Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Agoniści dopaminy / Agoniści dopaminy i przeciwpsychotyczne pochodne indolu

Agoniści dopaminy i przeciwpsychotyczne pochodne indolu

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Przy jednoczesnym stosowaniu agonisty dopaminy i przeciwpsychotycznej pochodnej indolu należy unikać tego połączenia, bo leki znoszą wzajemnie swoje działanie.

Jeśli przyjmujesz lek z grupy agonistów dopaminy i lek przeciwpsychotyczny z tej grupy, powiedz o tym każdemu lekarzowi, który je przepisuje, i nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie.

Interakcja klasy Agoniści dopaminy + przeciwpsychotyczne pochodne indolu

Opis dotyczy wszystkich leków z obu grup, poza wyjątkami wymienionymi niżej.

Agoniści dopaminy
ropinirol, pramipeksol, rotygotyna, apomorfina, pirybedyl
Przeciwpsychotyczne pochodne indolu
lurazydon, zyprazydon, sertindol

Wyjątki – te leki zachowują się inaczej

  • apomorfina – Apomorfina sama wydłuża odstęp QT i silnie obniża ciśnienie tętnicze. Z zyprazydonem i sertindolem, które również wyraźnie wydłużają QT, ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca sumuje się. Tych połączeń się nie stosuje. Z lurazydonem dominuje wzajemne znoszenie działania oraz sumowanie spadków ciśnienia.
Niekorzystna interakcjaAgoniści dopaminy (np. ropinirol, pramipeksol, rotygotyna)+ Przeciwpsychotyczne pochodne indolu (np. lurazydon, zyprazydon, sertindol) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu agonisty dopaminy i przeciwpsychotycznej pochodnej indolu należy unikać tego połączenia, bo leki znoszą wzajemnie swoje działanie.Jeśli przyjmujesz lek z grupy agonistów dopaminy i lek przeciwpsychotyczny z tej grupy, powiedz o tym każdemu lekarzowi, który je przepisuje, i nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie.opóźniony (dni)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz lek z grupy agonistów dopaminy i lek przeciwpsychotyczny z tej grupy, powiedz o tym każdemu lekarzowi, który je przepisuje, i nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie.

Leki na chorobę Parkinsona lub zespół niespokojnych nóg z grupy agonistów dopaminy (np. ropinirol, pramipeksol, rotygotyna) działają odwrotnie niż niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. lurazydon, zyprazydon). Przyjmowane razem mogą osłabiać się nawzajem, przez co mogą nasilić się drżenie i sztywność albo wrócić niepokój czy omamy. Oba leki mogą też powodować senność i zawroty głowy przy wstawaniu. Apomorfiny nie łączy się z zyprazydonem ani z sertindolem, bo razem mogą wywołać groźne zaburzenia rytmu serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie drżenia, sztywności lub spowolnienia ruchów
  • trudności z chodzeniem lub częstsze potknięcia
  • powrót lub nasilenie omamów, urojeń albo silnego niepokoju
  • silna senność w ciągu dnia lub nagłe zasypianie
  • zawroty głowy lub omdlenie przy wstawaniu
  • kołatanie serca, nierówne bicie serca lub nagłe omdlenie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu agonisty dopaminy i przeciwpsychotycznej pochodnej indolu należy unikać tego połączenia, bo leki znoszą wzajemnie swoje działanie. Jeśli u chorego na chorobę Parkinsona lub z zespołem niespokojnych nóg konieczne jest leczenie psychozy, należy wybrać lek przeciwpsychotyczny o słabym działaniu na receptory D2, czyli kwetiapinę lub klozapinę. Jeśli połączenia nie da się uniknąć, trzeba stosować najmniejsze skuteczne dawki oraz ocenić objawy ruchowe, objawy psychotyczne i ciśnienie ortostatyczne po każdej zmianie dawki. Apomorfiny nie łączy się z zyprazydonem ani z sertindolem z powodu ryzyka groźnych zaburzeń rytmu serca. Przy podawaniu apomorfiny z lurazydonem trzeba szczególnie kontrolować ciśnienie tętnicze. Nie należy nagle odstawiać agonisty dopaminy, bo grozi to zespołem przypominającym złośliwy zespół neuroleptyczny.

Skutek kliniczny

U chorego na chorobę Parkinsona lek przeciwpsychotyczny może nasilić spowolnienie, sztywność i drżenie oraz osłabić działanie agonisty dopaminy. U chorego leczonego z powodu psychozy agonista dopaminy może osłabić działanie leku przeciwpsychotycznego i nasilić omamy, urojenia lub pobudzenie. Oba leki razem zwiększają ryzyko nadmiernej senności, zawrotów głowy, omdleń i upadków. W połączeniu apomorfiny z zyprazydonem lub sertindolem istnieje ryzyko wydłużenia QT i komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes.

Mechanizm

Agoniści dopaminy pobudzają receptory dopaminowe D2 i D3, a przeciwpsychotyczne pochodne indolu (lurazydon, zyprazydon, sertindol) blokują receptory D2. Leki działają więc na ten sam receptor w przeciwnych kierunkach i znoszą wzajemnie swoje działanie. Mechanizm jest wspólny dla wszystkich leków obu grup, także dla pirybedylu i sertindolu, dla których brakuje opisów poszczególnych par. Dodatkowo oba rodzaje leków wywołują senność i hipotensję ortostatyczną, a działania te się sumują. Apomorfina, zyprazydon i sertindol wydłużają odstęp QT, co w ich połączeniach dodaje ryzyko zaburzeń rytmu serca.

