Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Diklofenak / Diklofenak i tyklopidyna

Diklofenak i tyklopidyna

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Unikaj dołączania diklofenaku do tyklopidyny, a jeśli połączenie jest konieczne, ściśle kontroluj stan kliniczny pacjenta pod kątem krwawień.

Nie sięgaj samodzielnie po diklofenak, gdy bierzesz tyklopidynę, na ból zapytaj farmaceutę o paracetamol.

Niekorzystna interakcjaDiklofenak+ TyklopidynaUnikaj dołączania diklofenaku do tyklopidyny, a jeśli połączenie jest konieczne, ściśle kontroluj stan kliniczny pacjenta pod kątem krwawień.Nie sięgaj samodzielnie po diklofenak, gdy bierzesz tyklopidynę, na ból zapytaj farmaceutę o paracetamol.szybki (godziny)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Nie sięgaj samodzielnie po diklofenak, gdy bierzesz tyklopidynę, na ból zapytaj farmaceutę o paracetamol.

Tyklopidyna rozrzedza krew, a diklofenak może podrażniać żołądek i też utrudnia krzepnięcie. Razem zwiększają ryzyko krwawienia, zwłaszcza z żołądka. Takie krwawienie może długo nie dawać bólu, dlatego zwracaj uwagę na niepokojące objawy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • czarne, smoliste stolce
  • wymioty z krwią lub przypominające fusy od kawy
  • ból brzucha lub nadbrzusza
  • łatwe siniaczenie, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nagłe osłabienie, bladość, zawroty głowy
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Unikaj dołączania diklofenaku do tyklopidyny, a jeśli połączenie jest konieczne, ściśle kontroluj stan kliniczny pacjenta pod kątem krwawień.[1] Stosuj najmniejszą skuteczną dawkę diklofenaku przez możliwie najkrótszy czas i rozważ zastąpienie go paracetamolem. Diklofenak jest przeciwwskazany w chorobie niedokrwiennej serca, chorobie naczyń obwodowych i chorobie naczyń mózgowych, które są typowymi wskazaniami do tyklopidyny.[2]

Skutek kliniczny

Zwiększa się ryzyko krwawień, przede wszystkim z przewodu pokarmowego.[1] Przy jednoczesnym stosowaniu diklofenaku z lekami przeciwpłytkowymi rośnie ryzyko krwawienia.[2]

Mechanizm

Tyklopidyna hamuje agregację płytek krwi, a diklofenak dodatkowo osłabia czynność płytek i uszkadza błonę śluzową żołądka i dwunastnicy. Połączenie nasila działanie przeciwagregacyjne i działanie NLPZ na śluzówkę przewodu pokarmowego, co sumuje ryzyko krwawienia.[1]

Metabolizm i transportery

  • Diklofenak: substrat CYP2C9[3]
  • Tyklopidyna: słaby inhibitor CYP2B6[4], silny inhibitor CYP2C19[4]

Monitorować

  • objawy krwawienia z przewodu pokarmowego (smoliste stolce, fusowate wymioty)
  • morfologia krwi z płytkami i hemoglobiną
  • bóle w nadbrzuszu
  • siniaki i krwawienia z nosa lub dziąseł

Bezpieczniejsze alternatywy

paracetamol

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (na skórę)droga podania · diklofenakryzyko malejeDiklofenak stosowany na skórę przenika do krwi w niewielkim stopniu i nie daje istotnego wzrostu ryzyka krwawienia przy tyklopidynie.
Leczenie przewlekłeczas leczenia · diklofenakryzyko rośnieRyzyko uszkodzenia śluzówki i krwawienia z przewodu pokarmowego rośnie z długością stosowania diklofenaku, przy dłuższym leczeniu rozważ ochronę żołądka i kontrolę morfologii.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego po NLPZ jest większe, połączenie wymaga szczególnie ścisłej obserwacji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Aclotin 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/aclotin-100002444/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo 75 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Alkohol przy tych lekach

Niekorzystna interakcjaDiklofenaka alkoholNa czas stosowania diklofenaku należy unikać alkoholu, a przy stosowaniu przewlekłym lub u osób z grupy ryzyka zrezygnować z niego całkowicie.Na czas przyjmowania diklofenaku zrezygnuj z alkoholu, a tabletki zażywaj z jedzeniem.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Na czas przyjmowania diklofenaku zrezygnuj z alkoholu, a tabletki zażywaj z jedzeniem.

Alkohol i diklofenak osobno drażnią żołądek, a razem zwiększają ryzyko jego podrażnienia, a nawet krwawienia. Ryzyko jest tym większe, im więcej pijesz i im dłużej bierzesz lek. Najbezpieczniej nie pić alkoholu, dopóki trwa kuracja.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból lub pieczenie w górnej części brzucha
  • uporczywa zgaga lub nudności
  • czarne, smoliste stolce
  • wymioty z domieszką krwi lub przypominające fusy z kawy
  • osłabienie, zawroty głowy, bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie, PD – synergizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Na czas stosowania diklofenaku należy unikać alkoholu, a przy stosowaniu przewlekłym lub u osób z grupy ryzyka zrezygnować z niego całkowicie. ChPL nie wspomina o alkoholu, ale przeciwwskazuje diklofenak przy czynnej lub przebytej chorobie wrzodowej oraz krwawieniu z przewodu pokarmowego[1] i ostrzega, że łączenie z innymi lekami drażniącymi przewód pokarmowy zwiększa częstość działań niepożądanych z jego strony[1]. Alkohol działa w tym samym kierunku. Przy doraźnym, krótkim stosowaniu dawkę diklofenaku należy ograniczyć do najmniejszej skutecznej, a lek przyjmować w trakcie posiłku.

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko podrażnienia żołądka, wrzodu oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, objawiającego się bólem w nadbrzuszu, zgagą, nudnościami, czarnymi stolcami lub wymiotami z krwią. Przy regularnym piciu większych ilości alkoholu i dłuższym leczeniu ryzyko jest największe. Pojedynczy kieliszek podczas krótkiej, doraźnej kuracji u zdrowej osoby zwykle nie daje poważnych skutków, ale nie można wykluczyć dolegliwości żołądkowych.

Mechanizm

Diklofenak, jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, hamuje cyklooksygenazy i zmniejsza ochronne działanie prostaglandyn na błonę śluzową żołądka oraz upośledza agregację płytek. Alkohol sam uszkadza błonę śluzową żołądka i nasila jej krwawienie. Oba działania dodają się, więc ryzyko owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego rośnie wraz z ilością wypijanego alkoholu i czasem leczenia. Alkohol dodatkowo obciąża wątrobę, która metabolizuje diklofenak, ale w zakresie hepatotoksyczności dane kliniczne są ograniczone.

