Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Amiloryd / Amiloryd i lit

Amiloryd i lit

Jaki opis pokazać?

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz litu z lekiem złożonym zawierającym amiloryd – przeciwwskazanie dotyczy całego leku złożonego z hydrochlorotiazydem.

Nie zaczynaj przyjmować leku moczopędnego z amilorydem, jeśli bierzesz lit, i od razu porozmawiaj z lekarzem, jeśli dostałeś oba leki.

Połączenie przeciwwskazaneAmiloryd+ LitNie łącz litu z lekiem złożonym zawierającym amiloryd – przeciwwskazanie dotyczy całego leku złożonego z hydrochlorotiazydem.Nie zaczynaj przyjmować leku moczopędnego z amilorydem, jeśli bierzesz lit, i od razu porozmawiaj z lekarzem, jeśli dostałeś oba leki.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj przyjmować leku moczopędnego z amilorydem, jeśli bierzesz lit, i od razu porozmawiaj z lekarzem, jeśli dostałeś oba leki.

Lek moczopędny zawierający amiloryd sprawia, że nerki wolniej usuwają lit z organizmu. Lit może się wtedy gromadzić we krwi i spowodować zatrucie. Tych leków nie łączy się ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone drżenie rąk
  • biegunka, nudności lub wymioty
  • chwiejny chód lub trudności z utrzymaniem równowagi
  • niewyraźna mowa
  • splątanie lub nadmierna senność
  • silne pragnienie i oddawanie dużych ilości moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – wydalanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie łącz litu z lekiem złożonym zawierającym amiloryd – przeciwwskazanie dotyczy całego leku złożonego z hydrochlorotiazydem.[1][2] Jeśli pacjent leczony litem wymaga leczenia nadciśnienia lub obrzęków, wybierz lek spoza grupy diuretyków i uzgodnij zmianę z lekarzem prowadzącym leczenie litem. Gdy połączenie zostało już włączone, skontaktuj się z lekarzem w celu odstawienia leku moczopędnego i oznaczenia stężenia litu.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia litu w surowicy może wywołać objawy toksyczności, takie jak nudności, wymioty, biegunka, drżenie, ataksja, splątanie, senność i zaburzenia mowy.[3] Dodatkowe zaburzenia wodno-elektrolitowe i odwodnienie wywołane lekiem moczopędnym zwiększają ryzyko zatrucia litem.

Mechanizm

Amiloryd jako lek moczopędny zmniejsza nerkowy klirens litu, przez co rośnie stężenie litu w surowicy i ryzyko jego toksyczności.[3] Zmniejszenie klirensu i wzrost stężenia litu dotyczą całego leku złożonego amilorydu z hydrochlorotiazydem.[1][2] Lit ma wąski indeks terapeutyczny, dlatego nawet umiarkowane zmniejszenie jego wydalania może prowadzić do zatrucia.

Monitorować

  • stężenie litu w surowicy
  • kreatynina i eGFR
  • stężenie sodu i potasu w surowicy
  • objawy toksyczności litu (drżenie, ataksja, splątanie, biegunka, wymioty)
  • stan nawodnienia

Kiedy ocena się zmienia

Obniżony eGFReGFR · pacjentryzyko rośnieUpośledzona czynność nerek dodatkowo zmniejsza wydalanie litu i zwiększa ryzyko hiperkaliemii po amilorydzie, a ciężka niewydolność nerek jest przeciwwskazaniem do obu leków.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych częstsze są odwodnienie, gorsza czynność nerek i zaburzenia elektrolitowe, co nasila kumulację litu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tialorid 5 mg + 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tialorid-100066705/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tialorid mite 2,5 mg + 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tialorid-mite-100066711/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/

Alkohol przy tych lekach

Amiloryd a alkohol: brak opisu w bazie.

Niekorzystna interakcjaLita alkoholZaleca się unikanie alkoholu przez cały okres leczenia litem.Nie pij alkoholu w trakcie leczenia litem, a jeśli się to zdarzy, nie prowadź pojazdów i nie pomijaj kolejnej dawki leku.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Nie pij alkoholu w trakcie leczenia litem, a jeśli się to zdarzy, nie prowadź pojazdów i nie pomijaj kolejnej dawki leku.

