Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Itrakonazol / Itrakonazol i relugoliks

Itrakonazol i relugoliks

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Unikaj łączenia relugoliksu z itrakonazolem i rozważ lek przeciwgrzybiczy, który nie hamuje glikoproteiny P.

Nie zaczynaj itrakonazolu bez rozmowy z lekarzem, a jeśli lekarz zaleci oba leki, przyjmuj relugoliks najpierw, a itrakonazol co najmniej 6 godzin później.

Niekorzystna interakcjaItrakonazol+ RelugoliksUnikaj łączenia relugoliksu z itrakonazolem i rozważ lek przeciwgrzybiczy, który nie hamuje glikoproteiny P.Nie zaczynaj itrakonazolu bez rozmowy z lekarzem, a jeśli lekarz zaleci oba leki, przyjmuj relugoliks najpierw, a itrakonazol co najmniej 6 godzin później.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zaczynaj itrakonazolu bez rozmowy z lekarzem, a jeśli lekarz zaleci oba leki, przyjmuj relugoliks najpierw, a itrakonazol co najmniej 6 godzin później.

Itrakonazol, lek na grzybicę, może zwiększyć ilość relugoliksu w organizmie. Przez to częściej mogą pojawić się działania niepożądane relugoliksu, w tym zaburzenia rytmu serca. Itrakonazol działa jeszcze do 2 tygodni po ostatniej dawce.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca, nierówne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • nasilone uderzenia gorąca
  • silne zmęczenie
  • biegunka
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – transport
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia relugoliksu z itrakonazolem i rozważ lek przeciwgrzybiczy, który nie hamuje glikoproteiny P[1]. Jeśli połączenie jest konieczne, relugoliks podaje się najpierw, a itrakonazol co najmniej 6 godzin później, z częstszą kontrolą działań niepożądanych[1]. Przy krótkiej kuracji można przerwać relugoliks na maksymalnie 2 tygodnie, a po przerwie dłuższej niż 7 dni wznowić go od dawki nasycającej 360 mg w 1. dniu, potem 120 mg raz na dobę[1]. Itrakonazol utrzymuje się w organizmie jeszcze 7–14 dni po odstawieniu[2], więc ryzyko interakcji nie kończy się z ostatnią kapsułką. Odstęp 6 godzin ogranicza głównie hamowanie jelitowe i przy długo działającym, kumulującym się itrakonazolu może chronić słabiej niż przy krótko działających antybiotykach.

Skutek kliniczny

Oczekuje się wzrostu stężenia relugoliksu i większego ryzyka jego działań niepożądanych[1]. Leczenie deprywacją androgenową może wydłużać odstęp QT, dlatego wyższa ekspozycja na relugoliks ma znaczenie u chorych z innymi czynnikami ryzyka arytmii[1].

Mechanizm

Itrakonazol hamuje glikoproteinę P, której substratem jest relugoliks, co zwiększa wchłanianie i ekspozycję na relugoliks[1]. Itrakonazol jest też silnym inhibitorem CYP3A4[2], ale ta droga ma dla relugoliksu małe znaczenie, bo inhibitory CYP3A4 bez działania na glikoproteinę P nie wymagają zmiany jego dawki[1]. Dla samego itrakonazolu nie ma badania z relugoliksem – wzrost ekspozycji przewiduje się na podstawie badań z erytromycyną, która zwiększyła AUC relugoliksu 3,5-krotnie, a Cmax 2,9-krotnie[1].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Itrakonazol – silny inhibitor CYP3A4[3], relugoliks – substrat CYP3A4[4]
  • Itrakonazol – silny inhibitor P-gp[3], relugoliks – substrat P-gp[4]
  • Relugoliks – słaby induktor CYP3A4[4], itrakonazol – wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Itrakonazol: silny inhibitor CYP3A4[3], silny inhibitor P-gp[3], wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Relugoliks: inhibitor BCRP[4], inhibitor P-gp[4], słaby induktor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • działania niepożądane relugoliksu (m.in. uderzenia gorąca, zmęczenie, biegunka)
  • EKG z oceną odstępu QT u chorych z czynnikami ryzyka arytmii lub przyjmujących inne leki wydłużające QT
  • elektrolity (potas, magnez) przy ryzyku arytmii

Bezpieczniejsze alternatywy

terbinafinaflukonazolworykonazol

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 6 hpacjentryzyko malejePodanie relugoliksu co najmniej 6 godzin przed inhibitorem glikoproteiny P zmniejsza wzrost ekspozycji. Przy itrakonazolu, który się kumuluje, korzyść może być mniejsza, więc kontrola działań niepożądanych pozostaje konieczna.
Przerwa w relugoliksie na czas kuracji itrakonazolemkolejność włączenia · relugoliksinne zaleceniePrzy krótkiej kuracji można przerwać relugoliks na maksymalnie 2 tygodnie. Itrakonazol eliminuje się przez 7–14 dni po odstawieniu, więc długość przerwy trzeba zaplanować z lekarzem prowadzącym.
Przerwa > 7 dniczas leczenia · relugoliksinne zaleceniePo przerwie w relugoliksie dłuższej niż 7 dni leczenie wznawia się od dawki nasycającej 360 mg w 1. dniu, a potem 120 mg raz na dobę.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orgovyx 120 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/orgovyx-100470194/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trioxal 100 mg, kapsułki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trioxal-100122527/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orgovyx. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/orgovyx-100470194/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trioxal. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/trioxal-100122527/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja nieistotna klinicznieItrakonazola alkoholPrzy okazjonalnym, umiarkowanym spożyciu alkoholu nie trzeba zmieniać leczenia itrakonazolem.Jeśli pijesz, rób to okazjonalnie i z umiarem, a gdy pijesz regularnie lub masz chorą wątrobę, ogranicz alkohol do końca leczenia i porozmawiaj o tym z lekarzem lub farmaceutą.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Jeśli pijesz, rób to okazjonalnie i z umiarem, a gdy pijesz regularnie lub masz chorą wątrobę, ogranicz alkohol do końca leczenia i porozmawiaj o tym z lekarzem lub farmaceutą.

