Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Benazepryl / Benazepryl i cytrynian sodu

Benazepryl i cytrynian sodu

Jaki opis pokazać?

Interakcja nieistotna klinicznie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek i bez dodatkowego monitorowania wynikającego z interakcji.

Nie musisz nic zmieniać – stosuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza.

Interakcja nieistotna klinicznieBenazepryl+ Cytrynian soduPołączenie można stosować bez zmiany dawek i bez dodatkowego monitorowania wynikającego z interakcji.Nie musisz nic zmieniać – stosuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Nie musisz nic zmieniać – stosuj oba leki zgodnie z zaleceniami lekarza.

Cytrynian sodu i benazepryl nie wpływają na siebie nawzajem w istotny sposób. Cytrynian sodu we wlewie podaje się w szpitalu podczas oczyszczania krwi, a personel i tak regularnie kontroluje wtedy wyniki badań. Możesz bezpiecznie stosować oba leki tak, jak zalecił lekarz.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek i bez dodatkowego monitorowania wynikającego z interakcji. Kontrolę stężenia wapnia zjonizowanego, sodu i gazometrii prowadzi się zgodnie ze standardem antykoagulacji cytrynianowej, niezależnie od benazeprylu.

Skutek kliniczny

Nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków jednoczesnego stosowania. Zaburzenia wapnia, sodu i równowagi kwasowo-zasadowej w czasie antykoagulacji cytrynianowej wynikają z samego cytrynianu, a nie z dołączenia benazeprylu[1].

Mechanizm

Nie ma znanego mechanizmu interakcji między cytrynianem sodu a benazeprylem. Cytrynian sodu podawany we wlewie do obwodu pozaustrojowego wiąże wapń i jest metabolizowany do wodorowęglanu. Jego interakcje dotyczą produktów zawierających wapń, sód, wodorowęglan lub cytrynian[1]. Benazepryl wchodzi w istotne interakcje głównie z lekami obniżającymi ciśnienie, lekami zwiększającymi stężenie potasu, litem i niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi[2]. Cytrynian sodu nie należy do żadnej z tych grup i nie wpływa na wchłanianie ani wydalanie benazeprylu w sposób istotny klinicznie. Teoretycznie dodatkowy ładunek sodu mógłby nieznacznie osłabiać działanie hipotensyjne, ale nie ma na to potwierdzenia klinicznego.

Kiedy ocena się zmienia

Preparat doustny zawierający także cytrynian potasupostać · cytrynian soduryzyko rośnieSkładnik potasowy preparatu łącznie z benazeprylem może prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Takiego skojarzenia się nie zaleca, a jeśli jest konieczne, należy często kontrolować stężenie potasu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cifoban 136 mmol/l, roztwór do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cifoban-100433687/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lotensin 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lotensin-100039810/

Alkohol przy tych lekach

Niekorzystna interakcjaBenazepryla alkoholDoradź ograniczenie alkoholu do niewielkich, okazjonalnych ilości i odradź picie większych ilości oraz picie na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki benazeprylu.Pij alkohol najwyżej okazjonalnie i w małej ilości, wstawaj powoli, a przez pierwsze dni leczenia i po zmianie dawki nie pij wcale.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Pij alkohol najwyżej okazjonalnie i w małej ilości, wstawaj powoli, a przez pierwsze dni leczenia i po zmianie dawki nie pij wcale.

Ten lek obniża ciśnienie krwi, a alkohol robi to samo, więc razem mogą obniżyć je za bardzo. Możesz wtedy poczuć zawroty głowy, osłabienie, a nawet zemdleć, szczególnie gdy szybko wstajesz. Gdy pijesz alkohol często i w większych ilościach, ciśnienie z czasem rośnie i lek działa gorzej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy, zwłaszcza po wstaniu
  • uczucie osłabienia lub mroczki przed oczami
  • omdlenie lub upadek
  • bardzo niskie ciśnienie na domowym ciśnieniomierzu
  • wymioty lub biegunka po alkoholu, które mogą odwodnić
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PD – antagonizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Doradź ograniczenie alkoholu do niewielkich, okazjonalnych ilości i odradź picie większych ilości oraz picie na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki benazeprylu. Pacjent powinien unikać gwałtownego wstawania po alkoholu, dbać o nawodnienie i nie prowadzić pojazdów, jeśli odczuwa zawroty głowy. Przy regularnym piciu większych ilości alkoholu i złej kontroli ciśnienia warto skierować pacjenta do lekarza w celu oceny leczenia i rozmowy o ograniczeniu picia.

Skutek kliniczny

Najczęstszym skutkiem są zawroty głowy, osłabienie i niedociśnienie ortostatyczne z ryzykiem omdlenia i upadku. ChPL benazeprylu wskazuje, że nasila się zarówno działanie hipotensyjne leku, jak i działanie alkoholu.[1] Ryzyko jest największe na początku leczenia, po zwiększeniu dawki, przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych lub innych leków obniżających ciśnienie, przy odwodnieniu oraz u osób starszych. Regularne picie większych ilości alkoholu utrudnia uzyskanie docelowych wartości ciśnienia.

