Interakcje / Insulina glargine / Insulina glargine i ramipryl
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja
Połączenie można stosować, ale trzeba częściej kontrolować glikemię, zwłaszcza po włączeniu ramiprylu lub zmianie jego dawki.
Mierz cukier częściej przez pierwsze tygodnie po włączeniu ramiprylu lub zmianie jego dawki i powiedz lekarzowi, jeśli wyniki są niższe niż zwykle.
Niekorzystna interakcjaInsulina glargine+ RamiprylPołączenie można stosować, ale trzeba częściej kontrolować glikemię, zwłaszcza po włączeniu ramiprylu lub zmianie jego dawki.Mierz cukier częściej przez pierwsze tygodnie po włączeniu ramiprylu lub zmianie jego dawki i powiedz lekarzowi, jeśli wyniki są niższe niż zwykle.opóźniony (dni)badania kliniczne
Niekorzystna interakcja
Mierz cukier częściej przez pierwsze tygodnie po włączeniu ramiprylu lub zmianie jego dawki i powiedz lekarzowi, jeśli wyniki są niższe niż zwykle.
Możesz przyjmować oba leki razem, ale ramipryl może nieco wzmocnić działanie insuliny i obniżyć poziom cukru we krwi bardziej niż zwykle. Najczęściej zdarza się to w pierwszych tygodniach po rozpoczęciu leczenia ramiprylem albo po zwiększeniu jego dawki. Ramipryl jest u osób z cukrzycą ważny, bo chroni nerki i serce, więc nie odstawiaj go na własną rękę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- drżenie rąk
- poty
- kołatanie serca
- nagły głód
- zawroty głowy
- dezorientacja lub trudność ze skupieniem
- niski wynik na glukometrze
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – synergizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Połączenie można stosować, ale trzeba częściej kontrolować glikemię, zwłaszcza po włączeniu ramiprylu lub zmianie jego dawki[1]. W razie spadków glikemii należy rozważyć zmniejszenie dawki insuliny glargine[2]. Ramiprylu nie należy odstawiać z powodu tej interakcji, bo u chorych na cukrzycę zapewnia ochronę nerek i układu krążenia.
Skutek kliniczny
Może wystąpić hipoglikemia, najczęściej w pierwszych tygodniach po włączeniu ramiprylu lub zwiększeniu jego dawki u pacjenta stosującego insulinę. Może to wymagać zmniejszenia dawki insuliny glargine[2].
Mechanizm
Ramipryl, jak inne inhibitory ACE, zwiększa wrażliwość tkanek na insulinę i może nasilać hipoglikemizujące działanie insuliny glargine. Inhibitory ACE należą do leków, które mogą zwiększać ryzyko hipoglikemii u osób leczonych insuliną[2]. Przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny, mogą wystąpić reakcje hipoglikemiczne[1].
Monitorować
- glikemia (samokontrola glukometrem, częściej w pierwszych tygodniach po włączeniu lub zwiększeniu dawki ramiprylu)
- objawy hipoglikemii
- czynność nerek i stężenie potasu w surowicy
Kiedy ocena się zmienia
| Ramipryl włączany u pacjenta już leczonego insuliną glarginekolejność włączenia · ramipryl | ryzyko rośnie | Ryzyko hipoglikemii jest największe, gdy ramipryl włącza się lub zwiększa jego dawkę u pacjenta ze ustabilizowaną dawką insuliny. W tym okresie należy częściej kontrolować glikemię. |
| ObniżonyeGFR · pacjent | ryzyko rośnie | Przy pogorszonej czynności nerek wolniej usuwana jest zarówno insulina, jak i aktywny metabolit ramiprylu, co zwiększa ryzyko hipoglikemii. Wymaga to ostrożniejszego dawkowania insuliny i częstszej kontroli glikemii. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Polpril 10 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/polpril-100113089/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lantus SoloStar 100 j.m./ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lantus-solostar-100130515/
Alkohol przy tych lekach
Insulina glargine a alkohol: brak opisu w bazie.
Interakcja o niejasnym znaczeniuRamipryla alkoholNie ma przeciwwskazania do łącznego stosowania, ale należy poinformować pacjenta o ryzyku spadku ciśnienia po alkoholu i zalecić ostrożność.Jeśli pijesz alkohol, rób to rzadko i w małych ilościach, a po jego wypiciu wstawaj powoli.szybki (godziny)teoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Jeśli pijesz alkohol, rób to rzadko i w małych ilościach, a po jego wypiciu wstawaj powoli.
Alkohol, tak jak ramipryl, obniża ciśnienie krwi. Jeśli wypijesz więcej alkoholu, ciśnienie może ci spaść zbyt mocno, co objawia się zawrotami głowy, osłabieniem albo zasłabnięciem. Ryzyko jest większe na początku leczenia lub po zmianie dawki.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy, zwłaszcza przy wstawaniu
- uczucie osłabienia lub mroczki przed oczami
- szybkie bicie serca
- omdlenie lub zasłabnięcie
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie ma przeciwwskazania do łącznego stosowania, ale należy poinformować pacjenta o ryzyku spadku ciśnienia po alkoholu i zalecić ostrożność. Szczególnie ważne jest to na początku leczenia, po zwiększeniu dawki i u osób odwodnionych albo przyjmujących inne leki obniżające ciśnienie. Pacjent, który spożył alkohol i odczuwa zawroty głowy, powinien usiąść lub położyć się i wstawać powoli.
