Jeżówka jest przeciwwskazana w immunosupresji i w chorobach przebiegających z zaburzeniami odporności.[1][2] Pacjenta z objawami infekcji skieruj do lekarza prowadzącego, który zdecyduje o leczeniu i ewentualnym leczeniu objawowym.

Skutek kliniczny

Możliwe jest osłabienie działania siltuksymabu i pogorszenie kontroli choroby podstawowej. U osoby z obniżoną odpornością jeżówka nie zapewnia ochrony przed zakażeniem, a jej stosowanie może opóźnić zgłoszenie się do lekarza z infekcją wymagającą leczenia.

Mechanizm

Jeżówka purpurowa pobudza układ odpornościowy, a siltuksymab wiąże interleukinę-6 i hamuje odpowiedź zapalną i immunologiczną, więc oba leki działają przeciwstawnie. Jeżówki nie stosuje się w immunosupresji, także tej wywołanej leczeniem.[1][2] Przy równoczesnym stosowaniu z lekami immunosupresyjnymi, takimi jak cyklosporyna i glikokortykosteroidy, jeżówka może znosić ich działanie immunosupresyjne.[1]

Metabolizm i transportery

  • Siltuksymab: induktor CYP3A4[3]

Monitorować

  • objawy zakażenia (gorączka, dreszcze, kaszel, ból gardła)
  • objawy aktywności choroby podstawowej (powiększenie węzłów chłonnych, zmęczenie, poty nocne)

Kiedy ocena się zmienia

Po zakończeniu leczenia siltuksymabemkolejność włączenia · siltuksymabinne zalecenieDziałanie siltuksymabu utrzymuje się przez pewien czas po ostatniej infuzji. Decyzję o włączeniu jeżówki po zakończeniu leczenia pozostaw lekarzowi prowadzącemu, z uwzględnieniem choroby podstawowej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Echinerba 80 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/echinerba-100199659/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Echinapur 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/echinapur-100021068/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sylvant. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sylvant-100317716/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneMetyloprednizolon+ Szczepionka przeciw poliomyelitisSzczepionkę inaktywowaną przeciw poliomyelitis można podać pacjentowi leczonemu metyloprednizolonem, ale przy dawkach immunosupresyjnych należy liczyć się ze słabszą odpowiedzią.Przed szczepieniem powiedz lekarzowi, że przyjmujesz metyloprednizolon, w jakiej dawce i od kiedy, a sterydu nie odstawiaj samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Przed szczepieniem powiedz lekarzowi, że przyjmujesz metyloprednizolon, w jakiej dawce i od kiedy, a sterydu nie odstawiaj samodzielnie.

Metyloprednizolon w większych dawkach osłabia odporność, dlatego szczepionka przeciw poliomyelitis może słabiej zadziałać. Szczepionka podawana w zastrzyku nie zawiera żywego wirusa i jest bezpieczna, choć ochrona może być mniejsza. Szczepionek z żywym wirusem nie podaje się osobom przyjmującym duże dawki sterydów.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, osłabienie lub bóle mięśni po szczepieniu, które nie mijają po kilku dniach
  • nagłe osłabienie lub niedowład kończyn
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Szczepionkę inaktywowaną przeciw poliomyelitis można podać pacjentowi leczonemu metyloprednizolonem, ale przy dawkach immunosupresyjnych należy liczyć się ze słabszą odpowiedzią. Jeśli to możliwe, szczepienie planuje się przed rozpoczęciem leczenia immunosupresyjnego albo po jego zakończeniu, a w razie wątpliwości co do ochrony rozważa się dawkę uzupełniającą. U pacjentów przyjmujących immunosupresyjne dawki kortykosteroidów nie podaje się szczepionek żywych ani żywych atenuowanych, w tym doustnej szczepionki przeciw poliomyelitis.[1][2] Krótkie leczenie małymi dawkami, terapia zastępcza oraz kortykosteroidy miejscowe nie wymagają zmiany planu szczepień.

Skutek kliniczny

Przy szczepionce inaktywowanej możliwa słabsza lub niepełna odpowiedź poszczepienna i niewystarczająca ochrona przed poliomyelitis. Przy szczepionce żywej doustnej u osoby z immunosupresją możliwe porażenne poliomyelitis wywołane wirusem szczepionkowym.

