Interakcje / Epirubicyna / Epirubicyna i samar 153Sm
Jaki opis pokazać?
Połączenie przeciwwskazane
Samaru 153Sm nie łączy się z epirubicyną ani z żadną inną chemioterapią mielotoksyczną.
Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie i lekarzowi medycyny nuklearnej o obu terapiach i nie pomijaj zleconych badań krwi.
Połączenie przeciwwskazaneEpirubicyna+ Samar 153SmSamaru 153Sm nie łączy się z epirubicyną ani z żadną inną chemioterapią mielotoksyczną.Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie i lekarzowi medycyny nuklearnej o obu terapiach i nie pomijaj zleconych badań krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie i lekarzowi medycyny nuklearnej o obu terapiach i nie pomijaj zleconych badań krwi.
Samar 153Sm i epirubicyna osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo obniżyć liczbę krwinek. Grozi to ciężkimi zakażeniami, krwawieniami i dużym osłabieniem. Dlatego tych leków nie podaje się jednocześnie, a między nimi musi minąć odpowiedni czas.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- krwawienie z nosa lub dziąseł, siniaki bez powodu
- krew w moczu lub stolcu, czarny stolec
- duże osłabienie, bladość, duszność przy niewielkim wysiłku
- owrzodzenia w jamie ustnej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Samaru 153Sm nie łączy się z epirubicyną ani z żadną inną chemioterapią mielotoksyczną.[1] Samar 153Sm można podać dopiero co najmniej 6 tygodni po ostatniej dawce epirubicyny i po należytej regeneracji szpiku potwierdzonej morfologią krwi.[1] Jeśli epirubicyna ma być włączona po samarze 153Sm, decyzję uzależnia się od pełnej odbudowy szpiku, ponieważ utrzymujące się zahamowanie czynności szpiku wyklucza dożylne podanie epirubicyny.[2] Kolejność i odstępy ustala zespół onkologiczny wspólnie z lekarzem medycyny nuklearnej.
Skutek kliniczny
Głęboka i przedłużona mielosupresja – neutropenia z ryzykiem ciężkich zakażeń, małopłytkowość z ryzykiem krwawień oraz niedokrwistość. Utrzymujące się zahamowanie czynności szpiku uniemożliwia dalsze dożylne podawanie epirubicyny.[2]
Mechanizm
Oba leki uszkadzają szpik kostny. Samar 153Sm gromadzi się w kości i napromienia szpik, a epirubicyna działa cytotoksycznie na dzielące się komórki krwiotwórcze. Ich działanie mielosupresyjne sumuje się.[1] Epirubicyna podana jednocześnie z lekami hamującymi czynność szpiku lub po nich może znacznie zaburzyć hematopoezę.[2]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (neutrofile, płytki krwi, hemoglobina) przed każdym leczeniem i w trakcie
- objawy zakażenia i gorączka
- objawy krwawienia
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 6 tygodni od ostatniej dawki epirubicyny i regeneracja szpikusamar 153Sm | ryzyko maleje | Po upływie co najmniej 6 tygodni od chemioterapii i po należytej regeneracji szpiku samar 153Sm może zostać podany, przy ścisłym monitorowaniu morfologii krwi. |
| Epirubicyna po samarze 153Smkolejność włączenia · epirubicyna | inne zalecenie | Utrzymujące się zahamowanie czynności szpiku po radiofarmaceutyku jest przeciwwskazaniem do dożylnego podania epirubicyny. Włączenie wymaga potwierdzenia odbudowy szpiku. |
| Dopęcherzowadroga podania · epirubicyna | ryzyko maleje | Przy podaniu dopęcherzowym wchłanianie ogólnoustrojowe epirubicyny jest niewielkie, więc ryzyko sumowania mielosupresji jest mniejsze. Decyzję podejmuje lekarz prowadzący. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Epirubicin-EBEWE 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/epirubicin-ebewe-100130254/
Alkohol przy tych lekach
Epirubicyna a alkohol: brak opisu w bazie.
