Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Doksazosyna / Doksazosyna i syldenafil

Doksazosyna i syldenafil

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Syldenafil włączaj dopiero u pacjenta stabilnego hemodynamicznie na doksazosynie i zaczynaj od najmniejszej dawki.

Zanim weźmiesz syldenafil, zapytaj lekarza lub farmaceutę o najmniejszą dawkę i zachowaj co najmniej 6 godzin odstępu od doksazosyny.

Niekorzystna interakcjaDoksazosyna+ SyldenafilSyldenafil włączaj dopiero u pacjenta stabilnego hemodynamicznie na doksazosynie i zaczynaj od najmniejszej dawki.Zanim weźmiesz syldenafil, zapytaj lekarza lub farmaceutę o najmniejszą dawkę i zachowaj co najmniej 6 godzin odstępu od doksazosyny.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Zanim weźmiesz syldenafil, zapytaj lekarza lub farmaceutę o najmniejszą dawkę i zachowaj co najmniej 6 godzin odstępu od doksazosyny.

Oba leki obniżają ciśnienie krwi, więc razem mogą obniżyć je za bardzo. Najczęściej zdarza się to w ciągu kilku godzin po tabletce na erekcję, zwłaszcza gdy szybko wstajesz. Możesz wtedy poczuć zawroty głowy albo zamroczenie. Te leki można łączyć, ale ostrożnie i od najmniejszej dawki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy przy wstawaniu
  • zamroczenie lub uczucie „ciemno przed oczami”
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Syldenafil włączaj dopiero u pacjenta stabilnego hemodynamicznie na doksazosynie i zaczynaj od najmniejszej dawki.[1] Zachowaj 6-godzinny odstęp między przyjęciem syldenafilu a dawką doksazosyny.[1] U pacjenta z niedociśnieniem tętniczym lub ortostatycznym w wywiadzie doksazosyna jest przeciwwskazana niezależnie od syldenafilu.[2]

Skutek kliniczny

U pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego ustabilizowanych na doksazosynie 4 mg lub 8 mg dodanie syldenafilu 25–100 mg dodatkowo obniżało ciśnienie w pozycji stojącej średnio o 6/6 mmHg, 11/4 mmHg i 4/5 mmHg w trzech badaniach.[3] W nielicznych przypadkach wystąpiło objawowe niedociśnienie ortostatyczne z zawrotami głowy i zamroczeniem, ale bez omdleń.[3] Objawy pojawiają się najczęściej w ciągu 4 godzin od przyjęcia syldenafilu.[4]

Mechanizm

Doksazosyna blokuje receptory alfa1-adrenergiczne w ścianie naczyń, a syldenafil przez hamowanie PDE-5 nasila zależne od cGMP rozkurczanie mięśni gładkich naczyń. Oba leki rozszerzają naczynia, więc ich działanie obniżające ciśnienie się sumuje.[1] Syldenafil jest bardzo słabym inhibitorem izoenzymów cytochromu P450 i w stężeniach terapeutycznych raczej nie zmienia klirensu ich substratów, dlatego interakcja ma charakter farmakodynamiczny.[4]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Syldenafil – słaby inhibitor CYP2C9[5], doksazosyna – drugorzędny szlak substrat CYP2C9[6]
  • Syldenafil – słaby inhibitor CYP2D6[5], doksazosyna – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[6]
  • Syldenafil – słaby inhibitor CYP3A4[5], doksazosyna – wrażliwy substrat CYP3A4[6]
  • Doksazosyna: drugorzędny szlak substrat CYP2C9[6], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[6], wrażliwy substrat CYP3A4[6]
  • Syldenafil: słaby inhibitor CYP1A2[5], słaby inhibitor CYP2C19[5], słaby inhibitor CYP2C9[5], słaby inhibitor CYP2D6[5], słaby inhibitor CYP2E1[5], słaby inhibitor CYP3A4[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[5], wrażliwy substrat CYP3A4[7]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej
  • objawy niedociśnienia ortostatycznego – zawroty głowy, zamroczenie, omdlenie
  • stabilność dawki doksazosyny przed włączeniem syldenafilu

Kiedy ocena się zmienia

Syldenafil włączany u pacjenta niestabilnego hemodynamicznie na doksazosynie (np. w okresie zwiększania dawki)kolejność włączenia · doksazosynaryzyko rośnieInhibitor PDE-5 należy włączać dopiero po uzyskaniu stabilizacji hemodynamicznej na alfa-adrenolityku.
Najmniejsza dostępna dawkadawka · syldenafilryzyko malejeRozpoczęcie od najmniejszej możliwej dawki inhibitora PDE-5 zmniejsza ryzyko niedociśnienia ortostatycznego.
odstep ≥ 6 hpacjentryzyko malejeZalecany jest 6-godzinny odstęp między inhibitorem PDE-5 a doksazosyną.
Tabletki o przedłużonym uwalnianiupostać · doksazosynainne zaleceniePołączenia z doksazosyną o przedłużonym uwalnianiu nie badano, dlatego zalecenia dotyczące odstępu mają ograniczone oparcie dla tej postaci.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zoxon 1 1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zoxon-1-100104624/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardura 1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cardura-100013011/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Viagra 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/viagra-100085594/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizarsin 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vizarsin-100213448/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizarsin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vizarsin-100213448/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zoxon 1. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zoxon-1-100104624/
  7. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Alkohol przy tych lekach

Niekorzystna interakcjaDoksazosynaa alkoholZalecaj pacjentowi unikanie alkoholu w trakcie leczenia doksazosyną, a przynajmniej na początku terapii i po każdej zmianie dawki.Najlepiej nie pić alkoholu w trakcie leczenia, a jeśli już się napijesz, wstawaj powoli i nie prowadź pojazdów.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Najlepiej nie pić alkoholu w trakcie leczenia, a jeśli już się napijesz, wstawaj powoli i nie prowadź pojazdów.

Alkohol obniża ciśnienie krwi, a doksazosyna robi to samo, więc razem mogą wywołać silne zawroty głowy albo omdlenie, szczególnie przy wstawaniu. Ryzyko jest największe na początku leczenia i po zmianie dawki. Po alkoholu pogarsza się też sprawność i zdolność prowadzenia samochodu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy lub ciemne plamki przed oczami po wstaniu
  • osłabienie, uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • omdlenie lub upadek
  • kołatanie serca
  • wyraźna senność i zaburzenia równowagi
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Zalecaj pacjentowi unikanie alkoholu w trakcie leczenia doksazosyną, a przynajmniej na początku terapii i po każdej zmianie dawki. Jeśli pacjent mimo to pije, powinien ograniczyć ilość, wstawać powoli i nie prowadzić pojazdów ani nie obsługiwać maszyn po alkoholu.

