Interakcje / Erybulina / Erybulina i ozanimod
Jaki opis pokazać?
Połączenie przeciwwskazane
Nie łączy się ozanimodu z erybuliną.
Nie przyjmuj ozanimodu w trakcie leczenia erybuliną i jak najszybciej powiedz o obu lekach onkologowi oraz lekarzowi, który przepisał ozanimod.
Połączenie przeciwwskazaneErybulina+ OzanimodNie łączy się ozanimodu z erybuliną.Nie przyjmuj ozanimodu w trakcie leczenia erybuliną i jak najszybciej powiedz o obu lekach onkologowi oraz lekarzowi, który przepisał ozanimod.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj ozanimodu w trakcie leczenia erybuliną i jak najszybciej powiedz o obu lekach onkologowi oraz lekarzowi, który przepisał ozanimod.
Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Lek na chorobę nowotworową i lek na stwardnienie rozsiane lub zapalenie jelita działają osłabiająco na odporność, a razem mocno zwiększają ryzyko groźnych zakażeń. Lek na stwardnienie rozsiane lub zapalenie jelita nie jest stosowany u osób z aktywnym nowotworem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, kaszel albo duszność
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- nowa wysypka lub opryszczka
- silne osłabienie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łączy się ozanimodu z erybuliną. U chorego z aktywnym nowotworem wymagającym chemioterapii ozanimod jest przeciwwskazany i należy go odstawić[1]. Dalsze leczenie stwardnienia rozsianego lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ustala lekarz prowadzący wspólnie z onkologiem.
Skutek kliniczny
Głęboka, złożona immunosupresja (neutropenia i limfopenia) ze zwiększonym ryzykiem ciężkich i oportunistycznych zakażeń. Sama obecność aktywnego nowotworu wyklucza leczenie ozanimodem[1].
Mechanizm
Ozanimodu nie stosuje się u chorych z aktywnym nowotworem złośliwym ani w stanie obniżonej odporności predysponującym do układowych zakażeń oportunistycznych[1]. Erybulinę podaje się wyłącznie w leczeniu aktywnego nowotworu, a jej działanie mielosupresyjne (głównie neutropenia) sumuje się z zatrzymaniem limfocytów w węzłach chłonnych przez ozanimod. Erybulina nie wpływa istotnie na enzymy i transportery, a jej ekspozycja nie zmienia się pod wpływem inhibitorów ani induktorów CYP3A4, więc interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna[2].
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (neutrofile i limfocyty) przed każdym cyklem erybuliny
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
- po odstawieniu ozanimodu kontrola powrotu liczby limfocytów
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia 0,23 mg; 0,46 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Eribulin Baxter 0,44 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/eribulin-baxter-100501620/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Eribulin Baxter. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/eribulin-baxter-100501620/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
Alkohol przy tych lekach
Erybulina a alkohol: brak opisu w bazie.
Interakcja nieistotna klinicznieOzanimoda alkoholPrzy okazjonalnym, umiarkowanym spożyciu alkoholu nie trzeba zmieniać leczenia.Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale nie pij dużo ani regularnie, a jeśli masz chorą wątrobę, powiedz o tym lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale nie pij dużo ani regularnie, a jeśli masz chorą wątrobę, powiedz o tym lekarzowi.
Ozanimod nie wchodzi w znaną, istotną interakcję z alkoholem. Okazjonalne, umiarkowane picie nie powinno osłabiać działania leku. Jeśli jednak pijesz często i dużo, alkohol może razem z lekiem obciążać wątrobę i osłabiać odporność.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- ciemny mocz
- nudności, wymioty lub ból pod prawym łukiem żebrowym
- nietypowe zmęczenie
- gorączka lub inne objawy zakażenia
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przy okazjonalnym, umiarkowanym spożyciu alkoholu nie trzeba zmieniać leczenia. U osób pijących regularnie duże ilości alkoholu warto zalecić ograniczenie spożycia i zwrócić uwagę lekarza prowadzącego na kontrolę prób wątrobowych. U pacjenta z alkoholową chorobą wątroby przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić stopień niewydolności wątroby, ponieważ klasa C wg Childa-Pugha wyklucza stosowanie ozanimodu[1].
Skutek kliniczny
Umiarkowane spożycie alkoholu nie powinno zmieniać skuteczności ani bezpieczeństwa ozanimodu. Przy przewlekłym nadużywaniu alkoholu rośnie ryzyko polekowego uszkodzenia wątroby i zakażeń. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby w klasie C wg Childa-Pugha, np. w przebiegu alkoholowej marskości, są przeciwwskazaniem do stosowania ozanimodu[1]. Przeciwwskazaniem są także aktywne przewlekłe zakażenia, takie jak zapalenie wątroby, oraz stan obniżonej odporności predysponujący do zakażeń oportunistycznych[1].