Metabolizm i transportery

  • Diklofenak: substrat CYP2C9[2]

Monitorować

  • objawy ze strony przewodu pokarmowego (ból w nadbrzuszu, zgaga, nudności)
  • czarne lub smoliste stolce, wymioty z krwią
  • wywiad dotyczący ilości i częstości spożywania alkoholu
  • przy długotrwałym leczeniu aktywność enzymów wątrobowych i morfologia krwi

Kiedy ocena się zmienia

Regularne picie większych ilości alkoholuilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePrzy regularnym lub nadmiernym spożyciu alkoholu ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego i uszkodzenia wątroby jest największe, należy rozważyć inny lek przeciwbólowy.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych NLPZ jest większe, a alkohol dodatkowo je zwiększa.
Leczenie przewlekłe lub kilkudniowe ciągłeczas leczenia · pacjentryzyko rośnieRyzyko uszkodzenia błony śluzowej rośnie z czasem leczenia, przy stosowaniu przewlekłym alkohol należy wykluczyć.
Pojedyncza, doraźna dawka leku i niewielka ilość alkoholudawka · pacjentryzyko malejePrzy pojedynczej dawce diklofenaku i niewielkiej ilości alkoholu u zdrowej osoby bez czynników ryzyka poważne powikłania są mało prawdopodobne, ale nadal należy poinformować o możliwych dolegliwościach żołądkowych.
Wywiad choroby wrzodowej lub krwawienia z przewodu pokarmowegopostać · pacjentinne zalecenieWywiad choroby wrzodowej lub krwawienia z przewodu pokarmowego jest przeciwwskazaniem do stosowania diklofenaku niezależnie od alkoholu (ChPL 4.3), a picie alkoholu dodatkowo zwiększa to ryzyko.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo 75 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuTyklopidynaa alkoholNie ma potrzeby zmiany leczenia przy okazjonalnym, umiarkowanym spożyciu alkoholu, ale pacjenta warto poinformować o objawach krwawienia i uszkodzenia wątroby.Pij alkohol najwyżej okazjonalnie i w małych ilościach, a jeśli pijesz regularnie, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Pij alkohol najwyżej okazjonalnie i w małych ilościach, a jeśli pijesz regularnie, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Tyklopidyna zmniejsza krzepliwość krwi, więc łatwiej o siniaki i krwawienia. Alkohol pity w dużych ilościach drażni żołądek i może dodatkowo osłabiać krzepnięcie. Okazjonalne, niewielkie picie zwykle nie szkodzi, ale częste lub duże ilości alkoholu zwiększają ryzyko krwawienia z żołądka i obciążają wątrobę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • czarne, smoliste stolce
  • wymioty z krwią lub przypominające fusy od kawy
  • ból brzucha lub zgaga, które nie mijają
  • nietypowe siniaki albo krwawienie z nosa lub dziąseł
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • gorączka, ból gardła lub częste infekcje
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie ma potrzeby zmiany leczenia przy okazjonalnym, umiarkowanym spożyciu alkoholu, ale pacjenta warto poinformować o objawach krwawienia i uszkodzenia wątroby. Pacjentowi nadużywającemu alkoholu należy zalecić ograniczenie picia i omówić z lekarzem ocenę ryzyka krwawienia oraz kontrolę morfologii i parametrów wątrobowych.

Skutek kliniczny

Przy okazjonalnym, umiarkowanym piciu nie należy oczekiwać istotnych klinicznie skutków. Przy dużych ilościach alkoholu lub piciu regularnym rośnie ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego, łatwiejszego powstawania siniaków oraz nakładania się działania toksycznego na wątrobę i krew. Czynny wrzód żołądka lub dwunastnicy i małopłytkowość są przeciwwskazaniami do stosowania tyklopidyny[1], a przewlekłe nadużywanie alkoholu sprzyja obu tym stanom.

Mechanizm

Interakcja jest głównie teoretyczna i wynika z sumowania się działań niepożądanych, a nie ze zmiany stężenia tyklopidyny. Charakterystyka produktu tyklopidyny nie wymienia alkoholu ani wśród przeciwwskazań, ani wśród interakcji[1]. Tyklopidyna hamuje agregację płytek, a ChPL wskazuje, że ryzyko krwawienia rośnie przy połączeniu z substancjami, które dodatkowo osłabiają funkcję płytek lub uszkadzają błonę śluzową żołądka i dwunastnicy[1]. Etanol działa podobnie – w większych dawkach drażni błonę śluzową żołądka i przejściowo osłabia czynność płytek, a regularne nadużywanie prowadzi do małopłytkowości i zaburzeń krzepnięcia wynikających z uszkodzenia wątroby. Dodatkowo tyklopidyna może uszkadzać wątrobę i szpik, co u osób pijących dużo i regularnie może nakładać się na toksyczne działanie alkoholu.

Metabolizm i transportery

  • Tyklopidyna: słaby inhibitor CYP2B6[2], silny inhibitor CYP2C19[2]

Monitorować

  • objawy krwawienia z przewodu pokarmowego (smoliste stolce, fusowate wymioty)
  • siniaki i krwawienia z dziąseł lub nosa
  • morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
  • parametry czynności wątroby u osób pijących regularnie

Kiedy ocena się zmienia

Duże ilości lub picie codzienneilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePrzy regularnym lub dużym spożyciu alkoholu addycyjne ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego staje się klinicznie istotne, a dodatkowo rośnie ryzyko małopłytkowości i uszkodzenia wątroby. Należy zalecić ograniczenie picia oraz kontrolę morfologii i parametrów wątrobowych.
Przewlekłe nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjentinne zalecenieU osób z chorobą alkoholową należy przed leczeniem ocenić obecność czynnej choroby wrzodowej i małopłytkowości, które są przeciwwskazaniami do tyklopidyny, oraz rozważyć kontrolę czynności wątroby.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Aclotin 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/aclotin-100002444/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 231

Połączenie przeciwwskazaneDiklofenak+ IbuprofenNie należy łączyć diklofenaku z ibuprofenem – pacjent powinien stosować tylko jeden NLPZ w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy czas.Przyjmuj tylko jeden z tych leków, a jeśli ból nie mija, zapytaj farmaceutę lub lekarza o lek przeciwbólowy z innej grupy.opóźniony (dni)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Przyjmuj tylko jeden z tych leków, a jeśli ból nie mija, zapytaj farmaceutę lub lekarza o lek przeciwbólowy z innej grupy.