Skutek kliniczny

Zawroty głowy, uczucie osłabienia, zaburzenia równowagi, omdlenie i upadki po wstaniu, a także pogorszenie sprawności psychofizycznej i zdolności prowadzenia pojazdów.

Mechanizm

Doksazosyna blokuje receptory alfa-1-adrenergiczne w naczyniach i obniża ciśnienie tętnicze, a alkohol sam rozszerza naczynia i osłabia odruchową regulację ciśnienia przy zmianie pozycji ciała. Oba działania się sumują, więc łatwiej o spadek ciśnienia po wstaniu (hipotonię ortostatyczną), zawroty głowy i omdlenie. Efekt jest szczególnie widoczny na początku leczenia i po zwiększeniu dawki.

Metabolizm i transportery

  • Doksazosyna: drugorzędny szlak substrat CYP2C9[1], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[1], wrażliwy substrat CYP3A4[1]

Monitorować

  • objawy hipotonii ortostatycznej (zawroty głowy po wstaniu, omdlenia, upadki)
  • ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej, zwłaszcza po rozpoczęciu leczenia i zmianie dawki
  • spożycie alkoholu zgłaszane przez pacjenta
  • zdolność prowadzenia pojazdów i wykonywania prac wymagających równowagi

Kiedy ocena się zmienia

Początek leczenia lub zwiększenie dawki doksazosynyczas leczenia · pacjentryzyko rośnieRyzyko hipotonii ortostatycznej i pogorszenia sprawności jest największe na początku leczenia, po zwiększeniu dawki lub zmianie produktu, co podkreśla ChPL. W tym okresie zdecydowanie odradzaj alkohol.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych słabsza regulacja ciśnienia przy zmianie pozycji i większe ryzyko upadków zwiększają znaczenie hipotonii ortostatycznej wywołanej alkoholem.
Jednoczesne stosowanie innych leków obniżających ciśnieniedawka · pacjentryzyko rośnieDoksazosyna nasila działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych, więc dodatkowe działanie hipotensyjne alkoholu zwiększa ryzyko objawowego spadku ciśnienia.
Większe ilości alkoholu w jednej okazjiilość alkoholu · alkoholryzyko rośnieWiększa ilość etanolu silniej rozszerza naczynia i nasila spadek ciśnienia, więc ryzyko omdlenia rośnie wraz z wypitą ilością.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zoxon 1. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zoxon-1-100104624/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaSyldenafila alkoholPrzed przyjęciem syldenafilu nie należy spożywać znacznych ilości alkoholu.Przed przyjęciem leku nie pij dużej ilości alkoholu, a jeśli lek nie działa po alkoholu, nie zwiększaj samodzielnie dawki.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Przed przyjęciem leku nie pij dużej ilości alkoholu, a jeśli lek nie działa po alkoholu, nie zwiększaj samodzielnie dawki.

Alkohol może osłabić erekcję, dlatego po większej ilości alkoholu lek może zadziałać słabiej niż zwykle. Lampka wina czy piwo nie powinny zaszkodzić. Picie dużych ilości alkoholu przed przyjęciem tabletki nie jest zalecane. Alkohol razem z lekiem może też czasem powodować zawroty głowy, zwłaszcza u osób, które biorą leki na ciśnienie lub na prostatę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne zawroty głowy lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • omdlenie
  • ból w klatce piersiowej
  • mocne lub nieregularne bicie serca
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – antagonizm, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przed przyjęciem syldenafilu nie należy spożywać znacznych ilości alkoholu[1]. Niewielka ilość alkoholu nie wymaga zmiany dawki ani rezygnacji z leku. Osobom przyjmującym leki alfa-adrenolityczne lub inne leki obniżające ciśnienie warto zalecić szczególny umiar w piciu alkoholu i unikanie gwałtownego wstawania. Gdy lek działa słabiej po alkoholu, nie należy samodzielnie zwiększać dawki syldenafilu ponad zaleconą.

Skutek kliniczny

Najczęstszym skutkiem jest słabsza skuteczność leczenia, czyli trudność w uzyskaniu lub utrzymaniu erekcji mimo przyjęcia syldenafilu[1]. Po większych ilościach alkoholu mogą się nasilić działania naczyniowe syldenafilu, takie jak ból głowy, zaczerwienienie twarzy i zawroty głowy. Możliwe jest też niedociśnienie ortostatyczne, zwłaszcza u osób przyjmujących leki alfa-adrenolityczne lub inne leki obniżające ciśnienie. W badaniu z dawką 50 mg i umiarkowanym stężeniem alkoholu nie potwierdzono klinicznie istotnego nasilenia spadku ciśnienia[1].

Mechanizm

Interakcja polega głównie na antagonizmie czynnościowym. Alkohol osłabia erekcję i przez to zmniejsza skuteczność syldenafilu. Addycja działania obniżającego ciśnienie jest teoretycznie możliwa, ale w badaniu przy umiarkowanym stężeniu alkoholu jej nie wykazano. Alkohol rozszerza naczynia krwionośne i może obniżać ciśnienie tętnicze. Syldenafil jako inhibitor PDE5 nasila działanie tlenku azotu i cGMP, co również rozszerza naczynia. Syldenafil w dawce 50 mg nie nasilał obniżającego ciśnienie krwi działania alkoholu u zdrowych ochotników, u których przeciętne największe stężenie alkoholu we krwi wynosiło 80 mg/dl[1]. Informacja o leku przeznaczona dla pacjenta podaje, że zdolność do uzyskania erekcji może być czasowo zaburzona po spożyciu alkoholu. Zaleca też, by nie spożywać znacznych ilości alkoholu przed zażyciem leku[1]. Alkohol nie jest wymieniony w przeciwwskazaniach w punkcie 4.3, a zapisy wszystkich trzech produktów syldenafilu są w tej sprawie zgodne[1].

