Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Buprenorfina / Buprenorfina i zonisamid

Buprenorfina i zonisamid

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Połączenie można stosować, ale pod kontrolą objawów nadmiernego hamowania ośrodkowego układu nerwowego.

Nie pij alkoholu, nie prowadź samochodu, dopóki nie wiesz, jak reagujesz na te leki, i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli czujesz silną senność.

Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ ZonisamidPołączenie można stosować, ale pod kontrolą objawów nadmiernego hamowania ośrodkowego układu nerwowego.Nie pij alkoholu, nie prowadź samochodu, dopóki nie wiesz, jak reagujesz na te leki, i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli czujesz silną senność.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie pij alkoholu, nie prowadź samochodu, dopóki nie wiesz, jak reagujesz na te leki, i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli czujesz silną senność.

Oba leki mogą powodować senność i zawroty głowy, a przyjmowane razem mogą to działanie nasilać. Najczęściej dzieje się tak na początku leczenia albo po zwiększeniu dawki. Rzadko, zwłaszcza po alkoholu lub innych lekach uspokajających, oddech może stać się wolny i płytki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność lub trudność z obudzeniem
  • wolny, płytki albo nieregularny oddech
  • silne zawroty głowy i chwiejność
  • splątanie lub niewyraźna mowa
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale pod kontrolą objawów nadmiernego hamowania ośrodkowego układu nerwowego. Zonisamid u pacjenta leczonego buprenorfiną zwiększaj stopniowo i obserwuj stan pacjenta szczególnie w pierwszych tygodniach oraz po każdej zmianie dawki któregokolwiek leku. Ogranicz inne leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, a alkohol wyklucz, bo nasila hamujące działanie buprenorfiny[1]. Przy wyraźnej senności lub spowolnieniu oddechu rozważ zmniejszenie dawki buprenorfiny.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie senności, zawrotów głowy, zaburzeń równowagi i koncentracji, co zwiększa ryzyko upadków i wypadków. Przy większych dawkach buprenorfiny, u osób starszych, z chorobami układu oddechowego lub przyjmujących inne leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy albo alkohol możliwe jest głębokie uspokojenie i depresja oddechowa.

Mechanizm

Buprenorfina nasila działanie leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy[1]. Zonisamid sam często powoduje senność, zawroty głowy, spowolnienie psychoruchowe i zaburzenia koncentracji, więc oba leki sumują działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy. Istotnej interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać – zonisamid nie hamuje albo tylko nieznacznie hamuje izoenzymy cytochromu P-450, w tym CYP3A4, i nie zmienia przez nie farmakokinetyki innych leków[2]. Buprenorfina nie jest induktorem ani inhibitorem enzymów rozkładających zonisamid.

Metabolizm i transportery

  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[3]
  • Zonisamid: słaby inhibitor P-gp[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • stopień senności i czujności
  • częstość i głębokość oddechu
  • zawroty głowy i zaburzenia równowagi, ryzyko upadków
  • stan świadomości i splątanie, zwłaszcza u osób starszych

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych sumowanie działania hamującego na ośrodkowy układ nerwowy częściej prowadzi do nadmiernej sedacji, splątania i upadków. Zwiększaj dawki wolniej i częściej oceniaj stan pacjenta.
Włączenie lub zwiększanie dawki zonisamidu u pacjenta leczonego buprenorfinąkolejność włączenia · zonisamidinne zalecenieNajwiększe ryzyko nadmiernej sedacji występuje w okresie zwiększania dawki zonisamidu. Zwiększaj dawkę stopniowo i oceniaj senność oraz oddech po każdej zmianie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zonegran-100312937/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zonegran-100312937/

Alkohol przy tych lekach

Połączenie przeciwwskazaneBuprenorfinaa alkoholNie należy podawać buprenorfiny osobie w stanie ostrego upojenia alkoholowego ani z delirium tremens Przez cały okres leczenia pacjent powinien całkowicie unikać alkoholu, szczególnie na początku terapii i przy zmianie dawki.Nie pij alkoholu przez cały czas leczenia buprenorfiną i nigdy nie przyjmuj leku, gdy jesteś pod wpływem alkoholu.szybki (godziny)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie pij alkoholu przez cały czas leczenia buprenorfiną i nigdy nie przyjmuj leku, gdy jesteś pod wpływem alkoholu.

Buprenorfiny nie wolno łączyć z alkoholem. Alkohol bardzo nasila działanie leku, co może wywołać silną senność, spowolnienie lub zatrzymanie oddechu, a nawet śmierć. U osób, które często piją alkohol, lek może też bardziej obciążać wątrobę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo silna senność lub trudność z obudzeniem
  • wolny, płytki lub nieregularny oddech
  • sine usta lub paznokcie
  • splątanie, zawroty głowy, zaburzenia równowagi
  • bardzo małe źrenice
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PD – synergizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie należy podawać buprenorfiny osobie w stanie ostrego upojenia alkoholowego ani z delirium tremens[1] Przez cały okres leczenia pacjent powinien całkowicie unikać alkoholu, szczególnie na początku terapii i przy zmianie dawki. U pacjentów z chorobą alkoholową buprenorfinę należy stosować ostrożnie[1] a przy dłuższym leczeniu kontrolować czynność wątroby[1] U pacjentów leczonych z powodu uzależnienia od opioidów warto ocenić wzorzec picia alkoholu i rozważyć zapewnienie dostępu do naloksonu.

