Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Buprenorfina / Buprenorfina i werapamil

Buprenorfina i werapamil

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Jeśli połączenie jest konieczne, obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji, depresji oddechowej i niedociśnienia, a w razie potrzeby zmniejsz dawkę buprenorfiny.

Nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z tych leków, powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba, a gdy poczujesz silną senność lub trudność w oddychaniu, natychmiast wezwij pomoc.

Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ WerapamilJeśli połączenie jest konieczne, obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji, depresji oddechowej i niedociśnienia, a w razie potrzeby zmniejsz dawkę buprenorfiny.Nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z tych leków, powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba, a gdy poczujesz silną senność lub trudność w oddychaniu, natychmiast wezwij pomoc.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj samodzielnie dawek żadnego z tych leków, powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba, a gdy poczujesz silną senność lub trudność w oddychaniu, natychmiast wezwij pomoc.

Werapamil może spowalniać rozkładanie buprenorfiny w organizmie, przez co buprenorfina może działać silniej niż zwykle. Może to powodować dużą senność, zawroty głowy i spadek ciśnienia, a rzadko spowolnienie oddechu. Ryzyko jest największe w pierwszych dniach wspólnego stosowania lub po zmianie dawki któregoś z leków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność lub trudność z wybudzeniem
  • wolny lub płytki oddech
  • zawroty głowy i omdlenia
  • bardzo wolne tętno
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jeśli połączenie jest konieczne, obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji, depresji oddechowej i niedociśnienia, a w razie potrzeby zmniejsz dawkę buprenorfiny. Nie zaleca się łączenia buprenorfiny z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4[1]. Najwięcej uwagi wymagają pierwsze dni po włączeniu werapamilu lub zwiększeniu jego dawki. Po odstawieniu werapamilu stężenie buprenorfiny może się obniżyć, co u pacjentów leczonych substytucyjnie grozi objawami odstawiennymi.

Skutek kliniczny

Możliwe jest nasilenie i wydłużenie działania buprenorfiny, czyli większa senność, zawroty głowy, niedociśnienie, a w skrajnych przypadkach depresja oddechowa. Siła tego efektu nie została określona w badaniach klinicznych.

Mechanizm

Werapamil może zwiększać stężenie buprenorfiny, ponieważ hamuje jej główny szlak metabolizmu. Werapamil jest inhibitorem CYP3A4 i glikoproteiny P[2]. Buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, dlatego leki hamujące ten izoenzym prawdopodobnie hamują jej metabolizm[1]. Oba leki mogą też obniżać ciśnienie tętnicze, więc ich działanie hipotensyjne może się sumować.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Werapamil – umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], buprenorfina – substrat CYP3A4[4]
  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[4]
  • Werapamil: umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor P-gp[3], substrat CYP1A2[5], substrat CYP2C8[5], substrat CYP2C9[5], substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • stopień sedacji
  • częstość i głębokość oddechów
  • ciśnienie tętnicze
  • tętno
  • objawy odstawienne po odstawieniu werapamilu

Bezpieczniejsze alternatywy

amlodypinalerkanidypina

Kiedy ocena się zmienia

Werapamil włączony lub odstawiony u pacjenta stale przyjmującego buprenorfinękolejność włączenia · werapamilinne zalecenieWłączenie werapamilu u pacjenta na stałej dawce buprenorfiny może nasilić sedację i depresję oddechową. Odstawienie werapamilu może obniżyć stężenie buprenorfiny i wywołać objawy odstawienne, zwłaszcza w leczeniu substytucyjnym. W obu sytuacjach oceń potrzebę zmiany dawki buprenorfiny.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych większa jest wrażliwość na depresyjne działanie opioidów na OUN i oddychanie oraz na niedociśnienie. Monitoruj pacjenta szczególnie uważnie i rozważ mniejszą dawkę buprenorfiny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Staveran 120 120 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/staveran-120-100011390/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Staveran 120. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/staveran-120-100011390/

Alkohol przy tych lekach

Połączenie przeciwwskazaneBuprenorfinaa alkoholNie należy podawać buprenorfiny osobie w stanie ostrego upojenia alkoholowego ani z delirium tremens Przez cały okres leczenia pacjent powinien całkowicie unikać alkoholu, szczególnie na początku terapii i przy zmianie dawki.Nie pij alkoholu przez cały czas leczenia buprenorfiną i nigdy nie przyjmuj leku, gdy jesteś pod wpływem alkoholu.szybki (godziny)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie pij alkoholu przez cały czas leczenia buprenorfiną i nigdy nie przyjmuj leku, gdy jesteś pod wpływem alkoholu.

Buprenorfiny nie wolno łączyć z alkoholem. Alkohol bardzo nasila działanie leku, co może wywołać silną senność, spowolnienie lub zatrzymanie oddechu, a nawet śmierć. U osób, które często piją alkohol, lek może też bardziej obciążać wątrobę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo silna senność lub trudność z obudzeniem
  • wolny, płytki lub nieregularny oddech
  • sine usta lub paznokcie
  • splątanie, zawroty głowy, zaburzenia równowagi
  • bardzo małe źrenice
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PD – synergizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie należy podawać buprenorfiny osobie w stanie ostrego upojenia alkoholowego ani z delirium tremens[1] Przez cały okres leczenia pacjent powinien całkowicie unikać alkoholu, szczególnie na początku terapii i przy zmianie dawki. U pacjentów z chorobą alkoholową buprenorfinę należy stosować ostrożnie[1] a przy dłuższym leczeniu kontrolować czynność wątroby[1] U pacjentów leczonych z powodu uzależnienia od opioidów warto ocenić wzorzec picia alkoholu i rozważyć zapewnienie dostępu do naloksonu.

