Interakcje / Trimetoprim
Trimetoprim – interakcje
3 opisane interakcje z lekami, opis połączenia z alkoholem. Marki: Urotrim, Trimesan.
Interakcje z innymi lekami 3
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja3
Niekorzystna interakcjaTrimetoprim+ Inhibitory konwertazy (np. ramipryl, peryndopryl, lizynopryl) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora konwertazy i trimetoprimu należy w miarę możliwości wybrać inny antybiotyk, a gdy trimetoprim jest konieczny, oznaczyć potas i kreatyninę przed leczeniem i ponownie po kilku dniach.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów konwertazy i lekarz przepisał ci trimetoprim, powiedz mu o tym, nie stosuj suplementów potasu ani soli z potasem i zapytaj, czy potrzebne jest badanie potasu we krwi.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów konwertazy i lekarz przepisał ci trimetoprim, powiedz mu o tym, nie stosuj suplementów potasu ani soli z potasem i zapytaj, czy potrzebne jest badanie potasu we krwi.
Leki na nadciśnienie i serce z grupy inhibitorów konwertazy, takie jak ramipryl, peryndopryl czy enalapryl, przyjmowane razem z antybiotykiem trimetoprimem mogą zbytnio podnieść poziom potasu we krwi. Dotyczy to także popularnego leku łączonego sulfametoksazol z trimetoprimem. Zbyt dużo potasu może zaburzyć pracę serca. Ryzyko jest większe u osób starszych, z chorymi nerkami lub przyjmujących inne leki zatrzymujące potas.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nietypowe osłabienie lub ciężkość mięśni
- mrowienie lub drętwienie rąk, nóg albo wokół ust
- kołatanie serca, nierówne lub bardzo wolne bicie serca
- zawroty głowy lub omdlenie
- wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora konwertazy i trimetoprimu należy w miarę możliwości wybrać inny antybiotyk, a gdy trimetoprim jest konieczny, oznaczyć potas i kreatyninę przed leczeniem i ponownie po kilku dniach. Zasada dotyczy każdego inhibitora konwertazy, w tym ramiprylu, peryndoprylu, enalaprylu, lizynoprylu i kaptoprylu, oraz zarówno trimetoprimu w monoterapii, jak i kotrimoksazolu. Szczególnej ostrożności wymagają pacjenci z obniżonym eGFR, osoby starsze oraz chorzy przyjmujący jednocześnie spironolakton, eplerenon, amiloryd, sartany, suplementy potasu lub zamienniki soli z potasem. Przy dużych dawkach kotrimoksazolu ryzyko hiperkaliemii jest wyraźnie większe i takie połączenie wymaga ścisłego nadzoru. Nie należy dawać pacjentowi suplementów potasu na czas antybiotykoterapii, a pacjenta trzeba pouczyć o objawach hiperkaliemii. Izolowanego, umiarkowanego wzrostu kreatyniny przy prawidłowym potasie nie należy automatycznie traktować jako uszkodzenia nerek.
Skutek kliniczny
Główne ryzyko to hiperkaliemia, która może być ciężka i prowadzić do zaburzeń rytmu serca, a nawet nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest największe u osób starszych, z przewlekłą chorobą nerek, cukrzycą, niewydolnością serca oraz u przyjmujących inne leki podnoszące stężenie potasu. Dotyczy to zarówno samego trimetoprimu, jak i kotrimoksazolu (sulfametoksazol z trimetoprimem). Może dojść także do wzrostu kreatyniny i ostrego uszkodzenia nerek, zwłaszcza przy odwodnieniu.
Mechanizm
Trimetoprim w kanaliku dystalnym i cewce zbiorczej blokuje nabłonkowy kanał sodowy, podobnie jak amiloryd, i przez to zmniejsza wydalanie potasu z moczem. Inhibitory konwertazy zmniejszają wytwarzanie angiotensyny II i wydzielanie aldosteronu, co również ogranicza wydalanie potasu przez nerki. Oba działania się sumują i prowadzą do zatrzymania potasu w organizmie. Jest to efekt farmakodynamiczny wspólny dla wszystkich inhibitorów konwertazy, niezależny od budowy, szlaku metabolizmu czy drogi wydalania konkretnej substancji, dlatego brak części par w bazach wynika z braku danych, a nie z innego zachowania leku. Trimetoprim hamuje też wydzielanie kanalikowe kreatyniny, przez co stężenie kreatyniny może wzrosnąć bez rzeczywistego pogorszenia filtracji kłębuszkowej.
