Interakcje / Buprenorfina / Buprenorfina i sufentanyl

Buprenorfina i sufentanyl

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Połączenie stosuje się tylko pod ścisłym nadzorem z monitorowaniem oddechu i stopnia sedacji.

Powiedz lekarzowi lub anestezjologowi, że przyjmujesz buprenorfinę, i nie odstawiaj jej ani nie zmieniaj dawki na własną rękę.

Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ SufentanylPołączenie stosuje się tylko pod ścisłym nadzorem z monitorowaniem oddechu i stopnia sedacji.Powiedz lekarzowi lub anestezjologowi, że przyjmujesz buprenorfinę, i nie odstawiaj jej ani nie zmieniaj dawki na własną rękę.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi lub anestezjologowi, że przyjmujesz buprenorfinę, i nie odstawiaj jej ani nie zmieniaj dawki na własną rękę.

Buprenorfina i sufentanyl to silne leki przeciwbólowe z tej samej grupy. Przyjmowane razem mogą mocno spowalniać oddech i powodować dużą senność. Sufentanyl podaje się zwykle w szpitalu, gdzie lekarz dobiera dawki i pilnuje twojego oddechu. Buprenorfina może też sprawić, że sufentanyl będzie słabiej uśmierzał ból.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

bardzo wolny lub płytki oddech
silna senność lub trudność z obudzeniem
sine usta lub paznokcie
zawroty głowy lub omdlenie
dreszcze, poty, niepokój lub biegunka po podaniu leku

ChPL: niezalecane
Mechanizm: PD – sumowanie, PD – antagonizm
Początek: szybki (godziny)
Dowody: badania kliniczne

Postępowanie

Połączenie stosuje się tylko pod ścisłym nadzorem z monitorowaniem oddechu i stopnia sedacji. Po rozpoczęciu podawania sufentanylu u pacjenta przyjmującego inny lek hamujący ośrodkowy układ nerwowy należy ściśle monitorować jego stan i rozważyć zmniejszenie dawki drugiego leku^[1]. Standardowe dawki pełnych agonistów opioidowych można podawać pod koniec działania buprenorfiny^[2]. Nie należy podawać jednocześnie sufentanylu podjęzykowego z innymi produktami podjęzykowymi^[1]. U pacjentów leczonych buprenorfiną z powodu uzależnienia nie przerywa się terapii samodzielnie przed zabiegiem, a plan analgezji ustala anestezjolog, najlepiej z wykorzystaniem leków nieopioidowych w ramach analgezji multimodalnej.

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest nasilona depresja oddechowa, nadmierna sedacja, a w skrajnych przypadkach śpiączka i zgon. Jednoczesne stosowanie z innymi opioidami może nasilać depresję oddechową wywoływaną przez sufentanyl^[1]. Terapeutyczne dawki buprenorfiny nie zmniejszają skuteczności przeciwbólowej standardowych dawek pełnych agonistów opioidowych^[2]. U pacjentów leczonych dużymi dawkami buprenorfiny, na przykład w terapii uzależnienia od opioidów, analgezja po sufentanylu może być słabsza i wymagać miareczkowania dawki pod ścisłą kontrolą. Podanie buprenorfiny pacjentowi, który otrzymuje już sufentanyl i jest od niego zależny, może wywołać objawy odstawienia.

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna – oba leki działają na receptory opioidowe i sumują hamujący wpływ na ośrodek oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Buprenorfina nasila działanie środków hamujących ośrodkowy układ nerwowy^[2]. Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora mi o dużym powinowactwie, więc może konkurować z sufentanylem, który jest pełnym agonistą, o miejsce wiązania z receptorem. Oba leki są metabolizowane przez CYP3A4, ale żaden z nich nie jest istotnym inhibitorem ani induktorem tego enzymu, dlatego interakcji farmakokinetycznej się nie spodziewa.

Metabolizm i transportery

Buprenorfina: substrat CYP3A4^[3]
Sufentanyl: substrat CYP3A4^[4]

Monitorować

częstość i głębokość oddechów
saturacja krwi tętniczej
stopień sedacji
ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca
skuteczność przeciwbólowa
objawy odstawienia opioidów

Kiedy ocena się zmienia

Tabletki podjęzykowepostać · sufentanyl	inne zalecenie	Sufentanylu w tabletkach podjęzykowych nie podaje się jednocześnie z innymi produktami podjęzykowymi, w tym z buprenorfiną w tej postaci.
Dawki stosowane w leczeniu uzależnienia od opioidówdawka · buprenorfina	inne zalecenie	Przy dużych dawkach podtrzymujących buprenorfiny działanie przeciwbólowe sufentanylu może być osłabione przez konkurencję o receptor, a zwiększanie jego dawki wymaga ścisłego monitorowania oddechu. Plan analgezji ustala anestezjolog.
Buprenorfina włączana u pacjenta już otrzymującego sufentanylkolejność włączenia · buprenorfina	inne zalecenie	Podanie buprenorfiny pacjentowi zależnemu od pełnego agonisty może wyprzeć sufentanyl z receptorów i wywołać objawy odstawienia. Buprenorfinę włącza się dopiero po ustąpieniu działania pełnego agonisty.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Dzuveo 30 mcg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dzuveo-100408130/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Dzuveo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dzuveo-100408130/

Alkohol przy tych lekach

Połączenie przeciwwskazaneBuprenorfinaa alkoholNie należy podawać buprenorfiny osobie w stanie ostrego upojenia alkoholowego ani z delirium tremens Przez cały okres leczenia pacjent powinien całkowicie unikać alkoholu, szczególnie na początku terapii i przy zmianie dawki.Nie pij alkoholu przez cały czas leczenia buprenorfiną i nigdy nie przyjmuj leku, gdy jesteś pod wpływem alkoholu.szybki (godziny)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie pij alkoholu przez cały czas leczenia buprenorfiną i nigdy nie przyjmuj leku, gdy jesteś pod wpływem alkoholu.