Itrakonazol i alkohol nie wpływają na siebie w sposób, który zmieniałby działanie leku. Okazjonalne wypicie niewielkiej ilości alkoholu nie powinno ci zaszkodzić. Zarówno ten lek, jak i alkohol mogą jednak obciążać wątrobę, dlatego jeśli pijesz regularnie i dużo albo masz chorą wątrobę, ogranicz alkohol na czas leczenia.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz lub jasny stolec
  • utrata apetytu, nudności lub wymioty
  • ból pod prawym łukiem żebrowym
  • nietypowe zmęczenie
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy okazjonalnym, umiarkowanym spożyciu alkoholu nie trzeba zmieniać leczenia itrakonazolem. U pacjentów regularnie pijących duże ilości alkoholu lub z chorobą wątroby warto zalecić ograniczenie alkoholu na czas terapii i zwrócić uwagę na objawy uszkodzenia wątroby, zwłaszcza przy leczeniu trwającym dłużej niż kilka tygodni.

Skutek kliniczny

Okazjonalne spożycie umiarkowanej ilości alkoholu nie powinno zmieniać skuteczności ani bezpieczeństwa leczenia itrakonazolem. U osób regularnie pijących duże ilości alkoholu lub z chorobą wątroby teoretycznie rośnie ryzyko polekowego uszkodzenia wątroby i wydłuża się czas utrzymywania się itrakonazolu w organizmie.

Mechanizm

Nie opisano bezpośredniej interakcji farmakokinetycznej ani farmakodynamicznej między itrakonazolem a etanolem. ChPL itrakonazolu w kapsułkach nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w opisie interakcji, a wszystkie charakterystyki produktów są w tej kwestii zgodne.[1] Itrakonazol jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i silnie hamuje ten enzym oraz glikoproteinę P, natomiast etanol jest rozkładany przede wszystkim przez dehydrogenazę alkoholową i CYP2E1, więc istotne zaburzenie metabolizmu któregokolwiek z nich jest mało prawdopodobne.[1] Teoretyczne znaczenie ma jedynie sumowanie obciążenia wątroby, ponieważ itrakonazol rzadko wywołuje uszkodzenie wątroby, a przewlekłe nadużywanie alkoholu zwiększa podatność na takie uszkodzenie. ChPL podaje też, że u pacjentów z marskością wątroby stężenie itrakonazolu po zakończeniu leczenia może zmniejszać się wolniej.[1]

Metabolizm i transportery

  • Itrakonazol: silny inhibitor CYP3A4[2], silny inhibitor P-gp[2], wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • objawy uszkodzenia wątroby (żółtaczka, ciemny mocz, jasny stolec, utrata apetytu, nudności, ból w prawym podżebrzu) u pacjentów nadużywających alkoholu
  • aktywność aminotransferaz przy dłuższym leczeniu u pacjentów nadużywających alkoholu lub z chorobą wątroby

Kiedy ocena się zmienia

Regularne picie dużych ilości alkoholu lub choroba alkoholowa wątrobyilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieU osób przewlekle nadużywających alkoholu lub z alkoholową chorobą wątroby teoretycznie rośnie ryzyko polekowego uszkodzenia wątroby, a eliminacja itrakonazolu może być wolniejsza. Zaleca się ograniczenie alkoholu i obserwację w kierunku objawów hepatotoksyczności.
Leczenie trwające dłużej niż kilka tygodniczas leczenia · pacjentinne zaleceniePrzy długotrwałej terapii itrakonazolem u pacjentów regularnie spożywających alkohol warto rozważyć kontrolę aktywności aminotransferaz.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trioxal 100 mg, kapsułki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trioxal-100122527/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trioxal. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/trioxal-100122527/

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieRelugoliksa alkoholNie trzeba zmieniać dawkowania relugoliksu ani pory przyjmowania leku z powodu okazjonalnego, umiarkowanego picia alkoholu.Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale unikaj picia dużych ilości i regularnego picia, a jeśli zauważysz nasilone dolegliwości, zapytaj farmaceutę lub lekarza.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale unikaj picia dużych ilości i regularnego picia, a jeśli zauważysz nasilone dolegliwości, zapytaj farmaceutę lub lekarza.

Alkohol nie zmienia działania relugoliksu i nie wchodzi z nim w groźną interakcję. Lek obniża poziom męskich hormonów, co może powodować uderzenia gorąca i osłabienie kości. Alkohol, zwłaszcza pity często i w dużych ilościach, może te dolegliwości nasilać. Dlatego lepiej pić rzadko i niewiele.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silniejsze uderzenia gorąca lub poty po wypiciu alkoholu
  • kołatanie serca, nierówne bicie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • bóle kości lub złamanie po niewielkim urazie
  • wyraźne pogorszenie nastroju
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać dawkowania relugoliksu ani pory przyjmowania leku z powodu okazjonalnego, umiarkowanego picia alkoholu. Pacjentowi warto przypomnieć o umiarze, ponieważ alkohol może nasilać uderzenia gorąca i niekorzystnie wpływać na kości podczas długotrwałej deprywacji androgenowej. U osób przewlekle nadużywających alkoholu należy rozważyć ocenę gęstości mineralnej kości, kontrolę elektrolitów oraz EKG, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QT.

Skutek kliniczny

Przy umiarkowanym spożyciu alkoholu nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków ani zmiany skuteczności relugoliksu. Przewlekłe picie dużych ilości alkoholu może nasilać związane z leczeniem uderzenia gorąca, utratę masy kostnej z ryzykiem złamań, zaburzenia gospodarki węglowodanowej i lipidowej oraz obniżenie nastroju. Przy zaburzeniach elektrolitowych wywołanych alkoholem rośnie teoretyczne ryzyko zaburzeń rytmu związanych z wydłużeniem odstępu QT.

Mechanizm

Między relugoliksem a etanolem nie oczekuje się istotnej interakcji farmakokinetycznej. Relugoliks jest substratem P-gp, a klinicznie istotną zmianę jego ekspozycji wykazano dla doustnych inhibitorów P-gp oraz silnych induktorów CYP3A4 i P-gp, do których etanol nie należy.[1] ChPL relugoliksu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach.[1] Teoretyczne znaczenie ma jedynie addycja działań przy przewlekłym nadużywaniu alkoholu. Deprywacja androgenowa i alkohol niezależnie sprzyjają utracie masy kostnej i zaburzeniom metabolicznym, a alkohol może wywoływać lub nasilać uderzenia gorąca. ChPL zwraca uwagę, że leczenie deprywacją androgenową może wydłużać odstęp QT.[1] Duże spożycie alkoholu, zwłaszcza z hipokaliemią lub hipomagnezemią, może to ryzyko zwiększać.