Samar 153Sm a alkohol: brak opisu w bazie.
Inne interakcje tych leków 445
Połączenie przeciwwskazaneBortezomib+ Samar 153SmNie podawaj samaru 153Sm pacjentowi leczonemu bortezomibem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki bortezomibu.Powiedz lekarzowi medycyny nuklearnej, że jesteś leczony bortezomibem, i nie zaczynaj żadnego z tych leków bez zgody lekarza prowadzącego.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz lekarzowi medycyny nuklearnej, że jesteś leczony bortezomibem, i nie zaczynaj żadnego z tych leków bez zgody lekarza prowadzącego.
Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo obniżyć liczbę płytek krwi i białych krwinek. Grozi to krwawieniami i ciężkimi zakażeniami. Dlatego tych leków nie łączy się, a między nimi potrzebna jest długa przerwa ustalona przez lekarza.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- siniaki bez wyraźnej przyczyny
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub w stolcu
- gorączka lub dreszcze
- częste infekcje, ból gardła
- nasilone osłabienie i bladość
- duszność przy niewielkim wysiłku
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podawaj samaru 153Sm pacjentowi leczonemu bortezomibem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki bortezomibu[1]. Jeśli leczenie radioizotopowe bólu kostnego jest konieczne, decyzję o przerwie w leczeniu bortezomibem i terminie podania podejmuje hematolog lub onkolog wspólnie z lekarzem medycyny nuklearnej. Przed podaniem samaru 153Sm oraz przed wznowieniem bortezomibu trzeba ocenić morfologię krwi z liczbą płytek i neutrofili, a leczenie rozpocząć dopiero po odbudowie parametrów szpiku.
Skutek kliniczny
Połączenie grozi ciężką, przedłużoną mielosupresją z ciężką małopłytkowością i krwawieniami, neutropenią z ciężkimi zakażeniami oraz niedokrwistością. Samaru 153Sm nie stosuje się jednocześnie z chemioterapią mielotoksyczną ani w ciągu 6 tygodni po niej[1].
Mechanizm
Oba leki uszkadzają szpik kostny. Bortezomib jest lekiem przeciwnowotworowym hamującym proteasom, który powoduje małopłytkowość, neutropenię i niedokrwistość. Samar 153Sm gromadzi się w kości i napromienia sąsiadujący szpik, co obniża liczbę płytek krwi i leukocytów. Działania te sumują się.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- liczba płytek krwi
- bezwzględna liczba neutrofili
- stężenie hemoglobiny
- objawy krwawienia i zakażenia
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 6 tygodni od ostatniej dawki bortezomibubortezomib | inne zalecenie | Po upływie co najmniej 6 tygodni od zakończenia chemioterapii przeciwwskazanie przestaje obowiązywać. Podanie samaru 153Sm wymaga jednak potwierdzenia odbudowy szpiku w morfologii krwi i dalszej kontroli parametrów hematologicznych. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bortezomib Hospira. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bortezomib-hospira-100381803/
Połączenie przeciwwskazaneBusulfan+ Samar 153SmSamaru 153Sm nie podaje się w trakcie leczenia busulfanem ani w ciągu 6 tygodni od jego zakończenia.Jeśli przyjmujesz busulfan lub skończyłeś go przyjmować w ostatnich 6 tygodniach, powiedz o tym lekarzowi przed podaniem samaru 153Sm.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz busulfan lub skończyłeś go przyjmować w ostatnich 6 tygodniach, powiedz o tym lekarzowi przed podaniem samaru 153Sm.