Skutek kliniczny

Najgroźniejszym skutkiem połączenia jest depresja oddechowa, która może prowadzić do śpiączki i zgonu. W analizie zgonów z powodu zatrucia u pacjentów leczonych buprenorfiną z powodu zaburzeń związanych z używaniem opioidów alkohol był częstym czynnikiem współistniejącym. Alkohol nasila działanie uspokajające buprenorfiny, co może być niebezpieczne podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn[1] U osób nadużywających alkoholu wzrasta także ryzyko uszkodzenia wątroby[1]

Mechanizm

Alkohol i buprenorfina sumują swoje hamujące działanie na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do głębokiej sedacji i depresji oddechowej. Charakterystyka produktu buprenorfiny w tabletkach podjęzykowych 0,2 mg podaje, że „Alkohol nasila hamujące działanie buprenorfiny na ośrodkowy układ nerwowy”[1] Charakterystyka produktu buprenorfiny w tabletkach podjęzykowych 2 mg wymienia w przeciwwskazaniach „Ostre upojenie alkoholowe lub delirium tremens”[1] Zapisy różnią się więc między produktami – w postaci 0,2 mg alkoholizm i delirium tremens są wymienione jedynie wśród stanów wymagających ostrożności, a w postaci 2 mg ostre upojenie alkoholowe jest przeciwwskazaniem. Buprenorfina jako częściowy agonista receptora opioidowego μ wykazuje efekt pułapowy w zakresie depresji oddechowej, jednak w połączeniu z innymi depresantami ośrodkowego układu nerwowego, takimi jak alkohol, ten efekt ochronny może zostać utracony. Dodatkowo nadużywanie alkoholu może nasilać uszkodzenie wątroby związane ze stosowaniem buprenorfiny, zwłaszcza w dużych dawkach[1]

Metabolizm i transportery

  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • poziom sedacji i świadomości
  • częstość i głębokość oddechów
  • saturacja krwi tętniczej przy podejrzeniu depresji oddechowej
  • objawy upojenia alkoholowego przed podaniem dawki
  • aktywność aminotransferaz u osób nadużywających alkoholu

Kiedy ocena się zmienia

Ostre upojenie alkoholowe lub delirium tremensilość alkoholu · pacjentinterakcja nie dotyczyOstre upojenie alkoholowe i delirium tremens są przeciwwskazaniem do stosowania buprenorfiny w postaci 2 mg Dawki nie należy podawać do czasu wytrzeźwienia pacjenta.
Tabletki podjęzykowe 0,2 mgpostać · alkoholinne zalecenieCharakterystyka produktu buprenorfiny 0,2 mg nie wymienia alkoholu w przeciwwskazaniach, wskazuje jedynie na nasilenie hamującego działania na ośrodkowy układ nerwowy i konieczność ostrożności u osób z chorobą alkoholową Mimo to ze względu na ryzyko depresji oddechowej pacjent powinien unikać alkoholu.
Początek leczenia lub zmiana dawkiczas leczenia · pacjentryzyko rośnieNa początku leczenia i po zwiększeniu dawki ryzyko nadmiernej sedacji i zaburzeń zdolności prowadzenia pojazdów po alkoholu jest największe.
Przewlekłe nadużywanie alkoholuilość alkoholu · pacjentinne zalecenieNadużywanie alkoholu może nasilać uszkodzenie wątroby związane z buprenorfiną Przy kontynuacji leczenia należy ściśle kontrolować czynność wątroby

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaZonisamida alkoholZaleca się unikanie alkoholu w trakcie leczenia zonisamidem, a jeśli pacjent nie zamierza całkowicie zrezygnować z picia, należy ograniczyć spożycie do sporadycznych małych ilości i bezwzględnie unikać upijania się.Najlepiej nie pij alkoholu w trakcie leczenia, a jeśli wypijesz niewielką ilość, nie prowadź pojazdów i zapytaj farmaceutę lub lekarza o bezpieczne granice.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Najlepiej nie pij alkoholu w trakcie leczenia, a jeśli wypijesz niewielką ilość, nie prowadź pojazdów i zapytaj farmaceutę lub lekarza o bezpieczne granice.