Mechanizm

Metyloprednizolon w dawkach immunosupresyjnych hamuje odpowiedź immunologiczną, co może osłabić wytwarzanie przeciwciał po szczepieniu przeciw poliomyelitis. Przy szczepionce żywej atenuowanej (doustnej) immunosupresja zwiększa dodatkowo ryzyko namnażania się wirusa szczepionkowego i zachorowania. Szczepionka inaktywowana podawana we wstrzyknięciu nie zawiera żywego wirusa, więc nie grozi zakażeniem, a jedynie słabszą ochroną.

Metabolizm i transportery

  • Metyloprednizolon: substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • rodzaj szczepionki (inaktywowana czy żywa doustna)
  • dawka i czas trwania leczenia metyloprednizolonem
  • u pacjentów z głęboką immunosupresją – ewentualna ocena odpowiedzi poszczepiennej

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka żywa atenuowana (doustna)postać · szczepionka przeciw poliomyelitisryzyko rośniePrzy immunosupresyjnych dawkach kortykosteroidów szczepionki żywe atenuowane są przeciwwskazane ze względu na ryzyko zakażenia wirusem szczepionkowym.
Dawka nieimmunosupresyjna lub terapia zastępczadawka · metyloprednizolonryzyko malejeMałe dawki i terapia zastępcza nie hamują istotnie odpowiedzi immunologicznej, szczepienie można przeprowadzić według planu.
Miejscowa (skóra, wziewnie, dostawowo)droga podania · metyloprednizolonryzyko malejeKortykosteroidy stosowane miejscowo nie powodują immunosupresji ogólnoustrojowej istotnej dla szczepienia.
Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia immunosupresyjnegokolejność włączenia · metyloprednizoloninne zalecenieGdy leczenie jest planowane, korzystniej zaszczepić pacjenta przed jego rozpoczęciem, aby uzyskać pełną odpowiedź poszczepienną.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medrol 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/medrol-100042308/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Metypred 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/metypred-100043609/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Meprelon. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/meprelon-100238945/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSelektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid)+ Inhibitory interleukin (np. ustekinumab, tocilizumab, ryzankizumab) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora interleukin należy unikać łączenia, chyba że uzasadnia je specjalista prowadzący, a połączenie stosowane ściśle monitorować pod kątem zakażeń.Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek blokujący interleukiny, upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu, i szybko zgłaszaj każdą infekcję.opóźniony (dni)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek blokujący interleukiny, upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu, i szybko zgłaszaj każdą infekcję.

Oba leki osłabiają układ odporności, a przyjmowane razem robią to mocniej. Zakażenia mogą być wtedy częstsze i cięższe, a czasem rozwijają się bez wysokiej gorączki. Dotyczy to na przykład natalizumabu, fingolimodu lub tofacytynibu łączonych z ustekinumabem, sekukinumabem albo tocilizumabem. Takie połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy zaleci je lekarz specjalista, i wymaga ono regularnych badań.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub ogólne rozbicie
  • kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
  • bolesna wysypka z pęcherzykami
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi, osłabienie kończyn lub zmiany w zachowaniu
  • nocne poty i chudnięcie bez wyraźnej przyczyny
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora interleukin należy unikać łączenia, chyba że uzasadnia je specjalista prowadzący, a połączenie stosowane ściśle monitorować pod kątem zakażeń. Natalizumabu nie należy łączyć z innymi lekami immunosupresyjnymi, co ujmuje ChPL. Tofacytynibu nie zaleca się łączyć z lekami biologicznymi. Fingolimod, ozanimod i ponesimod wymagają szczególnej ostrożności ze względu na limfopenię i ryzyko leukoencefalopatii. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć gruźlicę oraz zakażenie WZW B i WZW C i uzupełnić szczepienia, a szczepionki żywe podać odpowiednio wcześniej[1]. Przy zmianie leku trzeba uwzględnić długi czas działania poprzednika. Dotyczy to zwłaszcza leflunomidu i teriflunomidu, które mogą wymagać procedury przyspieszonej eliminacji, a także natalizumabu, modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu i przeciwciał monoklonalnych.

