Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Iwabradyna / Iwabradyna i relugoliks

Iwabradyna i relugoliks

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Należy unikać łączenia iwabradyny z lekami wydłużającymi odstęp QT, a jeśli skojarzenie jest konieczne, trzeba ściśle monitorować czynność serca.

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, powiedz każdemu lekarzowi, że przyjmujesz oba, i regularnie wykonuj zlecone EKG oraz badania krwi.

Niekorzystna interakcjaIwabradyna+ RelugoliksNależy unikać łączenia iwabradyny z lekami wydłużającymi odstęp QT, a jeśli skojarzenie jest konieczne, trzeba ściśle monitorować czynność serca.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, powiedz każdemu lekarzowi, że przyjmujesz oba, i regularnie wykonuj zlecone EKG oraz badania krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, powiedz każdemu lekarzowi, że przyjmujesz oba, i regularnie wykonuj zlecone EKG oraz badania krwi.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca. Lek na serce zwalnia jego pracę, a lek hormonalny może wydłużać czas pobudzenia serca widoczny w EKG. Razem mogą zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu, dlatego lekarz powinien regularnie kontrolować twoje EKG i poziom potasu we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • bardzo wolne tętno
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać łączenia iwabradyny z lekami wydłużającymi odstęp QT, a jeśli skojarzenie jest konieczne, trzeba ściśle monitorować czynność serca.[1] Przed włączeniem relugoliksu u pacjenta leczonego iwabradyną należy ocenić korzyść i ryzyko, wykonać EKG z oceną QTc i częstości rytmu oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu.[2] W trakcie leczenia EKG i elektrolity powtarza się okresowo, szczególnie przy dołączeniu leków moczopędnych lub kolejnych leków wydłużających QT. Odstęp czasowy między dawkami nie zmniejsza ryzyka, bo interakcja ma charakter farmakodynamiczny.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko nadmiernego wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes.[2] Ryzyko rośnie przy współistniejącej hipokaliemii, na przykład podczas leczenia tiazydowymi lub pętlowymi lekami moczopędnymi, oraz u pacjentów z wrodzonym lub polekowym zespołem długiego QT.[1]

Mechanizm

Relugoliks jako lek stosowany w deprywacji androgenowej może wydłużać odstęp QT.[2] Iwabradyna zwalnia częstość pracy serca, a bradykardia może nasilać wydłużenie odstępu QT wywołane przez inne leki.[1] Oba działania sumują się i zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Iwabradyna nie wpływa na metabolizm innych substratów CYP3A4, więc nie należy oczekiwać zmiany stężenia relugoliksu.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Iwabradyna – słaby inhibitor CYP3A4[3], relugoliks – substrat CYP3A4[4]
  • Relugoliks – słaby induktor CYP3A4[4], iwabradyna – wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Iwabradyna: słaby inhibitor CYP3A4[3], wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Relugoliks: inhibitor BCRP[4], inhibitor P-gp[4], słaby induktor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem drugiego leku i okresowo w trakcie leczenia
  • częstość pracy serca w spoczynku
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu: kołatania, zawroty głowy, omdlenia

Kiedy ocena się zmienia

Relugoliks włączany u pacjenta leczonego iwabradynąkolejność włączenia · relugoliksinne zaleceniePrzed rozpoczęciem leczenia relugoliksem u pacjenta przyjmującego iwabradynę należy wykonać EKG z oceną QTc i częstości rytmu oraz oznaczyć potas i magnez, a następnie kontrolować je w trakcie leczenia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Disocor 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/disocor-100359229/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orgovyx 120 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/orgovyx-100470194/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Disocor. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/disocor-100359229/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orgovyx. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/orgovyx-100470194/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Alkohol przy tych lekach

Interakcja o niejasnym znaczeniuIwabradynaa alkoholNie ma przeciwwskazania do okazjonalnego spożycia małej ilości alkoholu.Jeśli pijesz alkohol, pij tylko niewielką ilość i nie prowadź pojazdów po jego wypiciu.szybki (godziny)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Jeśli pijesz alkohol, pij tylko niewielką ilość i nie prowadź pojazdów po jego wypiciu.

Producent leku nie podaje informacji o alkoholu, a badań nad tym połączeniem brakuje. Iwabradyna zwalnia pracę serca, a alkohol może obniżać ciśnienie i wywoływać zawroty głowy. Przy większej ilości alkoholu te objawy mogą się nasilić. Jeśli chorujesz na serce, i tak ograniczaj alkohol.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy lub uczucie omdlenia
  • bardzo wolne tętno
  • kołatanie lub nieregularne bicie serca
  • osłabienie lub duszność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie ma przeciwwskazania do okazjonalnego spożycia małej ilości alkoholu. Pacjentowi z chorobą wieńcową lub niewydolnością serca należy zalecić unikanie większych ilości alkoholu, ze względu na chorobę podstawową. Po alkoholu nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Jeśli pojawią się zawroty głowy, omdlenie, bardzo wolne tętno lub kołatanie serca, trzeba przerwać picie i skontaktować się z lekarzem.

Skutek kliniczny

Przy umiarkowanym spożyciu istotne klinicznie nasilenie działania jest mało prawdopodobne. Przy większych ilościach alkoholu możliwe są zawroty głowy, spadek ciśnienia, osłabienie, wolna czynność serca oraz kołatanie lub zaburzenia rytmu. Alkohol może też pogarszać koncentrację podczas prowadzenia pojazdów.