Skutek kliniczny
Po ostrym spożyciu alkoholu może wystąpić nasilone niedociśnienie z zawrotami głowy, osłabieniem, kołataniem serca i omdleniem, zwłaszcza przy wstawaniu. ChPL wymienia ostre zatrucie alkoholem wśród substancji mogących obniżać ciśnienie i nakazuje uwzględnić zwiększone ryzyko hipotonii.[1] Dla alkoholu nie opisano w ChPL innych interakcji z ramiprylem, a stałe umiarkowane picie nie ma udokumentowanego w kontekście wyraźnego wpływu na skuteczność leku.
Mechanizm
Ramipryl obniża ciśnienie przez zahamowanie enzymu konwertującego angiotensynę, a alkohol sam rozszerza naczynia krwionośne i obniża ciśnienie. Oba działania się sumują, więc po jednorazowym spożyciu większej ilości alkoholu spadek ciśnienia może być większy niż po samym leku.
Monitorować
- objawy niedociśnienia ortostatycznego (zawroty głowy przy wstawaniu, zasłabnięcia)
- ciśnienie tętnicze na początku leczenia i po zmianie dawki
- dodatkowe leki obniżające ciśnienie, zwłaszcza diuretyki i azotany
Kiedy ocena się zmienia
| Duża jednorazowa ilość (upojenie alkoholowe)ilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Ostre spożycie dużej ilości alkoholu zwiększa ryzyko istotnego niedociśnienia i omdleń. Pacjenta należy pouczyć, żeby w takiej sytuacji nie wstawał gwałtownie i w razie objawów szukał pomocy. |
| Początek leczenia lub zmiana dawkiczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Na początku leczenia i po zwiększeniu dawki ramiprylu działanie hipotensyjne jest najbardziej nasilone, więc alkohol częściej wywołuje niedociśnienie. W tym okresie zaleca się szczególną ostrożność. |
| Osoby starszewiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych niedociśnienie ortostatyczne częściej prowadzi do upadków, więc należy je wyraźnie poinformować o ryzyku po alkoholu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Polpril 10 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/polpril-100113089/
Inne interakcje tych leków 212
Połączenie przeciwwskazaneFenylefryna+ Insulina glargineNie wydawaj doustnej fenylefryny osobie leczonej insuliną glargine.Nie przyjmuj doustnych leków na przeziębienie z fenylefryną i zapytaj farmaceutę o bezpieczny zamiennik.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj doustnych leków na przeziębienie z fenylefryną i zapytaj farmaceutę o bezpieczny zamiennik.
Fenylefryna to składnik wielu leków na katar i przeziębienie, który obkurcza naczynia krwionośne. Osoby z cukrzycą nie powinny przyjmować jej w tabletkach, kapsułkach ani saszetkach. Może ona osłabiać działanie insuliny i podnosić cukier we krwi, a także ciśnienie krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- wyższe niż zwykle wyniki pomiaru cukru
- nasilone pragnienie i częste oddawanie moczu
- kołatanie serca
- silny ból głowy
- wysokie ciśnienie krwi
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie wydawaj doustnej fenylefryny osobie leczonej insuliną glargine[1][2]. Zaproponuj leczenie objawowe przeziębienia bez składnika sympatykomimetycznego. Jeżeli lek sympatykomimetyczny jest jednak stosowany, dawka insuliny glargine może wymagać korekty pod kontrolą pomiarów glikemii[3].
Skutek kliniczny
Możliwe pogorszenie kontroli glikemii i wzrost stężenia glukozy we krwi przy zachowanej dawce insuliny[3]. U chorych na cukrzycę, często obciążonych chorobami serca i naczyń, dochodzi ryzyko wzrostu ciśnienia tętniczego i zaburzeń rytmu wywołanych fenylefryną[1].
Mechanizm
Fenylefryna jest lekiem sympatykomimetycznym, a leki tej grupy osłabiają działanie hipoglikemizujące insuliny i mogą podnosić stężenie glukozy we krwi[3]. Doustnej fenylefryny nie stosuje się u chorych na cukrzycę[1][2]. Stosowanie insuliny glargine oznacza rozpoznaną cukrzycę, więc połączenie jest przeciwwskazane z racji choroby pacjenta.
Monitorować
- stężenie glukozy we krwi
- ciśnienie tętnicze
- tętno
Bezpieczniejsze alternatywy
chlorek sodu donosowoparacetamol bez dodatku leku obkurczającego naczynia
Kiedy ocena się zmienia
| Miejscowo (donosowo, do oczu)droga podania · fenylefryna | ryzyko maleje | Przeciwwskazanie dotyczy doustnych postaci fenylefryny. Przy podaniu miejscowym wchłanianie ogólnoustrojowe jest mniejsze, ale ocenę dla tej drogi podania farmaceuta powinien zweryfikować przed ustaleniem klasy. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Anosin 10 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/anosin-100436119/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Acatar Acti Form 12,2 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/acatar-acti-form-100005170/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lantus SoloStar 100 j.m./ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lantus-solostar-100130515/
Połączenie przeciwwskazaneKwas salicylowy+ Insulina glargineU pacjenta leczonego insuliną glargine nie stosuj plastrów ani maści na odciski z kwasem salicylowym i skieruj go do lekarza lub podologa w sprawie zmian na stopach.Nie używaj plastrów ani maści na odciski z kwasem salicylowym i z każdym odciskiem lub zgrubieniem na stopie idź do lekarza albo podologa.opóźniony (dni)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Nie używaj plastrów ani maści na odciski z kwasem salicylowym i z każdym odciskiem lub zgrubieniem na stopie idź do lekarza albo podologa.