Metabolizm i transportery

  • Relugoliks: inhibitor BCRP[2], inhibitor P-gp[2], słaby induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Kiedy ocena się zmienia

Przewlekłe picie dużych ilości alkoholuilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu sumuje się z działaniami deprywacji androgenowej na kości i metabolizm oraz przez hipokaliemię i hipomagnezemię może zwiększać ryzyko związane z wydłużeniem odstępu QT. Warto rozważyć ocenę gęstości mineralnej kości, kontrolę elektrolitów i EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orgovyx 120 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/orgovyx-100470194/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orgovyx. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/orgovyx-100470194/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 361

Połączenie przeciwwskazaneAntagoniści aldosteronu (np. eplerenon, finerenon)+ Triazole (np. flukonazol, pozakonazol, worykonazol) klasaAntagonisty aldosteronu nie należy łączyć z triazolowym lekiem przeciwgrzybiczym bez wyraźnej potrzeby, ponieważ triazol zwiększa jego stężenie i ryzyko groźnej hiperkaliemii.Jeśli przyjmujesz lek z grupy antagonistów aldosteronu, nie zaczynaj leczenia triazolowym lekiem przeciwgrzybiczym bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, bo może być potrzebna zmiana leku, dawki albo badanie potasu.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek z grupy antagonistów aldosteronu, nie zaczynaj leczenia triazolowym lekiem przeciwgrzybiczym bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, bo może być potrzebna zmiana leku, dawki albo badanie potasu.

Niektóre leki przeciwgrzybicze, takie jak itrakonazol, pozakonazol, worykonazol, flukonazol czy izawukonazol, spowalniają usuwanie z organizmu eplerenonu i finerenonu. Te leki odwadniające i chroniące serce oraz nerki gromadzą się wtedy we krwi i mogą zbyt mocno podnieść poziom potasu. Za wysoki potas może wywołać groźne zaburzenia pracy serca. Spironolakton i kanrenon nie wchodzą w tę interakcję w taki sam sposób.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • osłabienie lub ciężkość mięśni
  • mrowienie lub drętwienie rąk, stóp albo okolicy ust
  • kołatanie serca, nierówne lub bardzo wolne bicie serca
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • wyraźnie mniejsza ilość oddawanego moczu
  • nudności i ogólne złe samopoczucie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Antagonisty aldosteronu nie należy łączyć z triazolowym lekiem przeciwgrzybiczym bez wyraźnej potrzeby, ponieważ triazol zwiększa jego stężenie i ryzyko groźnej hiperkaliemii. Połączenie eplerenonu albo finerenonu z itrakonazolem, pozakonazolem lub worykonazolem jest przeciwwskazane w ChPL i należy go unikać – na czas leczenia przeciwgrzybiczego trzeba odstawić eplerenon lub finerenon albo wybrać lek przeciwgrzybiczy spoza triazoli. Przy flukonazolu i izawukonazolu połączenie z eplerenonem jest możliwe po zmniejszeniu dawki eplerenonu zgodnie z ChPL i przy ścisłej kontroli potasu, a przy finerenonie wymaga częstszej kontroli potasu i ewentualnego dostosowania dawki. Po odstawieniu itrakonazolu lub pozakonazolu działanie hamujące może utrzymywać się jeszcze przez wiele dni, dlatego do pełnej dawki eplerenonu lub finerenonu należy wracać stopniowo i pod kontrolą potasu. Spironolakton i kanrenon nie wykazują tej interakcji i mogą być rozważone jako zamiana, jeśli wskazanie kliniczne na to pozwala.

Skutek kliniczny

Zwiększone stężenie eplerenonu lub finerenonu nasila ich działanie oszczędzające potas i może prowadzić do ciężkiej hiperkaliemii z zaburzeniami rytmu serca, łącznie z zatrzymaniem krążenia. Może też wystąpić niedociśnienie i pogorszenie czynności nerek, które dodatkowo zwiększa retencję potasu. Ryzyko jest największe przy silnych inhibitorach, czyli itrakonazolu, pozakonazolu i worykonazolu. U osób z przewlekłą chorobą nerek, cukrzycą, niewydolnością serca i u osób przyjmujących inne leki podnoszące potas skutki mogą być szczególnie groźne.

Mechanizm

Eplerenon i finerenon są eliminowane głównie przez CYP3A4 w wątrobie i jelicie. Wszystkie triazole z tej grupy hamują CYP3A4, przez co spowalniają rozkład tych antagonistów aldosteronu i wielokrotnie zwiększają ich stężenie we krwi[1]. Itrakonazol, pozakonazol i worykonazol są silnymi inhibitorami CYP3A4. Flukonazol i izawukonazol są inhibitorami umiarkowanymi, przy czym hamowanie przez flukonazol rośnie wraz z dawką[2]. Spironolakton i kanrenon nie zależą istotnie od CYP3A4, więc tej interakcji farmakokinetycznej nie wykazują. Interakcja nie jest zatem wspólna dla wszystkich leków obu grup – dotyczy wszystkich triazoli, ale tylko eplerenonu i finerenonu z grupy antagonistów aldosteronu.

Monitorować

  • stężenie potasu w surowicy przed włączeniem triazolu, w pierwszych dniach skojarzenia i po zmianie dawki
  • kreatynina i eGFR
  • ciśnienie tętnicze
  • EKG przy hiperkaliemii lub objawach zaburzeń rytmu
  • inne leki podnoszące potas (inhibitory ACE, sartany, suplementy potasu, trimetoprim, heparyna)

Kiedy ocena się zmienia

Flukonazol w pojedynczej niskiej dawce (np. jednorazowo w grzybicy pochwy)dawka · triazoleryzyko malejeHamowanie CYP3A4 przez flukonazol zależy od dawki, więc jednorazowa niska dawka daje krótszy i słabszy efekt niż długotrwałe leczenie dużymi dawkami. Nadal wskazana jest ocena ryzyka hiperkaliemii, zwłaszcza u pacjentów z chorobą nerek.
eGFR ≤ 60 ml/min/1,73 m²pacjentryzyko rośnieUpośledzona czynność nerek zmniejsza wydalanie potasu i nasila ryzyko hiperkaliemii przy zwiększonej ekspozycji na eplerenon lub finerenon. Skojarzenie z flukonazolem lub izawukonazolem wymaga u tych pacjentów szczególnie częstej kontroli potasu i kreatyniny.
Kilka dni po odstawieniu itrakonazolu lub pozakonazoluodstep · triazoleinne zalecenieItrakonazol i pozakonazol mają długi okres półtrwania i hamowanie CYP3A4 utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po ich odstawieniu. Ponowne włączenie lub zwiększenie dawki eplerenonu albo finerenonu należy prowadzić stopniowo i pod kontrolą potasu.
Triazol włączany u pacjenta już leczonego eplerenonem lub finerenonemkolejność włączenia · antagoniści aldosteronuinne zalecenieGdy triazol dołączany jest do ustabilizowanej terapii, należy przed jego włączeniem zdecydować o czasowym odstawieniu eplerenonu lub finerenonu przy silnych inhibitorach albo o zmniejszeniu dawki eplerenonu przy flukonazolu i izawukonazolu, a potas skontrolować w pierwszych dniach skojarzenia.

