Interakcje / Tiosiarczan sodu
Tiosiarczan sodu – interakcje
5 opisanych interakcji z lekami. Marki: brak w rejestrze.
Interakcje z innymi lekami 5
Jaki opis pokazać?
Interakcja nieistotna klinicznie5
Interakcja nieistotna klinicznieTiosiarczan sodu+ Sartany (np. telmisartan, kandesartan cyleksetyl, walsartan) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu sartanu i leku stosowanego jako odtrutka zwykle nie trzeba zmieniać leczenia ani przerywać przyjmowania sartanu.Jeśli przyjmujesz sartan i dostajesz lek stosowany jako odtrutka, nie odstawiaj leku na ciśnienie na własną rękę i powiedz lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach, które bierzesz, zwłaszcza gdy masz przyjmować jodek potasu dłużej niż jeden dzień.opóźniony (dni)teoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Jeśli przyjmujesz sartan i dostajesz lek stosowany jako odtrutka, nie odstawiaj leku na ciśnienie na własną rękę i powiedz lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach, które bierzesz, zwłaszcza gdy masz przyjmować jodek potasu dłużej niż jeden dzień.
Większość leków stosowanych jako odtrutki, na przykład nalokson czy flumazenil, nie wpływa na działanie sartanów, takich jak losartan, walsartan czy telmisartan. Wyjątkiem jest jodek potasu, który zawiera potas, a sartany sprawiają, że nerki wydalają mniej potasu. Jedna tabletka jodku potasu podana w ramach ochrony przed promieniowaniem jest bezpieczna, ale przyjmowanie go przez kilka dni może podnieść poziom potasu we krwi, zwłaszcza gdy masz chore nerki.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- osłabienie mięśni lub uczucie ciężkich nóg
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- mrowienie lub drętwienie rąk i ust
- nudności i ogólne złe samopoczucie
- zawroty głowy lub omdlenie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu sartanu i leku stosowanego jako odtrutka zwykle nie trzeba zmieniać leczenia ani przerywać przyjmowania sartanu. Wyjątkiem jest jodek potasu – jednorazowa dawka w ramach profilaktyki jodowej nie wymaga modyfikacji leczenia, natomiast przy wielokrotnym podawaniu jodku potasu u pacjenta przyjmującego telmisartan, walsartan, losartan lub inny sartan należy kontrolować stężenie potasu w surowicy i czynność nerek. U pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, odwodnionych lub przyjmujących dodatkowo leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu albo inhibitory ACE kontrola potasu powinna być wykonana wcześniej i częściej. Odtrutki podawane w warunkach szpitalnych, takie jak protamina czy tiosiarczan sodu, mogą przejściowo obniżać ciśnienie tętnicze, co u pacjenta przyjmującego sartan wymaga standardowego monitorowania ciśnienia w trakcie podania.
Skutek kliniczny
Dla większości par sartanu z odtrutką nie oczekuje się klinicznie istotnej interakcji. Przy jednoczesnym stosowaniu sartanu i jodku potasu możliwa jest hiperkaliemia, której ryzyko jest małe przy jednorazowej dawce profilaktycznej jodku potasu, a rośnie przy wielokrotnym podawaniu, w przewlekłej chorobie nerek, w niewydolności serca, w odwodnieniu oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków podnoszących stężenie potasu. Ciężka hiperkaliemia może wywołać zaburzenia rytmu serca i osłabienie mięśni.
Mechanizm
Grupa odtrutek nie ma wspólnego mechanizmu działania, dlatego nie istnieje interakcja wspólna dla wszystkich par sartanu z odtrutką. Jedyny mechanizm klinicznie uzasadniony dotyczy jodku potasu. Sartany blokują receptor AT1 angiotensyny II, co zmniejsza wydzielanie aldosteronu i nerkowe wydalanie potasu. Jodek potasu wnosi dodatkowy ładunek potasu, więc oba czynniki sumują się w kierunku wzrostu stężenia potasu w surowicy. Mechanizm ten jest wspólny dla wszystkich sartanów z listy.