Metabolizm i transportery

  • Syldenafil: słaby inhibitor CYP1A2[2], słaby inhibitor CYP2C19[2], słaby inhibitor CYP2C9[2], słaby inhibitor CYP2D6[2], słaby inhibitor CYP2E1[2], słaby inhibitor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[2], wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • objawy niedociśnienia ortostatycznego, takie jak zawroty głowy i zamroczenie
  • skuteczność leczenia zaburzeń erekcji
  • ilość alkoholu spożywanego przed przyjęciem leku

Kiedy ocena się zmienia

Znaczne ilości alkoholu przed zażyciem lekuilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieDuże spożycie alkoholu wyraźnie osłabia erekcję i zmniejsza skuteczność syldenafilu. Przy stężeniach alkoholu wyższych niż badane możliwe jest też silniejsze działanie obniżające ciśnienie.
Niewielka ilość alkoholuilość alkoholu · pacjentryzyko malejePrzy umiarkowanym stężeniu alkoholu we krwi syldenafil w dawce 50 mg nie nasilał obniżającego ciśnienie działania alkoholu. Niewielka ilość alkoholu nie wymaga zmiany postępowania.
dawka ≥ 100 mgalkoholryzyko rośnieBadanie interakcji z alkoholem przeprowadzono dla dawki 50 mg. Przy wyższej dawce syldenafilu działanie rozszerzające naczynia jest silniejsze, więc u pacjentów pijących alkohol warto zalecić większą ostrożność.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występuje niedociśnienie ortostatyczne, a jednoczesne stosowanie leków hipotensyjnych i alkoholu może nasilać zawroty głowy i ryzyko upadku.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizarsin 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vizarsin-100213448/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizarsin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vizarsin-100213448/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 72

Połączenie przeciwwskazaneInhibitory proteazy (np. darunawir, atazanawir, rytonawir)+ Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (np. syldenafil, tadalafil, wardenafil) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu inhibitora proteazy i inhibitora fosfodiesterazy typu 5 należy podawać inhibitor PDE5 w najmniejszej dawce i z wydłużonym odstępem między dawkami albo całkowicie zrezygnować z połączenia, gdy charakterystyka produktu je przeciwwskazuje.Jeśli przyjmujesz lek na HIV z grupy inhibitorów proteazy, nie bierz żadnego leku na erekcję ani na nadciśnienie płucne z tej grupy bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, bo może być potrzebna znacznie mniejsza dawka albo inny lek.szybki (godziny)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek na HIV z grupy inhibitorów proteazy, nie bierz żadnego leku na erekcję ani na nadciśnienie płucne z tej grupy bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, bo może być potrzebna znacznie mniejsza dawka albo inny lek.

Niektóre leki na HIV, takie jak darunawir, atazanawir czy rytonawir, spowalniają usuwanie z organizmu leków na zaburzenia erekcji, takich jak syldenafil, tadalafil, wardenafil czy awanafil. Lek na erekcję działa wtedy dużo silniej i dłużej, niż powinien. Może to wywołać silny spadek ciśnienia, omdlenie, zaburzenia widzenia albo długi, bolesny wzwód. Część tych połączeń jest całkowicie zakazana, a przy innych potrzebna jest wyraźnie mniejsza dawka.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • omdlenie
  • nagłe pogorszenie lub utrata widzenia
  • wzwód trwający kilka godzin lub bolesny
  • kołatanie serca lub ból w klatce piersiowej
  • silny ból głowy
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitora proteazy i inhibitora fosfodiesterazy typu 5 należy podawać inhibitor PDE5 w najmniejszej dawce i z wydłużonym odstępem między dawkami albo całkowicie zrezygnować z połączenia, gdy charakterystyka produktu je przeciwwskazuje. Awanafil jest przeciwwskazany z silnymi inhibitorami CYP3A4, w tym z rytonawirem i inhibitorami proteazy wzmacnianymi rytonawirem, dlatego tego połączenia nie należy stosować. Wardenafil jest przeciwwskazany z rytonawirem, a z pozostałymi inhibitorami proteazy należy go unikać, przy sakwinawirze także z powodu ryzyka wydłużenia odstępu QT. Syldenafil i tadalafil w leczeniu zaburzeń erekcji można stosować tylko w zredukowanej dawce i rzadziej niż zwykle, zgodnie z zaleceniami charakterystyki produktu. Przewlekłe stosowanie syldenafilu w tętniczym nadciśnieniu płucnym u pacjenta przyjmującego inhibitor proteazy jest przeciwwskazane, a tadalafil w tym wskazaniu wymaga specjalnego schematu włączania i odstawiania[1]. Pacjenta należy poinformować o objawach przedawkowania inhibitora PDE5 i bezwzględnym zakazie łączenia z azotanami.

Skutek kliniczny

Nasilenie i wydłużenie działania inhibitora PDE5 z ryzykiem ciężkiego niedociśnienia, zawrotów głowy, omdlenia, zaburzeń widzenia, bólu głowy, zaczerwienienia twarzy oraz przedłużonego, bolesnego wzwodu (priapizmu). Przy wardenafilu skojarzonym z sakwinawirem dochodzi ryzyko addycyjnego wydłużenia odstępu QT. Skutek dotyczy wszystkich par obu grup, a różnice w kwalifikacji wynikają z wrażliwości poszczególnych inhibitorów PDE5 i ze wskazania, w którym są stosowane.

Mechanizm

Inhibitory proteazy HIV, zwłaszcza wzmacniane rytonawirem, silnie hamują izoenzym CYP3A4 w wątrobie i ścianie jelita. Wszystkie inhibitory fosfodiesterazy typu 5 są metabolizowane głównie przez CYP3A4, dlatego ich stężenie we krwi wyraźnie rośnie, a okres półtrwania się wydłuża. Mechanizm jest wspólny dla całej klasy. Typranawir sam indukuje część enzymów, ale stosowany jest zawsze z rytonawirem, więc wypadkowym efektem jest hamowanie metabolizmu inhibitora PDE5. Fosamprenawir działa przez swój aktywny metabolit amprenawir i również jest wzmacniany rytonawirem.

