Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Cholina / Cholina i dalteparyna

Cholina i dalteparyna

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

U pacjenta przyjmującego dalteparynę lepiej wybrać lek na ból gardła bez salicylanu.

Jeśli bierzesz zastrzyki z dalteparyną, zapytaj farmaceutę o pastylki na gardło bez salicylanu, a jeśli już ich używasz, stosuj je krótko i obserwuj, czy nie pojawiają się krwawienia.

Niekorzystna interakcjaCholina+ DalteparynaU pacjenta przyjmującego dalteparynę lepiej wybrać lek na ból gardła bez salicylanu.Jeśli bierzesz zastrzyki z dalteparyną, zapytaj farmaceutę o pastylki na gardło bez salicylanu, a jeśli już ich używasz, stosuj je krótko i obserwuj, czy nie pojawiają się krwawienia.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli bierzesz zastrzyki z dalteparyną, zapytaj farmaceutę o pastylki na gardło bez salicylanu, a jeśli już ich używasz, stosuj je krótko i obserwuj, czy nie pojawiają się krwawienia.

Pastylki na ból gardła z salicylanem choliny działają podobnie jak aspiryna i mogą nieco zwiększać skłonność do krwawień. Zastrzyki z dalteparyną też zmniejszają krzepliwość krwi. Razem mogą zwiększać ryzyko krwawienia, choć przy krótkim ssaniu pastylek jest ono małe.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • krwawienie z dziąseł lub nosa
  • nowe lub duże siniaki
  • czarne, smoliste stolce
  • krew w moczu
  • wymioty z krwią
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U pacjenta przyjmującego dalteparynę lepiej wybrać lek na ból gardła bez salicylanu. Jeśli pastylki z salicylanem choliny są stosowane, to tylko krótko, w najmniejszej skutecznej liczbie, z obserwacją objawów krwawienia[1]. Szczególną ostrożność należy zachować przy leczniczych dawkach dalteparyny i u pacjentów z niewydolnością nerek[2].

Skutek kliniczny

Możliwe zwiększone ryzyko krwawień, w tym z błony śluzowej jamy ustnej i przewodu pokarmowego. Przy miejscowym stosowaniu pastylek przez krótki czas ryzyko jest małe, ale rośnie przy częstym ssaniu pastylek i leczniczych dawkach dalteparyny.

Mechanizm

Salicylan choliny hamuje cyklooksygenazę i agregację płytek, a dalteparyna hamuje czynnik Xa i trombinę za pośrednictwem antytrombiny. Oba działania sumują się i osłabiają hemostazę. Salicylany nasilają działanie leków przeciwzakrzepowych i zwiększają ryzyko krwawień, choć po podaniu w postaci pastylek interakcja jest mało prawdopodobna[1]. Kwas acetylosalicylowy i NLPZ mogą nasilać przeciwzakrzepowe działanie dalteparyny[2].

Monitorować

  • objawy krwawienia (dziąsła, nos, siniaki, smoliste stolce)
  • morfologia z liczbą płytek przy dłuższym łącznym stosowaniu

Bezpieczniejsze alternatywy

lidokaina (miejscowo)paracetamol

Kiedy ocena się zmienia

Krótkie stosowanie doraźneczas leczenia · cholinaryzyko malejePo podaniu salicylanu choliny w postaci pastylek interakcja jest mało prawdopodobna, a krótkie, doraźne stosowanie dodatkowo ogranicza narażenie.
Dawki lecznicze (leczenie zakrzepicy, zatorowości płucnej, niestabilnej choroby wieńcowej)dawka · dalteparynaryzyko rośniePrzy leczniczych dawkach dalteparyny ryzyko krwawienia jest większe, dlatego dodatkowy salicylan powinien być unikany.
Niewydolność nerekeGFR · pacjentryzyko rośnieU pacjentów z niewydolnością nerek należy zachować szczególną ostrożność przy łączeniu dalteparyny z salicylanami i NLPZ ze względu na zmniejszenie przepływu nerkowego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cholinex 150 mg, pastylki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cholinex-100101703/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fragmin 7 500 j.m. a.Xa/0,3 ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fragmin-100081969/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja o niejasnym znaczeniuCholinaa alkoholNie ma potrzeby zmieniać dawkowania leku.W czasie stosowania pastylek ogranicz alkohol, unikaj mocnych trunków i w razie chorób wątroby albo leków na krzepnięcie skonsultuj się z farmaceutą lub lekarzem.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

W czasie stosowania pastylek ogranicz alkohol, unikaj mocnych trunków i w razie chorób wątroby albo leków na krzepnięcie skonsultuj się z farmaceutą lub lekarzem.

Przy sporadycznym piciu alkoholu i stosowaniu pastylek do ssania poważne problemy są mało prawdopodobne. Alkohol, zwłaszcza mocny, może jednak podrażniać gardło i jamę ustną, więc objawy mogą się nasilić. Przy częstym piciu lub dużych ilościach alkoholu może też dochodzić do dolegliwości żołądkowych. Jeśli masz chorobę wątroby, żylaki przełyku albo przyjmujesz leki rozrzedzające krew, zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silny ból lub pieczenie w nadbrzuszu
  • czarne stolce lub krew w stolcu
  • wymioty z krwią lub przypominające fusy od kawy
  • nasilone podrażnienie lub ból gardła i jamy ustnej po wypiciu alkoholu
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie ma potrzeby zmieniać dawkowania leku. Zaleć ograniczenie alkoholu na czas infekcji i stosowania pastylek, a przede wszystkim unikanie mocnych alkoholi, które drażnią błonę śluzową jamy ustnej i gardła. Osoby pijące alkohol regularnie i w dużych ilościach, z chorobą wątroby, wrzodami lub przyjmujące leki przeciwzakrzepowe albo przeciwpłytkowe, powinny skonsultować stosowanie leku z lekarzem lub farmaceutą.