Skutek kliniczny

Najgroźniejszym skutkiem połączenia jest depresja oddechowa, która może prowadzić do śpiączki i zgonu. W analizie zgonów z powodu zatrucia u pacjentów leczonych buprenorfiną z powodu zaburzeń związanych z używaniem opioidów alkohol był częstym czynnikiem współistniejącym. Alkohol nasila działanie uspokajające buprenorfiny, co może być niebezpieczne podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn[1] U osób nadużywających alkoholu wzrasta także ryzyko uszkodzenia wątroby[1]

Mechanizm

Alkohol i buprenorfina sumują swoje hamujące działanie na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do głębokiej sedacji i depresji oddechowej. Charakterystyka produktu buprenorfiny w tabletkach podjęzykowych 0,2 mg podaje, że „Alkohol nasila hamujące działanie buprenorfiny na ośrodkowy układ nerwowy”[1] Charakterystyka produktu buprenorfiny w tabletkach podjęzykowych 2 mg wymienia w przeciwwskazaniach „Ostre upojenie alkoholowe lub delirium tremens”[1] Zapisy różnią się więc między produktami – w postaci 0,2 mg alkoholizm i delirium tremens są wymienione jedynie wśród stanów wymagających ostrożności, a w postaci 2 mg ostre upojenie alkoholowe jest przeciwwskazaniem. Buprenorfina jako częściowy agonista receptora opioidowego μ wykazuje efekt pułapowy w zakresie depresji oddechowej, jednak w połączeniu z innymi depresantami ośrodkowego układu nerwowego, takimi jak alkohol, ten efekt ochronny może zostać utracony. Dodatkowo nadużywanie alkoholu może nasilać uszkodzenie wątroby związane ze stosowaniem buprenorfiny, zwłaszcza w dużych dawkach[1]

Metabolizm i transportery

  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • poziom sedacji i świadomości
  • częstość i głębokość oddechów
  • saturacja krwi tętniczej przy podejrzeniu depresji oddechowej
  • objawy upojenia alkoholowego przed podaniem dawki
  • aktywność aminotransferaz u osób nadużywających alkoholu

Kiedy ocena się zmienia

Ostre upojenie alkoholowe lub delirium tremensilość alkoholu · pacjentinterakcja nie dotyczyOstre upojenie alkoholowe i delirium tremens są przeciwwskazaniem do stosowania buprenorfiny w postaci 2 mg Dawki nie należy podawać do czasu wytrzeźwienia pacjenta.
Tabletki podjęzykowe 0,2 mgpostać · alkoholinne zalecenieCharakterystyka produktu buprenorfiny 0,2 mg nie wymienia alkoholu w przeciwwskazaniach, wskazuje jedynie na nasilenie hamującego działania na ośrodkowy układ nerwowy i konieczność ostrożności u osób z chorobą alkoholową Mimo to ze względu na ryzyko depresji oddechowej pacjent powinien unikać alkoholu.
Początek leczenia lub zmiana dawkiczas leczenia · pacjentryzyko rośnieNa początku leczenia i po zwiększeniu dawki ryzyko nadmiernej sedacji i zaburzeń zdolności prowadzenia pojazdów po alkoholu jest największe.
Przewlekłe nadużywanie alkoholuilość alkoholu · pacjentinne zalecenieNadużywanie alkoholu może nasilać uszkodzenie wątroby związane z buprenorfiną Przy kontynuacji leczenia należy ściśle kontrolować czynność wątroby

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaWerapamila alkoholZalecaj pacjentowi unikanie alkoholu, a jeśli go spożywa, to w mniejszych ilościach niż dotąd i z ostrożnością, zwłaszcza na początku leczenia i po zwiększeniu dawki.Najlepiej unikać alkoholu, a jeśli się go pije, to w mniejszej ilości niż dotąd i nie przed jazdą samochodem ani obsługą maszyn.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Najlepiej unikać alkoholu, a jeśli się go pije, to w mniejszej ilości niż dotąd i nie przed jazdą samochodem ani obsługą maszyn.

Werapamil sprawia, że alkohol utrzymuje się we krwi dłużej i działa mocniej niż zwykle. Jedna lampka wina czy piwo mogą więc dać silniejsze skutki niż przed rozpoczęciem leczenia. Alkohol sam obniża też ciśnienie, podobnie jak werapamil, więc mogą pojawić się zawroty głowy lub uczucie omdlewania.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne zawroty głowy lub uczucie omdlewania po wstaniu
  • omdlenie
  • wyraźnie szybsze lub mocniejsze upicie się niż zwykle
  • bardzo wolne lub nieregularne bicie serca
  • duszność lub obrzęki nóg
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Zalecaj pacjentowi unikanie alkoholu, a jeśli go spożywa, to w mniejszych ilościach niż dotąd i z ostrożnością, zwłaszcza na początku leczenia i po zwiększeniu dawki. Przed prowadzeniem pojazdu lub obsługą maszyn pacjent powinien odczekać dłużej niż zwykle. Zmiana dawki werapamilu nie jest potrzebna.