Alkohol może nasilać działanie litu na układ nerwowy. Można mieć wolniejsze reakcje, gorszą koncentrację, większą senność i zawroty głowy. Po alkoholu łatwiej też o odwodnienie, a to może być niekorzystne przy leczeniu litem. Z tych powodów w trakcie leczenia lepiej alkoholu nie pić.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność lub zawroty głowy
  • drżenie rąk, chwiejny chód
  • bełkotliwa mowa lub splątanie
  • uporczywe wymioty lub biegunka
  • nasilone pragnienie i częste oddawanie moczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, pk_inne
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Zaleca się unikanie alkoholu przez cały okres leczenia litem. Jeśli pacjent mimo to pije alkohol, należy go pouczyć, by nie prowadził pojazdów, nie pił na czczo ani w stanie odwodnienia i nie pomijał dawek litu z powodu picia. Przy nasileniu drżeń, ataksji, zaburzeń mowy, splątania lub wymiotów i biegunki należy pilnie oznaczyć stężenie litu.

Skutek kliniczny

Alkohol w trakcie leczenia litem może nasilać zaburzenia psychomotoryczne, czyli opóźniać reakcje oraz pogarszać uwagę i koncentrację. Ma to szczególne znaczenie u osób kierujących pojazdami i obsługujących maszyny. Alkohol może też nasilać senność, zawroty głowy i chwiejność nastroju, co utrudnia ocenę, czy objawy pochodzą od litu, alkoholu, czy choroby podstawowej.

Mechanizm

Alkohol i lit działają na ośrodkowy układ nerwowy, więc ich efekty psychomotoryczne się sumują. Dodatkowo alkohol sprzyja odwodnieniu, a zmiany nawodnienia i bilansu sodu zmieniają wydalanie litu przez nerki. Dla litu o wąskim przedziale terapeutycznym nawet niewielkie wahania stężenia mają znaczenie, ale ten drugi mechanizm ma charakter teoretyczny.

Monitorować

  • objawy neurologiczne (drżenie, ataksja, zaburzenia mowy, splątanie)
  • stężenie litu w surowicy przy podejrzeniu toksyczności lub po epizodzie odwodnienia
  • nawodnienie i czynność nerek
  • stan psychiczny i przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania

Kiedy ocena się zmienia

Duża jednorazowa ilość lub picie w trybie epizodów upijania sięilość alkoholu · alkoholryzyko rośnieWiększa ilość alkoholu nasila zaburzenia psychomotoryczne i odwodnienie, co zwiększa ryzyko objawów neurotoksycznych oraz wahań stężenia litu. Przy takim wzorze picia należy rozważyć kontrolę stężenia litu i ocenę stanu klinicznego.
Osoby w podeszłym wiekuwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych wrażliwość na działanie ośrodkowe jest większa, a czynność nerek często obniżona, więc ryzyko zaburzeń równowagi, upadków i toksyczności litu jest większe. Zaleca się bezwzględne unikanie alkoholu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 565

Połączenie przeciwwskazaneAmiloryd+ KanagliflozynaNie łączy się amilorydu z kanagliflozyną, ponieważ lek złożony amilorydu z hydrochlorotiazydem jest przeciwwskazany w cukrzycy i nefropatii cukrzycowej.Nie odstawiaj żadnego leku sam, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zamieni lek z amilorydem na inny.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj żadnego leku sam, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zamieni lek z amilorydem na inny.

Lek z amilorydem nie jest przeznaczony dla osób z cukrzycą, a kanagliflozynę przyjmuje się właśnie z powodu cukrzycy. U osób z cukrzycą amiloryd łatwiej podnosi poziom potasu we krwi, co może być groźne dla serca. Kanagliflozyna dodatkowo zwiększa ilość oddawanego moczu, więc razem z lekiem moczopędnym łatwiej o odwodnienie i spadki ciśnienia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • osłabienie mięśni lub mrowienie
  • nierówne lub wolne bicie serca
  • zawroty głowy przy wstawaniu
  • silne pragnienie i suchość w ustach
  • znacznie mniej oddawanego moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łączy się amilorydu z kanagliflozyną, ponieważ lek złożony amilorydu z hydrochlorotiazydem jest przeciwwskazany w cukrzycy i nefropatii cukrzycowej[1][2]. U pacjenta leczonego kanagliflozyną należy zastąpić amiloryd innym lekiem po ocenie wskazania, stężenia potasu i czynności nerek. Kanagliflozyna nasila działanie diuretyków i zwiększa ryzyko odwodnienia i niedociśnienia, dlatego po każdej zmianie diuretyku trzeba ocenić stan nawodnienia i ciśnienie[3].

