Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Flekainid / Flekainid i midodryna

Flekainid i midodryna

Jaki opis pokazać?

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz midodryny z flekainidem, ponieważ zaburzenia rytmu serca leczone flekainidem są przeciwwskazaniem do midodryny.

Nie zaczynaj brać midodryny razem z flekainidem i skontaktuj się z lekarzem, który przepisał flekainid, aby wspólnie dobrać inny sposób leczenia niskiego ciśnienia.

Połączenie przeciwwskazaneFlekainid+ MidodrynaNie łącz midodryny z flekainidem, ponieważ zaburzenia rytmu serca leczone flekainidem są przeciwwskazaniem do midodryny.Nie zaczynaj brać midodryny razem z flekainidem i skontaktuj się z lekarzem, który przepisał flekainid, aby wspólnie dobrać inny sposób leczenia niskiego ciśnienia.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj brać midodryny razem z flekainidem i skontaktuj się z lekarzem, który przepisał flekainid, aby wspólnie dobrać inny sposób leczenia niskiego ciśnienia.

Midodryna podnosi ciśnienie, a flekainid leczy zaburzenia rytmu serca. Midodryny nie stosuje się u osób z zaburzeniami rytmu serca, bo może je nasilić i zwolnić tętno. Może też zwiększać ilość flekainidu w organizmie, co grozi groźnymi zaburzeniami pracy serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • bardzo wolne tętno
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • silny ból głowy przy leżeniu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz midodryny z flekainidem, ponieważ zaburzenia rytmu serca leczone flekainidem są przeciwwskazaniem do midodryny[1]. Hipotonię ortostatyczną u pacjenta leczonego flekainidem należy leczyć w porozumieniu z kardiologiem, w pierwszej kolejności metodami niefarmakologicznymi i po przeglądzie leków obniżających ciśnienie. Jeśli lekarz mimo to zdecyduje o skojarzeniu, konieczne są kontrola EKG, częstości rytmu serca i ciśnienia tętniczego oraz kontrola stężenia flekainidu w osoczu.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia flekainidu może prowadzić do zagrażających życiu, a nawet śmiertelnych zdarzeń niepożądanych, w tym arytmii komorowych[2]. Midodryna jest przeciwwskazana u osób z zaburzeniami rytmu serca, czyli w populacji, w której stosuje się flekainid[1]. Możliwe są także nasilona bradykardia i zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego.

Mechanizm

Midodryna hamuje CYP2D6 i może zwiększać ekspozycję na leki metabolizowane przez ten izoenzym[1]. Flekainid jest w dużym stopniu metabolizowany przez CYP2D6, a inhibitory tego izoenzymu zwiększają jego stężenie w osoczu[2]. Dodatkowo midodryna wywołuje odruchową bradykardię przez wzrost ciśnienia tętniczego, a flekainid zwalnia przewodzenie w sercu i działa inotropowo ujemnie, co sumuje ryzyko bradykardii i zaburzeń przewodzenia.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Midodryna – inhibitor CYP2D6[3], flekainid – substrat CYP2D6[4]
  • Flekainid: substrat CYP2D6[4]
  • Midodryna: inhibitor CYP2D6[3]

Monitorować

  • EKG (szerokość QRS, PQ, QT)
  • częstość rytmu serca
  • ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej
  • stężenie flekainidu w osoczu
  • stężenie potasu w surowicy
  • czynność nerek

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gutron 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gutron-100027674/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gutron. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gutron-100027674/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja o niejasnym znaczeniuFlekainida alkoholPacjent leczony flekainidem może okazjonalnie spożywać małe ilości alkoholu, ale powinien unikać upijania się.Pij alkohol najwyżej w małych ilościach i od czasu do czasu, nie upijaj się, a jeśli pijesz regularnie, powiedz o tym lekarzowi.szybki (godziny)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Pij alkohol najwyżej w małych ilościach i od czasu do czasu, nie upijaj się, a jeśli pijesz regularnie, powiedz o tym lekarzowi.

Flekainid to lek na zaburzenia rytmu serca, a alkohol w większej ilości sam może takie zaburzenia wywołać. Picie dużo naraz, zwłaszcza gdy potem wymiotujesz lub masz biegunkę, zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu podczas leczenia. Mała ilość alkoholu od czasu do czasu nie jest zabroniona, ale nie upijaj się.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca albo bardzo szybkie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • duszność albo ból w klatce piersiowej
  • wyraźnie wolne tętno lub nagłe osłabienie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Pacjent leczony flekainidem może okazjonalnie spożywać małe ilości alkoholu, ale powinien unikać upijania się. Po epizodzie dużego spożycia alkoholu z wymiotami lub biegunką warto skontrolować stężenie potasu i magnezu, ponieważ ChPL wymaga wyrównania zaburzeń elektrolitowych u pacjentów leczonych flekainidem[1]. U osób regularnie pijących duże ilości alkoholu lekarz powinien ocenić czynność komór serca i zasadność dalszego stosowania flekainidu.

Skutek kliniczny

Przy okazjonalnym spożyciu małych ilości alkoholu nie oczekuje się istotnych skutków klinicznych. Po upiciu się, zwłaszcza z wymiotami lub biegunką, rośnie ryzyko działania proarytmicznego flekainidu, nawrotu migotania przedsionków, kołatania serca, niedociśnienia i omdleń. Przewlekłe nadużywanie alkoholu może doprowadzić do stanu, w którym flekainid przestaje być bezpieczny.

