Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Cefiksym / Cefiksym i tobramycyna

Cefiksym i tobramycyna

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Połączenie można stosować, ale należy kontrolować czynność nerek, zwłaszcza u osób z upośledzoną czynnością nerek, starszych i przyjmujących jednocześnie silne leki moczopędne.

Pij odpowiednią ilość płynów i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli masz chore nerki albo przyjmujesz leki moczopędne.

Niekorzystna interakcjaCefiksym+ TobramycynaPołączenie można stosować, ale należy kontrolować czynność nerek, zwłaszcza u osób z upośledzoną czynnością nerek, starszych i przyjmujących jednocześnie silne leki moczopędne.Pij odpowiednią ilość płynów i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli masz chore nerki albo przyjmujesz leki moczopędne.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Pij odpowiednią ilość płynów i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli masz chore nerki albo przyjmujesz leki moczopędne.

Oba antybiotyki mogą obciążać nerki, a przyjmowane razem nieco zwiększają to ryzyko. Tobramycyna wziewna przenika do krwi w niewielkiej ilości, więc ryzyko jest zwykle małe. Lekarz może zlecić badanie krwi, żeby sprawdzić, jak pracują twoje nerki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
  • obrzęki nóg lub twarzy
  • szum lub dzwonienie w uszach
  • pogorszenie słuchu
  • zawroty głowy lub zaburzenia równowagi
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – wydalanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale należy kontrolować czynność nerek, zwłaszcza u osób z upośledzoną czynnością nerek, starszych i przyjmujących jednocześnie silne leki moczopędne. Łączenie cefiksymu z aminoglikozydami i silnie działającymi diuretykami, takimi jak furosemid czy kwas etakrynowy, zwiększa ryzyko zaburzenia czynności nerek[1]. Tobramycyny nie łączy się z lekami nefrotoksycznymi i ototoksycznymi ani z diuretykami pętlowymi i mannitolem podawanym dożylnie[2]. Przy tobramycynie podawanej pozajelitowo wskazane jest oznaczanie jej stężeń w surowicy.

Skutek kliniczny

Możliwe pogorszenie czynności nerek z narastaniem stężenia kreatyniny, a wtórnie kumulacja tobramycyny ze wzrostem ryzyka ototoksyczności. Przy tobramycynie wziewnej ekspozycja ogólnoustrojowa jest mała, więc ryzyko jest niższe niż przy podaniu dożylnym.

Mechanizm

Tobramycyna jest nefrotoksyczna i ototoksyczna, a cefalosporyny mogą dodatkowo obciążać nerki, co sumuje ryzyko uszkodzenia nerek. Łączenie cefiksymu z antybiotykami aminoglikozydowymi zwiększa ryzyko zaburzenia czynności nerek[1]. Oba leki są wydalane przez nerki, więc pogorszenie ich czynności sprzyja kumulacji tobramycyny i nasileniu jej działań toksycznych.

Monitorować

  • stężenie kreatyniny i eGFR przed leczeniem i w trakcie
  • diureza i objawy odwodnienia
  • słuch i szumy uszne
  • stężenie tobramycyny w surowicy przy podaniu pozajelitowym

Kiedy ocena się zmienia

Wziewnadroga podania · tobramycynaryzyko malejePrzy tobramycynie wziewnej ekspozycja ogólnoustrojowa jest mała, więc ryzyko addycyjnej nefrotoksyczności jest niewielkie, ale u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek nadal wskazana jest kontrola kreatyniny.
Dożylnadroga podania · tobramycynaryzyko rośniePrzy tobramycynie dożylnej ryzyko nefrotoksyczności jest większe, dlatego należy regularnie oznaczać kreatyninę i stężenia tobramycyny w surowicy.
ObniżonyeGFR · pacjentryzyko rośnieU pacjentów z upośledzoną czynnością nerek oba leki kumulują się, co zwiększa ryzyko dalszego pogorszenia czynności nerek i ototoksyczności tobramycyny. Konieczne jest dostosowanie dawek do czynności nerek i ścisłe monitorowanie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cetix 400 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cetix-100297468/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tobi Podhaler 28 mg, proszek do inhalacji w kapsułkach twardych. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tobi-podhaler-100315203/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja nieistotna klinicznieCefiksyma alkoholNie trzeba zmieniać leczenia ani zakazywać alkoholu.Nie musisz całkowicie rezygnować z alkoholu, ale w czasie choroby pij go mało albo wcale i zapytaj farmaceutę, jeśli masz wątpliwości.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Nie musisz całkowicie rezygnować z alkoholu, ale w czasie choroby pij go mało albo wcale i zapytaj farmaceutę, jeśli masz wątpliwości.

Ten antybiotyk nie wchodzi w groźne reakcje z alkoholem i nie traci przez niego skuteczności. Niektóre inne antybiotyki z tej samej grupy po alkoholu powodują zaczerwienienie twarzy, nudności i kołatanie serca, ale ten lek tak nie działa. Alkohol może jednak nasilić biegunkę i bóle brzucha, które czasem pojawiają się w trakcie leczenia, a do tego osłabia organizm walczący z infekcją.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nasilona lub uporczywa biegunka
  • silny ból brzucha
  • biegunka z krwią lub śluzem
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
brak_interakcji
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać leczenia ani zakazywać alkoholu. Warto zalecić umiar w trakcie infekcji i nie mylić cefiksymu z cefalosporynami z łańcuchem N-metylotiotetrazolowym, przy których obowiązuje zakaz alkoholu.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się reakcji disulfiramopodobnej ani zmiany skuteczności cefiksymu po alkoholu. Alkohol może jednak nasilać dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka, nudności czy ból brzucha, które są częstymi działaniami niepożądanymi antybiotyku, oraz utrudniać powrót do zdrowia w trakcie infekcji.