Diklofenak i ibuprofen to leki z tej samej grupy – przeciwbólowe i przeciwzapalne. Przyjmowane razem nie działają wyraźnie lepiej, za to bardziej podrażniają żołądek, zwiększają ryzyko wrzodów i krwawienia oraz mogą obciążać nerki i serce. Dlatego nie łącz ich ze sobą, także wtedy, gdy jeden z nich jest w tabletce na przeziębienie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • czarne, smoliste stolce
  • wymioty z krwią lub przypominające fusy od kawy
  • silny lub nawracający ból brzucha
  • wyraźnie mniej moczu albo obrzęki nóg
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Nie należy łączyć diklofenaku z ibuprofenem – pacjent powinien stosować tylko jeden NLPZ w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy czas. Jeżeli jeden NLPZ nie daje wystarczającej kontroli bólu, zamiast dokładania drugiego NLPZ należy rozważyć lek przeciwbólowy spoza tej grupy, na przykład paracetamol, albo ponowną ocenę leczenia przez lekarza. Przy zamianie jednego NLPZ na drugi trzeba odstawić poprzedni lek, a nie przyjmować obu równolegle, i uwzględnić przedłużone działanie postaci o zmodyfikowanym uwalnianiu diklofenaku. Jeżeli pacjent przyjmował oba leki jednocześnie przez dłuższy czas, należy ocenić objawy ze strony przewodu pokarmowego, ciśnienie tętnicze i czynność nerek.

Skutek kliniczny

Najważniejszym skutkiem jest zwiększone ryzyko owrzodzenia, krwawienia i perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u osób starszych i obciążonych chorobą wrzodową. ChPL ibuprofenu nakazuje unikać jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej leków z grupy NLPZ, ponieważ może to zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych[1]. Inna charakterystyka ibuprofenu umieszcza jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ wprost w przeciwwskazaniach ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych[2]. Sumowanie działania obu leków może też pogarszać czynność nerek, sprzyjać zatrzymaniu płynów i nasilać nadciśnienie tętnicze lub niewydolność serca.

Mechanizm

Diklofenak i ibuprofen należą do tej samej grupy NLPZ i oba hamują cyklooksygenazę, więc ich działania niepożądane się sumują. Oba leki zmniejszają syntezę prostaglandyn, które chronią błonę śluzową żołądka i dwunastnicy, podtrzymują przepływ krwi przez nerki i wpływają na czynność płytek krwi. Połączenie dwóch NLPZ nie daje istotnie silniejszego działania przeciwbólowego, a zwiększa obciążenie tych samych narządów. ChPL diklofenaku wymienia inne NLPZ wśród leków, których jednoczesne podawanie może zwiększać częstość działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego[3].

Metabolizm i transportery

  • Diklofenak: substrat CYP2C9[4]
  • Ibuprofen: substrat CYP2C9[5]

Monitorować

  • objawy krwawienia z przewodu pokarmowego (smoliste stolce, fusowate wymioty, ból w nadbrzuszu)
  • ciśnienie tętnicze
  • czynność nerek (kreatynina, eGFR) przy dłuższym jednoczesnym stosowaniu
  • obrzęki i przyrost masy ciała

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowo na skórędroga podania · diklofenakryzyko malejeDiklofenak stosowany miejscowo na skórę daje znacznie mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową niż postać doustna, więc ryzyko sumowania działań z ibuprofenem doustnym jest mniejsze, ale nie znika. Należy ograniczyć powierzchnię i czas stosowania żelu oraz unikać długotrwałego łączenia u osób z grup ryzyka.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób w podeszłym wieku ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego oraz pogorszenia czynności nerek przy stosowaniu NLPZ jest większe, dlatego dublowanie NLPZ jest u nich szczególnie niebezpieczne.
Zamiana diklofenaku na ibuprofenkolejność włączenia · diklofenakinne zalecenieZamiana jednego NLPZ na drugi jest dopuszczalna pod warunkiem odstawienia poprzedniego leku, z uwzględnieniem przedłużonego działania postaci diklofenaku o zmodyfikowanym lub przedłużonym uwalnianiu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibuprofen TZF 40 mg/ml, zawiesina doustna. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ibuprofen-tzf-100418660/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibum Forte 400 mg, kapsułki miękkie. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ibum-forte-100128197/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo 75 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ibuprofen TZF. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/ibuprofen-tzf-100418660/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDiklofenak+ CydofowirDiklofenaku nie łączy się z cydofowirem.Nie przyjmuj diklofenaku ani innych leków przeciwzapalnych w czasie leczenia cydofowirem, a na ból zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczny lek.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj diklofenaku ani innych leków przeciwzapalnych w czasie leczenia cydofowirem, a na ból zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczny lek.

Cydofowir to lek przeciwwirusowy podawany w kroplówce, który może uszkadzać nerki. Diklofenak również obciąża nerki, a razem mogą doprowadzić do ich poważnego uszkodzenia. Tych leków nie stosuje się jednocześnie. To samo dotyczy innych leków przeciwzapalnych przeciwbólowych, takich jak ibuprofen czy naproksen.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • oddawanie mniejszej ilości moczu niż zwykle
  • obrzęki nóg lub twarzy
  • nietypowe zmęczenie i osłabienie
  • nudności lub utrata apetytu
  • pienisty mocz
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – wydalanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Diklofenaku nie łączy się z cydofowirem.[1] Przed rozpoczęciem leczenia cydofowirem należy odstawić diklofenak, a w trakcie leczenia nie włączać go ponownie. Do leczenia bólu i gorączki można rozważyć paracetamol, pamiętając, że probenecyd zwiększa także ekspozycję na paracetamol.[1]

Skutek kliniczny

Połączenie grozi addycyjnym uszkodzeniem kanalików nerkowych i ostrą niewydolnością nerek. Niewydolność nerek sama w sobie wyklucza dalsze stosowanie zarówno cydofowiru, jak i diklofenaku.[1][2]

Mechanizm

Cydofowiru nie podaje się jednocześnie z innymi substancjami o potencjalnym działaniu nefrotoksycznym, a diklofenak do nich należy.[1] Diklofenak hamuje syntezę prostaglandyn nerkowych, co zmniejsza przepływ nerkowy i nasila uszkodzenie nerek wywołane przez inne leki nefrotoksyczne.[2] Cydofowir podaje się z probenecydem, który zwiększa ekspozycję na niesteroidowe leki przeciwzapalne, więc działanie diklofenaku na nerki może się dodatkowo nasilić.[1]

Metabolizm i transportery

  • Diklofenak: substrat CYP2C9[3]

Monitorować

  • stężenie kreatyniny w surowicy przed każdą dawką cydofowiru
  • białkomocz
  • objawy zespołu Fanconiego (glukozuria, hipofosfatemia, kwasica metaboliczna)
  • diureza i stan nawodnienia

Kiedy ocena się zmienia

Postać do stosowania na skórę (żel, plaster)postać · diklofenakryzyko malejePrzy stosowaniu miejscowym ekspozycja ogólnoustrojowa na diklofenak jest znacznie mniejsza, jednak u pacjenta leczonego cydofowirem stosowanie na duże powierzchnie lub długotrwałe należy uzgodnić z lekarzem prowadzącym.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cidofovir Tillomed 75 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cidofovir-tillomed-100492942/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo 75 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDiklofenak+ IndometacynaNie łączy się indometacyny z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w tym z diklofenakiem.Nie przyjmuj tych dwóch leków razem i zapytaj lekarza lub farmaceutę, który z nich masz stosować.nieznanyrozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych dwóch leków razem i zapytaj lekarza lub farmaceutę, który z nich masz stosować.