Mechanizm

ChPL iwabradyny nie wspomina o alkoholu, a w dostępnym materiale nie ma badań nad tym połączeniem.[1] Interakcja ma więc charakter teoretyczny i farmakodynamiczny. Iwabradyna zwalnia rytm serca i może powodować bradykardię. Alkohol rozszerza naczynia i może obniżać ciśnienie, a w większych ilościach bywa przyczyną zaburzeń rytmu serca. Oba efekty mogą się nakładać, szczególnie przy upojeniu. Iwabradyna jest metabolizowana przez CYP3A4 i nie ma danych, że alkohol istotnie zmienia jej stężenie.

Metabolizm i transportery

  • Iwabradyna: słaby inhibitor CYP3A4[2], wrażliwy substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • tętno spoczynkowe
  • ciśnienie tętnicze
  • zawroty głowy i omdlenia
  • kołatanie serca lub nieregularne bicie serca

Kiedy ocena się zmienia

Duża jednorazowa ilość (upojenie alkoholowe)ilość alkoholu · alkoholryzyko rośniePrzy dużej jednorazowej ilości alkoholu rośnie ryzyko spadku ciśnienia, nasilonej bradykardii i zaburzeń rytmu. Pacjenta należy pouczyć o objawach alarmowych i o nieprowadzeniu pojazdów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Disocor 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/disocor-100359229/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Disocor. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/disocor-100359229/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja nieistotna klinicznieRelugoliksa alkoholNie trzeba zmieniać dawkowania relugoliksu ani pory przyjmowania leku z powodu okazjonalnego, umiarkowanego picia alkoholu.Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale unikaj picia dużych ilości i regularnego picia, a jeśli zauważysz nasilone dolegliwości, zapytaj farmaceutę lub lekarza.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale unikaj picia dużych ilości i regularnego picia, a jeśli zauważysz nasilone dolegliwości, zapytaj farmaceutę lub lekarza.

Alkohol nie zmienia działania relugoliksu i nie wchodzi z nim w groźną interakcję. Lek obniża poziom męskich hormonów, co może powodować uderzenia gorąca i osłabienie kości. Alkohol, zwłaszcza pity często i w dużych ilościach, może te dolegliwości nasilać. Dlatego lepiej pić rzadko i niewiele.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silniejsze uderzenia gorąca lub poty po wypiciu alkoholu
  • kołatanie serca, nierówne bicie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • bóle kości lub złamanie po niewielkim urazie
  • wyraźne pogorszenie nastroju
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie trzeba zmieniać dawkowania relugoliksu ani pory przyjmowania leku z powodu okazjonalnego, umiarkowanego picia alkoholu. Pacjentowi warto przypomnieć o umiarze, ponieważ alkohol może nasilać uderzenia gorąca i niekorzystnie wpływać na kości podczas długotrwałej deprywacji androgenowej. U osób przewlekle nadużywających alkoholu należy rozważyć ocenę gęstości mineralnej kości, kontrolę elektrolitów oraz EKG, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QT.

Skutek kliniczny

Przy umiarkowanym spożyciu alkoholu nie należy oczekiwać klinicznie istotnych skutków ani zmiany skuteczności relugoliksu. Przewlekłe picie dużych ilości alkoholu może nasilać związane z leczeniem uderzenia gorąca, utratę masy kostnej z ryzykiem złamań, zaburzenia gospodarki węglowodanowej i lipidowej oraz obniżenie nastroju. Przy zaburzeniach elektrolitowych wywołanych alkoholem rośnie teoretyczne ryzyko zaburzeń rytmu związanych z wydłużeniem odstępu QT.

Mechanizm

Między relugoliksem a etanolem nie oczekuje się istotnej interakcji farmakokinetycznej. Relugoliks jest substratem P-gp, a klinicznie istotną zmianę jego ekspozycji wykazano dla doustnych inhibitorów P-gp oraz silnych induktorów CYP3A4 i P-gp, do których etanol nie należy.[1] ChPL relugoliksu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach.[1] Teoretyczne znaczenie ma jedynie addycja działań przy przewlekłym nadużywaniu alkoholu. Deprywacja androgenowa i alkohol niezależnie sprzyjają utracie masy kostnej i zaburzeniom metabolicznym, a alkohol może wywoływać lub nasilać uderzenia gorąca. ChPL zwraca uwagę, że leczenie deprywacją androgenową może wydłużać odstęp QT.[1] Duże spożycie alkoholu, zwłaszcza z hipokaliemią lub hipomagnezemią, może to ryzyko zwiększać.

Metabolizm i transportery

  • Relugoliks: inhibitor BCRP[2], inhibitor P-gp[2], słaby induktor CYP3A4[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[2], substrat CYP2C8[2], substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Kiedy ocena się zmienia

Przewlekłe picie dużych ilości alkoholuilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu sumuje się z działaniami deprywacji androgenowej na kości i metabolizm oraz przez hipokaliemię i hipomagnezemię może zwiększać ryzyko związane z wydłużeniem odstępu QT. Warto rozważyć ocenę gęstości mineralnej kości, kontrolę elektrolitów i EKG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orgovyx 120 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/orgovyx-100470194/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orgovyx. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/orgovyx-100470194/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 263

Połączenie przeciwwskazaneCytalopram+ RelugoliksNie łącz cytalopramu z relugoliksem – u pacjenta rozpoczynającego lub kontynuującego terapię deprywacji androgenowej zamień cytalopram na lek przeciwdepresyjny o mniejszym wpływie na odstęp QT.Nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje o zamianie cytalopramu na inny lek.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zdecyduje o zamianie cytalopramu na inny lek.