Mechanizm

Benazepryl i alkohol sumują działanie obniżające ciśnienie tętnicze, co sprzyja niedociśnieniu, zwłaszcza ortostatycznemu. ChPL benazeprylu w punkcie 4.5 wymienia alkohol i opisuje „nasilenie działania hipotensyjnego i działania alkoholu”, nie podaje jednak konkretnego zalecenia postępowania.[1] Etanol jednorazowo rozszerza naczynia obwodowe i działa moczopędnie, a benazepryl przez hamowanie konwertazy angiotensyny zmniejsza wytwarzanie angiotensyny II i osłabia odruchowy skurcz naczyń, więc organizm gorzej kompensuje spadek ciśnienia. Wymioty lub biegunka po alkoholu powodują odwodnienie, które dodatkowo nasila niedociśnienie i może pogorszyć czynność nerek u osoby leczonej inhibitorem ACE. Przewlekłe picie większych ilości alkoholu działa odwrotnie, ponieważ podnosi ciśnienie tętnicze i osłabia skuteczność leczenia przeciwnadciśnieniowego.

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej
  • objawy niedociśnienia ortostatycznego (zawroty głowy, omdlenia)
  • kontrola ciśnienia u osób regularnie pijących alkohol
  • czynność nerek i stężenie potasu przy odwodnieniu

Kiedy ocena się zmienia

Duża ilość alkoholu jednorazowo (upojenie)ilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieJednorazowe spożycie dużej ilości alkoholu znacznie zwiększa ryzyko ciężkiego niedociśnienia, omdlenia i urazów, a wymioty sprzyjają odwodnieniu i pogorszeniu czynności nerek.
Regularne picie większych ilościilość alkoholu · pacjentinne zaleceniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu podnosi ciśnienie tętnicze i osłabia działanie benazeprylu, dlatego należy ocenić kontrolę ciśnienia i zaproponować ograniczenie picia lub konsultację lekarską.
Początek leczenia lub zwiększenie dawkiczas leczenia · alkoholryzyko rośnieNa początku terapii i po zwiększeniu dawki benazeprylu ryzyko objawowego niedociśnienia jest największe, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących leki moczopędne, dlatego w tym okresie należy doradzić niespożywanie alkoholu.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych niedociśnienie ortostatyczne po alkoholu częściej prowadzi do upadków i złamań, a odwodnienie łatwiej pogarsza czynność nerek.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lotensin 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lotensin-100039810/

Pełny opis tej pary

Cytrynian sodu a alkohol: brak opisu w bazie.

Inne interakcje tych leków 85

Połączenie przeciwwskazaneInhibitory konwertazy (np. ramipryl, peryndopryl, lizynopryl)+ Inhibitory reniny (np. aliskiren) klasaNie należy łączyć inhibitora konwertazy z aliskirenem, a u chorych na cukrzycę lub z eGFR poniżej 60 ml/min/1,73 m² połączenie to jest przeciwwskazane w ChPL.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów konwertazy razem z aliskirenem, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zmieni leczenie.opóźniony (dni)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów konwertazy razem z aliskirenem, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zmieni leczenie.

Leki z grupy inhibitorów konwertazy, np. ramipryl, peryndopryl czy enalapryl, oraz aliskiren obniżają ciśnienie, działając na ten sam układ w organizmie. Przyjmowane razem mogą zbyt mocno obniżyć ciśnienie, podnieść poziom potasu we krwi i zaszkodzić nerkom. U osób z cukrzycą lub chorymi nerkami takie połączenie jest zakazane, a u innych osób też nie jest zalecane. Dotyczy to wszystkich leków z tej grupy, nie tylko wymienionych przykładów.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy lub omdlenie, zwłaszcza przy wstawaniu
  • wyraźne osłabienie mięśni lub mrowienie
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
  • obrzęki nóg lub nagły przyrost masy ciała
  • nudności i duża senność
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Nie należy łączyć inhibitora konwertazy z aliskirenem, a u chorych na cukrzycę lub z eGFR poniżej 60 ml/min/1,73 m² połączenie to jest przeciwwskazane w ChPL. Interakcja dotyczy wszystkich inhibitorów konwertazy, w tym ramiprylu, peryndoprylu, enalaprylu, lizynoprylu, a także cylazaprylu, imidaprylu i zofenoprylu, dla których nie ma osobnych danych. Jeśli pacjent otrzymuje oba leki, należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym w celu odstawienia jednego z nich i zastąpienia go lekiem przeciwnadciśnieniowym działającym poza układem renina–angiotensyna–aldosteron. Nie należy też zamieniać inhibitora konwertazy na sartan, ponieważ połączenie sartanu z aliskirenem niesie to samo ryzyko. Jeśli w wyjątkowej sytuacji poza przeciwwskazaniami lekarz utrzymuje połączenie pod nadzorem specjalisty, konieczna jest ścisła kontrola potasu, kreatyniny i ciśnienia tętniczego.

Skutek kliniczny

Podwójna blokada układu renina–angiotensyna–aldosteron zwiększa ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia, w tym objawowego, oraz ostrego uszkodzenia nerek i pogorszenia ich czynności. W dużym badaniu klinicznym u chorych na cukrzycę typu 2 dodanie aliskirenu do leczenia inhibitorem konwertazy lub sartanem nie przyniosło korzyści sercowo-naczyniowych ani nerkowych, a zwiększyło częstość działań niepożądanych, w tym udaru, co doprowadziło do przerwania badania. Ryzyko jest największe u chorych na cukrzycę, z przewlekłą chorobą nerek, niewydolnością serca, odwodnieniem oraz przyjmujących inne leki podnoszące stężenie potasu.