Diklofenak i indometacyna to leki przeciwbólowe i przeciwzapalne z tej samej grupy. Przyjmowane razem nie działają silniej, za to wyraźnie zwiększają ryzyko krwawienia z żołądka i jelit oraz uszkodzenia nerek. Tych leków nie łączy się ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • czarne, smoliste stolce
  • wymioty z krwią lub przypominające fusy od kawy
  • silny ból brzucha
  • obrzęki nóg lub nagły przyrost masy ciała
  • wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Nie łączy się indometacyny z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w tym z diklofenakiem[1]. Należy stosować tylko jeden lek z tej grupy w najmniejszej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas. Jeśli potrzebne jest dodatkowe działanie przeciwbólowe, można rozważyć paracetamol.

Skutek kliniczny

Rośnie ryzyko owrzodzeń, krwawień i perforacji przewodu pokarmowego[2]. Nasila się ryzyko uszkodzenia nerek, zatrzymania sodu i wody, wzrostu ciśnienia tętniczego oraz zaostrzenia niewydolności serca[1].

Mechanizm

Diklofenak i indometacyna to dwa niesteroidowe leki przeciwzapalne, które hamują cyklooksygenazę i syntezę prostaglandyn. Ich działania niepożądane się sumują, zwłaszcza uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, hamowanie agregacji płytek oraz zmniejszenie przepływu nerkowego zależnego od prostaglandyn[1]. Połączenie nie zwiększa skuteczności przeciwbólowej ani przeciwzapalnej.

Metabolizm i transportery

  • Diklofenak: substrat CYP2C9[3]

Monitorować

  • objawy krwawienia z przewodu pokarmowego (smoliste stolce, fusowate wymioty)
  • stężenie kreatyniny i eGFR
  • ciśnienie tętnicze
  • morfologia krwi
  • obrzęki i masa ciała u pacjentów z chorobami serca

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa na skórędroga podania · diklofenakryzyko malejeDiklofenak stosowany na skórę daje znacznie mniejsze stężenie w osoczu niż postać doustna, więc sumowanie działań ogólnoustrojowych jest słabsze. Nadal należy unikać rozległego i długotrwałego stosowania na skórę u pacjentów leczonych indometacyną doustnie, zwłaszcza z grup ryzyka.
Do okadroga podania · indometacynaryzyko malejeIndometacyna w kroplach do oczu działa głównie miejscowo, a ekspozycja ogólnoustrojowa jest niewielka, dlatego sumowanie działań z doustnym diklofenakiem ma mniejsze znaczenie kliniczne.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, uszkodzenia nerek i zaostrzenia niewydolności serca przy łączeniu leków z tej grupy jest większe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Metindol Retard 75 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/metindol-retard-100043377/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo 75 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDiklofenak+ PiroksykamDiklofenaku nie łączy się z piroksykamem – jednoczesne stosowanie piroksykamu z innymi NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami COX-2, jest przeciwwskazane.Nie łącz tych leków – przyjmuj tylko jeden z nich, a jeśli ból nie mija, zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejsze rozwiązanie.nieznanyrozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz tych leków – przyjmuj tylko jeden z nich, a jeśli ból nie mija, zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejsze rozwiązanie.

Diklofenak i piroksykam to leki przeciwbólowe i przeciwzapalne z tej samej grupy. Przyjmowane razem nie łagodzą bólu lepiej niż jeden z nich, za to wyraźnie zwiększają ryzyko wrzodów i krwawienia z żołądka oraz uszkodzenia nerek. Piroksykam działa długo, więc jego wpływ utrzymuje się jeszcze przez kilka dni po ostatniej tabletce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • czarne, smoliste stolce
  • wymioty z krwią lub treścią przypominającą fusy z kawy
  • silny lub nasilający się ból brzucha
  • osłabienie, zawroty głowy, bladość
  • obrzęki nóg lub wyraźnie mniej oddawanego moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Diklofenaku nie łączy się z piroksykamem – jednoczesne stosowanie piroksykamu z innymi NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami COX-2, jest przeciwwskazane.[1][2] Połączenie z innym NLPZ zwiększa częstość działań niepożądanych diklofenaku ze strony przewodu pokarmowego.[3] Należy wybrać jeden NLPZ w najmniejszej skutecznej dawce i przez możliwie krótki czas. Przy zamianie jednego leku na drugi trzeba uwzględnić długie działanie piroksykamu i nie podawać diklofenaku w ciągu kolejnych dni jako dawki dodatkowej. Jeśli potrzebne jest dodatkowe działanie przeciwbólowe, rozważa się lek spoza grupy NLPZ, np. paracetamol.

Skutek kliniczny

Rośnie ryzyko owrzodzenia, krwawienia i perforacji przewodu pokarmowego, a także pogorszenia czynności nerek, zatrzymania płynów i wzrostu ciśnienia tętniczego. Skojarzenie nie poprawia skuteczności leczenia w porównaniu z jednym NLPZ.

Mechanizm

Oba leki są niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi i hamują cyklooksygenazę, przez co zmniejszają wytwarzanie prostaglandyn chroniących błonę śluzową żołądka i dwunastnicy, podtrzymujących przepływ nerkowy oraz biorących udział w czynności płytek krwi. Jednoczesne podanie dwóch NLPZ sumuje te działania bez dodatkowej korzyści przeciwbólowej i przeciwzapalnej. Piroksykam silnie wiąże się z białkami osocza i działa długo, więc jego wpływ utrzymuje się jeszcze przez kilka dni po odstawieniu.

