Interakcje / Abemacyklib / Abemacyklib i denosumab
Jaki opis pokazać?
Interakcja nieistotna klinicznie
Połączenie nie wymaga zmiany dawek, odstępów ani dodatkowego monitorowania.
Przyjmuj oba leki tak jak zalecił lekarz, bez żadnych zmian.
Interakcja nieistotna klinicznieAbemacyklib+ DenosumabPołączenie nie wymaga zmiany dawek, odstępów ani dodatkowego monitorowania.Przyjmuj oba leki tak jak zalecił lekarz, bez żadnych zmian.nieznanybadania kliniczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Przyjmuj oba leki tak jak zalecił lekarz, bez żadnych zmian.
Te dwa leki można bezpiecznie stosować razem. Nie wpływają na siebie nawzajem i często są przepisywane razem w leczeniu raka piersi. Zastrzyk chroni kości, a tabletki działają na chorobę nowotworową.
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- –
- Początek
- nieznany
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Połączenie nie wymaga zmiany dawek, odstępów ani dodatkowego monitorowania. Kontrolę stężenia wapnia i suplementację wapnia z witaminą D prowadzi się tak jak przy każdym leczeniu denosumabem.
Skutek kliniczny
Nie należy się spodziewać klinicznie istotnych zmian skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków. Oba leki są często stosowane razem u chorych na raka piersi z przerzutami do kości, gdzie denosumab zmniejsza ryzyko powikłań kostnych, a abemacyklib działa przeciwnowotworowo.
Mechanizm
Nie oczekuje się interakcji między denosumabem a abemacyklibem. Abemacyklib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4[1]. Denosumab nie wpływał na farmakokinetykę midazolamu, który jest substratem CYP3A4, więc nie powinien zmieniać farmakokinetyki leków metabolizowanych przez ten enzym[2]. Denosumab jako przeciwciało monoklonalne nie hamuje ani nie indukuje CYP3A4 i nie jest substratem transporterów nerkowych hamowanych przez abemacyklib, dlatego nie ma też podstaw do zmiany ekspozycji na denosumab.
Metabolizm i transportery
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Verzenios 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/verzenios-100413064/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bildyos 60 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bildyos-100525670/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Verzenios. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/verzenios-100413064/
Alkohol przy tych lekach
Interakcja o niejasnym znaczeniuAbemacykliba alkoholOkazjonalne spożycie niewielkiej ilości alkoholu nie wymaga zmiany leczenia abemacyklibem, ale należy doradzić ograniczenie alkoholu do minimum.Ograniczaj alkohol do minimum, nie pij go wcale, gdy masz biegunkę lub nudności, i zapytaj lekarza lub farmaceutę, jeśli masz wątpliwości.nieznanyteoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Ograniczaj alkohol do minimum, nie pij go wcale, gdy masz biegunkę lub nudności, i zapytaj lekarza lub farmaceutę, jeśli masz wątpliwości.
Alkohol nie zmienia bezpośrednio działania abemacyklibu, ale może nasilać jego działania niepożądane. Ten lek często powoduje biegunkę, a alkohol ją pogarsza i sprzyja odwodnieniu. Oba mogą też obciążać wątrobę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- biegunka nasilona lub trwająca dłużej niż dobę mimo leku przeciwbiegunkowego
- silne pragnienie, suchość w ustach, mało moczu lub zawroty głowy
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz, ból pod prawym łukiem żebrowym
- uporczywe nudności lub wymioty
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Okazjonalne spożycie niewielkiej ilości alkoholu nie wymaga zmiany leczenia abemacyklibem, ale należy doradzić ograniczenie alkoholu do minimum. Alkoholu nie należy pić w dniach z biegunką, nudnościami lub wymiotami oraz przy podwyższonych wynikach prób wątrobowych. U osób pijących regularnie lub w dużych ilościach trzeba ocenić czynność wątroby i rozważyć zalecenie abstynencji.
Skutek kliniczny
Możliwe nasilenie biegunki i odwodnienia z ryzykiem zaburzeń elektrolitowych i przednerkowego uszkodzenia nerek, większe ryzyko wzrostu aktywności aminotransferaz oraz nasilenie nudności i zmęczenia. Regularne picie alkoholu jest ponadto niezależnym czynnikiem ryzyka raka piersi.