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze, zwłaszcza po pierwszej dawce inhibitora PDE5
  • objawy niedociśnienia ortostatycznego i omdlenia
  • zaburzenia widzenia
  • przedłużony lub bolesny wzwód
  • EKG i odstęp QT przy skojarzeniu sakwinawiru z wardenafilem
  • tolerancja wysiłku i objawy niewydolności prawej komory u pacjentów z nadciśnieniem płucnym

Kiedy ocena się zmienia

Regularne dawkowanie w tętniczym nadciśnieniu płucnymdawka · inhibitory fosfodiesterazy typu 5ryzyko rośniePrzewlekłe podawanie syldenafilu w nadciśnieniu płucnym z inhibitorem proteazy jest przeciwwskazane, ponieważ utrzymująca się wysoka ekspozycja grozi ciężkim niedociśnieniem. Tadalafil w tym wskazaniu można stosować wyłącznie według specjalnego schematu z charakterystyki produktu, pod kontrolą lekarza prowadzącego.
Włączanie inhibitora proteazy u pacjenta już leczonego inhibitorem PDE5kolejność włączenia · inhibitory fosfodiesterazy typu 5inne zalecenieGdy inhibitor proteazy jest włączany u pacjenta przyjmującego regularnie inhibitor PDE5, należy przerwać podawanie inhibitora PDE5 przed rozpoczęciem terapii przeciwretrowirusowej i po ustabilizowaniu jej ponownie włączyć go od najmniejszej dawki. Gdy kolejność jest odwrotna, inhibitor PDE5 rozpoczyna się od najmniejszej dawki.

Źródła

  1. Chinello P, Cicalini S, Pichini S, Pacifici R, Tempestilli M, Petrosillo N. Sildenafil plasma concentrations in two HIV patients with pulmonary hypertension treated with ritonavir-boosted protease inhibitors. Curr HIV Res. 2012;10(2):162-4. doi: 10.2174/157016212799937263. PMID: 22329523.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAzotany (np. monoazotan izosorbidu, triazotan glicerolu, tetraazotan pentaerytrytylu)+ Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (np. syldenafil, tadalafil, wardenafil) klasaJednoczesne stosowanie azotanu i inhibitora fosfodiesterazy typu 5 jest przeciwwskazane bez względu na postać, drogę podania i dawkę azotanu.Nigdy nie łącz azotanu z lekiem z grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu 5, a jeśli po przyjęciu leku na erekcję poczujesz ból w klatce piersiowej, nie bierz nitrogliceryny, tylko od razu dzwoń pod numer 112 i powiedz, jaki lek i kiedy przyjąłeś.szybki (godziny)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Nigdy nie łącz azotanu z lekiem z grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu 5, a jeśli po przyjęciu leku na erekcję poczujesz ból w klatce piersiowej, nie bierz nitrogliceryny, tylko od razu dzwoń pod numer 112 i powiedz, jaki lek i kiedy przyjąłeś.

Leki z grupy azotanów, takie jak nitrogliceryna (triazotan glicerolu) czy monoazotan izosorbidu, rozszerzają naczynia krwionośne i są stosowane w chorobie wieńcowej. Leki na zaburzenia erekcji lub nadciśnienie płucne, takie jak syldenafil, tadalafil, wardenafil czy awanafil, działają w podobny sposób. Przyjęte razem mogą spowodować nagły i bardzo duży spadek ciśnienia, omdlenie, a nawet zawał serca. Dotyczy to wszystkich leków z obu grup, także tabletek i aerozolu pod język, plastrów oraz maści.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne zawroty głowy lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • omdlenie lub utrata przytomności
  • ból, ucisk lub pieczenie w klatce piersiowej
  • bardzo szybkie lub nierówne bicie serca
  • nagła bladość, zimne poty, osłabienie
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – synergizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Jednoczesne stosowanie azotanu i inhibitora fosfodiesterazy typu 5 jest przeciwwskazane bez względu na postać, drogę podania i dawkę azotanu. Przeciwwskazanie obejmuje azotany przewlekłe, doraźne podjęzykowe, przezskórne i maści, w tym maść z triazotanem glicerolu stosowaną w szczelinie odbytu. U pacjenta, który przyjmuje azotan regularnie lub może go potrzebować doraźnie, nie należy wydawać ani przepisywać syldenafilu, tadalafilu, wardenafilu ani awanafilu. Jeśli po przyjęciu inhibitora fosfodiesterazy typu 5 wystąpi ból dławicowy, nie podaje się azotanu, tylko wzywa pomoc medyczną i stosuje inne leczenie. Azotan można rozważyć dopiero po upływie odstępu zależnego od leku – co najmniej 12 godzin po awanafilu, 24 godziny po syldenafilu i wardenafilu oraz 48 godzin po tadalafilu – i wyłącznie pod nadzorem medycznym z monitorowaniem ciśnienia. Przy codziennym stosowaniu tadalafilu, także w małej dawce w łagodnym rozroście prostaty lub w nadciśnieniu płucnym, odstęp ten praktycznie nie występuje. Syldenafil i tadalafil stosowane w tętniczym nadciśnieniu płucnym podlegają temu samemu przeciwwskazaniu co stosowane w zaburzeniach erekcji.

Skutek kliniczny

Połączenie może wywołać nagłe, głębokie i długotrwałe niedociśnienie z zawrotami głowy, omdleniem i odruchowym przyspieszeniem czynności serca. U osób z chorobą wieńcową spadek ciśnienia perfuzyjnego może nasilić niedokrwienie mięśnia sercowego i doprowadzić do zawału, udaru, groźnych zaburzeń rytmu lub zgonu. Niedociśnienie słabo odpowiada na samo uniesienie kończyn i może wymagać płynoterapii oraz leków presyjnych.

Mechanizm

Azotany są donorami tlenku azotu, który aktywuje rozpuszczalną cyklazę guanylanową w mięśniówce gładkiej naczyń i zwiększa wytwarzanie cGMP. Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 hamują rozkład cGMP, więc w obecności azotanu cGMP gromadzi się w nadmiarze. Skutkiem jest silne, nasilające się wzajemnie rozszerzenie naczyń żylnych i tętniczych, czyli synergizm farmakodynamiczny. Mechanizm wynika z samej istoty działania obu grup, dlatego dotyczy każdego azotanu i każdego inhibitora fosfodiesterazy typu 5 bez względu na postać i drogę podania. Leki różnią się jedynie czasem działania, co wpływa na wymagany odstęp między nimi.