Metabolizm i transportery

  • Diklofenak: substrat CYP2C9[4]

Monitorować

  • objawy krwawienia z przewodu pokarmowego (smoliste stolce, wymioty z krwią, ból w nadbrzuszu)
  • morfologia krwi – stężenie hemoglobiny przy podejrzeniu krwawienia
  • czynność nerek – stężenie kreatyniny
  • ciśnienie tętnicze
  • obrzęki i masa ciała

Kiedy ocena się zmienia

Na skórędroga podania · diklofenakryzyko malejeDiklofenak stosowany miejscowo na skórę daje znacznie mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową niż postać doustna, więc sumowanie działań z doustnym piroksykamem jest słabsze. Należy jednak unikać stosowania na duże powierzchnie i przez długi czas oraz zachować ostrożność u osób z grupy ryzyka krwawień.
Na skórędroga podania · piroksykamryzyko malejePiroksykam w postaci miejscowej osiąga małe stężenia we krwi, dlatego ryzyko sumowania działań z doustnym diklofenakiem jest mniejsze. Należy jednak ograniczyć powierzchnię i czas stosowania.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób w podeszłym wieku ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego i ostrego uszkodzenia nerek przy łączeniu NLPZ jest większe, zwłaszcza przy odwodnieniu i jednoczesnym stosowaniu diuretyków, inhibitorów ACE lub sartanów.
Zamiana piroksykamu na diklofenakkolejność włączenia · pacjentinne zaleceniePrzy zamianie piroksykamu na diklofenak należy pamiętać o długim działaniu piroksykamu i nie traktować diklofenaku jako dawki dodatkowej w pierwszych dniach po odstawieniu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Piroxicam Jelfa 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/piroxicam-jelfa-100053418/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flamexin 20 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flamexin-100106570/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo 75 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneLeki przeciwpłytkowe (np. kwas acetylosalicylowy, tikagrelor, seleksypag)+ Inhibitory czynnika Xa (np. rywaroksaban, apiksaban, edoksaban) klasaJednoczesne stosowanie leku przeciwpłytkowego i inhibitora czynnika Xa jest dopuszczalne tylko przy jasnym wskazaniu do obu leków, przez możliwie najkrótszy czas i po ocenie ryzyka krwawienia.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek przeciwpłytkowy i lek przeciwkrzepliwy z tej grupy, nie odstawiaj ani nie dokładaj żadnego z nich bez decyzji lekarza i niezwłocznie zgłaszaj każde nietypowe krwawienie.szybki (godziny)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek przeciwpłytkowy i lek przeciwkrzepliwy z tej grupy, nie odstawiaj ani nie dokładaj żadnego z nich bez decyzji lekarza i niezwłocznie zgłaszaj każde nietypowe krwawienie.

Leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy, klopidogrel czy tikagrelor, oraz leki przeciwkrzepliwe, takie jak rywaroksaban, apiksaban czy edoksaban, zmniejszają krzepliwość krwi w różny sposób. Przyjmowane razem wzmacniają swoje działanie, przez co łatwiej o krwawienie, także poważne. Lekarze czasem celowo zalecają takie połączenie, na przykład po wszczepieniu stentu, ale zwykle tylko na określony czas.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • czarne, smoliste stolce lub krew w stolcu
  • krew w moczu lub różowy albo brunatny mocz
  • wymioty z krwią lub treścią przypominającą fusy od kawy
  • długo niezatrzymujące się krwawienie z nosa lub dziąseł
  • duże, niewyjaśnione siniaki
  • nagły silny ból głowy, zaburzenia mowy lub widzenia, osłabienie jednej strony ciała
  • silne osłabienie, zawroty głowy, bladość
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Jednoczesne stosowanie leku przeciwpłytkowego i inhibitora czynnika Xa jest dopuszczalne tylko przy jasnym wskazaniu do obu leków, przez możliwie najkrótszy czas i po ocenie ryzyka krwawienia. U pacjentów z migotaniem przedsionków po przezskórnej interwencji wieńcowej preferuje się połączenie antykoagulantu z klopidogrelem, a terapię potrójną z kwasem acetylosalicylowym ogranicza się do okresu okołozabiegowego lub krótkiego czasu po zabiegu. Prasugrelu i tikagrelu nie zaleca się rutynowo w terapii potrójnej. Należy unikać długotrwałego stosowania kwasu acetylosalicylowego w dawkach większych niż kardioprotekcyjne. Eptyfibatyd i kangrelor stosuje się wyłącznie w szpitalu, z uwzględnieniem czasu ostatniej dawki inhibitora czynnika Xa. U pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka krwawienia z przewodu pokarmowego warto rozważyć ochronę inhibitorem pompy protonowej. Należy unikać dokładania niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko krwawień, w tym krwawień z przewodu pokarmowego, krwawień wewnątrzczaszkowych i krwawień wymagających hospitalizacji lub przetoczenia krwi. Ryzyko rośnie wraz z liczbą leków wpływających na hemostazę, dlatego terapia potrójna (antykoagulant i dwa leki przeciwpłytkowe) jest obarczona największym ryzykiem. Połączenie ma jednak uznane wskazania, na przykład u pacjentów z migotaniem przedsionków po ostrym zespole wieńcowym lub po wszczepieniu stentu oraz w przewlekłej chorobie wieńcowej lub tętnic obwodowych, gdzie stosuje się dawkę naczyniową rywaroksabanu z kwasem acetylosalicylowym.

Mechanizm

Leki przeciwpłytkowe hamują agregację płytek krwi różnymi drogami. Kwas acetylosalicylowy blokuje cyklooksygenazę płytkową. Klopidogrel, prasugrel, tikagrelor, tyklopidyna i kangrelor blokują receptor P2Y12. Eptyfibatyd blokuje glikoproteinę IIb/IIIa. Cylostazol hamuje fosfodiesterazę 3. Seleksypag, iloprost, treprostynil i epoprostenol pobudzają receptor prostacykliny. Inhibitory czynnika Xa hamują osoczowy układ krzepnięcia i zmniejszają powstawanie trombiny. Jednoczesne zahamowanie hemostazy płytkowej i osoczowej sumuje się i zwiększa skłonność do krwawień. Jest to interakcja farmakodynamiczna wspólna dla wszystkich leków obu grup. Różni się jedynie jej nasilenie, które jest największe dla leków blokujących receptor P2Y12, eptyfibatydu i kangreloru, a mniejsze dla analogów prostacykliny, seleksypagu i cylostazolu. Tikagrelor słabo hamuje CYP3A4 i glikoproteinę P, ale ten wpływ na stężenie rywaroksabanu, apiksabanu i edoksabanu ma małe znaczenie wobec efektu farmakodynamicznego.