Mechanizm

Inhibitory konwertazy i aliskiren hamują ten sam układ renina–angiotensyna–aldosteron w dwóch różnych miejscach, co prowadzi do podwójnej blokady tego układu. Aliskiren hamuje reninę i ogranicza powstawanie angiotensyny I, a inhibitory konwertazy blokują jej przekształcanie w angiotensynę II. Skutkiem jest nasilone zmniejszenie wydzielania aldosteronu, co ogranicza wydalanie potasu, oraz osłabienie autoregulacji przepływu kłębuszkowego w nerkach. Jest to efekt farmakodynamiczny wspólny dla wszystkich inhibitorów konwertazy, niezależny od ich budowy, farmakokinetyki i sposobu wydalania, dlatego brak części par w bazie oznacza brak danych, a nie inne zachowanie leku.

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • kreatynina i eGFR
  • ciśnienie tętnicze, w tym w pozycji stojącej
  • objawy odwodnienia i niedociśnienia
  • jednoczesne stosowanie innych leków podnoszących potas, np. spironolaktonu, eplerenonu, amilorydu, trimetoprimu, suplementów potasu i zamienników soli kuchennej

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaAntagoniści aldosteronu (np. eplerenon, spironolakton, kanrenon)+ Inhibitory konwertazy (np. ramipryl, peryndopryl, lizynopryl) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu antagonisty aldosteronu i inhibitora konwertazy należy przed włączeniem drugiego leku ocenić stężenie potasu i eGFR, a następnie regularnie je kontrolować, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia i po każdej zmianie dawki.Jeśli bierzesz razem lek z grupy antagonistów aldosteronu (np. spironolakton) i inhibitor konwertazy (np. ramipryl), nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, regularnie badaj potas i kreatyninę we krwi i nie stosuj bez zgody lekarza suplementów potasu, soli z obniżoną zawartością sodu ani leków przeciwbólowych typu ibuprofen.opóźniony (dni)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Jeśli bierzesz razem lek z grupy antagonistów aldosteronu (np. spironolakton) i inhibitor konwertazy (np. ramipryl), nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, regularnie badaj potas i kreatyninę we krwi i nie stosuj bez zgody lekarza suplementów potasu, soli z obniżoną zawartością sodu ani leków przeciwbólowych typu ibuprofen.

Leki z grupy antagonistów aldosteronu, takie jak spironolakton czy eplerenon, oraz leki na nadciśnienie i serce z grupy inhibitorów konwertazy, takie jak ramipryl, peryndopryl czy enalapryl, zatrzymują potas w organizmie. Gdy bierzesz je razem, potasu może być we krwi za dużo, a to może zaburzyć pracę serca i nerek. Lekarze często łączą te leki celowo, bo razem dobrze chronią serce, dlatego ważne są regularne badania krwi, a nie odstawianie leków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • osłabienie lub uczucie ciężkości mięśni, zwłaszcza nóg
  • mrowienie lub drętwienie rąk, stóp albo wokół ust
  • kołatanie serca, nierówne lub wyraźnie wolne bicie serca
  • zawroty głowy, omdlenie lub uczucie słabości przy wstawaniu
  • wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu albo obrzęki
  • nudności, wymioty lub biegunka trwające dłużej niż dobę
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu antagonisty aldosteronu i inhibitora konwertazy należy przed włączeniem drugiego leku ocenić stężenie potasu i eGFR, a następnie regularnie je kontrolować, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia i po każdej zmianie dawki. Połączenie stosuje się tylko przy wyraźnym wskazaniu, takim jak niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutową, stan po zawale z dysfunkcją lewej komory lub cukrzycowa choroba nerek w przypadku finerenonu. Nie należy włączać antagonisty aldosteronu przy podwyższonym wyjściowo stężeniu potasu ani przy ciężkiej niewydolności nerek[1]. Należy unikać dołączania trzeciego leku hamującego układ renina–angiotensyna–aldosteron (sartanu, aliskirenu), a skojarzenie eplerenonu z inhibitorem konwertazy i sartanem jednocześnie jest przeciwwskazane w ChPL. Należy odstawić suplementy potasu i zamienniki soli z potasem oraz unikać NLPZ, trimetoprimu i innych diuretyków oszczędzających potas (amiloryd, triamteren). Spironolakton i eplerenon zaleca się stosować w najmniejszej skutecznej dawce. Przy wzroście stężenia potasu lub pogorszeniu czynności nerek należy zmniejszyć dawkę albo wstrzymać antagonistę aldosteronu, a w razie ciężkiej hiperkaliemii odstawić oba leki i wdrożyć leczenie doraźne. Pacjenta należy pouczyć o czasowym wstrzymaniu leków w razie wymiotów, biegunki lub odwodnienia.

Skutek kliniczny

Główne zagrożenie to hiperkaliemia, która w ciężkiej postaci może wywołać groźne zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardię, bloki przewodzenia i zatrzymanie krążenia[2]. Możliwe są też pogorszenie czynności nerek z wzrostem stężenia kreatyniny oraz nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego. Ryzyko rośnie przy przewlekłej chorobie nerek, cukrzycy, odwodnieniu, w podeszłym wieku oraz przy jednoczesnym stosowaniu suplementów potasu, zamienników soli z potasem, innych leków oszczędzających potas, sartanów, NLPZ, trimetoprimu lub heparyny. Jednocześnie połączenie jest celowo stosowane w niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową, po zawale serca z dysfunkcją lewej komory oraz – w przypadku finerenonu – w przewlekłej chorobie nerek u chorych na cukrzycę typu 2, gdzie poprawia rokowanie pod warunkiem ścisłego monitorowania[3].