Mechanizm

Nie opisano interakcji farmakokinetycznej flekainidu z alkoholem, a ChPL flekainidu nie wspomina o alkoholu ani o etanolu[1]. Ryzyko wynika z działania samego alkoholu na serce. Duża jednorazowa ilość alkoholu może wywołać napad migotania przedsionków lub innej arytmii, a wymioty, biegunka i działanie moczopędne alkoholu sprzyjają hipokaliemii i hipomagnezemii. ChPL zaleca wyrównanie hipokaliemii i innych zaburzeń elektrolitowych przed podaniem flekainidu i wiąże hipokaliemię z ryzykiem toksycznego działania na serce[1]. Alkohol działa ponadto inotropowo ujemnie i rozszerza naczynia, co może sumować się z ujemnym działaniem inotropowym flekainidu i sprzyjać niedociśnieniu oraz zawrotom głowy. Przewlekłe nadużywanie alkoholu może prowadzić do kardiomiopatii z upośledzeniem czynności komór, a ChPL przeciwwskazuje flekainid w niewydolności serca i zaburzeniach czynności komór[1].

Metabolizm i transportery

  • Flekainid: substrat CYP2D6[2]

Monitorować

  • stężenie potasu i magnezu u osób pijących regularnie lub po epizodzie wymiotów albo biegunki
  • EKG przy wizytach kontrolnych, zwłaszcza szerokość zespołu QRS i odstęp PR
  • ciśnienie tętnicze i tętno
  • czynność lewej komory serca u osób przewlekle nadużywających alkoholu

Kiedy ocena się zmienia

Duża jednorazowa ilość alkoholu (upicie się)ilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieDuża jednorazowa dawka alkoholu może wyzwolić arytmię i wywołać zaburzenia elektrolitowe, które ChPL każe wyrównać przed stosowaniem flekainidu. Należy zalecić unikanie upijania się, a po epizodzie z wymiotami lub biegunką rozważyć kontrolę potasu i magnezu.
Przewlekłe nadużywanie alkoholuczas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu może prowadzić do kardiomiopatii z upośledzeniem czynności komór, a ChPL przeciwwskazuje flekainid w niewydolności serca i zaburzeniach czynności komór. Należy skierować pacjenta do lekarza w celu oceny czynności serca i zasadności dalszego leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaMidodrynaa alkoholPacjent przyjmujący midodrynę powinien unikać alkoholu, a jeśli pije, to tylko w niewielkiej ilości, nie na czczo, z dodatkowym płynem bezalkoholowym i w pozycji siedzącej.Najlepiej nie pij alkoholu w czasie leczenia, a jeśli wypijesz niewielką ilość, pij też wodę, wstawaj powoli i zapytaj farmaceutę lub lekarza, gdy objawy się nasilają.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Najlepiej nie pij alkoholu w czasie leczenia, a jeśli wypijesz niewielką ilość, pij też wodę, wstawaj powoli i zapytaj farmaceutę lub lekarza, gdy objawy się nasilają.

Midodryna podnosi ciśnienie krwi, żeby nie kręciło ci się w głowie i nie mdlałeś po wstaniu. Alkohol działa odwrotnie, bo rozszerza naczynia i odwadnia organizm. Po alkoholu lek może działać słabiej i łatwiej o zawroty głowy, omdlenie i upadek.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy po wstaniu
  • ciemnienie przed oczami
  • omdlenie lub upadek
  • silne osłabienie
  • ból głowy lub kołatanie serca w pozycji leżącej
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Pacjent przyjmujący midodrynę powinien unikać alkoholu, a jeśli pije, to tylko w niewielkiej ilości, nie na czczo, z dodatkowym płynem bezalkoholowym i w pozycji siedzącej. Należy wstawać powoli, zwłaszcza w ciągu kilku godzin po spożyciu alkoholu. Przy regularnym piciu większych ilości alkoholu warto skontrolować ciśnienie w pozycji leżącej i stojącej i przekazać informację lekarzowi prowadzącemu.

Skutek kliniczny

Po alkoholu można spodziewać się słabszej kontroli objawów hipotonii ortostatycznej mimo przyjmowania midodryny. Mogą wystąpić zawroty głowy, zaburzenia widzenia, osłabienie i omdlenia po wstaniu, a w konsekwencji upadki i urazy. Ryzyko rośnie przy większych ilościach alkoholu, w upale, przy odwodnieniu oraz u osób starszych. Przewlekłe nadużywanie alkoholu może dodatkowo sprzyjać nadciśnieniu, w tym nadciśnieniu w pozycji leżącej, które jest typowym działaniem niepożądanym midodryny.

Mechanizm

Alkohol działa przeciwnie do midodryny na napięcie naczyń i może osłabić jej działanie podnoszące ciśnienie. Midodryna jest prolekiem, a jej aktywny metabolit pobudza receptory alfa1 w ścianie naczyń, obkurcza tętniczki i żyły i w ten sposób zmniejsza spadek ciśnienia po pionizacji. Etanol rozszerza naczynia obwodowe, zmniejsza powrót żylny, upośledza odruchy z baroreceptorów i działa moczopędnie, co sprzyja odwodnieniu. Wszystkie te działania nasilają hipotonię ortostatyczną, czyli właśnie stan, w którym stosuje się midodrynę. Nie oczekuje się istotnej interakcji farmakokinetycznej, ponieważ etanol nie jest metabolizowany głównie przez CYP2D6, który hamuje midodryna[1]. ChPL midodryny nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1]. Regularne picie dużych ilości alkoholu podnosi ciśnienie tętnicze, a nadciśnienie tętnicze jest przeciwwskazaniem do stosowania midodryny[1].

