Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Goserelina / Goserelina i ozanimod

Goserelina i ozanimod

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Przed włączeniem ozanimodu u pacjenta leczonego gosereliną należy wykonać EKG z oceną QTc, częstości rytmu i odstępu PR oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu.

Powiedz lekarzowi, który przepisuje ozanimod, że dostajesz gosereliną, i nie zaczynaj leczenia bez wcześniejszego EKG.

Niekorzystna interakcjaGoserelina+ OzanimodPrzed włączeniem ozanimodu u pacjenta leczonego gosereliną należy wykonać EKG z oceną QTc, częstości rytmu i odstępu PR oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu.Powiedz lekarzowi, który przepisuje ozanimod, że dostajesz gosereliną, i nie zaczynaj leczenia bez wcześniejszego EKG.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Powiedz lekarzowi, który przepisuje ozanimod, że dostajesz gosereliną, i nie zaczynaj leczenia bez wcześniejszego EKG.

Oba leki mogą wpływać na pracę serca – jeden może zaburzać przewodzenie impulsów w sercu, a drugi zwalnia jego rytm, zwłaszcza w pierwszych dniach stosowania. Razem mogą zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca. Lekarz powinien zrobić ci EKG przed rozpoczęciem leczenia ozanimodem. Ważne jest też, żeby lekarz prowadzący wiedział, z jakiego powodu dostajesz gosereliną.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • omdlenie
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • wyraźnie wolne tętno
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przed włączeniem ozanimodu u pacjenta leczonego gosereliną należy wykonać EKG z oceną QTc, częstości rytmu i odstępu PR oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu. ChPL ozanimodu zaleca ostrożność przy rozpoczynaniu leczenia u pacjentów przyjmujących leki zwalniające czynność serca, takie jak betablokery i blokery kanału wapniowego.[1] Trzeba też sprawdzić wskazanie do gosereliny, ponieważ aktywny nowotwór złośliwy jest przeciwwskazaniem do stosowania ozanimodu.[1] Jeśli goserelina jest stosowana z powodu raka prostaty lub piersi, decyzję o leczeniu ozanimodem powinni podjąć wspólnie onkolog i lekarz prowadzący. Przy wskazaniu nienowotworowym, na przykład endometriozie, połączenie jest możliwe pod kontrolą EKG i bez dokładania kolejnych leków wydłużających QT.

Skutek kliniczny

Możliwe jest nasilone ryzyko zaburzeń rytmu serca, w tym bradykardii, bloku przedsionkowo-komorowego i rzadko częstoskurczu typu torsades de pointes, szczególnie w pierwszych dniach leczenia ozanimodem u pacjenta z wydłużonym QT w przebiegu terapii gosereliną. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, chorobie serca i jednoczesnym przyjmowaniu innych leków wydłużających QT lub zwalniających rytm serca.

Mechanizm

Połączenie wymaga oceny ryzyka arytmii przed włączeniem ozanimodu, bo działania obu leków na serce się sumują. Leczenie przeciwandrogenowe gosereliną może wydłużać odstęp QT, dlatego ChPL gosereliny zaleca staranną ocenę ryzyka przy łączeniu z lekami wydłużającymi QT lub mogącymi wywołać torsades de pointes.[2] Ozanimod, zwłaszcza na początku leczenia, zwalnia czynność serca i spowalnia przewodzenie przedsionkowo-komorowe, a ChPL ozanimodu zaznacza, że nie badano go u pacjentów przyjmujących leki przeciwarytmiczne związane z torsades de pointes u osób z bradykardią.[1] Bradykardia jest czynnikiem ryzyka torsades de pointes przy wydłużonym QT, więc oba działania mogą się nakładać. Ponadto ChPL ozanimodu zakazuje stosowania leków przeciwnowotworowych ze względu na addytywny wpływ na układ odpornościowy.[1] Goserelina formalnie należy do hormonalnych leków przeciwnowotworowych, ale nie działa immunosupresyjnie, więc ten mechanizm ma dla niej znaczenie raczej formalne. Interakcji farmakokinetycznych się nie spodziewa się, bo goserelina nie wpływa na enzymy metabolizujące ozanimod.

Metabolizm i transportery

  • Ozanimod: substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • EKG przed rozpoczęciem ozanimodu (QTc, częstość rytmu, odstęp PR)
  • tętno i objawy bradykardii w pierwszych dniach leczenia ozanimodem
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • przegląd innych leków wydłużających QT lub zwalniających rytm serca

Kiedy ocena się zmienia

Ozanimod włączany u pacjenta już leczonego goserelinąkolejność włączenia · ozanimodryzyko rośnieNajwiększe ryzyko bradykardii i zaburzeń przewodzenia przypada na początek leczenia ozanimodem, dlatego EKG i kontrola tętna są najważniejsze przy jego włączaniu u pacjenta z terapią przeciwandrogenową.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia 0,23 mg; 0,46 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Reseligo 3,6 mg, implant w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/reseligo-100356580/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zeposia-100438934/

Alkohol przy tych lekach

Goserelina a alkohol: brak opisu w bazie.