Mechanizm

Cefiksym nie wchodzi w istotną interakcję z alkoholem. ChPL cefiksymu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach, a w obu produktach zapisy są zgodne.[1] Reakcja disulfiramopodobna przy cefalosporynach jest związana z łańcuchem bocznym N-metylotiotetrazolowym, który hamuje dehydrogenazę aldehydową i prowadzi do kumulacji aldehydu octowego. Cefiksym nie ma tego łańcucha i w pozycji 3 zawiera grupę winylową, dlatego nie należy spodziewać się takiej reakcji.

Monitorować

  • nasilenie biegunki lub dolegliwości żołądkowo-jelitowych

Kiedy ocena się zmienia

Duże ilości lub upijanie sięilość alkoholu · pacjentinne zaleceniePrzy spożywaniu dużych ilości alkoholu nie zachodzi interakcja farmakologiczna, ale nasila się ryzyko dolegliwości żołądkowo-jelitowych i odwodnienia przy biegunce poantybiotykowej, a także pogarsza się przebieg infekcji. Należy zalecić abstynencję do końca leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cetix 400 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cetix-100297468/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieTobramycynaa alkoholNie jest wymagana zmiana dawki ani schematu.Gdy pojawią się zawroty głowy, szumy w uszach lub kłopoty z równowagą, zgłoś to lekarzowi lub farmaceucie, także jeśli piłeś alkohol.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Gdy pojawią się zawroty głowy, szumy w uszach lub kłopoty z równowagą, zgłoś to lekarzowi lub farmaceucie, także jeśli piłeś alkohol.

Nie ma dowodów, że alkohol zmienia działanie tobramycyny. Alkohol sam może powodować zawroty głowy, a ten sam objaw bywa też sygnałem ubocznego działania antybiotyku na ucho. Dlatego nowych zawrotów głowy czy szumów w uszach nie wolno zrzucać wyłącznie na alkohol.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • szumy lub dzwonienie w uszach
  • pogorszenie słuchu
  • zawroty głowy lub uczucie chwiania się
  • zmniejszona ilość oddawanego moczu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie jest wymagana zmiana dawki ani schematu. Nie trzeba zakazywać alkoholu z powodu tej interakcji. Przy leczeniu ogólnoustrojowym warto poinformować pacjenta, że zawroty głowy, szumy uszne lub zaburzenia równowagi należy zgłosić lekarzowi i nie przypisywać ich alkoholowi.

Skutek kliniczny

Nie wykazano wpływu alkoholu na skuteczność ani bezpieczeństwo tobramycyny. Alkohol może jedynie utrudnić rozpoznanie zawrotów głowy lub zaburzeń równowagi, które przy leczeniu aminoglikozydem mogą być objawem uszkodzenia ucha wewnętrznego.

Mechanizm

Nie opisano interakcji farmakokinetycznej między tobramycyną a etanolem. ChPL tobramycyny wziewnej nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani wśród interakcji[1] Po podaniu wziewnym ekspozycja ogólnoustrojowa jest niska, więc znaczenie kliniczne jest znikome. Przy tobramycynie ogólnoustrojowej teoretycznie możliwe jest nakładanie się objawów, ponieważ aminoglikozydy mogą uszkadzać błędnik, a alkohol sam wywołuje zawroty głowy i zaburzenia równowagi.

Monitorować

  • objawy ze strony narządu słuchu i równowagi (szumy uszne, zawroty głowy, niedosłuch)
  • czynność nerek przy leczeniu ogólnoustrojowym zgodnie z ChPL danego preparatu

Kiedy ocena się zmienia

Ogólnoustrojowa (dożylna lub domięśniowa)postać · alkoholinne zaleceniePrzy podaniu ogólnoustrojowym ekspozycja na aminoglikozyd jest wyższa niż po inhalacji, więc zawroty głowy po alkoholu mogą maskować objawy ototoksyczności. Zaleć pacjentowi zgłaszanie nowych objawów ze strony słuchu i równowagi niezależnie od spożycia alkoholu.
Duże ilości lub upojenie alkoholoweilość alkoholu · pacjentinne zalecenieZnaczne spożycie alkoholu sprzyja odwodnieniu i utrudnia ocenę objawów neurologicznych oraz przedsionkowych. Brak danych, że zmienia to farmakokinetykę tobramycyny, ale przy leczeniu ogólnoustrojowym nawodnienie ma znaczenie dla bezpieczeństwa nerek.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tobi Podhaler 28 mg, proszek do inhalacji w kapsułkach twardych. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tobi-podhaler-100315203/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 85

Połączenie przeciwwskazaneAntybiotyki okulistyczne (np. tobramycyna, netylmycyna)+ Diuretyki pętlowe (np. torasemid, furosemid) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu antybiotyku aminoglikozydowego w kroplach lub maści do oczu i diuretyku pętlowego nie trzeba zmieniać leczenia ani dawkowania.Stosuj antybiotyk do oczu i lek moczopędny tak, jak zalecił lekarz, i nie przedłużaj leczenia kroplami lub maścią do oczu bez porozumienia z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Stosuj antybiotyk do oczu i lek moczopędny tak, jak zalecił lekarz, i nie przedłużaj leczenia kroplami lub maścią do oczu bez porozumienia z lekarzem.