Metabolizm i transportery

  • Midodryna: inhibitor CYP2D6[2]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej
  • objawy hipotonii ortostatycznej i omdlenia
  • upadki
  • nawodnienie

Kiedy ocena się zmienia

Więcej niż jeden standardowy drink jednorazowoilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieWiększa jednorazowa ilość etanolu nasila rozszerzenie naczyń, odwodnienie i upośledzenie odruchów z baroreceptorów, co zwiększa ryzyko omdleń mimo stosowania midodryny.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych hipotonia ortostatyczna i upadki po alkoholu częściej prowadzą do poważnych urazów.
Regularne picie większych ilościczas leczenia · pacjentinne zaleceniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu może podnosić ciśnienie tętnicze, w tym w pozycji leżącej, a nadciśnienie jest przeciwwskazaniem do midodryny, dlatego potrzebna jest kontrola ciśnienia i konsultacja lekarska.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gutron 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gutron-100027674/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gutron. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gutron-100027674/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 187

Połączenie przeciwwskazaneHydroksyzyna+ FlekainidNie łącz hydroksyzyny z flekainidem.Nie przyjmuj hydroksyzyny, jeśli bierzesz flekainid, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy lek na świąd, alergię czy niepokój.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj hydroksyzyny, jeśli bierzesz flekainid, i zapytaj lekarza lub farmaceutę o bezpieczniejszy lek na świąd, alergię czy niepokój.

Hydroksyzyny nie wolno łączyć z flekainidem. Oba leki mogą zaburzać rytm serca, a hydroksyzyna dodatkowo spowalnia usuwanie flekainidu z organizmu, przez co jego ilość we krwi może niebezpiecznie wzrosnąć. Takie połączenie może wywołać groźną arytmię.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • bardzo wolne albo bardzo szybkie tętno
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz hydroksyzyny z flekainidem. Połączenie jest przeciwwskazane ze względu na chorobę układu krążenia leczoną flekainidem oraz ryzyko zaburzeń rytmu[1]. W świądzie lub objawach alergicznych wybierz lek przeciwhistaminowy o małym ryzyku wydłużenia QT i bez istotnego hamowania CYP2D6. W lęku lub bezsenności skonsultuj z lekarzem prowadzącym lek spoza grupy wydłużającej QT. Jeśli pacjent już przyjął oba leki, odstaw hydroksyzynę i oceń EKG oraz elektrolity, ponieważ przed podaniem flekainidu należy wyrównać zaburzenia elektrolitowe[2].

Skutek kliniczny

Ryzyko komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, oraz objawów toksyczności flekainidu wynikających ze wzrostu jego stężenia. Interakcje zwiększające stężenie flekainidu mogą prowadzić do zagrażających życiu, a nawet śmiertelnych zdarzeń niepożądanych[2].

Mechanizm

Hydroksyzyny nie stosuje się u pacjentów ze stwierdzoną chorobą układu krążenia ani razem z lekami, które wydłużają odstęp QT lub wywołują zaburzenia rytmu typu torsade de pointes[1]. Flekainid jest lekiem przeciwarytmicznym klasy IC o działaniu proarytmicznym, który poszerza zespół QRS i wtórnie wydłuża odstęp QT, a pacjent leczony flekainidem z definicji ma chorobę serca. Dochodzi do tego składowa farmakokinetyczna. Hydroksyzyna hamuje CYP2D6 i w dużych dawkach może wchodzić w interakcje z substratami tego enzymu[1]. Flekainid jest w dużym stopniu metabolizowany przez CYP2D6, a leki hamujące ten izoenzym, w tym niektóre leki przeciwhistaminowe, mogą zwiększać jego stężenie w osoczu[2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Hydroksyzyna – inhibitor CYP2D6[3], flekainid – substrat CYP2D6[4]
  • Hydroksyzyna: inhibitor CYP2C19[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP2D6[3], inhibitor CYP3A4[3], substrat CYP3A4[3]
  • Flekainid: substrat CYP2D6[4]

Monitorować

  • EKG – odstęp QT/QTc i szerokość zespołu QRS
  • częstość i miarowość rytmu serca
  • stężenie potasu i magnezu
  • czynność nerek
  • stężenie flekainidu w osoczu, jeśli ekspozycja na oba leki już nastąpiła

Bezpieczniejsze alternatywy

bilastynafeksofenadynadesloratadynaloratadyna

Kiedy ocena się zmienia

Duże dawkidawka · hydroksyzynaryzyko rośnieHamowanie CYP2D6 przez hydroksyzynę ujawnia się zwłaszcza przy dużych dawkach, co nasila wzrost stężenia flekainidu.
Zaburzenia czynności nerekeGFR · pacjentryzyko rośnieZaburzenia czynności nerek zmniejszają klirens flekainidu i zwiększają jego stężenie w osoczu, co dodatkowo nasila ryzyko proarytmii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum Espefa 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydroxyzinum-espefa-100175535/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum Espefa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/hydroxyzinum-espefa-100175535/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneMidodryna+ TetryzolinaNie stosuj tetryzoliny u pacjenta przyjmującego midodrynę.Nie stosuj kropli z tetryzoliną, gdy przyjmujesz midodrynę, i zapytaj farmaceutę o krople nawilżające lub przeciwalergiczne bez tej substancji.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie stosuj kropli z tetryzoliną, gdy przyjmujesz midodrynę, i zapytaj farmaceutę o krople nawilżające lub przeciwalergiczne bez tej substancji.

Midodryna podnosi ciśnienie krwi, a krople do oczu z tetryzoliną obkurczają naczynia i część leku może przedostać się do krwi. Razem mogą za bardzo podnieść ciśnienie i spowolnić pracę serca. Tych leków nie łączy się ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silny ból głowy, zwłaszcza po położeniu się
  • kołatanie serca albo wyraźnie wolne tętno
  • uczucie pulsowania w głowie lub uszach
  • zaburzenia widzenia
  • ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj tetryzoliny u pacjenta przyjmującego midodrynę. Tetryzoliny nie stosuje się u osób przyjmujących leki, które mogą podwyższać ciśnienie tętnicze.[1][2] Na zaczerwienienie i podrażnienie oka zaproponuj krople nawilżające bez substancji obkurczającej naczynia, a przy objawach alergicznych krople przeciwhistaminowe. Jeśli pacjent już zakropił tetryzolinę, zalecaj kontrolę ciśnienia i tętna oraz pilny kontakt z lekarzem przy objawach nadciśnienia.