Interakcja nieistotna klinicznieOzanimoda alkoholPrzy okazjonalnym, umiarkowanym spożyciu alkoholu nie trzeba zmieniać leczenia.Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale nie pij dużo ani regularnie, a jeśli masz chorą wątrobę, powiedz o tym lekarzowi.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale nie pij dużo ani regularnie, a jeśli masz chorą wątrobę, powiedz o tym lekarzowi.

Ozanimod nie wchodzi w znaną, istotną interakcję z alkoholem. Okazjonalne, umiarkowane picie nie powinno osłabiać działania leku. Jeśli jednak pijesz często i dużo, alkohol może razem z lekiem obciążać wątrobę i osłabiać odporność.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • nudności, wymioty lub ból pod prawym łukiem żebrowym
  • nietypowe zmęczenie
  • gorączka lub inne objawy zakażenia
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy okazjonalnym, umiarkowanym spożyciu alkoholu nie trzeba zmieniać leczenia. U osób pijących regularnie duże ilości alkoholu warto zalecić ograniczenie spożycia i zwrócić uwagę lekarza prowadzącego na kontrolę prób wątrobowych. U pacjenta z alkoholową chorobą wątroby przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić stopień niewydolności wątroby, ponieważ klasa C wg Childa-Pugha wyklucza stosowanie ozanimodu[1].

Skutek kliniczny

Umiarkowane spożycie alkoholu nie powinno zmieniać skuteczności ani bezpieczeństwa ozanimodu. Przy przewlekłym nadużywaniu alkoholu rośnie ryzyko polekowego uszkodzenia wątroby i zakażeń. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby w klasie C wg Childa-Pugha, np. w przebiegu alkoholowej marskości, są przeciwwskazaniem do stosowania ozanimodu[1]. Przeciwwskazaniem są także aktywne przewlekłe zakażenia, takie jak zapalenie wątroby, oraz stan obniżonej odporności predysponujący do zakażeń oportunistycznych[1].

Mechanizm

Nie ma klinicznie istotnej interakcji farmakokinetycznej między ozanimodem a alkoholem. ChPL ozanimodu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1]. Główne aktywne metabolity ozanimodu powstają z udziałem monoaminooksydazy B, a ich eliminacja zależy od CYP2C8, dlatego istotne interakcje dotyczą inhibitorów MAO oraz induktorów i inhibitorów CYP2C8[1]. Etanol nie jest istotnym induktorem ani inhibitorem tych szlaków. Teoretycznie możliwe jest addytywne działanie farmakodynamiczne w dwóch obszarach. Pierwszy to wątroba – w badaniach klinicznych ozanimodu obserwowano zwiększenie aktywności aminotransferaz, a przewlekłe nadużywanie alkoholu samo uszkadza wątrobę. Drugi to odporność – ozanimod zmniejsza liczbę krążących limfocytów, a przewlekłe picie dużych ilości alkoholu dodatkowo osłabia obronę przeciwzakaźną.

Metabolizm i transportery

  • Ozanimod: substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny u osób nadużywających alkoholu
  • objawy uszkodzenia wątroby – żółtaczka, ciemny mocz, nudności, zmęczenie
  • objawy zakażeń

Kiedy ocena się zmienia

Regularne picie dużych ilości alkoholu lub upijanie sięilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePrzy przewlekłym nadużywaniu alkoholu sumuje się ryzyko uszkodzenia wątroby i zakażeń. Należy zalecić ograniczenie alkoholu i kontrolę prób wątrobowych.
Wieloletnie nadużywanie alkoholu z ciężką niewydolnością wątroby (klasa C wg Childa-Pugha)czas leczenia · pacjentinterakcja nie dotyczyCiężkie zaburzenia czynności wątroby w klasie C wg Childa-Pugha są przeciwwskazaniem do stosowania ozanimodu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia 0,23 mg; 0,46 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zeposia-100438934/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 285

Połączenie przeciwwskazaneAnalogi iperytu azotowego (np. cyklofosfamid, bendamustyna, melfalan)+ Selektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid) klasaPrzy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu analogu iperytu azotowego i selektywnego leku immunosupresyjnego należy unikać połączenia, chyba że wynika ono z zaplanowanego schematu specjalistycznego, a wtedy konieczne jest ścisłe monitorowanie morfologii i objawów zakażenia.Jeśli masz przyjmować lek przeciwnowotworowy z tej grupy razem z lekiem osłabiającym odporność albo niedawno jeden z nich odstawiono, powiedz o tym każdemu lekarzowi prowadzącemu i nie zmieniaj leczenia na własną rękę.opóźniony (dni)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli masz przyjmować lek przeciwnowotworowy z tej grupy razem z lekiem osłabiającym odporność albo niedawno jeden z nich odstawiono, powiedz o tym każdemu lekarzowi prowadzącemu i nie zmieniaj leczenia na własną rękę.