Busulfan i samar 153Sm osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Przyjmowane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo obniżyć liczbę krwinek. To zwiększa ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Tych leków nie łączy się ze sobą.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- łatwe powstawanie siniaków
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub stolcu
- nasilone osłabienie i bladość
- częste lub przedłużające się infekcje
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Samaru 153Sm nie podaje się w trakcie leczenia busulfanem ani w ciągu 6 tygodni od jego zakończenia[1]. Radiofarmaceutyk można podać dopiero po zakończeniu chemioterapii i potwierdzeniu regeneracji szpiku kostnego w morfologii krwi[1].
Skutek kliniczny
Połączenie grozi ciężką, długotrwałą mielosupresją z małopłytkowością, neutropenią i niedokrwistością, a w konsekwencji krwawieniami i ciężkimi zakażeniami[1].
Mechanizm
Busulfan jest lekiem alkilującym o silnym działaniu mielosupresyjnym, a samar 153Sm gromadzi się w kościach i napromienia szpik kostny. Oba leki uszkadzają komórki krwiotwórcze, więc ich działanie hamujące szpik sumuje się[1].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed podaniem samaru 153Sm
- liczba płytek krwi
- bezwzględna liczba neutrofili
- objawy krwawienia i zakażenia
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 6 tygodni od zakończenia busulfanu i regeneracja szpikusamar 153Sm | ryzyko maleje | Po zakończeniu chemioterapii, upływie co najmniej 6 tygodni i potwierdzeniu regeneracji szpiku samar 153Sm można podać pod kontrolą morfologii krwi. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
Połączenie przeciwwskazaneCyklofosfamid+ Samar 153SmNie podawaj samaru 153Sm w trakcie leczenia cyklofosfamidem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki cyklofosfamidu.Powiedz lekarzowi prowadzącemu i lekarzowi medycyny nuklearnej, że przyjmujesz cyklofosfamid lub niedawno go przyjmowałeś, zanim dostaniesz samar 153Sm.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz lekarzowi prowadzącemu i lekarzowi medycyny nuklearnej, że przyjmujesz cyklofosfamid lub niedawno go przyjmowałeś, zanim dostaniesz samar 153Sm.
Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub krótko po sobie mogą bardzo obniżyć liczbę białych krwinek i płytek krwi. Grozi to ciężkimi zakażeniami i krwawieniami. Dlatego tych leków nie stosuje się razem, a między nimi zachowuje się kilkutygodniową przerwę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
- łatwe siniaczenie
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub stolcu
- wybroczyny na skórze
- nasilone osłabienie lub bladość
- duszność przy niewielkim wysiłku
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podawaj samaru 153Sm w trakcie leczenia cyklofosfamidem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki cyklofosfamidu.[1] Samar 153Sm można zastosować dopiero po zakończeniu chemioterapii, gdy szpik kostny należycie się zregeneruje, co należy potwierdzić morfologią krwi.[1] Jeśli cyklofosfamid ma być włączony po samarze 153Sm, decyzję podejmuje onkolog po ocenie regeneracji szpiku i przy ścisłym monitorowaniu oznak toksyczności.[2]
Skutek kliniczny
Ryzyko ciężkiej, przedłużonej mielosupresji z leukopenią, neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Grozi to ciężkimi zakażeniami i krwawieniami, które mogą zagrażać życiu.