Skutek kliniczny

Po tej samej ilości alkoholu pacjent może być bardziej pijany i dłużej odczuwać jego działanie niż bez werapamilu.[1] Możliwe są też zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne i omdlenia. Pogarsza się zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwłaszcza na początku leczenia, przy zwiększaniu dawki i przy zmianie leku.[1]

Mechanizm

Werapamil zwiększa stężenie alkoholu we krwi i opóźnia jego wydalanie, więc działanie etanolu jest silniejsze i trwa dłużej.[1] Prawdopodobną przyczyną jest hamowanie metabolizmu etanolu przez werapamil, ale ChPL nie podaje mechanizmu. Do tego dochodzi addycja farmakodynamiczna, bo zarówno werapamil, jak i alkohol obniżają ciśnienie tętnicze i mogą powodować zawroty głowy.

Metabolizm i transportery

  • Werapamil: umiarkowany inhibitor CYP3A4[2], inhibitor P-gp[2], substrat CYP1A2[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP2C9[3], substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze i tętno, szczególnie po zwiększeniu dawki werapamilu
  • zawroty głowy, uczucie omdlewania i senność po alkoholu
  • zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn

Kiedy ocena się zmienia

Większe ilości alkoholuilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePrzy większych ilościach alkoholu nasilenie działania etanolu i ryzyko niedociśnienia rosną. Zaleć całkowite unikanie alkoholu.
Początek leczenia lub zwiększanie dawkiczas leczenia · pacjentryzyko rośnieChPL wskazuje, że zaburzenie zdolności reagowania występuje zwłaszcza na początku leczenia, w okresie zwiększania dawki i przy zmianie leku, także przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu.
Osoby starszewiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych zwiększona jest skłonność do niedociśnienia ortostatycznego i upadków, więc ryzyko związane z alkoholem jest większe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Staveran 120 120 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/staveran-120-100011390/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Staveran 120. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/staveran-120-100011390/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 371

Połączenie przeciwwskazaneSotalol+ BuprenorfinaSotalolu nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem, który zdecyduje o zmianie leczenia lub zleci badanie EKG.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem, który zdecyduje o zmianie leczenia lub zleci badanie EKG.

Sotalol to lek na zaburzenia rytmu serca, a buprenorfina to silny lek przeciwbólowy lub stosowany w leczeniu uzależnienia. Oba leki mogą wpływać na pracę serca w podobny sposób. Przyjmowane razem mogą zwiększyć ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, a także zbyt wolnego tętna i spadku ciśnienia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • bardzo wolne tętno
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Sotalolu nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Jeśli pacjent wymaga buprenorfiny, lekarz powinien rozważyć zamianę sotalolu na beta-adrenolityk bez działania klasy III albo wybór opioidu bez wpływu na QT. Gdy leczenie skojarzone jest uznane za niezbędne, przed jego rozpoczęciem należy ocenić odstęp QT i wyrównać hipokaliemię, a następnie ściśle monitorować stan kliniczny, elektrolity i zapis EKG[2]. Nie należy samodzielnie odstawiać żadnego z leków.

Skutek kliniczny

Możliwe addycyjne wydłużenie odstępu QT ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, a także nasilenie bradykardii i niedociśnienia z ryzykiem omdleń.

Mechanizm

Sotalol jako lek przeciwarytmiczny klasy III wydłuża odstęp QT i może wywołać torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii i bradykardii[2]. Buprenorfina także wydłuża odstęp QT, w sposób zależny od dawki, choć słabiej niż metadon. Oba leki mogą też obniżać ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca, co sumuje się z działaniem beta-adrenolitycznym sotalolu.

Metabolizm i transportery

  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • odstęp QTc w EKG przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość akcji serca
  • ciśnienie tętnicze
  • objawy omdleń, kołatania serca i zawrotów głowy

Bezpieczniejsze alternatywy

bisoprololmetoprololmorfinaoksykodon

Kiedy ocena się zmienia

ObniżonyeGFR · pacjentryzyko rośnieSotalol jest wydalany przez nerki, więc przy niewydolności nerek jego stężenie i działanie wydłużające QT rosną, co zwiększa ryzyko torsade de pointes przy dodaniu buprenorfiny.
Duże dawkidawka · buprenorfinaryzyko rośnieWydłużenie QT przez buprenorfinę zależy od dawki, dlatego przy dużych dawkach, także w postaci przezskórnej i w leczeniu substytucyjnym, kontrola EKG jest szczególnie ważna.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sotahexal 160 160 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sotahexal-160-100062357/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sotalol Aurovitas 40 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sotalol-aurovitas-100375412/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneWerapamil+ SakwinawirNie stosować werapamilu u pacjenta leczonego sakwinawirem z rytonawirem, ponieważ charakterystyka sakwinawiru przeciwwskazuje łączenie go z lekami wydłużającymi odstęp PR.Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, ale nie odstawiaj samodzielnie leków na HIV.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, ale nie odstawiaj samodzielnie leków na HIV.