Oba leki mogą wpływać na rytm serca w podobny sposób, a razem ten wpływ się sumuje. Może to prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Dlatego tych leków nie łączy się ze sobą. Lekarz zwykle zamienia lek przeciwdepresyjny na inny, bezpieczniejszy dla serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • nagłe zawroty głowy
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz cytalopramu z relugoliksem – u pacjenta rozpoczynającego lub kontynuującego terapię deprywacji androgenowej zamień cytalopram na lek przeciwdepresyjny o mniejszym wpływie na odstęp QT. Jednoczesne stosowanie cytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT jest przeciwwskazane[1]. Zmiana relugoliksu na inny lek z grupy agonistów lub antagonistów GnRH nie rozwiązuje problemu, bo wydłużenie QT wynika z samej deprywacji androgenowej. Jeśli lekarz prowadzący mimo to utrzymuje połączenie, wykonaj EKG przed włączeniem i w trakcie leczenia oraz wyrównaj stężenia potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii lub hipomagnezemii, ponieważ w takich przypadkach zwiększa się ryzyko złośliwych arytmii[1]. Dodatkowo zagrożeni są pacjenci starsi, z chorobą serca, bradykardią lub przyjmujący inne leki wydłużające QT.

Mechanizm

Cytalopramu nie łączy się z lekami wydłużającymi odstęp QT, bo nie można wykluczyć addytywnego wpływu na repolaryzację komór[1]. Relugoliks jako antagonista receptora GnRH wywołuje deprywację androgenową, a hipogonadyzm u mężczyzn wydłuża odstęp QT. Oba leki sumują więc działanie na odstęp QT. Interakcji farmakokinetycznej o znaczeniu klinicznym się nie spodziewa się.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Cytalopram – słaby inhibitor CYP2C19[2], relugoliks – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3]
  • Relugoliks – słaby induktor CYP3A4[3], cytalopram – substrat CYP3A4[2]
  • Cytalopram: słaby inhibitor CYP1A2[2], słaby inhibitor CYP2C19[2], słaby inhibitor CYP2D6[2], substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], substrat CYP3A4[2]
  • Relugoliks: inhibitor BCRP[3], inhibitor P-gp[3], słaby induktor CYP3A4[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[3], substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy

Bezpieczniejsze alternatywy

sertralinaparoksetyna

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Citabax 10 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/citabax-10-100128665/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Citabax 10. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/citabax-10-100128665/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orgovyx. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/orgovyx-100470194/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDiltiazem+ IwabradynaNie łącz diltiazemu z iwabradyną.Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zmieni jeden z nich – nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.szybki (godziny)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który zmieni jeden z nich – nie odstawiaj żadnego leku na własną rękę.

Diltiazem i iwabradyna zwalniają bicie serca, a diltiazem dodatkowo zwiększa ilość iwabradyny we krwi. Razem mogą zbyt mocno zwolnić serce, co grozi zawrotami głowy, omdleniem albo groźnymi zaburzeniami rytmu. Tych dwóch leków nie wolno przyjmować razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo wolne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • duże zmęczenie i osłabienie
  • duszność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Nie łącz diltiazemu z iwabradyną.[1][2][3][4][5][6] Jeśli pacjent leczony iwabradyną wymaga antagonisty wapnia, zamiast diltiazemu stosuje się pochodną dihydropirydyny, np. amlodypinę lub lacydypinę, które nie wchodzą z iwabradyną w istotne interakcje.[4] Jeżeli pacjent już przyjmuje oba leki, należy pilnie skontaktować się z lekarzem prowadzącym, sprawdzić częstość akcji serca i EKG oraz ustalić, który lek zostanie zamieniony.

Skutek kliniczny

Skojarzenie powoduje dodatkowe zmniejszenie częstości pracy serca o 5 uderzeń na minutę.[4][6] Zwiększone stężenia iwabradyny wiążą się z ryzykiem nasilonej bradykardii.[5] Diltiazem dodatkowo zwalnia przewodzenie przedsionkowo-komorowe, co zwiększa ryzyko objawowej bradykardii i zaburzeń przewodzenia.

Mechanizm

Diltiazem jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4, a iwabradyna jest metabolizowana wyłącznie przez ten izoenzym, dlatego diltiazem zwiększa AUC iwabradyny 2–3-krotnie.[4][5] Oba leki niezależnie zmniejszają częstość akcji serca, więc ich działanie bradykardyzujące się sumuje.[1][3]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Diltiazem – umiarkowany inhibitor CYP3A4[7], iwabradyna – wrażliwy substrat CYP3A4[7]
  • Iwabradyna – słaby inhibitor CYP3A4[8], diltiazem – substrat CYP3A4[9]
  • Diltiazem: umiarkowany inhibitor CYP3A4[7], inhibitor P-gp[9], substrat CYP3A4[9]
  • Iwabradyna: słaby inhibitor CYP3A4[8], wrażliwy substrat CYP3A4[7]

Monitorować

  • częstość akcji serca w spoczynku
  • EKG – rytm i przewodzenie przedsionkowo-komorowe
  • ciśnienie tętnicze
  • objawy bradykardii – zawroty głowy, omdlenia, nasilone zmęczenie

Bezpieczniejsze alternatywy

amlodypinalacydypina

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dilzem 120 retard 120 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dilzem-120-retard-100093850/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dilzem retard 90 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dilzem-retard-100019261/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxycardil 60 60 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oxycardil-60-100226400/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Disocor 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/disocor-100359229/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Corlentor 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/corlentor-100309310/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ivabradine Accord 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/ivabradine-accord-100391871/
  7. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  8. Charakterystyka Produktu Leczniczego Disocor. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/disocor-100359229/
  9. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dilzem 120 retard. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dilzem-120-retard-100093850/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneEscytalopram+ RelugoliksEscytalopramu nie łączy się z relugoliksem i innymi lekami wydłużającymi odstęp QT Przy leczeniu relugoliksem lepiej wybrać lek przeciwdepresyjny o mniejszym wpływie na QT.Nie odstawiaj żadnego leku samodzielnie, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem o zmianie leku przeciwdepresyjnego.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj żadnego leku samodzielnie, tylko jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem o zmianie leku przeciwdepresyjnego.