Mechanizm
Nie ma klinicznie istotnej interakcji farmakokinetycznej między ozanimodem a alkoholem. ChPL ozanimodu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1]. Główne aktywne metabolity ozanimodu powstają z udziałem monoaminooksydazy B, a ich eliminacja zależy od CYP2C8, dlatego istotne interakcje dotyczą inhibitorów MAO oraz induktorów i inhibitorów CYP2C8[1]. Etanol nie jest istotnym induktorem ani inhibitorem tych szlaków. Teoretycznie możliwe jest addytywne działanie farmakodynamiczne w dwóch obszarach. Pierwszy to wątroba – w badaniach klinicznych ozanimodu obserwowano zwiększenie aktywności aminotransferaz, a przewlekłe nadużywanie alkoholu samo uszkadza wątrobę. Drugi to odporność – ozanimod zmniejsza liczbę krążących limfocytów, a przewlekłe picie dużych ilości alkoholu dodatkowo osłabia obronę przeciwzakaźną.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny u osób nadużywających alkoholu
- objawy uszkodzenia wątroby – żółtaczka, ciemny mocz, nudności, zmęczenie
- objawy zakażeń
Kiedy ocena się zmienia
| Regularne picie dużych ilości alkoholu lub upijanie sięilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Przy przewlekłym nadużywaniu alkoholu sumuje się ryzyko uszkodzenia wątroby i zakażeń. Należy zalecić ograniczenie alkoholu i kontrolę prób wątrobowych. |
| Wieloletnie nadużywanie alkoholu z ciężką niewydolnością wątroby (klasa C wg Childa-Pugha)czas leczenia · pacjent | interakcja nie dotyczy | Ciężkie zaburzenia czynności wątroby w klasie C wg Childa-Pugha są przeciwwskazaniem do stosowania ozanimodu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia 0,23 mg; 0,46 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
Inne interakcje tych leków 684
Połączenie przeciwwskazaneAbirateron+ OzanimodOzanimodu nie stosuje się u pacjenta z czynnym nowotworem złośliwym leczonym abirateronem.Nie odstawiaj sam żadnego z leków, ale jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który przepisał ozanimod, i powiedz mu o leczeniu abirateronem.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie odstawiaj sam żadnego z leków, ale jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który przepisał ozanimod, i powiedz mu o leczeniu abirateronem.
Ozanimodu nie stosuje się u osób z czynnym nowotworem, a abirateron przyjmuje się właśnie przy raku prostaty. Ozanimod osłabia odporność, co przy chorobie nowotworowej i jej leczeniu zwiększa ryzyko poważnych zakażeń. Oba leki mogą też wpływać na rytm serca, a abirateron może bardziej podnosić stężenie ozanimodu we krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- bardzo wolne lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy, omdlenia lub uczucie kołatania serca
- osłabienie i skurcze mięśni
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Ozanimodu nie stosuje się u pacjenta z czynnym nowotworem złośliwym leczonym abirateronem.[1] Jeśli nowotwór rozpoznano w trakcie leczenia ozanimodem, lekarz prowadzący stwardnienie rozsiane lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego powinien w porozumieniu z onkologiem odstawić ozanimod i dobrać terapię choroby podstawowej, która nie jest przeciwwskazana przy czynnym nowotworze. Do czasu zmiany leczenia należy kontrolować EKG, potas, ciśnienie tętnicze, próby wątrobowe i objawy zakażeń. Prednizon lub prednizolon stosowane z abirateronem nie są przeciwwskazane z ozanimodem, bo ograniczenie dotyczy niekortykosteroidowych terapii immunosupresyjnych.[1]
Skutek kliniczny
Głównym zagrożeniem jest podawanie leku immunomodulującego choremu z czynnym nowotworem złośliwym, co grozi ciężkimi zakażeniami oportunistycznymi i osłabieniem przeciwnowotworowego nadzoru immunologicznego. Możliwe są też nasilenie działań ozanimodu przez wzrost jego ekspozycji oraz bradykardia z wydłużeniem QT i ryzykiem arytmii komorowych, szczególnie przy hipokaliemii wywołanej abirateronem.