Monitorować
- stężenie potasu w surowicy przy wielokrotnym podawaniu jodku potasu
- stężenie kreatyniny i eGFR u pacjentów z grup ryzyka hiperkaliemii
- EKG w razie stwierdzenia hiperkaliemii lub objawów zaburzeń rytmu
- ciśnienie tętnicze podczas dożylnego podawania odtrutek w szpitalu
Kiedy ocena się zmienia
| Jednorazowa dawka profilaktyczna jodku potasudawka · odtrutki | ryzyko maleje | Pojedyncza dawka jodku potasu stosowana w profilaktyce jodowej wnosi niewielką ilość potasu i u pacjenta z prawidłową czynnością nerek nie wymaga kontroli potasu ani zmiany leczenia sartanem. |
| Kilka dni podawania jodku potasuczas leczenia · odtrutki | ryzyko rośnie | Wielokrotne podawanie jodku potasu, na przykład w przygotowaniu do zabiegu na tarczycy lub w leczeniu przełomu tarczycowego, zwiększa ryzyko hiperkaliemii u pacjenta przyjmującego sartan i wymaga kontroli stężenia potasu w surowicy oraz czynności nerek. |
| eGFR ≤ 30pacjent | ryzyko rośnie | W zaawansowanej przewlekłej chorobie nerek wydalanie potasu jest ograniczone, dlatego nawet krótkotrwałe podawanie jodku potasu pacjentowi przyjmującemu sartan wymaga oznaczenia potasu przed podaniem i w trakcie leczenia. |
Interakcja nieistotna klinicznieTiosiarczan sodu+ Systemy domaciczne z progestagenem (np. lewonorgestrel) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu odtrutki i systemu domacicznego z lewonorgestrelem zwykle nie trzeba zmieniać leczenia ani usuwać systemu.Jeśli masz wkładkę domaciczną z lewonorgestrelem i dostałaś odtrutkę, zwykle nie musisz nic zmieniać, ale gdy w wypisie ze szpitala jest sugammadeks, przez tydzień używaj dodatkowo prezerwatywy i zapytaj farmaceutę, jeśli masz wątpliwości.szybki (godziny)teoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Jeśli masz wkładkę domaciczną z lewonorgestrelem i dostałaś odtrutkę, zwykle nie musisz nic zmieniać, ale gdy w wypisie ze szpitala jest sugammadeks, przez tydzień używaj dodatkowo prezerwatywy i zapytaj farmaceutę, jeśli masz wątpliwości.
Leki podawane jako odtrutki, na przykład nalokson, flumazenil czy hydroksykobalamina, nie osłabiają działania wkładki domacicznej z lewonorgestrelem. Wyjątkiem jest sugammadeks, który podaje się na koniec znieczulenia ogólnego, żeby szybciej wróciła siła mięśni. Ten lek może na krótko zmniejszyć ilość hormonu we krwi, dlatego dla bezpieczeństwa zaleca się dodatkowe zabezpieczenie przed ciążą przez tydzień. Wkładki nie trzeba z tego powodu usuwać.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- Brak miesiączki lub objawy wczesnej ciąży w tygodniach po zabiegu w znieczuleniu ogólnym
- Nietypowe krwawienie lub ból podbrzusza
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- pk_wiazanie_bialek
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu odtrutki i systemu domacicznego z lewonorgestrelem zwykle nie trzeba zmieniać leczenia ani usuwać systemu. Wyjątkiem jest sugammadeks – po jego podaniu, zgodnie z ChPL dla antykoncepcji hormonalnej innej niż doustna, należy poinformować pacjentkę o zaleceniu stosowania dodatkowej niehormonalnej metody antykoncepcji przez kolejny tydzień. Pacjentce z systemem domacicznym nie trzeba usuwać wkładki z powodu podania sugammadeksu.
Skutek kliniczny
Przy typowej odtrutce nie należy oczekiwać osłabienia działania antykoncepcyjnego ani leczniczego systemu domacicznego z lewonorgestrelem. Po podaniu sugammadeksu teoretycznie możliwe jest przejściowe osłabienie ochrony antykoncepcyjnej, a ChPL traktuje tę sytuację jak pominięcie dawki antykoncepcji hormonalnej.