Leki przeciwnowotworowe z tej grupy, takie jak cyklofosfamid, chlorambucyl czy melfalan, osłabiają szpik kostny i odporność. Leki osłabiające układ odpornościowy stosowane w chorobach autoimmunologicznych i po przeszczepach, takie jak fingolimod, teriflunomid, leflunomid, tofacytynib czy natalizumab, działają podobnie, więc razem mogą bardzo mocno obniżyć odporność. Grozi to ciężkimi zakażeniami, także rzadkimi zakażeniami mózgu, oraz spadkiem liczby białych krwinek. Niektóre z tych leków działają jeszcze długo po odstawieniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub ogólne złe samopoczucie
  • kaszel, duszność lub ból przy oddawaniu moczu
  • bolesna wysypka z pęcherzykami na skórze
  • nowe zaburzenia mowy, widzenia, równowagi, siły mięśni lub pamięci
  • łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z dziąseł lub nosa
  • żółte zabarwienie skóry lub oczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Przy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu analogu iperytu azotowego i selektywnego leku immunosupresyjnego należy unikać połączenia, chyba że wynika ono z zaplanowanego schematu specjalistycznego, a wtedy konieczne jest ścisłe monitorowanie morfologii i objawów zakażenia. Natalizumab jest przeciwwskazany u pacjentów z obniżoną odpornością, także po wcześniejszym leczeniu cytostatykami, a w nowotworze czynnym nie powinien być stosowany. Fingolimod, ozanimod, ponesimod, tofacytynib, leflunomid i teriflunomid w charakterystykach produktu są zastrzeżone przed łączeniem z lekami przeciwnowotworowymi i silnymi immunosupresantami, więc decyzję o kontynuacji podejmuje lekarz prowadzący leczenie przeciwnowotworowe razem z lekarzem leczącym chorobę autoimmunologiczną. Połączenia celowe, na przykład cyklofosfamid z immunoglobuliną przeciw limfocytom T lub z abataceptem w kondycjonowaniu i profilaktyce choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi albo cyklofosfamid z następczym mykofenolanem mofetylu w toczniowym zapaleniu nerek, prowadzi się wyłącznie w ośrodkach specjalistycznych z profilaktyką przeciwinfekcyjną. Należy uwzględnić długi czas działania niektórych leków grupy B – teriflunomid i leflunomid pozostają w organizmie wiele miesięcy bez procedury przyspieszonej eliminacji, a liczba limfocytów po fingolimodzie wraca do normy po tygodniach. Przed włączeniem leczenia warto sprawdzić status zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B, gruźlicy i ospy wietrznej oraz uzupełnić szczepienia, a szczepionek żywych nie podaje się w trakcie leczenia.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, reaktywacji wirusów (półpaśca, zapalenia wątroby typu B, cytomegalii) oraz pogłębionej i przedłużonej neutropenii i limfopenii. W przypadku natalizumabu i modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu szczególnym zagrożeniem jest postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, a wcześniejsze leczenie lekami immunosupresyjnymi lub cytostatycznymi jest uznanym czynnikiem ryzyka tego powikłania[1]. Przy leflunomidzie i teriflunomidzie dochodzi ryzyko sumowania toksyczności dla szpiku i wątroby. Długotrwała immunosupresja może też zwiększać ryzyko wtórnych nowotworów. Szczepionki żywe mogą wywołać zakażenie, a szczepionki inaktywowane są mniej skuteczne.

Mechanizm

Analogi iperytu azotowego alkilują DNA szybko dzielących się komórek, w tym prekursorów szpiku i limfocytów, co prowadzi do neutropenii, limfopenii i spadku odporności. Selektywne leki immunosupresyjne osłabiają odporność innymi drogami – blokują migrację lub zatrzymują limfocyty w węzłach chłonnych (fingolimod, ozanimod, ponesimod, natalizumab), hamują syntezę pirymidyn lub puryn w limfocytach (teriflunomid, leflunomid, mykofenolan mofetyl, kwas mykofenolowy), hamują sygnalizację lub kostymulację limfocytów (tofacytynib, abatacept, belatacept, tolebrutynib), niszczą limfocyty (immunoglobulina przeciw limfocytom T, inebilizumab), obniżają stężenie przeciwciał (efgartigimod alfa, imlifidaza) albo blokują dopełniacz (rawulizumab). Efekty obu grup sumują się na poziomie układu odpornościowego, a część leków grupy B sama hamuje szpik. Nie jest znana istotna interakcja farmakokinetyczna wspólna dla całej klasy. Interakcja dotyczy wszystkich leków ogólnoustrojowych obu grup z wyjątkiem chlormetyny w żelu, apremilastu i nerandomilastu.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba neutrofili i limfocytów
  • objawy zakażeń, gorączka, zmiany skórne sugerujące półpasiec
  • nowe objawy neurologiczne lub poznawcze sugerujące postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię przy natalizumabie, fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie
  • aktywność aminotransferaz przy leflunomidzie i teriflunomidzie
  • markery wirusa zapalenia wątroby typu B i cytomegalii u pacjentów z grupy ryzyka
  • stężenie immunoglobulin przy efgartigimodzie alfa, inebilizumabie i imlifidazie