Mechanizm
Oba leki uszkadzają szpik kostny. Cyklofosfamid działa cytotoksycznie na komórki krwiotwórcze, a samar 153Sm gromadzi się w kości i napromienia sąsiadujący szpik. Ich działanie mielosupresyjne sumuje się.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed podaniem i regularnie po podaniu
- liczba neutrofili
- liczba płytek krwi
- stężenie hemoglobiny
- objawy zakażenia i gorączka
- objawy skazy krwotocznej
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 6 tygodni od ostatniej dawki cyklofosfamidu i potwierdzona regeneracja szpikusamar 153Sm | ryzyko maleje | Samar 153Sm można podać po zakończeniu chemioterapii, gdy minęło co najmniej 6 tygodni i szpik kostny należycie się zregenerował. Konieczna jest kontrola morfologii krwi przed podaniem i po nim. |
| Cyklofosfamid włączany po samarze 153Smkolejność włączenia · cyklofosfamid | inne zalecenie | Włączenie cyklofosfamidu po samarze 153Sm wymaga oceny regeneracji szpiku i ścisłego monitorowania oznak toksyczności hematologicznej. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan 50 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/endoxan-100022145/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/endoxan-100022145/
Połączenie przeciwwskazaneCytarabina+ Samar 153SmSamaru 153Sm nie łączy się z chemioterapią mielotoksyczną, w tym z cytarabiną.Jeśli dostajesz cytarabinę lub dostawałeś ją w ostatnich tygodniach, powiedz o tym lekarzowi przed leczeniem samarem 153Sm.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli dostajesz cytarabinę lub dostawałeś ją w ostatnich tygodniach, powiedz o tym lekarzowi przed leczeniem samarem 153Sm.
Cytarabina i samar 153Sm osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo mocno obniżyć liczbę krwinek białych, czerwonych i płytek krwi. Wtedy łatwiej o groźne zakażenia, krwawienia i silne osłabienie. Tych leków nie stosuje się razem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
- łatwe powstawanie siniaków
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub stolcu
- silne osłabienie, bladość i duszność
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Samaru 153Sm nie łączy się z chemioterapią mielotoksyczną, w tym z cytarabiną.[1] Samar 153Sm można podać dopiero po zakończeniu chemioterapii, nie wcześniej niż po 6 tygodniach i po potwierdzeniu należytej regeneracji szpiku kostnego.[1] Jeśli pacjent wymaga kontynuacji cytarabiny, leczenie bólu z przerzutów do kości należy prowadzić innymi metodami niż radiofarmaceutyki kościotropowe.
Skutek kliniczny
Grozi ciężka, przedłużona mielosupresja z głęboką neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Skutkiem mogą być zagrażające życiu zakażenia i krwawienia oraz konieczność przetoczeń i odroczenia dalszego leczenia przeciwnowotworowego.
Mechanizm
Cytarabina jest lekiem cytotoksycznym o silnym działaniu mielosupresyjnym, a samar 153Sm wiąże się z tkanką kostną i napromienia szpik kostny od wewnątrz. Oba leki uszkadzają komórki krwiotwórcze, więc ich działanie hamujące czynność szpiku sumuje się.[1] Jednoczesne podawanie cytarabiny z innymi lekami cytotoksycznymi lub z radioterapią nasila toksyczne działanie na szpik kostny.[2]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed podaniem samaru 153Sm i regularnie po nim
- liczba płytek krwi
- bezwzględna liczba neutrofilów
- objawy zakażenia i krwawienia
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 6 tygodni od zakończenia chemioterapii cytarabiną i potwierdzona regeneracja szpiku kostnegosamar 153Sm | ryzyko maleje | Po zakończeniu chemioterapii, odstępie co najmniej 6 tygodni i należytej regeneracji szpiku kostnego samar 153Sm można podać pod kontrolą morfologii krwi. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Alexan 20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/alexan-100003751/
Połączenie przeciwwskazaneDakarbazyna+ Samar 153SmSamaru 153Sm nie łączy się z dakarbazyną ani nie podaje w ciągu 6 tygodni po jej podaniu.Powiedz każdemu lekarzowi, który cię leczy, o obu terapiach i nie zaczynaj żadnej z nich bez aktualnych wyników morfologii krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz każdemu lekarzowi, który cię leczy, o obu terapiach i nie zaczynaj żadnej z nich bez aktualnych wyników morfologii krwi.
Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo obniżyć liczbę białych krwinek i płytek krwi. Grozi to ciężkimi zakażeniami i krwawieniami. Dlatego tych leków nie podaje się razem, a między nimi musi minąć odpowiedni czas.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
- siniaki bez wyraźnej przyczyny
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub stolcu
- silne osłabienie i bladość
- duszność przy niewielkim wysiłku
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Samaru 153Sm nie łączy się z dakarbazyną ani nie podaje w ciągu 6 tygodni po jej podaniu[1]. Radiofarmaceutyk można podać dopiero po zakończeniu chemioterapii i należytej regeneracji szpiku kostnego[1]. Dakarbazyny nie podaje się przy leukopenii lub małopłytkowości, a po leczeniu samarem 153Sm trzeba przed jej włączeniem potwierdzić odbudowę morfologii krwi[2]. Gdy obu terapii nie da się rozdzielić w czasie, ból kostny leczy się innymi metodami, a decyzję o kolejności terapii podejmuje onkolog razem z lekarzem medycyny nuklearnej.
Skutek kliniczny
Sumowanie się mielotoksyczności grozi ciężką i przedłużoną leukopenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Skutkiem mogą być ciężkie zakażenia, w tym posocznica, oraz krwawienia zagrażające życiu.
Mechanizm
Oba leki uszkadzają szpik kostny. Dakarbazyna jest cytostatykiem o działaniu mielotoksycznym, a jej toksyczność wobec szpiku nasila wcześniejsze lub równoczesne leczenie uszkadzające szpik, w tym napromienianie[2]. Samar 153Sm gromadzi się w kości i napromienia szpik od wewnątrz, więc jego działanie sumuje się z działaniem chemioterapii[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym leczeniem i co tydzień po podaniu samaru 153Sm do czasu regeneracji szpiku
- liczba płytek krwi
- liczba leukocytów i neutrofilów
- objawy zakażenia i krwawienia
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 6 tygodni od ostatniej chemioterapii i potwierdzona regeneracja szpikusamar 153Sm | ryzyko maleje | Po zakończeniu chemioterapii, upływie co najmniej 6 tygodni i potwierdzeniu regeneracji szpiku samar 153Sm można podać, ale nadal konieczne jest ścisłe monitorowanie morfologii krwi. |
| Dakarbazyna po samarze 153Smkolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Dakarbazynę po leczeniu samarem 153Sm można włączyć dopiero po ustąpieniu leukopenii i małopłytkowości, a jej mielotoksyczność może być nasilona przez wcześniejsze napromienianie szpiku. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Detimedac 100 mg 100 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detimedac-100-mg-100001628/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Detimedac 100 mg. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/detimedac-100-mg-100001628/
Połączenie przeciwwskazaneDeksrazoksan+ EpirubicynaPołączenie stosuje się celowo, ale podczas leczenia trzeba uważnie monitorować morfologię krwi z rozmazem.Chodź na zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, dreszcze, siniaki lub krwawienia, a także ból, zaczerwienienie albo obrzęk w miejscu wkłucia.opóźniony (dni)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Chodź na zlecone badania krwi i od razu zgłoś lekarzowi gorączkę, dreszcze, siniaki lub krwawienia, a także ból, zaczerwienienie albo obrzęk w miejscu wkłucia.
Deksrazoksan podaje się razem z epirubicyną celowo – chroni serce i pomaga leczyć uszkodzenie skóry, gdy lek wydostanie się poza żyłę. Oba leki mogą jednak razem silniej obniżać liczbę białych krwinek i płytek krwi. Z tego powodu w trakcie leczenia lekarz będzie częściej zlecać badania krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła albo inne objawy zakażenia
- siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
- nietypowe zmęczenie i bladość
- ból, pieczenie, zaczerwienienie lub obrzęk w miejscu wkłucia
- duszność, kołatanie serca lub obrzęki nóg
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie, PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Połączenie stosuje się celowo, ale podczas leczenia trzeba uważnie monitorować morfologię krwi z rozmazem[1]. Deksrazoksanu nie stosuje się u dzieci i młodzieży do 18. roku życia, u których planowana dawka skumulowana antracyklin jest mała[2]. Pacjentom otrzymującym deksrazoksan z powodu wynaczynienia antracykliny nie podaje się miejscowo dimetylosulfotlenku[1]. Przy wysokich dawkach deksrazoksanu podanego przed epirubicyną trzeba pamiętać o możliwym zmniejszeniu ekspozycji na epirubicynę[3].