Skutek kliniczny

Przy typowym stosowaniu pastylek i okazjonalnym piciu klinicznie istotna interakcja jest mało prawdopodobna. Możliwe są nasilone pieczenie i podrażnienie jamy ustnej oraz gardła, a przy dużych ilościach alkoholu i częstym stosowaniu leku także dolegliwości żołądkowe. U osób z chorobami wątroby i żylakami przełyku połączenie jest niebezpieczne, ale zagrożenie wynika już z samego przeciwwskazania do stosowania leku.

Mechanizm

ChPL salicylanu choliny w pastylkach nie wspomina o alkoholu, a producent ocenia interakcje tego leku jako mało prawdopodobne.[1] Salicylany po wchłonięciu do krwi mogą drażnić błonę śluzową żołądka i osłabiać agregację płytek, a alkohol działa drażniąco na żołądek, więc teoretycznie ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego może się sumować. Przy pastylkach do ssania ekspozycja ogólnoustrojowa jest niewielka, a badań dotyczących tej postaci i alkoholu nie ma. Dodatkowo mocny alkohol może podrażniać zapalnie zmienioną błonę śluzową jamy ustnej i gardła, czyli miejsce, w którym działa lek.

Monitorować

  • objawy z przewodu pokarmowego (ból w nadbrzuszu, zgaga, nudności)
  • czarne stolce lub krew w wymiotach jako sygnał krwawienia
  • nasilenie bólu i pieczenia w jamie ustnej i gardle po alkoholu

Kiedy ocena się zmienia

Regularne picie alkoholu w dużych ilościachczas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu zwiększa ryzyko uszkodzenia błony śluzowej żołądka i skazy krwotocznej, a salicylany mogą to ryzyko sumować. Należy rozważyć inny lek miejscowy i ocenić chorobę wątroby oraz obecność żylaków przełyku.
Duża ilość jednorazowoilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieJednorazowo duża ilość alkoholu zwiększa ryzyko podrażnienia żołądka i nasila miejscowe podrażnienie błon śluzowych jamy ustnej.
Dziecko i młodzieżwiek · pacjentinne zalecenieAlkohol nie powinien być spożywany przez osoby niepełnoletnie, a dawkowanie i dopuszczalny wiek stosowania pastylek należy ustalić według ChPL konkretnego produktu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cholinex 150 mg, pastylki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cholinex-100101703/

Pełny opis tej pary

Dalteparyna a alkohol: brak opisu w bazie.

Inne interakcje tych leków 179

Połączenie przeciwwskazaneHeparyny (np. enoksaparyna, nadroparyna, dalteparyna)+ Inhibitory czynnika Xa (np. rywaroksaban, apiksaban, edoksaban) klasaNie należy jednocześnie stosować heparyny i inhibitora czynnika Xa, poza krótkim okresem zmiany jednego leku na drugi.Nie stosuj jednocześnie heparyny w zastrzykach i leku przeciwzakrzepowego w tabletkach, chyba że lekarz wyraźnie zalecił zamianę jednego na drugi, a jeśli masz oba leki, zapytaj lekarza lub farmaceutę, który z nich przyjmować.szybki (godziny)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Nie stosuj jednocześnie heparyny w zastrzykach i leku przeciwzakrzepowego w tabletkach, chyba że lekarz wyraźnie zalecił zamianę jednego na drugi, a jeśli masz oba leki, zapytaj lekarza lub farmaceutę, który z nich przyjmować.

Heparyny w zastrzykach (np. enoksaparyna, nadroparyna, dalteparyna) i leki przeciwzakrzepowe w tabletkach, takie jak rywaroksaban, apiksaban czy edoksaban, działają w podobny sposób i rozrzedzają krew. Przyjmowane razem bardzo zwiększają ryzyko groźnego krwawienia, a nie chronią lepiej przed zakrzepami. Dlatego zwykle stosuje się tylko jeden z tych leków, a przy zamianie jednego na drugi nowy lek zaczyna się w porze, w której przypadałaby dawka poprzedniego.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • duże lub liczne siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać
  • różowy, czerwony lub brązowy mocz
  • czarne, smoliste stolce albo krew w stolcu
  • wymioty z krwią lub treścią przypominającą fusy od kawy
  • silny ból głowy, zaburzenia widzenia lub mowy, osłabienie kończyn
  • drętwienie lub osłabienie nóg po znieczuleniu w kręgosłup
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Nie należy jednocześnie stosować heparyny i inhibitora czynnika Xa, poza krótkim okresem zmiany jednego leku na drugi. Przy przejściu z enoksaparyny, nadroparyny, dalteparyny lub bemiparyny na rywaroksaban, apiksaban lub edoksaban pierwszą dawkę doustnego leku podaje się w porze planowanej kolejnej dawki heparyny, bez nakładania się obu leków. Przy przejściu w odwrotnym kierunku heparynę podaje się w porze, w której przypadałaby kolejna dawka inhibitora czynnika Xa. Przy każdym zleceniu heparyny pacjentowi przyjmującemu doustny lek przeciwkrzepliwy należy ustalić, czy doustny lek został odstawiony i kiedy przyjęto ostatnią dawkę. Dotyczy to zwłaszcza przyjęcia do szpitala, okresu okołozabiegowego i wypisu. U chorych z upośledzoną czynnością nerek należy uwzględnić wydłużone działanie obu leków. Przed znieczuleniem przewodowym i przed usunięciem cewnika zewnątrzoponowego trzeba zachować odstępy czasowe przewidziane dla każdego leku. Antytrombinę ludzką i sulodeksyd można łączyć z inhibitorem czynnika Xa tylko przy wyraźnym wskazaniu i z obserwacją w kierunku krwawień.