Plastry i maści na odciski z kwasem salicylowym mocno złuszczają skórę. Jeśli masz cukrzycę i przyjmujesz insulinę, możesz nie poczuć, że skóra na stopie została uszkodzona, a z takiej rany łatwo robi się trudno gojący się wrzód. Rzadziej, przy smarowaniu dużych powierzchni skóry, kwas salicylowy może dodatkowo obniżać cukier we krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zaczerwienienie, pęcherz lub rana w miejscu przyklejenia plastra
- ból, obrzęk lub ropna wydzielina na stopie
- drżenie, poty, kołatanie serca lub nagły głód
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
U pacjenta leczonego insuliną glargine nie stosuj plastrów ani maści na odciski z kwasem salicylowym i skieruj go do lekarza lub podologa w sprawie zmian na stopach[1]. Spirytus salicylowy 2% można stosować tylko na małe, nieuszkodzone powierzchnie skóry, z dala od stóp i bez opatrunku okluzyjnego[2]. Przy stosowaniu na większe powierzchnie zaleć częstszą kontrolę glikemii, bo salicylany mogą wymagać zmiany dawki insuliny[3].
Skutek kliniczny
Plastry i maści na odciski z wysokim stężeniem kwasu salicylowego mogą u chorych na cukrzycę wywołać owrzodzenie i zakażenie stopy, co zwiększa ryzyko stopy cukrzycowej. Plastrów na odciski z kwasem salicylowym nie stosuje się u pacjentów z cukrzycą ani z zaburzeniami krążenia[1]. Nasilenie hipoglikemii jest możliwe głównie przy dużym wchłanianiu ogólnoustrojowym, czyli przy stosowaniu na rozległe lub uszkodzone powierzchnie skóry.
Mechanizm
Salicylany nasilają działanie hipoglikemizujące insuliny i mogą zwiększać ryzyko hipoglikemii[3]. Przy stosowaniu na skórę kwas salicylowy wchłania się w niewielkim stopniu, ale wchłanianie rośnie przy rozległych powierzchniach, opatrunku okluzyjnym i uszkodzonej skórze. Większym problemem u chorego leczonego insuliną jest silne działanie keratolityczne preparatów na odciski. Przy cukrzycowej neuropatii i zaburzeniach ukrwienia stóp mogą one prowadzić do niezauważonych oparzeń chemicznych, owrzodzeń i zakażeń.
Monitorować
- stan skóry stóp w miejscu stosowania
- glikemia przy stosowaniu na większe powierzchnie skóry
- objawy hipoglikemii
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Plaster lub maść na odciski (400–500 mg/g)postać · kwas salicylowy | ryzyko rośnie | Preparaty na odciski z wysokim stężeniem kwasu salicylowego są przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą ze względu na ryzyko owrzodzeń stopy. |
| Roztwór na skórę 2% na małą, nieuszkodzoną powierzchnię poza stopamipostać · kwas salicylowy | ryzyko maleje | Przy stosowaniu spirytusu salicylowego 2% na niewielką, nieuszkodzoną powierzchnię skóry wchłanianie jest minimalne i nie wpływa na działanie insuliny. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Plaster na odciski 400 mg/g (400 mg/plaster), plaster leczniczy. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/plaster-na-odciski-100232210/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Spirytus salicylowy 2%, roztwór na skórę. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/spirytus-salicylowy-100156615/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lantus SoloStar 100 j.m./ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lantus-solostar-100130515/
Połączenie przeciwwskazanePropranolol+ Insulina glarginePołączenie jest możliwe, ale wymaga częstszej kontroli glikemii i edukacji pacjenta, a dawka insuliny glargine może wymagać korekty.Mierz cukier częściej, szczególnie na początku leczenia propranololem, noś przy sobie cukier w kostkach lub tabletki glukozy i powiedz lekarzowi, jeśli niedocukrzenia zdarzają się częściej albo trudniej je wyczuć.szybki (godziny)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Mierz cukier częściej, szczególnie na początku leczenia propranololem, noś przy sobie cukier w kostkach lub tabletki glukozy i powiedz lekarzowi, jeśli niedocukrzenia zdarzają się częściej albo trudniej je wyczuć.
Propranolol może ukryć typowe objawy niskiego cukru, takie jak szybkie bicie serca czy drżenie rąk. Przez to niedocukrzenie przy insulinie łatwo przeoczyć, a może ono trwać dłużej niż zwykle. Pocenie się, głód i nagłe osłabienie zwykle nadal się pojawiają i są wtedy najważniejszym ostrzeżeniem. Lek może też zmieniać twoje zapotrzebowanie na insulinę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nagłe pocenie się
- silny głód
- osłabienie lub zawroty głowy
- splątanie, trudności z koncentracją
- niewyraźne widzenie
- ból głowy
- nietypowa senność lub koszmary nocne
- wysokie wyniki cukru utrzymujące się przez kilka dni
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Połączenie jest możliwe, ale wymaga częstszej kontroli glikemii i edukacji pacjenta, a dawka insuliny glargine może wymagać korekty[1]. U chorych na cukrzycę z ryzykiem niewyrównanej, nierozpoznanej hipoglikemii propranolol jest przeciwwskazany[2]. Jeśli beta-adrenolityk jest potrzebny, u pacjenta leczonego insuliną lepiej wybrać lek kardioselektywny. Przeciwwskazaniem do propranololu jest też podatność na hipoglikemię wynikająca z niedożywienia lub ograniczonej rezerwy wyrównawczej[3][4].