Skutek kliniczny

Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym gruźlicy, półpaśca, zakażeń grzybiczych i reaktywacji WZW B. Przy natalizumabie, fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie rośnie też ryzyko postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Zakażenie może przebiegać skąpoobjawowo i być rozpoznane późno. Szczepionki żywe są przeciwwskazane, a odpowiedź na szczepionki inaktywowane bywa osłabiona[1]. Interakcja jest wspólna dla całej klasy, z wyjątkami opisanymi osobno. Jest najsilniejsza przy natalizumabie, modulatorach receptora sfingozyno‑1‑fosforanu, tofacytynibie, leflunomidzie i teriflunomidzie, których ChPL odradzają lub wykluczają łączenie z innymi lekami immunosupresyjnymi.

Mechanizm

Selektywne leki immunosupresyjne działają na różne elementy odporności. Hamują proliferację lub kostymulację limfocytów, zatrzymują limfocyty w węzłach chłonnych, blokują migrację limfocytów do tkanek albo hamują kinazy JAK lub BTK. Inhibitory interleukin wyłączają kluczowe cytokiny obrony przeciwzakaźnej, takie jak IL‑1, IL‑6, IL‑12/23, IL‑17, IL‑2 i IL‑36. Połączenie obu mechanizmów sumuje osłabienie odporności. Nie ma istotnej interakcji farmakokinetycznej, poza wyjątkami efgartigimodu alfa i imlifidazy. Inhibitory IL‑6, czyli tocilizumab, sarilumab, siltuksymab i satralizumab, mogą dodatkowo maskować gorączkę i wzrost CRP w przebiegu zakażenia.

Monitorować

  • objawy zakażenia przy każdej wizycie, z pamięcią, że gorączka i CRP mogą być stłumione przy inhibitorach IL‑6
  • morfologia z rozmazem, w tym liczba limfocytów i neutrofili
  • badania przesiewowe w kierunku gruźlicy oraz WZW B i WZW C przed leczeniem i w razie narażenia
  • nowe objawy neurologiczne lub poznawcze, które mogą wskazywać na leukoencefalopatię przy natalizumabie i modulatorach receptora sfingozyno‑1‑fosforanu
  • aktywność aminotransferaz przy leflunomidzie, teriflunomidzie, tofacytynibie, tocilizumabie i sarilumabie
  • status szczepień i unikanie szczepionek żywych

Kiedy ocena się zmienia

Okres wypłukania zależny od lekuodstep · selektywne leki immunosupresyjneinne zalecenieInterakcja może trwać po odstawieniu leku z grupy A. Leflunomid i teriflunomid utrzymują się w organizmie bardzo długo i mogą wymagać procedury przyspieszonej eliminacji. Po fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie liczba limfocytów wraca do normy stopniowo, a natalizumab działa jeszcze przez kilka miesięcy. Przed włączeniem inhibitora interleukin należy uwzględnić ten czas.
Kilka okresów półtrwania przeciwciałaodstep · inhibitory interleukininne zalecenieInhibitory interleukin będące przeciwciałami monoklonalnymi działają tygodniami lub miesiącami po ostatniej dawce. Przy zamianie na lek z grupy A, zwłaszcza na natalizumab, należy zachować odpowiedni odstęp. Anakinra działa krótko, więc odstęp po niej może być krótki.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń, półpaśca i powikłań jest większe. Częściej występują też choroby współistniejące i przewlekłe stosowanie glikokortykosteroidów, co nasila skutki połączenia.
Długotrwałe leczenie skojarzoneczas leczenia · pacjentryzyko rośnieDługie łączenie leków, zwłaszcza natalizumabu lub modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu z innymi lekami immunosupresyjnymi, zwiększa ryzyko leukoencefalopatii i zakażeń oportunistycznych. Wymaga to okresowej oceny, czy połączenie jest nadal potrzebne.

Źródła

  1. Schraad M, Mäurer M, Salmen A, Ruck T, Uphaus T, Fleischer V, et al. Cellular and humoral vaccination response under immunotherapies-German consensus on vaccination strategies in neurological autoimmune diseases. Ther Adv Neurol Disord. 2025;18:17562864251396006. doi: 10.1177/17562864251396006. PMID: 41394285.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka BCG+ SiltuksymabNie podawaj dopęcherzowo BCG pacjentowi leczonemu siltuksymabem.Nie przyjmuj wlewu BCG do pęcherza, zanim urolog i lekarz prowadzący leczenie siltuksymabem nie dowiedzą się o obu lekach i wspólnie nie zdecydują o dalszym leczeniu.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj wlewu BCG do pęcherza, zanim urolog i lekarz prowadzący leczenie siltuksymabem nie dowiedzą się o obu lekach i wspólnie nie zdecydują o dalszym leczeniu.