Monitorować

  • nasilenie objawów parkinsonizmu (spowolnienie, sztywność, drżenie, zaburzenia chodu)
  • nasilenie objawów psychotycznych (omamy, urojenia, pobudzenie)
  • ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej
  • senność w ciągu dnia i nagłe zasypianie
  • EKG z oceną odstępu QTc przy zyprazydonie lub sertindolu, zwłaszcza w razie stosowania apomorfiny
  • stężenie potasu i magnezu przy lekach wydłużających QT

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych, szczególnie z otępieniem lub chorobą Parkinsona, sumowanie senności i hipotensji ortostatycznej znacznie zwiększa ryzyko upadków i złamań. Blokada receptorów D2 łatwiej nasila u nich objawy ruchowe. Wymaga to szczególnie ostrożnego dawkowania i częstszej kontroli ciśnienia oraz sprawności ruchowej.

Alkohol przy tych lekach

Agoniści dopaminy a alkohol: brak opisu w bazie.

Przeciwpsychotyczne pochodne indolu a alkohol: brak opisu w bazie.

Inne interakcje tych leków 109

Połączenie przeciwwskazaneBenzamidy (np. amisulpryd, tiapryd, sulpiryd)+ Agoniści dopaminy (np. ropinirol, pramipeksol, rotygotyna) klasaNależy unikać jednoczesnego stosowania benzamidu i agonisty dopaminy, ponieważ leki te wzajemnie znoszą swoje działanie.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy benzamidów i lek naśladujący działanie dopaminy, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem o zmianie leczenia.szybki (godziny)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy benzamidów i lek naśladujący działanie dopaminy, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem o zmianie leczenia.

Leki z grupy benzamidów, takie jak amisulpryd, sulpiryd i tiapryd, blokują w mózgu działanie dopaminy. Leki takie jak ropinirol, pramipeksol, rotygotyna, apomorfina czy pirybedyl działają odwrotnie, czyli naśladują dopaminę. Gdy przyjmujesz je razem, każdy z nich osłabia działanie drugiego. Może to nasilić objawy choroby Parkinsona lub zespołu niespokojnych nóg albo spowodować powrót objawów, na które przyjmujesz lek uspokajający lub przeciwpsychotyczny.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone drżenie, sztywność mięśni lub spowolnienie ruchów
  • trudności z chodzeniem, potykanie się lub upadki
  • nasilenie nieprzyjemnych doznań i potrzeby poruszania nogami wieczorem i w nocy
  • powrót lub nasilenie niepokoju, omamów albo dziwnych myśli
  • kołatanie serca, omdlenie lub silne zawroty głowy
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Należy unikać jednoczesnego stosowania benzamidu i agonisty dopaminy, ponieważ leki te wzajemnie znoszą swoje działanie. U chorego z chorobą Parkinsona, który wymaga leczenia przeciwpsychotycznego, zamiast amisulprydu, sulpirydu lub tiaprydu należy rozważyć kwetiapinę albo klozapinę w małej dawce przy zachowaniu wymaganej kontroli morfologii. Jeśli benzamid stosowano jako lek przeciwwymiotny lub uspokajający, warto zastąpić go lekiem nieblokującym ośrodkowych receptorów dopaminowych. U chorego z psychozą, u którego rozważa się włączenie ropinirolu lub pramipeksolu z powodu zespołu niespokojnych nóg, lepszym wyborem bywa pregabalina lub gabapentyna. Gdy połączenia nie da się uniknąć, należy stosować najmniejsze skuteczne dawki i ściśle obserwować zarówno objawy ruchowe, jak i psychiczne. Przy apomorfinie trzeba dodatkowo pamiętać, że zarówno ona, jak i amisulpryd mogą wydłużać odstęp QT.

Skutek kliniczny

U chorego z chorobą Parkinsona lub zespołem niespokojnych nóg benzamid może nasilić objawy ruchowe, czyli spowolnienie, sztywność, drżenie i zaburzenia chodu, a także objawy zespołu niespokojnych nóg. U chorego leczonego z powodu psychozy agonista dopaminy może osłabić działanie przeciwpsychotyczne i sprzyjać nawrotowi omamów, urojeń lub pobudzenia. Agonista może też osłabić hamowanie wydzielania prolaktyny, a benzamid zniweczyć działanie agonisty obniżające prolaktynę[1]. W efekcie oba leki działają słabiej, niż wynikałoby z ich dawek, a próby zwiększania dawek nasilają działania niepożądane każdego z nich.

Mechanizm

Benzamidy (amisulpryd, sulpiryd, tiapryd) są wybiórczymi antagonistami receptorów dopaminowych D2 i D3, a agoniści dopaminy (ropinirol, pramipeksol, rotygotyna, apomorfina, pirybedyl) pobudzają te same receptory[1]. Oba rodzaje leków konkurują o te same miejsca wiązania, więc ich działanie znosi się wzajemnie. Benzamid blokuje działanie przeciwparkinsonowskie agonisty w prążkowiu, a agonista osłabia działanie przeciwpsychotyczne benzamidu w układzie mezolimbicznym. Mechanizm wynika z budowy receptorowej obu grup i dotyczy wszystkich wymienionych leków.

Monitorować

  • nasilenie objawów parkinsonowskich (spowolnienie, sztywność, drżenie, zaburzenia chodu i upadki)
  • nawrót lub nasilenie objawów psychotycznych (omamy, urojenia, pobudzenie)
  • nasilenie objawów zespołu niespokojnych nóg
  • stężenie prolaktyny przy objawach hiperprolaktynemii
  • EKG z oceną odstępu QT przy połączeniu amisulprydu z apomorfiną lub przy innych czynnikach ryzyka
  • czynność nerek przed dawkowaniem benzamidu

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych, zwłaszcza z otępieniem lub chorobą Parkinsona, wrażliwość na blokadę receptorów dopaminowych jest większa, a ryzyko pogorszenia sprawności ruchowej i upadków wyraźnie rośnie.
eGFR ≤ 60 ml/min/1,73 m²pacjentryzyko rośnieBenzamidy są wydalane głównie przez nerki, dlatego przy upośledzonej czynności nerek ich stężenie i siła blokady receptorów dopaminowych rosną, co nasila antagonizm wobec agonisty dopaminy. Dawkę benzamidu należy dostosować do czynności nerek.
Dawka przeciwpsychotycznadawka · benzamidyryzyko rośnieIm większa dawka benzamidu, tym silniejsza blokada receptorów D2 w prążkowiu i tym większe ryzyko znoszenia działania agonisty dopaminy. Małe dawki stosowane objawowo również mogą pogorszyć stan chorego z chorobą Parkinsona, więc nie wykluczają interakcji.