Skutek kliniczny

Jednoczesne stosowanie heparyny drobnocząsteczkowej i inhibitora czynnika Xa wyraźnie zwiększa ryzyko krwawień, w tym ciężkich krwawień z przewodu pokarmowego, wewnątrzczaszkowych i krwiaków w miejscu wkłucia. Przy znieczuleniu podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym wzrasta ryzyko krwiaka kanału kręgowego z trwałym porażeniem. Połączenie nie daje dodatkowej korzyści przeciwzakrzepowej. Charakterystyki produktów leczniczych rywaroksabanu, apiksabanu i edoksabanu wymieniają jednoczesne leczenie innym lekiem przeciwkrzepliwym, w tym heparynami drobnocząsteczkowymi, jako przeciwwskazanie. Wyjątkiem jest okres zmiany jednego leku na drugi. Interakcja dotyczy wszystkich heparyn drobnocząsteczkowych i wszystkich inhibitorów czynnika Xa. Odmiennie zachowują się antytrombina ludzka i sulodeksyd.

Mechanizm

Heparyny drobnocząsteczkowe (enoksaparyna, nadroparyna, dalteparyna, bemiparyna) hamują czynnik Xa i w mniejszym stopniu trombinę za pośrednictwem antytrombiny. Inhibitory czynnika Xa (rywaroksaban, apiksaban, edoksaban) blokują czynnik Xa bezpośrednio. Oba mechanizmy działają w tym samym miejscu kaskady krzepnięcia, więc ich działanie przeciwkrzepliwe sumuje się[1]. Nie występuje istotna interakcja farmakokinetyczna[1]. Zarówno heparyny drobnocząsteczkowe, jak i inhibitory czynnika Xa są w części wydalane przez nerki, dlatego przy niewydolności nerek oba leki mogą się kumulować, co dodatkowo nasila efekt.

Monitorować

  • objawy krwawienia (krwiaki, krwawienie z dziąseł i nosa, krwiomocz, smoliste stolce)
  • morfologia krwi z oceną hemoglobiny i płytek krwi
  • czynność nerek (kreatynina, eGFR)
  • objawy neurologiczne po znieczuleniu przewodowym lub nakłuciu lędźwiowym
  • zgodność schematu przy zmianie leku – brak podwójnego dawkowania

Kiedy ocena się zmienia

Zamiana heparyny na inhibitor czynnika Xa lub odwrotniekolejność włączenia · pacjentinne zaleceniePrzy planowej zamianie leków dopuszczalne jest następstwo leków bez nakładania dawek. Doustny inhibitor czynnika Xa rozpoczyna się w porze planowanej kolejnej dawki heparyny drobnocząsteczkowej, a heparynę w porze planowanej kolejnej dawki inhibitora czynnika Xa.
eGFR ≤ 30pacjentryzyko rośniePrzy ciężkim upośledzeniu czynności nerek heparyny drobnocząsteczkowe i inhibitory czynnika Xa kumulują się, co wydłuża ich działanie i zwiększa ryzyko krwawienia, także przy zbyt wczesnym przejściu z jednego leku na drugi.
wiek ≥ 75pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują upośledzenie czynności nerek, mała masa ciała i inne leki zwiększające ryzyko krwawienia, co nasila skutki ewentualnego nałożenia się obu leków.
Dawka leczniczadawka · heparynyryzyko rośnieNałożenie się leczniczej dawki heparyny drobnocząsteczkowej z inhibitorem czynnika Xa niesie wyraźnie większe ryzyko ciężkiego krwawienia niż nałożenie się dawki profilaktycznej, choć żadne połączenie nie jest bezpieczne.

Źródła

  1. Kubitza D, Becka M, Schwers S, Voith B. Investigation of Pharmacodynamic and Pharmacokinetic Interactions Between Rivaroxaban and Enoxaparin in Healthy Male Subjects. Clin Pharmacol Drug Dev. 2013;2(3):270-7. doi: 10.1002/cpdd.26. PMID: 27121789.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneHeparyny (np. enoksaparyna, nadroparyna, dalteparyna)+ NLPZ – oksykamy (np. meloksykam, piroksykam, lornoksykam) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku z grupy heparyn i NLPZ z grupy oksykamów należy unikać tego połączenia, a jeśli jest ono konieczne – stosować oksykam w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy czas i ściśle obserwować pacjenta pod kątem krwawień.Jeśli stosujesz lek z grupy heparyn, nie przyjmuj na własną rękę leków przeciwbólowych z grupy oksykamów (meloksykamu, piroksykamu, lornoksykamu) i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy lek przeciwbólowy, na przykład paracetamol.szybki (godziny)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli stosujesz lek z grupy heparyn, nie przyjmuj na własną rękę leków przeciwbólowych z grupy oksykamów (meloksykamu, piroksykamu, lornoksykamu) i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy lek przeciwbólowy, na przykład paracetamol.

Leki z grupy heparyn, takie jak enoksaparyna czy nadroparyna, rozrzedzają krew i chronią przed zakrzepami. Leki przeciwbólowe z grupy oksykamów, na przykład meloksykam, piroksykam czy lornoksykam, też utrudniają krzepnięcie i mogą podrażniać żołądek. Przyjmowane razem wyraźnie zwiększają ryzyko krwawienia, zwłaszcza z żołądka i jelit. Mogą też obciążać nerki i podnosić poziom potasu we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • czarne, smoliste stolce
  • wymioty z krwią lub treścią przypominającą fusy od kawy
  • silny ból brzucha
  • różowy, czerwony lub brązowy mocz
  • duże lub liczne siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • przedłużające się krwawienie z nosa lub dziąseł
  • silny ból głowy, zaburzenia widzenia lub mowy
  • drętwienie lub osłabienie nóg po znieczuleniu w kręgosłup
  • osłabienie mięśni, kołatanie serca lub nierówne bicie serca
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku z grupy heparyn i NLPZ z grupy oksykamów należy unikać tego połączenia, a jeśli jest ono konieczne – stosować oksykam w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy czas i ściśle obserwować pacjenta pod kątem krwawień. W leczeniu bólu u pacjenta otrzymującego enoksaparynę, nadroparynę, dalteparynę lub bemiparynę lepszym wyborem jest paracetamol lub metamizol. Piroksykamu nie należy dołączać do leczenia przeciwzakrzepowego ze względu na wysokie ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego. Jeśli meloksykam lub lornoksykam jest niezbędny, warto rozważyć osłonę inhibitorem pompy protonowej, zwłaszcza u osób starszych i z chorobą wrzodową w wywiadzie[1]. Przed planowanym znieczuleniem przewodowym lub nakłuciem lędźwiowym u pacjenta otrzymującego heparynę drobnocząsteczkową należy uwzględnić przyjmowanie oksykamu w ocenie ryzyka krwiaka. Sulodeksyd i antytrombina ludzka mają słabsze lub fizjologiczne działanie przeciwkrzepliwe, ale ich połączenie z oksykamem również wymaga ostrożności.