Mechanizm
Abirateron stosuje się wyłącznie w czynnym, zwykle przerzutowym raku gruczołu krokowego, a czynny nowotwór złośliwy jest przeciwwskazaniem do ozanimodu.[1] Ozanimod jako modulator receptora sfingozyno-1-fosforanu zatrzymuje limfocyty w węzłach chłonnych i osłabia odporność, dlatego nie łączy się go z lekami przeciwnowotworowymi ze względu na addytywne działanie na układ odpornościowy.[1] Abirateron hamuje CYP2C8, a silny inhibitor tego enzymu zwiększał AUC głównych aktywnych metabolitów ozanimodu o około 47–69%, więc można oczekiwać wzrostu ekspozycji na ozanimod.[2][1] Dodatkowo terapia supresji androgenowej może wydłużać odstęp QT, a ozanimod zwalnia czynność serca i przewodzenie przedsionkowo-komorowe, co sprzyja torsade de pointes.[2][1]
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- EKG – częstość akcji serca, odstęp PR i QTc
- stężenie potasu w surowicy
- ciśnienie tętnicze
- aminotransferazy i bilirubina
- morfologia z liczbą limfocytów
- objawy zakażeń
Kiedy ocena się zmienia
| Ozanimod przyjmowany przed rozpoznaniem nowotworukolejność włączenia · ozanimod | inne zalecenie | Gdy czynny nowotwór złośliwy rozpoznano u pacjenta już leczonego ozanimodem, przeciwwskazanie nadal obowiązuje i ozanimod należy odstawić przed lub wraz z rozpoczęciem abirateronu, a lekarz prowadzący dobiera inną terapię choroby podstawowej. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia 0,23 mg; 0,46 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Abiraterone Sandoz 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/abiraterone-sandoz-100430230/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Abiraterone Sandoz. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/abiraterone-sandoz-100430230/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneAmisulpryd+ ErybulinaNie łącz amisulprydu z erybuliną.Nie odstawiaj samodzielnie żadnego leku, ale jak najszybciej powiedz lekarzowi prowadzącemu chemioterapię i psychiatrze, że przyjmujesz oba leki, żeby mogli zmienić leczenie.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie odstawiaj samodzielnie żadnego leku, ale jak najszybciej powiedz lekarzowi prowadzącemu chemioterapię i psychiatrze, że przyjmujesz oba leki, żeby mogli zmienić leczenie.
Oba leki mogą zaburzać pracę serca, a razem wyraźnie zwiększają ryzyko groźnej arytmii. Dlatego tych leków nie stosuje się razem. Ryzyko rośnie, gdy po chemioterapii masz wymioty lub biegunkę, bo tracisz wtedy potas i magnez.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- nasilone wymioty lub biegunka
- nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz amisulprydu z erybuliną. U chorej z rakiem piersi amisulpryd jest przeciwwskazany niezależnie od tej interakcji, ponieważ nasila wydzielanie prolaktyny[1][2][3]. Gdy pacjent wymaga leczenia przeciwpsychotycznego w trakcie chemioterapii erybuliną, wybierz lek o małym wpływie na odstęp QT i na stężenie prolaktyny oraz skonsultuj zmianę z psychiatrą i onkologiem. Jeśli zmiana nie jest możliwa, wykonaj EKG przed włączeniem i w trakcie leczenia oraz wyrównaj potas i magnez.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu typu torsade de pointes i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii i hipomagnezemii, które u pacjentów leczonych erybuliną mogą wynikać z wymiotów i biegunki, a także przy bradykardii i niewydolności serca.
Mechanizm
Amisulpryd i erybulina wydłużają odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację komór sumuje się. Amisulprydu nie łączy się z lekami, które mogą wydłużyć odstęp QT[1]. Erybulina jest słabym inhibitorem CYP3A4 in vitro[4], ale amisulpryd jest w niewielkim stopniu metabolizowany i wydalany głównie przez nerki, dlatego interakcja farmakokinetyczna nie ma znaczenia klinicznego.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
- stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
- częstość rytmu serca – bradykardia
- kreatynina i eGFR
- morfologia krwi z rozmazem
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Symamis 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/symamis-100402758/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Masultab 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/masultab-100436303/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Amisan 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/amisan-100222335/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Eribulin Baxter 0,44 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/eribulin-baxter-100501620/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Eribulin Baxter. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/eribulin-baxter-100501620/
Połączenie przeciwwskazaneAnalogi iperytu azotowego (np. cyklofosfamid, bendamustyna, melfalan)+ Selektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid) klasaPrzy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu analogu iperytu azotowego i selektywnego leku immunosupresyjnego należy unikać połączenia, chyba że wynika ono z zaplanowanego schematu specjalistycznego, a wtedy konieczne jest ścisłe monitorowanie morfologii i objawów zakażenia.Jeśli masz przyjmować lek przeciwnowotworowy z tej grupy razem z lekiem osłabiającym odporność albo niedawno jeden z nich odstawiono, powiedz o tym każdemu lekarzowi prowadzącemu i nie zmieniaj leczenia na własną rękę.opóźniony (dni)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli masz przyjmować lek przeciwnowotworowy z tej grupy razem z lekiem osłabiającym odporność albo niedawno jeden z nich odstawiono, powiedz o tym każdemu lekarzowi prowadzącemu i nie zmieniaj leczenia na własną rękę.