Lek siltuksymab osłabia odporność, a szczepionka BCG podawana do pęcherza zawiera żywe, osłabione bakterie. Przy osłabionej odporności te bakterie mogą rozprzestrzenić się w organizmie i wywołać groźne zakażenie, a leczenie pęcherza może działać słabiej. Siltuksymab może też ukrywać gorączkę, więc zakażenie łatwo przeoczyć.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze, nawet niewielkie
  • nocne poty
  • niewyjaśnione chudnięcie lub silne zmęczenie
  • kaszel lub duszność
  • pieczenie przy oddawaniu moczu albo krew w moczu utrzymujące się dłużej niż dwa dni po wlewie
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj dopęcherzowo BCG pacjentowi leczonemu siltuksymabem[1][2][3]. Decyzję o wyborze innego leczenia dopęcherzowego albo o czasowym wstrzymaniu siltuksymabu i odstępie przed rozpoczęciem BCG powinni wspólnie podjąć urolog i hematolog prowadzący. Działanie siltuksymabu utrzymuje się przez kilka tygodni po zakończeniu leczenia, dlatego samo odstawienie leku nie znosi od razu ryzyka[4]. Jeśli pacjent otrzymał już BCG i rozpoczyna siltuksymab, należy go uprzedzić o objawach zakażenia BCG i nie opierać się wyłącznie na pomiarze temperatury i CRP.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko miejscowego i uogólnionego zakażenia prątkami BCG, w tym ciężkiej posocznicy BCG, a jednocześnie może osłabiać skuteczność leczenia raka pęcherza. Blokada interleukiny-6 może tłumić gorączkę i wzrost CRP, przez co objawy zakażenia BCG mogą być późno rozpoznane.

Mechanizm

Siltuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym wiążącym interleukinę-6 i działa immunosupresyjnie, ponieważ hamuje jeden z głównych szlaków odpowiedzi zapalnej i obrony przed zakażeniami. Dopęcherzowe BCG to żywe, atenuowane prątki, których skuteczność przeciwnowotworowa zależy od sprawnej odpowiedzi immunologicznej, a bezpieczeństwo od zdolności organizmu do ograniczenia ich namnażania. Szczepionki BCG nie podaje się do pęcherza osobom leczonym immunosupresyjnie[1]. Produktu nie stosuje się u pacjentów z niedoborem odporności wywołanym leczeniem lekami immunosupresyjnymi[2]. Przeciwwskazaniem jest zaburzenie odpowiedzi immunologicznej, także wywołane lekami[3].

Metabolizm i transportery

  • Siltuksymab: induktor CYP3A4[5]

Monitorować

  • objawy zakażenia uogólnionego BCG – gorączka, dreszcze, poty nocne, utrata masy ciała
  • objawy płucne – kaszel, duszność
  • próby wątrobowe przy podejrzeniu zakażenia
  • dolegliwości z dróg moczowych utrzymujące się dłużej niż 48 godzin po wlewie
  • pamiętaj, że CRP i gorączka mogą być stłumione przez siltuksymab

Kiedy ocena się zmienia

Zakończenie leczenia siltuksymabemodstep · siltuksymabinne zalecenieDziałanie siltuksymabu utrzymuje się przez kilka tygodni po ostatniej dawce. Termin rozpoczęcia BCG po odstawieniu siltuksymabu ustala lekarz prowadzący z urologiem.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sylvant 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sylvant-100317716/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sylvant. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sylvant-100317716/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw cholerze+ SiltuksymabŻywej szczepionki przeciw cholerze nie podaje się pacjentowi leczonemu siltuksymabem.Nie przyjmuj żywej szczepionki przeciw cholerze i przed podróżą zapytaj lekarza o szczepionkę z zabitymi bakteriami.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj żywej szczepionki przeciw cholerze i przed podróżą zapytaj lekarza o szczepionkę z zabitymi bakteriami.