Źródła

  1. Samuels ER, Hou RH, Langley RW, Szabadi E, Bradshaw CM. Comparison of pramipexole and amisulpride on alertness, autonomic and endocrine functions in healthy volunteers. Psychopharmacology (Berl). 2006;187(4):498-510. doi: 10.1007/s00213-006-0443-y. PMID: 16802163.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneTriazole (np. flukonazol, pozakonazol, worykonazol)+ Przeciwpsychotyczne pochodne indolu (np. lurazydon, zyprazydon, sertindol) klasaJednoczesnego stosowania triazolowego leku przeciwgrzybiczego i przeciwpsychotycznej pochodnej indolu należy unikać, a gdy jest ono konieczne, wymaga zmiany dawki i kontroli EKG.Jeśli przyjmujesz lek przeciwpsychotyczny z tej grupy i masz dostać triazolowy lek przeciwgrzybiczy, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie przed rozpoczęciem leczenia i nie łącz tych leków na własną rękę.szybki (godziny)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek przeciwpsychotyczny z tej grupy i masz dostać triazolowy lek przeciwgrzybiczy, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie przed rozpoczęciem leczenia i nie łącz tych leków na własną rękę.

Niektóre leki przeciwgrzybicze, na przykład flukonazol, itrakonazol, worykonazol czy pozakonazol, mogą zwiększać ilość leków na schizofrenię lub chorobę dwubiegunową, takich jak lurazydon, zyprazydon czy sertindol, w organizmie. Może to nasilić senność, niepokój ruchowy i zawroty głowy. Niektóre z tych połączeń mogą też zaburzać rytm serca, co bywa groźne dla życia. Części tych leków w ogóle nie wolno łączyć.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • silne zawroty głowy, zwłaszcza przy wstawaniu
  • nadmierna senność
  • niepokój ruchowy, sztywność mięśni lub drżenie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Jednoczesnego stosowania triazolowego leku przeciwgrzybiczego i przeciwpsychotycznej pochodnej indolu należy unikać, a gdy jest ono konieczne, wymaga zmiany dawki i kontroli EKG. Lurazydon jest przeciwwskazany z itrakonazolem, pozakonazolem i worykonazolem. Z flukonazolem lub izawukonazolem lurazydon można stosować w zmniejszonej dawce z kontrolą działań niepożądanych. Sertindol jest przeciwwskazany z silnymi inhibitorami CYP3A4 i z lekami wydłużającymi odstęp QT, czyli w praktyce ze wszystkimi wymienionymi triazolami. Przy zyprazydonie unikaj połączenia z flukonazolem, worykonazolem, pozakonazolem i itrakonazolem ze względu na addycyjne wydłużenie odstępu QT. Jeśli takie leczenie jest niezbędne, wykonaj EKG przed włączeniem i w trakcie leczenia oraz wyrównaj stężenie potasu i magnezu. Połączenie zyprazydonu z izawukonazolem niesie najmniejsze ryzyko w tej klasie. Gdy to możliwe, zamień triazol na echinokandynę lub amfoterycynę B albo czasowo zmień lek przeciwpsychotyczny po konsultacji z psychiatrą.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia leku przeciwpsychotycznego nasila jego działania niepożądane, takie jak senność, akatyzja, objawy pozapiramidowe, niedociśnienie ortostatyczne i zawroty głowy. Przy sertindolu i zyprazydonie rośnie ryzyko wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu typu torsade de pointes i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest największe przy zaburzeniach elektrolitowych, bradykardii, chorobach serca i u osób starszych.

Mechanizm

Triazolowe leki przeciwgrzybicze hamują CYP3A4 w wątrobie i jelicie. Itrakonazol, pozakonazol i worykonazol hamują go silnie, a flukonazol i izawukonazol umiarkowanie. Lurazydon i sertindol są metabolizowane głównie przez CYP3A4, więc ich stężenie we krwi może wyraźnie wzrosnąć. Zyprazydon jest metabolizowany głównie przez oksydazę aldehydową, a CYP3A4 odpowiada tylko za część jego przemian[1]. Dlatego wzrost jego stężenia jest umiarkowany, a główne ryzyko wynika z sumowania się wpływu na odstęp QT[2]. Sertindol i zyprazydon same wydłużają odstęp QT, podobnie jak flukonazol, worykonazol, pozakonazol i itrakonazol. Izawukonazol nie wydłuża odstępu QT, więc przy nim istotny jest głównie wpływ na metabolizm. Interakcja dotyczy całej klasy, ale jej siła zależy od pary – najsilniejsza jest dla silnych inhibitorów CYP3A4 w połączeniu z lurazydonem lub sertindolem.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed włączeniem leczenia skojarzonego i w jego trakcie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy nadmiernego działania leku przeciwpsychotycznego: senność, akatyzja, objawy pozapiramidowe
  • ciśnienie tętnicze, w tym spadki ortostatyczne
  • omdlenia, kołatania serca i zawroty głowy

Kiedy ocena się zmienia

Kilka dni po odstawieniu triazoluodstep · triazoleinne zalecenieHamowanie CYP3A4 utrzymuje się po odstawieniu triazolu, najdłużej przy pozakonazolu, itrakonazolu i izawukonazolu, które mają długi okres półtrwania. Lurazydonu ani sertindolu nie należy włączać ani wracać do pełnej dawki bezpośrednio po zakończeniu leczenia przeciwgrzybiczego.
Duża dawka flukonazoludawka · triazoleryzyko rośnieHamowanie CYP3A4 przez flukonazol i jego wpływ na odstęp QT zależą od dawki. Pojedyncza mała dawka w leczeniu kandydozy pochwy niesie mniejsze ryzyko niż długotrwałe leczenie dużymi dawkami.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, co zwiększa ryzyko arytmii oraz niedociśnienia ortostatycznego i upadków.