Leki przeciwnowotworowe z tej grupy, takie jak cyklofosfamid, chlorambucyl czy melfalan, osłabiają szpik kostny i odporność. Leki osłabiające układ odpornościowy stosowane w chorobach autoimmunologicznych i po przeszczepach, takie jak fingolimod, teriflunomid, leflunomid, tofacytynib czy natalizumab, działają podobnie, więc razem mogą bardzo mocno obniżyć odporność. Grozi to ciężkimi zakażeniami, także rzadkimi zakażeniami mózgu, oraz spadkiem liczby białych krwinek. Niektóre z tych leków działają jeszcze długo po odstawieniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub ogólne złe samopoczucie
- kaszel, duszność lub ból przy oddawaniu moczu
- bolesna wysypka z pęcherzykami na skórze
- nowe zaburzenia mowy, widzenia, równowagi, siły mięśni lub pamięci
- łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z dziąseł lub nosa
- żółte zabarwienie skóry lub oczu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Przy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu analogu iperytu azotowego i selektywnego leku immunosupresyjnego należy unikać połączenia, chyba że wynika ono z zaplanowanego schematu specjalistycznego, a wtedy konieczne jest ścisłe monitorowanie morfologii i objawów zakażenia. Natalizumab jest przeciwwskazany u pacjentów z obniżoną odpornością, także po wcześniejszym leczeniu cytostatykami, a w nowotworze czynnym nie powinien być stosowany. Fingolimod, ozanimod, ponesimod, tofacytynib, leflunomid i teriflunomid w charakterystykach produktu są zastrzeżone przed łączeniem z lekami przeciwnowotworowymi i silnymi immunosupresantami, więc decyzję o kontynuacji podejmuje lekarz prowadzący leczenie przeciwnowotworowe razem z lekarzem leczącym chorobę autoimmunologiczną. Połączenia celowe, na przykład cyklofosfamid z immunoglobuliną przeciw limfocytom T lub z abataceptem w kondycjonowaniu i profilaktyce choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi albo cyklofosfamid z następczym mykofenolanem mofetylu w toczniowym zapaleniu nerek, prowadzi się wyłącznie w ośrodkach specjalistycznych z profilaktyką przeciwinfekcyjną. Należy uwzględnić długi czas działania niektórych leków grupy B – teriflunomid i leflunomid pozostają w organizmie wiele miesięcy bez procedury przyspieszonej eliminacji, a liczba limfocytów po fingolimodzie wraca do normy po tygodniach. Przed włączeniem leczenia warto sprawdzić status zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B, gruźlicy i ospy wietrznej oraz uzupełnić szczepienia, a szczepionek żywych nie podaje się w trakcie leczenia.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, reaktywacji wirusów (półpaśca, zapalenia wątroby typu B, cytomegalii) oraz pogłębionej i przedłużonej neutropenii i limfopenii. W przypadku natalizumabu i modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu szczególnym zagrożeniem jest postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, a wcześniejsze leczenie lekami immunosupresyjnymi lub cytostatycznymi jest uznanym czynnikiem ryzyka tego powikłania[1]. Przy leflunomidzie i teriflunomidzie dochodzi ryzyko sumowania toksyczności dla szpiku i wątroby. Długotrwała immunosupresja może też zwiększać ryzyko wtórnych nowotworów. Szczepionki żywe mogą wywołać zakażenie, a szczepionki inaktywowane są mniej skuteczne.