Źródła

  1. Cook CS, Berry LM, Burton E. Prediction of in vivo drug interactions with eplerenone in man from in vitro metabolic inhibition data. Xenobiotica. 2004;34(3):215-28. doi: 10.1080/00498250310001649341. PMID: 15204695.
  2. Ragueneau-Majlessi I, Boulenc X, Rauch C, Hachad H, Levy RH. Quantitative correlations among CYP3A sensitive substrates and inhibitors: literature analysis. Curr Drug Metab. 2007;8(8):810-4. doi: 10.2174/138920007782798135. PMID: 18220561.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBenzamidy (np. amisulpryd, tiapryd, sulpiryd)+ Triazole (np. flukonazol, pozakonazol, worykonazol) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu benzamidu i triazolu wydłużającego odstęp QT należy unikać tego połączenia, a gdy jest ono niezbędne, prowadzić je pod kontrolą EKG i elektrolitów.Nie przyjmuj tych leków razem bez wiedzy lekarza i powiedz mu o wszystkich swoich lekach, a jeśli lekarz zdecyduje się je połączyć, wykonaj zleconą kontrolę EKG i badania krwi.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem bez wiedzy lekarza i powiedz mu o wszystkich swoich lekach, a jeśli lekarz zdecyduje się je połączyć, wykonaj zleconą kontrolę EKG i badania krwi.

Niektóre leki stosowane w zaburzeniach psychicznych i ruchowych, takie jak amisulpryd, sulpiryd czy tiapryd, mogą wpływać na rytm serca. Podobne działanie mają niektóre leki przeciwgrzybicze, na przykład flukonazol, worykonazol, pozakonazol i itrakonazol. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Ryzyko jest większe u osób starszych, z chorobami serca lub nerek i z niskim poziomem potasu we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • omdlenie lub nagła utrata przytomności
  • drgawki
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu benzamidu i triazolu wydłużającego odstęp QT należy unikać tego połączenia, a gdy jest ono niezbędne, prowadzić je pod kontrolą EKG i elektrolitów. Przed włączeniem leczenia należy wykonać EKG z oceną QTc oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu. Nie należy rozpoczynać połączenia przy wyjściowo wydłużonym QTc. EKG trzeba powtórzyć po osiągnięciu stanu stacjonarnego obu leków i po każdym zwiększeniu dawki. Dawkę benzamidu należy dostosować do czynności nerek, a przy wydłużeniu QTc odstawić benzamid lub zmienić lek przeciwgrzybiczy. Gdy leczenie przeciwgrzybicze jest konieczne, warto rozważyć echinokandynę lub izawukonazol.

Skutek kliniczny

Jednoczesne stosowanie benzamidu i triazolu wydłużającego QT zwiększa ryzyko nadmiernego wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes, który może prowadzić do omdlenia lub nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest największe przy amisulprydzie, dużych dawkach, zaburzeniach elektrolitowych, niewydolności nerek, bradykardii i chorobach serca[1].

Mechanizm

Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i polega na sumowaniu się działania wydłużającego odstęp QT. Benzamidy (amisulpryd, sulpiryd, tiapryd) blokują kanały potasowe odpowiedzialne za repolaryzację komór i w zależności od stężenia wydłużają odstęp QT. Flukonazol, worykonazol, pozakonazol i itrakonazol również wydłużają odstęp QT[2]. Benzamidy są wydalane głównie w postaci niezmienionej przez nerki i praktycznie nie są metabolizowane przez CYP3A4, dlatego hamowanie tego enzymu przez triazole nie zwiększa istotnie ich stężenia. Brak par tiaprydu i sulpirydu w bazie oznacza brak danych, a nie brak ryzyka, ponieważ mechanizm jest wspólny dla całej grupy benzamidów.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem połączenia i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu, magnezu i wapnia w surowicy
  • czynność nerek (eGFR)
  • częstość rytmu serca – bradykardia zwiększa ryzyko
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 60pacjentryzyko rośnieBenzamidy są wydalane głównie przez nerki, więc przy obniżonym eGFR ich stężenie rośnie, a wraz z nim wydłużenie QT. Flukonazol także jest wydalany przez nerki. Konieczne jest zmniejszenie dawki benzamidu i częstsza kontrola EKG.
Duża dawkadawka · benzamidyryzyko rośnieWydłużenie QT przez benzamidy zależy od stężenia, dlatego duże dawki, szczególnie amisulprydu, istotnie zwiększają ryzyko w połączeniu z triazolem.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują pogorszenie czynności nerek, choroby serca, zaburzenia elektrolitowe i wielolekowość, co zwiększa ryzyko torsade de pointes.

Źródła

  1. He L, Yu Y, Wei Y, Huang J, Shen Y, Li H. Characteristics and Spectrum of Cardiotoxicity Induced by Various Antipsychotics: A Real-World Study From 2015 to 2020 Based on FAERS. Front Pharmacol. 2022;12:815151. doi: 10.3389/fphar.2021.815151. PMID: 35185550.
  2. Vandael E, Vandenberk B, Vandenberghe J, Spriet I, Willems R, Foulon V. Development of a risk score for QTc-prolongation: the RISQ-PATH study. Int J Clin Pharm. 2017;39(2):424-432. doi: 10.1007/s11096-017-0446-2. PMID: 28281228.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBenzodiazepiny nasenne (np. midazolam, estazolam)+ Triazole (np. flukonazol, pozakonazol, worykonazol) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu benzodiazepiny nasennej metabolizowanej przez CYP3A4 i triazolowego leku przeciwgrzybiczego należy unikać tego połączenia albo zmniejszyć dawkę benzodiazepiny i ściśle obserwować pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji.Jeśli przyjmujesz lek nasenny z grupy benzodiazepin i dostajesz lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, nie łącz ich bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, bo lek nasenny może działać dużo silniej i dłużej.szybki (godziny)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek nasenny z grupy benzodiazepin i dostajesz lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, nie łącz ich bez rozmowy z lekarzem lub farmaceutą, bo lek nasenny może działać dużo silniej i dłużej.