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko krwawień, przede wszystkim z górnego odcinka przewodu pokarmowego, ale także krwiaków w miejscu wstrzyknięcia, krwawień z dróg moczowych i krwawień wewnątrzczaszkowych. U chorych poddawanych znieczuleniu przewodowemu lub nakłuciu lędźwiowemu podczas stosowania heparyny drobnocząsteczkowej NLPZ zwiększają ryzyko krwiaka nadtwardówkowego lub podpajęczynówkowego, który może prowadzić do trwałego porażenia. Możliwa jest też hiperkaliemia i ostre uszkodzenie nerek, zwłaszcza u osób starszych, z cukrzycą lub przewlekłą chorobą nerek. Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego jest największe przy piroksykamie, który spośród NLPZ ma jeden z najmniej korzystnych profili bezpieczeństwa żołądkowo-jelitowego[2].

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i wspólna dla wszystkich leków obu grup. Heparyny i leki działające przez antytrombinę hamują krzepnięcie osocza, głównie przez aktywację antytrombiny i hamowanie czynnika Xa oraz trombiny. Oksykamy hamują cyklooksygenazę, więc zmniejszają syntezę tromboksanu w płytkach krwi i osłabiają ich agregację. Uszkadzają też ochronną barierę błony śluzowej żołądka i dwunastnicy. Połączenie zaburza jednocześnie krzepnięcie osoczowe i hemostazę płytkową, a NLPZ dodatkowo tworzy miejsce krwawienia w przewodzie pokarmowym. Drugi, rzadszy mechanizm dotyczy potasu. Heparyny hamują wydzielanie aldosteronu, a NLPZ zmniejszają wydzielanie reniny i przepływ nerkowy, co sumuje ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek. Interakcja nie jest farmakokinetyczna i nie zależy od metabolizmu wątrobowego.

Monitorować

  • objawy krwawienia (smoliste stolce, krwiste wymioty, krwiomocz, krwiaki)
  • morfologia krwi z hemoglobiną i liczbą płytek
  • stężenie potasu w surowicy
  • kreatynina i eGFR
  • objawy neurologiczne po znieczuleniu przewodowym lub nakłuciu lędźwiowym
  • aktywność anty-Xa u pacjentów z niewydolnością nerek lub skrajną masą ciała

Kiedy ocena się zmienia

Postać miejscowa (żel, krem, plaster)postać · NLPZ – oksykamyryzyko malejeOksykam stosowany miejscowo na niewielką, nieuszkodzoną powierzchnię skóry osiąga małe stężenia w osoczu, więc ryzyko krwawienia jest znacznie mniejsze niż przy postaci doustnej lub domięśniowej. Należy unikać stosowania na rozległe powierzchnie i pod opatrunkiem okluzyjnym.
Dawka leczniczadawka · heparynyryzyko rośnieHeparyny drobnocząsteczkowe w dawkach leczniczych (leczenie zakrzepicy, zatorowości, ostrych zespołów wieńcowych) wiążą się z większym ryzykiem krwawienia po dołączeniu oksykamu niż dawki profilaktyczne. W tej sytuacji należy szczególnie zdecydowanie unikać NLPZ.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występuje krwawienie z przewodu pokarmowego po NLPZ, osłabiona czynność nerek i hiperkaliemia, więc ryzyko powikłań połączenia jest większe. Jeśli oksykam jest niezbędny, należy dołączyć inhibitor pompy protonowej i kontrolować potas oraz kreatyninę.
eGFR ≤ 30 ml/min/1,73 m²pacjentryzyko rośnieW ciężkiej niewydolności nerek heparyny drobnocząsteczkowe kumulują się, a oksykamy są przeciwwskazane ze względu na ryzyko dalszego uszkodzenia nerek i hiperkaliemii. W tej grupie pacjentów oksykamów nie należy stosować.
Dłużej niż kilka dniczas leczenia · NLPZ – oksykamyryzyko rośnieRyzyko owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego rośnie z czasem stosowania NLPZ. Jeśli połączenie jest konieczne, oksykam należy podawać jak najkrócej.

Źródła

  1. Sharma S. Upper gastrointestinal bleeding after hip and knee arthroplasty. Orthopedics. 2006;29(3):255-7. doi: 10.3928/01477447-20060301-17. PMID: 16539204.
  2. Castellsague J, Pisa F, Rosolen V, Drigo D, Riera-Guardia N, Giangreco M, et al. Risk of upper gastrointestinal complications in a cohort of users of nimesulide and other nonsteroidal anti-inflammatory drugs in Friuli Venezia Giulia, Italy. Pharmacoepidemiol Drug Saf. 2012;22(4):365-75. doi: 10.1002/pds.3385. PMID: 23229866.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneHeparyny (np. enoksaparyna, nadroparyna, dalteparyna)+ Bezpośrednie inhibitory trombiny (np. dabigatran eteksylan, biwalirudyna) klasaJednoczesne stosowanie heparyny i bezpośredniego inhibitora trombiny jest przeciwwskazane, z wyjątkiem planowej zamiany jednego leku na drugi.Nie przyjmuj jednocześnie heparyny i leku hamującego trombinę – przy zmianie jednego leku na drugi przyjmij nowy lek dokładnie w terminie wskazanym przez lekarza, a gdy nie wiesz, kiedy to zrobić, zapytaj farmaceutę lub lekarza.szybki (godziny)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj jednocześnie heparyny i leku hamującego trombinę – przy zmianie jednego leku na drugi przyjmij nowy lek dokładnie w terminie wskazanym przez lekarza, a gdy nie wiesz, kiedy to zrobić, zapytaj farmaceutę lub lekarza.