Skutek kliniczny

Możliwe odwodnienie, niedociśnienie, pogorszenie czynności nerek oraz hiperkaliemia u pacjenta z cukrzycą.

Mechanizm

Kanagliflozyna zwiększa wydalanie glukozy i sodu z moczem, co daje diurezę osmotyczną i nasila działanie diuretyków, w tym amilorydu[3]. Amiloryd zatrzymuje potas w organizmie, a u chorych na cukrzycę, zwłaszcza z nefropatią cukrzycową, ryzyko hiperkaliemii jest większe. Przeciwwskazanie w cukrzycy i nefropatii cukrzycowej dotyczy całego leku złożonego amilorydu z hydrochlorotiazydem, jedynego dostępnego w Polsce produktu z amilorydem[1][2].

Metabolizm i transportery

  • Kanagliflozyna: inhibitor BCRP[4], słaby inhibitor P-gp[4], substrat BCRP[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • kreatynina i eGFR
  • ciśnienie tętnicze, w tym ortostatyczne
  • objawy odwodnienia
  • stężenie sodu w surowicy

Bezpieczniejsze alternatywy

spironolaktoneplerenon

Kiedy ocena się zmienia

Kreatynina powyżej 130 µmol/leGFR · pacjentryzyko rośniePrzy stężeniu kreatyniny powyżej 130 µmol/l lub mocznika powyżej 10 mmol/l lek złożony z amilorydem jest przeciwwskazany, jeśli nie można często kontrolować elektrolitów i mocznika, a ryzyko hiperkaliemii i odwodnienia przy kanagliflozynie rośnie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tialorid 5 mg + 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tialorid-100066705/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tialorid mite 2,5 mg + 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tialorid-mite-100066711/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Invokana 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/invokana-100306753/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Invokana. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/invokana-100306753/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAmiloryd+ EplerenonNie łącz amilorydu z eplerenonem.Jeśli masz przepisane oba leki, nie przyjmuj ich razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem lub zapytaj farmaceutę, a do tego czasu nie odstawiaj samodzielnie żadnego leku na serce bez porady.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli masz przepisane oba leki, nie przyjmuj ich razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem lub zapytaj farmaceutę, a do tego czasu nie odstawiaj samodzielnie żadnego leku na serce bez porady.

Amiloryd i eplerenon to dwa leki moczopędne, które zatrzymują potas w organizmie. Przyjmowane razem mogą bardzo podnieść poziom potasu we krwi, co jest groźne dla serca. Tych leków nie łączy się ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • osłabienie lub ciężkość mięśni
  • mrowienie lub drętwienie rąk, nóg albo ust
  • kołatanie serca, nierówne lub bardzo wolne bicie serca
  • zawroty głowy, omdlenie
  • nudności, uczucie dużego zmęczenia
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz amilorydu z eplerenonem. Eplerenonu nie stosuje się u pacjentów otrzymujących inne leki moczopędne oszczędzające potas[1][2]. Gdy pacjent ma rozpocząć leczenie eplerenonem, należy odstawić lek złożony z amilorydem i w razie potrzeby kontynuować leczenie moczopędne lekiem, który nie oszczędza potasu, bo sam eplerenon przeciwdziała hipokaliemii. Gdy oba leki zostały już podane razem, należy pilnie oznaczyć stężenie potasu i kreatyniny oraz skontaktować się z lekarzem prowadzącym w sprawie odstawienia jednego z nich. Przed włączeniem eplerenonu stężenie potasu nie może przekraczać 5,0 mmol/l[1].

Skutek kliniczny

Połączenie jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka hiperkaliemii[1]. Leku złożonego amilorydu z hydrochlorotiazydem nie stosuje się u pacjentów leczonych innymi lekami oszczędzającymi potas, w tym eplerenonem – przeciwwskazanie dotyczy całego leku złożonego[3][4]. Ciężka hiperkaliemia może prowadzić do zaburzeń przewodzenia, groźnych arytmii i zatrzymania krążenia. Ryzyko jest największe u osób starszych, z upośledzoną czynnością nerek, z cukrzycą oraz u przyjmujących jednocześnie inhibitory ACE, sartany, NLPZ, trimetoprim, cyklosporynę, takrolimus lub preparaty potasu[1][3]. Może też dojść do nadmiernego obniżenia ciśnienia.