Skutek kliniczny
Hipoglikemia może zostać rozpoznana późno, przebiegać ciężej i trwać dłużej, a u części pacjentów może dojść do pogorszenia kontroli glikemii w kierunku hiperglikemii. Pocenie się zwykle pozostaje zachowane i bywa jedynym wczesnym objawem ostrzegawczym. W czasie hipoglikemii przy zablokowanych receptorach beta może wystąpić wzrost ciśnienia tętniczego z odruchową bradykardią.
Mechanizm
Propranolol jako nieselektywny beta-adrenolityk hamuje adrenergiczne reakcje wyrównawcze na hipoglikemię, przez co kołatanie serca, tachykardia i drżenie mogą być osłabione albo nie wystąpić wcale[1]. Blokada receptorów beta2 upośledza glikogenolizę wątrobową i może wydłużać powrót glikemii do normy po epizodzie hipoglikemii. Beta-adrenolityki mogą zarówno nasilać, jak i osłabiać działanie hipoglikemizujące insuliny[1].
Metabolizm i transportery
- Propranolol: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[5]
Monitorować
- glikemia (samokontrola, zwłaszcza w pierwszych tygodniach po włączeniu lub zmianie dawki propranololu)
- częstość i nasilenie epizodów hipoglikemii, w tym nocnych
- HbA1c
- ciśnienie tętnicze i tętno
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Włączenie lub zwiększenie dawki propranololu u pacjenta już leczonego insuliną glarginekolejność włączenia · propranolol | inne zalecenie | Po włączeniu lub zwiększeniu dawki propranololu zwiększ częstotliwość samokontroli glikemii i oceń potrzebę korekty dawki insuliny glargine. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lantus SoloStar 100 j.m./ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/lantus-solostar-100130515/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Propranolol WZF 10 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/propranolol-wzf-100055831/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Propranolol Accord 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/propranolol-accord-100141393/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Propranolol Aurovitas 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/propranolol-aurovitas-100407483/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneRamipryl+ IkatybantNie stosuj ramiprylu u pacjenta, który ma przepisany ikatybant z powodu dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego.Nie zaczynaj brać ramiprylu, a jeśli już go przyjmujesz, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który dobierze inny lek na ciśnienie.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj brać ramiprylu, a jeśli już go przyjmujesz, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który dobierze inny lek na ciśnienie.
Ramipryl to lek na ciśnienie i serce, który może wywoływać napady obrzęku twarzy, języka i gardła. Ikatybant stosuje się właśnie do przerywania takich napadów w dziedzicznym obrzęku naczynioruchowym. Jeśli chorujesz na tę chorobę, ramipryl może sprawić, że napady będą częstsze i groźniejsze. Dlatego tych leków razem się nie stosuje.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- obrzęk twarzy, warg, powiek lub języka
- ucisk w gardle, chrypka, trudności w przełykaniu
- duszność lub świszczący oddech – wezwij pogotowie (112)
- silny ból brzucha z wymiotami bez innej przyczyny
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj ramiprylu u pacjenta, który ma przepisany ikatybant z powodu dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego. Inhibitory ACE są w tej chorobie przeciwwskazane[1][2]. Skontaktuj się z lekarzem prowadzącym w celu zamiany ramiprylu na lek spoza grupy inhibitorów ACE dobrany do wskazania, z ostrożnym podejściem także do innych leków działających na układ renina–angiotensyna–aldosteron. Jeśli ikatybant podano doraźnie z powodu obrzęku wywołanego ramiprylem, ramipryl należy odstawić na stałe[2].
Skutek kliniczny
Ramipryl może zwiększać częstość i nasilenie napadów obrzęku naczynioruchowego, w tym zagrażającego życiu obrzęku krtani, u pacjenta z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym. Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, również dziedziczny, jest przeciwwskazaniem do stosowania ramiprylu[2][3][4].
Mechanizm
Ramipryl hamuje konwertazę angiotensyny, która rozkłada bradykininę, więc zwiększa jej stężenie. Ikatybant blokuje receptor bradykininowy B2 i jest stosowany w leczeniu napadów dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego, w którym nadmiar bradykininy wywołuje obrzęk. Ramipryl działa więc przeciwnie do celu leczenia ikatybantem i może prowokować napady choroby, którą ikatybant ma przerywać. Inhibitory ACE są przeciwwskazane u pacjentów z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym ze względu na możliwość zwiększania stężenia bradykininy[1]. Jednoczesnego podawania obu leków nie badano[1].