Oba leki mogą wpływać na pracę serca i zaburzać jego rytm. Przyjmowane razem mogą nasilać ten efekt, co w rzadkich przypadkach prowadzi do groźnych zaburzeń rytmu. Dlatego tych leków zwykle się nie łączy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Escytalopramu nie łączy się z relugoliksem i innymi lekami wydłużającymi odstęp QT[1][2][3] Przy leczeniu relugoliksem lepiej wybrać lek przeciwdepresyjny o mniejszym wpływie na QT. Jeśli lekarz po ocenie korzyści i ryzyka utrzyma oba leki, przed włączeniem i w trakcie leczenia należy wykonać EKG z oceną QTc oraz wyrównać stężenie potasu i magnezu[4]

Skutek kliniczny

Połączenie może zwiększać ryzyko wydłużenia odstępu QT i złośliwych komorowych zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu typu torsade de pointes. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii lub hipomagnezemii[1]

Mechanizm

Escytalopram wydłuża odstęp QT i jest przeciwwskazany w skojarzeniu z innymi lekami wydłużającymi QT, ponieważ nie można wykluczyć działania addytywnego[1] Relugoliks hamuje wydzielanie testosteronu, a leczenie deprywacją androgenową może wydłużać odstęp QT[4] Oba leki sumują więc wpływ na repolaryzację komór. Interakcji farmakokinetycznej nie należy oczekiwać, bo escytalopram nie hamuje P-gp ani nie indukuje CYP3A4.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Escytalopram – słaby inhibitor CYP2C19[5], relugoliks – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[6]
  • Relugoliks – słaby induktor CYP3A4[6], escytalopram – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[5]
  • Escytalopram: słaby inhibitor CYP2C19[5], słaby inhibitor CYP2D6[7], wrażliwy substrat CYP2C19[5], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[5], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[5]
  • Relugoliks: inhibitor BCRP[6], inhibitor P-gp[6], słaby induktor CYP3A4[6], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[6], substrat CYP2C8[6], substrat CYP3A4[6], substrat P-gp[6]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc przed włączeniem i w trakcie leczenia
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • kołatanie serca, omdlenia, zawroty głowy

Bezpieczniejsze alternatywy

sertralina

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Escipram 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/escipram-100178692/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Pralex 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/pralex-100274250/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Symescital 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/symescital-100286246/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orgovyx 120 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/orgovyx-100470194/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Escipram. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/escipram-100178692/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orgovyx. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/orgovyx-100470194/
  7. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneHydroksyzyna+ RelugoliksNie stosuj hydroksyzyny u pacjenta leczonego relugoliksem.Nie zaczynaj brać hydroksyzyny, a jeśli już ją przyjmujesz, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem w sprawie jej zamiany na bezpieczniejszy lek.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj brać hydroksyzyny, a jeśli już ją przyjmujesz, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem w sprawie jej zamiany na bezpieczniejszy lek.

Oba leki mogą wpływać na pracę serca w podobny sposób i razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Takich leków nie przyjmuje się razem. Ryzyko jest większe, jeśli chorujesz na serce, masz wolne tętno albo niski poziom potasu lub magnezu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskiego omdlenia
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj hydroksyzyny u pacjenta leczonego relugoliksem.[1] Przy świądzie lub pokrzywce wybierz lek przeciwhistaminowy o małym potencjale wydłużania QT, a przy lęku lub bezsenności skonsultuj z lekarzem leczenie bez działania na odstęp QT. Jeśli hydroksyzyna została już włączona, skontaktuj się z lekarzem prowadzącym w celu jej odstawienia i oceny EKG oraz stężenia potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes, które mogą prowadzić do omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko rośnie u pacjentów z chorobą układu krążenia, bradykardią, hipokaliemią lub hipomagnezemią, czyli w populacji starszych mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego często obecnymi.[1]

Mechanizm

Oba leki mogą wydłużać odstęp QT, więc ich działania na repolaryzację komór się sumują. Hydroksyzyny nie łączy się z lekami, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT lub wywołują torsade de pointes.[1] Leczenie deprywacją androgenową, w tym relugoliksem, może powodować wydłużenie odstępu QT, a jego łączenie z innymi lekami wydłużającymi QT wymaga skrupulatnej oceny.[2] Interakcja farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna, bo hydroksyzyna hamuje CYP3A4 dopiero w stężeniach znacznie większych niż maksymalne stężenia w osoczu.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Hydroksyzyna – inhibitor CYP2C19[3], relugoliks – drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4]
  • Hydroksyzyna – inhibitor CYP3A4[3], relugoliks – substrat CYP3A4[4]
  • Relugoliks – słaby induktor CYP3A4[4], hydroksyzyna – substrat CYP3A4[3]
  • Hydroksyzyna: inhibitor CYP2C19[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP2D6[3], inhibitor CYP3A4[3], substrat CYP3A4[3]
  • Relugoliks: inhibitor BCRP[4], inhibitor P-gp[4], słaby induktor CYP3A4[4], drugorzędny szlak substrat CYP2C19[4], substrat CYP2C8[4], substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • EKG z oceną QTc
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • częstość akcji serca