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i wspólna dla wszystkich leków obu grup. Inhibitory konwertazy zmniejszają wytwarzanie angiotensyny II, a przez to wydzielanie aldosteronu. Antagoniści aldosteronu blokują receptor mineralokortykoidowy w kanaliku nerkowym. Oba mechanizmy ograniczają wydalanie potasu przez nerki i sumują się, co prowadzi do retencji potasu. Dodatkowo oba leki zmniejszają ciśnienie filtracyjne w kłębuszku, co może pogorszyć czynność nerek i dalej nasilić hiperkaliemię. Nie ma tu udziału metabolizmu ani transportu leków, dlatego różnice w budowie i farmakokinetyce poszczególnych substancji (np. steroidowa budowa spironolaktonu i kanrenonu, niesteroidowa budowa finerenonu, krótki czas działania kaptoprylu) nie znoszą interakcji. Finerenon i eplerenon mogą wiązać się z nieco mniejszym ryzykiem hiperkaliemii niż spironolakton, ale ryzyko to pozostaje klinicznie istotne. Brak części par w bazach danych oznacza brak danych, a nie brak interakcji.

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy przed włączeniem, w pierwszych tygodniach leczenia, po każdej zmianie dawki i następnie okresowo
  • kreatynina i eGFR w tych samych terminach co potas
  • ciśnienie tętnicze, w tym objawy hipotonii ortostatycznej
  • EKG przy podejrzeniu hiperkaliemii lub zaburzeń rytmu
  • stan nawodnienia, zwłaszcza w czasie infekcji przebiegających z wymiotami, biegunką lub gorączką
  • przegląd innych przyjmowanych leków i suplementów zwiększających stężenie potasu

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 30 ml/min/1,73 m²pacjentinterakcja nie dotyczyPrzy ciężkim upośledzeniu czynności nerek ryzyko hiperkaliemii jest bardzo duże, a spironolakton i eplerenon są w tej sytuacji przeciwwskazane w ChPL. Finerenonu nie należy włączać przy znacznie obniżonym eGFR zgodnie z jego ChPL. Decyzję o kontynuacji podejmuje lekarz prowadzący z uwzględnieniem aktualnych wartości potasu.
wiek ≥ 75 latpacjentryzyko rośnieU osób w podeszłym wieku częściej występuje obniżona czynność nerek, odwodnienie i wielolekowość, co zwiększa ryzyko hiperkaliemii. Wskazane jest rozpoczynanie od małych dawek antagonisty aldosteronu i częstsze kontrole potasu oraz kreatyniny.
Dołączenie antagonisty aldosteronu do stosowanego inhibitora konwertazykolejność włączenia · antagoniści aldosteronuinne zalecenieNajczęściej antagonistę aldosteronu dołącza się do już stosowanego inhibitora konwertazy. Przed dołączeniem należy ocenić potas i eGFR, odstawić suplementy potasu, a kontrolę laboratoryjną wykonać wcześnie po włączeniu i po każdym zwiększeniu dawki.
Ostra choroba z odwodnieniem (wymioty, biegunka, gorączka)czas leczenia · pacjentryzyko rośnieOdwodnienie pogarsza przepływ nerkowy i gwałtownie zwiększa ryzyko hiperkaliemii oraz ostrego uszkodzenia nerek. Należy rozważyć czasowe wstrzymanie antagonisty aldosteronu i inhibitora konwertazy do czasu wyrównania nawodnienia oraz skontrolować potas i kreatyninę.

Źródła

  1. Spironolactone in severe heart failure: enhances efficacy of diuretic + ACE inhibitor combinations. Prescrire Int. 2000;9(49):158-9. PMID: 11603418.
  2. Juurlink DN, Mamdani MM, Lee DS, Kopp A, Austin PC, Laupacis A, et al. Rates of hyperkalemia after publication of the Randomized Aldactone Evaluation Study. N Engl J Med. 2004;351(6):543-51. doi: 10.1056/NEJMoa040135. PMID: 15295047.
  3. Pitt B, Zannad F, Remme WJ, Cody R, Castaigne A, Perez A, et al. The effect of spironolactone on morbidity and mortality in patients with severe heart failure. Randomized Aldactone Evaluation Study Investigators. N Engl J Med. 1999;341(10):709-17. doi: 10.1056/NEJM199909023411001. PMID: 10471456.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBenazepryl+ FlurbiprofenPołączenie stosuje się ostrożnie, szczególnie u osób w podeszłym wieku.Stosuj flurbiprofen jak najkrócej, pij odpowiednią ilość płynów, mierz ciśnienie i zapytaj farmaceutę o pastylki na gardło bez leku przeciwzapalnego, jeśli masz chore nerki albo bierzesz lek moczopędny.opóźniony (dni)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Stosuj flurbiprofen jak najkrócej, pij odpowiednią ilość płynów, mierz ciśnienie i zapytaj farmaceutę o pastylki na gardło bez leku przeciwzapalnego, jeśli masz chore nerki albo bierzesz lek moczopędny.