Mechanizm
Analogi iperytu azotowego alkilują DNA szybko dzielących się komórek, w tym prekursorów szpiku i limfocytów, co prowadzi do neutropenii, limfopenii i spadku odporności. Selektywne leki immunosupresyjne osłabiają odporność innymi drogami – blokują migrację lub zatrzymują limfocyty w węzłach chłonnych (fingolimod, ozanimod, ponesimod, natalizumab), hamują syntezę pirymidyn lub puryn w limfocytach (teriflunomid, leflunomid, mykofenolan mofetyl, kwas mykofenolowy), hamują sygnalizację lub kostymulację limfocytów (tofacytynib, abatacept, belatacept, tolebrutynib), niszczą limfocyty (immunoglobulina przeciw limfocytom T, inebilizumab), obniżają stężenie przeciwciał (efgartigimod alfa, imlifidaza) albo blokują dopełniacz (rawulizumab). Efekty obu grup sumują się na poziomie układu odpornościowego, a część leków grupy B sama hamuje szpik. Nie jest znana istotna interakcja farmakokinetyczna wspólna dla całej klasy. Interakcja dotyczy wszystkich leków ogólnoustrojowych obu grup z wyjątkiem chlormetyny w żelu, apremilastu i nerandomilastu.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba neutrofili i limfocytów
- objawy zakażeń, gorączka, zmiany skórne sugerujące półpasiec
- nowe objawy neurologiczne lub poznawcze sugerujące postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię przy natalizumabie, fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie
- aktywność aminotransferaz przy leflunomidzie i teriflunomidzie
- markery wirusa zapalenia wątroby typu B i cytomegalii u pacjentów z grupy ryzyka
- stężenie immunoglobulin przy efgartigimodzie alfa, inebilizumabie i imlifidazie
Kiedy ocena się zmienia
| Na skórędroga podania · analogi iperytu azotowego | interakcja nie dotyczy | Chlormetyna w żelu stosowana miejscowo w chłoniaku skóry praktycznie nie wchłania się do krwi i nie sumuje się z ogólnoustrojową immunosupresją. |
| Analog iperytu azotowego przed natalizumabemkolejność włączenia · analogi iperytu azotowego | ryzyko rośnie | Wcześniejsze leczenie cytostatykiem jest czynnikiem ryzyka postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii po natalizumabie, a pacjent z utrzymującą się immunosupresją ma przeciwwskazanie do tego leku. |
| Czas do pełnej eliminacji leku lub powrotu liczby limfocytówodstep · selektywne leki immunosupresyjne | inne zalecenie | Teriflunomid i leflunomid utrzymują się w organizmie wiele miesięcy, a po fingolimodzie, ozanimodzie, ponesimodzie, inebilizumabie i immunoglobulinie przeciw limfocytom T limfopenia może trwać tygodnie lub dłużej. Przed chemioterapią należy rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji leflunomidu lub teriflunomidu i ocenić liczbę limfocytów. |
| Dawki mieloablacyjne lub kondycjonującedawka · analogi iperytu azotowego | ryzyko rośnie | Wysokie dawki cyklofosfamidu, melfalanu, bendamustyny lub ifosfamidu stosowane przed przeszczepieniem komórek krwiotwórczych powodują głęboką aplazję, a dołączenie leku immunosupresyjnego wymaga profilaktyki przeciwbakteryjnej, przeciwwirusowej i przeciwgrzybiczej. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń, półpaśca i przedłużonej cytopenii jest wyższe, co dotyczy szczególnie tofacytynibu i modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu. |
Źródła
- Morrow SA, Clift F, Devonshire V, Lapointe E, Schneider R, Stefanelli M, et al. Use of natalizumab in persons with multiple sclerosis: 2022 update. Mult Scler Relat Disord. 2022;65:103995. doi: 10.1016/j.msard.2022.103995. PMID: 35810718.
Połączenie przeciwwskazaneBelantamab mafodotyny+ OzanimodNie stosuj ozanimodu u chorego leczonego belantamabem mafodotyny – połączenie jest przeciwwskazane z powodu aktywnego nowotworu złośliwego i ryzyka addytywnej immunosupresji.Nie przyjmuj ozanimodu w czasie leczenia belantamabem mafodotyny i od razu powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie szpiczaka oraz lekarzowi, który przepisał ozanimod.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj ozanimodu w czasie leczenia belantamabem mafodotyny i od razu powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie szpiczaka oraz lekarzowi, który przepisał ozanimod.
Lek na szpiczaka podawany we wlewie i lek na stwardnienie rozsiane lub zapalenie jelita osłabiają odporność. Razem bardzo zwiększają ryzyko groźnych zakażeń. Lek na stwardnienie rozsiane nie powinien być stosowany u osób z czynnym nowotworem. Oba leki mogą też działać niekorzystnie na oczy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- opryszczka lub półpasiec
- pogorszenie lub zamazanie widzenia, suchość lub ból oczu
- łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj ozanimodu u chorego leczonego belantamabem mafodotyny – połączenie jest przeciwwskazane z powodu aktywnego nowotworu złośliwego i ryzyka addytywnej immunosupresji[1]. Jeśli chory przyjmujący ozanimod rozpoczyna leczenie szpiczaka, ozanimod należy odstawić, a dalsze leczenie stwardnienia rozsianego lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ustalić wspólnie z hematologiem i neurologiem lub gastroenterologiem. Szczepionki żywe atenuowane są przeciwwskazane w trakcie leczenia ozanimodem i do 3 miesięcy po jego zakończeniu, a inne szczepionki mogą być w tym czasie mniej skuteczne[1].