Buprenorfiny nie wolno łączyć z alkoholem. Alkohol bardzo nasila działanie leku, co może wywołać silną senność, spowolnienie lub zatrzymanie oddechu, a nawet śmierć. U osób, które często piją alkohol, lek może też bardziej obciążać wątrobę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

bardzo silna senność lub trudność z obudzeniem
wolny, płytki lub nieregularny oddech
sine usta lub paznokcie
splątanie, zawroty głowy, zaburzenia równowagi
bardzo małe źrenice
zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz

ChPL: przeciwwskazane
Mechanizm: PD – sumowanie, PD – synergizm
Początek: szybki (godziny)
Dowody: badania kliniczne

Postępowanie

Nie należy podawać buprenorfiny osobie w stanie ostrego upojenia alkoholowego ani z delirium tremens^[1] Przez cały okres leczenia pacjent powinien całkowicie unikać alkoholu, szczególnie na początku terapii i przy zmianie dawki. U pacjentów z chorobą alkoholową buprenorfinę należy stosować ostrożnie^[1] a przy dłuższym leczeniu kontrolować czynność wątroby^[1] U pacjentów leczonych z powodu uzależnienia od opioidów warto ocenić wzorzec picia alkoholu i rozważyć zapewnienie dostępu do naloksonu.

Skutek kliniczny

Najgroźniejszym skutkiem połączenia jest depresja oddechowa, która może prowadzić do śpiączki i zgonu. W analizie zgonów z powodu zatrucia u pacjentów leczonych buprenorfiną z powodu zaburzeń związanych z używaniem opioidów alkohol był częstym czynnikiem współistniejącym. Alkohol nasila działanie uspokajające buprenorfiny, co może być niebezpieczne podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn^[1] U osób nadużywających alkoholu wzrasta także ryzyko uszkodzenia wątroby^[1]

Mechanizm

Alkohol i buprenorfina sumują swoje hamujące działanie na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do głębokiej sedacji i depresji oddechowej. Charakterystyka produktu buprenorfiny w tabletkach podjęzykowych 0,2 mg podaje, że „Alkohol nasila hamujące działanie buprenorfiny na ośrodkowy układ nerwowy”^[1] Charakterystyka produktu buprenorfiny w tabletkach podjęzykowych 2 mg wymienia w przeciwwskazaniach „Ostre upojenie alkoholowe lub delirium tremens”^[1] Zapisy różnią się więc między produktami – w postaci 0,2 mg alkoholizm i delirium tremens są wymienione jedynie wśród stanów wymagających ostrożności, a w postaci 2 mg ostre upojenie alkoholowe jest przeciwwskazaniem. Buprenorfina jako częściowy agonista receptora opioidowego μ wykazuje efekt pułapowy w zakresie depresji oddechowej, jednak w połączeniu z innymi depresantami ośrodkowego układu nerwowego, takimi jak alkohol, ten efekt ochronny może zostać utracony. Dodatkowo nadużywanie alkoholu może nasilać uszkodzenie wątroby związane ze stosowaniem buprenorfiny, zwłaszcza w dużych dawkach^[1]

Metabolizm i transportery

Buprenorfina: substrat CYP3A4^[2]

Monitorować

poziom sedacji i świadomości
częstość i głębokość oddechów
saturacja krwi tętniczej przy podejrzeniu depresji oddechowej
objawy upojenia alkoholowego przed podaniem dawki
aktywność aminotransferaz u osób nadużywających alkoholu

Kiedy ocena się zmienia

Ostre upojenie alkoholowe lub delirium tremensilość alkoholu · pacjent	interakcja nie dotyczy	Ostre upojenie alkoholowe i delirium tremens są przeciwwskazaniem do stosowania buprenorfiny w postaci 2 mg Dawki nie należy podawać do czasu wytrzeźwienia pacjenta.
Tabletki podjęzykowe 0,2 mgpostać · alkohol	inne zalecenie	Charakterystyka produktu buprenorfiny 0,2 mg nie wymienia alkoholu w przeciwwskazaniach, wskazuje jedynie na nasilenie hamującego działania na ośrodkowy układ nerwowy i konieczność ostrożności u osób z chorobą alkoholową Mimo to ze względu na ryzyko depresji oddechowej pacjent powinien unikać alkoholu.
Początek leczenia lub zmiana dawkiczas leczenia · pacjent	ryzyko rośnie	Na początku leczenia i po zwiększeniu dawki ryzyko nadmiernej sedacji i zaburzeń zdolności prowadzenia pojazdów po alkoholu jest największe.
Przewlekłe nadużywanie alkoholuilość alkoholu · pacjent	inne zalecenie	Nadużywanie alkoholu może nasilać uszkodzenie wątroby związane z buprenorfiną Przy kontynuacji leczenia należy ściśle kontrolować czynność wątroby

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSufentanyla alkoholPacjent przyjmujący sufentanyl nie powinien spożywać alkoholu w żadnej ilości.Nie pij alkoholu w czasie leczenia tym lekiem i zapytaj lekarza lub farmaceutę, kiedy po jego odstawieniu możesz bezpiecznie się napić.szybki (godziny)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Nie pij alkoholu w czasie leczenia tym lekiem i zapytaj lekarza lub farmaceutę, kiedy po jego odstawieniu możesz bezpiecznie się napić.

Nie pij alkoholu, gdy dostajesz ten lek przeciwbólowy. Lek i alkohol razem bardzo silnie usypiają i mogą spowolnić albo zatrzymać oddech, co zagraża życiu. Jeśli w ostatnim czasie piłeś alkohol lub masz z nim problem, powiedz o tym lekarzowi albo pielęgniarce przed podaniem leku.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

bardzo silna senność lub trudność z obudzeniem się
wolny, płytki lub nieregularny oddech
sine usta lub paznokcie
splątanie lub dezorientacja
silne zawroty głowy lub omdlenie

ChPL: niezalecane
Mechanizm: PD – synergizm
Początek: szybki (godziny)
Dowody: rozległe badania

Postępowanie

Pacjent przyjmujący sufentanyl nie powinien spożywać alkoholu w żadnej ilości. ChPL zaleca ocenę czasu stosowania środka powodującego depresję OUN i stopnia tolerancji pacjenta, a w razie podania sufentanylu ścisłe monitorowanie stanu pacjenta^[1]. U pacjenta pod wpływem alkoholu lub z ostrym zatruciem alkoholowym należy rozważyć inną metodę analgezji albo zapewnić ciągłe monitorowanie oddechu i saturacji oraz dostępność naloksonu. Przed włączeniem leczenia należy zebrać wywiad dotyczący używania alkoholu.