Mechanizm
Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy. Większość odtrutek, czyli nalokson, flumazenil, protamina, hydroksykobalamina, metylotioniniowa, idarucyzumab, andeksanet alfa, jodek potasu i tiosiarczan sodu, nie wiąże progestagenów, nie wpływa na metabolizm lewonorgestrelu i działa przez wąsko określony cel, dlatego nie ma podstaw farmakologicznych do interakcji z systemem domacicznym. Wyjątkiem jest sugammadeks, który tworzy kompleksy ze związkami steroidowymi i może przejściowo zmniejszyć ilość wolnego lewonorgestrelu w krążeniu. System domaciczny działa jednak głównie miejscowo w jamie macicy, więc spadek stężenia ogólnoustrojowego ma przy tej postaci prawdopodobnie mniejsze znaczenie niż przy tabletkach antykoncepcyjnych.
Monitorować
- Przekazanie pacjentce po znieczuleniu z użyciem sugammadeksu informacji o dodatkowej antykoncepcji przez kolejny tydzień
- Udokumentowanie podania sugammadeksu w karcie wypisowej
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 7 dni od podania sugammadeksuodtrutki | inne zalecenie | Po upływie tygodnia od podania sugammadeksu dodatkowa antykoncepcja nie jest już potrzebna. |
| Domacicznadroga podania · systemy domaciczne z progestagenem | ryzyko maleje | System domaciczny działa głównie miejscowo, dlatego przejściowy spadek stężenia lewonorgestrelu we krwi po sugammadeksie ma prawdopodobnie mniejsze znaczenie niż przy antykoncepcji doustnej, choć ChPL nadal zaleca dodatkową metodę. |
Interakcja nieistotna klinicznieTiosiarczan sodu+ Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. escytalopram, sertralina, cytalopram) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu SSRI i odtrutki zwykle nie ma potrzeby zmiany dawkowania ani przerywania leczenia przeciwdepresyjnego.Przyjmując lek przeciwdepresyjny z grupy SSRI, nie musisz zwykle nic zmieniać, gdy dostajesz odtrutkę, ale zawsze powiedz lekarzowi o tym leku, bo z błękitem metylenowym połączenie jest niebezpieczne.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Przyjmując lek przeciwdepresyjny z grupy SSRI, nie musisz zwykle nic zmieniać, gdy dostajesz odtrutkę, ale zawsze powiedz lekarzowi o tym leku, bo z błękitem metylenowym połączenie jest niebezpieczne.
Leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI, takie jak sertralina, escytalopram czy fluoksetyna, zwykle można bezpiecznie łączyć z odtrutkami podawanymi w szpitalu, na przykład z naloksonem, sugammadeksem czy protaminą. Wyjątkiem jest błękit metylenowy (chlorek metylotioninium), który razem z tymi lekami może wywołać groźne nagromadzenie serotoniny w organizmie. Dlatego przed zabiegiem, badaniem lub w nagłej sytuacji zawsze mów lekarzowi, że przyjmujesz lek przeciwdepresyjny.
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu SSRI i odtrutki zwykle nie ma potrzeby zmiany dawkowania ani przerywania leczenia przeciwdepresyjnego. Odtrutki takie jak sugammadeks, nalokson, flumazenil, protamina, hydroksykobalamina, idarucyzumab, andeksanet alfa, tiosiarczan sodu czy jodek potasu podaje się zgodnie ze wskazaniem bez względu na przyjmowany SSRI. Wyjątkiem jest chlorek metylotioninium, którego u pacjentów leczonych escytalopramem, sertraliną, cytalopramem, paroksetyną, fluoksetyną lub fluwoksaminą należy unikać z powodu ryzyka zespołu serotoninowego.
Skutek kliniczny
Dla większości odtrutek nie opisano klinicznie istotnej interakcji z SSRI i nie oczekuje się jej z przyczyn farmakologicznych. Jedynie połączenie SSRI z chlorkiem metylotioninium może wywołać zespół serotoninowy z pobudzeniem, hipertermią, drżeniem, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością krążenia.