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze i czynność serca przy każdym podejrzeniu łącznego narażenia
  • objawy niedociśnienia – zawroty głowy, omdlenie, bladość, poty
  • objawy niedokrwienia mięśnia sercowego – ból w klatce piersiowej, zmiany w EKG
  • czas przyjęcia ostatniej dawki inhibitora fosfodiesterazy typu 5 przed podaniem azotanu w stanie nagłym

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≤ 12 h od ostatniej dawki awanafiluinhibitory fosfodiesterazy typu 5interakcja nie dotyczyW ciągu co najmniej 12 godzin od przyjęcia awanafilu nie należy podawać azotanu. Po tym czasie azotan można rozważyć tylko w stanie uzasadnionym klinicznie i pod nadzorem medycznym.
odstep ≤ 24 h od ostatniej dawki syldenafilu lub wardenafiluinhibitory fosfodiesterazy typu 5interakcja nie dotyczyW ciągu co najmniej 24 godzin od przyjęcia syldenafilu lub wardenafilu nie należy podawać azotanu. Po tym czasie azotan można rozważyć tylko pod nadzorem medycznym z monitorowaniem ciśnienia.
odstep ≤ 48 h od ostatniej dawki tadalafiluinhibitory fosfodiesterazy typu 5interakcja nie dotyczyTadalafil działa najdłużej z grupy, dlatego azotanu nie należy podawać przez co najmniej 48 godzin od jego przyjęcia. Przy codziennym stosowaniu tadalafilu bezpieczny odstęp nie występuje.
Podjęzykowa, przezskórna lub doodbytnicza (maść)droga podania · azotanyinne zaleceniePrzeciwwskazanie obejmuje także azotany doraźne i miejscowe, w tym plastry i maść z triazotanem glicerolu stosowaną w szczelinie odbytu, bo wchłonięta ilość wystarcza do wywołania ciężkiego niedociśnienia.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDoksazosyna+ TadalafilNie zaleca się łączenia tadalafilu z doksazosyną.Nie zaczynaj brać tadalafilu, jeśli przyjmujesz doksazosynę, dopóki nie porozmawiasz z lekarzem lub farmaceutą o najmniejszej dawce albo o zmianie leku na prostatę.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Nie zaczynaj brać tadalafilu, jeśli przyjmujesz doksazosynę, dopóki nie porozmawiasz z lekarzem lub farmaceutą o najmniejszej dawce albo o zmianie leku na prostatę.

Oba leki obniżają ciśnienie krwi, a razem mogą obniżyć je za mocno. Możesz wtedy odczuwać zawroty głowy, osłabienie, a nawet zemdleć, szczególnie przy szybkim wstawaniu. Takie działanie może się utrzymywać przez co najmniej pół doby po zażyciu tadalafilu. Lepiej nie łączyć tych leków bez wyraźnej decyzji lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy, szczególnie przy wstawaniu
  • zasłabnięcie lub omdlenie
  • ciemnienie przed oczami
  • nagłe osłabienie, uczucie pustki w głowie
  • kołatanie serca przy spadku ciśnienia
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie zaleca się łączenia tadalafilu z doksazosyną.[1] Jeśli połączenie jest konieczne, tadalafil włącza się dopiero u pacjenta stabilnego hemodynamicznie na doksazosynie, od najmniejszej możliwej dawki, z zachowaniem 6-godzinnego odstępu przed przyjęciem doksazosyny.[2] Ponieważ efekt hipotensyjny tadalafilu utrzymuje się co najmniej 12 godzin, odstęp czasowy zmniejsza, ale nie usuwa ryzyka.[1] U mężczyzn leczonych z powodu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego warto rozważyć zamianę doksazosyny na tamsulozynę lub alfuzosynę, przy których w małych badaniach nie obserwowano nasilenia hipotensji, choć ostrożność nadal obowiązuje.[1]

Skutek kliniczny

U części pacjentów występuje objawowe niedociśnienie tętnicze, zwłaszcza ortostatyczne, z zawrotami głowy i omdleniami.[1] Ryzyko jest największe na początku leczenia inhibitorem PDE-5, przy niestabilnym ciśnieniu i u osób w podeszłym wieku.[2]

Mechanizm

Oba leki rozszerzają naczynia krwionośne różnymi drogami – doksazosyna blokuje receptory alfa-1-adrenergiczne, a tadalafil hamuje fosfodiesterazę typu 5 i nasila rozkurcz mięśniówki naczyń zależny od cGMP. Efekt hipotensyjny sumuje się.[2] Tadalafil istotnie nasila hipotensyjne działanie doksazosyny, a efekt utrzymuje się co najmniej 12 godzin.[1]

Metabolizm i transportery

  • Doksazosyna: drugorzędny szlak substrat CYP2C9[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Tadalafil: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze, w tym pomiar w pozycji stojącej (hipotensja ortostatyczna)
  • zawroty głowy, zasłabnięcia i omdlenia, szczególnie w pierwszych dniach łączenia i po zwiększeniu dawki
  • ryzyko upadków u osób w podeszłym wieku

Bezpieczniejsze alternatywy

tamsulozynaalfuzosyna

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób w podeszłym wieku należy zachować szczególną ostrożność przy łączeniu tadalafilu z jakimkolwiek alfa-adrenolitykiem ze względu na ryzyko hipotensji i upadków.
Tadalafil dołączany do doksazosynykolejność włączenia · tadalafilinne zalecenieTadalafil włącza się dopiero, gdy pacjent jest stabilny hemodynamicznie na doksazosynie, od najmniejszej możliwej dawki.
odstep ≥ 6 hpacjentryzyko malejeZaleca się 6-godzinny odstęp między przyjęciem inhibitora PDE-5 a doksazosyną. Efekt hipotensyjny tadalafilu utrzymuje się jednak co najmniej 12 godzin, więc odstęp nie eliminuje ryzyka.
dawka ≥ 5 mg na dobętadalafilryzyko rośnieIstotne nasilenie hipotensji wykazano zarówno przy tadalafilu 5 mg na dobę, jak i 20 mg jednorazowo z doksazosyną 4–8 mg na dobę.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cialis 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cialis-100113853/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zoxon 1 1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zoxon-1-100104624/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zoxon 1. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zoxon-1-100104624/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBisoprolol+ DoksazosynaPołączenie można stosować, ale doksazosynę dołączaj do bisoprololu od najmniejszej dawki, najlepiej wieczorem przed snem, i zwiększaj ją stopniowo.Przyjmuj pierwszą dawkę doksazosyny wieczorem przed snem, wstawaj powoli i zgłoś lekarzowi zawroty głowy lub omdlenia.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj pierwszą dawkę doksazosyny wieczorem przed snem, wstawaj powoli i zgłoś lekarzowi zawroty głowy lub omdlenia.