Mechanizm
Nie opisano interakcji farmakokinetycznej abemacyklibu z etanolem, a możliwe ryzyko wynika z nakładania się działań niepożądanych obu substancji. ChPL abemacyklibu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani wśród interakcji i nakazuje unikać jedynie grejpfrutów i soku grejpfrutowego ze względu na hamowanie CYP3A4[1]. Alkohol poliwinylowy wymieniony w składzie otoczki tabletki jest substancją pomocniczą i nie ma związku z etanolem[1]. Abemacyklib często wywołuje biegunkę i może uszkadzać wątrobę, a etanol drażni błonę śluzową przewodu pokarmowego, przyspiesza pasaż jelitowy, działa moczopędnie i jest hepatotoksyczny, więc oba czynniki mogą się sumować. Abemacyklib hamuje nerkowe transportery OCT2 i MATE, co podnosi stężenie kreatyniny bez zmiany filtracji kłębuszkowej[1], a odwodnienie po alkoholu i biegunce może dodatkowo pogorszyć rzeczywistą czynność nerek.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- liczba i charakter stolców
- objawy odwodnienia
- aktywność ALT i AST oraz stężenie bilirubiny
- stężenie kreatyniny i elektrolitów
Kiedy ocena się zmienia
| Duże ilości jednorazowoilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Jednorazowe spożycie dużej ilości alkoholu wyraźnie zwiększa ryzyko ciężkiej biegunki, odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, dlatego należy zalecić jego unikanie. |
| Regularne picie alkoholuczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Regularne picie alkoholu sumuje się z hepatotoksycznością abemacyklibu i jest czynnikiem ryzyka raka piersi, dlatego wymaga kontroli prób wątrobowych i zalecenia abstynencji. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Verzenios 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/verzenios-100413064/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Verzenios. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/verzenios-100413064/
Denosumab a alkohol: brak opisu w bazie.
Inne interakcje tych leków 179
Połączenie przeciwwskazaneJeżówka purpurowa+ AbemacyklibNie stosuj jeżówki u pacjentów leczonych abemacyklibem.Nie przyjmuj jeżówki w żadnej postaci, a gdy masz objawy przeziębienia lub gorączkę, zadzwoń do swojego onkologa.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj jeżówki w żadnej postaci, a gdy masz objawy przeziębienia lub gorączkę, zadzwoń do swojego onkologa.
Jeżówki nie wolno przyjmować, gdy leczysz się abemacyklibem. Ten lek przeciwnowotworowy często obniża liczbę białych krwinek, a w takiej sytuacji jeżówka jest zakazana. Jeżówka może też zmieniać ilość abemacyklibu we krwi, przez co lek może działać słabiej albo silniej szkodzić.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub ból gardła
- nasilona albo uporczywa biegunka
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- nietypowe zmęczenie lub osłabienie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – metabolizm, PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj jeżówki u pacjentów leczonych abemacyklibem[1][2][3]. Abemacyklibu nie łączy się z silnymi induktorami CYP3A4, w tym z zielem dziurawca, a przy inhibitorach CYP3A4 wymagana jest korekta dawki lub ścisła obserwacja w kierunku toksyczności[4]. Pacjenta z objawami infekcji kieruj do lekarza prowadzącego zamiast proponować preparaty „na odporność”.
Skutek kliniczny
Zmiana stężenia abemacyklibu może nasilić jego toksyczność (biegunka, neutropenia, uszkodzenie wątroby) albo osłabić skuteczność leczenia przeciwnowotworowego. Przyjmowanie jeżówki na infekcję u pacjenta z neutropenią może dodatkowo opóźnić zgłoszenie się do lekarza z gorączką lub zakażeniem.
Mechanizm
Jeżówki nie stosuje się w immunosupresji wywołanej leczeniem onkologicznym ani w chorobach układu białokrwinkowego, ponieważ działa immunostymulująco[1][2]. Nie stosuje się jej także w trakcie terapii przeciwnowotworowej lekami cytostatycznymi[3]. Abemacyklib hamuje kinazy CDK4/6 i często powoduje neutropenię, więc pacjent leczony tym lekiem znajduje się w stanie, w którym jeżówka jest przeciwwskazana. Abemacyklib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a inhibitory tego enzymu zwiększają jego stężenie, induktory zaś je zmniejszają[4]. Jeżówka wpływa na aktywność CYP3A niejednoznacznie – może ją hamować w jelicie i nasilać w wątrobie – dlatego kierunku zmiany ekspozycji na abemacyklib nie da się przewidzieć. Oba preparaty mogą też obciążać wątrobę, co teoretycznie sumuje ryzyko hepatotoksyczności.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (liczba neutrofili)
- aktywność ALT i AST, stężenie bilirubiny
- objawy zakażenia (gorączka, dreszcze)
- objawy toksyczności abemacyklibu, zwłaszcza biegunka
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Echinerba 80 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/echinerba-100199659/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Echinapur 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/echinapur-100021068/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Succus Echinaceae Phytopharm 2,425 g/2,5 ml, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/succus-echinaceae-phytopharm-100064155/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Verzenios 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/verzenios-100413064/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Verzenios. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/verzenios-100413064/
Połączenie przeciwwskazaneSelektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid)+ Inhibitory kinaz zależnych od cyklin (np. palbocyklib, abemacyklib, rybocyklib) klasaJednoczesnego stosowania selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora CDK4/6 należy unikać, a gdy jest ono konieczne, decyzję powinni wspólnie podjąć onkolog i lekarz prowadzący leczenie immunosupresyjne, z ścisłym monitorowaniem morfologii krwi i objawów zakażenia.Jeśli przyjmujesz lek obniżający odporność razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów CDK4/6, upewnij się, że wiedzą o tym obaj lekarze, nie odstawiaj żadnego leku samodzielnie i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę lub inne objawy infekcji.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek obniżający odporność razem z lekiem przeciwnowotworowym z grupy inhibitorów CDK4/6, upewnij się, że wiedzą o tym obaj lekarze, nie odstawiaj żadnego leku samodzielnie i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę lub inne objawy infekcji.