Mechanizm
Odtrutki z tej grupy działają przez bardzo różne mechanizmy, takie jak wiązanie leku zwiotczającego, antagonizm receptorów opioidowych lub benzodiazepinowych, neutralizacja heparyny, wiązanie leków przeciwkrzepliwych, wiązanie cyjanków czy blokowanie wychwytu jodu przez tarczycę. Żaden z tych mechanizmów nie wpływa w istotny sposób na przekaźnictwo serotoninowe ani na metabolizm SSRI. Wyjątkiem jest chlorek metylotioninium, który hamuje monoaminooksydazę typu A i przez to nasila działanie serotoninergiczne SSRI.
Monitorować
- objawy zespołu serotoninowego wyłącznie przy podaniu chlorku metylotioninium
Interakcja nieistotna klinicznieTiosiarczan sodu+ Naturalne alkaloidy opium (np. oksykodon, morfina, dihydrokodeina) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu odtrutki i naturalnego alkaloidu opium zwykle nie trzeba zmieniać dawkowania ani schematu leczenia.Jeśli przyjmujesz silny lek przeciwbólowy z grupy opioidów, zwykle nie musisz nic zmieniać, gdy dostajesz odtrutkę, ale zawsze powiedz lekarzowi, jaki opioid i w jakiej dawce przyjmujesz.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Jeśli przyjmujesz silny lek przeciwbólowy z grupy opioidów, zwykle nie musisz nic zmieniać, gdy dostajesz odtrutkę, ale zawsze powiedz lekarzowi, jaki opioid i w jakiej dawce przyjmujesz.
Większość odtrutek nie zmienia działania silnych leków przeciwbólowych, takich jak morfina, oksykodon czy dihydrokodeina. Wyjątkiem jest błękit metylenowy (chlorek metylotioninowy), który podawany razem z tymi lekami może nasilać senność i rzadko wywołać niebezpieczną reakcję z gorączką, drżeniem i pobudzeniem. Nalokson znosi działanie tych leków – ratuje życie przy przedawkowaniu, ale może wywołać nagły ból i objawy odstawienia, a jego działanie mija szybciej niż działanie opioidu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silna senność lub trudność z obudzeniem
- spowolniony albo płytki oddech
- gorączka, drżenie lub sztywność mięśni, pobudzenie i splątanie
- szybkie bicie serca i nadmierne pocenie się
- nagły silny ból, dreszcze, biegunka lub niepokój po podaniu naloksonu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu odtrutki i naturalnego alkaloidu opium zwykle nie trzeba zmieniać dawkowania ani schematu leczenia. Wyjątkiem jest chlorek metylotioninowy – u pacjenta otrzymującego morfinę, oksykodon lub dihydrokodeinę podawaj go tylko wtedy, gdy jest wyraźnie wskazany, użyj najmniejszej skutecznej dawki opioidu i obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji i objawów zespołu serotoninowego. Drugim wyjątkiem jest nalokson – u pacjentów przewlekle leczonych opioidami dawkuj go ostrożnie, stopniowo do przywrócenia wydolnego oddechu, aby nie wywołać gwałtownego zespołu odstawiennego i nawrotu silnego bólu. Po podaniu naloksonu obserwuj pacjenta dłużej, niż trwa jego działanie, szczególnie po przedawkowaniu postaci o przedłużonym uwalnianiu. Flumazenilu nie stosuj zamiast naloksonu w zatruciu opioidami.
Skutek kliniczny
Dla większości odtrutek nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków przy jednoczesnym stosowaniu z morfiną, oksykodonem lub dihydrokodeiną. Po chlorku metylotioninowym możliwe jest nasilenie sedacji oraz rzadko objawy zespołu serotoninowego, takie jak pobudzenie, drżenia mięśniowe, wzmożone odruchy, gorączka i tachykardia. Po naloksonie dochodzi do zniesienia analgezji i depresji oddechowej, u osób przewlekle przyjmujących opioidy może wystąpić zespół odstawienny, a po ustąpieniu działania naloksonu depresja oddechowa może nawrócić.