Lek z siltuksymabem osłabia działanie układu odpornościowego. Szczepionka przeciw cholerze zawierająca żywe, osłabione bakterie może u ciebie wywołać zakażenie, dlatego nie wolno jej stosować. Szczepionka z zabitymi bakteriami jest bezpieczniejsza, ale może chronić słabiej niż u osób zdrowych.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • biegunka po szczepieniu
  • wymioty
  • gorączka
  • oznaki odwodnienia, takie jak silne pragnienie, zawroty głowy, rzadkie oddawanie moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Żywej szczepionki przeciw cholerze nie podaje się pacjentowi leczonemu siltuksymabem.[1] Jeśli pacjent wymaga ochrony przed cholerą, należy rozważyć szczepionkę inaktywowaną i uprzedzić go, że jej skuteczność może być mniejsza. Najlepiej zaplanować szczepienia przed rozpoczęciem leczenia siltuksymabem, w porozumieniu z lekarzem prowadzącym. Szczepionkę inaktywowaną podaje się na czczo, bez jedzenia, picia i innych leków doustnych przez 1 godzinę przed i po podaniu.[2] Szczepienie odkłada się przy ostrych zaburzeniach żołądkowo-jelitowych lub gorączce.[2]

Skutek kliniczny

Po żywej szczepionce możliwe jest zakażenie szczepem szczepionkowym z biegunką i odwodnieniem oraz brak ochrony przed cholerą. Po szczepionce inaktywowanej głównym skutkiem jest możliwa słabsza ochrona przed cholerą.

Mechanizm

Żywej, atenuowanej szczepionki przeciw cholerze nie podaje się osobom stosującym leczenie immunosupresyjne.[1] Siltuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym wiążącym interleukinę-6, więc hamuje odpowiedź zapalną i immunologiczną. U osoby leczonej siltuksymabem żywy, osłabiony szczep przecinkowca cholery może namnażać się w sposób niekontrolowany, a odpowiedź ochronna na szczepienie może być słabsza. Szczepionka inaktywowana nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale jej skuteczność także może być zmniejszona przez zahamowanie odpowiedzi immunologicznej. Wpływ siltuksymabu na metabolizm leków nie ma znaczenia dla szczepionki.

Metabolizm i transportery

  • Siltuksymab: induktor CYP3A4[3]

Monitorować

  • objawy żołądkowo-jelitowe po szczepieniu (biegunka, wymioty, odwodnienie)
  • gorączka po szczepieniu
  • przestrzeganie zasad higieny żywności i wody w podróży mimo szczepienia

Bezpieczniejsze alternatywy

inaktywowana doustna szczepionka przeciw cholerze

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka inaktywowanapostać · szczepionka przeciw cholerzeryzyko malejeInaktywowana szczepionka przeciw cholerze nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale odpowiedź ochronna w trakcie leczenia siltuksymabem może być osłabiona. Pacjenta należy o tym uprzedzić i utrzymać zalecenia dotyczące higieny w podróży.
Szczepienie zakończone przed rozpoczęciem leczenia siltuksymabemkolejność włączenia · pacjentinne zalecenieJeśli to możliwe, szczepienia zaplanuj przed rozpoczęciem leczenia siltuksymabem. Odstęp od żywej szczepionki ustala lekarz prowadzący.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vaxchora 4 × 108 do 2 × 109 żywotnych komórek żywego, atenuowanego szczepu CVD 103-HgR1 Vibrio cholerae, proszek i proszek musujący do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vaxchora-100442060/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dukoral -, proszek musujący i zawiesina do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dukoral-100148596/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sylvant. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sylvant-100317716/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw durowi brzusznemu+ SiltuksymabNie podawaj doustnej, żywej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu siltuksymabem.Nie przyjmuj kapsułek przeciw durowi brzusznemu w trakcie leczenia siltuksymabem i zapytaj lekarza o szczepionkę podawaną w zastrzyku.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj kapsułek przeciw durowi brzusznemu w trakcie leczenia siltuksymabem i zapytaj lekarza o szczepionkę podawaną w zastrzyku.