Leki przeciwnowotworowe takie jak palbocyklib, abemacyklib czy rybocyklib obniżają liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami. Leki obniżające odporność, na przykład fingolimod, teriflunomid, tofacytynib czy natalizumab, też osłabiają obronę organizmu. Razem mogą sprawić, że łatwiej złapiesz poważną infekcję, a niektóre połączenia mogą też obciążać serce lub wątrobę. Dlatego takie leczenie wymaga regularnych badań krwi i stałego kontaktu z lekarzem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub uczucie silnego rozbicia
- kaszel, duszność albo ból przy oddawaniu moczu
- bolesna wysypka z pęcherzykami na skórze
- kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- nowe zaburzenia mowy, widzenia, równowagi lub osłabienie jednej strony ciała
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Jednoczesnego stosowania selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora CDK4/6 należy unikać, a gdy jest ono konieczne, decyzję powinni wspólnie podjąć onkolog i lekarz prowadzący leczenie immunosupresyjne, z ścisłym monitorowaniem morfologii krwi i objawów zakażenia. Przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić morfologię z rozmazem, aminotransferazy, status serologiczny (wirusowe zapalenie wątroby typu B i C, wirus ospy wietrznej i półpaśca, gruźlica) oraz uzupełnić szczepienia inaktywowane. Szczepionek żywych nie należy podawać. Rozważa się wstrzymanie lub odroczenie leku immunosupresyjnego na czas leczenia onkologicznego, jeśli pozwala na to choroba podstawowa. Rybocyklibu nie należy łączyć z fingolimodem, ozanimodem ani ponesimodem bez wyjściowego i kontrolnego EKG, a lepszym wyborem jest palbocyklib lub abemacyklib. Przy rybocyklibie stosowanym z tofacytynibem należy zmniejszyć dawkę tofacytynibu zgodnie z ChPL lub wybrać inny inhibitor CDK4/6. Teriflunomid i leflunomid utrzymują się w organizmie długo po odstawieniu, więc przed rozpoczęciem inhibitora CDK4/6 rozważa się procedurę przyspieszonej eliminacji. Przy natalizumabie należy ocenić ryzyko postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii i zachować czujność neurologiczną.
Skutek kliniczny
Głównym zagrożeniem są ciężkie i oportunistyczne zakażenia, w tym zakażenia bakteryjne przy neutropenii, półpasiec i reaktywacja innych zakażeń wirusowych, a przy natalizumabie i modulatorach receptora S1P także postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia. Pogłębiona neutropenia może wymuszać przerwanie lub zmniejszenie dawki leczenia przeciwnowotworowego. Przy rybocyklibie stosowanym z modulatorem receptora S1P rośnie ryzyko bradykardii, wydłużenia QT i groźnych zaburzeń rytmu. Przy rybocyklibie lub abemacyklibie z teriflunomidem albo leflunomidem rośnie ryzyko uszkodzenia wątroby. Przy rybocyklibie z tofacytynibem większe stężenie tofacytynibu zwiększa ryzyko zakażeń, zakrzepicy i cytopenii.