Werapamil i sakwinawir razem mogą zbyt mocno spowolnić pracę serca i zaburzyć jego rytm. Każdy z tych leków dodatkowo zwiększa ilość drugiego w organizmie, więc działania niepożądane mogą być silniejsze niż zwykle. Takie połączenie może być groźne dla życia i nie powinno być stosowane.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo wolne lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • omdlenie
  • kołatanie serca
  • duszność
  • nagłe osłabienie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm, PK – transport
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosować werapamilu u pacjenta leczonego sakwinawirem z rytonawirem, ponieważ charakterystyka sakwinawiru przeciwwskazuje łączenie go z lekami wydłużającymi odstęp PR[1]. Jeśli pacjent wymaga leku kontrolującego ciśnienie lub częstość rytmu, lekarz powinien dobrać lek niewpływający na przewodzenie przedsionkowo-komorowe albo zmienić schemat przeciwretrowirusowy. Po odstawieniu jednego z leków należy pamiętać, że hamowanie CYP3A4 przez rytonawir może utrzymywać się jeszcze przez pewien czas, dlatego leczenie nowym lekiem warto rozpoczynać ostrożnie i pod kontrolą EKG.

Skutek kliniczny

Połączenie grozi blokiem przedsionkowo-komorowym, znaczną bradykardią, niedociśnieniem i potencjalnie zagrażającymi życiu zaburzeniami rytmu serca. Wzrost stężenia werapamilu nasila jego działanie hipotensyjne i bradykardyzujące, a wzrost ekspozycji na sakwinawir zwiększa ryzyko wydłużenia QT i PR. Znacząca klinicznie bradykardia oraz zaburzenia rytmu w wywiadzie same w sobie są przeciwwskazaniem do stosowania sakwinawiru[1].

Mechanizm

Nie należy łączyć werapamilu z sakwinawirem, bo oba leki spowalniają przewodzenie w sercu, a do tego wzajemnie zwiększają swoje stężenia. Sakwinawir wzmocniony rytonawirem powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępów QT i PR, dlatego jego jednoczesne stosowanie z lekami wydłużającymi odstęp QT i (lub) PR jest przeciwwskazane[1]. Werapamil hamuje przewodzenie przedsionkowo-komorowe, czyli wydłuża odstęp PR, więc oba działania się sumują. Sakwinawir jest w około 90% metabolizowany przez CYP3A4 oraz jest substratem i inhibitorem glikoproteiny P[1]. Werapamil jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i sam hamuje CYP3A4 oraz glikoproteinę P[2]. Ponadto rytonawir, z którym podaje się sakwinawir, jest silnym inhibitorem CYP3A4 i glikoproteiny P[1], co dodatkowo zwiększa ekspozycję na werapamil.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Werapamil – umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], sakwinawir – wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Werapamil – inhibitor P-gp[3], sakwinawir – substrat P-gp[4]
  • Werapamil: umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor P-gp[3], substrat CYP1A2[5], substrat CYP2C8[5], substrat CYP2C9[5], substrat CYP3A4[5]
  • Sakwinawir: inhibitor P-gp[4], wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępów PR i QT
  • częstość akcji serca
  • ciśnienie tętnicze
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy

Bezpieczniejsze alternatywy

amlodypinadarunawir

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Invirase 500 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/invirase-100138155/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Staveran 120 120 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/staveran-120-100011390/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Invirase. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/invirase-100138155/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Staveran 120. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/staveran-120-100011390/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneWerapamil+ KwetiapinaPołączenie jest przeciwwskazane – werapamil hamuje CYP3A4, a kwetiapiny nie stosuje się jednocześnie z inhibitorami tego enzymu.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem i powiedz mu, że bierzesz jednocześnie werapamil i kwetiapinę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem i powiedz mu, że bierzesz jednocześnie werapamil i kwetiapinę.

Werapamil, lek na serce i ciśnienie, spowalnia usuwanie kwetiapiny z organizmu. Kwetiapina może wtedy działać za silnie i powodować dużą senność, zawroty głowy oraz nagłe spadki ciśnienia, zwłaszcza przy wstawaniu. Oba leki obniżają też ciśnienie, więc ich działanie się sumuje. Tych leków nie powinno się przyjmować razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo silna senność lub trudność z obudzeniem się
  • zawroty głowy albo ciemnienie przed oczami przy wstawaniu
  • omdlenie lub upadek
  • kołatanie serca, nierówne albo bardzo wolne bicie serca
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie jest przeciwwskazane – werapamil hamuje CYP3A4, a kwetiapiny nie stosuje się jednocześnie z inhibitorami tego enzymu[1][2][3]. Należy zamienić werapamil na lek bez wpływu na CYP3A4 (np. amlodypinę w nadciśnieniu tętniczym albo beta-adrenolityk w kontroli częstości rytmu) lub kwetiapinę na lek przeciwpsychotyczny niemetabolizowany przez CYP3A4. Jeśli lekarz prowadzący mimo to uzna połączenie za konieczne, kwetiapinę włącza się od najmniejszej dawki i zwiększa powoli, kontrolując ciśnienie w pozycji stojącej, tętno, stopień sedacji i EKG.

Skutek kliniczny

Większe stężenie kwetiapiny nasila senność, zawroty głowy i niedociśnienie ortostatyczne z ryzykiem omdleń i upadków oraz zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT. Sumowanie działania hipotensyjnego obu leków dodatkowo zwiększa ryzyko spadków ciśnienia, zwłaszcza na początku leczenia i u osób starszych.