Źródła

  1. Miao Z, Kamel A, Prakash C. Characterization of a novel metabolite intermediate of ziprasidone in hepatic cytosolic fractions of rat, dog, and human by ESI-MS/MS, hydrogen/deuterium exchange, and chemical derivatization. Drug Metab Dispos. 2005;33(7):879-83. doi: 10.1124/dmd.105.004036. PMID: 15821046.
  2. Miceli JJ, Smith M, Robarge L, Morse T, Laurent A. The effects of ketoconazole on ziprasidone pharmacokinetics--a placebo-controlled crossover study in healthy volunteers. Br J Clin Pharmacol. 2000;49 Suppl 1(Suppl 1):71S-76S. doi: 10.1046/j.1365-2125.2000.00156.x. PMID: 10771458.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAminochinoliny (np. hydroksychlorochina, chlorochina)+ Przeciwpsychotyczne pochodne indolu (np. zyprazydon, sertindol) klasaAminochinoliny nie łączy się z przeciwpsychotycznymi pochodnymi indolu, bo oba leki wydłużają odstęp QT i razem zwiększają ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu.Nie przyjmuj hydroksychlorochiny ani chlorochiny razem z lekiem przeciwpsychotycznym z tej grupy bez wyraźnej zgody lekarza i powiedz mu o wszystkich lekach, które bierzesz lub niedawno brałeś.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj hydroksychlorochiny ani chlorochiny razem z lekiem przeciwpsychotycznym z tej grupy bez wyraźnej zgody lekarza i powiedz mu o wszystkich lekach, które bierzesz lub niedawno brałeś.

Leki przeciwmalaryczne i stosowane w chorobach reumatycznych, takie jak hydroksychlorochina i chlorochina, oraz niektóre leki przeciwpsychotyczne, takie jak zyprazydon i sertindol, wpływają na rytm serca. Przyjmowane razem mogą wywołać groźne zaburzenia rytmu, które prowadzą do omdlenia, a nawet zatrzymania krążenia. Dlatego tych leków zwykle się ze sobą nie łączy. Lurazydon działa na serce słabiej, ale też wymaga ostrożności i badania EKG.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • drgawki
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Aminochinoliny nie łączy się z przeciwpsychotycznymi pochodnymi indolu, bo oba leki wydłużają odstęp QT i razem zwiększają ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu. Zyprazydonu i sertindolu nie stosuje się z hydroksychlorochiną ani chlorochiną – przy konieczności leczenia aminochinoliną należy zmienić lek przeciwpsychotyczny na taki, który nie wydłuża istotnie QT. Ze względu na bardzo długi okres półtrwania aminochinolin ryzyko utrzymuje się także przez dłuższy czas po ich odstawieniu, co trzeba uwzględnić przy włączaniu zyprazydonu lub sertindolu. Lurazydon można łączyć z aminochinoliną ostrożnie, z oceną EKG przed leczeniem i w jego trakcie u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia QT. Przed każdym takim połączeniem należy wyrównać stężenie potasu i magnezu oraz sprawdzić, czy pacjent nie przyjmuje innych leków wydłużających QT.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko znacznego wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest największe przy zyprazydonie i sertindolu, które same w wyraźny sposób wydłużają QT. Interakcja dotyczy hydroksychlorochiny i chlorochiny w podobnym stopniu, a po stronie leków przeciwpsychotycznych wyraźnie słabiej lurazydonu. Oba rodzaje leków mogą też obniżać próg drgawkowy, co jest dodatkowym, mniej istotnym ryzykiem.

Mechanizm

Aminochinoliny i przeciwpsychotyczne pochodne indolu blokują kanały potasowe hERG w komórkach mięśnia sercowego, przez co opóźniają repolaryzację i wydłużają odstęp QT. Przy jednoczesnym stosowaniu ich działania na repolaryzację się sumują. Hydroksychlorochina i chlorochina mają bardzo długi okres półtrwania i kumulują się w tkankach, więc ich wpływ na QT utrzymuje się długo po odstawieniu. Aminochinoliny hamują CYP2D6, co może zwiększać stężenie sertindolu i dodatkowo nasilać jego działanie na QT. Zyprazydon jest metabolizowany głównie przez oksydazę aldehydową, dlatego u niego dominuje mechanizm farmakodynamiczny.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem leczenia i po osiągnięciu stanu stacjonarnego
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • inne leki wydłużające odstęp QT przyjmowane przez pacjenta
  • czynność nerek i wątroby u pacjentów długotrwale leczonych aminochinoliną