Mechanizm
Podstawą interakcji jest sumowanie działań farmakodynamicznych. Inhibitory CDK4/6 hamują proliferację komórek prekursorowych szpiku i często wywołują neutropenię oraz leukopenię, rzadziej limfopenię i niedokrwistość[1]. Selektywne leki immunosupresyjne obniżają liczbę lub funkcję limfocytów (modulatory receptora S1P, takie jak fingolimod, ozanimod i ponesimod, inhibitory syntezy pirymidyn, takie jak teriflunomid i leflunomid, mykofenolany, inhibitory JAK, takie jak tofacytynib) albo blokują migrację lub aktywację komórek odpornościowych (natalizumab, abatacept, belatacept, inebilizumab, immunoglobulina przeciw limfocytom T). Połączenie pogłębia niedobór odporności komórkowej i neutrofilowej. Dodatkowo rybocyklib jest silnym inhibitorem CYP3A4 i może zwiększać stężenie tofacytynibu, a w mniejszym stopniu robi to palbocyklib i abemacyklib, który sam jest substratem CYP3A4[2]. Rybocyklib wydłuża odstęp QT, co nakłada się na bradykardię i zaburzenia przewodzenia wywoływane przez modulatory receptora S1P. Teriflunomid, leflunomid, rybocyklib i abemacyklib mogą też uszkadzać wątrobę, więc ich hepatotoksyczność się sumuje. Interakcja immunosupresyjna jest wspólna dla wszystkich leków obu grup poza wymienionymi wyjątkami, natomiast składowe dotyczące QT i metabolizmu dotyczą głównie rybocyklibu.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba neutrofilów i limfocytów, przed każdym cyklem leczenia
- aminotransferazy i bilirubina, zwłaszcza przy teriflunomidzie, leflunomidzie, rybocyklibie i abemacyklibie
- EKG wyjściowe i kontrolne przy rybocyklibie, szczególnie z modulatorem receptora S1P
- elektrolity, zwłaszcza potas i magnez, przy rybocyklibie
- objawy zakażenia, w tym gorączka, półpasiec i zakażenia oportunistyczne
- nowe objawy neurologiczne przy natalizumabie i modulatorach receptora S1P
- objawy zakrzepicy przy tofacytynibie
Kiedy ocena się zmienia
| Okres utrzymywania się działania leku po jego odstawieniuodstep · selektywne leki immunosupresyjne | inne zalecenie | Teriflunomid i leflunomid pozostają w organizmie przez wiele miesięcy po odstawieniu, a natalizumab, inebilizumab, immunoglobulina przeciw limfocytom T i modulatory receptora S1P działają na układ odpornościowy jeszcze długo po ostatniej dawce. Odstawienie leku tuż przed włączeniem inhibitora CDK4/6 nie znosi interakcji. Przy teriflunomidzie i leflunomidzie rozważa się procedurę przyspieszonej eliminacji, a przy pozostałych lekach kontrolę liczby limfocytów przed rozpoczęciem leczenia onkologicznego. |
| Rybocyklibdawka · inhibitory kinaz zależnych od cyklin | ryzyko rośnie | Rybocyklib wydłuża odstęp QT i silnie hamuje CYP3A4. Z fingolimodem, ozanimodem lub ponesimodem zwiększa ryzyko bradykardii i zaburzeń rytmu, a z tofacytynibem zwiększa jego stężenie. W tych połączeniach preferuje się palbocyklib lub abemacyklib, a przy konieczności użycia rybocyklibu wymagane jest monitorowanie EKG i elektrolitów oraz zmniejszenie dawki tofacytynibu zgodnie z ChPL. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częściej występują ciężkie zakażenia, półpasiec, zaburzenia rytmu serca i choroby współistniejące, co zwiększa ryzyko powikłań połączenia. Wskazane jest częstsze monitorowanie morfologii i wcześniejsza ocena każdego objawu infekcji. |
Źródła
- Schlam I, Giordano A, Tolaney SM. Interstitial lung disease and CDK4/6 inhibitors in the treatment of breast cancer. Expert Opin Drug Saf. 2023;22(12):1149-1156. doi: 10.1080/14740338.2023.2288147. PMID: 37994878.
- Sahin TK, Kavgaci G, Guven DC, Aksoy S. Drug-Drug interactions and special considerations in breast cancer patients treated with CDK4/6 inhibitors: A comprehensive review. Cancer Treat Rev. 2025;137:102956. doi: 10.1016/j.ctrv.2025.102956. PMID: 40367730.
Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka BCG+ AbemacyklibNie należy rozpoczynać ani kontynuować dopęcherzowych wlewów BCG u pacjenta leczonego abemacyklibem.Jeśli bierzesz abemacyklib i masz zaplanowane wlewy BCG do pęcherza, powiedz o tym urologowi i onkologowi przed kolejnym wlewem.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli bierzesz abemacyklib i masz zaplanowane wlewy BCG do pęcherza, powiedz o tym urologowi i onkologowi przed kolejnym wlewem.
Abemacyklib osłabia odporność, bo zmniejsza liczbę białych krwinek. Lek BCG podawany do pęcherza zawiera żywe, osłabione bakterie, które przy słabej odporności mogą rozprzestrzenić się po organizmie i wywołać ciężkie zakażenie. Tych leków nie stosuje się razem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- uporczywy kaszel albo duszność
- silne osłabienie i złe samopoczucie
- bóle stawów
- pieczenie przy oddawaniu moczu, które trwa dłużej niż zwykle po wlewie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – synergizm, PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie należy rozpoczynać ani kontynuować dopęcherzowych wlewów BCG u pacjenta leczonego abemacyklibem. Produktu nie stosuje się u osób leczonych równocześnie cytostatykami[1]. Decyzję o kolejności leczenia obu nowotworów albo o innej metodzie leczenia raka pęcherza podejmują wspólnie urolog i onkolog. Jeśli do jednoczesnego stosowania już doszło, pacjenta trzeba obserwować w kierunku objawów uogólnionego zakażenia BCG.