Heparyny w zastrzykach, na przykład enoksaparyna czy nadroparyna, oraz leki hamujące trombinę, na przykład dabigatran, rozrzedzają krew w podobny sposób. Przyjmowane razem sumują swoje działanie i mogą wywołać groźne krwawienie. Zwykle stosuje się tylko jeden z nich, a przejście z jednego na drugi odbywa się według dokładnego planu od lekarza. Nie dokładaj sam drugiego leku i nie zmieniaj terminów dawek.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • krwawienie z nosa lub dziąseł, które długo nie ustaje
  • czarne, smoliste stolce albo krew w stolcu
  • różowy, czerwony lub brązowy mocz
  • wymioty z krwią lub treścią przypominającą fusy od kawy
  • duże siniaki bez wyraźnej przyczyny albo rosnący krwiak w miejscu zastrzyku
  • nagły silny ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia widzenia lub mowy, osłabienie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Jednoczesne stosowanie heparyny i bezpośredniego inhibitora trombiny jest przeciwwskazane, z wyjątkiem planowej zamiany jednego leku na drugi. Przy przejściu z enoksaparyny, nadroparyny, dalteparyny lub bemiparyny na dabigatran eteksylan pierwszą dawkę dabigatranu podaje się w porze przypadającej na kolejną dawkę heparyny, a heparynę odstawia. Przy przejściu z dabigatranu na heparynę drobnocząsteczkową zachowuje się odstęp od ostatniej dawki dabigatranu, zgodny z zasadami zamiany leków i wydłużony przy obniżonym klirensie kreatyniny. U pacjenta przygotowywanego do przezskórnej interwencji wieńcowej, który otrzymywał heparynę drobnocząsteczkową, biwalirudynę włącza się dopiero po odpowiednim odstępie od ostatniej dawki heparyny. Nie podaje się dodatkowych dawek heparyny w trakcie wlewu biwalirudyny. W każdej sytuacji nakładania się działania obu leków należy ocenić czynność nerek, ryzyko krwawienia i leki przeciwpłytkowe przyjmowane jednocześnie.

Skutek kliniczny

Jednoczesne podawanie leków z obu grup wyraźnie zwiększa ryzyko krwawień, także poważnych, takich jak krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie wewnątrzczaszkowe czy krwiaki w miejscu wkłucia lub dostępu naczyniowego. Ryzyko jest największe, gdy działanie obu leków nakłada się podczas zmiany leczenia i nie zachowano właściwego odstępu. Rośnie też u osób z niewydolnością nerek, u osób starszych i przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwpłytkowych. Interakcja dotyczy wszystkich heparyn drobnocząsteczkowych z listy, czyli enoksaparyny, nadroparyny, dalteparyny i bemiparyny, oraz obu inhibitorów trombiny. Inaczej zachowują się antytrombina ludzka i sulodeksyd.

Mechanizm

Heparyny drobnocząsteczkowe hamują krzepnięcie przez antytrombinę, głównie przez blokowanie czynnika Xa i w mniejszym stopniu trombiny. Bezpośrednie inhibitory trombiny wiążą trombinę wprost, bez udziału antytrombiny. Oba mechanizmy dotyczą tej samej kaskady krzepnięcia, więc ich działanie przeciwkrzepliwe sumuje się. Nie ma istotnej interakcji farmakokinetycznej. Problem wynika wyłącznie z nakładania się działania.

Monitorować

  • objawy krwawienia (miejsca wkłuć, przewód pokarmowy, drogi moczowe, objawy neurologiczne)
  • morfologia krwi z hemoglobiną i liczbą płytek
  • czynność nerek (kreatynina, klirens kreatyniny) przed zamianą leków
  • aPTT lub ACT podczas stosowania biwalirudyny
  • harmonogram ostatniej dawki heparyny i pierwszej dawki inhibitora trombiny przy zmianie leczenia

Kiedy ocena się zmienia

Planowa zamiana heparyny drobnocząsteczkowej na bezpośredni inhibitor trombiny lub odwrotniekolejność włączenia · pacjentinne zaleceniePrzy planowej zamianie leków dopuszczalne jest krótkie następstwo jednego leku po drugim, z zachowaniem kolejności i odstępu właściwych dla danej pary. Dabigatran eteksylan włącza się w porze kolejnej dawki heparyny drobnocząsteczkowej. Biwalirudynę włącza się po odstępie od ostatniej dawki heparyny. Nie łączy się dawek obu leków w tym samym czasie.
eGFR ≤ 50 ml/minpacjentryzyko rośnieDabigatran i heparyny drobnocząsteczkowe są wydalane przez nerki. Przy obniżonym klirensie kreatyniny działanie obu leków się wydłuża, a nakładanie się ich efektu przy zamianie trwa dłużej. Odstęp przy przejściu z dabigatranu na heparynę trzeba wydłużyć, a dawki dostosować do czynności nerek. W ciężkiej niewydolności nerek dabigatranu nie stosuje się.
wiek ≥ 75 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko krwawienia przy nakładaniu się działania heparyny i inhibitora trombiny jest większe, między innymi z powodu częstszego pogorszenia czynności nerek i przyjmowania innych leków wpływających na krzepnięcie. Wymaga to szczególnej dbałości o odstęp przy zamianie leków.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaCholina+ EnoksaparynaU pacjenta leczonego enoksaparyną lepiej unikać salicylanów i wybrać lek na ból gardła bez salicylanu.Zanim kupisz pastylki lub żel z salicylanem choliny, powiedz farmaceucie, że bierzesz zastrzyki przeciwzakrzepowe, i poproś o lek bez salicylanu.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Zanim kupisz pastylki lub żel z salicylanem choliny, powiedz farmaceucie, że bierzesz zastrzyki przeciwzakrzepowe, i poproś o lek bez salicylanu.