Skutek kliniczny

Połączenie może spowodować nasiloną sedację, depresję oddechową, niedotlenienie, śpiączkę i zgon. Ryzyko jest największe na początku leczenia, przy kolejnych dawkach podawanych w krótkich odstępach oraz u osób bez tolerancji na opioidy, w podeszłym wieku i z chorobami płuc.

Mechanizm

Sufentanyl jest silnym agonistą receptorów opioidowych mu, a etanol nieselektywnie hamuje ośrodkowy układ nerwowy, więc oba działania na ośrodek oddechowy w pniu mózgu nakładają się i wzajemnie nasilają. ChPL sufentanylu podaje, że jednoczesne stosowanie nieselektywnych substancji powodujących depresję OUN, na przykład alkoholu, może nasilać depresję oddechową^[1]. Informacja dla pacjenta zawiera zalecenie, że nie należy pić alkoholu podczas stosowania leku^[1]. Alkohol nie jest wymieniony w przeciwwskazaniach (4.3), ale przeciwwskazaniem jest istotna depresja oddechowa^[1], czyli stan, który to połączenie może wywołać. Dodatkowo ChPL wskazuje, że zaburzenia związane z używaniem alkoholu w wywiadzie zwiększają ryzyko rozwoju zaburzeń związanych z używaniem opioidów^[1].

Metabolizm i transportery

Sufentanyl: substrat CYP3A4^[2]

Monitorować

częstość i głębokość oddechów
saturacja krwi tlenem
poziom sedacji i świadomości
ciśnienie tętnicze i częstość pracy serca
objawy zaburzeń związanych z używaniem opioidów u osób z problemem alkoholowym w wywiadzie

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Dzuveo 30 mcg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dzuveo-100408130/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Dzuveo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dzuveo-100408130/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 434

Połączenie przeciwwskazaneSotalol+ BuprenorfinaSotalolu nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem, który zdecyduje o zmianie leczenia lub zleci badanie EKG.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem, który zdecyduje o zmianie leczenia lub zleci badanie EKG.

Sotalol to lek na zaburzenia rytmu serca, a buprenorfina to silny lek przeciwbólowy lub stosowany w leczeniu uzależnienia. Oba leki mogą wpływać na pracę serca w podobny sposób. Przyjmowane razem mogą zwiększyć ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, a także zbyt wolnego tętna i spadku ciśnienia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

kołatanie serca lub nierówne bicie serca
zawroty głowy
omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
bardzo wolne tętno
duszność lub ból w klatce piersiowej

ChPL: przeciwwskazane
Mechanizm: PD – sumowanie
Początek: nieznany
Dowody: teoretyczne

Postępowanie

Sotalolu nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT^[1]. Jeśli pacjent wymaga buprenorfiny, lekarz powinien rozważyć zamianę sotalolu na beta-adrenolityk bez działania klasy III albo wybór opioidu bez wpływu na QT. Gdy leczenie skojarzone jest uznane za niezbędne, przed jego rozpoczęciem należy ocenić odstęp QT i wyrównać hipokaliemię, a następnie ściśle monitorować stan kliniczny, elektrolity i zapis EKG^[2]. Nie należy samodzielnie odstawiać żadnego z leków.

Skutek kliniczny

Możliwe addycyjne wydłużenie odstępu QT ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, a także nasilenie bradykardii i niedociśnienia z ryzykiem omdleń.

Mechanizm

Sotalol jako lek przeciwarytmiczny klasy III wydłuża odstęp QT i może wywołać torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii i bradykardii^[2]. Buprenorfina także wydłuża odstęp QT, w sposób zależny od dawki, choć słabiej niż metadon. Oba leki mogą też obniżać ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca, co sumuje się z działaniem beta-adrenolitycznym sotalolu.

Metabolizm i transportery

Buprenorfina: substrat CYP3A4^[3]

Monitorować

odstęp QTc w EKG przed włączeniem i w trakcie leczenia
stężenie potasu i magnezu w surowicy
częstość akcji serca
ciśnienie tętnicze
objawy omdleń, kołatania serca i zawrotów głowy

Bezpieczniejsze alternatywy

bisoprolol metoprolol morfina oksykodon

Kiedy ocena się zmienia

ObniżonyeGFR · pacjent	ryzyko rośnie	Sotalol jest wydalany przez nerki, więc przy niewydolności nerek jego stężenie i działanie wydłużające QT rosną, co zwiększa ryzyko torsade de pointes przy dodaniu buprenorfiny.
Duże dawkidawka · buprenorfina	ryzyko rośnie	Wydłużenie QT przez buprenorfinę zależy od dawki, dlatego przy dużych dawkach, także w postaci przezskórnej i w leczeniu substytucyjnym, kontrola EKG jest szczególnie ważna.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Sotahexal 160 160 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sotahexal-160-100062357/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Sotalol Aurovitas 40 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sotalol-aurovitas-100375412/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneLeki stosowane w uzależnieniu od alkoholu (np. naltrekson, nalmefen)+ Opioidy – pochodne orypawiny (np. buprenorfina) klasaLeków stosowanych w uzależnieniu od alkoholu, które blokują receptory opioidowe, nie łączy się z opioidem z grupy pochodnych orypawiny – połączenie jest przeciwwskazane.Nie łącz leku na uzależnienie od alkoholu blokującego opioidy z lekiem opioidowym i zawsze mów lekarzowi oraz farmaceucie, że przyjmujesz oba leki.szybki (godziny)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz leku na uzależnienie od alkoholu blokującego opioidy z lekiem opioidowym i zawsze mów lekarzowi oraz farmaceucie, że przyjmujesz oba leki.