Monitorować
- stężenie potasu w surowicy przed leczeniem i po kilku dniach stosowania trimetoprimu
- kreatynina i eGFR
- objawy hiperkaliemii – osłabienie mięśni, mrowienia, zaburzenia rytmu serca
- EKG przy podwyższonym potasie lub objawach ze strony serca
- stan nawodnienia, zwłaszcza u osób starszych
Kiedy ocena się zmienia
| eGFR ≤ 30pacjent | ryzyko rośnie | Przy ciężkiej niewydolności nerek ryzyko hiperkaliemii jest duże i należy unikać połączenia, wybierając antybiotyk niewpływający na wydalanie potasu, a gdy to niemożliwe, kontrolować potas bardzo często. |
| wiek ≥ 65pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych hiperkaliemia i nagłe zdarzenia sercowe przy tym połączeniu występują częściej, dlatego preferuje się inny antybiotyk albo kontrolę potasu w ciągu kilku dni od włączenia. |
| Duża dawka lecznicza kotrimoksazoludawka · pochodne trimetoprimu | ryzyko rośnie | Przy dużych dawkach kotrimoksazolu, stosowanych na przykład w leczeniu pneumocystozy, ryzyko hiperkaliemii znacznie rośnie i potas należy kontrolować regularnie przez cały czas leczenia. |
| Niska dawka profilaktycznadawka · pochodne trimetoprimu | ryzyko maleje | Przy niskiej dawce profilaktycznej trimetoprimu ryzyko jest mniejsze, ale u osób z chorobą nerek lub przyjmujących inne leki oszczędzające potas nadal warto okresowo kontrolować potas. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Urotrim 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/urotrim-100097870/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Trimesan 100 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/trimesan-100082087/
Niekorzystna interakcjaTrimetoprim+ Sartany (np. telmisartan, kandesartan cyleksetyl, walsartan) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu sartanu i trimetoprimu (także w składzie kotrimoksazolu) należy w miarę możliwości wybrać antybiotyk bez wpływu na potas, a gdy połączenie jest konieczne – oznaczyć potas i kreatyninę przed leczeniem i kontrolować je w trakcie.Jeśli przyjmujesz sartan i dostajesz antybiotyk z trimetoprimem, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie, nie przyjmuj w tym czasie suplementów potasu ani soli z potasem i zrób badanie potasu, jeśli lekarz je zleci.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz sartan i dostajesz antybiotyk z trimetoprimem, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie, nie przyjmuj w tym czasie suplementów potasu ani soli z potasem i zrób badanie potasu, jeśli lekarz je zleci.
Leki na nadciśnienie z grupy sartanów, takie jak losartan, walsartan, telmisartan czy kandesartan, oraz antybiotyk trimetoprim, który jest też składnikiem kotrimoksazolu, mogą razem podnieść poziom potasu we krwi. Zbyt dużo potasu może zaburzyć pracę serca. Ryzyko jest większe u osób starszych, u osób z chorobami nerek, cukrzycą lub niewydolnością serca. Często lekarz może wybrać inny antybiotyk albo zlecić badanie potasu we krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- osłabienie lub bezwładność mięśni
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- bardzo wolne tętno
- mrowienie lub drętwienie rąk i nóg
- nudności i silne zmęczenie
- zasłabnięcie lub omdlenie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu sartanu i trimetoprimu (także w składzie kotrimoksazolu) należy w miarę możliwości wybrać antybiotyk bez wpływu na potas, a gdy połączenie jest konieczne – oznaczyć potas i kreatyninę przed leczeniem i kontrolować je w trakcie. Dotyczy to w jednakowym stopniu telmisartanu, kandesartanu cyleksetylu, walsartanu, irbesartanu, losartanu, olmesartanu medoksomilu i azylsartanu medoksomilu. U osób starszych, z obniżonym eGFR lub przyjmujących dodatkowo leki moczopędne oszczędzające potas, antagonistów receptora mineralokortykoidowego, inhibitory ACE, aliskiren albo suplementy potasu połączenia należy unikać. Gdy kotrimoksazol jest leczeniem z wyboru, na przykład w zakażeniu Pneumocystis jirovecii, stosuje się go z kontrolą potasu w pierwszych dniach terapii i rozważa czasowe odstawienie sartanu. Przy krótkiej kuracji zakażenia układu moczowego zwykle łatwiej zmienić antybiotyk niż modyfikować leczenie nadciśnienia. Wzrost kreatyniny w trakcie leczenia trimetoprimem należy interpretować ostrożnie, bo może wynikać z zahamowania jej wydzielania kanalikowego.