Mechanizm

Werapamil hamuje CYP3A4 i glikoproteinę P[4]. CYP3A4 jest głównym enzymem metabolizującym kwetiapinę, a silny inhibitor tego enzymu (ketokonazol) zwiększał AUC kwetiapiny od 5 do 8 razy[1]. Werapamil hamuje CYP3A4 umiarkowanie, więc należy się spodziewać mniejszego, ale klinicznie istotnego wzrostu stężenia kwetiapiny. Dodatkowo oba leki obniżają ciśnienie tętnicze – kwetiapina przez blokadę receptorów alfa1, werapamil przez rozszerzenie naczyń.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Werapamil – umiarkowany inhibitor CYP3A4[5], kwetiapina – wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Kwetiapina – słaby inhibitor CYP1A2[6], werapamil – substrat CYP1A2[7]
  • Kwetiapina – słaby inhibitor CYP2C9[6], werapamil – substrat CYP2C9[7]
  • Kwetiapina – słaby inhibitor CYP3A4[6], werapamil – substrat CYP3A4[7]
  • Werapamil: umiarkowany inhibitor CYP3A4[5], inhibitor P-gp[5], substrat CYP1A2[7], substrat CYP2C8[7], substrat CYP2C9[7], substrat CYP3A4[7]
  • Kwetiapina: słaby inhibitor CYP1A2[6], słaby inhibitor CYP2C19[6], słaby inhibitor CYP2C9[6], słaby inhibitor CYP2D6[6], słaby inhibitor CYP3A4[6], wrażliwy substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej
  • tętno i rytm serca
  • EKG z oceną odstępu QTc
  • stopień senności i sedacji
  • zawroty głowy, omdlenia i upadki

Bezpieczniejsze alternatywy

amlodypinalerkanidypinametoprololbisoprolololanzapinaamisulprydpaliperydon

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych niedociśnienie ortostatyczne i sedacja po kwetiapinie częściej prowadzą do upadków i złamań, a sumowanie z działaniem hipotensyjnym werapamilu dodatkowo zwiększa to ryzyko.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kwetaplex XR 50 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kwetaplex-xr-100276779/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pinexet SR 50 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pinexet-sr-100506470/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kwetaplex 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kwetaplex-100206537/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Staveran 120 120 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/staveran-120-100011390/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Kwetaplex XR. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kwetaplex-xr-100276779/
  7. Charakterystyka Produktu Leczniczego Staveran 120. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/staveran-120-100011390/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneLeki stosowane w uzależnieniu od alkoholu (np. naltrekson, nalmefen)+ Opioidy – pochodne orypawiny (np. buprenorfina) klasaLeków stosowanych w uzależnieniu od alkoholu, które blokują receptory opioidowe, nie łączy się z opioidem z grupy pochodnych orypawiny – połączenie jest przeciwwskazane.Nie łącz leku na uzależnienie od alkoholu blokującego opioidy z lekiem opioidowym i zawsze mów lekarzowi oraz farmaceucie, że przyjmujesz oba leki.szybki (godziny)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz leku na uzależnienie od alkoholu blokującego opioidy z lekiem opioidowym i zawsze mów lekarzowi oraz farmaceucie, że przyjmujesz oba leki.

Naltrekson i nalmefen, czyli niektóre leki na uzależnienie od alkoholu, blokują działanie leków opioidowych, takich jak buprenorfina. Jeśli przyjmujesz buprenorfinę, nagłe włączenie takiego leku może wywołać silne objawy odstawienia, a buprenorfina przestaje uśmierzać ból. Próba „przebicia” blokady większą dawką opioidu może skończyć się groźnym przedawkowaniem. Disulfiramu i akamprozatu to nie dotyczy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nagłe pocenie się, dreszcze, gęsia skórka
  • nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha
  • silny niepokój, rozdrażnienie, kołatanie serca
  • nagły powrót bólu mimo przyjmowania leku przeciwbólowego
  • nadmierna senność, spowolniony lub płytki oddech po przyjęciu opioidu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Leków stosowanych w uzależnieniu od alkoholu, które blokują receptory opioidowe, nie łączy się z opioidem z grupy pochodnych orypawiny – połączenie jest przeciwwskazane. Naltrekson i nalmefen włącza się dopiero po całkowitym odstawieniu buprenorfiny i upewnieniu się, że pacjent nie przyjmuje opioidów, a przy wątpliwościach warto wykonać test na obecność opioidów. Buprenorfina ma długi okres półtrwania, a postacie o przedłużonym uwalnianiu działają tygodniami, więc odstęp przed włączeniem antagonisty musi być odpowiednio dłuższy. Gdy u pacjenta leczonego naltreksonem lub nalmefenem planowane jest leczenie opioidem, antagonistę odstawia się z wyprzedzeniem, a w nagłym bólu stosuje się leczenie nieopioidowe lub znieczulenie regionalne. Jeśli opioid jest niezbędny przy działającej blokadzie, podaje się go wyłącznie w warunkach szpitalnych z możliwością wspomagania oddychania. Pacjentowi uzależnionemu od alkoholu i leczonemu buprenorfiną można zaproponować akamprozat lub, przy zachowaniu zwykłych ostrzeżeń, disulfiram.

Skutek kliniczny

Włączenie naltreksonu lub nalmefenu u pacjenta przyjmującego buprenorfinę może wywołać nagły, ciężki zespół odstawienny z pobudzeniem, wymiotami, biegunką, potami i tachykardią. U pacjenta leczonego antagonistą buprenorfina traci działanie przeciwbólowe, a próba przełamania blokady dużymi dawkami opioidu grozi przedawkowaniem z depresją oddechową, gdy blokada słabnie. Po odstawieniu antagonisty wrażliwość na opioidy może być zwiększona, co podnosi ryzyko przedawkowania nawet zwykłymi dawkami.