Naltrekson i nalmefen, czyli niektóre leki na uzależnienie od alkoholu, blokują działanie leków opioidowych, takich jak buprenorfina. Jeśli przyjmujesz buprenorfinę, nagłe włączenie takiego leku może wywołać silne objawy odstawienia, a buprenorfina przestaje uśmierzać ból. Próba „przebicia” blokady większą dawką opioidu może skończyć się groźnym przedawkowaniem. Disulfiramu i akamprozatu to nie dotyczy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

nagłe pocenie się, dreszcze, gęsia skórka
nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha
silny niepokój, rozdrażnienie, kołatanie serca
nagły powrót bólu mimo przyjmowania leku przeciwbólowego
nadmierna senność, spowolniony lub płytki oddech po przyjęciu opioidu

ChPL: nie sprawdzono
Mechanizm: PD – antagonizm
Początek: szybki (godziny)
Dowody: rozległe badania

Postępowanie

Leków stosowanych w uzależnieniu od alkoholu, które blokują receptory opioidowe, nie łączy się z opioidem z grupy pochodnych orypawiny – połączenie jest przeciwwskazane. Naltrekson i nalmefen włącza się dopiero po całkowitym odstawieniu buprenorfiny i upewnieniu się, że pacjent nie przyjmuje opioidów, a przy wątpliwościach warto wykonać test na obecność opioidów. Buprenorfina ma długi okres półtrwania, a postacie o przedłużonym uwalnianiu działają tygodniami, więc odstęp przed włączeniem antagonisty musi być odpowiednio dłuższy. Gdy u pacjenta leczonego naltreksonem lub nalmefenem planowane jest leczenie opioidem, antagonistę odstawia się z wyprzedzeniem, a w nagłym bólu stosuje się leczenie nieopioidowe lub znieczulenie regionalne. Jeśli opioid jest niezbędny przy działającej blokadzie, podaje się go wyłącznie w warunkach szpitalnych z możliwością wspomagania oddychania. Pacjentowi uzależnionemu od alkoholu i leczonemu buprenorfiną można zaproponować akamprozat lub, przy zachowaniu zwykłych ostrzeżeń, disulfiram.

Skutek kliniczny

Włączenie naltreksonu lub nalmefenu u pacjenta przyjmującego buprenorfinę może wywołać nagły, ciężki zespół odstawienny z pobudzeniem, wymiotami, biegunką, potami i tachykardią. U pacjenta leczonego antagonistą buprenorfina traci działanie przeciwbólowe, a próba przełamania blokady dużymi dawkami opioidu grozi przedawkowaniem z depresją oddechową, gdy blokada słabnie. Po odstawieniu antagonisty wrażliwość na opioidy może być zwiększona, co podnosi ryzyko przedawkowania nawet zwykłymi dawkami.

Mechanizm

Naltrekson i nalmefen są antagonistami receptorów opioidowych i konkurują z buprenorfiną o receptor μ. Blokują jej działanie przeciwbólowe i substytucyjne, a u pacjenta zależnego fizycznie od opioidów wypierają agonistę z receptora i wywołują ostry zespół odstawienny. Interakcja dotyczy tylko leków z grupy a, które blokują receptory opioidowe. Disulfiram i akamprozat w nią nie wchodzą.

Monitorować

potwierdzenie braku przyjmowania opioidów przed włączeniem naltreksonu lub nalmefenu, w razie potrzeby test w moczu
objawy zespołu odstawiennego po pierwszej dawce antagonisty
skuteczność przeciwbólowa buprenorfiny u pacjenta, który mógł przyjmować antagonistę
sedacja, częstość i głębokość oddechów przy podawaniu opioidu w trakcie blokady lub wkrótce po odstawieniu antagonisty

Kiedy ocena się zmienia

Antagonista włączany u pacjenta przyjmującego buprenorfinękolejność włączenia · leki stosowane w uzależnieniu od alkoholu	ryzyko rośnie	Włączenie naltreksonu lub nalmefenu u pacjenta zależnego od buprenorfiny grozi gwałtownym zespołem odstawiennym. Przed pierwszą dawką antagonisty konieczny jest odpowiednio długi okres bez opioidów.
Iniekcja o przedłużonym uwalnianiu lub system transdermalnypostać · opioidy – pochodne orypawiny	inne zalecenie	Po ostatniej iniekcji depot lub zdjęciu plastra buprenorfina utrzymuje się w organizmie znacznie dłużej niż po tabletce podjęzykowej. Odstęp przed włączeniem antagonisty trzeba odpowiednio wydłużyć.
Okres tuż po odstawieniu naltreksonu lub nalmefenuodstep · leki stosowane w uzależnieniu od alkoholu	inne zalecenie	Po zakończeniu blokady wrażliwość na opioidy może być zwiększona. Buprenorfinę i inne opioidy rozpoczyna się od małych dawek z obserwacją oddechu i sedacji.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneLeki stosowane w uzależnieniu od alkoholu (np. naltrekson, nalmefen)+ Opioidy anestetyczne (np. sufentanyl, remifentanyl) klasaLeku stosowanego w uzależnieniu od alkoholu, który blokuje receptory opioidowe, nie łączy się z opioidem anestetycznym, a przed planowanym zabiegiem odstawia się go z wyprzedzeniem.Jeśli przyjmujesz lek na uzależnienie od alkoholu i czeka cię zabieg w znieczuleniu, powiedz o tym lekarzowi i anestezjologowi z wyprzedzeniem, bo lek może trzeba odstawić kilka dni wcześniej.szybki (godziny)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek na uzależnienie od alkoholu i czeka cię zabieg w znieczuleniu, powiedz o tym lekarzowi i anestezjologowi z wyprzedzeniem, bo lek może trzeba odstawić kilka dni wcześniej.

Naltrekson i nalmefen, czyli leki pomagające ograniczyć picie alkoholu, blokują działanie silnych leków przeciwbólowych z grupy opioidów. Dlatego sufentanyl i remifentanyl podawane podczas operacji mogą wtedy nie uśmierzać bólu. Próba podania dużych dawek, aby pokonać tę blokadę, może być niebezpieczna dla oddychania. Disulfiram i akamprozat nie wywołują tego problemu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

silny ból mimo podanych leków przeciwbólowych
spowolniony lub płytki oddech
nadmierna senność, trudność z wybudzeniem
niepokój, poty, dreszcze, biegunka po ponownym włączeniu leku na uzależnienie

ChPL: nie sprawdzono
Mechanizm: PD – antagonizm
Początek: szybki (godziny)
Dowody: rozległe badania

Postępowanie

Leku stosowanego w uzależnieniu od alkoholu, który blokuje receptory opioidowe, nie łączy się z opioidem anestetycznym, a przed planowanym zabiegiem odstawia się go z wyprzedzeniem. Naltrekson odstawia się co najmniej 72 godziny przed planowanym podaniem opioidu, a nalmefen około tygodnia wcześniej. Gdy zabieg jest pilny i antagonista nie został odstawiony, priorytetem jest znieczulenie regionalne i analgezja nieopioidowa. Jeśli opioid jest niezbędny, podaje go anestezjolog w warunkach pełnego monitorowania oddechu, z gotowością do wentylacji. Po zabiegu naltrekson lub nalmefen włącza się ponownie dopiero po zakończeniu leczenia opioidami. Disulfiram i akamprozat można kontynuować w okresie okołooperacyjnym, jeśli nie ma innych przeciwwskazań.