Lek i alkohol mogą razem nasilać senność, zawroty głowy i problemy z równowagą. Większa ilość alkoholu może też sprzyjać napadom padaczkowym, nawet jeśli regularnie przyjmujesz lek. Ryzyko jest największe na początku leczenia i po zwiększeniu dawki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność
  • zawroty głowy
  • chwiejny chód lub problemy z równowagą
  • trudności z koncentracją lub mową
  • częstsze napady padaczkowe
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PD – antagonizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Zaleca się unikanie alkoholu w trakcie leczenia zonisamidem, a jeśli pacjent nie zamierza całkowicie zrezygnować z picia, należy ograniczyć spożycie do sporadycznych małych ilości i bezwzględnie unikać upijania się. Szczególną ostrożność trzeba zachować na początku leczenia i po każdym zwiększeniu dawki, kiedy działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego są najsilniejsze. Pacjent pijący alkohol nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Skutek kliniczny

Należy spodziewać się nasilenia senności, zawrotów głowy, zaburzeń równowagi i koncentracji, co zwiększa ryzyko upadków, urazów i wypadków komunikacyjnych. Przy piciu dużych ilości alkoholu oraz w okresie odstawienia alkoholu rośnie ryzyko napadów padaczkowych mimo leczenia.

Mechanizm

Alkohol nasila hamujące działanie zonisamidu na ośrodkowy układ nerwowy, ponieważ oba związki mogą powodować senność, zawroty głowy, zaburzenia koordynacji i spowolnienie psychoruchowe, więc ich działania się sumują. Jednocześnie nadużywanie alkoholu, a zwłaszcza jego nagłe odstawienie po okresie intensywnego picia, obniża próg drgawkowy i może osłabiać kontrolę napadów padaczkowych. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ zonisamid jest częściowo metabolizowany przez CYP3A4 i nie hamuje istotnie izoenzymów cytochromu P-450, w tym CYP2E1[1]. ChPL zonisamidu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani wśród interakcji, i zapis ten jest jednakowy dla obu ocenianych produktów[1].

Metabolizm i transportery

  • Zonisamid: słaby inhibitor P-gp[2], substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • senność i nadmierne uspokojenie
  • zawroty głowy i zaburzenia równowagi
  • zaburzenia koncentracji i pamięci
  • częstość napadów padaczkowych
  • ilość spożywanego alkoholu

Kiedy ocena się zmienia

Duże ilości lub upijanie sięilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePicie dużych ilości alkoholu oraz odstawienie alkoholu po okresie intensywnego picia znacząco obniża próg drgawkowy i nasila depresję ośrodkowego układu nerwowego, co zwiększa ryzyko napadów i urazów.
Okres rozpoczynania leczenia i zwiększania dawkiczas leczenia · alkoholryzyko rośnieNa początku leczenia i po zwiększeniu dawki zonisamidu działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego są najbardziej nasilone, dlatego w tym okresie należy zalecać całkowitą rezygnację z alkoholu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zonegran-100312937/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zonegran-100312937/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 289

Połączenie przeciwwskazaneMetoklopramid+ ZonisamidNie stosuj metoklopramidu u pacjenta przyjmującego zonisamid z powodu padaczki.Nie przyjmuj metoklopramidu razem z zonisamidem i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na nudności.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj metoklopramidu razem z zonisamidem i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na nudności.

Metoklopramid to lek na nudności i wymioty, którego nie wolno stosować przy padaczce. Może on zwiększać liczbę i siłę napadów, a zonisamid przyjmujesz właśnie po to, żeby im zapobiegać. Oba leki mogą też powodować senność.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częstsze lub silniejsze napady padaczkowe
  • nietypowe drgania lub skurcze mięśni
  • mimowolne ruchy twarzy, języka lub szyi
  • silna senność lub zawroty głowy
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj metoklopramidu u pacjenta przyjmującego zonisamid z powodu padaczki.[1][2] W razie potrzeby leczenia nudności lub wymiotów wybierz lek przeciwwymiotny, który nie obniża progu drgawkowego, i skonsultuj wybór z lekarzem prowadzącym leczenie padaczki.

Skutek kliniczny

Metoklopramid może nasilić i uczęścić napady padaczkowe u pacjenta leczonego zonisamidem, co oznacza utratę kontroli choroby. Możliwe jest też nasilenie senności i zawrotów głowy.

Mechanizm

Metoklopramid jest antagonistą receptorów dopaminowych przenikającym do ośrodkowego układu nerwowego i zwiększa częstość oraz nasilenie napadów drgawkowych u chorych na padaczkę, przez co działa przeciwnie do zonisamidu stosowanego w leczeniu padaczki. Metoklopramid nie może być stosowany u chorych na padaczkę ani u chorych na chorobę Parkinsona.[1][2] Oba leki mogą działać uspokajająco, więc senność i spowolnienie mogą się sumować. Zonisamid nie hamuje istotnie enzymów cytochromu P-450, w tym CYP2D6 metabolizującego metoklopramid, więc interakcja farmakokinetyczna przez ten szlak jest mało prawdopodobna.[3]

Metabolizm i transportery

  • Metoklopramid: substrat CYP2D6[4]
  • Zonisamid: słaby inhibitor P-gp[5], substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • częstość i nasilenie napadów padaczkowych
  • nadmierna senność i zawroty głowy
  • objawy pozapiramidowe przy przypadkowym podaniu metoklopramidu

Bezpieczniejsze alternatywy

domperidonondansetron

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Olamide 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/olamide-100356478/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Metoclopramidum Polpharma 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/metoclopramidum-polpharma-100043443/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zonegran-100312937/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Olamide. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/olamide-100356478/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zonegran-100312937/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSotalol+ BuprenorfinaSotalolu nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem, który zdecyduje o zmianie leczenia lub zleci badanie EKG.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem, który zdecyduje o zmianie leczenia lub zleci badanie EKG.