Mechanizm

Oba leki zmniejszają wydalanie potasu przez nerki, działając w kanaliku zbiorczym w dwóch punktach tego samego szlaku. Amiloryd bezpośrednio blokuje nabłonkowy kanał sodowy, a eplerenon blokuje receptor mineralokortykoidowy i w ten sposób zmniejsza zależną od aldosteronu reabsorpcję sodu i wydzielanie potasu. Ich działanie oszczędzające potas sumuje się. Eplerenon jest jednocześnie lekiem oszczędzającym potas, a inne leki moczopędne oszczędzające potas mogą dodatkowo nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe[1].

Metabolizm i transportery

  • Eplerenon: wrażliwy substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie kreatyniny i eGFR
  • stężenie sodu w surowicy
  • ciśnienie tętnicze, w tym ortostatyczne
  • EKG przy podejrzeniu hiperkaliemii

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Inspra 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/inspra-100162343/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nonpres 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nonpres-100287441/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tialorid 5 mg + 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tialorid-100066705/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tialorid mite 2,5 mg + 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tialorid-mite-100066711/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAmiloryd+ ErtugliflozynaAmilorydu w połączeniu z hydrochlorotiazydem nie stosuje się u pacjentów przyjmujących ertugliflozynę, ponieważ przeciwwskazaniem są cukrzyca i nefropatia cukrzycowa – dotyczy to całego leku złożonego.Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, żeby zmienił lek moczopędny.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, żeby zmienił lek moczopędny.

Lek moczopędny z amilorydem zwykle nie jest stosowany u osób z cukrzycą, bo może za bardzo podnieść poziom potasu we krwi. Ertugliflozyna to lek na cukrzycę, który dodatkowo zwiększa ilość oddawanego moczu. Razem mogą powodować odwodnienie, spadki ciśnienia i obciążać nerki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne pragnienie, suchość w ustach
  • zawroty głowy lub omdlenie przy wstawaniu
  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
  • osłabienie mięśni, mrowienie, uczucie ciężkich nóg
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Amilorydu w połączeniu z hydrochlorotiazydem nie stosuje się u pacjentów przyjmujących ertugliflozynę, ponieważ przeciwwskazaniem są cukrzyca i nefropatia cukrzycowa – dotyczy to całego leku złożonego.[1][2] Należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym w sprawie zamiany leku moczopędnego na lek dopuszczony u chorych na cukrzycę. Do czasu zmiany leczenia trzeba kontrolować stężenie potasu, kreatyniny i ciśnienie tętnicze oraz zwracać uwagę na objawy odwodnienia.[3]

Skutek kliniczny

Możliwe są odwodnienie, niedociśnienie tętnicze, w tym ortostatyczne, oraz pogorszenie czynności nerek. Na tym tle wzrasta ryzyko hiperkaliemii wywołanej przez amiloryd. Lek złożony z amilorydem może też wymagać zmiany dawkowania leków przeciwcukrzycowych – zapis dotyczy całego leku złożonego.[1]

Mechanizm

Ertugliflozyna działa w nerkach i zwiększa wydalanie glukozy i sodu z moczem. W ten sposób nasila działanie leków moczopędnych i zwiększa ryzyko odwodnienia oraz niedociśnienia tętniczego.[3] Amiloryd jest lekiem moczopędnym oszczędzającym potas. U chorych na cukrzycę, zwłaszcza z nefropatią cukrzycową lub pogorszoną czynnością nerek, łatwiej dochodzi u nich do hiperkaliemii. Dlatego cukrzyca i nefropatia cukrzycowa są przeciwwskazaniem do stosowania leku złożonego amilorydu z hydrochlorotiazydem – zapis dotyczy całego leku złożonego.[1][2] Ertugliflozynę stosuje się wyłącznie w cukrzycy typu 2, więc każdy pacjent przyjmujący ertugliflozynę ma stan, w którym amilorydu w tej postaci się nie stosuje.