Kiedy ocena się zmienia

Na skórędroga podania · analogi iperytu azotowegointerakcja nie dotyczyChlormetyna w żelu stosowana miejscowo w chłoniaku skóry praktycznie nie wchłania się do krwi i nie sumuje się z ogólnoustrojową immunosupresją.
Analog iperytu azotowego przed natalizumabemkolejność włączenia · analogi iperytu azotowegoryzyko rośnieWcześniejsze leczenie cytostatykiem jest czynnikiem ryzyka postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii po natalizumabie, a pacjent z utrzymującą się immunosupresją ma przeciwwskazanie do tego leku.
Czas do pełnej eliminacji leku lub powrotu liczby limfocytówodstep · selektywne leki immunosupresyjneinne zalecenieTeriflunomid i leflunomid utrzymują się w organizmie wiele miesięcy, a po fingolimodzie, ozanimodzie, ponesimodzie, inebilizumabie i immunoglobulinie przeciw limfocytom T limfopenia może trwać tygodnie lub dłużej. Przed chemioterapią należy rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji leflunomidu lub teriflunomidu i ocenić liczbę limfocytów.
Dawki mieloablacyjne lub kondycjonującedawka · analogi iperytu azotowegoryzyko rośnieWysokie dawki cyklofosfamidu, melfalanu, bendamustyny lub ifosfamidu stosowane przed przeszczepieniem komórek krwiotwórczych powodują głęboką aplazję, a dołączenie leku immunosupresyjnego wymaga profilaktyki przeciwbakteryjnej, przeciwwirusowej i przeciwgrzybiczej.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń, półpaśca i przedłużonej cytopenii jest wyższe, co dotyczy szczególnie tofacytynibu i modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu.

Źródła

  1. Morrow SA, Clift F, Devonshire V, Lapointe E, Schneider R, Stefanelli M, et al. Use of natalizumab in persons with multiple sclerosis: 2022 update. Mult Scler Relat Disord. 2022;65:103995. doi: 10.1016/j.msard.2022.103995. PMID: 35810718.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDazatynib+ OzanimodNie należy łączyć ozanimodu z dazatynibem.Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje, jak dalej prowadzić leczenie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje, jak dalej prowadzić leczenie.

Oba leki osłabiają układ odpornościowy, więc razem mogą znacznie zwiększyć ryzyko poważnych zakażeń. Ozanimodu nie stosuje się u osób leczonych z powodu nowotworu. Oba leki mogą też wpływać na pracę serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność albo ból przy oddychaniu
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nowe pęcherzyki lub owrzodzenia na skórze
  • bardzo wolne lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • nowe zaburzenia widzenia, mowy lub osłabienie kończyn
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie należy łączyć ozanimodu z dazatynibem. ChPL ozanimodu zabrania stosowania go z lekami przeciwnowotworowymi oraz u pacjentów z aktywnym nowotworem złośliwym lub obniżoną odpornością[1]. U pacjenta, który wymaga dazatynibu, ozanimod należy odstawić i ustalić z neurologiem lub gastroenterologiem leczenie choroby podstawowej, które nie nasila immunosupresji. Jeśli ozanimod przerwano niedawno, przed włączeniem dazatynibu należy ocenić morfologię z liczbą limfocytów, ponieważ działanie ozanimodu na limfocyty ustępuje powoli.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich, w tym oportunistycznych zakażeń. Ozanimod jest ponadto przeciwwskazany w aktywnej chorobie nowotworowej, która jest wskazaniem do stosowania dazatynibu. Przy jednoczesnym wydłużeniu QT i bradykardii nie można wykluczyć groźnych komorowych zaburzeń rytmu.

Mechanizm

Główny mechanizm to sumowanie działania immunosupresyjnego. Ozanimod jako modulator receptorów S1P zatrzymuje limfocyty w węzłach chłonnych i obniża ich liczbę we krwi, a dazatynib jako lek przeciwnowotworowy hamuje czynność szpiku i limfocytów. ChPL ozanimodu zakazuje łączenia go z lekami przeciwnowotworowymi ze względu na addytywne działanie na układ odpornościowy[1]. Przeciwwskazaniami do ozanimodu są również aktywny nowotwór złośliwy oraz stan obniżonej odporności predysponujący do zakażeń oportunistycznych, a oba te stany dotyczą typowego pacjenta leczonego dazatynibem[1]. Mechanizm dodatkowy ma charakter farmakokinetyczny. Według badań in vitro dazatynib może wchodzić w interakcje z substratami CYP2C8[2]. Główne aktywne metabolity ozanimodu są przekształcane przy udziale CYP2C8, a silny inhibitor tego enzymu zwiększał ich AUC o około 47% do 69%[1]. Teoretycznie dazatynib może więc zwiększać ekspozycję na ozanimod. Możliwe jest też sumowanie działań kardiologicznych, ponieważ ozanimod zwalnia czynność serca i przewodzenie przedsionkowo–komorowe, a dazatynib może wydłużać odstęp QT.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Dazatynib – inhibitor CYP2C8[3], ozanimod – substrat CYP2C8[4]
  • Dazatynib – słaby inhibitor CYP3A4[3], ozanimod – substrat CYP3A4[4]
  • Dazatynib: inhibitor CYP2C8[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Ozanimod: substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów i neutrofili
  • objawy zakażeń, w tym zakażeń oportunistycznych
  • EKG z oceną częstości akcji serca, przewodzenia przedsionkowo–komorowego i odstępu QT