Sotalol to lek na zaburzenia rytmu serca, a buprenorfina to silny lek przeciwbólowy lub stosowany w leczeniu uzależnienia. Oba leki mogą wpływać na pracę serca w podobny sposób. Przyjmowane razem mogą zwiększyć ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, a także zbyt wolnego tętna i spadku ciśnienia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • bardzo wolne tętno
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Sotalolu nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Jeśli pacjent wymaga buprenorfiny, lekarz powinien rozważyć zamianę sotalolu na beta-adrenolityk bez działania klasy III albo wybór opioidu bez wpływu na QT. Gdy leczenie skojarzone jest uznane za niezbędne, przed jego rozpoczęciem należy ocenić odstęp QT i wyrównać hipokaliemię, a następnie ściśle monitorować stan kliniczny, elektrolity i zapis EKG[2]. Nie należy samodzielnie odstawiać żadnego z leków.

Skutek kliniczny

Możliwe addycyjne wydłużenie odstępu QT ze zwiększonym ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, a także nasilenie bradykardii i niedociśnienia z ryzykiem omdleń.

Mechanizm

Sotalol jako lek przeciwarytmiczny klasy III wydłuża odstęp QT i może wywołać torsade de pointes, zwłaszcza przy hipokaliemii i bradykardii[2]. Buprenorfina także wydłuża odstęp QT, w sposób zależny od dawki, choć słabiej niż metadon. Oba leki mogą też obniżać ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca, co sumuje się z działaniem beta-adrenolitycznym sotalolu.

Metabolizm i transportery

  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • odstęp QTc w EKG przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość akcji serca
  • ciśnienie tętnicze
  • objawy omdleń, kołatania serca i zawrotów głowy

Bezpieczniejsze alternatywy

bisoprololmetoprololmorfinaoksykodon

Kiedy ocena się zmienia

ObniżonyeGFR · pacjentryzyko rośnieSotalol jest wydalany przez nerki, więc przy niewydolności nerek jego stężenie i działanie wydłużające QT rosną, co zwiększa ryzyko torsade de pointes przy dodaniu buprenorfiny.
Duże dawkidawka · buprenorfinaryzyko rośnieWydłużenie QT przez buprenorfinę zależy od dawki, dlatego przy dużych dawkach, także w postaci przezskórnej i w leczeniu substytucyjnym, kontrola EKG jest szczególnie ważna.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sotahexal 160 160 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sotahexal-160-100062357/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sotalol Aurovitas 40 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sotalol-aurovitas-100375412/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBuspiron+ ZonisamidU pacjenta z padaczką leczonego zonisamidem nie włączaj buspironu i zaproponuj lekarzowi inny lek przeciwlękowy.Nie zaczynaj brać buspironu, jeśli przyjmujesz zonisamid z powodu padaczki, tylko zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na lęk.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj brać buspironu, jeśli przyjmujesz zonisamid z powodu padaczki, tylko zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na lęk.

Buspiron nie jest zalecany u osób chorujących na padaczkę, a zonisamid to lek przeciwpadaczkowy. Buspiron może utrudniać kontrolę napadów. Oba leki mogą też razem nasilać senność i zawroty głowy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • częstsze lub silniejsze napady padaczkowe
  • nasilona senność
  • zawroty głowy
  • trudności z koncentracją
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U pacjenta z padaczką leczonego zonisamidem nie włączaj buspironu i zaproponuj lekarzowi inny lek przeciwlękowy. Jeśli zonisamid stosowany jest poza wskazaniem u osoby bez padaczki, połączenie można rozważyć z zachowaniem ostrożności i kontrolą senności oraz zawrotów głowy.

Skutek kliniczny

Możliwe pogorszenie kontroli napadów padaczkowych oraz nasilenie senności, zawrotów głowy i zaburzeń koncentracji. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna.

Mechanizm

Buspironu nie stosuje się u chorych na padaczkę[1] – a padaczka jest podstawowym wskazaniem zonisamidu, więc u większości pacjentów przyjmujących zonisamid buspiron jest przeciwwskazany ze względu na chorobę, a nie na sam lek. Przy leczeniu skojarzonym z innymi lekami serotoninergicznymi opisywano rzadkie przypadki drgawek po buspironie[1]. Oba leki działają na ośrodkowy układ nerwowy, a buspiron łączy się ostrożnie z innymi lekami o takim działaniu[1], co oznacza możliwość sumowania senności i zawrotów głowy. Zonisamid nie hamuje istotnie enzymów cytochromu P-450, w tym CYP3A4, więc nie zwiększa stężenia buspironu[2].