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych, u chorego z już upośledzoną odpornością wynikającą ze szpiczaka i jego leczenia. Teoretycznie możliwe jest też sumowanie działań na narząd wzroku, ponieważ belantamab mafodotyny uszkadza nabłonek rogówki, a ozanimod może wywoływać obrzęk plamki.
Mechanizm
Ozanimod jest modulatorem receptora sfingozyno-1-fosforanu, który zatrzymuje limfocyty w węzłach chłonnych i zmniejsza ich liczbę we krwi. Belantamab mafodotyny jest koniugatem przeciwciała z cytotoksycznym lekiem stosowanym w szpiczaku plazmocytowym i nasila mielosupresję, zwłaszcza małopłytkowość, oraz ryzyko zakażeń. Ozanimodu nie łączy się z lekami przeciwnowotworowymi, immunomodulującymi ani niekortykosteroidowymi lekami immunosupresyjnymi ze względu na addytywne działanie na układ odpornościowy[1]. Dodatkowo aktywny nowotwór złośliwy oraz stan obniżonej odporności predysponujący do układowych zakażeń oportunistycznych są przeciwwskazaniem do stosowania ozanimodu[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (limfocyty, neutrofile, płytki krwi)
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
- badanie okulistyczne (rogówka, plamka)
- aminotransferazy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia 0,23 mg; 0,46 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
Połączenie przeciwwskazaneBrentuksymab vedotyny+ OzanimodPołączenie jest przeciwwskazane i nie należy podawać ozanimodu w trakcie leczenia brentuksymabem vedotyny.Nie przyjmuj ozanimodu w czasie leczenia brentuksymabem vedotyny i jak najszybciej powiedz o obu lekach lekarzowi prowadzącemu oraz hematologowi.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj ozanimodu w czasie leczenia brentuksymabem vedotyny i jak najszybciej powiedz o obu lekach lekarzowi prowadzącemu oraz hematologowi.
Tych dwóch leków nie łączy się ze sobą. Oba osłabiają odporność, więc razem mogą wywołać groźne zakażenia. Lek na stwardnienie rozsiane lub zapalenie jelita nie jest też stosowany u osób, które mają czynną chorobę nowotworową.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność albo ból przy oddawaniu moczu
- nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi lub osłabienie jednej strony ciała
- nietypowe zmiany w myśleniu lub zachowaniu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Połączenie jest przeciwwskazane i nie należy podawać ozanimodu w trakcie leczenia brentuksymabem vedotyny[1]. Jeśli u pacjenta leczonego ozanimodem rozpoznano chłoniaka wymagającego brentuksymabu vedotyny, ozanimod odstawia się, a dalsze leczenie stwardnienia rozsianego lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ustala neurolog lub gastroenterolog wspólnie z hematologiem. Inne modulatory receptora sfingozyno-1-fosforanu niosą to samo ryzyko i nie są bezpieczną alternatywą. Do 3 miesięcy po zakończeniu leczenia ozanimodem szczepionki mogą być mniej skuteczne, a szczepionek żywych atenuowanych w tym czasie się unika[1].
Skutek kliniczny
Połączenie grozi ciężkimi i oportunistycznymi zakażeniami wynikającymi z jednoczesnej limfopenii i neutropenii. Oba leki wiążą się z ryzykiem postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii, więc ich łączne stosowanie może to ryzyko zwiększać. Sama choroba nowotworowa leczona brentuksymabem vedotyny stanowi przeciwwskazanie do stosowania ozanimodu[1].
Mechanizm
Ozanimod jako modulator receptora sfingozyno-1-fosforanu zatrzymuje limfocyty w węzłach chłonnych i zmniejsza ich liczbę we krwi obwodowej. Brentuksymab vedotyny uwalnia w komórkach cytotoksyczną monometyloaurystatynę E i często wywołuje neutropenię. Oba leki osłabiają odporność różnymi drogami, więc ich działanie na układ odpornościowy się sumuje. Ozanimodu nie stosuje się z lekami przeciwnowotworowymi ze względu na addytywne działanie na układ odpornościowy[1]. Ozanimod jest też przeciwwskazany u chorych z aktywnym nowotworem złośliwym i ze stanem obniżonej odporności predysponującym do układowych zakażeń oportunistycznych[1]. Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, ponieważ brentuksymab vedotyny nie zmienia ekspozycji na substraty CYP3A4[2], a ozanimod jest wrażliwy głównie na induktory i inhibitory CYP2C8[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba neutrofili i limfocytów
- objawy zakażenia, w tym gorączka
- nowe objawy neurologiczne sugerujące postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię
Kiedy ocena się zmienia
| Ozanimod przyjmowany przed rozpoznaniem nowotworukolejność włączenia · ozanimod | inne zalecenie | Gdy nowotwór wymagający brentuksymabu vedotyny rozpoznano u pacjenta leczonego ozanimodem, ozanimod należy odstawić, ponieważ aktywny nowotwór złośliwy jest przeciwwskazaniem do jego stosowania. Przez 3 miesiące po odstawieniu ozanimodu unika się szczepionek żywych atenuowanych. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia 0,23 mg; 0,46 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Adcetris 50 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/adcetris-100285152/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Adcetris. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/adcetris-100285152/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
Połączenie przeciwwskazaneCytalopram+ ErybulinaNie łącz cytalopramu z erybuliną.Powiedz onkologowi i lekarzowi, który przepisał cytalopram, że masz otrzymywać erybulinę, i nie odstawiaj cytalopramu na własną rękę.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz onkologowi i lekarzowi, który przepisał cytalopram, że masz otrzymywać erybulinę, i nie odstawiaj cytalopramu na własną rękę.