Skutek kliniczny
Połączenie zmniejsza ryzyko martwicy tkanek po wynaczynieniu epirubicyny i ryzyko jej kardiotoksyczności. Może jednak nasilić mielosupresję, czyli spadek liczby leukocytów, neutrofilów i płytek krwi[4]. Przy dużych dawkach obu leków ekspozycja na epirubicynę może być nieco mniejsza, a znaczenie kliniczne tego zjawiska nie jest ustalone[1].
Mechanizm
Deksrazoksan ogranicza uszkodzenie tkanek wywołane przez antracykliny, dlatego stosuje się go celowo w leczeniu wynaczynienia epirubicyny i w ochronie mięśnia sercowego przed jej kardiotoksycznością. Oba leki hamują czynność szpiku, więc ich działanie mielosupresyjne może się sumować[3]. Uprzednie podanie dużych dawek deksrazoksanu może zwiększyć ogólnoustrojowy klirens epirubicyny i zmniejszyć jej AUC, a mechanizm tego zjawiska nie został wyjaśniony[3]. Deksrazoksan nie hamuje głównych izoenzymów cytochromu P-450, a epirubicyna nie zmienia istotnie farmakokinetyki deksrazoksanu[1].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (leukocyty, neutrofile, płytki krwi)
- objawy zakażenia i krwawienia
- czynność serca (LVEF) w trakcie leczenia antracykliną
- miejsce wynaczynienia przez kilka tygodni ze względu na możliwość opóźnionej martwicy
- czynność wątroby i nerek
Kiedy ocena się zmienia
| wiek ≤ 18 lat przy planowanej dawce skumulowanej doksorubicyny poniżej 300 mg/m2 pc. lub równoważnej dawce innej antracyklinypacjent | interakcja nie dotyczy | U dzieci i młodzieży w wieku 0–18 lat z planowaną małą dawką skumulowaną antracyklin deksrazoksan jest przeciwwskazany. |
| dawka ≥ 900 mg/m2deksrazoksan | inne zalecenie | Uprzednie podanie deksrazoksanu w dawkach 900 mg/m2 i 1200 mg/m2 może zwiększyć klirens epirubicyny i zmniejszyć jej AUC. |
| Deksrazoksan przed epirubicyną w dawce 120–135 mg/m2 pc.kolejność włączenia · epirubicyna | inne zalecenie | Zwiększenie klirensu epirubicyny obserwowano, gdy deksrazoksan podano przed dużą dawką epirubicyny. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Savene 20 mg/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/savene-100163294/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardioxane 500 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cardioxane-100012974/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Epirubicin-EBEWE 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/epirubicin-ebewe-100130254/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Epimedac 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/epimedac-2-mg-ml-roztwor-do-wstrzykiwan-100198594/
Połączenie przeciwwskazaneDocetaksel+ Samar 153SmNie podawaj samaru 153Sm w trakcie leczenia docetakselem.Powiedz lekarzowi prowadzącemu, kiedy ostatnio dostałeś chemioterapię, i nie pomijaj zleconych badań krwi przed każdym podaniem leku.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz lekarzowi prowadzącemu, kiedy ostatnio dostałeś chemioterapię, i nie pomijaj zleconych badań krwi przed każdym podaniem leku.
Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo obniżyć liczbę krwinek białych i płytek krwi. Grozi to ciężkimi zakażeniami i krwawieniami. Dlatego tych leków nie podaje się razem, a między nimi musi minąć odpowiednio długi czas.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
- siniaki bez wyraźnej przyczyny
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub stolcu
- nasilone osłabienie i bladość
- duszność przy niewielkim wysiłku
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podawaj samaru 153Sm w trakcie leczenia docetakselem. Samar 153Sm można podać dopiero po zakończeniu chemioterapii, nie wcześniej niż po 6 tygodniach od jej ostatniej dawki i po należytej regeneracji szpiku kostnego.[1] Przed ewentualnym podaniem docetakselu po leczeniu samarem 153Sm sprawdź, czy liczba neutrofilów wynosi co najmniej 1500 komórek/mm3.[2] Decyzję o kolejności i odstępach między terapiami podejmuje zespół onkologiczny.
Skutek kliniczny
Jednoczesne lub zbyt bliskie w czasie podanie grozi ciężką, przedłużoną mielosupresją z neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Skutkiem mogą być ciężkie zakażenia, gorączka neutropeniczna i krwawienia. Docetakselu nie podaje się przy liczbie neutrofilów poniżej 1500 komórek/mm3, więc niewyrównana mielosupresja po samarze 153Sm uniemożliwia lub opóźnia kolejny cykl chemioterapii.[3]
Mechanizm
Oba leki uszkadzają szpik kostny, a ich działania mielotoksyczne sumują się. Docetaksel jest cytostatykiem silnie hamującym czynność szpiku, z dominującą neutropenią. Samar 153Sm gromadzi się w kościach i napromienia szpik od wewnątrz, co powoduje przejściowy spadek liczby leukocytów i płytek krwi. Samaru 153Sm nie stosuje się jednocześnie z chemioterapią mielotoksyczną ani w ciągu 6 tygodni po chemioterapii.[1]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym podaniem
- liczba neutrofilów
- liczba płytek krwi
- stężenie hemoglobiny
- objawy zakażenia i gorączka
- objawy skazy krwotocznej
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 6 tygodni od ostatniej dawki docetakselu oraz należyta regeneracja szpikupacjent | inne zalecenie | Samar 153Sm można podać po zakończeniu chemioterapii, nie wcześniej niż po 6 tygodniach od niej i dopiero po należytej regeneracji szpiku kostnego, z kontrolą morfologii krwi. |
| Docetaksel po wcześniejszym leczeniu samarem 153Smkolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Docetaksel po leczeniu samarem 153Sm można podać dopiero przy liczbie neutrofilów co najmniej 1500 komórek/mm3. Należy uwzględnić ryzyko przedłużonej mielosupresji i ściśle monitorować morfologię krwi. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Docetaxel Accord 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/docetaxel-accord-100282403/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Taxotere 80 mg/2 ml, koncentrat i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/taxotere-100065841/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Docetaxel Kabi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/docetaxel-kabi-100281875/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneDoksorubicyna+ EpirubicynaObu antracyklin nie podaje się jednocześnie, a przy leczeniu kolejnym sumuje się dawki wszystkich wcześniej otrzymanych antracyklin i antracenedionów.Powiedz onkologowi o każdym wcześniejszym leczeniu przeciwnowotworowym, zwłaszcza doksorubicyną lub epirubicyną, i od razu zgłaszaj duszność, obrzęki nóg, kołatanie serca albo gorączkę.opóźniony (dni)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz onkologowi o każdym wcześniejszym leczeniu przeciwnowotworowym, zwłaszcza doksorubicyną lub epirubicyną, i od razu zgłaszaj duszność, obrzęki nóg, kołatanie serca albo gorączkę.