Metabolizm i transportery

  • Buspiron: wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Zonisamid: słaby inhibitor P-gp[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • częstość i charakter napadów padaczkowych
  • senność i zawroty głowy
  • sprawność psychoruchowa, zwłaszcza u kierowców

Bezpieczniejsze alternatywy

pregabalinasertralina

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Spamilan 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/spamilan-100042544/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zonegran-100312937/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zonegran. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zonegran-100312937/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneLeki stosowane w uzależnieniu od alkoholu (np. naltrekson, nalmefen)+ Opioidy – pochodne orypawiny (np. buprenorfina) klasaLeków stosowanych w uzależnieniu od alkoholu, które blokują receptory opioidowe, nie łączy się z opioidem z grupy pochodnych orypawiny – połączenie jest przeciwwskazane.Nie łącz leku na uzależnienie od alkoholu blokującego opioidy z lekiem opioidowym i zawsze mów lekarzowi oraz farmaceucie, że przyjmujesz oba leki.szybki (godziny)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz leku na uzależnienie od alkoholu blokującego opioidy z lekiem opioidowym i zawsze mów lekarzowi oraz farmaceucie, że przyjmujesz oba leki.

Naltrekson i nalmefen, czyli niektóre leki na uzależnienie od alkoholu, blokują działanie leków opioidowych, takich jak buprenorfina. Jeśli przyjmujesz buprenorfinę, nagłe włączenie takiego leku może wywołać silne objawy odstawienia, a buprenorfina przestaje uśmierzać ból. Próba „przebicia” blokady większą dawką opioidu może skończyć się groźnym przedawkowaniem. Disulfiramu i akamprozatu to nie dotyczy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nagłe pocenie się, dreszcze, gęsia skórka
  • nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha
  • silny niepokój, rozdrażnienie, kołatanie serca
  • nagły powrót bólu mimo przyjmowania leku przeciwbólowego
  • nadmierna senność, spowolniony lub płytki oddech po przyjęciu opioidu
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Leków stosowanych w uzależnieniu od alkoholu, które blokują receptory opioidowe, nie łączy się z opioidem z grupy pochodnych orypawiny – połączenie jest przeciwwskazane. Naltrekson i nalmefen włącza się dopiero po całkowitym odstawieniu buprenorfiny i upewnieniu się, że pacjent nie przyjmuje opioidów, a przy wątpliwościach warto wykonać test na obecność opioidów. Buprenorfina ma długi okres półtrwania, a postacie o przedłużonym uwalnianiu działają tygodniami, więc odstęp przed włączeniem antagonisty musi być odpowiednio dłuższy. Gdy u pacjenta leczonego naltreksonem lub nalmefenem planowane jest leczenie opioidem, antagonistę odstawia się z wyprzedzeniem, a w nagłym bólu stosuje się leczenie nieopioidowe lub znieczulenie regionalne. Jeśli opioid jest niezbędny przy działającej blokadzie, podaje się go wyłącznie w warunkach szpitalnych z możliwością wspomagania oddychania. Pacjentowi uzależnionemu od alkoholu i leczonemu buprenorfiną można zaproponować akamprozat lub, przy zachowaniu zwykłych ostrzeżeń, disulfiram.

Skutek kliniczny

Włączenie naltreksonu lub nalmefenu u pacjenta przyjmującego buprenorfinę może wywołać nagły, ciężki zespół odstawienny z pobudzeniem, wymiotami, biegunką, potami i tachykardią. U pacjenta leczonego antagonistą buprenorfina traci działanie przeciwbólowe, a próba przełamania blokady dużymi dawkami opioidu grozi przedawkowaniem z depresją oddechową, gdy blokada słabnie. Po odstawieniu antagonisty wrażliwość na opioidy może być zwiększona, co podnosi ryzyko przedawkowania nawet zwykłymi dawkami.

Mechanizm

Naltrekson i nalmefen są antagonistami receptorów opioidowych i konkurują z buprenorfiną o receptor μ. Blokują jej działanie przeciwbólowe i substytucyjne, a u pacjenta zależnego fizycznie od opioidów wypierają agonistę z receptora i wywołują ostry zespół odstawienny. Interakcja dotyczy tylko leków z grupy a, które blokują receptory opioidowe. Disulfiram i akamprozat w nią nie wchodzą.

Monitorować

  • potwierdzenie braku przyjmowania opioidów przed włączeniem naltreksonu lub nalmefenu, w razie potrzeby test w moczu
  • objawy zespołu odstawiennego po pierwszej dawce antagonisty
  • skuteczność przeciwbólowa buprenorfiny u pacjenta, który mógł przyjmować antagonistę
  • sedacja, częstość i głębokość oddechów przy podawaniu opioidu w trakcie blokady lub wkrótce po odstawieniu antagonisty