Flurbiprofen to lek przeciwzapalny, który może osłabiać działanie benazeprylu na ciśnienie krwi. Oba leki razem mogą też obciążać nerki i podnosić poziom potasu we krwi. Ryzyko jest większe u osób starszych, odwodnionych, z chorymi nerkami i przyjmujących leki moczopędne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie wyższe ciśnienie niż zwykle
  • zmniejszona ilość oddawanego moczu
  • obrzęki nóg lub wokół oczu
  • osłabienie mięśni, kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • silne pragnienie, zawroty głowy lub ogólne osłabienie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Połączenie stosuje się ostrożnie, szczególnie u osób w podeszłym wieku[1]. Pacjenta należy odpowiednio nawodnić i rozważyć kontrolę czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a następnie okresowo[1]. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek ryzyko działania nefrotoksycznego jest większe[2]. Przy krótkotrwałym stosowaniu flurbiprofenu w pastylkach do ssania na ból gardła wystarczy zwykle unikać odwodnienia i nie przedłużać kuracji, a u pacjentów z grupy ryzyka lepiej wybrać miejscowy preparat bez NLPZ.

Skutek kliniczny

Słabsza kontrola ciśnienia tętniczego, ryzyko pogorszenia czynności nerek aż do ostrej niewydolności nerek oraz hiperkaliemia, zwłaszcza u osób starszych, odwodnionych i z wcześniej osłabioną czynnością nerek[1]. Ryzyko jest największe przy jednoczesnym stosowaniu leku moczopędnego.

Mechanizm

Flurbiprofen hamuje cyklooksygenazę i zmniejsza wytwarzanie prostaglandyn rozszerzających naczynia, także w nerkach. Osłabia to działanie przeciwnadciśnieniowe benazeprylu i zmniejsza przepływ krwi przez nerki. Jednocześnie benazepryl rozszerza tętniczkę odprowadzającą kłębuszka, więc oba leki razem obniżają ciśnienie filtracji i mogą pogorszyć czynność nerek oraz zwiększyć stężenie potasu[1][2].

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • stężenie kreatyniny i eGFR
  • stężenie potasu w surowicy
  • nawodnienie i ilość oddawanego moczu

Bezpieczniejsze alternatywy

amylometakrezol z alkoholem 2,4-dichlorobenzylowymparacetamol

Kiedy ocena się zmienia

Pastylki do ssania 8,75 mgpostać · flurbiprofenryzyko malejeMiejscowa postać flurbiprofenu w pastylkach 8,75 mg stosowana krótkotrwale daje mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową niż postacie doustne, więc znaczenie kliniczne interakcji jest mniejsze, choć zalecenia ostrożności pozostają aktualne.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób w podeszłym wieku należy zachować szczególną ostrożność, zapewnić nawodnienie i rozważyć kontrolę czynności nerek.
Zaburzona czynność nerekeGFR · pacjentryzyko rośniePrzy wcześniej osłabionej czynności nerek ryzyko ostrej niewydolności nerek i hiperkaliemii jest największe. Ciężka niewydolność nerek wyklucza stosowanie flurbiprofenu niezależnie od benazeprylu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lotensin 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lotensin-100039810/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cholinex Direct 8,75 mg, pastylki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cholinex-direct-100350168/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBenazepryl+ IndometacynaJeśli połączenie jest konieczne, stosuj indometacynę możliwie krótko i w najmniejszej skutecznej dawce, a pacjenta odpowiednio nawodnij.Pij odpowiednią ilość płynów, mierz regularnie ciśnienie i zapytaj lekarza, czy potrzebujesz badań krwi kontrolujących nerki i potas.opóźniony (dni)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Pij odpowiednią ilość płynów, mierz regularnie ciśnienie i zapytaj lekarza, czy potrzebujesz badań krwi kontrolujących nerki i potas.

Indometacyna może osłabić działanie benazeprylu, więc ciśnienie może wzrosnąć. Oba leki razem mogą też obciążać nerki i podnosić poziom potasu we krwi. Ryzyko jest większe u osób starszych, odwodnionych i z chorymi nerkami.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie wyższe ciśnienie niż zwykle
  • mniej oddawanego moczu
  • obrzęki nóg lub twarzy
  • osłabienie mięśni lub mrowienie
  • nierówne bicie serca
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Jeśli połączenie jest konieczne, stosuj indometacynę możliwie krótko i w najmniejszej skutecznej dawce, a pacjenta odpowiednio nawodnij. Zachowaj ostrożność, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku, i rozważ kontrolę czynności nerek po rozpoczęciu jednoczesnego leczenia, a następnie okresowo[1]. Po włączeniu indometacyny u pacjenta z nadciśnieniem tętniczym ponownie oceń skuteczność leczenia przeciwnadciśnieniowego[2].

Skutek kliniczny

Połączenie może osłabić kontrolę ciśnienia tętniczego, pogorszyć czynność nerek aż do ostrej niewydolności nerek i spowodować hiperkaliemię, zwłaszcza u pacjentów z wcześniej osłabioną czynnością nerek[1]. U pacjentów przyjmujących inhibitory konwertazy razem z indometacyną może dojść do hiperkaliemii[2].

Mechanizm

Indometacyna hamuje syntezę prostaglandyn, przez co osłabia przeciwnadciśnieniowe działanie benazeprylu, który częściowo zależy od prostaglandyn rozszerzających naczynia. W nerce oba leki zmniejszają ciśnienie filtracyjne w kłębuszku – benazepryl przez rozkurcz tętniczki odprowadzającej, a indometacyna przez skurcz tętniczki doprowadzającej. Oba leki zmniejszają też wydalanie potasu, więc ich wpływ na stężenie potasu się sumuje.