Bezpieczniejsze alternatywy

desloratadynafeksofenadynabilastyna

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum Espefa 25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/hydroxyzinum-espefa-100175535/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orgovyx 120 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/orgovyx-100470194/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Hydroxyzinum Espefa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/hydroxyzinum-espefa-100175535/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Orgovyx. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/orgovyx-100470194/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneInne leki nasercowe (np. iwabradyna, ranolazyna, mawakamten)+ Triazole (np. flukonazol, pozakonazol, worykonazol) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku nasercowego metabolizowanego przez CYP3A4 i leku przeciwgrzybiczego z grupy triazoli należy unikać tego połączenia, a gdy leczenie przeciwgrzybicze jest konieczne, wybrać lek bez hamowania CYP3A4 albo czasowo odstawić lek nasercowy.Jeśli przyjmujesz lek na serce i lekarz przepisuje Ci lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, przed pierwszą dawką powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie, bo to połączenie może wymagać zmiany leczenia.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek na serce i lekarz przepisuje Ci lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, przed pierwszą dawką powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie, bo to połączenie może wymagać zmiany leczenia.

Niektóre leki przeciwgrzybicze, takie jak itrakonazol, worykonazol, pozakonazol, flukonazol i izawukonazol, spowalniają usuwanie z organizmu wybranych leków na serce. Dotyczy to ranolazyny, iwabradyny i mawakamtenu, których stężenie we krwi może wtedy niebezpiecznie wzrosnąć. Może to spowodować zbyt wolne bicie serca, groźne zaburzenia rytmu albo osłabienie pracy serca. Inne leki nasercowe, na przykład trimetazydyna, meldonium, koenzym Q10 czy preparaty z głogu, nie wchodzą w tę interakcję.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo wolne bicie serca
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy albo omdlenie
  • błyski światła lub inne zaburzenia widzenia
  • narastająca duszność, obrzęki nóg lub szybkie męczenie się
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku nasercowego metabolizowanego przez CYP3A4 i leku przeciwgrzybiczego z grupy triazoli należy unikać tego połączenia, a gdy leczenie przeciwgrzybicze jest konieczne, wybrać lek bez hamowania CYP3A4 albo czasowo odstawić lek nasercowy. Ranolazyna i iwabradyna są przeciwwskazane z itrakonazolem, worykonazolem i pozakonazolem. Z flukonazolem i izawukonazolem ranolazynę można stosować tylko w najmniejszej dawce po ostrożnym dostosowaniu, a iwabradynę rozpoczynać od najmniejszej dawki z kontrolą tętna. W przypadku mawakamtenu ChPL przewiduje przeciwwskazanie albo zmniejszenie dawki zależnie od fenotypu CYP2C19 i siły inhibitora, przy czym flukonazol i worykonazol jako jednoczesne inhibitory CYP2C19 i CYP3A4 są szczególnie niekorzystne[1]. Zmiana dawki mawakamtenu wymaga kontroli echokardiograficznej, także po odstawieniu triazolu[1]. Trimetazydyny, adenozyny, regadenozonu, meldonium, fosfokreatyny, ubidekarenonu i preparatów z głogu ta interakcja nie dotyczy.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia ranolazyny zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu, a także zawrotów głowy, nudności i omdleń. Wzrost stężenia iwabradyny powoduje nadmierną bradykardię, zaburzenia widzenia w postaci fosfenów i ryzyko arytmii. Wzrost stężenia mawakamtenu może prowadzić do nadmiernego zmniejszenia kurczliwości lewej komory i niewydolności serca ze spadkiem frakcji wyrzutowej, a po odstawieniu triazolu do utraty skuteczności leczenia[1]. Największe ryzyko dotyczy połączeń z itrakonazolem, worykonazolem i pozakonazolem, mniejsze z flukonazolem i izawukonazolem.

Mechanizm

Interakcja dotyczy tylko tych leków nasercowych, których eliminacja zależy od CYP3A4, czyli ranolazyny, iwabradyny i mawakamtenu, a nie całej grupy A. Wszystkie triazole hamują CYP3A4, przy czym itrakonazol, worykonazol i pozakonazol są silnymi inhibitorami, a flukonazol i izawukonazol inhibitorami umiarkowanymi. Itrakonazol i pozakonazol hamują dodatkowo glikoproteinę P, co nasila wzrost stężenia ranolazyny. Flukonazol i worykonazol silnie hamują także CYP2C19, który jest głównym szlakiem metabolizmu mawakamtenu[2]. Do składowej farmakokinetycznej dochodzi addycja farmakodynamiczna, ponieważ ranolazyna oraz flukonazol, worykonazol, pozakonazol i itrakonazol wydłużają odstęp QT, iwabradyna przez bradykardię sprzyja arytmiom typu torsade de pointes, a itrakonazol ma ujemne działanie inotropowe, które sumuje się z działaniem mawakamtenu. Izawukonazol skraca odstęp QT, więc u niego składowa związana z QT nie występuje.