Kiedy ocena się zmienia

Antagonista włączany u pacjenta przyjmującego buprenorfinękolejność włączenia · leki stosowane w uzależnieniu od alkoholuryzyko rośnieWłączenie naltreksonu lub nalmefenu u pacjenta zależnego od buprenorfiny grozi gwałtownym zespołem odstawiennym. Przed pierwszą dawką antagonisty konieczny jest odpowiednio długi okres bez opioidów.
Iniekcja o przedłużonym uwalnianiu lub system transdermalnypostać · opioidy – pochodne orypawinyinne zaleceniePo ostatniej iniekcji depot lub zdjęciu plastra buprenorfina utrzymuje się w organizmie znacznie dłużej niż po tabletce podjęzykowej. Odstęp przed włączeniem antagonisty trzeba odpowiednio wydłużyć.
Okres tuż po odstawieniu naltreksonu lub nalmefenuodstep · leki stosowane w uzależnieniu od alkoholuinne zaleceniePo zakończeniu blokady wrażliwość na opioidy może być zwiększona. Buprenorfinę i inne opioidy rozpoczyna się od małych dawek z obserwacją oddechu i sedacji.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ DeksametazonPołączenie można stosować pod warunkiem monitorowania skuteczności i tolerancji buprenorfiny, szczególnie przy dłuższym stosowaniu deksametazonu.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem i powiedz lekarzowi, jeśli ból się nasili albo po zakończeniu deksametazonu poczujesz się bardzo senny.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem i powiedz lekarzowi, jeśli ból się nasili albo po zakończeniu deksametazonu poczujesz się bardzo senny.

Deksametazon może sprawić, że organizm szybciej usuwa buprenorfinę, więc lek przeciwbólowy może działać słabiej. Gdy skończysz brać deksametazon, buprenorfina może z kolei działać mocniej niż wcześniej. Zwykle oba leki można przyjmować razem, ale warto obserwować swoje samopoczucie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilenie bólu mimo regularnego przyjmowania buprenorfiny
  • niepokój, poty, katar, bóle mięśni, biegunka
  • silna senność lub trudność z obudzeniem się
  • spowolniony lub płytki oddech
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować pod warunkiem monitorowania skuteczności i tolerancji buprenorfiny, szczególnie przy dłuższym stosowaniu deksametazonu. Nie zaleca się łączenia buprenorfiny z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4, ponieważ znaczenie indukcji i hamowania nie zostało wyjaśnione[1]. W razie osłabienia analgezji lub objawów odstawiennych rozważ korektę dawki buprenorfiny. Po zakończeniu kuracji deksametazonem obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji i zahamowania oddychania.

Skutek kliniczny

Możliwe osłabienie działania przeciwbólowego buprenorfiny, a u pacjentów leczonych substytucyjnie wystąpienie objawów odstawiennych. Po odstawieniu deksametazonu możliwe nasilenie działania buprenorfiny z sennością i ryzykiem depresji oddechowej. Znaczenie kliniczne nie zostało wyjaśnione w badaniach.

Mechanizm

Buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, a leki indukujące ten izoenzym mogą zmniejszać jej stężenie[1]. Deksametazon jest induktorem CYP3A4, co może przyspieszać metabolizm buprenorfiny. Po odstawieniu deksametazonu indukcja stopniowo ustępuje i stężenie buprenorfiny może wzrosnąć.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Deksametazon – umiarkowany induktor CYP3A4[2], buprenorfina – substrat CYP3A4[3]
  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[3]
  • Deksametazon: umiarkowany induktor CYP3A4[2], substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • skuteczność przeciwbólowa buprenorfiny
  • objawy odstawienne opioidu u pacjentów leczonych substytucyjnie
  • sedacja i częstość oddechów po odstawieniu deksametazonu

Bezpieczniejsze alternatywy

morfinahydromorfon

Kiedy ocena się zmienia

Jednorazowa dawkadawka · deksametazonryzyko malejePojedyncza dawka deksametazonu nie wywołuje istotnej indukcji CYP3A4, interakcja nie ma znaczenia klinicznego.
Kuracja wielodniowaczas leczenia · deksametazonryzyko rośnieIndukcja CYP3A4 narasta przy dłuższym stosowaniu deksametazonu, rośnie ryzyko osłabienia działania buprenorfiny.
Odstawienie deksametazonukolejność włączenia · deksametazoninne zaleceniePo odstawieniu deksametazonu indukcja ustępuje stopniowo, stężenie buprenorfiny może wzrosnąć – obserwuj sedację i oddech, zwłaszcza jeśli dawkę buprenorfiny wcześniej zwiększono.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dexamethasone Krka. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dexamethasone-krka-100334057/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ FlukonazolŁączenia buprenorfiny z lekami hamującymi CYP3A4 najlepiej unikać.Zanim zaczniesz brać flukonazol, powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz buprenorfinę, nie pij alkoholu i obserwuj, czy nie jesteś nadmiernie senny.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Zanim zaczniesz brać flukonazol, powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że przyjmujesz buprenorfinę, nie pij alkoholu i obserwuj, czy nie jesteś nadmiernie senny.