Kapsułki przeciw durowi brzusznemu zawierają żywe, osłabione bakterie. Siltuksymab osłabia odporność, więc szczepionka może nie zadziałać, a bakterie ze szczepionki mogą wywołać chorobę. Dlatego tych kapsułek nie przyjmuje się w trakcie leczenia siltuksymabem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka
  • biegunka
  • wymioty
  • ból brzucha
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj doustnej, żywej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu siltuksymabem.[1] Jeśli szczepienie przed podróżą jest konieczne, rozważ szczepionkę inaktywowaną podawaną we wstrzyknięciu i uwzględnij, że ochrona może być słabsza, więc zalecenia higieny żywności i wody pozostają kluczowe. Termin ewentualnego szczepienia żywą szczepionką po zakończeniu leczenia siltuksymabem ustala lekarz prowadzący.

Skutek kliniczny

U pacjenta leczonego siltuksymabem żywa szczepionka doustna może nie wytworzyć ochrony przed durem brzusznym, a szczep szczepionkowy może wywołać zakażenie z gorączką i objawami żołądkowo-jelitowymi. Szczepionka inaktywowana podawana we wstrzyknięciu nie niesie ryzyka zakażenia, ale odpowiedź poszczepienna może być słabsza.

Mechanizm

Doustna szczepionka przeciw durowi brzusznemu zawiera żywe, atenuowane bakterie szczepu Ty 21a i nie podaje się jej osobom z nabytym niedoborem odporności, w tym otrzymującym leki immunosupresyjne.[1] Siltuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym wiążącym interleukinę-6, czyli cytokinę kluczową dla odpowiedzi zapalnej i obrony przed zakażeniami, przez co działa immunosupresyjnie. Osłabienie odpowiedzi immunologicznej zmniejsza skuteczność szczepienia i teoretycznie ułatwia namnażanie się szczepu szczepionkowego.

Metabolizm i transportery

  • Siltuksymab: induktor CYP3A4[2]

Monitorować

  • gorączka, biegunka, wymioty lub bóle brzucha po przypadkowym podaniu żywej szczepionki
  • objawy zakażenia u pacjenta w trakcie leczenia siltuksymabem

Bezpieczniejsze alternatywy

szczepionka przeciw durowi brzusznemu inaktywowana, podawana we wstrzyknięciu

Kiedy ocena się zmienia

Zawiesina do wstrzykiwań (szczepionka inaktywowana)postać · szczepionka przeciw durowi brzusznemuryzyko malejeSzczepionka inaktywowana nie zawiera żywych bakterii, więc nie grozi zakażeniem szczepem szczepionkowym, ale podczas immunosupresji odpowiedź poszczepienna może być słabsza. Najlepiej zaplanować szczepienie przed rozpoczęciem leczenia siltuksymabem.
Pełny cykl szczepienia zakończony przed rozpoczęciem siltuksymabukolejność włączenia · siltuksymabinne zalecenieJeśli pełny cykl żywej szczepionki doustnej zakończono przed włączeniem siltuksymabu, nie ma potrzeby powtarzania szczepienia z powodu tego połączenia, a odstęp od szczepienia do pierwszego wlewu ustala lekarz prowadzący.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sylvant. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sylvant-100317716/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneTriamcynolon+ Szczepionka przeciw poliomyelitisNie szczep pacjenta przeciw poliomyelitis w trakcie leczenia triamcynolonem doustnym.Nie szczep się w trakcie leczenia triamcynolonem w tabletkach i ustal z lekarzem termin szczepienia przed rozpoczęciem albo po zakończeniu kuracji.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie szczep się w trakcie leczenia triamcynolonem w tabletkach i ustal z lekarzem termin szczepienia przed rozpoczęciem albo po zakończeniu kuracji.

Triamcynolon w tabletkach osłabia układ odpornościowy. Przez to szczepionka przeciw polio może słabiej chronić przed chorobą. Szczepienie w trakcie leczenia może też zwiększać ryzyko powikłań ze strony układu nerwowego. Dlatego w czasie kuracji tym lekiem nie należy się szczepić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • drętwienie, mrowienie lub osłabienie rąk albo nóg po szczepieniu
  • silny ból głowy, sztywność karku lub zaburzenia świadomości po szczepieniu
  • drgawki
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie szczep pacjenta przeciw poliomyelitis w trakcie leczenia triamcynolonem doustnym.[1] Jeśli szczepienie jest potrzebne, lekarz powinien zaplanować je przed rozpoczęciem albo po zakończeniu kuracji glikokortykosteroidem. Gdy szczepienie zostało już wykonane w trakcie leczenia, należy liczyć się ze słabszą ochroną i zgłosić to lekarzowi, który oceni potrzebę powtórzenia dawki.