Skutek kliniczny
Przy osłabionej odporności żywe prątki BCG mogą się namnażać i rozsiewać poza pęcherz, co grozi uogólnionym zakażeniem BCG, a nawet posocznicą. Jednocześnie osłabiona odpowiedź immunologiczna może zmniejszać przeciwnowotworowe działanie terapii BCG.
Mechanizm
Abemacyklib jest inhibitorem kinaz CDK4/6, który hamuje podziały komórek, w tym komórek szpiku, i często powoduje neutropenię, czyli obniża odporność. Dopęcherzowa terapia BCG polega na podaniu żywych, atenuowanych prątków, a jej bezpieczeństwo i skuteczność zależą od sprawnej odpowiedzi immunologicznej. Żywych prątków BCG nie podaje się osobom z obniżoną odpornością, w tym leczonym przeciwnowotworowo lekami cytostatycznymi[2]. Przeciwwskazaniem jest też zaburzenie odpowiedzi immunologicznej wywołane lekami[3].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy uogólnionego zakażenia BCG – gorączka, dreszcze, kaszel, duszność, bóle stawów
- morfologia krwi z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofili
- próby wątrobowe przy objawach ogólnych
- nasilenie i czas trwania objawów pęcherzowych po wlewie
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Verzenios. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/verzenios-100413064/
Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw durowi brzusznemu+ AbemacyklibNie podawaj żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu choremu leczonemu abemacyklibem.Nie przyjmuj szczepionki w kapsułkach podczas leczenia abemacyklibem i zapytaj onkologa o szczepionkę w zastrzyku.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj szczepionki w kapsułkach podczas leczenia abemacyklibem i zapytaj onkologa o szczepionkę w zastrzyku.
Szczepionka przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach zawiera żywe, osłabione bakterie. Abemacyklib osłabia odporność, więc taka szczepionka może nie zadziałać, a nawet wywołać zakażenie. Dlatego tych dwóch leków się nie łączy. Istnieje szczepionka w zastrzyku, która nie zawiera żywych bakterii i może być bezpieczniejsza.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka
- dreszcze
- uporczywa biegunka
- silny ból brzucha
- wymioty
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podawaj żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu choremu leczonemu abemacyklibem[1]. Jeśli ochrona przed durem brzusznym jest potrzebna, rozważ szczepionkę inaktywowaną do wstrzykiwań i ustal termin szczepienia z onkologiem prowadzącym, najlepiej w okresie bez neutropenii. Termin ewentualnego szczepienia żywą szczepionką po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego ustala lekarz prowadzący.
Skutek kliniczny
Możliwe jest osłabienie lub brak odpowiedzi poszczepiennej, a u chorego z neutropenią teoretycznie także zakażenie wywołane szczepem szczepionkowym z gorączką i objawami żołądkowo-jelitowymi.
Mechanizm
Doustna szczepionka przeciw durowi brzusznemu zawiera żywe, atenuowane bakterie szczepu Ty 21a i nie wolno jej podawać osobom z nabytym niedoborem odporności, w tym otrzymującym leki immunosupresyjne lub antymitotyczne[1]. Abemacyklib jest przeciwnowotworowym inhibitorem kinaz zależnych od cyklin 4 i 6, który hamuje proliferację komórek, także szpikowych, i często wywołuje neutropenię. Osłabienie odpowiedzi immunologicznej może zmniejszać skuteczność szczepienia i teoretycznie zwiększać ryzyko niekontrolowanego namnażania szczepu szczepionkowego.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- liczba neutrofilów przed szczepieniem
- gorączka po szczepieniu
- biegunka i bóle brzucha po szczepieniu
Bezpieczniejsze alternatywy
szczepionka przeciw durowi brzusznemu inaktywowana do wstrzykiwańszczepionka polisacharydowa Vi przeciw durowi brzusznemu
Kiedy ocena się zmienia
| Inaktywowana zawiesina do wstrzykiwańpostać · szczepionka przeciw durowi brzusznemu | inne zalecenie | Szczepionka inaktywowana nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale u chorego leczonego abemacyklibem odpowiedź może być słabsza, dlatego termin szczepienia warto uzgodnić z onkologiem, najlepiej poza okresem neutropenii. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Verzenios. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/verzenios-100413064/
Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw półpaścowi+ AbemacyklibU pacjenta leczonego abemacyklibem należy stosować wyłącznie szczepionkę rekombinowaną z adiuwantem i nie podawać szczepionki żywej.Przed szczepieniem przeciw półpaścowi zapytaj onkologa o najlepszy termin i upewnij się, że dostaniesz szczepionkę bez żywego wirusa.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Przed szczepieniem przeciw półpaścowi zapytaj onkologa o najlepszy termin i upewnij się, że dostaniesz szczepionkę bez żywego wirusa.