Metabolizm i transportery

  • Ertugliflozyna: słaby inhibitor UGT1A1[4], substrat BCRP[4], substrat P-gp[4], substrat UGT2B7[4]

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie kreatyniny i mocznika w surowicy
  • stężenie sodu w surowicy
  • ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej
  • objawy odwodnienia
  • glikemia

Bezpieczniejsze alternatywy

spironolakton

Kiedy ocena się zmienia

Kreatynina powyżej 130 µmol/l lub mocznik powyżej 10 mmol/leGFR · pacjentryzyko rośniePrzy stężeniu kreatyniny powyżej 130 µmol/l lub mocznika powyżej 10 mmol/l lek złożony z amilorydem jest przeciwwskazany, gdy nie można często i starannie kontrolować elektrolitów i mocznika – dotyczy to całego leku złożonego. Ryzyko hiperkaliemii jest wtedy szczególnie duże.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tialorid 5 mg + 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tialorid-100066705/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tialorid mite 2,5 mg + 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tialorid-mite-100066711/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Steglatro 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/steglatro-100405521/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Steglatro. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/steglatro-100405521/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAmiloryd+ FinerenonNie łącz amilorydu z finerenonem.Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje, który lek odstawić – nie przerywaj leczenia samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje, który lek odstawić – nie przerywaj leczenia samodzielnie.

Oba leki sprawiają, że nerki zatrzymują więcej potasu w organizmie. Przyjmowane razem mogą podnieść poziom potasu we krwi do niebezpiecznych wartości, co może zaburzyć pracę serca. Tych leków nie stosuje się razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • osłabienie lub uczucie ciężkości mięśni
  • mrowienie lub drętwienie rąk, nóg albo wokół ust
  • nierówne, kołatające lub bardzo wolne bicie serca
  • nudności
  • zawroty głowy lub omdlenie przy wstawaniu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz amilorydu z finerenonem. Amiloryd w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem jest przeciwwskazany u osób leczonych innymi lekami oszczędzającymi potas[1][2], a finerenonu nie stosuje się jednocześnie z diuretykami oszczędzającymi potas[3]. Jeśli pacjent wymaga finerenonu, amiloryd należy odstawić i w razie potrzeby leczenia moczopędnego zastąpić go diuretykiem nieoszczędzającym potasu. Przed rozpoczęciem finerenonu po odstawieniu amilorydu należy skontrolować stężenie potasu i kreatyniny w surowicy.

Skutek kliniczny

Ryzyko hiperkaliemii, która może być ciężka i prowadzić do zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza u osób z przewlekłą chorobą nerek, dla których finerenon jest przeznaczony. Możliwe także nasilone obniżenie ciśnienia tętniczego.

Mechanizm

Oba leki zmniejszają wydalanie potasu przez nerki w kanaliku zbiorczym, każdy w inny sposób. Amiloryd bezpośrednio blokuje nabłonkowy kanał sodowy, a finerenon jako niesteroidowy antagonista receptora mineralokortykoidowego hamuje zależną od aldosteronu wymianę sodu na potas. Skutki obu działań sumują się i prowadzą do zatrzymywania potasu w organizmie. Dodatkowo oba leki obniżają ciśnienie tętnicze, co zwiększa ryzyko niedociśnienia.

Metabolizm i transportery

  • Finerenon: słaby inhibitor CYP2C8[4], słaby inhibitor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie kreatyniny i eGFR
  • ciśnienie tętnicze

Bezpieczniejsze alternatywy

hydrochlorotiazyd (bez amilorydu)indapamidchlortalidonfurosemidtorasemid

Kiedy ocena się zmienia

Obniżony eGFR (przewlekła choroba nerek)eGFR · pacjentryzyko rośnieUpośledzona czynność nerek dodatkowo ogranicza wydalanie potasu i nasila ryzyko ciężkiej hiperkaliemii. Lek złożony amilorydu z hydrochlorotiazydem jako całość jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności nerek oraz przy stężeniu kreatyniny powyżej 130 µmol/l, gdy nie można często monitorować elektrolitów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tialorid 5 mg + 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tialorid-100066705/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tialorid mite 2,5 mg + 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tialorid-mite-100066711/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kerendia 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kerendia-100465400/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kerendia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kerendia-100465400/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAmiloryd+ Aminokwasy i elektrolityAmilorydu nie łączy się z preparatami dostarczającymi potas – przeciwwskazanie dotyczy całego leku złożonego amiloryd z hydrochlorotiazydem, a wynika z działania amilorydu.Jeśli masz dostać kroplówkę odżywczą, powiedz lekarzowi, że przyjmujesz lek z amilorydem, i nie odstawiaj go samodzielnie bez decyzji lekarza.opóźniony (dni)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli masz dostać kroplówkę odżywczą, powiedz lekarzowi, że przyjmujesz lek z amilorydem, i nie odstawiaj go samodzielnie bez decyzji lekarza.