Skutek kliniczny
Główne ryzyko połączenia to hiperkaliemia, która może być ciężka i prowadzić do zaburzeń rytmu serca, a w skrajnych przypadkach do zatrzymania krążenia. Ryzyko jest największe u osób starszych, u chorych z przewlekłą chorobą nerek, cukrzycą lub niewydolnością serca, przy dużych dawkach trimetoprimu oraz gdy pacjent przyjmuje też inne leki podnoszące stężenie potasu. U osób starszych przyjmujących sartany opisywano częstsze hospitalizacje z powodu hiperkaliemii i zgony nagłe po włączeniu kotrimoksazolu w porównaniu z innymi antybiotykami. Dodatkowo może pojawić się pozorny wzrost kreatyniny utrudniający ocenę funkcji nerek.
Mechanizm
Interakcja jest wspólna dla wszystkich sartanów i trimetoprimu, także podawanego w składzie kotrimoksazolu, bo wynika z efektu klasy, a nie z właściwości pojedynczych substancji. Sartany blokują receptor AT1 dla angiotensyny II, co zmniejsza wydzielanie aldosteronu i ogranicza wydalanie potasu przez nerki. Trimetoprim działa w kanaliku dystalnym i cewce zbiorczej podobnie do amilorydu, czyli blokuje nabłonkowe kanały sodowe (ENaC) i przez to dodatkowo zmniejsza wydalanie potasu z moczem. Oba działania sumują się i mogą prowadzić do hiperkaliemii. Trimetoprim hamuje też kanalikowe wydzielanie kreatyniny, przez co stężenie kreatyniny w surowicy może wzrosnąć bez rzeczywistego pogorszenia filtracji kłębuszkowej. Brak niektórych par w bazie oznacza jedynie lukę w danych, a nie odmienne działanie, ponieważ kandesartan cyleksetyl, olmesartan medoksomil i azylsartan medoksomil mają ten sam mechanizm wpływu na układ renina–angiotensyna–aldosteron.
Monitorować
- stężenie potasu w surowicy przed leczeniem i w pierwszych dniach terapii trimetoprimem
- kreatynina i eGFR z uwzględnieniem pozornego wzrostu kreatyniny pod wpływem trimetoprimu
- EKG przy hiperkaliemii lub objawach zaburzeń rytmu
- objawy hiperkaliemii takie jak osłabienie mięśni, kołatanie serca, wolne tętno
- inne przyjmowane leki i suplementy podnoszące stężenie potasu
Kiedy ocena się zmienia
| eGFR ≤ 30 ml/min/1,73 m²pacjent | ryzyko rośnie | Przy ciężkim upośledzeniu czynności nerek wydalanie potasu jest już ograniczone, a trimetoprim kumuluje się, dlatego ryzyko ciężkiej hiperkaliemii znacznie rośnie i połączenia należy unikać. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częściej występuje ukryte upośledzenie czynności nerek i wielolekowość, a z tym połączeniem wiązano częstsze hospitalizacje z powodu hiperkaliemii i nagłe zgony. |
| Duże dawki, np. w leczeniu zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis jiroveciidawka · pochodne trimetoprimu | ryzyko rośnie | Blokada kanałów sodowych przez trimetoprim zależy od dawki, dlatego przy dużych dawkach kotrimoksazolu hiperkaliemia jest częstsza i wymaga regularnej kontroli potasu oraz rozważenia czasowego odstawienia sartanu. |
| Kilka dniczas leczenia · pochodne trimetoprimu | ryzyko rośnie | Wzrost potasu narasta stopniowo i zwykle ujawnia się po kilku dniach leczenia trimetoprimem, dlatego kontrolę potasu warto wykonać w pierwszych dniach terapii, a nie dopiero po jej zakończeniu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Urotrim 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/urotrim-100097870/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Trimesan 100 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/trimesan-100082087/
Niekorzystna interakcjaTrimetoprim+ Antagoniści aldosteronu (np. eplerenon, spironolakton, kanrenon) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu antagonisty aldosteronu i trimetoprimu (także w postaci kotrimoksazolu) należy w miarę możliwości wybrać inny antybiotyk, a jeśli połączenie jest konieczne – oznaczyć stężenie potasu i kreatyniny przed włączeniem trimetoprimu oraz kontrolować je w pierwszych dniach leczenia.Jeśli przyjmujesz lek z grupy antagonistów aldosteronu i lekarz przepisuje ci antybiotyk z trimetoprimem, powiedz mu o tym przed rozpoczęciem leczenia, bo może zmienić antybiotyk albo zlecić badanie potasu we krwi.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli przyjmujesz lek z grupy antagonistów aldosteronu i lekarz przepisuje ci antybiotyk z trimetoprimem, powiedz mu o tym przed rozpoczęciem leczenia, bo może zmienić antybiotyk albo zlecić badanie potasu we krwi.