Antybiotyki do oczu, takie jak tobramycyna czy netylmycyna, możesz stosować razem z lekami moczopędnymi, takimi jak furosemid czy torasemid. Z kropli i maści do oczu do krwi przedostaje się bardzo mało leku, więc nie wzmacnia on działania leku moczopędnego na uszy i nerki. Ostrożność jest potrzebna dopiero wtedy, gdy podobny antybiotyk dostajesz w zastrzyku lub kroplówce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • szumy lub dzwonienie w uszach
  • pogorszenie słuchu
  • zawroty głowy lub zaburzenia równowagi
  • wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu antybiotyku aminoglikozydowego w kroplach lub maści do oczu i diuretyku pętlowego nie trzeba zmieniać leczenia ani dawkowania. Dotyczy to jednakowo tobramycyny i netylmycyny podawanych do oka oraz furosemidu i torasemidu. Należy upewnić się, że aminoglikozyd jest stosowany wyłącznie miejscowo do oka i przez zalecany czas. Jeżeli pacjent otrzymuje jednocześnie aminoglikozyd ogólnie (dożylnie lub domięśniowo), obowiązuje postępowanie jak przy interakcji niekorzystnej – unikanie połączenia albo ścisłe monitorowanie słuchu, czynności nerek i stężenia aminoglikozydu[1].

Skutek kliniczny

Przy miejscowym stosowaniu antybiotyku aminoglikozydowego do oka razem z diuretykiem pętlowym nie oczekuje się klinicznie istotnego nasilenia ototoksyczności ani nefrotoksyczności. Ryzyko szumów usznych, niedosłuchu, zaburzeń równowagi i uszkodzenia nerek staje się realne dopiero przy ogólnym podaniu aminoglikozydu, zwłaszcza z dożylnym diuretykiem pętlowym w dużej dawce.

Mechanizm

Aminoglikozydy (tobramycyna, netylmycyna) i diuretyki pętlowe (furosemid, torasemid) mogą każdy z osobna uszkadzać ucho wewnętrzne[2]. Aminoglikozydy dodatkowo uszkadzają nerki. Przy podaniu ogólnym ich działanie ototoksyczne sumuje się, a odwodnienie po diuretyku może zwiększać stężenie aminoglikozydu w surowicy i w perylimfie. Po miejscowym podaniu do worka spojówkowego wchłanianie aminoglikozydu do krwi jest znikome, więc nie powstaje stężenie, które mogłoby nasilić toksyczność diuretyku pętlowego.

Monitorować

  • Weryfikacja drogi podania aminoglikozydu (tylko miejscowo do oka)
  • Przy podaniu ogólnym aminoglikozydu – kreatynina i eGFR, stężenie aminoglikozydu, słuch i równowaga, nawodnienie i elektrolity

Kiedy ocena się zmienia

Ogólnoustrojowa (dożylnie lub domięśniowo)droga podania · antybiotyki okulistyczneryzyko rośniePrzy ogólnym podaniu tobramycyny lub netylmycyny razem z diuretykiem pętlowym ototoksyczność i nefrotoksyczność sumują się, a ryzyko rośnie przy dożylnym podaniu diuretyku w dużej dawce, odwodnieniu i niewydolności nerek. Należy unikać połączenia albo monitorować stężenie aminoglikozydu, czynność nerek, słuch i nawodnienie.
Noworodki i wcześniakiwiek · pacjentryzyko rośnieU noworodków, zwłaszcza wcześniaków, względne wchłanianie ogólne leków podawanych do oka jest większe, a czynność nerek niedojrzała. Przy jednoczesnym podawaniu diuretyku pętlowego warto ograniczyć czas leczenia okulistycznego do niezbędnego minimum i zwracać uwagę na czynność nerek.

Źródła

  1. Triggs E, Charles B. Pharmacokinetics and therapeutic drug monitoring of gentamicin in the elderly. Clin Pharmacokinet. 1999;37(4):331-41. doi: 10.2165/00003088-199937040-00004. PMID: 10554048.
  2. Schacht J. Molecular mechanisms of drug-induced hearing loss. Hear Res. 1986;22:297-304. doi: 10.1016/0378-5955(86)90105-x. PMID: 3015857.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneGentamycyna+ TobramycynaNie łącz dwóch aminoglikozydów – wybierz jeden z nich.Powiedz lekarzowi, że stosujesz jeden z tych leków, zanim dostaniesz drugi, także jeśli tobramycynę przyjmujesz wziewnie.opóźniony (dni)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz lekarzowi, że stosujesz jeden z tych leków, zanim dostaniesz drugi, także jeśli tobramycynę przyjmujesz wziewnie.