Monitorować

  • objawy krwawienia jawnego i utajonego (smoliste stolce, krwiomocz, krwawienia z nosa i dziąseł)
  • morfologia krwi z oceną hemoglobiny i płytek krwi
  • czynność nerek (eGFR lub klirens kreatyniny) w celu doboru dawki inhibitora czynnika Xa
  • czynność wątroby
  • planowany czas trwania terapii skojarzonej i termin odstawienia leku przeciwpłytkowego

Kiedy ocena się zmienia

Kwas acetylosalicylowy w dawce większej niż kardioprotekcyjnadawka · leki przeciwpłytkoweryzyko rośnieDługotrwałe stosowanie kwasu acetylosalicylowego w dawkach przeciwbólowych lub przeciwzapalnych z inhibitorem czynnika Xa wyraźnie zwiększa ryzyko krwawień i powinno być unikane.
Terapia potrójna dłużej niż okres okołozabiegowyczas leczenia · leki przeciwpłytkoweryzyko rośniePołączenie inhibitora czynnika Xa z dwoma lekami przeciwpłytkowymi niesie największe ryzyko krwawień i powinno trwać możliwie krótko, z jasno określonym terminem odstawienia kwasu acetylosalicylowego.
Dawka naczyniowa rywaroksabanu z kwasem acetylosalicylowymdawka · inhibitory czynnika Xainne zalecenieMała dawka rywaroksabanu podawana dwa razy na dobę razem z kwasem acetylosalicylowym jest celowym schematem w przewlekłej chorobie wieńcowej lub tętnic obwodowych i zmniejsza ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych kosztem umiarkowanego wzrostu ryzyka krwawień.
Dożylnadroga podania · leki przeciwpłytkoweinne zalecenieEptyfibatyd, kangrelor, epoprostenol oraz dożylne postacie iloprostu i treprostynilu stosuje się w warunkach szpitalnych, a decyzję o podaniu podejmuje się z uwzględnieniem czasu przyjęcia ostatniej dawki inhibitora czynnika Xa i czynności nerek.
wiek ≥ 75 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko krwawień przy terapii skojarzonej jest większe, dlatego szczególnie ważne są skrócenie czasu leczenia skojarzonego, kontrola czynności nerek i prawidłowy dobór dawki inhibitora czynnika Xa.
Umiarkowana lub ciężka niewydolność nerekeGFR · pacjentryzyko rośnieUpośledzona czynność nerek zwiększa ekspozycję na inhibitory czynnika Xa, zwłaszcza edoksaban i rywaroksaban, co dodatkowo nasila ryzyko krwawień w połączeniu z lekiem przeciwpłytkowym i wymaga dostosowania dawki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rivaroxaban Polpharma 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rivaroxaban-polpharma-100401316/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xanirva 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xanirva-100410195/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mibrex 15 mg/20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mibrex-100376759/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Eliquis 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/eliquis-100245589/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Apixaban Accord 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/apixaban-accord-100440204/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Apixaban Aurovitas 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/apixaban-aurovitas-100421690/
  7. Charakterystyka Produktu Leczniczego Acard 75 mg, tabletki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/acard-100002148/
  8. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abrea 75 mg, tabletki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/abrea-100364986/
  9. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardiopirin 100 mg, tabletki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cardiopirin-100033226/
  10. Charakterystyka Produktu Leczniczego Brilique 90 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/brilique-100236165/
  11. Charakterystyka Produktu Leczniczego Atixarso 60 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/atixarso-100401517/
  12. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tigrix 60 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tigrix-100415324/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneLeki przeciwpłytkowe (np. tikagrelor, klopidogrel, cylostazol)+ Triazole (np. flukonazol, pozakonazol, worykonazol) klasaPołączenie triazolowego leku przeciwgrzybiczego z lekiem przeciwpłytkowym wymaga przed rozpoczęciem leczenia sprawdzenia, czy triazol nie zmienia stężenia lub aktywacji tego leku przeciwpłytkowego, a w trakcie leczenia obserwacji pacjenta w kierunku krwawień albo osłabienia działania przeciwpłytkowego.Jeśli przyjmujesz lek przeciwpłytkowy i masz zacząć brać lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie przed rozpoczęciem leczenia i nie odstawiaj samodzielnie leku przeciwpłytkowego.szybki (godziny)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek przeciwpłytkowy i masz zacząć brać lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie przed rozpoczęciem leczenia i nie odstawiaj samodzielnie leku przeciwpłytkowego.

Leki przeciwgrzybicze z grupy triazoli, takie jak flukonazol, itrakonazol czy worykonazol, mogą zmieniać działanie niektórych leków przeciwpłytkowych. Przy tikagrelorze i cylostazolu lek przeciwpłytkowy działa wtedy silniej i rośnie ryzyko krwawień. Przy klopidogrelu flukonazol i worykonazol mogą osłabić jego działanie, co zwiększa ryzyko zakrzepu. Kwas acetylosalicylowy i prasugrel nie wchodzą w tę interakcję.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł, które trudno zatrzymać
  • czerwony lub ciemny mocz, czarne stolce
  • silny ból głowy, kołatanie serca lub zawroty głowy
  • nasilona duszność lub bardzo wolne bicie serca
  • ból w klatce piersiowej, nagłe osłabienie ręki lub nogi, zaburzenia mowy
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Połączenie triazolowego leku przeciwgrzybiczego z lekiem przeciwpłytkowym wymaga przed rozpoczęciem leczenia sprawdzenia, czy triazol nie zmienia stężenia lub aktywacji tego leku przeciwpłytkowego, a w trakcie leczenia obserwacji pacjenta w kierunku krwawień albo osłabienia działania przeciwpłytkowego. Tikagreloru nie należy łączyć z itrakonazolem, pozakonazolem ani worykonazolem – trzeba wybrać inny lek przeciwgrzybiczy albo, po decyzji kardiologa, inny lek przeciwpłytkowy, a przy flukonazolu i izawukonazolu wystarczy ścisła obserwacja w kierunku krwawień. Przy cylostazolu i każdym triazolu należy zmniejszyć dawkę cylostazolu zgodnie z ChPL albo wstrzymać go na czas krótkiej terapii przeciwgrzybiczej. Przy klopidogrelu należy unikać flukonazolu i worykonazolu, zwłaszcza w okresie po wszczepieniu stentu, a gdy triazol jest niezbędny, rozważyć prasugrel lub lek przeciwgrzybiczy niehamujący CYP2C19. Po odstawieniu triazolu dawki leków przeciwpłytkowych przywraca się dopiero po ustąpieniu hamowania enzymów.