Kiedy ocena się zmienia

Ozanimod odstawiony przed włączeniem dazatynibukolejność włączenia · ozanimodinne zaleceniePo odstawieniu ozanimodu liczba limfocytów wraca do normy stopniowo. Przed rozpoczęciem dazatynibu należy ocenić morfologię i obserwować pacjenta w kierunku zakażeń.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia 0,23 mg; 0,46 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sprycel 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sprycel-100138787/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sprycel. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sprycel-100138787/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneGoserelina+ SakwinawirNie łącz sakwinawiru z gosereliną.Nie zaczynaj tego połączenia na własną rękę i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie HIV, ale nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj tego połączenia na własną rękę i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem prowadzącym leczenie HIV, ale nie odstawiaj samodzielnie żadnego z leków.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca w podobny sposób, a razem to działanie się nasila. Może to doprowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Tych leków nie stosuje się razem. Lekarz zwykle zmienia lek na HIV na inny, bezpieczniejszy dla serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz sakwinawiru z gosereliną. Jednoczesne stosowanie sakwinawiru wzmocnionego rytonawirem z lekami wydłużającymi odstęp QT jest przeciwwskazane[1]. Ponieważ goserelina jest zwykle leczeniem onkologicznym trudnym do zastąpienia, w porozumieniu z lekarzem prowadzącym leczenie zakażenia HIV należy zmienić schemat przeciwretrowirusowy na taki, który nie wydłuża QT. Do czasu zmiany wykonaj EKG z oceną QTc i wyrównaj stężenia potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i PR oraz groźnych dla życia komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes[1]. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii, niewydolności serca i przy innych lekach wydłużających QT.

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, a ich działanie się sumuje. Sakwinawir wzmocniony rytonawirem wydłuża odstępy QT i PR w sposób zależny od dawki[1]. Leczenie przeciwandrogenowe, w tym goserelina, może wydłużać odstęp QT[2]. Goserelina jest peptydem i nie wchodzi w istotne interakcje farmakokinetyczne przez CYP3A4 ani glikoproteinę P, więc ryzyko wynika wyłącznie z sumowania wpływu na przewodzenie w sercu.

Metabolizm i transportery

  • Sakwinawir: inhibitor P-gp[3], wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc i PR przed zmianą leczenia i po niej
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu – kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia

Bezpieczniejsze alternatywy

dolutegrawirraltegrawirbiktegrawirdarunawir

Kiedy ocena się zmienia

Hipokaliemia, hipomagnezemia, bradykardia lub niewydolność sercaczas leczenia · pacjentryzyko rośnieNiewyrównana hipokaliemia, istotna bradykardia, niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutową oraz wydłużenie QT w wywiadzie są samodzielnymi przeciwwskazaniami do sakwinawiru i dodatkowo zwiększają ryzyko arytmii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Invirase 500 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/invirase-100138155/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Reseligo 3,6 mg, implant w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/reseligo-100356580/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Invirase. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/invirase-100138155/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneGoserelina+ ToremifenNie łącz toremifenu z goseresliną ani z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT.Nie zaczynaj przyjmować toremifenu, jeśli dostajesz implant z gosereliną, dopóki nie porozmawiasz z lekarzem prowadzącym.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj przyjmować toremifenu, jeśli dostajesz implant z gosereliną, dopóki nie porozmawiasz z lekarzem prowadzącym.

Oba leki mogą zmieniać pracę serca i wydłużać czas jego elektrycznego „odpoczynku” między uderzeniami. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Dlatego tych leków zwykle się nie łączy, a o dalszym leczeniu decyduje lekarz prowadzący.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność
  • ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz toremifenu z goseresliną ani z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT[1]. Jeśli pacjentka wymaga supresji jajników, onkolog powinien rozważyć inne leczenie hormonalne zamiast toremifenu. Gdy mimo to lekarz prowadzący utrzymuje oba leki, należy przed leczeniem i w jego trakcie wykonywać EKG z oceną QTc oraz wyrównać zaburzenia elektrolitowe[2].

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QTc i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes[1]. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, rzadkoskurczu, niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową i arytmiach w wywiadzie[1].

Mechanizm

Oba leki wydłużają odstęp QT, a ich działania na repolaryzację mięśnia sercowego mogą się sumować. Toremifen wydłuża odstęp QT, co wykazano zarówno w badaniach nieklinicznych, jak i u ludzi[1]. Goserelina jako leczenie hormonalne prowadzące do deprywacji hormonów płciowych może wydłużać odstęp QT[2].

Metabolizm i transportery

  • Toremifen: substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • stężenie wapnia w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie, omdlenia)

Bezpieczniejsze alternatywy

fulwestrantanastrozolletrozoleksemestan

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fareston 60 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fareston-100119672/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Reseligo 3,6 mg, implant w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/reseligo-100356580/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fareston. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fareston-100119672/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneHydroksyzyna+ GoserelinaHydroksyzyny nie należy stosować u pacjenta leczonego gosereliną, ponieważ hydroksyzyny nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT.Jeśli dostajesz implanty z gosereliną, nie zaczynaj brać hydroksyzyny bez rozmowy z lekarzem i zapytaj go o bezpieczniejszy lek.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli dostajesz implanty z gosereliną, nie zaczynaj brać hydroksyzyny bez rozmowy z lekarzem i zapytaj go o bezpieczniejszy lek.