Kiedy ocena się zmienia

Duża dawka lub dawka nasycającadawka · aminochinolinyryzyko rośnieWydłużenie QT przez aminochinoliny zależy od dawki, dlatego dawki nasycające i duże dawki stosowane w leczeniu malarii wyraźnie zwiększają ryzyko arytmii.
Niedawne odstawienie aminochinolinykolejność włączenia · aminochinolinyinne zalecenieAminochinoliny mają bardzo długi okres półtrwania i kumulują się w tkankach, dlatego ryzyko interakcji utrzymuje się po ich odstawieniu i należy je uwzględnić przy włączaniu zyprazydonu lub sertindolu.
Upośledzona czynność nerekeGFR · aminochinolinyryzyko rośnieNiewydolność nerek sprzyja kumulacji aminochinolin i zaburzeniom elektrolitowym, co nasila ryzyko wydłużenia QT.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, które zwiększają ryzyko torsade de pointes.
Leczenie długotrwałeczas leczenia · aminochinolinyryzyko rośnieDługotrwałe stosowanie aminochinolin może prowadzić do kardiomiopatii i zaburzeń przewodzenia, co zwiększa podatność na arytmie przy dołączeniu leku wydłużającego QT.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAntyestrogeny (np. tamoksyfen, toremifen)+ Przeciwpsychotyczne pochodne indolu (np. zyprazydon, sertindol) klasaAntyestrogenu wydłużającego odstęp QT nie łączy się z przeciwpsychotyczną pochodną indolu wydłużającą odstęp QT – połączenie jest przeciwwskazane z powodu ryzyka groźnych zaburzeń rytmu serca.Nie przyjmuj razem leku antyestrogenowego i leku przeciwpsychotycznego z tej grupy bez wyraźnej zgody lekarza i powiedz każdemu lekarzowi oraz farmaceucie o wszystkich lekach, które bierzesz.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj razem leku antyestrogenowego i leku przeciwpsychotycznego z tej grupy bez wyraźnej zgody lekarza i powiedz każdemu lekarzowi oraz farmaceucie o wszystkich lekach, które bierzesz.

Niektóre leki stosowane w leczeniu raka piersi, takie jak tamoksyfen i toremifen, oraz niektóre leki przeciwpsychotyczne, takie jak zyprazydon i sertindol, mogą zaburzać rytm serca. Przyjmowane razem nasilają to działanie i mogą wywołać groźną arytmię. Nie dotyczy to fulwestrantu, elacestrantu i lurazydonu, które praktycznie nie wpływają na rytm serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • silne wymioty lub biegunka, które mogą obniżyć poziom potasu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Antyestrogenu wydłużającego odstęp QT nie łączy się z przeciwpsychotyczną pochodną indolu wydłużającą odstęp QT – połączenie jest przeciwwskazane z powodu ryzyka groźnych zaburzeń rytmu serca. Dotyczy to par tamoksyfenu lub toremifenu z zyprazydonem lub sertindolem. Zyprazydonu i sertindolu nie łączy się z żadnymi lekami wydłużającymi QT, a toremifenu nie stosuje się z innymi lekami wydłużającymi QT. Jeżeli pacjent wymaga leczenia przeciwpsychotycznego w trakcie terapii tamoksyfenem lub toremifenem, należy wybrać lek o małym wpływie na QT, na przykład lurazydon lub arypiprazol. Gdy zmiana leczenia przeciwpsychotycznego nie jest możliwa, onkolog może rozważyć antyestrogen bez wpływu na QT albo inhibitor aromatazy. Fulwestrant i elacestrant można stosować z lekami z tej grupy bez szczególnych ograniczeń wynikających z tej interakcji.

Skutek kliniczny

Połączenie może wywołać znaczne wydłużenie odstępu QTc, częstoskurcz typu torsade de pointes, omdlenia, a w skrajnych przypadkach migotanie komór i nagły zgon sercowy. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, niewydolności serca, wrodzonym zespole długiego QT, w starszym wieku oraz przy dużych dawkach któregokolwiek leku.

Mechanizm

Tamoksyfen i toremifen zależnie od dawki i stężenia wydłużają odstęp QT przez hamowanie prądu potasowego IKr w kardiomiocytach. Zyprazydon i sertindol działają w ten sam sposób, a sertindol należy do leków przeciwpsychotycznych o najsilniejszym wpływie na repolaryzację komór. Działania sumują się, co zwiększa ryzyko wydłużenia QTc i częstoskurczu typu torsade de pointes. Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy, bo fulwestrant, elacestrant i lurazydon nie wydłużają istotnie odstępu QT.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem leczenia i po osiągnięciu stanu stacjonarnego, gdy połączenia nie da się uniknąć
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • częstość akcji serca i objawy bradykardii
  • kołatania serca, zawroty głowy, omdlenia
  • inne przyjmowane leki wydłużające QT lub powodujące utratę elektrolitów, np. diuretyki

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, bradykardia i zaburzenia elektrolitowe, co zwiększa ryzyko torsade de pointes przy łączeniu leków wydłużających QT.
Dawka maksymalnadawka · przeciwpsychotyczne pochodne indoluryzyko rośnieWpływ zyprazydonu i sertindolu na odstęp QT zależy od dawki, dlatego ryzyko interakcji jest największe przy dawkach maksymalnych.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBenzamidy (np. amisulpryd, tiapryd, sulpiryd)+ Przeciwpsychotyczne pochodne indolu (np. zyprazydon, sertindol) klasaLeku przeciwpsychotycznego z grupy benzamidów nie łączy się z przeciwpsychotyczną pochodną indolu wydłużającą odstęp QT ze względu na ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu.Nie przyjmuj razem leku z grupy benzamidów i leku przeciwpsychotycznego z grupy pochodnych indolu bez wyraźnego zalecenia lekarza, a jeśli dostałeś oba, skontaktuj się z lekarzem prowadzącym przed kolejną dawką.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj razem leku z grupy benzamidów i leku przeciwpsychotycznego z grupy pochodnych indolu bez wyraźnego zalecenia lekarza, a jeśli dostałeś oba, skontaktuj się z lekarzem prowadzącym przed kolejną dawką.

Amisulpryd, sulpiryd i tiapryd to leki stosowane w chorobach psychicznych i zaburzeniach ruchowych. Zyprazydon i sertindol to inne leki przeciwpsychotyczne. Przyjmowane razem mogą groźnie zaburzyć pracę serca, a nawet spowodować jego zatrzymanie. Łączenie tych leków może też nasilić senność, sztywność mięśni i drżenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub nagłe zasłabnięcie
  • silne zawroty głowy, zwłaszcza przy wstawaniu
  • wysoka gorączka ze sztywnością mięśni i splątaniem
  • drżenie, sztywność, mimowolne ruchy lub niepokój ruchowy
  • nadmierna senność
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Leku przeciwpsychotycznego z grupy benzamidów nie łączy się z przeciwpsychotyczną pochodną indolu wydłużającą odstęp QT ze względu na ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu. Połączenie amisulprydu, sulpirydu lub tiaprydu z zyprazydonem albo sertindolem jest przeciwwskazane. Przy zamianie jednego z tych leków na drugi uwzględnij okres eliminacji poprzedniego leku i przed włączeniem nowego wykonaj EKG. Jeśli konieczne jest leczenie skojarzone z benzamidem, preferuj lurazydon, ale tylko przy wyraźnym wskazaniu i z monitorowaniem EKG, elektrolitów oraz objawów pozapiramidowych. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek zmniejsz dawkę benzamidu, ponieważ jego stężenie i działanie na serce rosną.