Monitorować

  • tętno spoczynkowe przy iwabradynie
  • EKG z oceną odstępu QT przy ranolazynie i iwabradynie
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • frakcja wyrzutowa lewej komory w echokardiografii przy mawakamtenie
  • objawy niewydolności serca, takie jak duszność, obrzęki i spadek tolerancji wysiłku
  • zawroty głowy, omdlenia i zaburzenia widzenia

Kiedy ocena się zmienia

Jednorazowa dawka flukonazoluczas leczenia · triazoleryzyko malejeJednorazowa dawka flukonazolu stosowana w kandydozie pochwy daje krótszą ekspozycję na inhibitor, ale ze względu na długi okres półtrwania flukonazolu hamowanie CYP3A4 i CYP2C19 utrzymuje się kilka dni, więc nadal wymagane jest monitorowanie tętna i objawów.
Okres po odstawieniu triazoluodstep · triazoleinne zalecenieItrakonazol i pozakonazol, a w mniejszym stopniu izawukonazol, długo utrzymują się w organizmie, dlatego ranolazynę lub iwabradynę należy włączać ponownie dopiero po wygaśnięciu działania hamującego, a przy mawakamtenie trzeba przewidzieć spadek jego stężenia i ponowną ocenę dawki.
Włączenie lub odstawienie triazolu w trakcie leczenia mawakamtenemkolejność włączenia · inne leki nasercoweinne zalecenieMawakamten ma bardzo długi okres półtrwania, więc dołączenie triazolu powoduje powolne narastanie jego stężenia, a odstawienie triazolu stopniowy spadek, dlatego każda taka zmiana wymaga dostosowania dawki mawakamtenu i kontroli frakcji wyrzutowej w echokardiografii.
Umiarkowana lub ciężka niewydolność nerekeGFR · pacjentryzyko rośnieNiewydolność nerek zwiększa ekspozycję na ranolazynę niezależnie od hamowania CYP3A4, więc połączenie ranolazyny z jakimkolwiek triazolem, także flukonazolem i izawukonazolem, należy wtedy traktować jako przeciwwskazane.

Źródła

  1. Merali S, Bunn H, Sychterz C, Chiang M, Puli S, Sehnert AJ, et al. Exposure-Response Modeling and Simulation to Identify Optimal Mavacamten Posology When Coadministered with CYP3A4 and CYP2C19 Inhibitors in Patients with Obstructive HCM. J Clin Pharmacol. 2025;65(12):1802-1814. doi: 10.1002/jcph.70072. PMID: 40796530.
  2. Chiang M, Sychterz C, Perera V, Merali S, Palmisano M, Templeton IE, et al. Physiologically Based Pharmacokinetic Modeling and Simulation of Mavacamten Exposure with Drug-Drug Interactions from CYP Inducers and Inhibitors by CYP2C19 Phenotype. Clin Pharmacol Ther. 2023;114(4):922-932. doi: 10.1002/cpt.3005. PMID: 37467157.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneInne leki nasercowe (np. iwabradyna, ranolazyna, mawakamten)+ Makrolidy (np. azytromycyna, klarytromycyna, roksytromycyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu makrolidu i leku nasercowego zależnego od CYP3A4 lub wpływającego na rytm serca należy unikać tego połączenia, a gdy antybiotyk jest konieczny, wybrać makrolid o najmniejszym ryzyku i kontrolować tętno oraz EKG.Jeśli przyjmujesz lek na serce i lekarz przepisuje ci antybiotyk z grupy makrolidów, powiedz mu o swoim leku na serce i zapytaj farmaceutę, czy te leki możesz bezpiecznie brać razem.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek na serce i lekarz przepisuje ci antybiotyk z grupy makrolidów, powiedz mu o swoim leku na serce i zapytaj farmaceutę, czy te leki możesz bezpiecznie brać razem.

Niektóre antybiotyki z grupy makrolidów, zwłaszcza klarytromycyna, mogą zwiększać ilość w organizmie leków na serce takich jak iwabradyna, ranolazyna czy mawakamten. Może to nadmiernie zwolnić pracę serca, zaburzyć jego rytm albo osłabić siłę skurczu serca. Azytromycyna działa na te leki słabiej, ale też może zaburzać rytm serca. Ta interakcja nie dotyczy trimetazydyny, preparatów z głogu ani koenzymu Q10, czyli ubidekarenonu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • Bardzo wolne bicie serca albo uczucie, że serce bije nierówno
  • Kołatanie serca
  • Zawroty głowy, uczucie zbliżającego się omdlenia lub omdlenie
  • Narastająca duszność, obrzęki nóg albo szybkie męczenie się
  • Silne nudności lub zaburzenia widzenia
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu makrolidu i leku nasercowego zależnego od CYP3A4 lub wpływającego na rytm serca należy unikać tego połączenia, a gdy antybiotyk jest konieczny, wybrać makrolid o najmniejszym ryzyku i kontrolować tętno oraz EKG. Klarytromycyny nie należy łączyć z iwabradyną ani z ranolazyną, ponieważ jest to przeciwwskazane w ChPL, i zwykle najprościej zastąpić ją antybiotykiem z innej grupy. Jeśli klarytromycyna jest niezbędna, iwabradynę lub ranolazynę trzeba odstawić na czas leczenia i wznowić dopiero kilka dni po jego zakończeniu. U pacjenta przyjmującego mawakamten włączenie klarytromycyny wymaga decyzji kardiologa o zmniejszeniu dawki lub przerwie w leczeniu, zależnie od fenotypu CYP2C19, a azytromycyna nie wymaga zmiany dawki mawakamtenu. Azytromycynę, roksytromycynę i spiramycynę z iwabradyną lub ranolazyną stosuje się tylko po ocenie ryzyka wydłużenia QT, z wyrównaniem potasu i magnezu oraz z kontrolą EKG na początku leczenia.