Skutek kliniczny

U pacjenta przyjmującego naltrekson lub nalmefen sufentanyl i remifentanyl mogą nie zapewnić skutecznej analgezji śródoperacyjnej i pooperacyjnej. Zwiększanie dawki opioidu w celu przełamania blokady niesie ryzyko ciężkiej depresji oddechowej i nadmiernej sedacji, zwłaszcza po ustąpieniu działania antagonisty. Podanie antagonisty pacjentowi otrzymującemu opioid może natomiast odwrócić analgezję i wywołać objawy odstawienia.

Mechanizm

Naltrekson i nalmefen blokują receptory opioidowe μ, z którymi wiążą się sufentanyl i remifentanyl. Kompetycyjnie wypierają agonistę z receptora, więc zmniejszają lub znoszą działanie przeciwbólowe i uspokajające opioidu anestetycznego. Blokada utrzymuje się przez czas działania antagonisty. Pokonanie jej dużymi dawkami opioidu grozi nagłą, głęboką depresją oddechową, gdy stężenie antagonisty spada. Interakcja dotyczy obu opioidów anestetycznych w jednakowym stopniu. Disulfiram i akamprozat nie mają tego mechanizmu.

Monitorować

częstość i głębokość oddechu oraz saturacja
stopień sedacji
skuteczność analgezji (skala bólu)
objawy odstawienia opioidów przy ponownym włączaniu antagonisty
czas od ostatniej dawki naltreksonu lub nalmefenu

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 72 godziny od ostatniej dawki naltreksonuleki stosowane w uzależnieniu od alkoholu	ryzyko maleje	Odstawienie naltreksonu co najmniej 72 godziny przed planowanym podaniem opioidu zwykle przywraca jego skuteczność. Mimo to zaleca się ostrożne dawkowanie i monitorowanie oddechu, bo wrażliwość receptorów może być zwiększona.
odstep ≥ 1 tydzień od ostatniej dawki nalmefenuleki stosowane w uzależnieniu od alkoholu	ryzyko maleje	Nalmefen odstawia się około tygodnia przed przewidywanym zastosowaniem opioidów. Po tym czasie można podać opioid anestetyczny przy standardowym monitorowaniu.
Włączenie antagonisty u pacjenta otrzymującego opioidkolejność włączenia · leki stosowane w uzależnieniu od alkoholu	inne zalecenie	Naltrekson lub nalmefen włącza się ponownie dopiero po zakończeniu leczenia opioidami i odpowiednim okresie bez opioidów. Zbyt wczesne podanie antagonisty odwraca analgezję i może wywołać zespół odstawienny.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBromokryptyna+ BuprenorfinaJeśli połączenie jest konieczne, obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernej senności i depresji oddechowej, szczególnie na początku leczenia bromokryptyną i po każdej zmianie dawki któregokolwiek leku.Nie pij alkoholu, wstawaj powoli, nie prowadź samochodu, dopóki nie wiesz, jak reagujesz na oba leki, i powiedz lekarzowi, że przyjmujesz je razem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie pij alkoholu, wstawaj powoli, nie prowadź samochodu, dopóki nie wiesz, jak reagujesz na oba leki, i powiedz lekarzowi, że przyjmujesz je razem.

Bromokryptyna może nasilać działanie buprenorfiny. Oba leki mogą powodować senność, zawroty głowy i spadki ciśnienia, a razem te objawy mogą być silniejsze. Najbardziej uważaj w pierwszych dniach wspólnego stosowania i po zmianie dawki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

silna senność lub trudność z obudzeniem się
spłycony lub zwolniony oddech
zawroty głowy i omdlenia przy wstawaniu
splątanie
silny ból głowy lub zaburzenia widzenia

ChPL: niezalecane
Mechanizm: PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek: opóźniony (dni)
Dowody: teoretyczne

Postępowanie

Jeśli połączenie jest konieczne, obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernej senności i depresji oddechowej, szczególnie na początku leczenia bromokryptyną i po każdej zmianie dawki któregokolwiek leku. Buprenorfiny nie zaleca się łączyć z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4^[1]. Przy bromokryptynie zaleca się kontrolę ciśnienia tętniczego, zwłaszcza na początku leczenia^[2]. Pacjent powinien unikać alkoholu, który zmniejsza tolerancję bromokryptyny i nasila hamujące działanie buprenorfiny na ośrodkowy układ nerwowy^[2]^[1]. Do czasu poznania reakcji na połączenie pacjent nie powinien prowadzić pojazdów.

Skutek kliniczny

Możliwe jest nasilenie senności, zawrotów głowy i niedociśnienia ortostatycznego, a przy wyższych dawkach buprenorfiny teoretycznie także depresji oddechowej. Znaczenie kliniczne tej interakcji nie zostało potwierdzone w badaniach.

Mechanizm

Bromokryptyna może teoretycznie zwiększać stężenie buprenorfiny i nasilać jej działanie ośrodkowe. Buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, a jej łączenia z lekami wpływającymi na aktywność tego izoenzymu się nie zaleca, ponieważ znaczenie hamowania lub indukcji nie zostało wyjaśnione^[1]. Bromokryptyna jest substratem i inhibitorem CYP3A4, dlatego przy podawaniu z substratami tego enzymu trzeba zachować ostrożność^[2]. Dochodzi do tego sumowanie działań niepożądanych – oba leki mogą powodować senność, zawroty głowy, nudności i spadki ciśnienia tętniczego.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

Bromokryptyna – inhibitor CYP3A4^[3], buprenorfina – substrat CYP3A4^[4]

Bromokryptyna: inhibitor CYP3A4^[3], substrat CYP3A4^[3]
Buprenorfina: substrat CYP3A4^[4]