Mechanizm
Odtrutki nie mają wspólnego mechanizmu, przez który wpływałyby na działanie naturalnych alkaloidów opium. Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy. Sugammadeks, jodek potasu, flumazenil, protamina, hydroksykobalamina, idarucyzumab, andeksanet alfa i tiosiarczan sodu działają na inne cele, takie jak leki zwiotczające, tarczyca, receptory benzodiazepinowe, heparyna, cyjanki czy leki przeciwkrzepliwe, i nie zmieniają metabolizmu ani działania morfiny, oksykodonu ani dihydrokodeiny. Flumazenil nie odwraca działania opioidów, więc w zatruciu mieszanym nie zastępuje naloksonu. Wyjątkami są chlorek metylotioninowy, który hamuje monoaminooksydazę A i może nasilać działanie opioidów na ośrodkowy układ nerwowy, oraz nalokson, który jest bezpośrednim antagonistą receptorów opioidowych. Wszystkie trzy opioidy z grupy B zachowują się w tych połączeniach podobnie.
Monitorować
- stopień sedacji i częstość oddechu po podaniu chlorku metylotioninowego pacjentowi przyjmującemu opioid
- objawy zespołu serotoninowego – pobudzenie, drżenia, wzmożone odruchy, gorączka, tachykardia – po chlorku metylotioninowym
- częstość oddechu, saturacja i stopień przytomności po ustąpieniu działania naloksonu
- objawy odstawienne i nasilenie bólu po podaniu naloksonu u pacjentów przewlekle leczonych opioidami
Kiedy ocena się zmienia
| Doustna – nalokson w ustalonym skojarzeniu z oksykodonem w tabletkach o przedłużonym uwalnianiudroga podania · odtrutki | inne zalecenie | Nalokson podany doustnie podlega silnemu efektowi pierwszego przejścia i działa głównie na receptory opioidowe w jelicie, ograniczając zaparcia wywołane oksykodonem bez znoszenia analgezji. Skojarzenie jest celowe. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby ekspozycja ogólnoustrojowa na nalokson rośnie i może osłabiać działanie przeciwbólowe lub wywołać objawy odstawienne. |
Interakcja nieistotna klinicznieTiosiarczan sodu+ Opioidy anestetyczne (np. sufentanyl, remifentanyl) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu odtrutki i opioidu anestetycznego zwykle nie trzeba zmieniać dawkowania ani schematu podawania żadnego z leków.Przy podaniu odtrutki i leku przeciwbólowego do znieczulenia nic nie musisz robić sam, bo te leki dawkuje i nadzoruje personel szpitala, ale przed zabiegiem powiedz anestezjologowi o wszystkich lekach, które bierzesz, zwłaszcza przeciwdepresyjnych.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Przy podaniu odtrutki i leku przeciwbólowego do znieczulenia nic nie musisz robić sam, bo te leki dawkuje i nadzoruje personel szpitala, ale przed zabiegiem powiedz anestezjologowi o wszystkich lekach, które bierzesz, zwłaszcza przeciwdepresyjnych.
Odtrutki i silne leki przeciwbólowe używane do znieczulenia, takie jak sufentanyl czy remifentanyl, podaje się wyłącznie w szpitalu pod nadzorem lekarza. Większość odtrutek, na przykład sugammadeks czy protamina, nie wpływa na działanie tych leków. Błękit metylenowy może jednak razem z nimi rzadko wywołać groźną reakcję z gorączką, drżeniem i pobudzeniem, częściej u osób, które biorą leki przeciwdepresyjne. Nalokson celowo przerywa działanie tych leków przeciwbólowych, więc po jego podaniu może wrócić ból.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub uczucie silnego gorąca po zabiegu
- drżenie, mimowolne skurcze lub sztywność mięśni
- silny niepokój, pobudzenie lub splątanie
- kołatanie serca
- nagły silny ból po wybudzeniu
- ponowna senność lub spłycony oddech po wcześniejszym wybudzeniu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – synergizm, PD – antagonizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu odtrutki i opioidu anestetycznego zwykle nie trzeba zmieniać dawkowania ani schematu podawania żadnego z leków. Wyjątkiem jest błękit metylenowy. Jeśli trzeba go podać pacjentowi otrzymującemu sufentanyl lub remifentanyl, nie odracza się leczenia, ale używa się najmniejszej skutecznej dawki i obserwuje pacjenta w kierunku zespołu serotoninowego. Szczególną ostrożność zachowuje się u osób przyjmujących leki przeciwdepresyjne o działaniu serotoninergicznym. Drugim wyjątkiem jest nalokson, który odwraca działanie obu opioidów. Przy depresji oddechowej podaje się go stopniowo w małych dawkach, aż do przywrócenia wydolnego oddechu, a nie do pełnego wybudzenia. Po sufentanylu pacjenta obserwuje się dłużej z powodu ryzyka nawrotu depresji oddechowej.