Flukonazol może spowolnić usuwanie buprenorfiny z organizmu. Wtedy buprenorfina działa silniej i dłużej, co może powodować dużą senność, zawroty głowy, a nawet spłycenie oddechu. Ten efekt może trwać jeszcze kilka dni po zakończeniu przyjmowania flukonazolu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność lub trudność z obudzeniem się
  • wolny lub płytki oddech
  • zawroty głowy, chwiejność
  • splątanie
  • silne nudności lub zaparcia
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Łączenia buprenorfiny z lekami hamującymi CYP3A4 najlepiej unikać[1]. Jeśli leczenie przeciwgrzybicze jest konieczne, rozważ lek bez wpływu na CYP3A4, na przykład preparat działający miejscowo. Gdy flukonazol trzeba podać, obserwuj pacjenta pod kątem nasilonej sedacji i depresji oddechowej, a w razie objawów zmniejsz dawkę buprenorfiny[2]. Pamiętaj, że interakcja może się utrzymywać kilka dni po zakończeniu flukonazolu[2].

Skutek kliniczny

Wyższe stężenie buprenorfiny może nasilić jej działania niepożądane, przede wszystkim senność, zawroty głowy, nudności i zaparcia, a u osób wrażliwych także depresję oddechową. Ryzyko rośnie przy dłuższym leczeniu flukonazolem, większych dawkach buprenorfiny, w starszym wieku oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, takich jak benzodiazepiny, gabapentynoidy lub alkohol[1]. Znaczenie kliniczne hamowania metabolizmu buprenorfiny nie zostało wyjaśnione[1].

Mechanizm

Flukonazol może zwiększać stężenie buprenorfiny we krwi, ponieważ hamuje jej metabolizm. Buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, a leki hamujące ten izoenzym mogą spowalniać jej rozkład[1]. Flukonazol jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 i może zwiększać stężenie leków metabolizowanych tą drogą[2]. Hamowanie enzymu utrzymuje się przez 4 do 5 dni po odstawieniu flukonazolu ze względu na jego długi okres półtrwania[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Flukonazol – umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], buprenorfina – substrat CYP3A4[4]
  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[4]
  • Flukonazol: silny inhibitor CYP2C19[3], umiarkowany inhibitor CYP2C9[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor P-gp[5]

Monitorować

  • stopień sedacji
  • częstość i głębokość oddechu
  • ciśnienie tętnicze
  • zawroty głowy i ryzyko upadków

Bezpieczniejsze alternatywy

nystatynaklotrimazol (miejscowo)mikafunginaanidulafungina

Kiedy ocena się zmienia

Pojedyncza dawkaczas leczenia · flukonazolryzyko malejeJednorazowe podanie flukonazolu wiąże się z mniejszym ryzykiem kumulacji buprenorfiny niż leczenie wielodniowe, ale ze względu na długi okres półtrwania flukonazolu obserwacja przez kilka dni pozostaje wskazana.
odstep ≤ 5 dni po odstawieniuflukonazolinne zalecenieHamowanie CYP3A4 utrzymuje się przez 4 do 5 dni po odstawieniu flukonazolu, dlatego monitorowanie i ewentualna zmniejszona dawka buprenorfiny powinny trwać także w tym okresie.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych większa wrażliwość na opioidy zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej i upadków przy wzroście stężenia buprenorfiny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fluconazole Polfarmex 50 mg/10 ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fluconazole-polfarmex-100100023/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fluconazole Polfarmex. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fluconazole-polfarmex-100100023/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ CylostazolJeśli to możliwe, unikaj łączenia buprenorfiny z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4, w tym z cylostazolem.Przyjmuj oba leki tylko wtedy, gdy lekarz o nich wie, a w pierwszych dniach wspólnego stosowania nie pij alkoholu i nie prowadź samochodu, dopóki nie sprawdzisz, jak się czujesz.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tylko wtedy, gdy lekarz o nich wie, a w pierwszych dniach wspólnego stosowania nie pij alkoholu i nie prowadź samochodu, dopóki nie sprawdzisz, jak się czujesz.

Cylostazol może spowalniać rozkład buprenorfiny w organizmie. Przez to buprenorfina może działać silniej niż zwykle. Możesz wtedy czuć się bardziej senny, mieć zawroty głowy albo oddychać wolniej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nadmierna senność lub trudność z obudzeniem się
  • wolny, płytki lub nieregularny oddech
  • silne zawroty głowy lub splątanie
  • zwężone źrenice i uczucie oszołomienia
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jeśli to możliwe, unikaj łączenia buprenorfiny z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4, w tym z cylostazolem[1]. Gdy połączenie jest konieczne, obserwuj pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji i depresji oddechowej, zwłaszcza w pierwszych dniach po włączeniu cylostazolu lub zwiększeniu dawki buprenorfiny. Szczególną ostrożność zachowaj u pacjentów przyjmujących równocześnie inne leki hamujące OUN, benzodiazepiny, gabapentynoidy lub alkohol[1].

Skutek kliniczny

Możliwe jest zwiększenie stężenia buprenorfiny i nasilenie jej działań ośrodkowych, takich jak senność, zawroty głowy i spowolnienie oddechu. Znaczenie kliniczne hamowania metabolizmu buprenorfiny nie zostało wyjaśnione[1]. Nie oczekuje się, aby buprenorfina zmieniała działanie przeciwpłytkowe cylostazolu.