Skutek kliniczny

Sumowanie działania obkurczającego naczynia może prowadzić do nadmiernego wzrostu ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w pozycji leżącej, oraz do odruchowej bradykardii. Ryzyko jest największe przy częstym lub długotrwałym zakraplaniu, u osób starszych i u pacjentów ze współistniejącą chorobą serca.

Mechanizm

Midodryna jest prolekiem, którego aktywny metabolit pobudza receptory alfa1-adrenergiczne w naczyniach i podnosi ciśnienie tętnicze. Tetryzolina jest sympatykomimetykiem alfa-adrenergicznym, który obkurcza naczynia spojówki, a po spłynięciu przez kanał nosowo-łzowy i wchłonięciu z błony śluzowej może działać ogólnoustrojowo. Midodryny nie łączy się z lekami sympatykomimetycznymi i innymi substancjami obkurczającymi naczynia, ponieważ grozi to znacznym wzrostem ciśnienia krwi.[3] Tetryzolina podana razem z innymi lekami podwyższającymi ciśnienie nasila skurcz naczyń i podnosi ciśnienie tętnicze.[1]

Metabolizm i transportery

  • Midodryna: inhibitor CYP2D6[4]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze, także w pozycji leżącej
  • tętno (bradykardia)
  • ból głowy, kołatanie serca, zaburzenia widzenia

Bezpieczniejsze alternatywy

hialuronian sodu (krople nawilżające)ketotyfen (krople do oczu)olopatadyna (krople do oczu)

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Starazolin Free 0,5 mg/mL, krople do oczu, roztwór. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/starazolin-free-100381252/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Starazolin redFREE 0,5 mg/ml, krople do oczu, roztwór. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/starazolin-redfree-100439260/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gutron 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gutron-100027674/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gutron. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gutron-100027674/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneMidodryna+ LinezolidLinezolidu nie łączy się z midodryną, chyba że możliwa jest ścisła obserwacja pacjenta i regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego.Nie łącz tych leków na własną rękę i zanim zaczniesz brać antybiotyk, powiedz lekarzowi, że przyjmujesz lek na niskie ciśnienie.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz tych leków na własną rękę i zanim zaczniesz brać antybiotyk, powiedz lekarzowi, że przyjmujesz lek na niskie ciśnienie.

Ten antybiotyk wzmacnia działanie leku podnoszącego ciśnienie. Razem mogą spowodować niebezpiecznie wysokie ciśnienie krwi, zwłaszcza gdy leżysz. Takie połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy ciśnienie jest stale kontrolowane, najczęściej w szpitalu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silny, pulsujący ból głowy
  • zaburzenia widzenia
  • ból lub ucisk w klatce piersiowej
  • bardzo wolne lub nierówne bicie serca
  • nudności, wymioty, sztywność karku
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – synergizm, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Linezolidu nie łączy się z midodryną, chyba że możliwa jest ścisła obserwacja pacjenta i regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego.[1][2][3] W praktyce ambulatoryjnej najlepiej wstrzymać midodrynę na czas krótkiej kuracji linezolidem albo wybrać antybiotyk bez działania hamującego MAO. Jeśli oba leki są niezbędne, leczenie prowadzi się w warunkach szpitalnych, a dawkę leku wazopresyjnego dostosowuje się stopniowo.[1]

Skutek kliniczny

Grozi nadmierny wzrost ciśnienia tętniczego, szczególnie w pozycji leżącej, aż do przełomu nadciśnieniowego z odruchową bradykardią. U zdrowych ochotników linezolid w połączeniu z pseudoefedryną lub fenylopropanolaminą zwiększał ciśnienie skurczowe o 30–40 mmHg, wobec 11–15 mmHg po samym linezolidzie i 14–18 mmHg po samym leku sympatykomimetycznym.[1] Dla midodryny nie ma bezpośrednich danych, ale jako sympatykomimetyk o działaniu bezpośrednim należy do tej samej grupy ryzyka.

Mechanizm

Linezolid jest odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem monoaminooksydazy i nasila działanie presyjne leków sympatykomimetycznych.[1] Midodryna jest prolekiem, a jej aktywny metabolit desglimidodryna bezpośrednio pobudza receptory alfa-1-adrenergiczne naczyń i podnosi ciśnienie tętnicze. Midodryny należy unikać z inhibitorami MAO, ponieważ połączenie może znacznie zwiększyć ciśnienie krwi.[4] Sam linezolid także nieznacznie podnosi ciśnienie skurczowe, więc działania obu leków się sumują.

Metabolizm i transportery

  • Midodryna: inhibitor CYP2D6[5]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej
  • częstość akcji serca (bradykardia odruchowa)
  • objawy przełomu nadciśnieniowego (ból głowy, zaburzenia widzenia, ból w klatce piersiowej)

Bezpieczniejsze alternatywy

wankomycynadaptomycynafludrokortyzon

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zyvoxid 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zyvoxid-100106340/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Linezolid Krka 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/linezolid-krka-100339735/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Linezolid Polpharma 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/linezolid-polpharma-100345345/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gutron 2,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gutron-100027674/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Gutron. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/gutron-100027674/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazanePropafenon+ FlekainidPołączenie jest przeciwwskazane – flekainidu nie stosuje się jednocześnie z innymi lekami przeciwarytmicznymi klasy I.Nie przyjmuj obu leków jednocześnie i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, aby ustalić, który z nich masz stosować.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj obu leków jednocześnie i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, aby ustalić, który z nich masz stosować.