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • kreatynina i eGFR
  • stężenie potasu w surowicy
  • stan nawodnienia i diureza

Kiedy ocena się zmienia

Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób w podeszłym wieku ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii jest większe, potrzebna jest szczególna ostrożność.
ObniżonyeGFR · pacjentryzyko rośniePrzy wcześniej osłabionej czynności nerek ryzyko ostrej niewydolności nerek i hiperkaliemii jest szczególnie duże.
Ciężka niewydolność nerekeGFR · pacjentinterakcja nie dotyczyW ciężkiej niewydolności nerek indometacyna jest przeciwwskazana niezależnie od benazeprylu.
Miejscowadroga podania · indometacynaryzyko malejeIndometacyna stosowana miejscowo na skórę daje małe stężenie we krwi, więc znaczenie interakcji jest niewielkie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lotensin 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lotensin-100039810/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Metindol Retard 75 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/metindol-retard-100043377/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBenazepryl+ SyldenafilPołączenie można stosować u pacjenta z ustabilizowanym ciśnieniem tętniczym i bez objawów niedociśnienia, zaczynając od najmniejszej skutecznej dawki syldenafilu.Po przyjęciu syldenafilu wstawaj powoli, unikaj większych ilości alkoholu i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli stosujesz leki na serce z grupy azotanów, na przykład nitroglicerynę.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Po przyjęciu syldenafilu wstawaj powoli, unikaj większych ilości alkoholu i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli stosujesz leki na serce z grupy azotanów, na przykład nitroglicerynę.

Oba leki obniżają ciśnienie krwi, więc przyjęte razem mogą obniżyć je mocniej niż każdy z osobna. Możesz wtedy odczuwać zawroty głowy, osłabienie albo nawet zemdleć, zwłaszcza przy szybkim wstawaniu. Alkohol dodatkowo nasila ten efekt. Zwykle te leki można przyjmować razem, jeśli zachowasz ostrożność.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne zawroty głowy
  • omdlenie albo uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • ból w klatce piersiowej
  • kołatanie serca
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Połączenie można stosować u pacjenta z ustabilizowanym ciśnieniem tętniczym i bez objawów niedociśnienia, zaczynając od najmniejszej skutecznej dawki syldenafilu. Pacjenta należy uprzedzić o możliwości zawrotów głowy i spadku ciśnienia, zwłaszcza po pierwszych dawkach syldenafilu i przy jednoczesnym spożyciu alkoholu. Przed wydaniem syldenafilu trzeba wykluczyć stosowanie azotanów w jakiejkolwiek postaci, leków uwalniających tlenek azotu i riocyguatu, bo takie połączenia są przeciwwskazane[1]. Nikorandyl ze względu na zawartość azotanu również może powodować poważną interakcję z syldenafilem[1].

Skutek kliniczny

Możliwe jest nasilone, zwykle przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, w tym niedociśnienie ortostatyczne z zawrotami głowy, osłabieniem lub omdleniem. Działanie hipotensyjne benazeprylu sumuje się z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, lekami moczopędnymi i alkoholem, co może prowadzić do objawowego niedociśnienia[2]. Ryzyko jest największe u osób starszych, odwodnionych i przyjmujących kilka leków obniżających ciśnienie.

Mechanizm

Działania obniżające ciśnienie obu leków sumują się. Syldenafil rozszerza naczynia krwionośne przez wpływ na przemiany tlenku azotu i cGMP, a benazepryl obniża ciśnienie przez hamowanie konwertazy angiotensyny. Leki rozszerzające naczynia mogą nasilać obniżenie ciśnienia tętniczego wywołane benazeprylem[2]. Interakcji farmakokinetycznej nie ma, ponieważ inhibitory konwertazy angiotensyny nie zmieniały farmakokinetyki syldenafilu w analizie populacyjnej danych z badań klinicznych[1].

Metabolizm i transportery

  • Syldenafil: słaby inhibitor CYP1A2[3], słaby inhibitor CYP2C19[3], słaby inhibitor CYP2C9[3], słaby inhibitor CYP2D6[3], słaby inhibitor CYP2E1[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[3], wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej, po pierwszych dawkach syldenafilu
  • objawy niedociśnienia ortostatycznego, takie jak zawroty głowy i omdlenia
  • jednoczesne stosowanie azotanów, nikorandylu lub riocyguatu

Kiedy ocena się zmienia

Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób w podeszłym wieku częściej występuje niedociśnienie ortostatyczne i upadki, dlatego połączenie wymaga szczególnie starannej edukacji i rozpoczynania od najmniejszej skutecznej dawki syldenafilu.
Pierwsza dawka syldenafilu u pacjenta leczonego benazeprylemkolejność włączenia · syldenafilryzyko rośnieRyzyko objawowego niedociśnienia jest największe po pierwszych dawkach syldenafilu, zanim pacjent pozna swoją reakcję na lek.
Rozpoczęcie lub zwiększenie dawki benazeprylu u pacjenta stosującego syldenafilkolejność włączenia · benazeprylryzyko rośnieNa początku leczenia benazeprylem, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących leki moczopędne, może wystąpić nasilone obniżenie ciśnienia, które syldenafil może dodatkowo pogłębić.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizarsin 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vizarsin-100213448/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lotensin 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lotensin-100039810/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizarsin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vizarsin-100213448/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBenazepryl+ MeloksykamPołączenie można stosować z ostrożnością, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku.Pij odpowiednią ilość płynów, przyjmuj meloksykam możliwie krótko, mierz ciśnienie i zapytaj lekarza o badanie kreatyniny i potasu, jeśli leczenie ma trwać dłużej.opóźniony (dni)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Pij odpowiednią ilość płynów, przyjmuj meloksykam możliwie krótko, mierz ciśnienie i zapytaj lekarza o badanie kreatyniny i potasu, jeśli leczenie ma trwać dłużej.