Mechanizm

Buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, a leki hamujące ten izoenzym mogą hamować jej metabolizm[1]. Cylostazol hamuje CYP3A4 i zwiększa AUC lowastatyny, czułego substratu tego izoenzymu, o 70%[2]. Oba leki są też substratami CYP3A4, więc mogą konkurować o ten sam szlak metaboliczny[2]. Skala wzrostu stężenia buprenorfiny po dołączeniu cylostazolu nie została zbadana.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Cylostazol – słaby inhibitor CYP3A4[3], buprenorfina – substrat CYP3A4[4]
  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[4]
  • Cylostazol: słaby inhibitor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[5], substrat CYP2C19[5], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • stopień sedacji i świadomość
  • częstość i głębokość oddechów
  • zawroty głowy i ryzyko upadków
  • skuteczność przeciwbólowa i objawy przedawkowania opioidu

Bezpieczniejsze alternatywy

morfinahydromorfonpentoksyfilina

Kiedy ocena się zmienia

Cylostazol dołączany do ustalonej dawki buprenorfinykolejność włączenia · cylostazolinne zalecenieGdy cylostazol jest dołączany u pacjenta na stałej dawce buprenorfiny, w pierwszych dniach obserwuj objawy nasilonego działania opioidu i w razie nadmiernej sedacji rozważ zmniejszenie dawki buprenorfiny.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cilozek 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cilozek-100312759/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cilozek. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cilozek-100312759/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBuprenorfina+ TikagrelorW ostrym zespole wieńcowym, gdy nie można wstrzymać opioidu, a szybkie zahamowanie P2Y12 jest krytycznie istotne, rozważ pozajelitowy inhibitor P2Y12.Nie odstawiaj żadnego z tych leków na własną rękę i powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z tych leków na własną rękę i powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba.

Buprenorfina, jak inne silne leki przeciwbólowe, spowalnia pracę żołądka i jelit. Przez to tikagrelor może wchłaniać się wolniej i słabiej chronić przed zakrzepami, co ma największe znaczenie tuż po zawale serca. Tikagrelor może też nasilać działanie buprenorfiny, na przykład senność.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból lub ucisk w klatce piersiowej
  • nagła duszność
  • nadmierna senność
  • spowolniony lub płytki oddech
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – wchłanianie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

W ostrym zespole wieńcowym, gdy nie można wstrzymać opioidu, a szybkie zahamowanie P2Y12 jest krytycznie istotne, rozważ pozajelitowy inhibitor P2Y12[1]. W leczeniu przewlekłym połączenie można stosować, obserwując pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji i spowolnienia oddechu po włączeniu tikagreloru oraz unikając dokładania innych leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy.

Skutek kliniczny

Zahamowanie agregacji płytek może być opóźnione i słabsze, co ma największe znaczenie w pierwszych godzinach leczenia ostrego zespołu wieńcowego i może sprzyjać powikłaniom zakrzepowym. Kliniczne znaczenie tego zjawiska jest nieznane, ale dane wskazują na możliwość zmniejszenia skuteczności tikagreloru[1]. Możliwe jest też nasilenie działania buprenorfiny, w tym senności i depresji oddechowej.

Mechanizm

Opioidy spowalniają motorykę przewodu pokarmowego, przez co opóźniają i zmniejszają wchłanianie doustnych inhibitorów P2Y12, w tym tikagreloru, a efekt ten dotyczy nie tylko morfiny, lecz także innych opioidów[1]. U chorych z ostrym zespołem wieńcowym leczonych morfiną ekspozycja na tikagrelor zmniejszyła się o 35%[1]. Tikagrelor hamuje też CYP3A4, a buprenorfina jest metabolizowana głównie przez ten izoenzym, więc jej stężenie może wzrosnąć[1][2]. Znaczenie hamowania metabolizmu buprenorfiny nie zostało wyjaśnione i łączenia jej z lekami wpływającymi na CYP3A4 się nie zaleca[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Tikagrelor – słaby inhibitor CYP3A4[3], buprenorfina – substrat CYP3A4[4]
  • Buprenorfina: substrat CYP3A4[4]
  • Tikagrelor: umiarkowany inhibitor BCRP[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], słaby inhibitor P-gp[5], wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • objawy niedokrwienia mięśnia sercowego w fazie ostrej leczenia
  • stopień sedacji
  • częstość i głębokość oddechu

Bezpieczniejsze alternatywy

kangrelor

Kiedy ocena się zmienia

Faza ostra ostrego zespołu wieńcowego (dawka nasycająca)czas leczenia · tikagrelorryzyko rośnieW ostrym zespole wieńcowym opóźnione wchłanianie tikagreloru może osłabić szybkie zahamowanie płytek, dlatego gdy opioidu nie można wstrzymać, rozważ pozajelitowy inhibitor P2Y12.
Leczenie przewlekłeczas leczenia · tikagrelorryzyko malejePrzy stałym stosowaniu obu leków opóźnienie wchłaniania tikagreloru ma mniejsze znaczenie, a głównym celem pozostaje obserwacja sedacji i oddechu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Brilique 90 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/brilique-100236165/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol 0,2 mg, tabletki podjęzykowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bunondol. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bunondol-100011957/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Brilique. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/brilique-100236165/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.