Cytalopram i erybulina mogą wpływać na pracę serca w podobny sposób. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Lekarz zwykle zamienia wtedy lek przeciwdepresyjny na inny, bezpieczniejszy dla serca.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz cytalopramu z erybuliną. Przed rozpoczęciem chemioterapii erybuliną zamień cytalopram na lek przeciwdepresyjny o małym wpływie na odstęp QT, w porozumieniu z lekarzem prowadzącym i onkologiem. Jeśli zamiana nie jest możliwa i lekarz świadomie utrzymuje oba leki, wykonuj EKG przed leczeniem i w jego trakcie oraz wyrównuj stężenie potasu i magnezu. Nie odstawiaj cytalopramu nagle, tylko stopniowo według zaleceń lekarza.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i groźnych komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes. Hipokaliemia i hipomagnezemia zwiększają ryzyko złośliwych arytmii[1].
Mechanizm
Oba leki wydłużają odstęp QT, więc ich działanie na repolaryzację komór może się sumować. Cytalopramu nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT, ponieważ nie można wykluczyć efektu addytywnego[1]. Erybulina wydłuża odstęp QT, a ryzyko dodatkowo zwiększają zaburzenia elektrolitowe częste podczas chemioterapii.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QTc przed leczeniem i w trakcie
- stężenie potasu w surowicy
- stężenie magnezu w surowicy
- objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie, omdlenia)
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Citabax 10 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/citabax-10-100128665/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Eribulin Baxter. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/eribulin-baxter-100501620/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Citabax 10. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/citabax-10-100128665/
Połączenie przeciwwskazaneCyzapryd+ ErybulinaNie łącz cyzaprydu z erybuliną.Nie bierz cyzaprydu w czasie leczenia erybuliną i powiedz o nim lekarzowi prowadzącemu chemioterapię, który dobierze bezpieczny zamiennik.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie bierz cyzaprydu w czasie leczenia erybuliną i powiedz o nim lekarzowi prowadzącemu chemioterapię, który dobierze bezpieczny zamiennik.
Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem. Oba mogą zaburzać pracę serca, a razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Ryzyko jest większe, gdy masz wymioty lub biegunkę i tracisz potas lub magnez.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- kołatanie lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy
- omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
- nagła duszność
- skurcze lub osłabienie mięśni po wymiotach albo biegunce
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – metabolizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz cyzaprydu z erybuliną. Cyzapryd jest przeciwwskazany u pacjentów przyjmujących leki wydłużające odstęp QT oraz w hipokaliemii i hipomagnezemii[1]. Przed rozpoczęciem leczenia erybuliną odstaw cyzapryd i w razie potrzeby zastąp go lekiem prokinetycznym, który nie wydłuża QT. Przy substratach CYP3A4 o wąskim oknie terapeutycznym erybulina wymaga ostrożności i ścisłej obserwacji pacjenta[2].
Skutek kliniczny
Połączenie grozi wydłużeniem odstępu QT i częstoskurczem komorowym typu torsade de pointes, migotaniem komór oraz nagłym zgonem sercowym. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii i niewydolności serca. U chorych onkologicznych te czynniki są częste, np. po wymiotach, biegunce lub w trakcie leczenia przeciwwymiotnego.