Mechanizm

Naltrekson i nalmefen są antagonistami receptorów opioidowych i konkurują z buprenorfiną o receptor μ. Blokują jej działanie przeciwbólowe i substytucyjne, a u pacjenta zależnego fizycznie od opioidów wypierają agonistę z receptora i wywołują ostry zespół odstawienny. Interakcja dotyczy tylko leków z grupy a, które blokują receptory opioidowe. Disulfiram i akamprozat w nią nie wchodzą.

Monitorować

  • potwierdzenie braku przyjmowania opioidów przed włączeniem naltreksonu lub nalmefenu, w razie potrzeby test w moczu
  • objawy zespołu odstawiennego po pierwszej dawce antagonisty
  • skuteczność przeciwbólowa buprenorfiny u pacjenta, który mógł przyjmować antagonistę
  • sedacja, częstość i głębokość oddechów przy podawaniu opioidu w trakcie blokady lub wkrótce po odstawieniu antagonisty

Kiedy ocena się zmienia

Antagonista włączany u pacjenta przyjmującego buprenorfinękolejność włączenia · leki stosowane w uzależnieniu od alkoholuryzyko rośnieWłączenie naltreksonu lub nalmefenu u pacjenta zależnego od buprenorfiny grozi gwałtownym zespołem odstawiennym. Przed pierwszą dawką antagonisty konieczny jest odpowiednio długi okres bez opioidów.
Iniekcja o przedłużonym uwalnianiu lub system transdermalnypostać · opioidy – pochodne orypawinyinne zaleceniePo ostatniej iniekcji depot lub zdjęciu plastra buprenorfina utrzymuje się w organizmie znacznie dłużej niż po tabletce podjęzykowej. Odstęp przed włączeniem antagonisty trzeba odpowiednio wydłużyć.
Okres tuż po odstawieniu naltreksonu lub nalmefenuodstep · leki stosowane w uzależnieniu od alkoholuinne zaleceniePo zakończeniu blokady wrażliwość na opioidy może być zwiększona. Buprenorfinę i inne opioidy rozpoczyna się od małych dawek z obserwacją oddechu i sedacji.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneNiedihydropirydynowe blokery kanału wapniowego – fenyloalkiloaminy (np. werapamil)+ Prokinetyki (np. cyzapryd) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu werapamilu i prokinetyku metabolizowanego przez CYP3A4 i wydłużającego odstęp QT połączenie jest przeciwwskazane.Nie przyjmuj werapamilu razem z cyzaprydem i jeśli masz przepisane oba leki, zanim weźmiesz kolejną dawkę, skontaktuj się z lekarzem albo zapytaj farmaceutę o zamianę jednego z nich.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj werapamilu razem z cyzaprydem i jeśli masz przepisane oba leki, zanim weźmiesz kolejną dawkę, skontaktuj się z lekarzem albo zapytaj farmaceutę o zamianę jednego z nich.

Werapamil, lek na nadciśnienie i zaburzenia rytmu serca, spowalnia usuwanie z organizmu cyzaprydu, leku przyspieszającego pracę żołądka. Cyzapryd gromadzi się wtedy we krwi i może wywołać groźne zaburzenia rytmu serca, a werapamil dodatkowo zwalnia pracę serca. Ta interakcja nie dotyczy innych leków z tej grupy, takich jak metoklopramid czy itopryd.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca albo uczucie nierównej pracy serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • bardzo wolne tętno
  • duszność albo ból w klatce piersiowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu werapamilu i prokinetyku metabolizowanego przez CYP3A4 i wydłużającego odstęp QT połączenie jest przeciwwskazane. Cyzaprydu nie łączy się z werapamilem. Jeśli pacjent wymaga leczenia prokinetycznego, należy wybrać lek bez tej interakcji, na przykład itopryd albo krótkotrwale metoklopramid. Jeśli konieczny jest cyzapryd, werapamil należy zastąpić lekiem niehamującym CYP3A4, a po odstawieniu werapamilu odczekać kilka dni do ustąpienia hamowania enzymu. Gdy oba leki zostały już podane razem, należy wykonać EKG z oceną QTc oraz oznaczyć potas i magnez.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia cyzaprydu grozi znacznym wydłużeniem odstępu QT, częstoskurczem komorowym typu torsade de pointes, migotaniem komór i nagłym zgonem sercowym. Ryzyko rośnie przy bradykardii, hipokaliemii, hipomagnezemii, wrodzonym zespole długiego QT, niewydolności serca i u osób starszych.

Mechanizm

Werapamil hamuje CYP3A4 w wątrobie i jelicie, a hamowanie narasta w ciągu kilku dni, bo werapamil i jego metabolit inaktywują enzym w sposób nieodwracalny. Cyzapryd jest eliminowany prawie wyłącznie przez CYP3A4, więc jego stężenie we krwi rośnie. Cyzapryd blokuje kanały potasowe hERG i w sposób zależny od stężenia wydłuża odstęp QT. Werapamil zwalnia rytm serca i przewodzenie przedsionkowo-komorowe, a bradykardia dodatkowo sprzyja zaburzeniom rytmu typu torsade de pointes. Interakcja nie jest wspólna dla całej grupy prokinetyków – dotyczy cyzaprydu, a nie metoklopramidu i itoprydu.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc
  • częstość rytmu serca i przewodzenie przedsionkowo-komorowe
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy omdleń i kołatania serca

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ DeksametazonPołączenie można stosować pod warunkiem monitorowania skuteczności i tolerancji buprenorfiny, szczególnie przy dłuższym stosowaniu deksametazonu.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem i powiedz lekarzowi, jeśli ból się nasili albo po zakończeniu deksametazonu poczujesz się bardzo senny.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem i powiedz lekarzowi, jeśli ból się nasili albo po zakończeniu deksametazonu poczujesz się bardzo senny.