Oba leki obniżają ciśnienie krwi, więc razem mogą obniżyć je za bardzo. Najczęściej objawia się to zawrotami głowy albo zamroczeniem przy szybkim wstawaniu. Ryzyko jest największe na początku leczenia doksazosyną i po zwiększeniu jej dawki. Te leki często przepisuje się razem celowo i zwykle można je bezpiecznie łączyć.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy przy wstawaniu
  • uczucie zamroczenia lub ciemność przed oczami
  • omdlenie lub upadek
  • wyraźnie wolne bicie serca
  • duże osłabienie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale doksazosynę dołączaj do bisoprololu od najmniejszej dawki, najlepiej wieczorem przed snem, i zwiększaj ją stopniowo. Przed włączeniem i po każdej zmianie dawki sprawdź ciśnienie w pozycji siedzącej i stojącej oraz tętno. Nie włączaj doksazosyny u pacjenta z niedociśnieniem tętniczym albo niedociśnieniem ortostatycznym w wywiadzie[1]. Bisoprololu nie stosuje się przy objawowym niedociśnieniu i objawowej bradykardii[2]. Przy objawowym niedociśnieniu zmniejsz dawkę doksazosyny albo rozważ zmianę leczenia.

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest niedociśnienie ortostatyczne z zawrotami głowy, a nawet omdleniem, zwłaszcza po pierwszej dawce doksazosyny, po zwiększeniu dawki i u osób starszych. Możliwe są upadki i urazy. W badaniach klinicznych standardowej postaci doksazosyny nie stwierdzono niepożądanych interakcji z beta-adrenolitykami, choć brak formalnych badań interakcji[1]. W praktyce połączenie jest często stosowane celowo w nadciśnieniu opornym albo u mężczyzn z nadciśnieniem i łagodnym rozrostem gruczołu krokowego.

Mechanizm

Oba leki obniżają ciśnienie tętnicze innymi drogami, więc ich działania się sumują. Doksazosyna blokuje receptory alfa-1 i rozszerza naczynia, a bisoprolol zwalnia czynność serca i zmniejsza pojemność minutową. Blokada receptorów beta-1 osłabia odruchowe przyspieszenie czynności serca, które zwykle łagodzi spadek ciśnienia po rozszerzeniu naczyń, co sprzyja niedociśnieniu ortostatycznemu. Jednoczesne stosowanie bisoprololu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi może zwiększać ryzyko niedociśnienia[2]. Doksazosyna nasila hipotensyjne działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych, a inne leki obniżające ciśnienie nasilają jej działanie[1]. Interakcji farmakokinetycznej nie oczekuje się.

Metabolizm i transportery

  • Doksazosyna: drugorzędny szlak substrat CYP2C9[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze w pozycji siedzącej i stojącej
  • tętno
  • zawroty głowy i omdlenia, zwłaszcza po pierwszej dawce doksazosyny i po zwiększeniu dawki
  • upadki u osób starszych

Bezpieczniejsze alternatywy

tamsulosynasylodosyna

Kiedy ocena się zmienia

Doksazosyna dołączana do trwającego leczenia bisoprololemkolejność włączenia · pacjentryzyko rośnieRyzyko niedociśnienia po pierwszej dawce doksazosyny jest największe, gdy dołącza się ją do trwającej beta-blokady, która osłabia odruchową tachykardię. Zacznij od najmniejszej dawki podanej wieczorem i zwiększaj ją stopniowo.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych niedociśnienie ortostatyczne częściej prowadzi do upadków i złamań. Kontroluj ciśnienie w pozycji stojącej i pytaj o upadki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zoxon 1 1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zoxon-1-100104624/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Concor Cor 7,5 7,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/concor-cor-7-5-100099969/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zoxon 1. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zoxon-1-100104624/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBisoprolol+ SyldenafilZmiana dawkowania zwykle nie jest potrzebna, ale przy pierwszym zastosowaniu syldenafilu u pacjenta leczonego bisoprololem należy uprzedzić go o ryzyku niedociśnienia i ocenić wyjściowe ciśnienie tętnicze.Wstawaj powoli, unikaj alkoholu przy przyjmowaniu syldenafilu i powiedz farmaceucie lub lekarzowi, jeśli używasz nitrogliceryny albo innych leków na serce.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wstawaj powoli, unikaj alkoholu przy przyjmowaniu syldenafilu i powiedz farmaceucie lub lekarzowi, jeśli używasz nitrogliceryny albo innych leków na serce.

Oba leki obniżają ciśnienie krwi, więc przyjmowane razem mogą obniżyć je bardziej niż każdy z osobna. Możesz wtedy odczuwać zawroty głowy lub osłabienie, zwłaszcza przy szybkim wstawaniu. U większości osób to połączenie jest bezpieczne, jeśli zachowasz ostrożność. Nigdy nie łącz syldenafilu z nitrogliceryną ani innymi lekami z grupy azotanów.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • omdlenie
  • ból w klatce piersiowej
  • bardzo wolne bicie serca
  • nagłe osłabienie lub pogorszenie widzenia
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Zmiana dawkowania zwykle nie jest potrzebna, ale przy pierwszym zastosowaniu syldenafilu u pacjenta leczonego bisoprololem należy uprzedzić go o ryzyku niedociśnienia i ocenić wyjściowe ciśnienie tętnicze. Charakterystyka bisoprololu zaleca ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych leków obniżających ciśnienie[1]. Przed wydaniem syldenafilu trzeba wykluczyć stosowanie azotanów lub leków uwalniających tlenek azotu oraz riocyguatu, ponieważ te połączenia są przeciwwskazane[2]. Syldenafilu stosowanego w zaburzeniach erekcji nie należy podawać mężczyznom, u których aktywność seksualna nie jest wskazana, np. z niestabilną dławicą piersiową lub ciężką niewydolnością serca[2].

Skutek kliniczny

Możliwe jest addytywne obniżenie ciśnienia tętniczego z zawrotami głowy, osłabieniem i niedociśnieniem ortostatycznym. Beta-adrenolityk osłabia odruchowe przyspieszenie czynności serca, które zwykle łagodzi spadek ciśnienia po lekach rozszerzających naczynia. U większości pacjentów ze stabilnym ciśnieniem efekt jest niewielki i przemijający, a ryzyko rośnie u osób starszych, odwodnionych, z niskim wyjściowym ciśnieniem lub przyjmujących kilka leków hipotensyjnych.

Mechanizm

Połączenie jest dopuszczalne, ale oba leki obniżają ciśnienie tętnicze i ich działanie może się sumować. Bisoprolol zmniejsza częstość i siłę skurczów serca, a syldenafil hamuje fosfodiesterazę typu 5 i nasila zależne od cGMP rozszerzenie naczyń. Charakterystyka bisoprololu zaleca ostrożność przy łączeniu go z innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze, ponieważ może to zwiększać ryzyko niedociśnienia[1]. ChPL syldenafilu nie wymienia bisoprololu, a analiza populacyjna danych farmakokinetycznych nie wykazała wpływu leków beta-adrenolitycznych na farmakokinetykę syldenafilu[3]. Interakcja ma więc charakter wyłącznie farmakodynamiczny.