Skutek kliniczny
Dla większości odtrutek połączenie z sufentanylem lub remifentanylem nie daje klinicznie istotnych skutków. Przy błękicie metylenowym możliwy jest zespół serotoninowy, którego objawami są hipertermia, klonus, sztywność mięśni, pobudzenie lub opóźnione wybudzanie, tachykardia i chwiejność ciśnienia. Nalokson odwraca depresję oddechową, ale też analgezję, a po sufentanylu może nawrócić sedacja i depresja oddechowa.
Mechanizm
Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy, bo odtrutki mają zupełnie różne mechanizmy działania i w większości nie wpływają na farmakokinetykę ani farmakodynamikę sufentanylu i remifentanylu. Sugammadeks wiąże aminosteroidowe leki zwiotczające, flumazenil blokuje receptor benzodiazepinowy, a protamina neutralizuje heparynę. Idarucyzumab wiąże dabigatran, andeksanet alfa wiąże inhibitory czynnika Xa, a hydroksykobalamina i tiosiarczan sodu wiążą lub przekształcają cyjanki. Jodek potasu blokuje wychwyt radioaktywnego jodu przez tarczycę. Żadna z tych substancji nie oddziałuje istotnie z receptorami opioidowymi ani z metabolizmem remifentanylu przez esterazy osoczowe i tkankowe czy sufentanylu przez CYP3A4. Odmiennie zachowują się dwie odtrutki. Błękit metylenowy hamuje MAO-A i może nasilać działanie serotoninergiczne pochodnych fentanylu, co jest synergizmem farmakodynamicznym. Nalokson antagonizuje receptor mi i znosi działanie obu opioidów, co jest antagonizmem farmakodynamicznym.
Monitorować
- Po błękicie metylenowym: temperatura ciała, napięcie mięśniowe i klonus, stan świadomości, częstość rytmu serca i ciśnienie tętnicze
- Po naloksonie: częstość oddechów, saturacja, poziom sedacji, ból, ciśnienie tętnicze i rytm serca
- Po naloksonie podanym po sufentanylu: przedłużona obserwacja w kierunku nawrotu depresji oddechowej
Kiedy ocena się zmienia
| Opioid o dłuższym działaniu (sufentanyl) odwracany naloksonemczas leczenia · opioidy anestetyczne | inne zalecenie | Sufentanyl może działać dłużej niż pojedyncza dawka naloksonu, co grozi nawrotem depresji oddechowej. Potrzebna jest przedłużona obserwacja i ewentualnie kolejne dawki lub wlew naloksonu. Przy remifentanylu ryzyko nawrotu jest niewielkie, bo opioid szybko przestaje działać po zatrzymaniu wlewu. |
Alkohol
Brak opisu połączenia z alkoholem w bazie.
Metabolizm i transportery
Enzymy i transportery, przez które ten lek wchodzi w interakcje farmakokinetyczne. Inhibitor zwiększa, a induktor zmniejsza stężenie leków, które są substratami tego samego enzymu albo transportera.
| Enzym lub transporter | Rola | Źródło |
|---|---|---|
| CYP2B6 | induktor | ChPL |
Oznaczenia na tej stronie
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.