Skutek kliniczny

Przy cylostazolu i tikagrelorze wzrost stężenia zwiększa ryzyko krwawień, a przy cylostazolu także działań naczyniowych i sercowych, takich jak bóle głowy, tachykardia, kołatanie serca i niedociśnienie. Przy tikagrelorze mogą nasilić się duszność i bradyarytmie. Przy klopidogrelu skojarzonym z flukonazolem lub worykonazolem skutek jest odwrotny – osłabienie hamowania płytek może prowadzić do zakrzepicy w stencie, zawału serca lub udaru niedokrwiennego[1]. Połączenie tikagreloru z silnymi inhibitorami CYP3A4, czyli itrakonazolem, pozakonazolem i worykonazolem, jest ujęte w przeciwwskazaniach ChPL tikagreloru.

Mechanizm

Wszystkie triazole stosowane ogólnoustrojowo hamują CYP3A4 – silnie itrakonazol, pozakonazol i worykonazol, umiarkowanie flukonazol i izawukonazol. Flukonazol i worykonazol dodatkowo silnie hamują CYP2C19, a itrakonazol i pozakonazol również glikoproteinę P. Ofiarą są leki przeciwpłytkowe zależne od tych szlaków. Cylostazol jest metabolizowany przez CYP3A4 i CYP2C19, więc każdy triazol zwiększa jego stężenie oraz stężenie jego aktywnych metabolitów. Tikagrelor jest substratem CYP3A4 i glikoproteiny P, więc jego stężenie rośnie najbardziej przy itrakonazolu, pozakonazolu i worykonazolu. Klopidogrel i tyklopidyna są prolekami aktywowanymi m.in. przez CYP2C19, więc flukonazol i worykonazol zmniejszają powstawanie aktywnego metabolitu i osłabiają działanie przeciwpłytkowe[1]. Interakcja nie jest wspólna dla całej grupy leków przeciwpłytkowych – nie dotyczy leków niemetabolizowanych przez CYP3A4 ani CYP2C19, natomiast w grupie triazoli dotyczy wszystkich substancji, z różnym nasileniem.

Monitorować

  • objawy krwawienia (siniaki, krwawienie z dziąseł i nosa, krwiomocz, smoliste stolce)
  • morfologia krwi z hemoglobiną przy dłuższym leczeniu
  • częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze przy cylostazolu
  • duszność i bradykardia przy tikagrelorze
  • objawy niedokrwienia serca lub mózgu przy klopidogrelu z flukonazolem lub worykonazolem
  • ewentualnie test agregacji płytek przy klopidogrelu u pacjentów wysokiego ryzyka zakrzepowego

Kiedy ocena się zmienia

Jednorazowa dawka flukonazoluczas leczenia · triazoleryzyko malejeJednorazowa dawka flukonazolu, np. w kandydozie pochwy, daje krótkotrwałe i słabsze hamowanie enzymów, więc zwykle wystarczy poinformowanie pacjenta o objawach krwawienia bez zmiany dawki leku przeciwpłytkowego.
Duże dawki flukonazoludawka · triazoleryzyko rośnieHamowanie CYP3A4 przez flukonazol zależy od dawki, więc przy dużych dawkach jego wpływ na cylostazol i tikagrelor zbliża się do silnych inhibitorów.
Do kilku tygodni od odstawienia pozakonazolu, itrakonazolu lub izawukonazoluodstep · triazoleinne zaleceniePozakonazol, itrakonazol i izawukonazol mają długi okres półtrwania, więc hamowanie enzymów utrzymuje się długo po odstawieniu, a powrót do pełnej dawki cylostazolu lub włączenie tikagreloru należy odroczyć.
Triazol dołączany do stałego leczenia przeciwpłytkowegokolejność włączenia · leki przeciwpłytkoweinne zalecenieGdy triazol dołącza się do ustalonego leczenia tikagrelorem, klopidogrelem lub cylostazolem, zmiana działania przeciwpłytkowego pojawia się w ciągu kilku dni, dlatego decyzję o zmianie leku przeciwgrzybiczego lub dawki trzeba podjąć przed pierwszą dawką triazolu.

Źródła

  1. El Khoury A, Butchakdjian ZM, Lagha E, Semaan P, Soueidy M. Acute Multiple In-Stent Thromboses in a Patient With Clopidogrel-Fluconazole Interaction. Cureus. 2022;14(3):e23718. doi: 10.7759/cureus.23718. PMID: 35510000.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneTyklopidyna+ KlozapinaNie rozpoczynaj leczenia klozapiną u pacjenta przyjmującego tyklopidynę – przed włączeniem klozapiny lekarz powinien zamienić tyklopidynę na inny lek przeciwpłytkowy.Nie przerywaj samodzielnie żadnego z leków, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zamieni lek na rozrzedzenie krwi na bezpieczniejszy.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przerywaj samodzielnie żadnego z leków, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zamieni lek na rozrzedzenie krwi na bezpieczniejszy.

Oba leki mogą w rzadkich przypadkach mocno obniżyć liczbę białych krwinek, które chronią przed zakażeniami. Razem to ryzyko jest większe i może być groźne dla życia. Lek na rozrzedzenie krwi może też zwiększać ilość leku przeciwpsychotycznego w organizmie i nasilać jego działania niepożądane. Tych leków nie należy przyjmować razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła
  • owrzodzenia w jamie ustnej
  • objawy przypominające grypę
  • łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
  • silna senność
  • zawroty głowy przy wstawaniu
  • kołatanie serca
  • drgawki
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie rozpoczynaj leczenia klozapiną u pacjenta przyjmującego tyklopidynę – przed włączeniem klozapiny lekarz powinien zamienić tyklopidynę na inny lek przeciwpłytkowy[1]. U pacjenta leczonego klozapiną nie należy włączać tyklopidyny, tylko wybrać lek przeciwpłytkowy bez działania mielotoksycznego[1]. Jeśli pacjent już przyjmuje oba leki, należy pilnie skontaktować się z lekarzem prowadzącym, wykonać morfologię z rozmazem i zaplanować zamianę tyklopidyny. Przy zmianach terapii tyklopidyną trzeba ocenić potrzebę korekty dawki klozapiny[2].

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko neutropenii i agranulocytozy z ciężkimi zakażeniami, które mogą zagrażać życiu. Możliwy wzrost stężenia klozapiny z nasileniem jej działań niepożądanych, takich jak sedacja, niedociśnienie ortostatyczne, tachykardia i obniżenie progu drgawkowego. Po odstawieniu tyklopidyny stężenie klozapiny może się zmniejszyć.