Metabolizm i transportery

  • Syldenafil: słaby inhibitor CYP1A2[4], słaby inhibitor CYP2C19[4], słaby inhibitor CYP2C9[4], słaby inhibitor CYP2D6[4], słaby inhibitor CYP2E1[4], słaby inhibitor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4], wrażliwy substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej
  • częstość akcji serca
  • objawy niedociśnienia ortostatycznego (zawroty głowy, omdlenia)

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występuje niedociśnienie ortostatyczne i wielolekowość, co zwiększa ryzyko klinicznie istotnego spadku ciśnienia po dołączeniu syldenafilu do bisoprololu.
dawka ≥ 100 mgsyldenafilryzyko rośnieWiększa pojedyncza dawka syldenafilu nasila rozszerzenie naczyń i może zwiększać addytywny efekt hipotensyjny u pacjenta przyjmującego bisoprolol.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Concor Cor 7,5 7,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/concor-cor-7-5-100099969/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Viagra 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/viagra-100085594/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizarsin 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vizarsin-100213448/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vizarsin. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vizarsin-100213448/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDoksazosyna+ TamsulosynaUnikaj jednoczesnego stosowania dwóch alfa1-adrenolityków i ustal z lekarzem, który z nich ma pozostać.Nie odstawiaj żadnego leku sam, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem, który z nich masz dalej przyjmować, a do tego czasu wstawaj powoli i zapytaj farmaceutę, jeśli masz wątpliwości.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego leku sam, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem, który z nich masz dalej przyjmować, a do tego czasu wstawaj powoli i zapytaj farmaceutę, jeśli masz wątpliwości.

Doksazosyna i tamsulosyna działają w ten sam sposób – rozkurczają mięśnie w okolicy pęcherza i prostaty, a przy okazji rozszerzają naczynia krwionośne. Przyjmowane razem nie pomagają lepiej na oddawanie moczu, za to mocniej obniżają ciśnienie. Może to powodować zawroty głowy, osłabienie i omdlenia, zwłaszcza przy szybkim wstawaniu. Zwykle wystarcza jeden z tych leków.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy przy wstawaniu
  • ciemnienie przed oczami lub uczucie zasłabnięcia
  • omdlenie lub upadek
  • nietypowe osłabienie i senność
  • kołatanie serca
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj jednoczesnego stosowania dwóch alfa1-adrenolityków i ustal z lekarzem, który z nich ma pozostać. Jeśli doksazosyna jest stosowana z powodu nadciśnienia, a tamsulosyna z powodu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, rozważ pozostawienie samej doksazosyny, która działa w obu wskazaniach, albo zmianę leku przeciwnadciśnieniowego na lek z innej grupy. Gdy potrzebne jest nasilenie leczenia łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, zamiast drugiego alfa1-adrenolityku dołącza się zwykle lek z innej grupy, na przykład finasteryd lub dutasteryd. Jeśli lekarz świadomie utrzymuje połączenie, monitoruj ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej, i uprzedź pacjenta o ryzyku spadków ciśnienia przy wstawaniu. Przed operacją zaćmy pacjent powinien poinformować okulistę o stosowaniu alfa1-adrenolityków obecnie lub w przeszłości[1].

Skutek kliniczny

Głównym ryzykiem jest niedociśnienie ortostatyczne z zawrotami głowy, omdleniami i upadkami, szczególnie na początku leczenia, po zwiększeniu dawki i u osób starszych. Połączenie nie daje dodatkowej korzyści w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego w porównaniu z jednym alfa1-adrenolitykiem. Oba leki wiążą się z ryzykiem śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki podczas operacji zaćmy[1].

Mechanizm

Doksazosyna i tamsulosyna to alfa1-adrenolityki, więc ich połączenie jest dublowaniem terapii z addycją działania rozszerzającego naczynia i obniżającego ciśnienie tętnicze. Doksazosyna nasila hipotensyjne działanie innych leków alfa-adrenolitycznych[1]. Jednoczesne podawanie tamsulosyny z innymi antagonistami receptora alfa1-adrenergicznego może obniżyć ciśnienie tętnicze[2]. Oba leki są metabolizowane przez CYP3A4, ale żaden z nich nie hamuje ani nie indukuje tego enzymu, dlatego interakcja farmakokinetyczna między nimi nie jest oczekiwana.

Metabolizm i transportery

  • Doksazosyna: drugorzędny szlak substrat CYP2C9[3], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[3], wrażliwy substrat CYP3A4[3]
  • Tamsulosyna: drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze w pozycji siedzącej i stojącej
  • objawy niedociśnienia ortostatycznego – zawroty głowy, zasłabnięcia
  • omdlenia i upadki, zwłaszcza u osób starszych
  • tętno

Kiedy ocena się zmienia

Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych addycyjne niedociśnienie ortostatyczne częściej prowadzi do upadków i złamań, dlatego dublowanie alfa1-adrenolityków jest szczególnie niekorzystne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zoxon 1 1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zoxon-1-100104624/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Omnic Ocas 0,4 0,4 mg, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/omnic-ocas-0-4-100136340/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zoxon 1. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zoxon-1-100104624/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Omnic Ocas 0,4. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/omnic-ocas-0-4-100136340/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDoksazosyna+ ArypiprazolPołączenie można stosować, jeśli dawki zwiększa się ostrożnie, a ciśnienie tętnicze jest kontrolowane.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, wstawaj powoli i jeśli masz zawroty głowy albo zemdlejesz, skontaktuj się z lekarzem.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniem, wstawaj powoli i jeśli masz zawroty głowy albo zemdlejesz, skontaktuj się z lekarzem.