Skutek kliniczny

Najgroźniejsze skutki to ciężka bradykardia, wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy połączeniu klarytromycyny z iwabradyną lub ranolazyną. Wzrost stężenia ranolazyny zwiększa też ryzyko zawrotów głowy, nudności i omdleń. Wzrost stężenia mawakamtenu może nadmiernie obniżyć frakcję wyrzutową lewej komory i wywołać objawy niewydolności serca. Połączenie klarytromycyny z iwabradyną lub ranolazyną jest ujęte w przeciwwskazaniach ChPL tych leków nasercowych, a przy azytromycynie i spiramycynie ryzyko dotyczy głównie sumowania wpływu na odstęp QT i rytm serca.

Mechanizm

Interakcja dotyczy leków nasercowych metabolizowanych przez CYP3A4, czyli iwabradyny, ranolazyny i mawakamtenu, a nie całej grupy. Klarytromycyna jest silnym, zależnym od mechanizmu inhibitorem CYP3A4 i inhibitorem glikoproteiny P, przez co znacznie zwiększa stężenie iwabradyny i ranolazyny oraz mawakamtenu. Roksytromycyna hamuje CYP3A4 słabiej, a azytromycyna i spiramycyna praktycznie nie hamują tego enzymu. Drugim, wspólnym dla wszystkich makrolidów mechanizmem jest wydłużanie odstępu QT, które sumuje się z wydłużeniem QT wywoływanym przez ranolazynę oraz z bradykardią wywoływaną przez iwabradynę, ponieważ zwolnienie rytmu sprzyja arytmii typu torsade de pointes[1]. Mawakamten nie wydłuża odstępu QT, więc u niego znaczenie ma wyłącznie składowa farmakokinetyczna.

Monitorować

  • Częstość akcji serca, ze szczególną uwagą na bradykardię u osób przyjmujących iwabradynę
  • EKG z oceną odstępu QTc przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia makrolidem
  • Stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • Zawroty głowy, kołatania serca i omdlenia
  • Objawy niewydolności serca i frakcja wyrzutowa lewej komory u osób przyjmujących mawakamten

Kiedy ocena się zmienia

Kilka dni po ostatniej dawce klarytromycynyodstep · makrolidyinne zalecenieHamowanie CYP3A4 przez klarytromycynę jest zależne od mechanizmu i utrzymuje się kilka dni po jej odstawieniu, dlatego iwabradynę lub ranolazynę wznawia się dopiero po tym czasie, a nie od razu po ostatniej dawce antybiotyku.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występują bradykardia, zaburzenia elektrolitowe, choroba strukturalna serca i wielolekowość, co zwiększa ryzyko wydłużenia QT i arytmii przy łączeniu makrolidu z iwabradyną lub ranolazyną.

Źródła

  1. Yu Y, Zhang M, Chen R, Liu F, Zhou P, Bu L, et al. Action potential response of human induced-pluripotent stem cell derived cardiomyocytes to the 28 CiPA compounds: A non-core site data report of the CiPA study. J Pharmacol Toxicol Methods. 2019;98:106577. doi: 10.1016/j.vascn.2019.04.003. PMID: 31022455.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneInne leki nasercowe (np. iwabradyna, ranolazyna, mawakamten)+ Inhibitory proteazy (np. darunawir, atazanawir, rytonawir) klasaJednoczesnego stosowania inhibitora proteazy HIV i leku nasercowego zależnego od CYP3A4 należy unikać, ponieważ połączenie jest przeciwwskazane w ChPL albo wymaga zmiany leczenia.Jeśli bierzesz lek na serce i lek na HIV z grupy inhibitorów proteazy albo rytonawir w leczeniu COVID-19, nie łącz ich bez zgody lekarza i powiedz każdemu lekarzowi oraz farmaceucie o obu lekach.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli bierzesz lek na serce i lek na HIV z grupy inhibitorów proteazy albo rytonawir w leczeniu COVID-19, nie łącz ich bez zgody lekarza i powiedz każdemu lekarzowi oraz farmaceucie o obu lekach.

Niektóre leki na HIV, takie jak rytonawir, darunawir czy atazanawir, mocno spowalniają usuwanie z organizmu części leków na serce. Dotyczy to zwłaszcza ranolazyny, iwabradyny i mawakamtenu, których może wtedy we krwi zrobić się za dużo. Może to spowodować groźne zwolnienie lub zaburzenia rytmu serca, omdlenia albo osłabienie pracy serca. Trimetazydyna, meldonium, koenzym Q10 i preparaty z głogu nie stwarzają tego problemu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo wolne bicie serca
  • kołatanie serca lub nierówny rytm
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • błyski lub jasne plamy w polu widzenia
  • duszność, obrzęki nóg lub nagłe osłabienie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Jednoczesnego stosowania inhibitora proteazy HIV i leku nasercowego zależnego od CYP3A4 należy unikać, ponieważ połączenie jest przeciwwskazane w ChPL albo wymaga zmiany leczenia. Ranolazyna i iwabradyna są przeciwwskazane z silnymi inhibitorami CYP3A4, w tym z rytonawirem i innymi inhibitorami proteazy HIV, i należy je odstawić lub zastąpić innym lekiem. Mawakamtenu nie należy włączać u pacjenta leczonego wzmacnianym inhibitorem proteazy bez konsultacji kardiologicznej, a u osób słabo metabolizujących przez CYP2C19 połączenie jest przeciwwskazane. Dotyczy to także krótkiej kuracji nirmatrelwirem z rytonawirem w COVID-19, a po jej zakończeniu z ponownym włączeniem ranolazyny lub iwabradyny trzeba odczekać kilka dni[1]. Jeżeli lek nasercowy jest niezbędny, rozważ z lekarzem prowadzącym leczenie HIV zmianę schematu na niewzmacniany inhibitor integrazy.