Propafenon i flekainid to dwa leki na zaburzenia rytmu serca, które działają w bardzo podobny sposób. Przyjmowane razem mogą zbyt mocno zwolnić pracę serca i wywołać groźne zaburzenia rytmu. Tych leków nie wolno łączyć.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • bardzo wolne tętno
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • duszność
  • ból w klatce piersiowej
  • nagłe osłabienie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie jest przeciwwskazane – flekainidu nie stosuje się jednocześnie z innymi lekami przeciwarytmicznymi klasy I[1]. Pacjent powinien przyjmować tylko jeden z tych leków, a wybór i ewentualną zamianę leku prowadzi kardiolog. Przy zamianie propafenonu na flekainid lub odwrotnie nowy lek włącza się po odstawieniu poprzedniego, pod kontrolą EKG. Przed leczeniem flekainidem należy wyrównać zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza stężenie potasu[1].

Skutek kliniczny

Połączenie grozi nadmiernym zwolnieniem przewodzenia w sercu, blokami przewodzenia, ciężką bradykardią, osłabieniem kurczliwości z niedociśnieniem oraz groźnymi komorowymi zaburzeniami rytmu. Zwiększenie stężenia flekainidu w osoczu może prowadzić do zdarzeń niepożądanych zagrażających życiu, a nawet do zgonu[1].

Mechanizm

Propafenon i flekainid są lekami przeciwarytmicznymi klasy I, które blokują kanały sodowe w mięśniu sercowym, więc ich działanie zwalniające przewodzenie i osłabiające kurczliwość serca się sumuje. Flekainid jest w dużym stopniu metabolizowany przez CYP2D6, a leki hamujące ten izoenzym zwiększają jego stężenie w osoczu[1]. Propafenon może zwiększać stężenie leków metabolizowanych przez CYP2D6[2], dlatego dochodzi również do wzrostu stężenia flekainidu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Propafenon – inhibitor CYP2D6[3], flekainid – substrat CYP2D6[4]
  • Propafenon: inhibitor CYP2D6[3], inhibitor P-gp[5], substrat CYP1A2[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[5], substrat CYP3A4[3]
  • Flekainid: substrat CYP2D6[4]

Monitorować

  • EKG – szerokość zespołu QRS, odstęp PQ, zaburzenia rytmu
  • częstość akcji serca
  • ciśnienie tętnicze
  • stężenie potasu w surowicy
  • objawy niewydolności serca

Kiedy ocena się zmienia

Zamiana jednego leku na drugikolejność włączenia · pacjentinne zaleceniePrzy zamianie propafenonu na flekainid lub odwrotnie nie stosuje się obu leków równocześnie. Nowy lek włącza się po odstawieniu poprzedniego, zgodnie z decyzją kardiologa i pod kontrolą EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten 50 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tonicard 150 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/tonicard-100363320/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tonicard. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tonicard-100363320/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flecainide acetate Holsten. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/flecainide-acetate-holsten-100425222/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneAlkaloidy sporyszu (np. dihydroergotamina)+ Leki adrenergiczne i dopaminergiczne (np. noradrenalina, midodryna, efedryna) klasaDihydroergotaminy nie należy łączyć z sympatykomimetykami obkurczającymi naczynia.Nie łącz dihydroergotaminy z lekami podnoszącymi ciśnienie ani z lekami na przeziębienie i zatkany nos zawierającymi efedrynę lub fenylefrynę, a przed zakupem takiego leku zapytaj farmaceutę.szybki (godziny)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz dihydroergotaminy z lekami podnoszącymi ciśnienie ani z lekami na przeziębienie i zatkany nos zawierającymi efedrynę lub fenylefrynę, a przed zakupem takiego leku zapytaj farmaceutę.

Dihydroergotamina obkurcza naczynia krwionośne. Podobnie działają leki podnoszące ciśnienie i udrażniające nos, takie jak midodryna, etylefryna, efedryna czy fenylefryna, także w lekach na przeziębienie. Razem mogą zbyt mocno zwęzić naczynia, przez co palce rąk i stóp stają się zimne i słabo ukrwione, a ciśnienie może gwałtownie wzrosnąć. To połączenie może być groźne dla zdrowia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zimne, blade lub sine palce rąk albo stóp
  • drętwienie, mrowienie lub ból kończyn
  • ból w klatce piersiowej
  • silny ból głowy z bardzo wysokim ciśnieniem
  • silny ból brzucha
  • osłabienie lub zaburzenia mowy
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PD – synergizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Dihydroergotaminy nie należy łączyć z sympatykomimetykami obkurczającymi naczynia. Jeśli pacjent przyjmujący dihydroergotaminę wymaga noradrenaliny, adrenaliny, dopaminy w dużych dawkach lub fenylefryny we wlewie, należy odstawić dihydroergotaminę i ściśle monitorować ciśnienie oraz ukrwienie obwodowe, pamiętając, że jej działanie naczynioskurczowe utrzymuje się po odstawieniu. U pacjentów leczonych przewlekle midodryną, efedryną lub etylefryną dihydroergotaminy nie należy włączać, a w migrenie wybrać lek przeciwbólowy bez działania naczynioskurczowego. Adrenaliny w anafilaksji nie wolno wstrzymywać z powodu tej interakcji – po podaniu należy obserwować ciśnienie i ukrwienie kończyn. Dobutamina nie wymaga takich ograniczeń.

Skutek kliniczny

Połączenie grozi nadmiernym skurczem naczyń obwodowych z niedokrwieniem kończyn, objawami zatrucia sporyszem, a w skrajnych przypadkach martwicą palców lub kończyn. Może wystąpić gwałtowny wzrost ciśnienia tętniczego, niedokrwienie mięśnia sercowego, jelit lub nerek. Ryzyko jest największe przy podawaniu amin presyjnych we wlewie dożylnym, u chorych we wstrząsie i z chorobami naczyń.