Mechanizm

Oba leki mogą uszkadzać układ krwiotwórczy. Tyklopidyna jest znanym czynnikiem neutropenii i agranulocytozy, a klozapina sama wywołuje agranulocytozę, więc ryzyko hematologiczne się sumuje. ChPL klozapiny zabrania rozpoczynania leczenia u pacjentów przyjmujących substancje o znacznym ryzyku agranulocytozy[1] i zabrania łączenia klozapiny z substancjami o istotnym działaniu hamującym czynność szpiku[1]. Dodatkowo tyklopidyna hamuje wątrobowy metabolizm leków zależny od cytochromu P450, czego dowodem jest wydłużenie półtrwania antypiryny i wzrost stężenia teofiliny, a ChPL zaleca dostosowanie dawki leków o wąskim indeksie terapeutycznym przy włączaniu i odstawianiu tyklopidyny[2]. Klozapina jest metabolizowana głównie przez CYP1A2, a jej inhibitory zwiększają jej stężenie[1], dlatego tyklopidyna może podnosić stężenie klozapiny.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Tyklopidyna – silny inhibitor CYP2C19[3], klozapina – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4]
  • Tyklopidyna: słaby inhibitor CYP2B6[3], silny inhibitor CYP2C19[3]
  • Klozapina: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP1A2[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • morfologia krwi z bezwzględną liczbą neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • objawy zakażenia (gorączka, ból gardła)
  • objawy nadmiernego działania klozapiny (sedacja, niedociśnienie ortostatyczne, tachykardia)
  • stężenie klozapiny w osoczu przy włączaniu lub odstawianiu tyklopidyny

Bezpieczniejsze alternatywy

klopidogrelprasugreltikagrelorkwas acetylosalicylowy

Kiedy ocena się zmienia

Tyklopidyna dołączana do ustabilizowanego leczenia klozapinąkolejność włączenia · pacjentinne zalecenieZakaz z punktu 4.3 dotyczy rozpoczynania klozapiny, ale punkt 4.5 zabrania łączenia klozapiny z substancjami hamującymi czynność szpiku niezależnie od kolejności. Zamiast tyklopidyny należy wybrać inny lek przeciwpłytkowy.
Odstawienie tyklopidyny u pacjenta leczonego klozapinączas leczenia · tyklopidynainne zaleceniePo przerwaniu leczenia tyklopidyną hamowanie metabolizmu ustępuje i może być konieczna korekta dawki leków o wąskim indeksie terapeutycznym. Należy obserwować skuteczność klozapiny i rozważyć oznaczenie jej stężenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Aclotin 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/aclotin-100002444/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/clopizam-100383587/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDiklofenak+ TikagrelorNie należy stosować diklofenaku ogólnoustrojowo u pacjenta leczonego tikagrelorem, ponieważ wskazanie do tikagreloru oznacza chorobę niedokrwienną serca, a ta jest przeciwwskazaniem do diklofenaku.Nie przyjmuj diklofenaku w tabletkach ani zastrzykach, a na ból zapytaj farmaceutę lub lekarza o bezpieczniejszy lek i nie odstawiaj tikagreloru samodzielnie.szybki (godziny)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj diklofenaku w tabletkach ani zastrzykach, a na ból zapytaj farmaceutę lub lekarza o bezpieczniejszy lek i nie odstawiaj tikagreloru samodzielnie.

Tikagrelor rozrzedza krew i chroni serce przed kolejnym zawałem. Diklofenak w tabletkach może podrażniać żołądek, zwiększać ryzyko krwawienia i obciążać serce. Razem te leki mogą doprowadzić do groźnego krwawienia, dlatego osoby z chorobą serca nie powinny przyjmować diklofenaku w tabletkach.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • czarne, smoliste stolce
  • wymioty z krwią lub przypominające fusy od kawy
  • silny ból brzucha
  • nietypowe siniaki lub długo niekrzepnące skaleczenia
  • ból w klatce piersiowej lub duszność
  • nagłe osłabienie, zawroty głowy
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie, PD – antagonizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Nie należy stosować diklofenaku ogólnoustrojowo u pacjenta leczonego tikagrelorem, ponieważ wskazanie do tikagreloru oznacza chorobę niedokrwienną serca, a ta jest przeciwwskazaniem do diklofenaku. ChPL diklofenaku wymienia chorobę niedokrwienną serca, chorobę naczyń obwodowych i chorobę naczyń mózgowych w przeciwwskazaniach[1]. ChPL diklofenaku zaleca ostrożność przy łączeniu z lekami przeciwpłytkowymi ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia[1]. ChPL tikagreloru zaleca ostrożne stosowanie leków zmieniających hemostazę w skojarzeniu z tikagrelorem[2]. W leczeniu bólu preferuj paracetamol, a przy bólu miejscowym rozważ postać miejscową. Nie odstawiaj tikagreloru bez decyzji kardiologa.

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko krwawienia, w tym krwawienia z wrzodu żołądka lub dwunastnicy, oraz ryzyko ponownego incydentu wieńcowego u pacjenta z chorobą niedokrwienną serca.

Mechanizm

Tikagrelor hamuje receptor płytkowy P2Y12, a diklofenak hamuje cyklooksygenazę, co osłabia ochronę błony śluzowej żołądka i dodatkowo zaburza czynność płytek. Oba efekty sumują się i zwiększają ryzyko krwawienia, zwłaszcza z przewodu pokarmowego. Diklofenak zwiększa ponadto ryzyko incydentów zakrzepowych w układzie sercowo-naczyniowym, co działa przeciwnie do celu leczenia tikagrelorem. Nie opisano istotnej interakcji farmakokinetycznej między tymi lekami.

Metabolizm i transportery

  • Diklofenak: substrat CYP2C9[3]
  • Tikagrelor: umiarkowany inhibitor BCRP[4], słaby inhibitor CYP3A4[4], słaby inhibitor P-gp[5], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • objawy krwawienia z przewodu pokarmowego (smoliste stolce, wymioty z krwią)
  • hemoglobina i morfologia krwi
  • ciśnienie tętnicze
  • czynność nerek
  • objawy niedokrwienia mięśnia sercowego

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (żel, plaster na skórę)droga podania · diklofenakryzyko malejeDiklofenak stosowany na skórę daje znacznie mniejsze narażenie ogólnoustrojowe, więc ryzyko krwawienia i działania na układ krążenia jest małe. Stosowanie na ograniczoną powierzchnię skóry jest zwykle akceptowalne, z poinformowaniem pacjenta o objawach krwawienia.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego i pogorszenia czynności nerek przy stosowaniu NLPZ jest większe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo 75 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Brilique 90 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/brilique-100236165/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Brilique. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/brilique-100236165/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.