Deksametazon może sprawić, że organizm szybciej usuwa buprenorfinę, więc lek przeciwbólowy może działać słabiej. Gdy skończysz brać deksametazon, buprenorfina może z kolei działać mocniej niż wcześniej. Zwykle oba leki można przyjmować razem, ale warto obserwować swoje samopoczucie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie bólu mimo regularnego przyjmowania buprenorfiny
  • niepokój, poty, katar, bóle mięśni, biegunka
  • silna senność lub trudność z obudzeniem się
  • spowolniony lub płytki oddech
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem monitorowania skuteczności i tolerancji buprenorfiny, szczególnie przy dłuższym stosowaniu deksametazonu. Nie zaleca się łączenia buprenorfiny z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4, ponieważ znaczenie indukcji i hamowania nie zostało wyjaśnione[1]. W razie osłabienia analgezji lub objawów odstawiennych rozważ korektę dawki buprenorfiny. Po zakończeniu kuracji deksametazonem obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji i zahamowania oddychania.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania przeciwbólowego buprenorfiny, a u pacjentów leczonych substytucyjnie wystąpienie objawów odstawiennych. Po odstawieniu deksametazonu możliwe nasilenie działania buprenorfiny z sennością i ryzykiem depresji oddechowej. Znaczenie kliniczne nie zostało wyjaśnione w badaniach.

Mechanizm

Buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, a leki indukujące ten izoenzym mogą zmniejszać jej stężenie[1]. Deksametazon jest induktorem CYP3A4, co może przyspieszać metabolizm buprenorfiny. Po odstawieniu deksametazonu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie buprenorfiny może wzrosnąć.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Deksametazon – umiarkowany induktor CYP3A4[2], buprenorfina – substrat CYP3A4[3]
  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[3]
  • Deksametazon: umiarkowany induktor CYP3A4[2], substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • skuteczność przeciwbólowa buprenorfiny
  • objawy odstawienne opioidu u pacjentów leczonych substytucyjnie
  • sedacja i częstość oddechów po odstawieniu deksametazonu

Bezpieczniejsze alternatywy

morfinahydromorfon

Kiedy ocena się zmienia

Jednorazowa dawkadawka · deksametazonryzyko malejePojedyncza dawka deksametazonu nie wywołuje istotnej indukcji CYP3A4, interakcja nie ma znaczenia klinicznego.
Kuracja wielodniowaczas leczenia · deksametazonryzyko rośnieIndukcja CYP3A4 narasta przy dłuższym stosowaniu deksametazonu, rośnie ryzyko osłabienia działania buprenorfiny.
Odstawienie deksametazonukolejność włączenia · deksametazoninne zaleceniePo odstawieniu deksametazonu indukcja ustępuje stopniowo, stężenie buprenorfiny może wzrosnąć – obserwuj sedację i oddech, zwłaszcza jeśli dawkę buprenorfiny wcześniej zwiększono.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ FlukonazolŁączenia buprenorfiny z lekami hamującymi CYP3A4 najlepiej unikać.Zanim zaczniesz brać flukonazol, powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz buprenorfinę, nie pij alkoholu i obserwuj, czy nie jesteś nadmiernie senny.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Zanim zaczniesz brać flukonazol, powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz buprenorfinę, nie pij alkoholu i obserwuj, czy nie jesteś nadmiernie senny.

Flukonazol może spowolnić usuwanie buprenorfiny z organizmu. Wtedy buprenorfina działa silniej i dłużej, co może powodować dużą senność, zawroty głowy, a nawet spłycenie oddechu. Ten efekt może trwać jeszcze kilka dni po zakończeniu przyjmowania flukonazolu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność lub trudność z obudzeniem się
  • wolny lub płytki oddech
  • zawroty głowy, chwiejność
  • splątanie
  • silne nudności lub zaparcia
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Łączenia buprenorfiny z lekami hamującymi CYP3A4 najlepiej unikać[1]. Jeśli leczenie przeciwgrzybicze jest konieczne, rozważ lek bez wpływu na CYP3A4, na przykład preparat działający miejscowo. Gdy flukonazol trzeba podać, obserwuj pacjenta pod kątem nasilonej sedacji i depresji oddechowej, a w razie objawów zmniejsz dawkę buprenorfiny[2]. Pamiętaj, że interakcja może się utrzymywać kilka dni po zakończeniu flukonazolu[2].

Skutek kliniczny

Wyższe stężenie buprenorfiny może nasilić jej działania niepożądane, przede wszystkim senność, zawroty głowy, nudności i zaparcia, a u osób wrażliwych także depresję oddechową. Ryzyko rośnie przy dłuższym leczeniu flukonazolem, większych dawkach buprenorfiny, w starszym wieku oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, takich jak benzodiazepiny, gabapentynoidy lub alkohol[1]. Znaczenie kliniczne hamowania metabolizmu buprenorfiny nie zostało wyjaśnione[1].