Gentamycyna i tobramycyna to antybiotyki z tej samej grupy i nie stosuje się ich razem. Oba mogą uszkadzać nerki, słuch i zmysł równowagi, a przyjmowane jednocześnie robią to dużo łatwiej. Uszkodzenie słuchu bywa trwałe.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • szumy lub dzwonienie w uszach
  • pogorszenie słuchu lub uczucie zatkanych uszu
  • zawroty głowy i chwianie się
  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
  • obrzęki nóg lub twarzy
  • osłabienie mięśni
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Nie łącz dwóch aminoglikozydów – wybierz jeden z nich[1]. Jeśli pacjent przyjmuje tobramycynę wziewnie, a wymaga gentamycyny ogólnie, rozważ inny antybiotyk albo czasowe wstrzymanie tobramycyny w porozumieniu z lekarzem prowadzącym[2]. Jeśli skojarzenia nie da się uniknąć, zintensyfikuj monitorowanie czynności nerek i słuchu[1]. U pacjenta z nadwrażliwością na którykolwiek aminoglikozyd oba leki są przeciwwskazane[3].

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek oraz kumulatywnego, często nieodwracalnego uszkodzenia słuchu i narządu równowagi[1]. Aminoglikozydy osłabiają także przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, co może nasilać zwiotczenie mięśni u pacjentów znieczulanych lub chorych na miastenię[2].

Mechanizm

Gentamycyna i tobramycyna to antybiotyki aminoglikozydowe o tym samym mechanizmie działania i tym samym profilu toksyczności, więc ich działania niepożądane się sumują. Jednoczesne podawanie dwóch aminoglikozydów jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka nefrotoksyczności i ototoksyczności[1]. Tobramycyny nie stosuje się jednocześnie z innymi lekami nefrotoksycznymi lub ototoksycznymi ani bezpośrednio po nich, również w postaci wziewnej[2]. Toksyczność aminoglikozydów zależy od łącznej ekspozycji, dlatego drugi lek z tej grupy nie daje korzyści terapeutycznej, a zwiększa obciążenie nerek i ucha wewnętrznego.

Monitorować

  • stężenie kreatyniny i eGFR
  • stężenia aminoglikozydu w surowicy
  • audiometria i objawy uszkodzenia słuchu
  • objawy zaburzeń równowagi
  • stan nawodnienia

Kiedy ocena się zmienia

Wziewnadroga podania · tobramycynainne zalecenieTobramycyny wziewnej nie stosuje się jednocześnie z innymi lekami nefrotoksycznymi lub ototoksycznymi ani bezpośrednio po nich. Gdy gentamycyna ogólnie jest konieczna, decyzję o wstrzymaniu inhalacji podejmuje lekarz, a przy kontynuacji obu leków monitoruje się nerki i słuch.
ObniżonyeGFR · pacjentryzyko rośnieWcześniejsze zaburzenia czynności nerek zwiększają ryzyko addytywnej nefrotoksyczności i ototoksyczności.
Bezpośrednio po kursie drugiego aminoglikozyduodstep · pacjentinne zalecenieTobramycyny nie stosuje się bezpośrednio po innych lekach ototoksycznych lub nefrotoksycznych. Przy kolejnych kursach aminoglikozydów uwzględnia się kumulatywną ototoksyczność i ocenia nerki oraz słuch przed włączeniem kolejnego leku.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gentamicin Noridem 20 mg/mL, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gentamicin-noridem-100415904/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tobi Podhaler 28 mg, proszek do inhalacji w kapsułkach twardych. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tobi-podhaler-100315203/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gentamicin B.Braun 1 mg/ml, roztwór do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gentamicin-b-braun-100223599/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneNeomycyna+ TobramycynaNie stosuj neomycyny na skórę u pacjenta leczonego tobramycyną.Jeśli przyjmujesz tobramycynę, nie używaj neomycyny na skórę i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz tobramycynę, nie używaj neomycyny na skórę i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek.

Neomycyna na skórę i tobramycyna to antybiotyki z tej samej grupy. Oba leki mogą szkodzić słuchowi i nerkom, a użyte razem zwiększają to ryzyko. Dlatego nie łączy się ich ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • pogorszenie słuchu
  • szumy lub dzwonienie w uszach
  • zawroty głowy lub chwiejny chód
  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
  • obrzęki nóg lub twarzy
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj neomycyny na skórę u pacjenta leczonego tobramycyną.[1][2] Do miejscowego leczenia zakażeń skóry wybierz antybiotyk bez działania ototoksycznego i nefrotoksycznego. Jeśli neomycyna została już zastosowana, oceń słuch, równowagę i czynność nerek.

Skutek kliniczny

Sumowanie działania ototoksycznego i nefrotoksycznego zwiększa ryzyko trwałego niedosłuchu, szumów usznych, zaburzeń równowagi oraz pogorszenia czynności nerek.