Meloksykam może osłabić działanie benazeprylu, przez co ciśnienie może być gorzej kontrolowane. Oba leki przyjmowane razem mogą też obciążać nerki i podnosić poziom potasu we krwi. Ryzyko jest większe u osób starszych, odwodnionych, z chorymi nerkami lub przyjmujących leki moczopędne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • wyższe niż zwykle ciśnienie
  • osłabienie mięśni lub kołatanie serca
  • nudności i wyraźne zmęczenie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Połączenie można stosować z ostrożnością, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku[1]. Pacjenta należy odpowiednio nawodnić i monitorować czynność nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a następnie okresowo[2]. Warto skontrolować stężenie potasu i ciśnienie tętnicze. Meloksykam najlepiej stosować w najmniejszej skutecznej dawce i możliwie krótko, a przy bólu bez komponenty zapalnej rozważyć paracetamol. Należy zachować szczególną czujność, gdy pacjent przyjmuje także lek moczopędny.

Skutek kliniczny

Połączenie może osłabić kontrolę ciśnienia tętniczego[1]. U pacjentów odwodnionych, w podeszłym wieku lub z osłabioną czynnością nerek może dojść do pogorszenia czynności nerek z ostrą niewydolnością nerek włącznie, zwykle odwracalną[2]. Możliwe jest też zwiększenie stężenia potasu w surowicy[1]. Ryzyko rośnie wyraźnie, gdy pacjent przyjmuje dodatkowo lek moczopędny.

Mechanizm

Meloksykam hamuje cyklooksygenazę i zmniejsza wytwarzanie prostaglandyn rozszerzających naczynia, co osłabia działanie przeciwnadciśnieniowe benazeprylu[2]. Prostaglandyny podtrzymują przepływ krwi przez nerki, gdy inhibitor ACE rozszerza tętniczkę odprowadzającą kłębuszka. Jednoczesne zahamowanie obu mechanizmów obniża przesączanie kłębuszkowe i może prowadzić do ostrej niewydolności nerek, a zmniejszone wydalanie potasu sprzyja hiperkaliemii[1].

Metabolizm i transportery

  • Meloksykam: substrat CYP2C9[3], substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • kreatynina i eGFR na początku leczenia skojarzonego i okresowo
  • stężenie potasu w surowicy
  • ciśnienie tętnicze
  • nawodnienie i diureza
  • obrzęki i masa ciała

Kiedy ocena się zmienia

Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób w podeszłym wieku ryzyko pogorszenia czynności nerek jest większe, dlatego wymagana jest szczególna ostrożność i kontrola czynności nerek.
Zaburzenia czynności nerekeGFR · pacjentryzyko rośnieU pacjentów z wcześniej osłabioną czynnością nerek połączenie częściej prowadzi do ostrej niewydolności nerek i hiperkaliemii.
Ciężkie zaburzenie czynności nerek bez dializeGFR · pacjentinterakcja nie dotyczyMeloksykamu nie stosuje się u pacjentów niedializowanych z ciężkim zaburzeniem czynności nerek.
Leczenie długotrwałeczas leczenia · meloksykamryzyko rośniePrzy dłuższym stosowaniu meloksykamu należy okresowo kontrolować czynność nerek i stężenie potasu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Lotensin 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lotensin-100039810/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trosicam 7,5 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trosicam-100248033/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trosicam. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/trosicam-100248033/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBenazepryl+ Lukrecja (lek)Najlepiej unikać przewlekłego stosowania korzenia lukrecji u pacjentów leczonych benazeprylem z powodu nadciśnienia lub niewydolności serca.Nie stosuj lukrecji dłużej bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, a jeśli już ją pijesz, mierz regularnie ciśnienie.opóźniony (dni)opisy przypadków

Niekorzystna interakcja

Nie stosuj lukrecji dłużej bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, a jeśli już ją pijesz, mierz regularnie ciśnienie.

Lukrecja może podnosić ciśnienie krwi i zatrzymywać wodę w organizmie. Przez to benazepryl może słabiej obniżać ciśnienie. Przy dłuższym piciu naparu z lukrecji mogą też pojawić się obrzęki i zaburzenia poziomu potasu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyższe niż zwykle ciśnienie mimo brania leku
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • osłabienie lub skurcze mięśni
  • kołatanie serca
  • bóle głowy
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Najlepiej unikać przewlekłego stosowania korzenia lukrecji u pacjentów leczonych benazeprylem z powodu nadciśnienia lub niewydolności serca. Jeśli lukrecja jest stosowana krótko, należy kontrolować ciśnienie tętnicze i obserwować obrzęki. U pacjentów przyjmujących dodatkowo lek moczopędny lukrecji się nie stosuje[1]. Przy niewyjaśnionym pogorszeniu kontroli ciśnienia pod benazeprylem warto zapytać o lukrecję w ziołach, cukierkach i napojach.