Skutek kliniczny

Połączenie benzamidu z zyprazydonem lub sertindolem grozi znacznym wydłużeniem odstępu QT, częstoskurczem komorowym typu torsade de pointes, migotaniem komór i nagłym zgonem sercowym. Ponadto nasilają się objawy pozapiramidowe, sedacja, hipotonia ortostatyczna i hiperprolaktynemia. Rośnie też ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego. U osób w podeszłym wieku z otępieniem łączenie leków przeciwpsychotycznych zwiększa ryzyko zgonu i incydentów naczyniowo-mózgowych.

Mechanizm

Benzamidy (amisulpryd, sulpiryd, tiapryd) i przeciwpsychotyczne pochodne indolu blokują receptory dopaminowe D2. Zyprazydon i sertindol, a także benzamidy, hamują kanały potasowe hERG w mięśniu sercowym i wydłużają repolaryzację komór. Przy łącznym stosowaniu działania te się sumują: rośnie wydłużenie odstępu QT, a także nasilają się skutki blokady dopaminowej. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i jest wspólna dla wszystkich par z udziałem zyprazydonu i sertindolu. Lurazydon słabo wpływa na QT, więc w jego parach dominuje sumowanie działań przeciwdopaminowych. Benzamidy są wydalane głównie przez nerki w postaci niezmienionej i nie wchodzą w istotne interakcje metaboliczne z lekami grupy B.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i po osiągnięciu stanu stacjonarnego
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • czynność nerek (eGFR) przy stosowaniu benzamidu
  • objawy pozapiramidowe i akatyzja
  • nadmierna sedacja i hipotonia ortostatyczna
  • objawy złośliwego zespołu neuroleptycznego (gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości)
  • objawy hiperprolaktynemii

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 60 ml/min/1,73 m²pacjentryzyko rośnieBenzamidy są wydalane głównie przez nerki. Przy zmniejszonym eGFR ich stężenie rośnie, co nasila wydłużenie QT i działania niepożądane. Zmniejsz dawkę benzamidu zgodnie z czynnością nerek.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i pogorszona czynność nerek. U pacjentów z otępieniem łączenie leków przeciwpsychotycznych dodatkowo zwiększa ryzyko udaru i zgonu.
Dawki z górnego zakresu terapeutycznegodawka · benzamidyryzyko rośnieWpływ benzamidów na odstęp QT zależy od dawki i stężenia. Wysokie dawki zwiększają ryzyko torsade de pointes.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneButyrofenony (np. haloperydol)+ Przeciwpsychotyczne pochodne indolu (np. zyprazydon, sertindol) klasaButyrofenonu nie łączy się z przeciwpsychotyczną pochodną indolu wydłużającą odstęp QT – połączenie jest przeciwwskazane.Nie przyjmuj tych dwóch leków przeciwpsychotycznych razem bez wyraźnej decyzji lekarza, a jeśli dostałeś je oba, zapytaj lekarza lub farmaceutę, zanim weźmiesz kolejną dawkę.szybki (godziny)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych dwóch leków przeciwpsychotycznych razem bez wyraźnej decyzji lekarza, a jeśli dostałeś je oba, zapytaj lekarza lub farmaceutę, zanim weźmiesz kolejną dawkę.

Haloperydol oraz zyprazydon i sertindol mogą zaburzać rytm serca, a przyjmowane razem wyraźnie zwiększają ryzyko groźnej arytmii, która może prowadzić do omdlenia, a nawet zatrzymania krążenia. Wszystkie te leki mogą też nasilać senność, spadki ciśnienia oraz sztywność i drżenie mięśni. Lurazydon w połączeniu z haloperydolem mniej obciąża serce, ale również może nasilać senność i objawy ze strony mięśni.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub nagłe zawroty głowy
  • silna senność
  • sztywność mięśni, mimowolne skurcze lub drżenie
  • wysoka gorączka ze sztywnością mięśni i splątaniem
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Butyrofenonu nie łączy się z przeciwpsychotyczną pochodną indolu wydłużającą odstęp QT – połączenie jest przeciwwskazane. Dotyczy to haloperydolu z zyprazydonem i z sertindolem, także przy krótkotrwałym podaniu haloperydolu w stanach pobudzenia. Gdy potrzebne jest doraźne uspokojenie pacjenta leczonego zyprazydonem lub sertindolem, wybiera się lek bez istotnego wpływu na QT, na przykład benzodiazepinę. Przy zmianie leczenia z jednego leku na drugi należy uwzględnić okres eliminacji poprzedniego leku, szczególnie długi przy sertindolu. Połączenie haloperydolu z lurazydonem jest dopuszczalne przy ostrożnym dawkowaniu i kontroli objawów pozapiramidowych oraz sedacji.

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, migotania komór i nagłego zgonu sercowego. Do tego dochodzi nasilenie objawów pozapiramidowych, w tym ostrej dystonii i akatyzji, nadmierna sedacja, niedociśnienie ortostatyczne oraz większe ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego. Ryzyko arytmii rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobach serca i wrodzonym zespole długiego QT.