Monitorować

stopień sedacji i czujność
częstość i głębokość oddechów
ciśnienie tętnicze, w tym ortostatyczne
zawroty głowy i nudności

Bezpieczniejsze alternatywy

morfinahydromorfonkabergolina chinagolid

Kiedy ocena się zmienia

Bromokryptyna dołączana do ustalonej dawki buprenorfinykolejność włączenia · bromokryptyna	inne zalecenie	Włączenie bromokryptyny u pacjenta na stałej dawce buprenorfiny może zwiększyć ekspozycję na buprenorfinę. Wymaga obserwacji sedacji i oddechu w pierwszych dniach oraz po zwiększeniu dawki bromokryptyny.
Tabletki podjęzykowe w leczeniu uzależnienia od opioidówpostać · buprenorfina	ryzyko rośnie	Przy wyższych dawkach buprenorfiny stosowanych w leczeniu substytucyjnym ewentualny wzrost jej stężenia ma większe znaczenie dla ryzyka depresji oddechowej.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Bromocorn 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bromocorn-100002042/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Bromocorn. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bromocorn-100002042/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ DeksametazonPołączenie można stosować pod warunkiem monitorowania skuteczności i tolerancji buprenorfiny, szczególnie przy dłuższym stosowaniu deksametazonu.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem i powiedz lekarzowi, jeśli ból się nasili albo po zakończeniu deksametazonu poczujesz się bardzo senny.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem i powiedz lekarzowi, jeśli ból się nasili albo po zakończeniu deksametazonu poczujesz się bardzo senny.

Deksametazon może sprawić, że organizm szybciej usuwa buprenorfinę, więc lek przeciwbólowy może działać słabiej. Gdy skończysz brać deksametazon, buprenorfina może z kolei działać mocniej niż wcześniej. Zwykle oba leki można przyjmować razem, ale warto obserwować swoje samopoczucie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

nasilenie bólu mimo regularnego przyjmowania buprenorfiny
niepokój, poty, katar, bóle mięśni, biegunka
silna senność lub trudność z obudzeniem się
spowolniony lub płytki oddech

ChPL: niezalecane
Mechanizm: PK – metabolizm
Początek: opóźniony (dni)
Dowody: teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem monitorowania skuteczności i tolerancji buprenorfiny, szczególnie przy dłuższym stosowaniu deksametazonu. Nie zaleca się łączenia buprenorfiny z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4, ponieważ znaczenie indukcji i hamowania nie zostało wyjaśnione^[1]. W razie osłabienia analgezji lub objawów odstawiennych rozważ korektę dawki buprenorfiny. Po zakończeniu kuracji deksametazonem obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji i zahamowania oddychania.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania przeciwbólowego buprenorfiny, a u pacjentów leczonych substytucyjnie wystąpienie objawów odstawiennych. Po odstawieniu deksametazonu możliwe nasilenie działania buprenorfiny z sennością i ryzykiem depresji oddechowej. Znaczenie kliniczne nie zostało wyjaśnione w badaniach.

Mechanizm

Buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, a leki indukujące ten izoenzym mogą zmniejszać jej stężenie^[1]. Deksametazon jest induktorem CYP3A4, co może przyspieszać metabolizm buprenorfiny. Po odstawieniu deksametazonu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie buprenorfiny może wzrosnąć.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

Deksametazon – umiarkowany induktor CYP3A4^[2], buprenorfina – substrat CYP3A4^[3]

Buprenorfina: substrat CYP3A4^[3]
Deksametazon: umiarkowany induktor CYP3A4^[2], substrat CYP3A4^[2]

Monitorować

skuteczność przeciwbólowa buprenorfiny
objawy odstawienne opioidu u pacjentów leczonych substytucyjnie
sedacja i częstość oddechów po odstawieniu deksametazonu

Bezpieczniejsze alternatywy

morfinahydromorfon

Kiedy ocena się zmienia

Jednorazowa dawkadawka · deksametazon	ryzyko maleje	Pojedyncza dawka deksametazonu nie wywołuje istotnej indukcji CYP3A4, interakcja nie ma znaczenia klinicznego.
Kuracja wielodniowaczas leczenia · deksametazon	ryzyko rośnie	Indukcja CYP3A4 narasta przy dłuższym stosowaniu deksametazonu, rośnie ryzyko osłabienia działania buprenorfiny.
Odstawienie deksametazonukolejność włączenia · deksametazon	inne zalecenie	Po odstawieniu deksametazonu indukcja ustępuje stopniowo, stężenie buprenorfiny może wzrosnąć – obserwuj sedację i oddech, zwłaszcza jeśli dawkę buprenorfiny wcześniej zwiększono.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ FlukonazolŁączenia buprenorfiny z lekami hamującymi CYP3A4 najlepiej unikać.Zanim zaczniesz brać flukonazol, powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz buprenorfinę, nie pij alkoholu i obserwuj, czy nie jesteś nadmiernie senny.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Zanim zaczniesz brać flukonazol, powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz buprenorfinę, nie pij alkoholu i obserwuj, czy nie jesteś nadmiernie senny.

Flukonazol może spowolnić usuwanie buprenorfiny z organizmu. Wtedy buprenorfina działa silniej i dłużej, co może powodować dużą senność, zawroty głowy, a nawet spłycenie oddechu. Ten efekt może trwać jeszcze kilka dni po zakończeniu przyjmowania flukonazolu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

silna senność lub trudność z obudzeniem się
wolny lub płytki oddech
zawroty głowy, chwiejność
splątanie
silne nudności lub zaparcia

ChPL: niezalecane
Mechanizm: PK – metabolizm
Początek: opóźniony (dni)
Dowody: teoretyczne

Postępowanie

Łączenia buprenorfiny z lekami hamującymi CYP3A4 najlepiej unikać^[1]. Jeśli leczenie przeciwgrzybicze jest konieczne, rozważ lek bez wpływu na CYP3A4, na przykład preparat działający miejscowo. Gdy flukonazol trzeba podać, obserwuj pacjenta pod kątem nasilonej sedacji i depresji oddechowej, a w razie objawów zmniejsz dawkę buprenorfiny^[2]. Pamiętaj, że interakcja może się utrzymywać kilka dni po zakończeniu flukonazolu^[2].