Mechanizm

Neomycyny na skórę nie stosuje się łącznie z innymi lekami ototoksycznymi i nefrotoksycznymi.[1][2] Tobramycyna, tak jak neomycyna, jest aminoglikozydem, a oba leki mogą uszkadzać ucho wewnętrzne i nerki. Neomycyna wchłania się przez skórę w niewielkim stopniu, ale ilość leku we krwi rośnie przy stosowaniu na uszkodzoną skórę, na duże powierzchnie lub przez długi czas. Długotrwałe stosowanie neomycyny razem z lekami nefro- i ototoksycznymi może nasilać jej toksyczność.[1]

Monitorować

  • słuch i szumy uszne
  • zawroty głowy i zaburzenia równowagi
  • stężenie kreatyniny w surowicy i eGFR
  • ilość oddawanego moczu

Bezpieczniejsze alternatywy

kwas fusydowymupirocyna

Kiedy ocena się zmienia

Długotrwałe stosowanieczas leczenia · neomycynaryzyko rośnieDługotrwałe stosowanie neomycyny z lekami nefro- i ototoksycznymi może nasilać jej toksyczność.
Uszkodzona lub duża powierzchnia skóry, zmiany sączące, owrzodzenia, błony śluzowedroga podania · neomycynaryzyko rośnieNeomycyny nie stosuje się na uszkodzoną i dużą powierzchnię skóry, zmiany sączące, owrzodzenia żylakowate ani na błony śluzowe, bo w tych warunkach wchłania się do krwi w większym stopniu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Neomycinum TZF 11,72 mg/g, aerozol na skórę, zawiesina. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/neomycinum-tzf-100046743/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Neobiotic 11,72 mg/g, aerozol na skórę, zawiesina. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/neobiotic-100427913/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneTorasemid+ CefiksymNie łącz torasemidu z cefiksymem.Nie zaczynaj cefiksymu, jeśli przyjmujesz torasemid, tylko powiedz o tym lekarzowi albo farmaceucie, aby dobrali inny antybiotyk.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj cefiksymu, jeśli przyjmujesz torasemid, tylko powiedz o tym lekarzowi albo farmaceucie, aby dobrali inny antybiotyk.

Torasemid to lek moczopędny, a cefiksym to antybiotyk. Przyjmowane razem mogą obciążać nerki i pogorszyć ich pracę. Ryzyko jest większe, gdy jesteś odwodniony, masz chore nerki albo przyjmujesz duże dawki leku moczopędnego.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyraźnie mniej oddawanego moczu
  • obrzęki nóg lub twarzy
  • silne pragnienie i suchość w ustach
  • zawroty głowy i osłabienie
  • nudności lub brak apetytu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – wydalanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz torasemidu z cefiksymem.[1] Gdy pacjent przyjmujący torasemid wymaga antybiotyku, wybierz lek spoza cefalosporyn i aminoglikozydów, odpowiedni do wskazania. Jeśli lekarz uzna leczenie cefiksymem za niezbędne, powinien rozważyć czasowe odstawienie lub zmniejszenie dawki torasemidu, zapewnić prawidłowe nawodnienie i kontrolować czynność nerek.[2]

Skutek kliniczny

Grozi ostre uszkodzenie nerek z narastaniem stężenia kreatyniny i mocznika oraz zmniejszeniem diurezy. Pogorszenie czynności nerek może dodatkowo nasilać zaburzenia elektrolitowe wywołane torasemidem.

Mechanizm

Torasemid, zwłaszcza w dużych dawkach, może nasilać nefrotoksyczne działanie cefalosporyn.[1] Silnie działające diuretyki pętlowe stosowane razem z cefiksymem zwiększają ryzyko zaburzenia czynności nerek.[2] Odwodnienie i hipowolemia wywołane diuretykiem zmniejszają przepływ nerkowy. Pogorszenie czynności nerek ogranicza wydalanie cefiksymu, który jest usuwany głównie przez nerki, i sprzyja jego kumulacji.

Monitorować

  • stężenie kreatyniny i eGFR
  • stężenie mocznika
  • diureza i bilans płynów
  • masa ciała i objawy odwodnienia
  • stężenie potasu i sodu

Bezpieczniejsze alternatywy

amoksycylinaamoksycylina z kwasem klawulanowym

Kiedy ocena się zmienia

Duża dawkadawka · torasemidryzyko rośnieNasilenie nefrotoksyczności cefalosporyn przez torasemid dotyczy zwłaszcza dużych dawek diuretyku.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Toramide 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/toramide-100140100/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cetix 400 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cetix-100297468/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaAmfoterycyna+ TobramycynaJednoczesnego stosowania tobramycyny z amfoterycyną B należy unikać, a jeśli jest konieczne, trzeba ściśle kontrolować czynność nerek.Regularnie wykonuj zlecone badania krwi, pij odpowiednią ilość płynów i nie przyjmuj bez konsultacji z lekarzem innych leków, zwłaszcza przeciwbólowych z grupy NLPZ i moczopędnych.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Regularnie wykonuj zlecone badania krwi, pij odpowiednią ilość płynów i nie przyjmuj bez konsultacji z lekarzem innych leków, zwłaszcza przeciwbólowych z grupy NLPZ i moczopędnych.