Hydroksyzyna i goserelina mogą zaburzać rytm serca, a stosowane razem nasilają to działanie. Może wtedy dojść do groźnej arytmii. Tych leków nie należy stosować razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie albo uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Hydroksyzyny nie należy stosować u pacjenta leczonego gosereliną, ponieważ hydroksyzyny nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT[1][2][3]. Przy łączeniu gosereliny z innymi lekami wydłużającymi QT należy starannie ocenić ryzyko[4]. W świądzie lub alergii lepiej wybrać lek przeciwhistaminowy o małym wpływie na QT, a w lęku lub bezsenności lek bez działania na QT dobrany przez lekarza. Interakcja trwa przez cały okres działania implantu, więc odstawienie gosereliny nie znosi jej od razu. Jeśli lekarz mimo to zdecyduje o połączeniu, należy wykonać EKG z oceną QTc przed włączeniem hydroksyzyny i w trakcie leczenia oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes[1]. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii, hipomagnezemii, bradykardii i chorobie serca.

Mechanizm

Hydroksyzyna wydłuża odstęp QT i może wywołać zaburzenia rytmu typu torsade de pointes[1]. Leczenie przeciwandrogenowe, w tym goserelina, również może wydłużać odstęp QT[4]. Wpływ obu leków na repolaryzację komór sumuje się.

Metabolizm i transportery

  • Hydroksyzyna: inhibitor CYP2C19[5], inhibitor CYP2C9[5], inhibitor CYP2D6[5], inhibitor CYP3A4[5], substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • częstość rytmu serca
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń

Bezpieczniejsze alternatywy

cetyryzynalewocetyryzynafeksofenadynabilastyna

Kiedy ocena się zmienia

Implant o przedłużonym uwalnianiupostać · goserelinainne zalecenieGoserelina działa przez cały okres uwalniania z implantu, dlatego ryzyko interakcji utrzymuje się po ostatnim podaniu i nie znika natychmiast po zakończeniu leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum Espefa 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydroxyzinum-espefa-100175535/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Atarax 2 mg/ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/atarax-100203119/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum VP 2 mg/ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydroxyzinum-vp-100278703/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Reseligo 3,6 mg, implant w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/reseligo-100356580/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum Espefa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/hydroxyzinum-espefa-100175535/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneNilotynib+ OzanimodNie należy stosować ozanimodu u pacjenta leczonego nilotynibem.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej powiedz lekarzowi prowadzącemu i hematologowi, że przyjmujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej powiedz lekarzowi prowadzącemu i hematologowi, że przyjmujesz oba leki.

Tych dwóch leków nie stosuje się razem. Oba osłabiają odporność, więc łącznie mogą prowadzić do ciężkich zakażeń. Lek na stwardnienie rozsiane lub zapalenie jelita może też na początku leczenia zwalniać pracę serca. Lek na białaczkę może z kolei zaburzać jego rytm.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze, ból gardła lub kaszel
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • bardzo wolne, nierówne lub kołatające bicie serca
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie należy stosować ozanimodu u pacjenta leczonego nilotynibem. ChPL ozanimodu przeciwwskazuje go przy aktywnym nowotworze złośliwym oraz w stanie obniżonej odporności predysponującym do zakażeń oportunistycznych. Ta sama charakterystyka każe nie łączyć ozanimodu z lekami przeciwnowotworowymi[1]. Jeśli nilotynib ma być włączony u pacjenta przyjmującego ozanimod, ozanimod należy odstawić. Decyzję o dalszym leczeniu choroby podstawowej podejmuje lekarz prowadzący we współpracy z hematologiem. Należy uwzględnić, że po odstawieniu ozanimodu jego działanie na układ odpornościowy utrzymuje się jeszcze przez pewien czas. Szczepionki mogą być mniej skuteczne do 3 miesięcy po zakończeniu leczenia[1].

Skutek kliniczny

Połączenie grozi ciężkimi zakażeniami, w tym zakażeniami oportunistycznymi, wynikającymi z addytywnego działania immunosupresyjnego. Na początku leczenia ozanimodem możliwa jest także bradykardia lub zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego. U pacjenta z wydłużonym odstępem QT podczas leczenia nilotynibem zwiększa to ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu. Niezależnie od interakcji ozanimod jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym nowotworem złośliwym, a nilotynib stosuje się właśnie w leczeniu białaczki[1].

Mechanizm

Główny mechanizm to sumowanie działania obu leków na układ odpornościowy. Ozanimod zatrzymuje limfocyty w węzłach chłonnych i zmniejsza ich liczbę we krwi, a nilotynib jako lek przeciwnowotworowy może hamować czynność szpiku. Z tego powodu ChPL ozanimodu każe nie stosować go z lekami przeciwnowotworowymi[1]. Drugi mechanizm dotyczy serca. Ozanimod na początku leczenia zwalnia czynność serca i może spowalniać przewodzenie przedsionkowo-komorowe. ChPL ozanimodu odnotowuje, że nie badano go u pacjentów przyjmujących leki przeciwarytmiczne, które wiązały się z przypadkami torsade de pointes u pacjentów z bradykardią[1]. Nilotynib wymaga ostrożności u pacjentów, u których występuje lub może wystąpić wydłużenie odstępu QT[2]. Trzeci mechanizm, farmakokinetyczny, jest teoretyczny i nie został zbadany klinicznie. In vitro nilotynib jest stosunkowo silnym inhibitorem CYP2C8[2]. Gemfibrozyl, silny inhibitor CYP2C8, zwiększał AUC głównych aktywnych metabolitów ozanimodu o około 47% do 69%[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Nilotynib – inhibitor CYP2C8[3], ozanimod – substrat CYP2C8[4]
  • Nilotynib – umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], ozanimod – substrat CYP3A4[4]
  • Nilotynib: inhibitor CYP2C8[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP2D6[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor UGT1A1[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
  • Ozanimod: substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów i neutrofili
  • objawy zakażenia
  • EKG z oceną częstości rytmu, odstępu PR i odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu we krwi