Lek przeciwnowotworowy, który przyjmujesz, może osłabiać odporność, dlatego szczepionka przeciw półpaścowi może zadziałać słabiej. Szczepionka zawierająca żywego, osłabionego wirusa jest w twojej sytuacji niebezpieczna i nie wolno jej stosować. Szczepionka bez żywego wirusa jest bezpieczna, ale najlepiej podać ją w terminie ustalonym z lekarzem prowadzącym.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka utrzymująca się dłużej niż dwa dni po szczepieniu
- wysypka z pęcherzykami po szczepieniu
- dreszcze i wyraźne osłabienie wskazujące na zakażenie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
U pacjenta leczonego abemacyklibem należy stosować wyłącznie szczepionkę rekombinowaną z adiuwantem i nie podawać szczepionki żywej. ChPL żywej szczepionki przeciw półpaścowi przeciwwskazuje jej podanie przy leczeniu immunosupresyjnym oraz przy zaburzeniach dotyczących szpiku kostnego[1]. Szczepionki rekombinowanej nie trzeba odstawiać ani opóźniać bez powodu, ale termin dawek warto ustalić z onkologiem tak, aby nie przypadał na okres najgłębszej neutropenii, a najlepiej podać pierwszą dawkę przed rozpoczęciem leczenia. ChPL abemacyklibu nie wymienia szczepionek przeciw półpaścowi[2].
Skutek kliniczny
Przy szczepionce rekombinowanej można oczekiwać słabszej ochrony przed półpaścem, jeśli szczepienie przypadnie na okres głębokiej neutropenii lub limfopenii. Przy szczepionce żywej u pacjenta z polekowym zahamowaniem czynności szpiku istnieje ryzyko rozsianego zakażenia wirusem szczepionkowym.
Mechanizm
Abemacyklib jest lekiem przeciwnowotworowym hamującym podziały komórek, który może zmniejszać liczbę neutrofili i limfocytów, a przez to osłabiać odpowiedź odpornościową na szczepienie. W przypadku szczepionki żywej osłabienie odporności stwarza dodatkowo ryzyko niekontrolowanego namnażania się atenuowanego wirusa ospy wietrznej i półpaśca. Szczepionka rekombinowana nie zawiera żywego wirusa, więc problem dotyczy jedynie możliwej słabszej odpowiedzi immunologicznej. Interakcji farmakokinetycznej nie oczekuje się, ponieważ szczepionki nie są metabolizowane przez CYP3A4 ani nie wpływają na transportery, przez które abemacyklib wchodzi w interakcje.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed planowanym szczepieniem
- liczba neutrofili i limfocytów w okresie szczepienia
- objawy zakażenia po szczepieniu
Bezpieczniejsze alternatywy
szczepionka przeciw półpaścowi rekombinowana z adiuwantem zamiast szczepionki żywej
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepionka żywapostać · szczepionka przeciw półpaścowi | interakcja nie dotyczy | Żywa szczepionka przeciw półpaścowi jest przeciwwskazana przy leczeniu immunosupresyjnym i zaburzeniach szpiku kostnego, co obejmuje pacjentów z mielosupresją wywołaną abemacyklibem. |
| Szczepienie rekombinowane przed rozpoczęciem abemacyklibukolejność włączenia · szczepionka przeciw półpaścowi | ryzyko maleje | Podanie szczepionki rekombinowanej przed rozpoczęciem leczenia abemacyklibem pozwala uniknąć osłabienia odpowiedzi immunologicznej związanego z neutropenią i limfopenią. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zostavax, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zostavax-100353400/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Verzenios 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/verzenios-100413064/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Verzenios. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/verzenios-100413064/
Połączenie przeciwwskazaneChelatory żelaza (np. deferypron)+ Inhibitory kinaz zależnych od cyklin (np. palbocyklib, abemacyklib, rybocyklib) klasaNie łączy się deferypronu z inhibitorem kinaz zależnych od cyklin.Jeśli przyjmujesz lek usuwający nadmiar żelaza i lek z grupy inhibitorów kinaz zależnych od cyklin, powiedz o tym obu lekarzom prowadzącym i nie zaczynaj takiego połączenia bez ich wyraźnej zgody.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek usuwający nadmiar żelaza i lek z grupy inhibitorów kinaz zależnych od cyklin, powiedz o tym obu lekarzom prowadzącym i nie zaczynaj takiego połączenia bez ich wyraźnej zgody.