Mechanizm
Cyzapryd i erybulina wydłużają odstęp QT, a ich wpływ na repolaryzację komór się sumuje. Cyzapryd jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a wzrost jego stężenia zwiększa ryzyko wydłużenia QT i ciężkich komorowych zaburzeń rytmu[1]. Erybulina w badaniach in vitro słabo hamuje CYP3A4, a danych in vivo brak[2]. Teoretycznie może to dodatkowo zwiększać ekspozycję na cyzapryd.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- EKG z oceną QTc przed leczeniem erybuliną i w jego trakcie
- stężenie potasu w surowicy
- stężenie magnezu w surowicy
- objawy zaburzeń rytmu (kołatanie serca, omdlenia)
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gasprid 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gasprid-100077413/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Eribulin Baxter 0,44 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/eribulin-baxter-100501620/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Eribulin Baxter. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/eribulin-baxter-100501620/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gasprid. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 03.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gasprid-100077413/
Połączenie przeciwwskazaneDabrafenib+ OzanimodNie łącz ozanimodu z dabrafenibem.Nie zaczynaj przyjmować obu leków jednocześnie i jak najszybciej powiedz o obu lekarzom, którzy cię leczą – onkologowi oraz lekarzowi prowadzącemu stwardnienie rozsiane lub chorobę jelit.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj przyjmować obu leków jednocześnie i jak najszybciej powiedz o obu lekarzom, którzy cię leczą – onkologowi oraz lekarzowi prowadzącemu stwardnienie rozsiane lub chorobę jelit.
Tych dwóch leków nie przyjmuje się razem. Lek na nowotwór i lek na stwardnienie rozsiane lub zapalenie jelita razem mogą za bardzo osłabić odporność, co zwiększa ryzyko poważnych zakażeń. Lek na nowotwór może też osłabić działanie leku na chorobę autoimmunologiczną.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność albo ból przy oddawaniu moczu
- nawracające lub długo trwające zakażenia
- nasilenie objawów stwardnienia rozsianego lub zapalenia jelita
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz ozanimodu z dabrafenibem.[1] Gdy u pacjenta leczonego ozanimodem rozpoznano nowotwór wymagający dabrafenibu, ozanimod należy odstawić, a dalsze leczenie choroby autoimmunologicznej ustalić wspólnie z onkologiem i lekarzem prowadzącym (neurologiem lub gastroenterologiem). Inne modulatory receptora S1P nie są bezpieczną zamianą, ponieważ także osłabiają odporność.
Skutek kliniczny
Głównym zagrożeniem jest addytywne osłabienie odporności i zwiększone ryzyko ciężkich oraz oportunistycznych zakażeń u pacjenta z aktywną chorobą nowotworową.[1] Dodatkowo spadek ekspozycji na aktywne metabolity ozanimodu może osłabić kontrolę stwardnienia rozsianego lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.[1]
Mechanizm
Ozanimodu nie stosuje się u pacjentów z aktywnym nowotworem złośliwym ani razem z lekami przeciwnowotworowymi, ponieważ ich działanie na układ odpornościowy może się sumować.[1] Dabrafenib jest lekiem przeciwnowotworowym i induktorem enzymów, w tym CYP2C8 i CYP3A.[2] Główne aktywne metabolity ozanimodu powstają z udziałem CYP2C8, a indukcja tego enzymu przez ryfampicynę zmniejszała ich AUC o około 60%.[1] Induktorów CYP2C8 nie łączy się z ozanimodem.[1] Szlak CYP3A4 ma dla ozanimodu znaczenie drugorzędne, a o sile interakcji farmakokinetycznej decyduje indukcja CYP2C8.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Dabrafenib – inhibitor CYP3A4[3], ozanimod – substrat CYP3A4[4]
- Dabrafenib – induktor CYP2C8[3], ozanimod – substrat CYP2C8[4]
- Dabrafenib – umiarkowany induktor CYP3A4[5], ozanimod – substrat CYP3A4[4]
- Dabrafenib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OAT1[3], inhibitor OAT3[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor OATP1B3[3], inhibitor OCT2[3], induktor CYP2B6[3], induktor CYP2C19[3], induktor CYP2C8[3], słaby induktor CYP2C9[5], umiarkowany induktor CYP3A4[5], induktor P-gp[3], substrat BCRP[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
- Ozanimod: substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4]
Monitorować
- morfologia krwi z bezwzględną liczbą limfocytów
- objawy zakażeń, w tym oportunistycznych
- aktywność choroby podstawowej (SM lub WZJG) po odstawieniu ozanimodu
Kiedy ocena się zmienia
| Dabrafenib włączany u pacjenta już leczonego ozanimodemkolejność włączenia · ozanimod | inne zalecenie | Rozpoznanie aktywnego nowotworu złośliwego wyklucza dalsze stosowanie ozanimodu. Odstawienie i dalsze leczenie choroby podstawowej należy uzgodnić z lekarzem prowadzącym przed rozpoczęciem dabrafenibu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia 0,23 mg; 0,46 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Tafinlar. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tafinlar-100302123/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 14.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.