Kiedy ocena się zmienia

Nilotynib włączany u pacjenta leczonego ozanimodemkolejność włączenia · pacjentinne zalecenieGdy u pacjenta leczonego ozanimodem rozpoznano białaczkę wymagającą nilotynibu, ozanimod należy odstawić, ponieważ jest przeciwwskazany przy aktywnym nowotworze złośliwym. Działanie ozanimodu na układ odpornościowy utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po odstawieniu. Do 3 miesięcy po zakończeniu leczenia należy unikać żywych szczepionek.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia 0,23 mg; 0,46 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nilotinib Accord 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nilotinib-accord-100504770/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nilotinib Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nilotinib-accord-100504770/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zeposia-100438934/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneOzanimod+ Trastuzumab derukstekanNie stosuj ozanimodu u pacjenta leczonego trastuzumabem derukstekanem.Nie przyjmuj ozanimodu bez rozmowy z lekarzem i powiedz zarówno onkologowi, jak i lekarzowi prowadzącemu leczenie stwardnienia rozsianego lub jelit, że stosujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj ozanimodu bez rozmowy z lekarzem i powiedz zarówno onkologowi, jak i lekarzowi prowadzącemu leczenie stwardnienia rozsianego lub jelit, że stosujesz oba leki.

Tych dwóch leków nie wolno stosować razem. Oba osłabiają odporność organizmu, a razem mogą bardzo zwiększyć ryzyko ciężkich zakażeń. Lek na stwardnienie rozsiane lub zapalenie jelita, ozanimod, nie jest przeznaczony dla osób w trakcie leczenia nowotworu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
  • ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • silne osłabienie lub nagłe pogorszenie samopoczucia
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj ozanimodu u pacjenta leczonego trastuzumabem derukstekanem. Ozanimod należy odstawić, a dalsze leczenie choroby podstawowej (stwardnienia rozsianego lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego) ustalić z lekarzem prowadzącym i onkologiem. ChPL ozanimodu przeciwwskazuje jego stosowanie przy aktywnym nowotworze złośliwym i zabrania łączenia z lekami przeciwnowotworowymi[1]. Inne modulatory receptora S1P działają tak samo, więc nie są zamiennikiem. Jeśli ozanimod odstawiono niedawno przed rozpoczęciem trastuzumabu derukstekanu, trzeba pamiętać, że jego wpływ na odporność może utrzymywać się jeszcze przez pewien czas. ChPL ozanimodu podaje, że szczepionki mogą być mniej skuteczne do 3 miesięcy po zakończeniu leczenia[1].

Skutek kliniczny

Sumowanie działania immunosupresyjnego zwiększa ryzyko ciężkich, w tym oportunistycznych zakażeń u pacjenta z czynną chorobą nowotworową. Przy połączeniu ryzyko jest większe niż przy każdym z leków osobno.

Mechanizm

Ozanimodu nie należy łączyć z trastuzumabem derukstekanem, bo oba leki osłabiają układ odpornościowy, a choroba leczona trastuzumabem derukstekanem jest przeciwwskazaniem do ozanimodu. Ozanimod jako modulator receptora sfingozyno-1-fosforanu zatrzymuje limfocyty w węzłach chłonnych i zmniejsza ich liczbę we krwi. Trastuzumab derukstekan zawiera cytotoksyczny inhibitor topoizomerazy I (DXd), który działa mielosupresyjnie. ChPL ozanimodu zabrania stosowania leków przeciwnowotworowych z powodu ryzyka addytywnego działania na układ odpornościowy[1]. ChPL ozanimodu wymienia w przeciwwskazaniach aktywne nowotwory złośliwe oraz stan obniżonej odporności predysponujący do układowych zakażeń oportunistycznych[1]. ChPL trastuzumabu derukstekanu nie wymienia ozanimodu ani modulatorów receptora S1P, a interakcje farmakokinetyczne opisuje tylko z inhibitorami CYP3A, OATP1B i P-gp[2].

Metabolizm i transportery

  • Ozanimod: substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3]
  • Trastuzumab derukstekan: substrat BCRP[4], substrat CYP3A4[4], substrat MATE2-K[4], substrat OATP1B1[4], substrat OATP1B3[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów i neutrofilów
  • objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
  • termin ostatniej dawki ozanimodu względem pierwszego wlewu trastuzumabu derukstekanu

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≤ 3 miesiące od odstawienia ozanimoduozanimodinne zalecenieGdy ozanimod odstawiono przed rozpoczęciem trastuzumabu derukstekanu, jego wpływ na odporność może się jeszcze utrzymywać. ChPL ozanimodu wskazuje, że szczepionki mogą być mniej skuteczne do 3 miesięcy po zakończeniu leczenia. W tym okresie zalecana jest kontrola morfologii z rozmazem i czujność wobec zakażeń.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia 0,23 mg; 0,46 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Enhertu 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/enhertu-100446922/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Enhertu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/enhertu-100446922/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazanePonatynib+ OzanimodNie należy stosować ozanimodu u pacjenta leczonego ponatynibem.Nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę, tylko jak najszybciej powiedz hematologowi i lekarzowi prowadzącemu, że przyjmujesz oba leki, żeby wspólnie zmienili leczenie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę, tylko jak najszybciej powiedz hematologowi i lekarzowi prowadzącemu, że przyjmujesz oba leki, żeby wspólnie zmienili leczenie.