Monitorować
- objawy obrzęku naczynioruchowego (twarz, wargi, język, gardło, krtań, obrzęki brzuszne)
- częstość i nasilenie napadów obrzęku oraz zużycie ikatybantu
- ciśnienie tętnicze po zamianie ramiprylu na inny lek
Kiedy ocena się zmienia
| Ikatybant podany doraźnie z powodu obrzęku naczynioruchowego wywołanego ramiprylemkolejność włączenia · ikatybant | inne zalecenie | Podanie ikatybantu w obrzęku wywołanym inhibitorem ACE wykracza poza zarejestrowane wskazania. Niezależnie od tego obrzęk wywołany inhibitorem ACE jest trwałym przeciwwskazaniem do ramiprylu, więc nie wolno go ponownie włączać. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Firazyr 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/firazyr-100218256/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Polpril 10 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/polpril-100113089/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Piramil 1,25 mg 1,25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/piramil-1-25-mg-100133040/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego ApoRami 1,25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/aporami-100349053/
Połączenie przeciwwskazaneInhibitory konwertazy (np. ramipryl, peryndopryl, lizynopryl)+ Inhibitory reniny (np. aliskiren) klasaNie należy łączyć inhibitora konwertazy z aliskirenem, a u chorych na cukrzycę lub z eGFR poniżej 60 ml/min/1,73 m² połączenie to jest przeciwwskazane w ChPL.Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów konwertazy razem z aliskirenem, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zmieni leczenie.opóźniony (dni)rozległe badania
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek z grupy inhibitorów konwertazy razem z aliskirenem, nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zmieni leczenie.
Leki z grupy inhibitorów konwertazy, np. ramipryl, peryndopryl czy enalapryl, oraz aliskiren obniżają ciśnienie, działając na ten sam układ w organizmie. Przyjmowane razem mogą zbyt mocno obniżyć ciśnienie, podnieść poziom potasu we krwi i zaszkodzić nerkom. U osób z cukrzycą lub chorymi nerkami takie połączenie jest zakazane, a u innych osób też nie jest zalecane. Dotyczy to wszystkich leków z tej grupy, nie tylko wymienionych przykładów.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy lub omdlenie, zwłaszcza przy wstawaniu
- wyraźne osłabienie mięśni lub mrowienie
- kołatanie serca lub nierówne bicie serca
- wyraźnie mniej oddawanego moczu
- obrzęki nóg lub nagły przyrost masy ciała
- nudności i duża senność
- ChPL
- nie sprawdzono
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Nie należy łączyć inhibitora konwertazy z aliskirenem, a u chorych na cukrzycę lub z eGFR poniżej 60 ml/min/1,73 m² połączenie to jest przeciwwskazane w ChPL. Interakcja dotyczy wszystkich inhibitorów konwertazy, w tym ramiprylu, peryndoprylu, enalaprylu, lizynoprylu, a także cylazaprylu, imidaprylu i zofenoprylu, dla których nie ma osobnych danych. Jeśli pacjent otrzymuje oba leki, należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym w celu odstawienia jednego z nich i zastąpienia go lekiem przeciwnadciśnieniowym działającym poza układem renina–angiotensyna–aldosteron. Nie należy też zamieniać inhibitora konwertazy na sartan, ponieważ połączenie sartanu z aliskirenem niesie to samo ryzyko. Jeśli w wyjątkowej sytuacji poza przeciwwskazaniami lekarz utrzymuje połączenie pod nadzorem specjalisty, konieczna jest ścisła kontrola potasu, kreatyniny i ciśnienia tętniczego.
Skutek kliniczny
Podwójna blokada układu renina–angiotensyna–aldosteron zwiększa ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia, w tym objawowego, oraz ostrego uszkodzenia nerek i pogorszenia ich czynności. W dużym badaniu klinicznym u chorych na cukrzycę typu 2 dodanie aliskirenu do leczenia inhibitorem konwertazy lub sartanem nie przyniosło korzyści sercowo-naczyniowych ani nerkowych, a zwiększyło częstość działań niepożądanych, w tym udaru, co doprowadziło do przerwania badania. Ryzyko jest największe u chorych na cukrzycę, z przewlekłą chorobą nerek, niewydolnością serca, odwodnieniem oraz przyjmujących inne leki podnoszące stężenie potasu.
Mechanizm
Inhibitory konwertazy i aliskiren hamują ten sam układ renina–angiotensyna–aldosteron w dwóch różnych miejscach, co prowadzi do podwójnej blokady tego układu. Aliskiren hamuje reninę i ogranicza powstawanie angiotensyny I, a inhibitory konwertazy blokują jej przekształcanie w angiotensynę II. Skutkiem jest nasilone zmniejszenie wydzielania aldosteronu, co ogranicza wydalanie potasu, oraz osłabienie autoregulacji przepływu kłębuszkowego w nerkach. Jest to efekt farmakodynamiczny wspólny dla wszystkich inhibitorów konwertazy, niezależny od ich budowy, farmakokinetyki i sposobu wydalania, dlatego brak części par w bazie oznacza brak danych, a nie inne zachowanie leku.
Monitorować
- stężenie potasu w surowicy
- kreatynina i eGFR
- ciśnienie tętnicze, w tym w pozycji stojącej
- objawy odwodnienia i niedociśnienia
- jednoczesne stosowanie innych leków podnoszących potas, np. spironolaktonu, eplerenonu, amilorydu, trimetoprimu, suplementów potasu i zamienników soli kuchennej
Niekorzystna interakcjaAntagoniści aldosteronu (np. eplerenon, spironolakton, kanrenon)+ Inhibitory konwertazy (np. ramipryl, peryndopryl, lizynopryl) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu antagonisty aldosteronu i inhibitora konwertazy należy przed włączeniem drugiego leku ocenić stężenie potasu i eGFR, a następnie regularnie je kontrolować, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia i po każdej zmianie dawki.Jeśli bierzesz razem lek z grupy antagonistów aldosteronu (np. spironolakton) i inhibitor konwertazy (np. ramipryl), nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, regularnie badaj potas i kreatyninę we krwi i nie stosuj bez zgody lekarza suplementów potasu, soli z obniżoną zawartością sodu ani leków przeciwbólowych typu ibuprofen.opóźniony (dni)rozległe badania
Niekorzystna interakcja
Jeśli bierzesz razem lek z grupy antagonistów aldosteronu (np. spironolakton) i inhibitor konwertazy (np. ramipryl), nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, regularnie badaj potas i kreatyninę we krwi i nie stosuj bez zgody lekarza suplementów potasu, soli z obniżoną zawartością sodu ani leków przeciwbólowych typu ibuprofen.