Mechanizm

Flukonazol może zwiększać stężenie buprenorfiny we krwi, ponieważ hamuje jej metabolizm. Buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, a leki hamujące ten izoenzym mogą spowalniać jej rozkład[1]. Flukonazol jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 i może zwiększać stężenie leków metabolizowanych tą drogą[2]. Hamowanie enzymu utrzymuje się przez 4 do 5 dni po odstawieniu flukonazolu ze względu na jego długi okres półtrwania[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Flukonazol – umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], buprenorfina – substrat CYP3A4[4]
  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[4]
  • Flukonazol: silny inhibitor CYP2C19[3], umiarkowany inhibitor CYP2C9[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor P-gp[5]

Monitorować

  • stopień sedacji
  • częstość i głębokość oddechu
  • ciśnienie tętnicze
  • zawroty głowy i ryzyko upadków

Bezpieczniejsze alternatywy

nystatynaklotrimazol (miejscowo)mikafunginaanidulafungina

Kiedy ocena się zmienia

Pojedyncza dawkaczas leczenia · flukonazolryzyko malejeJednorazowe podanie flukonazolu wiąże się z mniejszym ryzykiem kumulacji buprenorfiny niż leczenie wielodniowe, ale ze względu na długi okres półtrwania flukonazolu obserwacja przez kilka dni pozostaje wskazana.
odstep ≤ 5 dni po odstawieniuflukonazolinne zalecenieHamowanie CYP3A4 utrzymuje się przez 4 do 5 dni po odstawieniu flukonazolu, dlatego monitorowanie i ewentualna zmniejszona dawka buprenorfiny powinny trwać także w tym okresie.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych większa wrażliwość na opioidy zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej i upadków przy wzroście stężenia buprenorfiny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fluconazole Polfarmex 50 mg/10 ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fluconazole-polfarmex-100100023/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fluconazole Polfarmex. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fluconazole-polfarmex-100100023/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ CylostazolJeśli to możliwe, unikaj łączenia buprenorfiny z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4, w tym z cylostazolem.Przyjmuj oba leki tylko wtedy, gdy lekarz o nich wie, a w pierwszych dniach wspólnego stosowania nie pij alkoholu i nie prowadź samochodu, dopóki nie sprawdzisz, jak się czujesz.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tylko wtedy, gdy lekarz o nich wie, a w pierwszych dniach wspólnego stosowania nie pij alkoholu i nie prowadź samochodu, dopóki nie sprawdzisz, jak się czujesz.

Cylostazol może spowalniać rozkład buprenorfiny w organizmie. Przez to buprenorfina może działać silniej niż zwykle. Możesz wtedy czuć się bardziej senny, mieć zawroty głowy albo oddychać wolniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nadmierna senność lub trudność z obudzeniem się
  • wolny, płytki lub nieregularny oddech
  • silne zawroty głowy lub splątanie
  • zwężone źrenice i uczucie oszołomienia
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jeśli to możliwe, unikaj łączenia buprenorfiny z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4, w tym z cylostazolem[1]. Gdy połączenie jest konieczne, obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji i depresji oddechowej, zwłaszcza w pierwszych dniach po włączeniu cylostazolu lub zwiększeniu dawki buprenorfiny. Szczególną ostrożność zachowaj u pacjentów przyjmujących równocześnie inne leki hamujące OUN, benzodiazepiny, gabapentynoidy lub alkohol[1].

Skutek kliniczny

Możliwe jest zwiększenie stężenia buprenorfiny i nasilenie jej działań ośrodkowych, takich jak senność, zawroty głowy i spowolnienie oddechu. Znaczenie kliniczne hamowania metabolizmu buprenorfiny nie zostało wyjaśnione[1]. Nie oczekuje się, aby buprenorfina zmieniała działanie przeciwpłytkowe cylostazolu.

Mechanizm

Buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, a leki hamujące ten izoenzym mogą hamować jej metabolizm[1]. Cylostazol hamuje CYP3A4 i zwiększa AUC lowastatyny, czułego substratu tego izoenzymu, o 70%[2]. Oba leki są też substratami CYP3A4, więc mogą konkurować o ten sam szlak metaboliczny[2]. Skala wzrostu stężenia buprenorfiny po dołączeniu cylostazolu nie została zbadana.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Cylostazol – słaby inhibitor CYP3A4[3], buprenorfina – substrat CYP3A4[4]
  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[4]
  • Cylostazol: słaby inhibitor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[5], substrat CYP2C19[5], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • stopień sedacji i świadomość
  • częstość i głębokość oddechów
  • zawroty głowy i ryzyko upadków
  • skuteczność przeciwbólowa i objawy przedawkowania opioidu

Bezpieczniejsze alternatywy

morfinahydromorfonpentoksyfilina

Kiedy ocena się zmienia

Cylostazol dołączany do ustalonej dawki buprenorfinykolejność włączenia · cylostazolinne zalecenieGdy cylostazol jest dołączany u pacjenta na stałej dawce buprenorfiny, w pierwszych dniach obserwuj objawy nasilonego działania opioidu i w razie nadmiernej sedacji rozważ zmniejszenie dawki buprenorfiny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cilozek 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cilozek-100312759/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cilozek. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cilozek-100312759/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.