Mechanizm

Haloperydol oraz zyprazydon i sertindol blokują kanały potasowe hERG w mięśniu sercowym, co opóźnia repolaryzację komór i wydłuża odstęp QT. Przy jednoczesnym stosowaniu działania te sumują się zależnie od dawki i stężenia. Wszystkie leki obu grup blokują ponadto receptory dopaminowe D2, więc sumują się także działania pozapiramidowe, uspokajające, hipotensyjne i ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego. Istotna interakcja farmakokinetyczna nie jest typowa dla tej klasy.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed leczeniem i po zmianie dawki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość rytmu serca i ciśnienie tętnicze z pomiarem ortostatycznym
  • objawy pozapiramidowe – dystonia, akatyzja, parkinsonizm
  • objawy złośliwego zespołu neuroleptycznego – gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości
  • stopień sedacji

Kiedy ocena się zmienia

Dożylniedroga podania · butyrofenonyryzyko rośnieDożylne podanie haloperydolu daje wysokie stężenia szczytowe i najsilniej wydłuża QT, co dodatkowo zwiększa ryzyko torsade de pointes przy połączeniu z lekiem z tej klasy.
Domięśniowodroga podania · przeciwpsychotyczne pochodne indoluryzyko rośnieDomięśniowy zyprazydon stosowany w stanach pobudzenia szybko osiąga wysokie stężenia, a łączne doraźne podanie z haloperydolem znacznie zwiększa ryzyko arytmii.
Duże dawkidawka · butyrofenonyryzyko rośnieWpływ haloperydolu na QT zależy od dawki, więc większe dawki zwiększają ryzyko arytmii także w połączeniu z lurazydonem.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częstsze są choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wrażliwość na sedację oraz hipotensję, co zwiększa ryzyko powikłań każdej pary z tej klasy.
Zamiana sertindolu na haloperydolkolejność włączenia · przeciwpsychotyczne pochodne indoluinne zalecenieSertindol eliminuje się bardzo wolno, więc jego wpływ na QT utrzymuje się po odstawieniu i haloperydol należy wprowadzać dopiero po odpowiednim okresie wymywania i kontroli EKG.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneFenotiazyny alifatyczne (np. promazyna, lewomepromazyna, chloropromazyna)+ Przeciwpsychotyczne pochodne indolu (np. zyprazydon, sertindol) klasaFenotiazyny alifatycznej nie łączy się z przeciwpsychotyczną pochodną indolu wydłużającą odstęp QT, bo połączenie jest przeciwwskazane.Nie przyjmuj razem leku z grupy promazyny, lewomepromazyny lub chloropromazyny z zyprazydonem lub sertindolem bez wyraźnej decyzji lekarza i powiedz każdemu lekarzowi oraz farmaceucie o wszystkich lekach przeciwpsychotycznych i nasennych, które bierzesz.szybki (godziny)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj razem leku z grupy promazyny, lewomepromazyny lub chloropromazyny z zyprazydonem lub sertindolem bez wyraźnej decyzji lekarza i powiedz każdemu lekarzowi oraz farmaceucie o wszystkich lekach przeciwpsychotycznych i nasennych, które bierzesz.

Niektóre leki przeciwpsychotyczne, takie jak promazyna, lewomepromazyna czy chloropromazyna, przyjmowane razem z zyprazydonem lub sertindolem mogą groźnie zaburzyć rytm serca. Może to prowadzić do kołatania serca, omdleń, a w rzadkich przypadkach do zatrzymania krążenia. Oba rodzaje leków razem silniej usypiają i mogą powodować zawroty głowy oraz upadki przy wstawaniu. Lurazydon mniej wpływa na serce, ale z tymi lekami też nasila senność.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • omdlenie lub nagłe zasłabnięcie
  • silne zawroty głowy, zwłaszcza przy wstawaniu
  • nadmierna senność lub trudność z obudzeniem się
  • sztywność mięśni z gorączką i splątaniem
  • drżenie, mimowolne ruchy lub niepokój ruchowy
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Fenotiazyny alifatycznej nie łączy się z przeciwpsychotyczną pochodną indolu wydłużającą odstęp QT, bo połączenie jest przeciwwskazane. Dotyczy to promazyny, lewomepromazyny i chloropromazyny w skojarzeniu z zyprazydonem lub sertindolem, także gdy fenotiazyna jest podawana w małej dawce jako lek nasenny lub przeciwwymiotny. Przy zmianie leczenia z jednego leku na drugi należy uwzględnić czas eliminacji odstawianego leku i przed włączeniem kolejnego ocenić EKG oraz stężenie potasu i magnezu. Jeśli konieczne jest leczenie skojarzone, lepiej wybrać lurazydon, który w praktyce nie wydłuża QT, ale wtedy trzeba monitorować sedację, ciśnienie tętnicze i objawy pozapiramidowe. Do łagodzenia bezsenności lub pobudzenia u pacjenta leczonego zyprazydonem lub sertindolem nie należy dołączać fenotiazyny.

Skutek kliniczny

Główne zagrożenie to znaczne wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, omdleń i nagłej śmierci sercowej. Dodatkowo występuje nasilona senność, spadki ciśnienia przy pionizacji z ryzykiem upadków, nasilenie objawów pozapiramidowych i większe ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego. Ryzyko kardiologiczne dotyczy wszystkich fenotiazyn alifatycznych w połączeniu z zyprazydonem i sertindolem, a sertindol należy do leków przeciwpsychotycznych najsilniej wydłużających QT. Z lurazydonem skutki ograniczają się głównie do addycji działań ośrodkowych i hipotensyjnych.