Amiloryd sprawia, że organizm zatrzymuje potas. Kroplówka odżywcza z aminokwasami i elektrolitami również dostarcza potas. Razem mogą doprowadzić do zbyt wysokiego poziomu potasu we krwi, co jest groźne dla serca. Dlatego tych leków zwykle się nie łączy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • osłabienie mięśni
  • mrowienie lub drętwienie rąk, stóp albo ust
  • silne zmęczenie
  • nudności
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Amilorydu nie łączy się z preparatami dostarczającymi potas – przeciwwskazanie dotyczy całego leku złożonego amiloryd z hydrochlorotiazydem, a wynika z działania amilorydu[1][2]. Wyjątkiem jest ciężka i oporna hipokaliemia, w której takie leczenie prowadzi się pod kontrolą stężenia potasu[1]. Roztwory zawierające potas podaje się ostrożnie pacjentom przyjmującym amiloryd[3]. Przed rozpoczęciem żywienia pozajelitowego z elektrolitami należy rozważyć odstawienie amilorydu albo wybór roztworu aminokwasów bez elektrolitów z indywidualnie dobraną podażą potasu.

Skutek kliniczny

Hiperkaliemia, która może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, osłabienia mięśni i w skrajnych przypadkach do zatrzymania krążenia. Ryzyko rośnie przy upośledzonej czynności nerek, u osób starszych oraz przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, sartanów, NLPZ, cyklosporyny lub takrolimusu.

Mechanizm

Amiloryd zmniejsza wydalanie potasu przez nerki, a roztwór aminokwasów z elektrolitami dostarcza potas dożylnie. Oba działania sumują się i zwiększają stężenie potasu w surowicy.

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie kreatyniny i mocznika
  • EKG przy podwyższonym potasie
  • bilans płynów

Bezpieczniejsze alternatywy

aminokwasy bez elektrolitów z indywidualnie dobraną podażą potasufurosemidtorasemid

Kiedy ocena się zmienia

Kreatynina 130 µmol/l lub mocznik 10 mmol/leGFR · pacjentryzyko rośniePrzy kreatyninie powyżej 130 µmol/l lub mocznikem powyżej 10 mmol/l amiloryd jest przeciwwskazany, jeśli nie można często i starannie monitorować elektrolitów i mocznika. Ryzyko hiperkaliemii przy dodatkowej podaży potasu jest wtedy szczególnie duże.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tialorid 5 mg + 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tialorid-100066705/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tialorid mite 2,5 mg + 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tialorid-mite-100066711/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nutriflex Peri -, dwa roztwory do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nutriflex-peri-100091867/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAmiodaron+ LitAmiodaronu nie łączy się z litem.Nie odstawiaj żadnego z tych leków na własną rękę, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje o zmianie leczenia.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj żadnego z tych leków na własną rękę, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje o zmianie leczenia.

Amiodaron i lit razem mogą wywołać groźne zaburzenia rytmu serca. Oba leki mogą też osłabiać pracę tarczycy, a razem to działanie jest silniejsze. Amiodaron działa w organizmie jeszcze przez kilka miesięcy po odstawieniu, więc ryzyko nie znika od razu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy, omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duża senność, marznięcie, przybieranie na wadze, suchość skóry
  • drżenie rąk, splątanie, chwiejny chód
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Amiodaronu nie łączy się z litem.[1][2] Przy konieczności leczenia przeciwarytmicznego u pacjenta przyjmującego lit decyzję o zmianie normotymiku lub leku przeciwarytmicznego podejmują wspólnie kardiolog i psychiatra. Litu nie odstawia się nagle bez nadzoru lekarza. Przed włączeniem litu po zakończonym leczeniu amiodaronem trzeba uwzględnić, że amiodaron działa jeszcze przez kilka miesięcy.[1] Jeśli połączenia nie da się czasowo uniknąć, potrzebne są kontrola EKG z oceną QTc, wyrównanie potasu i magnezu oraz kontrola TSH i stężenia litu.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i groźnych komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes, które mogą prowadzić do omdlenia lub nagłego zgonu.[1] Dodatkowo rośnie ryzyko niedoczynności tarczycy, która może się rozwijać stopniowo przez tygodnie lub miesiące.