Skutek kliniczny

Szczepienia w trakcie leczenia triamcynolonem są przeciwwskazane.[1] Jednoczesne stosowanie zmniejsza wytwarzanie przeciwciał, a więc skuteczność szczepienia przeciw poliomyelitis, i zwiększa ryzyko powikłań neurologicznych.[1]

Mechanizm

Triamcynolon w dawkach ogólnoustrojowych hamuje odpowiedź immunologiczną, w tym wytwarzanie przeciwciał, co osłabia odpowiedź na antygeny szczepionki.[1] Szczepionka przeciw poliomyelitis podawana we wstrzyknięciu zawiera wirusy inaktywowane, więc nie niesie ryzyka zakażenia wirusem szczepionkowym, a głównym problemem pozostaje słabsza ochrona po szczepieniu.

Monitorować

  • objawy neurologiczne w dniach po szczepieniu
  • skuteczność szczepienia – decyzja lekarza o ewentualnym powtórzeniu dawki

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (na skórę, do nosa, wziewna)droga podania · triamcynolonryzyko malejePrzeciwwskazanie dotyczy triamcynolonu działającego ogólnoustrojowo. Postacie miejscowe w typowych dawkach w niewielkim stopniu hamują odporność, ale przy rozległym lub długotrwałym stosowaniu decyzję o szczepieniu powinien podjąć lekarz.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Polcortolon 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/polcortolon-100054091/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze)+ Inhibitory interleukin (np. ustekinumab, tocilizumab, ryzankizumab) klasaPrzy stosowaniu inhibitora interleukiny nie należy podawać szczepionki przeciw żółtej febrze, ponieważ jest to żywa szczepionka przeciwwskazana u osób leczonych immunosupresyjnie.Jeśli przyjmujesz lek hamujący interleukiny, nie szczep się przeciw żółtej febrze i przed planowaną podróżą porozmawiaj z lekarzem prowadzącym oraz lekarzem medycyny podróży.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek hamujący interleukiny, nie szczep się przeciw żółtej febrze i przed planowaną podróżą porozmawiaj z lekarzem prowadzącym oraz lekarzem medycyny podróży.

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywego, osłabionego wirusa. Leki hamujące interleukiny, takie jak ustekinumab, sekukinumab, tocilizumab czy anakinra, osłabiają odporność. Przy takim leczeniu wirus ze szczepionki może wywołać ciężką chorobę, a szczepienie może też słabiej chronić. Dlatego w trakcie tego leczenia nie wolno się szczepić przeciw żółtej febrze.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka w ciągu kilku dni lub tygodni po szczepieniu
  • silny ból głowy lub sztywność karku
  • splątanie, senność, drgawki
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • uporczywe wymioty, silny ból brzucha
  • duże osłabienie, bóle mięśni
  • krwawienia lub siniaki bez wyraźnej przyczyny
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy stosowaniu inhibitora interleukiny nie należy podawać szczepionki przeciw żółtej febrze, ponieważ jest to żywa szczepionka przeciwwskazana u osób leczonych immunosupresyjnie. Jeśli planowane jest leczenie biologiczne, a pacjent może podróżować do rejonu endemicznego, szczepienie najlepiej wykonać co najmniej 4 tygodnie przed pierwszą dawką leku. Po odstawieniu leku szczepić można dopiero po okresie wymywania. Okres ten wynika z ChPL danej substancji i dla przeciwciał monoklonalnych (np. ustekinumab, sekukinumab, guselkumab, tocilizumab) wynosi zwykle kilka miesięcy. Przy anakinrze jest krótszy ze względu na krótki okres półtrwania. Przed wznowieniem leczenia też trzeba zachować odstęp od szczepienia zgodny z ChPL. Odstawienie leku tylko po to, aby zaszczepić się przed podróżą, wymaga decyzji lekarza prowadzącego. Pod uwagę trzeba wziąć ryzyko zaostrzenia choroby podstawowej. U pacjentów po przeszczepieniu leczonych bazyliksymabem, a także u osób z innymi lekami immunosupresyjnymi, szczepienie jest wykluczone na czas leczenia. Gdy szczepienie jest przeciwwskazane, lekarz medycyny podróży może wydać zwolnienie z obowiązku szczepienia, wpisywane do Międzynarodowego Świadectwa Szczepień. Pacjenta trzeba wtedy poinformować, że pozostaje bez ochrony. Należy mu zalecić rezygnację z podróży do rejonu endemicznego albo ścisłą ochronę przed komarami. Jeśli szczepionkę podano przypadkowo w trakcie leczenia, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i obserwować pacjenta w kierunku objawów ogólnoustrojowych i neurologicznych.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to ciężka choroba wywołana wirusem szczepionkowym. Może to być choroba trzewna przypominająca żółtą febrę, z niewydolnością wielonarządową, albo choroba neurotropowa, czyli zapalenie mózgu lub opon mózgowo-rdzeniowych. Oba powikłania mogą zakończyć się zgonem. Dodatkowo odpowiedź na szczepienie może być słabsza, co daje fałszywe poczucie ochrony w czasie podróży do rejonu endemicznego. Leczenie immunosupresyjne znajduje się w przeciwwskazaniach ChPL szczepionki przeciw żółtej febrze. ChPL inhibitorów interleukin zalecają, aby nie podawać szczepionek żywych w trakcie leczenia.