Mechanizm

Fenotiazyny alifatyczne (promazyna, lewomepromazyna, chloropromazyna) oraz zyprazydon i sertindol blokują kanały potasowe hERG w mięśniu sercowym i wydłużają repolaryzację komór. Przy jednoczesnym stosowaniu działanie to się sumuje, a odstęp QT wydłuża się bardziej niż przy każdym leku osobno. Obie grupy działają ponadto antagonistycznie na receptory dopaminowe D2, alfa-1-adrenergiczne i histaminowe H1, co nasila sedację, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe i ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego. Interakcja nie wynika ze zmian stężeń leków, tylko z sumowania ich działania.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej
  • nasilenie sedacji i ryzyko upadków
  • objawy pozapiramidowe
  • objawy złośliwego zespołu neuroleptycznego (gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości)

Kiedy ocena się zmienia

Pozajelitowa (domięśniowa lub dożylna)droga podania · fenotiazyny alifatyczneryzyko rośniePozajelitowe podanie fenotiazyny, zwłaszcza chloropromazyny, szybko podnosi jej stężenie i nasila wydłużenie QT oraz niedociśnienie. Takiego podania nie należy łączyć z zyprazydonem lub sertindolem, a przy lurazydonie wymaga ono monitorowania ciśnienia i EKG.
Domięśniowadroga podania · przeciwpsychotyczne pochodne indoluryzyko rośnieDomięśniowy zyprazydon stosowany w stanach pobudzenia szybko osiąga duże stężenie i nie powinien być łączony z fenotiazyną podaną w tym samym epizodzie, także pozajelitowo.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe, niedociśnienie ortostatyczne i upadki, a u chorych z otępieniem leki przeciwpsychotyczne zwiększają ryzyko zgonu. Także połączenie z lurazydonem wymaga u nich szczególnej ostrożności.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneFluorochinolony (np. lewofloksacyna, cyprofloksacyna, norfloksacyna)+ Przeciwpsychotyczne pochodne indolu (np. zyprazydon, sertindol) klasaFluorochinolonu nie należy łączyć z przeciwpsychotyczną pochodną indolu bez wcześniejszej oceny ryzyka wydłużenia odstępu QT, a w przypadku zyprazydonu i sertindolu połączenie z lekami wydłużającymi QT jest przeciwwskazane w ChPL.Jeśli przyjmujesz lek przeciwpsychotyczny z tej grupy, a lekarz chce przepisać ci antybiotyk z grupy fluorochinolonów, powiedz mu o tym i nie łącz tych leków bez jego zgody.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek przeciwpsychotyczny z tej grupy, a lekarz chce przepisać ci antybiotyk z grupy fluorochinolonów, powiedz mu o tym i nie łącz tych leków bez jego zgody.

Niektóre antybiotyki z grupy fluorochinolonów, takie jak lewofloksacyna, cyprofloksacyna czy norfloksacyna, oraz niektóre leki przeciwpsychotyczne, takie jak zyprazydon i sertindol, mogą zaburzać pracę serca. Gdy przyjmujesz je razem, ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca wyraźnie rośnie. Lurazydon i delafloksacyna działają na serce słabiej, ale nadal warto powiedzieć lekarzowi o obu lekach.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • silna senność, niepokój ruchowy lub drżenie mięśni
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Fluorochinolonu nie należy łączyć z przeciwpsychotyczną pochodną indolu bez wcześniejszej oceny ryzyka wydłużenia odstępu QT, a w przypadku zyprazydonu i sertindolu połączenie z lekami wydłużającymi QT jest przeciwwskazane w ChPL. U pacjenta leczonego zyprazydonem lub sertindolem należy wybrać antybiotyk niewydłużający odstępu QT. Jeśli fluorochinolon jest niezbędny, rozważ czasowe odstawienie lub zamianę leku przeciwpsychotycznego w porozumieniu z psychiatrą, wykonaj EKG z oceną QTc przed leczeniem i w jego trakcie oraz wyrównaj niedobory potasu i magnezu. Dawkę lewofloksacyny, cyprofloksacyny i norfloksacyny dostosuj do czynności nerek. Delafloksacyna i lurazydon nie wydłużają istotnie odstępu QT, ale przy łączeniu lurazydonu z cyprofloksacyną należy rozważyć zmniejszenie dawki lurazydonu.

Skutek kliniczny

Połączenie fluorochinolonu wydłużającego QT z zyprazydonem lub sertindolem może prowadzić do znacznego wydłużenia odstępu QTc, częstoskurczu typu torsade de pointes, migotania komór, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie u osób starszych, kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub hipomagnezemią, bradykardią, chorobami serca, wrodzonym zespołem długiego QT oraz przy niewydolności nerek, gdy lewofloksacyna i inne fluorochinolony wydalane przez nerki kumulują się w organizmie.

Mechanizm

Fluorochinolony (lewofloksacyna, cyprofloksacyna, norfloksacyna) blokują kanały potasowe hERG w kardiomiocytach i wydłużają repolaryzację komór. Zyprazydon i sertindol działają tak samo, przy czym sertindol należy do leków przeciwpsychotycznych o najsilniejszym wpływie na odstęp QT. Ich jednoczesne stosowanie sumuje działanie na repolaryzację i zwiększa ryzyko wydłużenia QTc oraz częstoskurczu typu torsade de pointes. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i nie jest wspólna dla całej klasy, bo delafloksacyna i lurazydon nie wydłużają istotnie odstępu QT.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem fluorochinolonu i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • czynność nerek (eGFR) w celu dostosowania dawki fluorochinolonu
  • objawy zaburzeń rytmu: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia
  • przy lurazydonie z cyprofloksacyną: akatyzja, senność, objawy pozapiramidowe

Kiedy ocena się zmienia

Obniżony eGFReGFR · fluorochinolonyryzyko rośnieLewofloksacyna, cyprofloksacyna i norfloksacyna są wydalane głównie przez nerki i kumulują się przy niewydolności nerek, co nasila wydłużenie QT. Dawkę należy dostosować do eGFR.
Dożylniedroga podania · fluorochinolonyryzyko rośniePodanie dożylne fluorochinolonu, zwłaszcza w szybkim wlewie, daje wysokie stężenia szczytowe i silniej wpływa na repolaryzację. Wymaga monitorowania EKG.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i pogorszona czynność nerek, co zwiększa ryzyko torsade de pointes.

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.