Zastrzyki z enoksaparyną rozrzedzają krew, a salicylan choliny może to działanie nasilać. Razem mogą zwiększać ryzyko krwawień, na przykład z dziąseł, z nosa albo z żołądka. Przy pastylkach do ssania to ryzyko jest małe, ale przy zastrzykach przeciwzakrzepowych lepiej wybrać lek na gardło bez salicylanu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • krwawienie z dziąseł lub nosa, które trudno zatrzymać
  • duże lub liczne siniaki
  • czarne, smoliste stolce albo wymioty z krwią
  • różowy lub czerwony mocz
  • silny ból brzucha
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U pacjenta leczonego enoksaparyną lepiej unikać salicylanów i wybrać lek na ból gardła bez salicylanu. Salicylanów o działaniu ogólnoustrojowym nie łączy się z enoksaparyną, chyba że jest to wyraźnie wskazane, a wtedy konieczne jest uważne monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych[1]. Jeśli pacjent mimo to stosuje salicylan choliny miejscowo, powinien to robić krótko, w najmniejszej skutecznej dawce i obserwować objawy krwawienia.

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem jest zwiększone ryzyko krwawień, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego, z dziąseł i z nosa oraz większe krwiaki w miejscu wstrzyknięcia. Przy pastylkach do ssania prawdopodobieństwo istotnej klinicznie interakcji jest małe[2]. Ryzyko rośnie przy postaciach o działaniu ogólnoustrojowym, dłuższym stosowaniu oraz dawkach leczniczych enoksaparyny.

Mechanizm

Salicylan choliny łączony z enoksaparyną może zwiększać ryzyko krwawień. Salicylany potęgują działanie leków przeciwzakrzepowych, a leki przeciwzakrzepowe podawane z salicylanami mogą nasilać ryzyko krwawień[2]. Enoksaparyna hamuje krzepnięcie osocza, a salicylan może dodatkowo osłabiać czynność płytek i drażnić błonę śluzową przewodu pokarmowego. Działania sumują się na poziomie hemostazy i nie ma tu interakcji farmakokinetycznej. Salicylan choliny jako salicylan nieacetylowany hamuje płytki słabiej niż kwas acetylosalicylowy, a przy podaniu w pastylkach jego ekspozycja ogólnoustrojowa jest niewielka.

Monitorować

  • objawy krwawienia (dziąsła, nos, krwiaki, smoliste stolce, krew w moczu)
  • morfologia krwi z liczbą płytek i hemoglobiną przy dłuższym łączeniu
  • dolegliwości żołądkowe i objawy krwawienia z przewodu pokarmowego

Bezpieczniejsze alternatywy

paracetamolambroksolamylometakrezol z alkoholem 2,4-dichlorobenzylowymchlorheksydynaheksetydynalidokaina

Kiedy ocena się zmienia

Pastylki do ssania lub żel na dziąsła (działanie miejscowe)postać · cholinaryzyko malejePo podaniu salicylanu choliny w pastylkach prawdopodobieństwo interakcji z lekami przeciwzakrzepowymi jest małe. Krótkie stosowanie miejscowe wymaga jedynie obserwacji objawów krwawienia.
Stosowanie dłuższe niż kilka dni lub w dużej liczbie dawekczas leczenia · cholinaryzyko rośnieDługie lub intensywne stosowanie salicylanu zwiększa jego ekspozycję ogólnoustrojową i ryzyko sumowania działania z enoksaparyną.
Dawka lecznicza (leczenie zakrzepicy, a nie profilaktyka)dawka · enoksaparynaryzyko rośniePrzy leczniczych dawkach enoksaparyny ryzyko krwawienia jest większe, dlatego salicylanów należy unikać, a przy konieczności łączenia uważnie monitorować parametry kliniczne i laboratoryjne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Inhixa 2000 j.m. (20 mg), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/inhixa-100377581/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cholinex 150 mg, pastylki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cholinex-100101703/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDalteparyna+ Olmesartan medoksomilUnikaj łączenia olmesartanu z lekami zwiększającymi stężenie potasu, w tym z heparynami.Nie przerywaj leczenia na własną rękę, zrób zlecone badania krwi i nie przyjmuj suplementów potasu ani soli z potasem bez porozumienia z lekarzem.opóźniony (dni)opisy przypadków

Niekorzystna interakcja

Nie przerywaj leczenia na własną rękę, zrób zlecone badania krwi i nie przyjmuj suplementów potasu ani soli z potasem bez porozumienia z lekarzem.

Zastrzyki z dalteparyną i tabletki z olmesartanem mogą razem podnieść poziom potasu we krwi. Zbyt dużo potasu może osłabiać mięśnie i zaburzać pracę serca. Ryzyko jest większe, gdy masz chore nerki, cukrzycę lub jesteś w starszym wieku. Lekarz zwykle kontroluje wtedy potas w badaniu krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • osłabienie lub drętwienie mięśni
  • mrowienie rąk lub nóg
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • duża męczliwość
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Unikaj łączenia olmesartanu z lekami zwiększającymi stężenie potasu, w tym z heparynami[1]. Jeśli dalteparyna jest potrzebna, a odstawienie olmesartanu nie jest możliwe, oznacz stężenie potasu i kreatyniny przed rozpoczęciem leczenia i kontroluj je regularnie w jego trakcie, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka. Odstaw suplementy potasu, zamienniki soli z potasem i inne leki podnoszące potas, o ile nie są konieczne.

Skutek kliniczny

Ryzyko hiperkaliemii, która w ciężkiej postaci może prowadzić do zaburzeń rytmu serca. Ryzyko jest największe u osób z upośledzoną czynnością nerek, z cukrzycą, w podeszłym wieku i przy dłuższym stosowaniu heparyny. Połączenie nie wpływa na działanie przeciwzakrzepowe dalteparyny ani na farmakokinetykę olmesartanu.