Leki z grupy antagonistów aldosteronu, takie jak spironolakton czy eplerenon, oraz leki na nadciśnienie i serce z grupy inhibitorów konwertazy, takie jak ramipryl, peryndopryl czy enalapryl, zatrzymują potas w organizmie. Gdy bierzesz je razem, potasu może być we krwi za dużo, a to może zaburzyć pracę serca i nerek. Lekarze często łączą te leki celowo, bo razem dobrze chronią serce, dlatego ważne są regularne badania krwi, a nie odstawianie leków.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- osłabienie lub uczucie ciężkości mięśni, zwłaszcza nóg
- mrowienie lub drętwienie rąk, stóp albo wokół ust
- kołatanie serca, nierówne lub wyraźnie wolne bicie serca
- zawroty głowy, omdlenie lub uczucie słabości przy wstawaniu
- wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu albo obrzęki
- nudności, wymioty lub biegunka trwające dłużej niż dobę
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Przy jednoczesnym stosowaniu antagonisty aldosteronu i inhibitora konwertazy należy przed włączeniem drugiego leku ocenić stężenie potasu i eGFR, a następnie regularnie je kontrolować, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia i po każdej zmianie dawki. Połączenie stosuje się tylko przy wyraźnym wskazaniu, takim jak niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutową, stan po zawale z dysfunkcją lewej komory lub cukrzycowa choroba nerek w przypadku finerenonu. Nie należy włączać antagonisty aldosteronu przy podwyższonym wyjściowo stężeniu potasu ani przy ciężkiej niewydolności nerek[1]. Należy unikać dołączania trzeciego leku hamującego układ renina–angiotensyna–aldosteron (sartanu, aliskirenu), a skojarzenie eplerenonu z inhibitorem konwertazy i sartanem jednocześnie jest przeciwwskazane w ChPL. Należy odstawić suplementy potasu i zamienniki soli z potasem oraz unikać NLPZ, trimetoprimu i innych diuretyków oszczędzających potas (amiloryd, triamteren). Spironolakton i eplerenon zaleca się stosować w najmniejszej skutecznej dawce. Przy wzroście stężenia potasu lub pogorszeniu czynności nerek należy zmniejszyć dawkę albo wstrzymać antagonistę aldosteronu, a w razie ciężkiej hiperkaliemii odstawić oba leki i wdrożyć leczenie doraźne. Pacjenta należy pouczyć o czasowym wstrzymaniu leków w razie wymiotów, biegunki lub odwodnienia.
Skutek kliniczny
Główne zagrożenie to hiperkaliemia, która w ciężkiej postaci może wywołać groźne zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardię, bloki przewodzenia i zatrzymanie krążenia[2]. Możliwe są też pogorszenie czynności nerek z wzrostem stężenia kreatyniny oraz nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego. Ryzyko rośnie przy przewlekłej chorobie nerek, cukrzycy, odwodnieniu, w podeszłym wieku oraz przy jednoczesnym stosowaniu suplementów potasu, zamienników soli z potasem, innych leków oszczędzających potas, sartanów, NLPZ, trimetoprimu lub heparyny. Jednocześnie połączenie jest celowo stosowane w niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową, po zawale serca z dysfunkcją lewej komory oraz – w przypadku finerenonu – w przewlekłej chorobie nerek u chorych na cukrzycę typu 2, gdzie poprawia rokowanie pod warunkiem ścisłego monitorowania[3].
Mechanizm
Interakcja jest farmakodynamiczna i wspólna dla wszystkich leków obu grup. Inhibitory konwertazy zmniejszają wytwarzanie angiotensyny II, a przez to wydzielanie aldosteronu. Antagoniści aldosteronu blokują receptor mineralokortykoidowy w kanaliku nerkowym. Oba mechanizmy ograniczają wydalanie potasu przez nerki i sumują się, co prowadzi do retencji potasu. Dodatkowo oba leki zmniejszają ciśnienie filtracyjne w kłębuszku, co może pogorszyć czynność nerek i dalej nasilić hiperkaliemię. Nie ma tu udziału metabolizmu ani transportu leków, dlatego różnice w budowie i farmakokinetyce poszczególnych substancji (np. steroidowa budowa spironolaktonu i kanrenonu, niesteroidowa budowa finerenonu, krótki czas działania kaptoprylu) nie znoszą interakcji. Finerenon i eplerenon mogą wiązać się z nieco mniejszym ryzykiem hiperkaliemii niż spironolakton, ale ryzyko to pozostaje klinicznie istotne. Brak części par w bazach danych oznacza brak danych, a nie brak interakcji.