Mechanizm

Dihydroergotamina obkurcza naczynia przez pobudzanie receptorów serotoninowych 5-HT1B oraz częściowe pobudzanie receptorów alfa-adrenergicznych w ścianie naczyń, a jej działanie naczynioskurczowe utrzymuje się długo po odstawieniu leku. Sympatykomimetyki działające na receptory alfa-1 (noradrenalina, adrenalina, fenylefryna, midodryna, efedryna, etylefryna, dopamina w dużych dawkach) obkurczają naczynia tym samym szlakiem końcowym. Oba działania sumują się, a dihydroergotamina dodatkowo nasila odpowiedź naczyń na aminy presyjne. Interakcja jest farmakodynamiczna i wspólna dla całej klasy poza dobutaminą.

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • ukrwienie, ocieplenie i zabarwienie palców rąk i stóp
  • tętno na tętnicach obwodowych
  • ból w klatce piersiowej i zmiany w EKG wskazujące na niedokrwienie
  • ból brzucha jako objaw niedokrwienia jelit
  • diureza

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnie we wlewie (noradrenalina, adrenalina, dopamina, fenylefryna)droga podania · leki adrenergiczne i dopaminergiczneryzyko rośnieWlew amin presyjnych u pacjenta po dihydroergotaminie niesie największe ryzyko ciężkiego niedokrwienia obwodowego i narządowego. Dihydroergotaminę należy odstawić, a ukrwienie kończyn i ciśnienie monitorować ściśle przez cały czas wlewu.
Dopamina w małej dawce dopaminergicznejdawka · leki adrenergiczne i dopaminergiczneryzyko malejeW małych dawkach dopamina działa głównie na receptory dopaminowe i w niewielkim stopniu obkurcza naczynia, więc ryzyko jest mniejsze. Wraz ze zwiększaniem dawki rośnie działanie alfa-1 i ryzyko wraca, dlatego nadal trzeba monitorować ukrwienie kończyn.
Miejscowo (krople do oczu, adrenalina w znieczuleniu miejscowym)droga podania · leki adrenergiczne i dopaminergiczneryzyko malejePrzy miejscowym podaniu fenylefryny do oka lub adrenaliny jako dodatku do znieczulenia miejscowego wchłanianie ogólnoustrojowe jest małe, ale nie zerowe. Należy stosować najmniejszą skuteczną ilość i obserwować pacjenta, a krople i aerozole do nosa traktować jak podanie ogólne ze względu na dobre wchłanianie z błony śluzowej.
Adrenalina w anafilaksjikolejność włączenia · pacjentinne zalecenieW anafilaksji adrenaliny nie wolno wstrzymywać z powodu przyjmowania dihydroergotaminy, bo korzyść ratująca życie przeważa nad ryzykiem. Po podaniu należy obserwować ciśnienie, ukrwienie kończyn i objawy niedokrwienia serca.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneLeki przeciwarytmiczne klasy IC (np. propafenon, flekainid)+ Inhibitory proteazy (np. darunawir, atazanawir, rytonawir) klasaNie należy łączyć leku przeciwarytmicznego klasy IC z inhibitorem proteazy, zwłaszcza wzmacnianym rytonawirem.Nie przyjmuj leku na zaburzenia rytmu serca, takiego jak propafenon lub flekainid, razem z lekiem na HIV z grupy inhibitorów proteazy i jak najszybciej powiedz o obu lekach lekarzowi, który ustali bezpieczne leczenie.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj leku na zaburzenia rytmu serca, takiego jak propafenon lub flekainid, razem z lekiem na HIV z grupy inhibitorów proteazy i jak najszybciej powiedz o obu lekach lekarzowi, który ustali bezpieczne leczenie.

Niektóre leki stosowane w zakażeniu HIV, na przykład rytonawir, darunawir czy atazanawir, spowalniają usuwanie z organizmu leków na zaburzenia rytmu serca, takich jak propafenon i flekainid. Lek na serce gromadzi się wtedy we krwi i może zamiast pomagać wywołać groźne, a nawet zagrażające życiu zaburzenia rytmu. Dotyczy to wszystkich leków z obu tych grup. Tych leków zwykle nie wolno przyjmować razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • bardzo wolne albo bardzo szybkie tętno
  • zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • omdlenie
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie należy łączyć leku przeciwarytmicznego klasy IC z inhibitorem proteazy, zwłaszcza wzmacnianym rytonawirem. Połączenie flekainidu lub propafenonu z rytonawirem, sakwinawirem, typranawirem i fosamprenawirem jest ujęte w przeciwwskazaniach ChPL. Atazanawir i darunawir podaje się zwykle z rytonawirem lub kobicystatem, więc obowiązuje to samo ograniczenie. U pacjenta z HIV wymagającego leczenia przeciwarytmicznego trzeba rozważyć zmianę leczenia przeciwwirusowego na schemat bez wzmacniacza farmakokinetycznego. Inną możliwością jest wybór innej strategii kontroli rytmu lub częstości rytmu serca we współpracy z kardiologiem i lekarzem prowadzącym leczenie HIV. Jeśli połączenia nie da się uniknąć, potrzebne są ścisły nadzór kardiologiczny, kontrola EKG oraz oznaczanie stężenia flekainidu, o ile jest dostępne. Hamujące działanie rytonawiru utrzymuje się przez kilka dni po jego odstawieniu, więc leku klasy IC nie należy włączać bezpośrednio po przerwaniu terapii inhibitorem proteazy.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia propafenonu lub flekainidu zwiększa ryzyko działania proarytmicznego. Mogą wystąpić bloki przewodzenia, poszerzenie zespołu QRS, bradykardia, częstoskurcz komorowy, migotanie komór i nagły zgon sercowy. Ryzyko rośnie u osób ze strukturalną chorobą serca, niewydolnością serca, zaburzeniami elektrolitowymi i upośledzoną czynnością nerek. Przy propafenonie nasila się też działanie beta-adrenolityczne, co może prowadzić do bradykardii i spadku ciśnienia.