Oba leki mogą obciążać nerki, a przyjmowane razem robią to silniej niż każdy osobno. Gdy nerki pracują gorzej, tobramycyna dłużej zostaje w organizmie i może zaszkodzić słuchowi oraz równowadze. Lekarz może zlecić częstsze badania krwi, aby wcześnie wychwycić takie zmiany.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • oddajesz wyraźnie mniej moczu
  • pojawiają się obrzęki nóg lub twarzy
  • słyszysz szumy lub dzwonienie w uszach
  • słyszysz gorzej niż zwykle
  • masz zawroty głowy lub problemy z utrzymaniem równowagi
  • odczuwasz osłabienie mięśni lub skurcze
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – wydalanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Jednoczesnego stosowania tobramycyny z amfoterycyną B należy unikać, a jeśli jest konieczne, trzeba ściśle kontrolować czynność nerek[1][2]. Przed włączeniem i w trakcie leczenia oceniaj stężenie kreatyniny, elektrolity i diurezę, a przy tobramycynie dożylnej monitoruj jej stężenia w surowicy i dostosowuj dawkowanie do czynności nerek. Zadbaj o dobre nawodnienie pacjenta i unikaj dokładania kolejnych leków nefrotoksycznych oraz diuretyków pętlowych[1]. Jeśli to możliwe, wybierz lipidową postać amfoterycyny B, która jest mniej nefrotoksyczna od postaci niezwiązanej[2].

Skutek kliniczny

Ryzyko ostrego uszkodzenia nerek z narastaniem stężenia kreatyniny jest większe niż przy każdym z leków osobno[2]. Kumulacja tobramycyny może prowadzić do uszkodzenia słuchu i błędnika. Amfoterycyna B sprzyja też utracie potasu i magnezu, co nasila zaburzenia elektrolitowe.

Mechanizm

Oba leki działają nefrotoksycznie, więc ich uszkadzający wpływ na nerki się sumuje. Amfoterycyna B uszkadza kanaliki nerkowe i zmniejsza przesączanie kłębuszkowe, a tobramycyna kumuluje się w komórkach kanalika bliższego[1]. Pogorszenie czynności nerek zmniejsza wydalanie tobramycyny, co podnosi jej stężenie we krwi i dodatkowo zwiększa ryzyko działania nefrotoksycznego i ototoksycznego.

Monitorować

  • stężenie kreatyniny i eGFR
  • diureza
  • potas i magnez w surowicy
  • stężenie tobramycyny w surowicy przy podaniu dożylnym
  • słuch, szumy uszne i zawroty głowy

Bezpieczniejsze alternatywy

kaspofunginamikafunginaanidulafunginaworykonazolpozakonazolizawukonazol

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · tobramycynaryzyko rośnieTobramycyna podawana dożylnie daje znacznie większą ekspozycję ogólnoustrojową niż wziewna, więc ryzyko nefrotoksyczności i ototoksyczności jest wyraźnie większe. Konieczne jest monitorowanie stężeń tobramycyny i dostosowanie dawki do czynności nerek.
Wziewnadroga podania · tobramycynaryzyko malejePo inhalacji do krwi przenika niewielka część tobramycyny, więc ryzyko jest mniejsze, ale łączenie z lekami nefrotoksycznymi nadal nie jest zalecane.
Lipidowapostać · amfoterycynaryzyko malejeLipidowe postaci amfoterycyny B są mniej nefrotoksyczne niż postać niezwiązana, jednak nadal wymagają kontroli czynności nerek przy jednoczesnym stosowaniu aminoglikozydu.
Upośledzona czynność nerekeGFR · pacjentryzyko rośnieU pacjentów z wyjściowo upośledzoną czynnością nerek ryzyko ostrego uszkodzenia nerek i kumulacji tobramycyny jest największe. Rozważ alternatywny lek przeciwgrzybiczy bez działania nefrotoksycznego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tobi Podhaler 28 mg, proszek do inhalacji w kapsułkach twardych. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tobi-podhaler-100315203/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abelcet 5 mg/ml, koncentrat do sporządzania zawiesiny do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/abelcet-100111765/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaAmikacyna+ CefiksymJeśli połączenie jest konieczne, należy bardzo uważnie kontrolować czynność nerek i słuch pacjenta.Pij odpowiednią ilość płynów, wykonuj zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Pij odpowiednią ilość płynów, wykonuj zlecone badania krwi i powiedz lekarzowi, że przyjmujesz oba leki.

Amikacyna może obciążać nerki i słuch, a cefiksym przyjmowany w tym samym czasie może dodatkowo zwiększać ryzyko problemów z nerkami. Lekarze czasem łączą te leki, ale wtedy trzeba częściej kontrolować wyniki badań. Ryzyko jest większe, gdy masz chore nerki, jesteś odwodniony albo bierzesz silne leki moczopędne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • oddawanie wyraźnie mniejszej ilości moczu
  • obrzęki nóg lub twarzy
  • szumy lub dzwonienie w uszach
  • pogorszenie słuchu
  • zawroty głowy lub zaburzenia równowagi
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – wydalanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Jeśli połączenie jest konieczne, należy bardzo uważnie kontrolować czynność nerek i słuch pacjenta[1]. Jednoczesnego lub następującego bezpośrednio po sobie podawania amikacyny z innymi lekami nefrotoksycznymi należy w miarę możliwości unikać[1]. Należy dbać o prawidłowe nawodnienie pacjenta i ostrożnie łączyć oba leki z silnie działającymi diuretykami, takimi jak furosemid[2]. Dawkowanie amikacyny warto opierać na stężeniach leku we krwi i aktualnej czynności nerek.