Tych dwóch leków nie należy przyjmować razem. Lek na stwardnienie rozsiane lub zapalenie jelita zawierający ozanimod nie jest przeznaczony dla osób z aktywnym nowotworem, a ponatynib stosuje się właśnie w leczeniu białaczki. Oba leki osłabiają odporność, więc razem mogą wyraźnie zwiększyć ryzyko groźnych zakażeń. Mogą też obciążać serce i naczynia krwionośne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub ogólne złe samopoczucie
  • kaszel, duszność lub ból przy oddawaniu moczu
  • bardzo wolne bicie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • ból lub ucisk w klatce piersiowej
  • nagłe osłabienie jednej strony ciała, zaburzenia mowy lub widzenia
  • silny ból głowy
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie należy stosować ozanimodu u pacjenta leczonego ponatynibem. Jeżeli pacjent przyjmujący ozanimod z powodu stwardnienia rozsianego lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ma rozpocząć leczenie ponatynibem, ozanimod należy odstawić, a dalsze leczenie choroby podstawowej ustalić wspólnie z hematologiem i lekarzem prowadzącym (neurologiem lub gastroenterologiem). Należy pamiętać, że wpływ ozanimodu na odporność utrzymuje się po jego odstawieniu – ChPL zaleca unikanie żywych szczepionek jeszcze do 3 miesięcy po zakończeniu leczenia[1]. Zamiana ozanimodu na inny modulator receptora S1P nie rozwiązuje problemu, ponieważ cała ta grupa obniża liczbę limfocytów, a zmiana ponatynibu na inny lek przeciwnowotworowy nie znosi przeciwwskazania związanego z aktywnym nowotworem.

Skutek kliniczny

Głównym zagrożeniem są ciężkie, w tym oportunistyczne zakażenia wynikające z sumowania się limfopenii wywołanej ozanimodem i mielosupresji związanej z ponatynibem. Dodatkowo możliwe jest nasilenie zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak bradykardia, wzrost ciśnienia tętniczego czy pogorszenie wydolności serca. Samo rozpoznanie aktywnego nowotworu, który jest wskazaniem do ponatynibu, wyklucza stosowanie ozanimodu[1].

Mechanizm

Ponatynibu i ozanimodu nie należy stosować razem, ponieważ ich działania na układ odpornościowy i układ krążenia się sumują. Ozanimod jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym nowotworem złośliwym oraz w stanie obniżonej odporności predysponującym do układowych zakażeń oportunistycznych[1]. ChPL ozanimodu zaznacza też, że nie należy go łączyć z lekami przeciwnowotworowymi ze względu na ryzyko addytywnego działania na układ odpornościowy[1]. Ponatynib jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w aktywnej białaczce, a jego ChPL nie wymienia ozanimodu[2]. Ozanimod zmniejsza liczbę krążących limfocytów, a ponatynib może hamować czynność szpiku, więc ryzyko ciężkich zakażeń się sumuje. Oba leki mogą też wpływać na układ krążenia – ozanimod zwalnia czynność serca i może podnosić ciśnienie tętnicze, a ponatynib wiąże się z ryzykiem nadciśnienia, zdarzeń zakrzepowych w tętnicach i niewydolności serca. Ozanimod jest przeciwwskazany u pacjentów po świeżym zawale, udarze lub z ciężką niewydolnością serca[1]. Istotnej interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje. Ponatynib in vitro hamuje BCRP i P-gp[2], ale silny inhibitor BCRP cyklosporyna nie zmieniał ekspozycji na ozanimod ani jego główne aktywne metabolity[1].

Metabolizm i transportery

  • Ponatynib: inhibitor BCRP[3], inhibitor P-gp[3], substrat CYP3A4[3]
  • Ozanimod: substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem, w tym liczba limfocytów i neutrofili
  • objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
  • częstość akcji serca i EKG
  • ciśnienie tętnicze
  • objawy niewydolności serca i niedokrwienia
  • aktywność aminotransferaz i bilirubina

Kiedy ocena się zmienia

Ozanimod stosowany przed rozpoczęciem ponatynibukolejność włączenia · ozanimodinne zalecenieGdy pacjent leczony ozanimodem ma rozpocząć ponatynib, ozanimod należy odstawić i uwzględnić, że jego wpływ na odporność utrzymuje się po zakończeniu leczenia, co ChPL odzwierciedla zaleceniem unikania żywych szczepionek jeszcze do 3 miesięcy po odstawieniu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia 0,23 mg; 0,46 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zeposia-100438934/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Iclusig 15 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/iclusig-100310594/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Iclusig. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/iclusig-100310594/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zeposia. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/zeposia-100438934/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.