Niektóre leki przeciwgrzybicze, takie jak flukonazol, itrakonazol, worykonazol czy pozakonazol, spowalniają usuwanie z organizmu części leków nasennych, na przykład midazolamu i estazolamu. Lek nasenny może wtedy działać dużo mocniej i dłużej niż zwykle. Możesz być bardzo senny także następnego dnia, mieć kłopoty z równowagą i łatwiej upaść. Nie dotyczy to wszystkich leków nasennych, bo na przykład lormetazepam i temazepam są usuwane z organizmu inną drogą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo silna senność, także w ciągu dnia
  • trudność z obudzeniem się
  • spowolniony lub płytki oddech
  • zawroty głowy i chwiejny chód
  • upadek lub prawie upadek
  • splątanie albo niewyraźna mowa
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu benzodiazepiny nasennej metabolizowanej przez CYP3A4 i triazolowego leku przeciwgrzybiczego należy unikać tego połączenia albo zmniejszyć dawkę benzodiazepiny i ściśle obserwować pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji. Doustny midazolam z itrakonazolem jest ujęty w przeciwwskazaniach charakterystyki itrakonazolu, a z pozakonazolem i worykonazolem należy go unikać. Jeśli midazolam musi być podany dożylnie podczas leczenia triazolem, trzeba rozważyć mniejszą dawkę, zapewnić monitorowanie oddychania i gotowość do wspomagania wentylacji. Przy estazolamie z triazolem należy zastosować najmniejszą skuteczną dawkę albo zamienić lek nasenny na substancję unieczynnianą przez glukuronidację, na przykład lormetazepam lub temazepam. Ponieważ itrakonazol, pozakonazol i izawukonazol długo pozostają w organizmie, ostrożność należy utrzymać także przez kilka dni po ich odstawieniu.

Skutek kliniczny

Połączenie może powodować nasiloną i przedłużoną sedację, senność i zaburzenia sprawności psychoruchowej następnego dnia, zaburzenia równowagi i upadki, a przy dużych dawkach lub podaniu dożylnym także depresję oddechową. Najsilniej narażony jest midazolam podawany doustnie, bo zahamowanie metabolizmu w jelicie i wątrobie sumuje się. U pacjentów leczonych długotrwałym wlewem midazolamu na oddziale intensywnej terapii lek może się kumulować, co wydłuża wybudzanie.

Mechanizm

Triazolowe leki przeciwgrzybicze hamują izoenzym CYP3A4 w wątrobie i ścianie jelita[1]. Benzodiazepiny nasenne unieczynniane głównie przez ten enzym, czyli midazolam i estazolam, są wtedy wolniej metabolizowane, a ich stężenie we krwi i czas działania wyraźnie rosną. Najsilniejszymi inhibitorami w tej grupie są itrakonazol, pozakonazol i worykonazol, a flukonazol i izawukonazol hamują CYP3A4 umiarkowanie, przy czym efekt flukonazolu rośnie wraz z dawką[1]. Interakcja nie jest wspólna dla całej grupy benzodiazepin, bo lormetazepam, temazepam, nitrazepam i remimazolam są metabolizowane innymi szlakami. Po stronie triazoli kierunek interakcji jest wspólny dla wszystkich leków grupy, a różni się jedynie jej siła.

Monitorować

  • głębokość sedacji i poziom świadomości
  • częstość oddechów i saturacja, zwłaszcza przy midazolamie podawanym dożylnie
  • ciśnienie tętnicze
  • senność i spowolnienie psychoruchowe następnego dnia
  • zaburzenia równowagi i ryzyko upadków u osób starszych
  • czas wybudzania po sedacji lub znieczuleniu

Kiedy ocena się zmienia

Doustnadroga podania · benzodiazepiny nasenneryzyko rośniePrzy doustnym podaniu midazolamu hamowanie CYP3A4 w ścianie jelita i w wątrobie sumuje się, co daje najsilniejszy wzrost stężenia. Połączenie doustnego midazolamu z itrakonazolem jest przeciwwskazane w charakterystyce itrakonazolu, a z pozakonazolem i worykonazolem należy go unikać.
Wlew ciągły lub wielokrotne dawkiczas leczenia · benzodiazepiny nasenneryzyko rośnieJednorazowa dożylna dawka midazolamu jest mniej narażona na interakcję niż podanie doustne, ale przy długotrwałym wlewie lub powtarzanych dawkach lek się kumuluje i wybudzanie może się znacznie wydłużyć. Należy zmniejszyć szybkość wlewu i monitorować głębokość sedacji.
Duża dawka flukonazoludawka · triazoleryzyko rośnieHamowanie CYP3A4 przez flukonazol zależy od dawki, więc przy dużych dawkach leczniczych interakcja z midazolamem i estazolamem staje się porównywalna z silniejszymi triazolami. Pojedyncza mała dawka flukonazolu stosowana w kandydozie pochwy daje słabszy i krótszy efekt, ale nie wyklucza interakcji.
Kilka dni od odstawienia triazoluodstep · triazoleinne zalecenieItrakonazol, pozakonazol i izawukonazol mają długi okres półtrwania, a ich działanie hamujące utrzymuje się przez kilka dni po odstawieniu. W tym czasie nie należy wracać do pełnej dawki midazolamu lub estazolamu bez obserwacji pacjenta.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych metabolizm benzodiazepin jest wolniejszy, a wrażliwość ośrodkowego układu nerwowego większa, więc nasilona sedacja szybciej prowadzi do upadków, złamań i zaburzeń oddychania. W tej grupie szczególnie zalecana jest zamiana leku nasennego na lormetazepam lub temazepam w najmniejszej skutecznej dawce.