Doksorubicyna i epirubicyna to dwa bardzo podobne leki przeciwnowotworowe, które mogą obciążać serce i osłabiać szpik kostny. Gdy dostajesz je razem albo jeden po drugim, te działania się sumują i rośnie ryzyko osłabienia serca, także wiele miesięcy po leczeniu. Dlatego lekarz liczy łączną ilość tych leków podaną w całym twoim leczeniu i regularnie bada serce oraz krew.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- duszność przy niewielkim wysiłku lub w pozycji leżącej
- obrzęki nóg albo szybki przyrost masy ciała
- kołatanie lub nierówne bicie serca
- gorączka, dreszcze lub ból gardła
- nietypowe siniaki lub krwawienia
- bolesne owrzodzenia w jamie ustnej lub silna biegunka
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Obu antracyklin nie podaje się jednocześnie, a przy leczeniu kolejnym sumuje się dawki wszystkich wcześniej otrzymanych antracyklin i antracenedionów. Dożylne podanie epirubicyny jest przeciwwskazane po wcześniejszym leczeniu innymi antracyklinami w maksymalnych dawkach skumulowanych[1][2][3]. Epirubicyna jest też przeciwwskazana przy nadwrażliwości na inne antracykliny[1][2][3]. Antracyklin nie łączy się z innymi lekami kardiotoksycznymi, jeśli czynność serca nie jest ściśle kontrolowana przez cały okres leczenia[1]. Przy równoczesnym stosowaniu innych leków cytotoksycznych, szczególnie uszkadzających szpik, należy zachować ostrożność[4].
Skutek kliniczny
Jednoczesne lub kolejne stosowanie obu antracyklin zwiększa ryzyko kardiomiopatii i niewydolności serca, które mogą ujawnić się nawet po wielu miesiącach lub latach od zakończenia leczenia. Możliwe jest addycyjne działanie toksyczne na szpik kostny, układ krwiotwórczy i przewód pokarmowy[1]. Doksorubicyna może nasilać toksyczność innych leków przeciwnowotworowych, zwłaszcza uszkadzających czynność szpiku[4].
Mechanizm
Doksorubicyna i epirubicyna to antracykliny o tym samym mechanizmie działania i podobnym profilu toksyczności, dlatego ich działania niepożądane się sumują. Najważniejsze jest kumulowanie się dawek obu leków, od których zależy ryzyko kardiomiopatii, oraz addycyjne hamowanie czynności szpiku. Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i nie wynika z wpływu jednego leku na stężenie drugiego.
Monitorować
- łączna dawka skumulowana wszystkich antracyklin i antracenedionów w historii leczenia
- frakcja wyrzutowa lewej komory (echokardiografia lub MUGA) przed leczeniem i w jego trakcie
- EKG
- objawy niewydolności serca
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym cyklem
- objawy zakażenia i krwawienia
- stan błon śluzowych jamy ustnej i przewodu pokarmowego
Kiedy ocena się zmienia
| Maksymalna dawka skumulowana antracyklin i antracenedionówdawka · pacjent | interakcja nie dotyczy | Po osiągnięciu maksymalnej dawki skumulowanej antracyklin dożylne podanie epirubicyny jest przeciwwskazane. |
| Epirubicyna po wcześniejszym leczeniu doksorubicynąkolejność włączenia · epirubicyna | inne zalecenie | Przy włączaniu epirubicyny po doksorubicynie do dawki skumulowanej wlicza się wcześniej podaną doksorubicynę, a czynność serca kontroluje się przez cały okres leczenia. |
| Podanie do pęcherza moczowegodroga podania · epirubicyna | ryzyko maleje | Przeciwwskazanie związane z wcześniejszym leczeniem antracyklinami w maksymalnych dawkach skumulowanych dotyczy podania dożylnego epirubicyny, a nie dopęcherzowego. Przy podaniu dopęcherzowym ekspozycja ogólnoustrojowa jest niewielka, więc sumowanie kardiotoksyczności nie ma praktycznego znaczenia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Epirubicin-EBEWE 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/epirubicin-ebewe-100130254/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Epimedac 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/epimedac-2-mg-ml-roztwor-do-wstrzykiwan-100198594/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Epirubicin Accord 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/epirubicin-accord-100230978/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Caelyx pegylated liposomal 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/caelyx-pegylated-liposomal-100112718/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.