Mechanizm

Inhibitory proteazy, zwłaszcza w schematach wzmacnianych rytonawirem, silnie hamują enzymy wątrobowe CYP3A4 i CYP2D6. Te enzymy odpowiadają za rozkład propafenonu i flekainidu. Zahamowanie metabolizmu powoduje wzrost stężenia leku przeciwarytmicznego klasy IC we krwi. Leki te mają wąski indeks terapeutyczny, więc nawet umiarkowany wzrost stężenia może być niebezpieczny. Rytonawir jest najsilniejszym inhibitorem w tej grupie. Ponieważ pozostałe inhibitory proteazy (darunawir, atazanawir, fosamprenawir, sakwinawir, typranawir) stosuje się w praktyce razem z rytonawirem lub kobicystatem, interakcja dotyczy całej klasy. Mechanizm farmakokinetyczny nakłada się na działanie farmakodynamiczne. Sakwinawir wydłuża odstępy PR i QT, a atazanawir wydłuża odstęp PR. Leki klasy IC wydłużają PR i poszerzają zespół QRS, przez co zaburzenia przewodzenia się sumują.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu PR, szerokości zespołu QRS i odstępu QT
  • częstość rytmu serca i ciśnienie tętnicze
  • stężenie flekainidu we krwi, jeśli oznaczenie jest dostępne
  • stężenie potasu i magnezu
  • czynność nerek przy stosowaniu flekainidu
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń

Kiedy ocena się zmienia

Odstawienie inhibitora proteazy z rytonawiremodstep · inhibitory proteazyinne zalecenieHamowanie enzymów przez rytonawir ustępuje stopniowo przez kilka dni po odstawieniu, więc lek klasy IC należy włączać z opóźnieniem i pod kontrolą EKG.
eGFR ≤ 35pacjentryzyko rośnieFlekainid jest w znacznej części wydalany przez nerki, dlatego upośledzona czynność nerek dodatkowo zwiększa jego stężenie i nasila ryzyko działania proarytmicznego przy zahamowanym metabolizmie wątrobowym.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneLeki przeciwarytmiczne klasy IC (np. propafenon, flekainid)+ Przeciwpsychotyczne pochodne indolu (np. zyprazydon, sertindol) klasaPołączenie leku przeciwarytmicznego klasy IC z przeciwpsychotyczną pochodną indolu jest przeciwwskazane z powodu ryzyka groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca.Nie przyjmuj leku na arytmię z tej grupy razem z lekiem przeciwpsychotycznym z tej grupy bez wyraźnej decyzji lekarza, który wie o obu lekach, i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj leku na arytmię z tej grupy razem z lekiem przeciwpsychotycznym z tej grupy bez wyraźnej decyzji lekarza, który wie o obu lekach, i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.

Leki na zaburzenia rytmu serca, takie jak propafenon i flekainid, oraz niektóre leki przeciwpsychotyczne, takie jak zyprazydon i sertindol, wpływają na pracę serca w podobny sposób. Przyjmowane razem mogą wywołać groźne, nieregularne bicie serca, które czasem prowadzi do omdlenia, a nawet zatrzymania krążenia. Dlatego tych leków zwykle się ze sobą nie łączy. Lurazydon działa na serce znacznie słabiej i lekarz może go wybrać, jeśli musisz przyjmować lek na arytmię.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca albo uczucie bardzo szybkiego lub nierównego bicia serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duszność albo ból w klatce piersiowej
  • nagła utrata przytomności z drgawkami
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie leku przeciwarytmicznego klasy IC z przeciwpsychotyczną pochodną indolu jest przeciwwskazane z powodu ryzyka groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca. Zyprazydonu ani sertindolu nie łączy się z propafenonem ani flekainidem. Gdy pacjent wymaga leczenia przeciwpsychotycznego, należy wybrać lek o małym wpływie na odstęp QT, na przykład arypiprazol, kariprazynę albo lurazydon. Gdy kontrola rytmu wymaga leku klasy IC, nie należy go zastępować innym lekiem wydłużającym QT, a decyzję o zmianie leczenia przeciwarytmicznego powinien podjąć kardiolog. Jeżeli wybrano lurazydon, przed jego włączeniem i po osiągnięciu stanu stacjonarnego warto wykonać EKG oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Połączenie grozi wydłużeniem odstępu QT i poszerzeniem zespołu QRS, a w konsekwencji częstoskurczem typu torsade de pointes, migotaniem komór i nagłym zgonem sercowym. Ryzyko jest największe przy sertindolu i zyprazydonie, przy dużych dawkach, w hipokaliemii lub hipomagnezemii, w bradykardii, w niewydolności serca, u osób starszych oraz przy upośledzonej czynności nerek w przypadku flekainidu.

Mechanizm

Główny mechanizm to addycja działania na elektrofizjologię serca. Leki przeciwarytmiczne klasy IC blokują szybkie kanały sodowe, spowalniają przewodzenie i poszerzają zespół QRS, co wydłuża odstęp QT. Same mają też działanie proarytmiczne. Zyprazydon i sertindol blokują kanał potasowy hERG i wyraźnie wydłużają repolaryzację komór. Suma tych efektów zwiększa ryzyko częstoskurczu typu torsade de pointes i innych komorowych zaburzeń rytmu. Dodatkowo propafenon hamuje CYP2D6, który uczestniczy w metabolizmie sertindolu. Może więc zwiększać stężenie sertindolu i nasilać wydłużenie QT. Ten mechanizm dotyczy wszystkich leków obu grup z wyjątkiem lurazydonu, który nie wydłuża istotnie odstępu QT.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc i szerokości zespołu QRS przed włączeniem leczenia i po każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • czynność nerek (eGFR) u pacjentów leczonych flekainidem
  • częstość akcji serca i objawy bradykardii
  • kołatania serca, zawroty głowy, omdlenia zgłaszane przez pacjenta