Źródła

  1. Venkatakrishnan K, von Moltke LL, Greenblatt DJ. Effects of the antifungal agents on oxidative drug metabolism: clinical relevance. Clin Pharmacokinet. 2000;38(2):111-80. doi: 10.2165/00003088-200038020-00002. PMID: 10709776.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneCytalopram+ RelugoliksNie łącz cytalopramu z relugoliksem – u pacjenta rozpoczynającego lub kontynuującego terapię deprywacji androgenowej zamień cytalopram na lek przeciwdepresyjny o mniejszym wpływie na odstęp QT.Nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje o zamianie cytalopramu na inny lek.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje o zamianie cytalopramu na inny lek.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca w podobny sposób, a razem ten wpływ się sumuje. Może to prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Dlatego tych leków nie łączy się ze sobą. Lekarz zwykle zamienia lek przeciwdepresyjny na inny, bezpieczniejszy dla serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • nagłe zawroty głowy
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz cytalopramu z relugoliksem – u pacjenta rozpoczynającego lub kontynuującego terapię deprywacji androgenowej zamień cytalopram na lek przeciwdepresyjny o mniejszym wpływie na odstęp QT. Jednoczesne stosowanie cytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT jest przeciwwskazane[1]. Zmiana relugoliksu na inny lek z grupy agonistów lub antagonistów GnRH nie rozwiązuje problemu, bo wydłużenie QT wynika z samej deprywacji androgenowej. Jeśli lekarz prowadzący mimo to utrzymuje połączenie, wykonaj EKG przed włączeniem i w trakcie leczenia oraz wyrównaj stężenia potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii lub hipomagnezemii, ponieważ w takich przypadkach zwiększa się ryzyko złośliwych arytmii[1]. Dodatkowo zagrożeni są pacjenci starsi, z chorobą serca, bradykardią lub przyjmujący inne leki wydłużające QT.

Mechanizm

Cytalopramu nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT, bo nie można wykluczyć addytywnego wpływu na repolaryzację komór[1]. Relugoliks jako antagonista receptora GnRH wywołuje deprywację androgenową, a hipogonadyzm u mężczyzn wydłuża odstęp QT. Oba leki sumują więc działanie na odstęp QT. Interakcji farmakokinetycznej o znaczeniu klinicznym się nie spodziewa się.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Cytalopram – słaby inhibitor CYP2C19[2], relugoliks – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3]
  • Relugoliks – słaby induktor CYP3A4[3], cytalopram – substrat CYP3A4[2]
  • Cytalopram: słaby inhibitor CYP1A2[2], słaby inhibitor CYP2C19[2], słaby inhibitor CYP2D6[2], substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], substrat CYP3A4[2]
  • Relugoliks: inhibitor BCRP[3], inhibitor P-gp[3], słaby induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy

Bezpieczniejsze alternatywy

sertralinaparoksetyna

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Citabax 10 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/citabax-10-100128665/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Citabax 10. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/citabax-10-100128665/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orgovyx. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/orgovyx-100470194/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneErgotamina+ ItrakonazolNie łącz ergotaminy z itrakonazolem w żadnych okolicznościach.Nie przyjmuj ergotaminy w trakcie leczenia itrakonazolem ani przez 2 tygodnie po jego zakończeniu i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na migrenę.szybki (godziny)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj ergotaminy w trakcie leczenia itrakonazolem ani przez 2 tygodnie po jego zakończeniu i zapytaj lekarza lub farmaceutę o inny lek na migrenę.

Lek na grzybicę itrakonazol bardzo silnie spowalnia rozkład ergotaminy w organizmie. Ergotamina gromadzi się wtedy we krwi i może gwałtownie zwężać naczynia krwionośne. Grozi to niedokrwieniem palców, serca, jelit lub mózgu, a nawet martwicą. Itrakonazol działa jeszcze do 2 tygodni po odstawieniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zimne, blade, sine lub drętwiejące palce rąk albo stóp
  • ból nóg lub rąk
  • ból lub ucisk w klatce piersiowej
  • silny ból brzucha
  • zaburzenia mowy, widzenia albo osłabienie ręki lub nogi
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
szybki (godziny)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Nie łącz ergotaminy z itrakonazolem w żadnych okolicznościach[1][2]. Ergotaminy nie podaje się w trakcie leczenia itrakonazolem ani przez 2 tygodnie po jego zakończeniu[1]. Jeśli pacjent wymaga leczenia przeciwgrzybiczego, należy odstawić ergotaminę i doraźnie leczyć napady migreny lekiem bez tej interakcji albo wybrać lek przeciwgrzybiczy spoza grupy azoli. Przy objawach niedokrwienia u pacjenta, który przyjął oba leki, konieczna jest pilna pomoc lekarska.

Skutek kliniczny

Połączenie grozi ostrym zatruciem sporyszem (ergotyzmem) z silnym skurczem naczyń, niedokrwieniem kończyn prowadzącym do martwicy, niedokrwieniem mięśnia sercowego, jelit i mózgu. Nasilenie toksyczności ergotaminy przy zahamowaniu jej metabolizmu przez inhibitory cytochromu P450 jest opisane dla makrolidów i inhibitorów proteazy HIV[3].

Mechanizm

Itrakonazol i jego główny metabolit hydroksyitrakonazol silnie hamują CYP3A4 oraz glikoproteinę P, przez co zwiększają stężenie leków metabolizowanych tym szlakiem[1]. Ergotamina jest substratem CYP3A4, więc jej eliminacja zostaje zahamowana, a stężenie w osoczu i działanie naczynioskurczowe rosną. Leki przeciwgrzybicze z grupy azoli nie są łączone z ergotaminą[3]. Hamowanie utrzymuje się 7 do 14 dni po odstawieniu itrakonazolu[1].

Metabolizm i transportery

  • Itrakonazol: silny inhibitor CYP3A4[4], silny inhibitor P-gp[4], wrażliwy substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • ucieplenie, zabarwienie i czucie palców rąk i stóp
  • ból w klatce piersiowej
  • ból kończyn przy chodzeniu
  • ból brzucha
  • objawy neurologiczne (zaburzenia mowy, widzenia, niedowład)
  • ciśnienie tętnicze

Bezpieczniejsze alternatywy

sumatryptanryzatryptannaratryptanzolmitryptanterbinafina

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 14 dni od ostatniej dawki itrakonazoluitrakonazolinne zalecenieErgotaminę można rozważyć dopiero po 2 tygodniach od zakończenia leczenia itrakonazolem. U pacjentów z marskością wątroby lub przyjmujących inne inhibitory CYP3A4 stężenie itrakonazolu spada wolniej.
Itrakonazol włączany u pacjenta przyjmującego ergotaminękolejność włączenia · pacjentinne zaleceniePrzed rozpoczęciem leczenia itrakonazolem należy odstawić ergotaminę i zapewnić doraźne leczenie migreny lekiem bez tej interakcji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trioxal 100 mg, kapsułki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trioxal-100122527/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ipozumax 100 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ipozumax-100323250/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ergotaminum Filofarm 1 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ergotaminum-filofarm-100022547/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trioxal. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/trioxal-100122527/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneEscytalopram+ RelugoliksEscytalopramu nie łączy się z relugoliksem i innymi lekami wydłużającymi odstęp QT Przy leczeniu relugoliksem lepiej wybrać lek przeciwdepresyjny o mniejszym wpływie na QT.Nie odstawiaj żadnego leku samodzielnie, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem o zmianie leku przeciwdepresyjnego.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj żadnego leku samodzielnie, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem o zmianie leku przeciwdepresyjnego.