Mechanizm

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, osłabiony wirus, który musi się namnożyć w organizmie, aby wywołać odporność. Kontrolę nad tym namnażaniem przejmuje prawidłowo działający układ odpornościowy. Inhibitory interleukin blokują cytokiny (IL-1, IL-2, IL-6, IL-12/23, IL-17, IL-36) albo ich receptory. Te cytokiny uczestniczą w odpowiedzi zapalnej, w aktywacji limfocytów T i w wytwarzaniu przeciwciał. Osłabienie tych szlaków może pozwolić na niekontrolowane namnażanie wirusa szczepionkowego i jednocześnie zmniejszyć wytwarzanie przeciwciał ochronnych. Efekt jest wspólny dla całej klasy, bo wynika z samego działania immunomodulującego, a nie z metabolizmu. Siła immunosupresji różni się między lekami i zależy od leczenia skojarzonego (np. bazyliksymab podaje się zawsze z innymi lekami immunosupresyjnymi). Nie zmienia to jednak zalecenia dla żadnego leku z grupy.

Monitorować

  • przed szczepieniem: wywiad w kierunku leczenia biologicznego i innej immunosupresji, z datą ostatniej dawki
  • po przypadkowym podaniu: temperatura ciała, objawy ogólne i neurologiczne przez kilka tygodni
  • po przypadkowym podaniu: próby wątrobowe, morfologia, parametry nerkowe przy objawach ogólnoustrojowych
  • zachowanie odstępu między szczepieniem a wznowieniem leczenia zgodnie z ChPL leku

Kiedy ocena się zmienia

Szczepienie co najmniej 4 tygodnie przed pierwszą dawką inhibitora interleukinykolejność włączenia · szczepionki przeciw żółtej febrzeinterakcja nie dotyczySzczepienie wykonane co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia biologicznego jest akceptowalne. Daje czas na wytworzenie odporności i wygaszenie namnażania wirusa szczepionkowego, zanim zostanie włączona immunosupresja.
Okres wymywania leku zgodny z ChPLodstep · inhibitory interleukinryzyko malejePo odstawieniu inhibitora interleukiny szczepienie można rozważyć dopiero po okresie wymywania. Dla przeciwciał monoklonalnych trwa on zwykle kilka miesięcy, dla anakinry jest krótszy. Odstawienie leku przed podróżą to decyzja lekarza prowadzącego, który musi ocenić ryzyko zaostrzenia choroby. Przed wznowieniem leczenia trzeba zachować odstęp od szczepienia zgodny z ChPL.
Niemowlę narażone na lek biologiczny w okresie ciążywiek · pacjentryzyko rośniePrzeciwciała monoklonalne przechodzą przez łożysko i mogą utrzymywać się u niemowlęcia przez wiele miesięcy po porodzie. Szczepionek żywych, w tym przeciw żółtej febrze, nie należy podawać takiemu dziecku przed upływem okresu zalecanego w ChPL leku stosowanego przez matkę w ciąży.

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.