Skutek kliniczny

Możliwe pogorszenie czynności nerek oraz nasilenie toksyczności amikacyny, w tym uszkodzenia słuchu i narządu równowagi[1]. Ryzyko dotyczy głównie amikacyny podawanej ogólnoustrojowo, zwłaszcza przy wcześniej obniżonej czynności nerek, odwodnieniu lub jednoczesnym stosowaniu innych leków nefrotoksycznych i silnych diuretyków[2].

Mechanizm

Amikacyna jest lekiem nefro- i ototoksycznym, a cefalosporyny mogą dodatkowo obciążać nerki, więc ich działania uszkadzające nerki mogą się sumować[1]. Skojarzenie cefiksymu z antybiotykami aminoglikozydowymi zwiększa ryzyko zaburzenia czynności nerek[2]. Oba leki są wydalane przez nerki, dlatego pogorszenie ich czynności może prowadzić do wzrostu stężenia amikacyny i dalszego nasilenia jej toksyczności.

Monitorować

  • stężenie kreatyniny i eGFR
  • diureza i stan nawodnienia
  • słuch i równowaga (szumy uszne, zawroty głowy)
  • stężenia amikacyny we krwi

Kiedy ocena się zmienia

Wziewna (liposomalna nebulizacja)droga podania · amikacynaryzyko malejeAmikacyna liposomalna podawana w nebulizacji daje znacznie mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową niż podanie pozajelitowe, więc ryzyko sumowania nefrotoksyczności jest mniejsze, choć czynność nerek nadal warto kontrolować.
ObniżonyeGFR · pacjentryzyko rośnieU pacjentów z wcześniej obniżoną czynnością nerek ryzyko nefro- i ototoksyczności amikacyny jest większe, co wymaga dostosowania dawki do czynności nerek i częstszego monitorowania stężeń.
Cefiksym wkrótce po zakończeniu amikacynykolejność włączenia · pacjentinne zalecenieRyzyko dotyczy także podania leku nefrotoksycznego wkrótce po amikacynie, dlatego przy terapii sekwencyjnej warto sprawdzić czynność nerek przed włączeniem cefiksymu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Amikacin B.Braun 2,5 mg/ml, roztwór do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/amikacin-b-braun-100256914/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cetix 400 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cetix-100297468/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaAmikacyna+ TobramycynaNie łącz dwóch aminoglikozydów i nie podawaj jednego bezpośrednio po drugim.Nie łącz tych antybiotyków na własną rękę i powiedz lekarzowi oraz farmaceucie o każdym z nich, także o leku wziewnym.opóźniony (dni)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Nie łącz tych antybiotyków na własną rękę i powiedz lekarzowi oraz farmaceucie o każdym z nich, także o leku wziewnym.

Amikacyna i tobramycyna to antybiotyki z tej samej grupy, które mogą uszkadzać nerki, słuch i narząd równowagi. Przyjmowane razem lub jeden zaraz po drugim mocniej obciążają organizm, a uszkodzenie słuchu może być trwałe. Zwykle nie stosuje się ich jednocześnie, a jeśli lekarz tak zdecyduje, potrzebne są częste badania.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • szum lub dzwonienie w uszach
  • pogorszenie słuchu albo uczucie zatkanych uszu
  • zawroty głowy i zaburzenia równowagi
  • wyraźnie mniej oddawanego moczu albo obrzęki
  • drętwienie lub mrowienie skóry
  • osłabienie mięśni albo trudności z oddychaniem
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Nie łącz dwóch aminoglikozydów i nie podawaj jednego bezpośrednio po drugim. Należy unikać podawania innych aminoglikozydów, zarówno ogólnoustrojowo, jak i miejscowo, jednocześnie z amikacyną lub wkrótce po jej podaniu[1]. Tobramycyny wziewnej nie stosuje się jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi lub ototoksycznymi ani bezpośrednio po nich[2]. Jeśli połączenie jest nieuniknione, na przykład u chorego na mukowiscydozę leczonego tobramycyną wziewną, który wymaga dożylnej amikacyny, konieczne jest bardzo uważne kontrolowanie słuchu i czynności nerek[1]. Przy wcześniejszym leczeniu tobramycyną stosowanie amikacyny należy starannie rozważyć[3]. Przed zabiegiem poinformuj anestezjologa o leczeniu aminoglikozydami[1].

Skutek kliniczny

Rośnie ryzyko ostrego uszkodzenia nerek, nieodwracalnego uszkodzenia słuchu i narządu równowagi oraz zaburzeń przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiotczających lub znieczulających może dojść do porażenia mięśni oddechowych[1]. Jednoczesne stosowanie dwóch aminoglikozydów nie zwiększa skuteczności leczenia, a jedynie kumuluje toksyczność.

Mechanizm

Amikacyna i tobramycyna to aminoglikozydy o tym samym profilu toksyczności, więc ich działania nefrotoksyczne, ototoksyczne i neurotoksyczne sumują się. Toksyczność amikacyny nasilają inne aminoglikozydy podawane pozajelitowo[1]. Działania toksyczne sumują się także u pacjentów z subklinicznym uszkodzeniem nerek lub nerwu VIII po wcześniejszym leczeniu tobramycyną[3]. Oba leki nasilają również blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego[1].