Mechanizm

Amiodaronu nie łączy się z lekami mogącymi wywołać częstoskurcz typu torsade de pointes, a do tej grupy należą preparaty litu.[1][2] Oba leki wydłużają repolaryzację komór, więc ich działanie na odstęp QT się sumuje. Ryzyko działania proarytmicznego amiodaronu dodatkowo zwiększają zaburzenia elektrolitowe.[1] Drugim punktem styku jest tarczyca – jedna tabletka amiodaronu 200 mg zawiera 75 mg jodu[2], a lit nasila hamujące czynność tarczycy działanie dużych dawek jodu.[3] Amiodaron i jego metabolit mają bardzo długi okres półtrwania, dlatego interakcje mogą występować jeszcze kilka miesięcy po jego odstawieniu.[1]

Metabolizm i transportery

  • Amiodaron: inhibitor CYP1A2[4], inhibitor CYP2B6[4], inhibitor CYP2C19[4], inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP2C9[5], słaby inhibitor CYP2D6[5], słaby inhibitor CYP3A4[5], inhibitor OCT2[4], inhibitor P-gp[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • TSH
  • stężenie litu w surowicy

Bezpieczniejsze alternatywy

kwas walproinowylamotrygina

Kiedy ocena się zmienia

Lit włączany w ciągu kilku miesięcy po odstawieniu amiodaronukolejność włączenia · amiodaroninne zalecenieZ powodu długiego okresu półtrwania amiodaronu interakcje mogą występować nawet po kilku miesiącach od zakończenia leczenia, dlatego przy włączaniu litu w tym okresie potrzebna jest kontrola EKG, elektrolitów i TSH.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone 200 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Opacorden 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/opacorden-100049552/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cordarone. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cordarone-100015850/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneChlortalidon+ LitChlortalidonu nie łączy się z litem.Nie zaczynaj chlortalidonu, jeśli bierzesz lit, i skontaktuj się z lekarzem prowadzącym przed jakąkolwiek zmianą leków – nie odstawiaj litu samodzielnie.opóźniony (dni)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj chlortalidonu, jeśli bierzesz lit, i skontaktuj się z lekarzem prowadzącym przed jakąkolwiek zmianą leków – nie odstawiaj litu samodzielnie.

Lek moczopędny chlortalidon sprawia, że organizm wolniej pozbywa się litu. Lit może się wtedy gromadzić we krwi i spowodować zatrucie. Zatrucie litem może uszkadzać układ nerwowy i serce. Tych leków zwykle się razem nie stosuje.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilone drżenie rąk
  • biegunka, nudności lub wymioty
  • senność lub splątanie
  • chwiejny chód i zaburzenia równowagi
  • niewyraźna mowa
  • osłabienie lub skurcze mięśni
  • silne pragnienie i suchość w ustach
  • kołatanie serca
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – wydalanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Chlortalidonu nie łączy się z litem[1]. Jeśli lek moczopędny jest nieunikniony, konieczna jest bardzo dokładna kontrola stężenia litu we krwi i dostosowanie jego dawki[2]. Kontrolę stężenia litu należy wykonać po włączeniu, zmianie dawki i odstawieniu chlortalidonu, a także regularnie oznaczać sód, potas i wapń w surowicy[2]. Przy wyborze innego leku przeciwnadciśnieniowego trzeba pamiętać, że inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II również podwyższają stężenie litu[3].

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia litu może wywołać jego toksyczność, przede wszystkim kardio- i neurotoksyczność[2]. Objawy neurotoksyczności to drżenie, ataksja, hipertonia, mimowolne skurcze mięśni, hiperrefleksja, zaburzenia mowy, splątanie, senność i oczopląs[3]. Dodatkowo hipokaliemia i hiponatremia wywołane chlortalidonem zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu serca i dalszego zatrzymywania litu[2].

Mechanizm

Chlortalidon zmniejsza wydalanie litu przez nerki, co prowadzi do wzrostu jego stężenia w surowicy[2]. Utrata sodu i wody wywołana diuretykiem tiazydopodobnym nasila zwrotne wchłanianie litu w kanalikach nerkowych, bo nerka traktuje lit podobnie jak sód. Leki moczopędne, zwłaszcza tiazydowe, podwyższają stężenie litu w stanie stacjonarnym[3]. U pacjentów z wielomoczem wywołanym przez lit leki moczopędne mogą działać paradoksalnie antydiuretycznie[2].