Leki takie jak spironolakton, eplerenon czy finerenon oraz antybiotyk trimetoprim (także w połączeniu z sulfametoksazolem) sprawiają, że nerki zatrzymują więcej potasu. Przyjmowane razem mogą za bardzo podnieść poziom potasu we krwi. Zbyt wysoki potas jest groźny dla serca, szczególnie u osób starszych i z chorymi nerkami.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- osłabienie lub drętwienie mięśni
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- wyraźnie wolne tętno
- zawroty głowy lub omdlenie
- nudności i ogólne złe samopoczucie
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu antagonisty aldosteronu i trimetoprimu (także w postaci kotrimoksazolu) należy w miarę możliwości wybrać inny antybiotyk, a jeśli połączenie jest konieczne – oznaczyć stężenie potasu i kreatyniny przed włączeniem trimetoprimu oraz kontrolować je w pierwszych dniach leczenia. Szczególną ostrożność trzeba zachować u osób starszych, przy obniżonym eGFR, niewydolności serca, cukrzycy i jednoczesnym stosowaniu inhibitorów konwertazy angiotensyny, sartanów lub suplementów potasu. U pacjentów leczonych eplerenonem lub finerenonem z powodu niewydolności serca albo przewlekłej choroby nerek próg do zmiany antybiotyku powinien być niski. Przy narastającej hiperkaliemii należy odstawić trimetoprim, a w razie potrzeby czasowo wstrzymać antagonistę aldosteronu. Wzrost kreatyniny w trakcie leczenia trimetoprimem warto interpretować ostrożnie, bo częściowo wynika z zahamowania jej wydzielania kanalikowego.
Skutek kliniczny
Połączenie może wywołać ciężką hiperkaliemię z zaburzeniami rytmu serca, a nawet nagłym zgonem, zwłaszcza u osób starszych, z przewlekłą chorobą nerek, niewydolnością serca lub cukrzycą oraz u przyjmujących równocześnie inhibitory konwertazy angiotensyny lub sartany. Ryzyko dotyczy zarówno trimetoprimu stosowanego samodzielnie, jak i kotrimoksazolu, a rośnie przy wysokich dawkach trimetoprimu.
Mechanizm
Trimetoprim blokuje nabłonkowe kanały sodowe w kanaliku dystalnym i cewce zbiorczej nerki, podobnie jak amiloryd, przez co zmniejsza wydalanie potasu z moczem. Antagoniści receptora mineralokortykoidowego – steroidowi (spironolakton, kanrenon, eplerenon) i niesteroidowy finerenon – również ograniczają wydalanie potasu, bo znoszą działanie aldosteronu w tym samym odcinku nefronu. Oba efekty sumują się, więc ryzyko hiperkaliemii dotyczy wszystkich leków obu grup. Trimetoprim dodatkowo hamuje kanalikowe wydzielanie kreatyniny, co może zawyżać jej stężenie w surowicy bez rzeczywistego pogorszenia filtracji.