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 35leki przeciwarytmiczne klasy ICryzyko rośnieFlekainid jest w dużej części wydalany przez nerki. Przy upośledzonej czynności nerek kumuluje się, co nasila poszerzenie QRS, wydłużenie QT i ryzyko arytmii przy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwpsychotycznego wydłużającego QT.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują choroba niedokrwienna serca, niewydolność serca, zaburzenia elektrolitowe i pogorszona czynność nerek, które zwiększają podatność na arytmie wywołane lekami.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneLeki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, dronedaron)+ Leki przeciwarytmiczne klasy IC (np. propafenon, flekainid) klasaNie należy łączyć leku przeciwarytmicznego klasy III z lekiem przeciwarytmicznym klasy IC poza wyjątkowymi sytuacjami, w których kardiolog świadomie zaplanuje takie leczenie i zapewni ścisłe monitorowanie EKG.Nie łącz leku na arytmię z grupy amiodaronu z lekiem z grupy propafenonu bez wyraźnego zalecenia kardiologa, a jeśli dostałeś oba leki, zapytaj lekarza lub farmaceutę, czy na pewno możesz je przyjmować razem.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie łącz leku na arytmię z grupy amiodaronu z lekiem z grupy propafenonu bez wyraźnego zalecenia kardiologa, a jeśli dostałeś oba leki, zapytaj lekarza lub farmaceutę, czy na pewno możesz je przyjmować razem.

Leki na zaburzenia rytmu serca, takie jak amiodaron i dronedaron, przyjmowane razem z propafenonem albo flekainidem mogą zbyt silnie działać na serce. Pierwsze leki spowalniają usuwanie drugich z organizmu, przez co ich ilość we krwi rośnie. Oba rodzaje leków dodatkowo wzmacniają nawzajem swoje działanie, co może wywołać groźne zaburzenia rytmu, bardzo wolne tętno albo omdlenie. Po odstawieniu amiodaronu jego działanie utrzymuje się jeszcze przez wiele tygodni.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • omdlenie albo uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • kołatanie serca, bardzo szybkie albo nierówne bicie serca
  • bardzo wolne tętno
  • silne zawroty głowy
  • ból w klatce piersiowej
  • nasilona duszność albo obrzęki nóg
  • zaburzenia widzenia
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie należy łączyć leku przeciwarytmicznego klasy III z lekiem przeciwarytmicznym klasy IC poza wyjątkowymi sytuacjami, w których kardiolog świadomie zaplanuje takie leczenie i zapewni ścisłe monitorowanie EKG. Dronedaron jest w ChPL przeciwwskazany z lekami przeciwarytmicznymi klasy I, a więc także z propafenonem i flekainidem. Jeśli zmienia się dronedaron na lek klasy IC, nie wolno podawać obu leków jednocześnie. Amiodaron z flekainidem lub propafenonem dopuszcza się wyłącznie pod nadzorem specjalisty. W takim przypadku dawkę leku klasy IC trzeba wyraźnie zmniejszyć, a stężenie flekainidu oznaczać, jeśli jest to możliwe. Przy zamianie amiodaronu na lek klasy IC trzeba pamiętać, że interakcja utrzymuje się przez długi czas po odstawieniu amiodaronu. Przed włączeniem i w trakcie leczenia należy wyrównać stężenia potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu komorowego, migotania komór i torsades de pointes. Może też wywołać ciężką bradykardię, bloki przedsionkowo-komorowe i śródkomorowe oraz zaostrzenie niewydolności serca. Objawy toksyczności flekainidu lub propafenonu mogą obejmować także zawroty głowy, zaburzenia widzenia i omdlenia.

Mechanizm

Leku przeciwarytmicznego klasy III nie należy łączyć z lekiem klasy IC, ponieważ interakcja dotyczy całej klasy i wynika z dwóch mechanizmów działających jednocześnie. Amiodaron i dronedaron hamują CYP2D6 i CYP3A4, czyli enzymy, które metabolizują propafenon i flekainid. Prowadzi to do wzrostu stężenia leku klasy IC we krwi. Mechanizm farmakokinetyczny jest najsilniej udokumentowany dla amiodaronu z flekainidem. Do tego dochodzi addycja farmakodynamiczna. Oba rodzaje leków zwalniają przewodzenie w sercu, wydłużają odstępy PR i QRS, osłabiają kurczliwość mięśnia sercowego i mają działanie proarytmiczne. Leki klasy III dodatkowo wydłużają odstęp QT. Amiodaron ma bardzo długi okres półtrwania, dlatego jego działanie hamujące enzymy utrzymuje się przez wiele tygodni po odstawieniu.

Monitorować

  • EKG z oceną odstępów PR, QRS i QT przed włączeniem i po każdej zmianie dawki
  • częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze
  • stężenie flekainidu w surowicy, jeśli oznaczenie jest dostępne
  • stężenie potasu i magnezu
  • objawy niewydolności serca, takie jak duszność i obrzęki
  • czynność nerek przy stosowaniu flekainidu

Kiedy ocena się zmienia

Kilka miesięcy od odstawienia amiodaronuodstep · leki przeciwarytmiczne klasy IIIinne zalecenieAmiodaron ma bardzo długi okres półtrwania, dlatego hamowanie metabolizmu i działanie elektrofizjologiczne utrzymują się przez wiele tygodni po jego odstawieniu. Przy zamianie amiodaronu na propafenon lub flekainid należy zaczynać od małej dawki leku klasy IC i kontrolować EKG.
ObniżonyeGFR · leki przeciwarytmiczne klasy ICryzyko rośnieFlekainid jest w dużej części wydalany przez nerki, dlatego przy niewydolności nerek jego stężenie wzrasta dodatkowo. W połączeniu z lekiem klasy III ryzyko toksyczności jest wtedy jeszcze większe.

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.