Monitorować

  • stężenie litu w surowicy
  • sód i potas w surowicy
  • wapń w surowicy
  • kreatynina i eGFR
  • objawy toksyczności litu (drżenie, ataksja, splątanie, senność, zaburzenia mowy)
  • stan nawodnienia
  • EKG przy hipokaliemii lub objawach kardiologicznych

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób w podeszłym wieku zaburzenia elektrolitowe po tiazydach są częstsze, a ryzyko kumulacji litu większe.
eGFR ≤ 30pacjentinterakcja nie dotyczyPrzy klirensie kreatyniny poniżej 30 mL/min chlortalidon jest przeciwwskazany, a ciężka niewydolność nerek jest przeciwwskazaniem do litu.
Chlortalidon dołączony do ustabilizowanej dawki litukolejność włączenia · chlortalidoninne zalecenieDołączenie chlortalidonu do ustalonej dawki litu podnosi litemię, a jego odstawienie może ją obniżyć – po każdej zmianie trzeba oznaczyć stężenie litu i dostosować dawkę.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hygroton 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hygroton-100030044/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Uldiulan 12,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/uldiulan-100438041/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDifenhydramina+ LitNie wydawaj difenhydraminy pacjentowi leczonemu litem.Nie bierz difenhydraminy, a w razie bezsenności lub alergii zapytaj farmaceutę albo lekarza o bezpieczniejszy lek.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie bierz difenhydraminy, a w razie bezsenności lub alergii zapytaj farmaceutę albo lekarza o bezpieczniejszy lek.

Difenhydraminy nie łącz z litem. Oba leki mogą wpływać na rytm serca, a razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Mogą też nasilać senność, splątanie i chwiejność, co sprzyja upadkom. Kłopoty ze snem przy leczeniu litem omów z lekarzem, bo mogą wymagać innego leczenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zasłabnięcie lub omdlenie
  • bardzo wolne tętno
  • silna senność lub splątanie
  • nasilone drżenie rąk
  • chwiejny chód lub niewyraźna mowa
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie wydawaj difenhydraminy pacjentowi leczonemu litem. Difenhydraminy nie stosuje się z lekami wydłużającymi odstęp QT ani przy znamiennej bradykardii lub zaburzeniach elektrolitowych[1][2][3]. W bezsenności skieruj pacjenta do lekarza prowadzącego leczenie litem, bo bezsenność może być objawem nawrotu choroby afektywnej. W objawach alergii zaproponuj lek przeciwhistaminowy o minimalnym wpływie na QT i niewielkim działaniu uspokajającym. Jeśli pacjent już przyjął difenhydraminę i ma kołatanie serca, omdlenie, nasilone splątanie lub drżenie, wymaga pilnej oceny lekarskiej z EKG i oznaczeniem stężenia litu.

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest wydłużenie odstępu QT z ryzykiem częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, większym przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, chorobie serca oraz przy stężeniu litu powyżej zakresu terapeutycznego. Możliwe jest też nasilenie senności, splątania i zaburzeń równowagi z ryzykiem upadków, zwłaszcza u osób starszych. Uspokojenie i objawy cholinolityczne po difenhydraminie mogą utrudnić rozpoznanie wczesnych objawów zatrucia litem.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działania na przewodzenie w sercu sumują się. Difenhydraminy nie łączy się z lekami, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT lub wywołują częstoskurcz typu torsade de pointes[1][2][3]. Lit może ponadto powodować bradykardię i zaburzenia czynności węzła zatokowego, a znamienna bradykardia sama w sobie wyklucza stosowanie difenhydraminy[1]. Dodatkowo difenhydramina hamuje ośrodkowy układ nerwowy i działa cholinolitycznie[1], a lit przy nasilonej neurotoksyczności wywołuje senność, splątanie, ataksję i zaburzenia mowy[4]. Difenhydramina nie zmienia wydalania litu przez nerki.

Metabolizm i transportery

  • Difenhydramina: inhibitor CYP2D6[5], substrat CYP2D6[5]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • stężenie litu w surowicy
  • objawy neurotoksyczności litu (drżenie, ataksja, splątanie, senność)
  • częstość rytmu serca

Bezpieczniejsze alternatywy

bilastynafeksofenadynacetyryzyna

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieOsoby starsze są bardziej podatne na działanie cholinolityczne difenhydraminy, a u pacjentów z dezorientacją należy jej unikać. U tych pacjentów częściej występują też zaburzenia elektrolitowe i choroby serca zwiększające ryzyko wydłużenia QT oraz pogorszenie czynności nerek sprzyjające kumulacji litu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nodisen 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nodisen-100391150/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Luminastil 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/luminastil-100415560/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego SENOLEK 50 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/senolek-100465078/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lithium Carbonicum GSK 250 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lithium-carbonicum-gsk-100039430/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nodisen. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nodisen-100391150/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.