Monitorować

  • stężenia obu leków w surowicy
  • kreatynina i eGFR
  • diureza i stan nawodnienia
  • słuch (audiometria) i szumy uszne
  • zawroty głowy i zaburzenia równowagi
  • objawy osłabienia mięśni i niewydolności oddechowej, zwłaszcza w okresie okołooperacyjnym

Kiedy ocena się zmienia

Wziewnadroga podania · tobramycynainne zalecenieTobramycyna wziewna daje mniejsze narażenie ogólnoustrojowe, ale nadal nie zaleca się łączenia jej z lekami nefro- i ototoksycznymi. Przy dożylnej amikacynie u chorego na tobramycynie wziewnej rozważ przerwę w inhalacjach i kontroluj słuch oraz czynność nerek.
Upośledzona czynność nerekeGFR · pacjentryzyko rośnieNiewydolność nerek zwiększa stężenia obu aminoglikozydów i ryzyko kumulacji toksyczności. U pacjentów z subklinicznym uszkodzeniem nerek po wcześniejszych lekach nefrotoksycznych amikacynę stosuje się po starannym rozważeniu.
Amikacyna po wcześniejszym leczeniu tobramycynąkolejność włączenia · amikacynaryzyko rośnieWcześniejsze leczenie tobramycyną mogło spowodować subkliniczne uszkodzenie nerek lub nerwu VIII, na które nakładają się działania amikacyny. Przed włączeniem amikacyny oceń czynność nerek i słuch.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Amikacin B.Braun 2,5 mg/ml, roztwór do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/amikacin-b-braun-100256914/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tobi Podhaler 28 mg, proszek do inhalacji w kapsułkach twardych. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tobi-podhaler-100315203/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Biodacyna 125 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/biodacyna-100010350/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaChloramfenikol+ CefiksymUnikaj jednoczesnego systemowego stosowania chloramfenikolu i cefiksymu.Powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że stosujesz oba antybiotyki, i nie przerywaj leczenia na własną rękę.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że stosujesz oba antybiotyki, i nie przerywaj leczenia na własną rękę.

Chloramfenikol i cefiksym to dwa antybiotyki, które działają na bakterie w różny sposób i mogą sobie wzajemnie przeszkadzać. Przyjmowane razem mogą słabiej zwalczać zakażenie. Jeśli bierzesz też leki na rozrzedzenie krwi, połączenie może zwiększać ryzyko krwawień. Maść z chloramfenikolem stosowana na niewielki fragment skóry ma tu znacznie mniejsze znaczenie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • brak poprawy lub nasilenie objawów zakażenia po 2–3 dniach leczenia
  • powracająca lub utrzymująca się gorączka
  • nietypowe siniaki, krwawienie z dziąseł lub nosa
  • ciemne, smoliste stolce lub krew w moczu
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Unikaj jednoczesnego systemowego stosowania chloramfenikolu i cefiksymu.[1] Leczenie prowadź jednym antybiotykiem dobranym do podejrzewanego lub potwierdzonego patogenu, najlepiej na podstawie antybiogramu. Jeśli połączenie jest konieczne, oceniaj odpowiedź kliniczną, a u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe ściśle monitoruj czas protrombinowy.[1][2] Przy miejscowym stosowaniu chloramfenikolu na skórę znaczenie interakcji jest niewielkie.

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest słabsza skuteczność leczenia zakażenia, czyli przetrwanie lub nawrót infekcji przy systemowym stosowaniu obu antybiotyków. U pacjentów leczonych przeciwzakrzepowo możliwe jest dodatkowe wydłużenie czasu protrombinowego i zwiększone ryzyko krwawień.

Mechanizm

Chloramfenikolu nie podaje się jednocześnie z cefalosporynami, ponieważ ich działanie przeciwbakteryjne jest antagonistyczne.[1] Chloramfenikol hamuje syntezę białek bakteryjnych i zatrzymuje podziały komórek. Cefiksym jako antybiotyk beta-laktamowy działa bakteriobójczo głównie na bakterie aktywnie dzielące się i budujące ścianę komórkową, więc zahamowanie wzrostu bakterii przez chloramfenikol może osłabiać jego działanie. Dodatkowo chloramfenikol zaburza syntezę witaminy K[1], a w trakcie leczenia cefalosporynami obserwowano wydłużenie czasu protrombinowego[2], co może się sumować u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe.

Monitorować

  • odpowiedź kliniczna na leczenie zakażenia (gorączka, objawy miejscowe)
  • czas protrombinowy/INR u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (maść na skórę, krople/maść do oka)droga podania · chloramfenikolryzyko malejePrzy miejscowym stosowaniu chloramfenikolu na ograniczoną powierzchnię wchłanianie ogólnoustrojowe jest znikome, więc antagonizm wobec doustnego cefiksymu jest mało prawdopodobny. Mimo to producent maści zaleca niełączenie z cefalosporynami, dlatego oceniaj odpowiedź kliniczną.
Jednoczesne leczenie przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, acenokumarol)postać · pacjentryzyko rośnieU pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe oba antybiotyki mogą wydłużać czas protrombinowy, a chloramfenikol dodatkowo nasila działanie pochodnych kumaryny. Konieczne jest ścisłe monitorowanie INR.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detreomycyna 1% 10 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detreomycyna-1-100018244/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cetix 400 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cetix-100297468/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.