Deferypron, czyli lek usuwający nadmiar żelaza, i leki na raka piersi, takie jak palbocyklib, rybocyklib i abemacyklib, mogą obniżać liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami. Przyjmowane razem mogą spowodować bardzo duży spadek tych krwinek i groźne zakażenie. Dlatego tych leków się nie łączy. Lekarz może zamienić deferypron na inny lek usuwający żelazo, na przykład deferoksaminę lub deferazyroks.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
- objawy przeziębienia, które nie mijają
- nagłe osłabienie i złe samopoczucie
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łączy się deferypronu z inhibitorem kinaz zależnych od cyklin. U pacjentki z przeładowaniem żelazem, która rozpoczyna leczenie palbocyklibem, rybocyklibem lub abemacyklibem, deferypron zamienia się na deferoksaminę albo deferazyroks przed włączeniem leku onkologicznego. Decyzję o zmianie chelatora podejmuje hematolog w porozumieniu z onkologiem. Jeśli połączenie zostało już zastosowane, należy pilnie skontrolować bezwzględną liczbę neutrofilów i odstawić deferypron. Przy objawach zakażenia lub gorączce trzeba od razu wykonać morfologię z rozmazem. Przy deferazyroksie zamiast deferypronu kontroluje się morfologię oraz próby wątrobowe, szczególnie przy rybocyklibie i abemacyklibie.
Skutek kliniczny
Jednoczesne stosowanie deferypronu i inhibitora kinaz zależnych od cyklin grozi ciężką neutropenią lub agranulocytozą z gorączką neutropeniczną, ciężkimi zakażeniami i posocznicą, które mogą zagrażać życiu. Przy neutropenii z dwóch źródeł trudno ustalić, który lek ją wywołał. Utrudnia to decyzję o odstawieniu leku i może prowadzić do przerwania skutecznego leczenia onkologicznego.
Mechanizm
Interakcja jest farmakodynamiczna i polega na sumowaniu się działania mielotoksycznego. Deferypron może wywoływać neutropenię i agranulocytozę o nieznanym, prawdopodobnie idiosynkratycznym mechanizmie. Palbocyklib, rybocyklib i abemacyklib hamują kinazy CDK4 i CDK6, które odpowiadają za proliferację prekursorów granulocytów w szpiku. Neutropenia jest najczęstszym działaniem niepożądanym tej grupy, nieco rzadsza i łagodniejsza przy abemacyklibie. Leku z grupy inhibitorów kinaz zależnych od cyklin nie łączy się z deferypronem, ponieważ deferypronu nie stosuje się z lekami wywołującymi neutropenię lub agranulocytozę. Nie ma istotnej interakcji farmakokinetycznej między deferypronem a tą grupą.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem i bezwzględna liczba neutrofilów
- temperatura ciała i objawy zakażenia
- aminotransferazy i bilirubina przy zamianie na deferazyroks
- kreatynina przy zamianie na deferazyroks
Połączenie przeciwwskazaneSzczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze)+ Inhibitory kinaz zależnych od cyklin (np. palbocyklib, abemacyklib, rybocyklib) klasaPrzy stosowaniu inhibitora kinaz zależnych od cyklin nie podaje się szczepionki przeciw żółtej febrze, ponieważ żywych szczepionek nie stosuje się u osób z immunosupresją wywołaną leczeniem przeciwnowotworowym.Nie szczep się przeciw żółtej febrze w czasie leczenia lekiem z tej grupy i przed planowaną podróżą do tropików porozmawiaj z onkologiem.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie szczep się przeciw żółtej febrze w czasie leczenia lekiem z tej grupy i przed planowaną podróżą do tropików porozmawiaj z onkologiem.
Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywego, osłabionego wirusa. Leki na raka piersi, takie jak palbocyklib, abemacyklib czy rybocyklib, osłabiają odporność. Gdy odporność jest osłabiona, wirus ze szczepionki może wywołać ciężką chorobę, a samo szczepienie może słabiej chronić.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze po szczepieniu
- silne bóle mięśni, głowy lub pleców
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- splątanie, sztywność karku, drgawki lub nietypowa senność
- krwawienia, ciemny mocz lub wyraźnie mniej oddawanego moczu
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy stosowaniu inhibitora kinaz zależnych od cyklin nie podaje się szczepionki przeciw żółtej febrze, ponieważ żywych szczepionek nie stosuje się u osób z immunosupresją wywołaną leczeniem przeciwnowotworowym. Dotyczy to palbocyklibu, abemacyklibu i rybocyklibu. Jeśli wyjazd do rejonu endemicznego jest konieczny, decyzję podejmuje onkolog razem z lekarzem medycyny podróży. Zwykle wystawia się wtedy zaświadczenie o przeciwwskazaniu do szczepienia w międzynarodowym świadectwie szczepień i zaleca ścisłą ochronę przed komarami. Gdy szczepienie jest planowane przed rozpoczęciem leczenia, należy je wykonać z odpowiednim wyprzedzeniem. Po zakończeniu terapii o terminie szczepienia decyduje lekarz po ocenie odporności i morfologii. Jeśli szczepionkę podano omyłkowo w trakcie leczenia, pacjent wymaga obserwacji w kierunku objawów choroby poszczepiennej.