Monitorować
- stężenie potasu w surowicy przed leczeniem i w pierwszych dniach terapii trimetoprimem
- kreatynina i eGFR
- EKG przy objawach lub istotnym wzroście potasu
- objawy hiperkaliemii: osłabienie mięśni, kołatanie serca, zwolnienie tętna
Kiedy ocena się zmienia
| eGFR ≤ 60pacjent | ryzyko rośnie | Przy obniżonym eGFR wydalanie potasu jest już ograniczone, więc ryzyko ciężkiej hiperkaliemii wyraźnie rośnie. Połączenia należy wtedy unikać, a przy znacznie upośledzonej czynności nerek wybrać inny antybiotyk. |
| wiek ≥ 65pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych połączenie wiąże się z częstszymi hospitalizacjami z powodu hiperkaliemii i nagłymi zgonami. Preferowany jest antybiotyk bez wpływu na wydalanie potasu. |
| Wysoka (np. leczenie pneumocystozy)dawka · pochodne trimetoprimu | ryzyko rośnie | Działanie trimetoprimu podobne do amilorydu zależy od dawki, dlatego przy wysokich dawkach kotrimoksazolu hiperkaliemia pojawia się częściej i szybciej. Wymaga to częstej kontroli potasu lub czasowego wstrzymania antagonisty aldosteronu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Urotrim 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/urotrim-100097870/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Trimesan 100 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/trimesan-100082087/
Alkohol
Interakcja nieistotna klinicznieTrimetoprima alkoholNie trzeba modyfikować leczenia ani zakazywać okazjonalnego spożycia alkoholu.Możesz wypić niewielką ilość alkoholu, ale w czasie infekcji ogranicz go i pij dużo wody, a jeśli pijesz regularnie dużo, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.opóźniony (dni)teoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Możesz wypić niewielką ilość alkoholu, ale w czasie infekcji ogranicz go i pij dużo wody, a jeśli pijesz regularnie dużo, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Trimetoprim i alkohol zwykle nie wchodzą ze sobą w groźne interakcje. Okazjonalny drink nie osłabi działania leku i nie wywoła nagłej reakcji. Podczas infekcji dróg moczowych lepiej jednak pić mniej alkoholu, a więcej wody. Jeśli pijesz dużo i regularnie, lek może u ciebie łatwiej powodować niedobór kwasu foliowego i problemy z krwią.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nietypowa bladość i silne zmęczenie
- owrzodzenia w jamie ustnej lub bolesny, zaczerwieniony język
- łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
- gorączka i ból gardła w trakcie leczenia
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie trzeba modyfikować leczenia ani zakazywać okazjonalnego spożycia alkoholu. Przy aktywnym zakażeniu dróg moczowych warto ograniczyć alkohol ze względu na sam przebieg infekcji i nawodnienie. U pacjentów przewlekle nadużywających alkoholu należy ocenić ryzyko niedoboru folianów, rozważyć suplementację kwasu foliowego, którą można prowadzić jednocześnie z trimetoprimem[1], oraz kontrolować morfologię krwi przy dłuższym leczeniu.
Skutek kliniczny
U osób pijących alkohol okazjonalnie lub umiarkowanie nie oczekuje się skutków klinicznych ani osłabienia działania przeciwbakteryjnego. U osób przewlekle nadużywających alkoholu z niedoborem folianów istnieje teoretyczne ryzyko nasilenia zaburzeń hematologicznych, w tym niedokrwistości megaloblastycznej, która przy niedoborze folianów jest przeciwwskazaniem do stosowania trimetoprimu[1].
Mechanizm
Między trimetoprimem a alkoholem nie występuje istotna interakcja farmakokinetyczna ani farmakodynamiczna w zakresie dawek spożywanych okazjonalnie. ChPL trimetoprimu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach, a zapis ten jest zgodny we wszystkich ocenianych produktach[1]. Trimetoprim jest słabym inhibitorem reduktazy dihydrofolianowej u człowieka i może nasilać niedobory kwasu foliowego wywołane przez inne czynniki[1]. Przewlekłe nadużywanie alkoholu samo prowadzi do niedoboru folianów, dlatego u osób dużo pijących przez długi czas teoretycznie możliwe jest sumowanie się obu wpływów na hematopoezę. Reakcja disulfiramopodobna nie jest charakterystyczna dla trimetoprimu.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przy dłuższym leczeniu u osób przewlekle nadużywających alkoholu
- objawy niedoboru kwasu foliowego (bladość, zmęczenie, zapalenie języka)
Kiedy ocena się zmienia
| Przewlekłe nadużywanie alkoholuilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | U osób przewlekle nadużywających alkoholu często występuje niedobór folianów, który trimetoprim może nasilać. Należy rozważyć suplementację kwasu foliowego i kontrolę morfologii krwi przy dłuższym leczeniu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Urotrim 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/urotrim-100097870/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Metabolizm i transportery
Enzymy i transportery, przez które ten lek wchodzi w interakcje farmakokinetyczne. Inhibitor zwiększa, a induktor zmniejsza stężenie leków, które są substratami tego samego enzymu albo transportera.
| Enzym lub transporter | Rola | Źródło |
|---|---|---|
| CYP2C8 | słaby inhibitor | FDA |
| MATE1 | inhibitor | FDA |
| MATE2-K | inhibitor | FDA |
Oznaczenia na tej stronie
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.