Skutek kliniczny

Wyższe stężenie buprenorfiny może nasilić jej działania niepożądane, przede wszystkim senność, zawroty głowy, nudności i zaparcia, a u osób wrażliwych także depresję oddechową. Ryzyko rośnie przy dłuższym leczeniu flukonazolem, większych dawkach buprenorfiny, w starszym wieku oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, takich jak benzodiazepiny, gabapentynoidy lub alkohol^[1]. Znaczenie kliniczne hamowania metabolizmu buprenorfiny nie zostało wyjaśnione^[1].

Mechanizm

Flukonazol może zwiększać stężenie buprenorfiny we krwi, ponieważ hamuje jej metabolizm. Buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, a leki hamujące ten izoenzym mogą spowalniać jej rozkład^[1]. Flukonazol jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 i może zwiększać stężenie leków metabolizowanych tą drogą^[2]. Hamowanie enzymu utrzymuje się przez 4 do 5 dni po odstawieniu flukonazolu ze względu na jego długi okres półtrwania^[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

Flukonazol – umiarkowany inhibitor CYP3A4^[3], buprenorfina – substrat CYP3A4^[4]

Buprenorfina: substrat CYP3A4^[4]
Flukonazol: silny inhibitor CYP2C19^[3], umiarkowany inhibitor CYP2C9^[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4^[3], inhibitor P-gp^[5]

Monitorować

stopień sedacji
częstość i głębokość oddechu
ciśnienie tętnicze
zawroty głowy i ryzyko upadków

Bezpieczniejsze alternatywy

nystatynaklotrimazol (miejscowo)mikafunginaanidulafungina

Kiedy ocena się zmienia

Pojedyncza dawkaczas leczenia · flukonazol	ryzyko maleje	Jednorazowe podanie flukonazolu wiąże się z mniejszym ryzykiem kumulacji buprenorfiny niż leczenie wielodniowe, ale ze względu na długi okres półtrwania flukonazolu obserwacja przez kilka dni pozostaje wskazana.
odstep ≤ 5 dni po odstawieniuflukonazol	inne zalecenie	Hamowanie CYP3A4 utrzymuje się przez 4 do 5 dni po odstawieniu flukonazolu, dlatego monitorowanie i ewentualna zmniejszona dawka buprenorfiny powinny trwać także w tym okresie.
wiek ≥ 65 latpacjent	ryzyko rośnie	U osób starszych większa wrażliwość na opioidy zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej i upadków przy wzroście stężenia buprenorfiny.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Fluconazole Polfarmex 50 mg/10 ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fluconazole-polfarmex-100100023/
U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Fluconazole Polfarmex. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fluconazole-polfarmex-100100023/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ CylostazolJeśli to możliwe, unikaj łączenia buprenorfiny z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4, w tym z cylostazolem.Przyjmuj oba leki tylko wtedy, gdy lekarz o nich wie, a w pierwszych dniach wspólnego stosowania nie pij alkoholu i nie prowadź samochodu, dopóki nie sprawdzisz, jak się czujesz.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tylko wtedy, gdy lekarz o nich wie, a w pierwszych dniach wspólnego stosowania nie pij alkoholu i nie prowadź samochodu, dopóki nie sprawdzisz, jak się czujesz.

Cylostazol może spowalniać rozkład buprenorfiny w organizmie. Przez to buprenorfina może działać silniej niż zwykle. Możesz wtedy czuć się bardziej senny, mieć zawroty głowy albo oddychać wolniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

nadmierna senność lub trudność z obudzeniem się
wolny, płytki lub nieregularny oddech
silne zawroty głowy lub splątanie
zwężone źrenice i uczucie oszołomienia

ChPL: niezalecane
Mechanizm: PK – metabolizm
Początek: opóźniony (dni)
Dowody: teoretyczne

Postępowanie

Jeśli to możliwe, unikaj łączenia buprenorfiny z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4, w tym z cylostazolem^[1]. Gdy połączenie jest konieczne, obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji i depresji oddechowej, zwłaszcza w pierwszych dniach po włączeniu cylostazolu lub zwiększeniu dawki buprenorfiny. Szczególną ostrożność zachowaj u pacjentów przyjmujących równocześnie inne leki hamujące OUN, benzodiazepiny, gabapentynoidy lub alkohol^[1].

Skutek kliniczny

Możliwe jest zwiększenie stężenia buprenorfiny i nasilenie jej działań ośrodkowych, takich jak senność, zawroty głowy i spowolnienie oddechu. Znaczenie kliniczne hamowania metabolizmu buprenorfiny nie zostało wyjaśnione^[1]. Nie oczekuje się, aby buprenorfina zmieniała działanie przeciwpłytkowe cylostazolu.

Mechanizm

Buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, a leki hamujące ten izoenzym mogą hamować jej metabolizm^[1]. Cylostazol hamuje CYP3A4 i zwiększa AUC lowastatyny, czułego substratu tego izoenzymu, o 70%^[2]. Oba leki są też substratami CYP3A4, więc mogą konkurować o ten sam szlak metaboliczny^[2]. Skala wzrostu stężenia buprenorfiny po dołączeniu cylostazolu nie została zbadana.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

Cylostazol – słaby inhibitor CYP3A4^[3], buprenorfina – substrat CYP3A4^[4]

Buprenorfina: substrat CYP3A4^[4]
Cylostazol: słaby inhibitor CYP3A4^[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2^[5], substrat CYP2C19^[5], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4^[5]

Monitorować

stopień sedacji i świadomość
częstość i głębokość oddechów
zawroty głowy i ryzyko upadków
skuteczność przeciwbólowa i objawy przedawkowania opioidu

Bezpieczniejsze alternatywy

morfinahydromorfonpentoksyfilina

Kiedy ocena się zmienia

Cylostazol dołączany do ustalonej dawki buprenorfinykolejność włączenia · cylostazol

inne zalecenie

Gdy cylostazol jest dołączany u pacjenta na stałej dawce buprenorfiny, w pierwszych dniach obserwuj objawy nasilonego działania opioidu i w razie nadmiernej sedacji rozważ zmniejszenie dawki buprenorfiny.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Cilozek 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cilozek-100312759/
U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Cilozek. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cilozek-100312759/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ TikagrelorW ostrym zespole wieńcowym, gdy nie można wstrzymać opioidu, a szybkie zahamowanie P2Y12 jest krytycznie istotne, rozważ pozajelitowy inhibitor P2Y12.Nie odstawiaj żadnego z tych leków na własną rękę i powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z tych leków na własną rękę i powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba.