Monitorować
- stężenie potasu w surowicy przed włączeniem, w pierwszych tygodniach leczenia, po każdej zmianie dawki i następnie okresowo
- kreatynina i eGFR w tych samych terminach co potas
- ciśnienie tętnicze, w tym objawy hipotonii ortostatycznej
- EKG przy podejrzeniu hiperkaliemii lub zaburzeń rytmu
- stan nawodnienia, zwłaszcza w czasie infekcji przebiegających z wymiotami, biegunką lub gorączką
- przegląd innych przyjmowanych leków i suplementów zwiększających stężenie potasu
Kiedy ocena się zmienia
| eGFR ≤ 30 ml/min/1,73 m²pacjent | interakcja nie dotyczy | Przy ciężkim upośledzeniu czynności nerek ryzyko hiperkaliemii jest bardzo duże, a spironolakton i eplerenon są w tej sytuacji przeciwwskazane w ChPL. Finerenonu nie należy włączać przy znacznie obniżonym eGFR zgodnie z jego ChPL. Decyzję o kontynuacji podejmuje lekarz prowadzący z uwzględnieniem aktualnych wartości potasu. |
| wiek ≥ 75 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób w podeszłym wieku częściej występuje obniżona czynność nerek, odwodnienie i wielolekowość, co zwiększa ryzyko hiperkaliemii. Wskazane jest rozpoczynanie od małych dawek antagonisty aldosteronu i częstsze kontrole potasu oraz kreatyniny. |
| Dołączenie antagonisty aldosteronu do stosowanego inhibitora konwertazykolejność włączenia · antagoniści aldosteronu | inne zalecenie | Najczęściej antagonistę aldosteronu dołącza się do już stosowanego inhibitora konwertazy. Przed dołączeniem należy ocenić potas i eGFR, odstawić suplementy potasu, a kontrolę laboratoryjną wykonać wcześnie po włączeniu i po każdym zwiększeniu dawki. |
| Ostra choroba z odwodnieniem (wymioty, biegunka, gorączka)czas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Odwodnienie pogarsza przepływ nerkowy i gwałtownie zwiększa ryzyko hiperkaliemii oraz ostrego uszkodzenia nerek. Należy rozważyć czasowe wstrzymanie antagonisty aldosteronu i inhibitora konwertazy do czasu wyrównania nawodnienia oraz skontrolować potas i kreatyninę. |
Źródła
- Spironolactone in severe heart failure: enhances efficacy of diuretic + ACE inhibitor combinations. Prescrire Int. 2000;9(49):158-9. PMID: 11603418.
- Juurlink DN, Mamdani MM, Lee DS, Kopp A, Austin PC, Laupacis A, et al. Rates of hyperkalemia after publication of the Randomized Aldactone Evaluation Study. N Engl J Med. 2004;351(6):543-51. doi: 10.1056/NEJMoa040135. PMID: 15295047.
- Pitt B, Zannad F, Remme WJ, Cody R, Castaigne A, Perez A, et al. The effect of spironolactone on morbidity and mortality in patients with severe heart failure. Randomized Aldactone Evaluation Study Investigators. N Engl J Med. 1999;341(10):709-17. doi: 10.1056/NEJM199909023411001. PMID: 10471456.
Niekorzystna interakcjaRamipryl+ EplerenonPołączenie można stosować, gdy jest wskazane, pod warunkiem częstej kontroli stężenia potasu w surowicy.Bierz oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza, regularnie badaj potas i czynność nerek, nie stosuj suplementów potasu, soli potasowej ani leków przeciwbólowych typu ibuprofen bez porozumienia z lekarzem lub farmaceutą.opóźniony (dni)rozległe badania
Niekorzystna interakcja
Bierz oba leki zgodnie z zaleceniem lekarza, regularnie badaj potas i czynność nerek, nie stosuj suplementów potasu, soli potasowej ani leków przeciwbólowych typu ibuprofen bez porozumienia z lekarzem lub farmaceutą.
Ramipryl i eplerenon często stosuje się razem w chorobach serca, bo wspólnie lepiej chronią serce. Oba leki zatrzymują jednak potas w organizmie i razem mogą podnieść jego poziom za wysoko. Zbyt dużo potasu może zaburzyć pracę serca i nerek. Dlatego przy tym połączeniu ważne są regularne badania krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- osłabienie lub drętwienie mięśni
- mrowienie rąk lub nóg
- kołatanie lub nierówne bicie serca
- zawroty głowy lub omdlenie przy wstawaniu
- wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Połączenie można stosować, gdy jest wskazane, pod warunkiem częstej kontroli stężenia potasu w surowicy.[1] Należy ściśle monitorować stężenie potasu i czynność nerek, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek i w podeszłym wieku.[2] Eplerenonu nie rozpoczyna się, gdy stężenie potasu przekracza 5,0 mmol/l, ani przy eGFR poniżej 30 ml/min/1,73 m².[2] Nie dołącza się trzeciego leku z grupy sartanów, bo potrójne skojarzenie inhibitora ACE, sartanu i eplerenonu jest przeciwwskazane.[2] Należy unikać preparatów potasu, substytutów soli zawierających potas i innych leków moczopędnych oszczędzających potas.[2] Zamiana ramiprylu na inny inhibitor ACE nie usuwa interakcji, bo dotyczy ona całej grupy.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek.[2] Ryzyko jest największe u osób z niewydolnością nerek i w podeszłym wieku.[2] Ciężka hiperkaliemia może wywołać groźne zaburzenia rytmu serca. Możliwe jest też nasilenie spadku ciśnienia tętniczego.