Mechanizm

Oba leki sumują swoje działanie podnoszące stężenie potasu we krwi. Heparyny, także drobnocząsteczkowe, hamują wytwarzanie aldosteronu w korze nadnerczy, a olmesartan blokuje receptor angiotensyny II i w ten sposób zmniejsza wydzielanie aldosteronu. Mniej aldosteronu oznacza słabsze wydalanie potasu przez nerki. Olmesartan nasila wzrost stężenia potasu podczas leczenia lekami, które same mogą je zwiększać, takimi jak heparyna[1].

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy przed leczeniem i w jego trakcie
  • kreatynina i eGFR
  • EKG przy hiperkaliemii lub objawach zaburzeń rytmu

Bezpieczniejsze alternatywy

fondaparynuks

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 60 ml/min/1,73 m2pacjentryzyko rośnieUpośledzona czynność nerek ogranicza wydalanie potasu i znacząco zwiększa ryzyko hiperkaliemii. Wymagana częstsza kontrola potasu i kreatyniny.
Kilka dniczas leczenia · dalteparynaryzyko rośnieHamowanie wytwarzania aldosteronu przez heparyny narasta z czasem, dlatego ryzyko hiperkaliemii rośnie przy dłuższym leczeniu dalteparyną.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Revival 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/revival-100135694/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDalteparyna+ WalsartanPołączenie można stosować, ale należy kontrolować stężenie potasu w surowicy przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia dalteparyną.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, rób badanie potasu we krwi zgodnie z jego zaleceniem i nie stosuj bez konsultacji suplementów potasu ani soli z potasem.opóźniony (dni)opisy przypadków

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, rób badanie potasu we krwi zgodnie z jego zaleceniem i nie stosuj bez konsultacji suplementów potasu ani soli z potasem.

Lek przeciwzakrzepowy w zastrzykach i lek na ciśnienie mogą razem podnieść poziom potasu we krwi. Zbyt dużo potasu może osłabiać mięśnie i zaburzać pracę serca. Ryzyko jest większe, gdy masz chore nerki, cukrzycę albo jesteś w starszym wieku. Leki można przyjmować razem, ale potrzebna jest kontrola krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • osłabienie lub drętwienie mięśni
  • nierówne lub wolne bicie serca
  • kołatanie serca
  • mrowienie rąk lub ust
  • silne zmęczenie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale należy kontrolować stężenie potasu w surowicy przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia dalteparyną. Przy jednoczesnym stosowaniu walsartanu z lekiem zwiększającym stężenie potasu zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu[1]. U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek trzeba też oznaczać kreatyninę i unikać dodatkowych źródeł potasu, takich jak suplementy potasu, zamienniki soli z potasem i leki moczopędne oszczędzające potas.

Skutek kliniczny

Przy jednoczesnym stosowaniu rośnie ryzyko hiperkaliemii, która w ciężkiej postaci może wywołać zaburzenia rytmu serca. Ryzyko jest największe u osób z przewlekłą chorobą nerek, z cukrzycą, w podeszłym wieku i przy dłuższym leczeniu heparyną.

Mechanizm

Dalteparyna, jak inne heparyny, hamuje wytwarzanie aldosteronu w korze nadnerczy i może zwiększać stężenie potasu w surowicy. Walsartan blokuje receptor angiotensyny II, przez co również zmniejsza działanie aldosteronu i zatrzymuje potas. Oba działania sumują się, a interakcji farmakokinetycznej nie ma.

Metabolizm i transportery

  • Walsartan: substrat OATP1B1[2], substrat OATP1B3[2]

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy
  • kreatynina i eGFR
  • EKG przy hiperkaliemii

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 60pacjentryzyko rośniePrzy obniżonym eGFR wydalanie potasu jest upośledzone i ryzyko hiperkaliemii wyraźnie rośnie. Kontrola potasu i kreatyniny powinna być częstsza.
Kilka dniczas leczenia · dalteparynaryzyko rośnieHamowanie aldosteronu przez heparyny narasta z czasem leczenia, dlatego przy dłuższym stosowaniu dalteparyny potas należy kontrolować okresowo.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występuje ukryta niewydolność nerek i hipoaldosteronizm, co zwiększa ryzyko hiperkaliemii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Valsartan Reddy 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/valsartan-reddy-100444343/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Valsartan Reddy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/valsartan-reddy-100444343/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaEnoksaparyna+ DalteparynaNie stosuj enoksaparyny i dalteparyny jednocześnie – pacjent powinien przyjmować tylko jedną heparynę drobnocząsteczkową.Nie wstrzykuj sobie obu leków naraz, a jeśli masz w domu oba, zapytaj lekarza lub farmaceutę, który z nich masz teraz stosować.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie wstrzykuj sobie obu leków naraz, a jeśli masz w domu oba, zapytaj lekarza lub farmaceutę, który z nich masz teraz stosować.

Enoksaparyna i dalteparyna to dwa leki z tej samej grupy, które zapobiegają powstawaniu zakrzepów. Stosowane razem działają podwójnie i mogą wywołać groźne krwawienie. Zwykle lekarz przepisuje tylko jeden z nich, a gdy zmienia lek, poprzedni trzeba odstawić. Jeśli jesteś uczulony na jeden z tych leków, nie możesz stosować także drugiego.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • krwawienie z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać
  • duże siniaki lub krwiaki bez wyraźnej przyczyny
  • czarne, smoliste stolce lub krew w stolcu
  • krew w moczu lub różowy mocz
  • wymioty krwią lub treścią przypominającą fusy z kawy
  • nagły silny ból głowy, zaburzenia widzenia lub mowy
  • osłabienie lub drętwienie nóg
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj enoksaparyny i dalteparyny jednocześnie – pacjent powinien przyjmować tylko jedną heparynę drobnocząsteczkową. Przed rozpoczęciem leczenia enoksaparyną odstawia się inne leki przeciwzakrzepowe, a jeśli połączenie jest wyraźnie wskazane, wymaga ono uważnego monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych[1]. Przy zamianie jednego leku na drugi pierwszą dawkę nowego leku podaje się w porze, w której wypadałaby kolejna dawka leku odstawianego, bez nakładania się dawek. Nadwrażliwość na jedną heparynę drobnocząsteczkową wyklucza stosowanie drugiej[1][2]. Przebyta immunologiczna małopłytkowość poheparynowa również wyklucza stosowanie obu leków[1][2].