Skutek kliniczny
U osoby z osłabioną odpornością wirus szczepionkowy może wywołać ciężką chorobę uogólnioną przypominającą żółtą febrę z niewydolnością wielonarządową albo zajęcie układu nerwowego, w tym zapalenie mózgu. Oba powikłania mogą zakończyć się zgonem. Odpowiedź poszczepienna może być też słabsza, przez co ochrona przed żółtą febrą jest niepewna.
Mechanizm
Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, atenuowany wirus, który po podaniu namnaża się w organizmie i do bezpiecznego przebiegu wymaga sprawnej odpowiedzi immunologicznej. Inhibitory kinaz zależnych od cyklin 4 i 6 hamują proliferację komórek, także prekursorów szpiku, i często wywołują neutropenię oraz leukopenię. Działają też cytostatycznie na limfocyty. Osłabiona odporność może zmniejszyć skuteczność szczepienia i nasilić namnażanie wirusa szczepionkowego. Ten mechanizm wynika z działania całej klasy na szpik i układ odpornościowy, dlatego dotyczy wszystkich leków obu grup.
Monitorować
- przed kwalifikacją do szczepienia: aktualna morfologia z rozmazem, zwłaszcza liczba neutrofili i limfocytów
- po omyłkowym podaniu szczepionki: gorączka, bóle mięśni, żółtaczka, objawy neurologiczne w kolejnych tygodniach
- po omyłkowym podaniu szczepionki: aktywność aminotransferaz, bilirubina, kreatynina, płytki krwi przy wystąpieniu objawów
Kiedy ocena się zmienia
| kolejność włączenia ≥ 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem CDK4/6szczepionki przeciw żółtej febrze | ryzyko maleje | Szczepienie wykonane z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem terapii pozwala na rozwinięcie odporności i wygaszenie wiremii poszczepiennej przed wystąpieniem mielosupresji. Wymaga to jednak, by leczenie onkologiczne mogło bezpiecznie poczekać, o czym decyduje onkolog. |
| odstep ≥ 3 miesiące po zakończeniu leczenia inhibitorem CDK4/6inhibitory kinaz zależnych od cyklin | inne zalecenie | Po zakończeniu terapii szczepienie można rozważyć po odbudowie odporności. Termin ustala lekarz na podstawie morfologii, pozostałego leczenia przeciwnowotworowego i stanu klinicznego. |
Niekorzystna interakcjaAzatiopryna+ AbemacyklibJeśli to możliwe, unikaj łączenia azatiopryny z cytostatykami i innymi lekami hamującymi czynność szpiku.Powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz te leki razem, rób zlecone badania krwi i nie zmieniaj dawek na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Powiedz obu lekarzom, że przyjmujesz te leki razem, rób zlecone badania krwi i nie zmieniaj dawek na własną rękę.
Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Przyjmowane razem mogą mocniej obniżyć liczbę białych krwinek, przez co łatwiej o groźne zakażenie. Takie połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy lekarze uznają je za konieczne, i wymaga częstych badań krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- duże osłabienie i bladość
- zażółcenie skóry lub oczu
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Jeśli to możliwe, unikaj łączenia azatiopryny z cytostatykami i innymi lekami hamującymi czynność szpiku. Gdy skojarzenie jest konieczne, decyzję podejmuje onkolog razem z lekarzem prowadzącym leczenie immunosupresyjne, a morfologię krwi z rozmazem kontroluje się częściej niż przy każdym leku osobno i modyfikuje dawki przy cytopenii.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko neutropenii, leukopenii i niedokrwistości, a w konsekwencji ciężkich zakażeń. Sumuje się też działanie immunosupresyjne oraz możliwe uszkodzenie wątroby.
Mechanizm
Oba leki hamują czynność szpiku kostnego, więc ich działanie mielosupresyjne się sumuje. Azatiopryna przez aktywne nukleotydy 6-tioguaniny hamuje proliferację komórek krwiotwórczych, a abemacyklib jako inhibitor kinaz CDK4/6 zatrzymuje cykl komórkowy, co obejmuje także prekursory granulocytów. Nie ma przesłanek do interakcji farmakokinetycznej, ponieważ azatiopryna nie jest istotnym inhibitorem ani induktorem CYP3A4.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, leukocyty, płytki, hemoglobina)
- aktywność aminotransferaz i bilirubina
- objawy zakażenia (gorączka, dreszcze, ból gardła)
- objawy krwawienia
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Verzenios. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/verzenios-100413064/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.