Mechanizm
Ramipryl i eplerenon nasilają zatrzymywanie potasu w organizmie, bo ramipryl zmniejsza wytwarzanie aldosteronu, a eplerenon blokuje jego receptor. Oba leki obniżają też ciśnienie tętnicze i mogą zmniejszać przesączanie kłębuszkowe, więc ich działania się sumują.
Metabolizm i transportery
- Eplerenon: wrażliwy substrat CYP3A4[3]
Monitorować
- stężenie potasu w surowicy
- kreatynina i eGFR
- ciśnienie tętnicze
Kiedy ocena się zmienia
| <30 ml/min/1,73 m²eGFR · pacjent | interakcja nie dotyczy | Przy eGFR poniżej 30 ml/min/1,73 m² eplerenon jest przeciwwskazany niezależnie od ramiprylu. |
| Podeszły wiekwiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób w podeszłym wieku ryzyko hiperkaliemii jest większe, dlatego potas i czynność nerek kontroluje się ściślej. |
| Zaburzona czynność nerekeGFR · pacjent | ryzyko rośnie | Przy zaburzonej czynności nerek ryzyko hiperkaliemii rośnie i wymaga szczególnie ścisłego monitorowania potasu i kreatyniny. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Polpril 10 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/polpril-100113089/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Inspra 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/inspra-100162343/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 13.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Niekorzystna interakcjaSpironolakton+ RamiprylSpironolaktonu nie rozpoczyna się, gdy potas przekracza 5,0 mmol/l albo eGFR jest poniżej 30 ml/min/1,73 m².Zrób badanie potasu w terminie wyznaczonym przez lekarza i unikaj soli z potasem.opóźniony (dni)rozległe badania
Niekorzystna interakcja
Zrób badanie potasu w terminie wyznaczonym przez lekarza i unikaj soli z potasem.
Ramipryl i spironolakton zatrzymują potas w organizmie, więc razem mogą podnieść jego poziom we krwi do niebezpiecznego. Zbyt dużo potasu może zaburzyć pracę serca. Lekarze łączą te leki celowo, na przykład w niewydolności serca, ale takie leczenie wymaga regularnych badań krwi. Ryzyko rośnie przy odwodnieniu, biegunce, chorobie nerek oraz przy stosowaniu soli z potasem lub leków przeciwbólowych typu ibuprofen.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- osłabienie mięśni, mrowienie
- kołatanie serca lub wolne tętno
- nudności
- zasłabnięcie
- zmniejszona ilość moczu
- ChPL
- niezalecane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- rozległe badania
Postępowanie
Spironolaktonu nie rozpoczyna się, gdy potas przekracza 5,0 mmol/l albo eGFR jest poniżej 30 ml/min/1,73 m². Potas i kreatyninę oznacza się przed włączeniem, po 1 i 4 tygodniach, a później okresowo. Przy potasie powyżej 5,5 mmol/l dawkę spironolaktonu zmniejsza się o połowę, a powyżej 6,0 mmol/l lek się odstawia. Pacjent nie powinien przyjmować suplementów potasu, soli z potasem ani NLPZ, a przy biegunce, wymiotach lub odwodnieniu powinien skontaktować się z lekarzem.
Skutek kliniczny
Połączenie może prowadzić do hiperkaliemii z zaburzeniami rytmu serca, zwłaszcza u osób starszych, z cukrzycą, przewlekłą chorobą nerek, przy odwodnieniu i po dołączeniu NLPZ lub suplementów potasu[1]. Po opublikowaniu wyników dużego badania z randomizacją w niewydolności serca liczba hospitalizacji z powodu hiperkaliemii u pacjentów leczonych tym połączeniem wyraźnie wzrosła[2].
Mechanizm
Ramipryl zmniejsza wytwarzanie angiotensyny II, a przez to wydzielanie aldosteronu. Spironolakton blokuje receptor mineralokortykoidowy w kanaliku zbiorczym. Oba leki zmniejszają wydalanie potasu przez nerki na dwóch etapach tej samej osi, a ramipryl dodatkowo obniża filtrację kłębuszkową przy odwodnieniu.
Monitorować
- potas
- kreatynina i eGFR
- ciśnienie tętnicze
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Poniżej 30 ml/min/1,73 m²eGFR · pacjent | interakcja nie dotyczy | Przy eGFR poniżej 30 ml/min/1,73 m² ryzyko ciężkiej hiperkaliemii jest zbyt duże i spironolaktonu w tym połączeniu się nie stosuje. |
| Spironolakton dołączony do inhibitora ACE w niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutowąkolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | W tym wskazaniu połączenie jest zalecane w wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego, z kontrolą potasu i kreatyniny. |
| dawka ≥ 50 mg spironolaktonu na dobęspironolakton | ryzyko rośnie | Ryzyko hiperkaliemii rośnie z dawką spironolaktonu, a w niewydolności serca nie przekracza się 50 mg na dobę. |
Źródła
- Nürnberger J, Daul A, Philipp T. [A patient with severe hyperkalaemia -- an emergency after RALES]. Dtsch Med Wochenschr. 2005;130(36):2008-11. doi: 10.1055/s-2005-872620. PMID: 16143930.
- Juurlink DN, Mamdani MM, Lee DS, Kopp A, Austin PC, Laupacis A, et al. Rates of hyperkalemia after publication of the Randomized Aldactone Evaluation Study. N Engl J Med. 2004;351(6):543-51. doi: 10.1056/NEJMoa040135. PMID: 15295047.
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.