Buprenorfina, jak inne silne leki przeciwbólowe, spowalnia pracę żołądka i jelit. Przez to tikagrelor może wchłaniać się wolniej i słabiej chronić przed zakrzepami, co ma największe znaczenie tuż po zawale serca. Tikagrelor może też nasilać działanie buprenorfiny, na przykład senność.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

ból lub ucisk w klatce piersiowej
nagła duszność
nadmierna senność
spowolniony lub płytki oddech

ChPL: niezalecane
Mechanizm: PK – wchłanianie, PK – metabolizm
Początek: szybki (godziny)
Dowody: badania kliniczne

Postępowanie

W ostrym zespole wieńcowym, gdy nie można wstrzymać opioidu, a szybkie zahamowanie P2Y12 jest krytycznie istotne, rozważ pozajelitowy inhibitor P2Y12^[1]. W leczeniu przewlekłym połączenie można stosować, obserwując pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji i spowolnienia oddechu po włączeniu tikagreloru oraz unikając dokładania innych leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy.

Skutek kliniczny

Zahamowanie agregacji płytek może być opóźnione i słabsze, co ma największe znaczenie w pierwszych godzinach leczenia ostrego zespołu wieńcowego i może sprzyjać powikłaniom zakrzepowym. Kliniczne znaczenie tego zjawiska jest nieznane, ale dane wskazują na możliwość zmniejszenia skuteczności tikagreloru^[1]. Możliwe jest też nasilenie działania buprenorfiny, w tym senności i depresji oddechowej.

Mechanizm

Opioidy spowalniają motorykę przewodu pokarmowego, przez co opóźniają i zmniejszają wchłanianie doustnych inhibitorów P2Y12, w tym tikagreloru, a efekt ten dotyczy nie tylko morfiny, lecz także innych opioidów^[1]. U chorych z ostrym zespołem wieńcowym leczonych morfiną ekspozycja na tikagrelor zmniejszyła się o 35%^[1]. Tikagrelor hamuje też CYP3A4, a buprenorfina jest metabolizowana głównie przez ten izoenzym, więc jej stężenie może wzrosnąć^[1]^[2]. Znaczenie hamowania metabolizmu buprenorfiny nie zostało wyjaśnione i łączenia jej z lekami wpływającymi na CYP3A4 się nie zaleca^[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

Tikagrelor – słaby inhibitor CYP3A4^[3], buprenorfina – substrat CYP3A4^[4]

Buprenorfina: substrat CYP3A4^[4]
Tikagrelor: umiarkowany inhibitor BCRP^[3], słaby inhibitor CYP3A4^[3], słaby inhibitor P-gp^[5], wrażliwy substrat CYP3A4^[3], substrat P-gp^[5]

Monitorować

objawy niedokrwienia mięśnia sercowego w fazie ostrej leczenia
stopień sedacji
częstość i głębokość oddechu

Bezpieczniejsze alternatywy

kangrelor

Kiedy ocena się zmienia

Faza ostra ostrego zespołu wieńcowego (dawka nasycająca)czas leczenia · tikagrelor	ryzyko rośnie	W ostrym zespole wieńcowym opóźnione wchłanianie tikagreloru może osłabić szybkie zahamowanie płytek, dlatego gdy opioidu nie można wstrzymać, rozważ pozajelitowy inhibitor P2Y12.
Leczenie przewlekłeczas leczenia · tikagrelor	ryzyko maleje	Przy stałym stosowaniu obu leków opóźnienie wchłaniania tikagreloru ma mniejsze znaczenie, a głównym celem pozostaje obserwacja sedacji i oddechu.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Brilique 90 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/brilique-100236165/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Brilique. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/brilique-100236165/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Opis interakcji lekówOpis dla pacjentaOpis specjalistyczny · 6 listopada 2026

Buprenorfina i sufentanyl

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi lub anestezjologowi, że przyjmujesz buprenorfinę, i nie odstawiaj jej ani nie zmieniaj dawki na własną rękę.Połączenie stosuje się tylko pod ścisłym nadzorem z monitorowaniem oddechu i stopnia sedacji.

Dlaczego

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

bardzo wolny lub płytki oddech
silna senność lub trudność z obudzeniem
sine usta lub paznokcie
zawroty głowy lub omdlenie
dreszcze, poty, niepokój lub biegunka po podaniu leku

Postępowanie

Połączenie stosuje się tylko pod ścisłym nadzorem z monitorowaniem oddechu i stopnia sedacji. Po rozpoczęciu podawania sufentanylu u pacjenta przyjmującego inny lek hamujący ośrodkowy układ nerwowy należy ściśle monitorować jego stan i rozważyć zmniejszenie dawki drugiego leku. Standardowe dawki pełnych agonistów opioidowych można podawać pod koniec działania buprenorfiny. Nie należy podawać jednocześnie sufentanylu podjęzykowego z innymi produktami podjęzykowymi. U pacjentów leczonych buprenorfiną z powodu uzależnienia nie przerywa się terapii samodzielnie przed zabiegiem, a plan analgezji ustala anestezjolog, najlepiej z wykorzystaniem leków nieopioidowych w ramach analgezji multimodalnej.

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest nasilona depresja oddechowa, nadmierna sedacja, a w skrajnych przypadkach śpiączka i zgon. Jednoczesne stosowanie z innymi opioidami może nasilać depresję oddechową wywoływaną przez sufentanyl. Terapeutyczne dawki buprenorfiny nie zmniejszają skuteczności przeciwbólowej standardowych dawek pełnych agonistów opioidowych. U pacjentów leczonych dużymi dawkami buprenorfiny, na przykład w terapii uzależnienia od opioidów, analgezja po sufentanylu może być słabsza i wymagać miareczkowania dawki pod ścisłą kontrolą. Podanie buprenorfiny pacjentowi, który otrzymuje już sufentanyl i jest od niego zależny, może wywołać objawy odstawienia.

Monitorować

częstość i głębokość oddechów
saturacja krwi tętniczej
stopień sedacji
ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca
skuteczność przeciwbólowa
objawy odstawienia opioidów

Charakterystyka produktu leczniczego: niezalecane.