Oba leki mogą obniżać ciśnienie krwi, a przyjmowane razem robią to silniej. Przy szybkim wstawaniu może ci się zakręcić w głowie, pociemnieć w oczach, a nawet możesz zemdleć. Ryzyko jest największe na początku leczenia i po zwiększeniu dawki. Wstawaj powoli, najpierw usiądź na chwilę na brzegu łóżka.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy przy wstawaniu
  • ciemnienie przed oczami
  • omdlenie lub upadek
  • kołatanie serca
  • nadmierna senność i osłabienie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, jeśli dawki zwiększa się ostrożnie, a ciśnienie tętnicze jest kontrolowane. Doksazosynę u pacjenta leczonego arypiprazolem rozpoczyna się od najmniejszej dawki, najlepiej przed snem, i zwiększa stopniowo. Przy włączaniu lub zwiększaniu dawki arypiprazolu u pacjenta przyjmującego doksazosynę warto skontrolować ciśnienie w pozycji leżącej i stojącej. Doksazosyny nie stosuje się u pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym w wywiadzie ani z niedociśnieniem tętniczym[1]. Jeśli podczas terapii pojawi się objawowe niedociśnienie ortostatyczne, należy rozważyć odstawienie doksazosyny i zamianę na lek z innej grupy.

Skutek kliniczny

Nasilone obniżenie ciśnienia tętniczego, przede wszystkim niedociśnienie ortostatyczne z zawrotami głowy, zaburzeniami widzenia przy wstawaniu, odruchowym przyspieszeniem tętna i omdleniem. Senność wywoływana przez arypiprazol dodatkowo zwiększa ryzyko upadków, szczególnie u osób starszych. Ryzyko jest największe po pierwszej dawce doksazosyny, po zwiększeniu dawki któregokolwiek leku oraz po przerwie w leczeniu.

Mechanizm

Arypiprazol blokuje receptory adrenergiczne alfa1 i może przez to nasilać działanie niektórych leków przeciwnadciśnieniowych[2]. Działanie przeciwnadciśnieniowe doksazosyny nasilają inne leki obniżające ciśnienie tętnicze[3]. Doksazosyna sama jest antagonistą receptorów alfa1, więc oba leki addytywnie zmniejszają napięcie naczyń i osłabiają odruchową odpowiedź na zmianę pozycji ciała. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ arypiprazol nie wpływa istotnie na metabolizm substratów CYP3A4, a doksazosyna jest metabolizowana głównie przez ten enzym[2].

Metabolizm i transportery

  • Doksazosyna: drugorzędny szlak substrat CYP2C9[4], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[4], wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Arypiprazol: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[5], substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i po pionizacji
  • tętno
  • zawroty głowy i omdlenia przy wstawaniu
  • upadki i senność, zwłaszcza u osób starszych

Bezpieczniejsze alternatywy

tamsulozyna – przy łagodnym rozroście gruczołu krokowego działa wybiórczo na drogi moczowe i słabiej obniża ciśnienie, choć ryzyko ortostatyczne nie znika całkowiciesylodosyna – przy łagodnym rozroście gruczołu krokowego, wybiórcza wobec receptorów alfa1A, mniejszy wpływ na ciśnienie

Kiedy ocena się zmienia

Włączanie doksazosyny u pacjenta przyjmującego arypiprazolkolejność włączenia · doksazosynaryzyko rośniePierwsza dawka doksazosyny i każde zwiększenie dawki niosą największe ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, które u pacjenta z blokadą alfa1 wywołaną arypiprazolem może być silniej wyrażone. Należy zacząć od najmniejszej dawki podanej przed snem.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występuje niedociśnienie ortostatyczne, a upadek wiąże się z większym ryzykiem złamań. Wskazana jest szczególnie ostrożna titracja i kontrola ciśnienia po pionizacji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardura 1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cardura-100013011/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abilify 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/abilify-100125856/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zoxon 1 1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zoxon-1-100104624/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zoxon 1. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zoxon-1-100104624/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abilify. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/abilify-100125856/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDoksazosyna+ KlarytromycynaPrzy jednoczesnym stosowaniu doksazosyny i klarytromycyny zachowaj ostrożność i kontroluj ciśnienie tętnicze, zwłaszcza w pozycji stojącej.W czasie przyjmowania antybiotyku wstawaj powoli, a jeśli masz mocne zawroty głowy lub zasłabniesz, skontaktuj się z lekarzem lub zapytaj farmaceutę.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

W czasie przyjmowania antybiotyku wstawaj powoli, a jeśli masz mocne zawroty głowy lub zasłabniesz, skontaktuj się z lekarzem lub zapytaj farmaceutę.

Antybiotyk klarytromycyna może spowolnić rozkładanie doksazosyny w organizmie. Wtedy doksazosyna działa silniej i ciśnienie może spaść bardziej niż zwykle. Najczęściej objawia się to zawrotami głowy przy wstawaniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy przy wstawaniu
  • uczucie słabości lub zasłabnięcie
  • omdlenie
  • bardzo niskie ciśnienie w pomiarze domowym
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu doksazosyny i klarytromycyny zachowaj ostrożność i kontroluj ciśnienie tętnicze, zwłaszcza w pozycji stojącej.[1][2][3] Jeśli antybiotyk można wybrać, rozważ makrolid, który nie hamuje istotnie CYP3A4, np. azytromycynę. Pacjenta poinstruuj, aby wstawał powoli, a przy objawach niedociśnienia skontaktował się z lekarzem.

Skutek kliniczny

Wyższe stężenie doksazosyny może nasilać jej działanie hipotensyjne. Możliwe są niedociśnienie ortostatyczne, zawroty głowy i omdlenia, zwłaszcza na początku skojarzenia.

Mechanizm

Doksazosyna jest substratem CYP3A4, a klarytromycyna jest silnym inhibitorem tego enzymu, dlatego może hamować metabolizm doksazosyny i zwiększać jej stężenie w osoczu.[1][2][3]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Klarytromycyna – silny inhibitor CYP3A4[4], doksazosyna – wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Doksazosyna: drugorzędny szlak substrat CYP2C9[5], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[5], wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Klarytromycyna: silny inhibitor CYP3A4[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], inhibitor P-gp[4], substrat CYP3A4[6]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej
  • zawroty głowy i omdlenia
  • upadki u osób starszych

Bezpieczniejsze alternatywy

azytromycyna

Kiedy ocena się zmienia

Doksazosyna włączana w trakcie leczenia klarytromycynąkolejność włączenia · doksazosynaryzyko rośnieRozpoczynanie lub zwiększanie dawki doksazosyny w trakcie stosowania klarytromycyny zwiększa ryzyko objawowego niedociśnienia po pierwszej dawce. Rozważ odłożenie zmiany dawki do zakończenia antybiotykoterapii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zoxon 1 1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zoxon-1-100104624/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Apo-Doxan 1 1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/apo-doxan-1-100111216/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardura 1 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cardura-100013011/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zoxon 1. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zoxon-1-100104624/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fromilid. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fromilid-100140169/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.