Skutek kliniczny

Osłabienie lub utrata kontroli ciśnienia tętniczego, zatrzymanie płynów z obrzękami i przyrostem masy ciała oraz zaburzenia stężenia potasu. Ryzyko jest większe przy długim lub obfitym stosowaniu lukrecji, u chorych z niewydolnością serca i u przyjmujących jednocześnie leki moczopędne. Korzenia lukrecji nie łączy się z lekami moczopędnymi, glikozydami nasercowymi, kortykosteroidami, lekami przeczyszczającymi ani innymi lekami nasilającymi zaburzenia wodno-elektrolitowe[1].

Mechanizm

Kwas glicyryzynowy z korzenia lukrecji i jego metabolit hamują 11β-dehydrogenazę hydroksysteroidową typu 2 w nerkach. Kortyzol pobudza wtedy receptor mineralokortykoidowy, co daje obraz rzekomego hiperaldosteronizmu z retencją sodu i wody, wzrostem ciśnienia tętniczego i utratą potasu. Działa to przeciwnie do benazeprylu, który obniża ciśnienie przez hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron. Korzeń lukrecji może znosić działanie przeciwnadciśnieniowe leków[1].

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • stężenie potasu w surowicy
  • obrzęki i masa ciała

Bezpieczniejsze alternatywy

liść bluszczutymianekprawoślaz

Kiedy ocena się zmienia

Stosowanie długotrwałeczas leczenia · lukrecja (lek)ryzyko rośnieRzekomy hiperaldosteronizm narasta przy dłuższym stosowaniu korzenia lukrecji, więc utrata kontroli ciśnienia i zaburzenia elektrolitowe są bardziej prawdopodobne przy przewlekłym przyjmowaniu.
Duża dawkadawka · lukrecja (lek)ryzyko rośnieEfekt mineralokortykoidowy zależy od ilości przyjętego kwasu glicyryzynowego, także z cukierków, napojów i innych produktów z lukrecją.
Jednocześnie lek moczopędnykolejność włączenia · pacjentinne zalecenieU pacjenta przyjmującego oprócz benazeprylu lek moczopędny korzenia lukrecji się nie stosuje z powodu ryzyka hipokaliemii i zaburzeń wodno-elektrolitowych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Korzeń Lukrecji -, zioła do zaparzania. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/korzen-lukrecji-100117590/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaCefuroksym+ Cytrynian soduDoustnego cefuroksymu nie przyjmuje się jednocześnie z doustnym cytrynianem sodu.Przyjmuj cefuroksym po posiłku, a cytrynian sodu w innej porze dnia, a jeśli nie wiesz, jak to rozplanować, zapytaj farmaceutę.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj cefuroksym po posiłku, a cytrynian sodu w innej porze dnia, a jeśli nie wiesz, jak to rozplanować, zapytaj farmaceutę.

Cytrynian sodu zmniejsza kwasowość w żołądku. Gdy weźmiesz go razem z antybiotykiem cefuroksymem w tabletkach lub zawiesinie, antybiotyk może się gorzej wchłonąć i słabiej leczyć zakażenie. Dlatego te leki trzeba rozdzielić w czasie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, która nie spada po 2–3 dniach leczenia
  • objawy zakażenia, które nie ustępują lub się nasilają
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – wchłanianie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Doustnego cefuroksymu nie przyjmuje się jednocześnie z doustnym cytrynianem sodu. Cefuroksym należy podawać po posiłku, a cytrynian sodu w innej porze dnia, z zachowaniem odstępu między dawkami. Jeśli doustny cytrynian sodu nie jest niezbędny w czasie antybiotykoterapii, warto go odstawić na czas leczenia.

Skutek kliniczny

Przy doustnym podaniu obu leków w tym samym czasie stężenie cefuroksymu we krwi może być mniejsze. Grozi to słabszą skutecznością antybiotyku i niepowodzeniem leczenia zakażenia. Przy podaniu dożylnym cefuroksymu albo przy stosowaniu cytrynianu sodu we wlewie do antykoagulacji obwodu pozaustrojowego ten mechanizm nie występuje.

Mechanizm

Cytrynian sodu podany doustnie zobojętnia sok żołądkowy i podnosi pH w żołądku. Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego mogą zmniejszać biodostępność cefuroksymu aksetylu w porównaniu z podaniem na czczo i mogą znosić efekt zwiększonego wchłaniania leku przyjętego po posiłku.[1] Cytrynian sodu w tej roli jest ujęty przez analogię do innych leków zobojętniających. Interakcja dotyczy wyłącznie doustnych postaci obu leków.

Monitorować

  • skuteczność kliniczna antybiotykoterapii (gorączka, objawy zakażenia)
  • przestrzeganie odstępu między dawkami

Bezpieczniejsze alternatywy

cefaleksynacefadroksyl

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · cefuroksyminterakcja nie dotyczyCefuroksym podany dożylnie nie ulega wchłanianiu z przewodu pokarmowego, więc zmiana pH w żołądku nie wpływa na jego stężenie.
Dożylnadroga podania · cytrynian soduinterakcja nie dotyczyCytrynian sodu we wlewie do antykoagulacji regionalnej podczas ciągłej terapii nerkozastępczej nie zmienia pH w żołądku. Należy uwzględnić, że dodatkowe produkty zawierające sód mogą zwiększać ryzyko hipernatremii.
Rozdzielenie dawek w różnych porach dniaodstep · pacjentryzyko malejeRozdzielenie w czasie dawki cefuroksymu przyjętej po posiłku i dawki cytrynianu sodu ogranicza wpływ na wchłanianie antybiotyku.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zinnat 125 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zinnat-100074395/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.