Oba leki mogą wpływać na pracę serca i zaburzać jego rytm. Przyjmowane razem mogą nasilać ten efekt, co w rzadkich przypadkach prowadzi do groźnych zaburzeń rytmu. Dlatego tych leków zwykle się nie łączy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Escytalopramu nie łączy się z relugoliksem i innymi lekami wydłużającymi odstęp QT[1][2][3] Przy leczeniu relugoliksem lepiej wybrać lek przeciwdepresyjny o mniejszym wpływie na QT. Jeśli lekarz po ocenie korzyści i ryzyka utrzyma oba leki, przed włączeniem i w trakcie leczenia należy wykonać EKG z oceną QTc oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu[4]

Skutek kliniczny

Połączenie może zwiększać ryzyko wydłużenia odstępu QT i złośliwych komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii lub hipomagnezemii[1]

Mechanizm

Escytalopram wydłuża odstęp QT i jest przeciwwskazany w skojarzeniu z innymi lekami wydłużającymi QT, ponieważ nie można wykluczyć działania addytywnego[1] Relugoliks hamuje wydzielanie testosteronu, a leczenie deprywacją androgenową może wydłużać odstęp QT[4] Oba leki sumują więc wpływ na repolaryzację komór. Interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać, bo escytalopram nie hamuje P-gp ani nie indukuje CYP3A4.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Escytalopram – słaby inhibitor CYP2C19[5], relugoliks – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[6]
  • Relugoliks – słaby induktor CYP3A4[6], escytalopram – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[5]
  • Escytalopram: słaby inhibitor CYP2C19[5], słaby inhibitor CYP2D6[7], wrażliwy substrat CYP2C19[5], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[5], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[5]
  • Relugoliks: inhibitor BCRP[6], inhibitor P-gp[6], słaby induktor CYP3A4[6], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[6], substrat CYP2C8[6], substrat CYP3A4[6], substrat P-gp[6]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy

Bezpieczniejsze alternatywy

sertralina

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Escipram 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/escipram-100178692/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pralex 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pralex-100274250/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Symescital 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/symescital-100286246/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orgovyx 120 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/orgovyx-100470194/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Escipram. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/escipram-100178692/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orgovyx. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/orgovyx-100470194/
  7. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneHydroksyzyna+ RelugoliksNie stosuj hydroksyzyny u pacjenta leczonego relugoliksem.Nie zaczynaj brać hydroksyzyny, a jeśli już ją przyjmujesz, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem w sprawie jej zamiany na bezpieczniejszy lek.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj brać hydroksyzyny, a jeśli już ją przyjmujesz, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem w sprawie jej zamiany na bezpieczniejszy lek.

Oba leki mogą wpływać na pracę serca w podobny sposób i razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Takich leków nie przyjmuje się razem. Ryzyko jest większe, jeśli chorujesz na serce, masz wolne tętno albo niski poziom potasu lub magnezu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj hydroksyzyny u pacjenta leczonego relugoliksem.[1] Przy świądzie lub pokrzywce wybierz lek przeciwhistaminowy o małym potencjale wydłużania QT, a przy lęku lub bezsenności skonsultuj z lekarzem leczenie bez działania na odstęp QT. Jeśli hydroksyzyna została już włączona, skontaktuj się z lekarzem prowadzącym w celu jej odstawienia i oceny EKG oraz stężenia potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes, które mogą prowadzić do omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie u pacjentów z chorobą układu krążenia, bradykardią, hipokaliemią lub hipomagnezemią, czyli w populacji starszych mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego często obecnymi.[1]

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działania na repolaryzację komór się sumują. Hydroksyzyny nie łączy się z lekami, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT lub wywołują torsade de pointes.[1] Leczenie deprywacją androgenową, w tym relugoliksem, może powodować wydłużenie odstępu QT, a jego łączenie z innymi lekami wydłużającymi QT wymaga skrupulatnej oceny.[2] Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo hydroksyzyna hamuje CYP3A4 dopiero w stężeniach znacznie większych niż maksymalne stężenia w osoczu.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Hydroksyzyna – inhibitor CYP2C19[3], relugoliks – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4]
  • Hydroksyzyna – inhibitor CYP3A4[3], relugoliks – substrat CYP3A4[4]
  • Relugoliks – słaby induktor CYP3A4[4], hydroksyzyna – substrat CYP3A4[3]
  • Hydroksyzyna: inhibitor CYP2C19[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP2D6[3], inhibitor CYP3A4[3], substrat CYP3A4[3]
  • Relugoliks: inhibitor BCRP[4], inhibitor P-gp[4], słaby induktor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • częstość akcji serca

Bezpieczniejsze alternatywy

desloratadynafeksofenadynabilastyna

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum Espefa 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydroxyzinum-espefa-100175535/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orgovyx 120 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/orgovyx-100470194/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum Espefa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/hydroxyzinum-espefa-100175535/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orgovyx. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/orgovyx-100470194/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneInne leki nasercowe (np. iwabradyna, ranolazyna, mawakamten)+ Triazole (np. flukonazol, pozakonazol, worykonazol) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku nasercowego metabolizowanego przez CYP3A4 i leku przeciwgrzybiczego z grupy triazoli należy unikać tego połączenia, a gdy leczenie przeciwgrzybicze jest konieczne, wybrać lek bez hamowania CYP3A4 albo czasowo odstawić lek nasercowy.Jeśli przyjmujesz lek na serce i lekarz przepisuje Ci lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, przed pierwszą dawką powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie, bo to połączenie może wymagać zmiany leczenia.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek na serce i lekarz przepisuje Ci lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, przed pierwszą dawką powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie, bo to połączenie może wymagać zmiany leczenia.