Skutek kliniczny

Jednoczesne stosowanie obu leków zwiększa ryzyko krwawień, w tym krwawień poważnych, na przykład z przewodu pokarmowego lub wewnątrzczaszkowych. Rośnie też ryzyko krwiaka okołordzeniowego przy znieczuleniu podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym. Najczęstszą przyczyną takiego połączenia jest błąd przy zmianie preparatu, na przykład przy przejściu ze szpitala do opieki ambulatoryjnej, gdy pacjent kontynuuje dotychczasowy lek i rozpoczyna nowy.

Mechanizm

Enoksaparyna i dalteparyna to heparyny drobnocząsteczkowe o tym samym mechanizmie działania – nasilają działanie antytrombiny i hamują głównie czynnik Xa, a w mniejszym stopniu trombinę. Ich jednoczesne podanie sumuje działanie przeciwzakrzepowe i jest w praktyce zdublowaniem tej samej terapii. Innych leków przeciwzakrzepowych nie łączy się z enoksaparyną, chyba że jest to wyraźnie wskazane[1]. Inne leki przeciwzakrzepowe mogą nasilać działanie przeciwzakrzepowe dalteparyny[2].

Monitorować

  • objawy krwawienia
  • morfologia krwi z liczbą płytek
  • aktywność anty-Xa przy podejrzeniu nakładania się dawek
  • czynność nerek
  • stężenie potasu

Kiedy ocena się zmienia

Pełny odstęp dawkowania leku odstawianego (zamiana zamiast łączenia)odstep · pacjentryzyko malejePrzy zamianie jednej heparyny drobnocząsteczkowej na drugą, gdy pierwszą dawkę nowego leku podaje się w porze kolejnej planowanej dawki leku odstawianego i dawki się nie nakładają, interakcja nie występuje.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Inhixa 2000 j.m. (20 mg), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/inhixa-100377581/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fragmin 7 500 j.m. a.Xa/0,3 ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fragmin-100081969/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaGlin+ CholinaNie przyjmuj doustnego preparatu glinu w tym samym czasie co salicylan choliny.Nie przyjmuj leku z glinem w tym samym czasie co salicylanu choliny i zachowaj między nimi odstęp, a jeśli nie wiesz jaki, zapytaj farmaceutę.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Nie przyjmuj leku z glinem w tym samym czasie co salicylanu choliny i zachowaj między nimi odstęp, a jeśli nie wiesz jaki, zapytaj farmaceutę.

Lek zobojętniający z glinem, przyjmowany doustnie, może osłabić działanie salicylanu choliny, który łagodzi ból i stan zapalny w jamie ustnej. Nie jest to groźne, ale lek na ból może działać słabiej. Glin stosowany na skórę nie wpływa na salicylan choliny.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból w jamie ustnej lub gardle mimo stosowania salicylanu choliny
  • słabsze działanie leku przeciwbólowego niż zwykle
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – wchłanianie, PK – wydalanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie przyjmuj doustnego preparatu glinu w tym samym czasie co salicylan choliny[1]. Zachowaj odstęp czasowy między lekami i oceń, czy salicylan działa wystarczająco. Glin stosowany na skórę nie wymaga żadnych zmian.

Skutek kliniczny

Możliwe słabsze działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne salicylanu choliny. Przy miejscowym stosowaniu salicylanu w jamie ustnej znaczenie kliniczne jest niewielkie. Interakcja nie powoduje działań toksycznych.

Mechanizm

Doustny fosforan glinu nie powinien być przyjmowany jednocześnie z salicylanami, ponieważ osłabia ich działanie[1]. Leki zobojętniające mogą ograniczać wchłanianie salicylanu z przewodu pokarmowego. Przy dłuższym stosowaniu alkalizują też mocz, co przyspiesza nerkowe wydalanie salicylanów i obniża ich stężenie we krwi. Postaci miejscowe salicylanu choliny, czyli pastylki do ssania i żele na błonę śluzową jamy ustnej, działają głównie w miejscu podania i dają niewielkie stężenia ogólnoustrojowe[2]. Glin stosowany na skórę nie wchodzi w tę interakcję.

Monitorować

  • skuteczność przeciwbólowa salicylanu choliny
  • nasilenie dolegliwości w jamie ustnej lub gardle

Bezpieczniejsze alternatywy

benzydamina

Kiedy ocena się zmienia

Na skórędroga podania · glininterakcja nie dotyczyOctanowinian glinu stosowany wyłącznie na skórę nie jest podawany doustnie i nie wpływa na wchłanianie ani wydalanie salicylanów.
Odstęp czasowy między lekamiodstep · pacjentryzyko malejeRozdzielenie w czasie podania doustnego preparatu glinu i salicylanu choliny ogranicza wpływ na wchłanianie salicylanu.
Pastylki do ssania lub żel do jamy ustnejpostać · cholinaryzyko malejeMiejscowe postaci salicylanu choliny dają niewielkie stężenia ogólnoustrojowe, więc zwiększone wydalanie nerkowe ma małe znaczenie kliniczne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gelatum Aluminii phosphorici Aflofarm 45 mg/g, zawiesina doustna. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gelatum-aluminii-phosphorici-aflofarm-100026172/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cholinex 150 mg, pastylki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cholinex-100101703/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.