Niektóre leki przeciwgrzybicze, takie jak itrakonazol, worykonazol, pozakonazol, flukonazol i izawukonazol, spowalniają usuwanie z organizmu wybranych leków na serce. Dotyczy to ranolazyny, iwabradyny i mawakamtenu, których stężenie we krwi może wtedy niebezpiecznie wzrosnąć. Może to spowodować zbyt wolne bicie serca, groźne zaburzenia rytmu albo osłabienie pracy serca. Inne leki nasercowe, na przykład trimetazydyna, meldonium, koenzym Q10 czy preparaty z głogu, nie wchodzą w tę interakcję.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo wolne bicie serca
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • błyski światła lub inne zaburzenia widzenia
  • narastająca duszność, obrzęki nóg lub szybkie męczenie się
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku nasercowego metabolizowanego przez CYP3A4 i leku przeciwgrzybiczego z grupy triazoli należy unikać tego połączenia, a gdy leczenie przeciwgrzybicze jest konieczne, wybrać lek bez hamowania CYP3A4 albo czasowo odstawić lek nasercowy. Ranolazyna i iwabradyna są przeciwwskazane z itrakonazolem, worykonazolem i pozakonazolem. Z flukonazolem i izawukonazolem ranolazynę można stosować tylko w najmniejszej dawce po ostrożnym dostosowaniu, a iwabradynę rozpoczynać od najmniejszej dawki z kontrolą tętna. W przypadku mawakamtenu ChPL przewiduje przeciwwskazanie albo zmniejszenie dawki zależnie od fenotypu CYP2C19 i siły inhibitora, przy czym flukonazol i worykonazol jako jednoczesne inhibitory CYP2C19 i CYP3A4 są szczególnie niekorzystne[1]. Zmiana dawki mawakamtenu wymaga kontroli echokardiograficznej, także po odstawieniu triazolu[1]. Trimetazydyny, adenozyny, regadenozonu, meldonium, fosfokreatyny, ubidekarenonu i preparatów z głogu ta interakcja nie dotyczy.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia ranolazyny zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, a także zawrotów głowy, nudności i omdleń. Wzrost stężenia iwabradyny powoduje nadmierną bradykardię, zaburzenia widzenia w postaci fosfenów i ryzyko arytmii. Wzrost stężenia mawakamtenu może prowadzić do nadmiernego zmniejszenia kurczliwości lewej komory i niewydolności serca ze spadkiem frakcji wyrzutowej, a po odstawieniu triazolu do utraty skuteczności leczenia[1]. Największe ryzyko dotyczy połączeń z itrakonazolem, worykonazolem i pozakonazolem, mniejsze z flukonazolem i izawukonazolem.

Mechanizm

Interakcja dotyczy tylko tych leków nasercowych, których eliminacja zależy od CYP3A4, czyli ranolazyny, iwabradyny i mawakamtenu, a nie całej grupy A. Wszystkie triazole hamują CYP3A4, przy czym itrakonazol, worykonazol i pozakonazol są silnymi inhibitorami, a flukonazol i izawukonazol inhibitorami umiarkowanymi. Itrakonazol i pozakonazol hamują dodatkowo glikoproteinę P, co nasila wzrost stężenia ranolazyny. Flukonazol i worykonazol silnie hamują także CYP2C19, który jest głównym szlakiem metabolizmu mawakamtenu[2]. Do składowej farmakokinetycznej dochodzi addycja farmakodynamiczna, ponieważ ranolazyna oraz flukonazol, worykonazol, pozakonazol i itrakonazol wydłużają odstęp QT, iwabradyna przez bradykardię sprzyja arytmiom typu torsade de pointes, a itrakonazol ma ujemne działanie inotropowe, które sumuje się z działaniem mawakamtenu. Izawukonazol skraca odstęp QT, więc u niego składowa związana z QT nie występuje.

Monitorować

  • tętno spoczynkowe przy iwabradynie
  • EKG z oceną odstępu QT przy ranolazynie i iwabradynie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • frakcja wyrzutowa lewej komory w echokardiografii przy mawakamtenie
  • objawy niewydolności serca, takie jak duszność, obrzęki i spadek tolerancji wysiłku
  • zawroty głowy, omdlenia i zaburzenia widzenia

Kiedy ocena się zmienia

Jednorazowa dawka flukonazoluczas leczenia · triazoleryzyko malejeJednorazowa dawka flukonazolu stosowana w kandydozie pochwy daje krótszą ekspozycję na inhibitor, ale ze względu na długi okres półtrwania flukonazolu hamowanie CYP3A4 i CYP2C19 utrzymuje się kilka dni, więc nadal wymagane jest monitorowanie tętna i objawów.
Okres po odstawieniu triazoluodstep · triazoleinne zalecenieItrakonazol i pozakonazol, a w mniejszym stopniu izawukonazol, długo utrzymują się w organizmie, dlatego ranolazynę lub iwabradynę należy włączać ponownie dopiero po wygaśnięciu działania hamującego, a przy mawakamtenie trzeba przewidzieć spadek jego stężenia i ponowną ocenę dawki.
Włączenie lub odstawienie triazolu w trakcie leczenia mawakamtenemkolejność włączenia · inne leki nasercoweinne zalecenieMawakamten ma bardzo długi okres półtrwania, więc dołączenie triazolu powoduje powolne narastanie jego stężenia, a odstawienie triazolu stopniowy spadek, dlatego każda taka zmiana wymaga dostosowania dawki mawakamtenu i kontroli frakcji wyrzutowej w echokardiografii.
Umiarkowana lub ciężka niewydolność nerekeGFR · pacjentryzyko rośnieNiewydolność nerek zwiększa ekspozycję na ranolazynę niezależnie od hamowania CYP3A4, więc połączenie ranolazyny z jakimkolwiek triazolem, także flukonazolem i izawukonazolem, należy wtedy traktować jako przeciwwskazane.

Źródła

  1. Merali S, Bunn H, Sychterz C, Chiang M, Puli S, Sehnert AJ, et al. Exposure-Response Modeling and Simulation to Identify Optimal Mavacamten Posology When Coadministered with CYP3A4 and CYP2C19 Inhibitors in Patients with Obstructive HCM. J Clin Pharmacol. 2025;65(12):1802-1814. doi: 10.1002/jcph.70072. PMID: 40796530.
  2. Chiang M, Sychterz C, Perera V, Merali S, Palmisano M, Templeton IE, et al. Physiologically Based Pharmacokinetic Modeling and Simulation of Mavacamten Exposure with Drug-Drug Interactions from CYP Inducers and Inhibitors by CYP2C19 Phenotype. Clin Pharmacol Ther. 2023;114(4):922-932. doi: 10.1002/cpt.3005. PMID: 37467157.

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.