Skutek kliniczny

Przy ranolazynie wzrost stężenia grozi wydłużeniem odstępu QT, częstoskurczem typu torsade de pointes, zawrotami głowy, nudnościami i omdleniami. Przy iwabradynie grozi ciężką bradykardią, blokiem przedsionkowo-komorowym, zaburzeniami widzenia typu fosfenów i arytmią komorową wtórną do bradykardii. Przy mawakamtenie grozi nadmiernym spadkiem frakcji wyrzutowej lewej komory i niewydolnością serca. Interakcja dotyczy wszystkich inhibitorów proteazy z listy, ale nie wszystkich leków nasercowych – leki nie zależne od CYP3A4 są wyjątkami.

Mechanizm

Inhibitory proteazy HIV, zwłaszcza wzmacniane rytonawirem lub kobicystatem, silnie hamują CYP3A4, a część z nich także glikoproteinę P[2]. Ranolazyna, iwabradyna i mawakamten są metabolizowane w dużej mierze przez CYP3A4, a ranolazyna jest dodatkowo substratem glikoproteiny P, dlatego ich stężenie we krwi wielokrotnie rośnie. Sakwinawir i atazanawir dodatkowo wydłużają odstęp PR lub QT, co sumuje się z wydłużeniem QT po ranolazynie i z bradykardią po iwabradynie. Hamowanie CYP3A4 przez rytonawir utrzymuje się jeszcze kilka dni po jego odstawieniu.

Monitorować

  • częstość rytmu serca
  • EKG z oceną odstępów QTc i PR
  • ciśnienie tętnicze
  • objawy niewydolności serca i frakcja wyrzutowa lewej komory przy mawakamtenie
  • zawroty głowy, omdlenia i zaburzenia widzenia

Źródła

  1. Casey B, Vernick RC, Bahekar A, Patel D, Ncogo Alene I. Ranolazine Toxicity Secondary to Paxlovid. Cureus. 2023;15(4):e37153. doi: 10.7759/cureus.37153. PMID: 37153311.
  2. Maideen NMP, Kandasamy K, Balasubramanian R. Pharmacokinetic Interactions of Paxlovid Involving CYP3A Enzymes and P-gp Transporter: An Overview of Clinical Data. Curr Drug Metab. 2024;25(9):639-652. doi: 10.2174/0113892002320326250123082112. PMID: 39917926.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneIwabradyna+ LefamulinaLefamuliny nie łączy się z iwabradyną – u pacjenta leczonego iwabradyną wybierz inny antybiotyk bez wpływu na QT i CYP3A4.Jeśli dostałeś lefamulinę, a przyjmujesz iwabradynę, nie zaczynaj antybiotyku i od razu skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, by dobrać inny antybiotyk.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli dostałeś lefamulinę, a przyjmujesz iwabradynę, nie zaczynaj antybiotyku i od razu skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, by dobrać inny antybiotyk.

Tych dwóch leków nie łączy się ze sobą. Antybiotyk lefamulina może zwiększyć ilość iwabradyny we krwi i zbyt mocno zwolnić pracę serca. Oba leki razem mogą też wywołać groźne zaburzenia rytmu serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo wolne bicie serca
  • zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • omdlenie
  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • duszność lub nagłe osłabienie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Lefamuliny nie łączy się z iwabradyną – u pacjenta leczonego iwabradyną wybierz inny antybiotyk bez wpływu na QT i CYP3A4. Lefamuliny nie podaje się z substratami CYP3A wydłużającymi odstęp QT ani u pacjentów z istotną klinicznie bradykardią[1]. Jeśli lefamulina jest jedyną opcją, decyzję o czasowym odstawieniu iwabradyny podejmuje lekarz prowadzący, a przed włączeniem antybiotyku należy wyrównać potas i magnez oraz ocenić EKG.

Skutek kliniczny

Grozi nasilona bradykardia i wydłużenie odstępu QT z ryzykiem groźnych komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii lub hipomagnezemii[2].

Mechanizm

Lefamulina jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A, a iwabradyna jest metabolizowana wyłącznie przez CYP3A4, więc jej stężenie w osoczu może wzrosnąć[1][2]. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak diltiazem i werapamil, zwiększają AUC iwabradyny 2–3-krotnie[2]. Lefamulina wydłuża odstęp QT, a zwolnienie rytmu serca przez iwabradynę może to wydłużenie nasilać[1][2].

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Iwabradyna – słaby inhibitor CYP3A4[3], lefamulina – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4]
  • Lefamulina – umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], iwabradyna – wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Iwabradyna: słaby inhibitor CYP3A4[3], wrażliwy substrat CYP3A4[5]
  • Lefamulina: inhibitor BCRP[4], inhibitor CYP2C8[4], umiarkowany inhibitor CYP3A4[4], inhibitor MATE1[4], inhibitor OATP1B1[4], inhibitor OATP1B3[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[4], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • częstość pracy serca w spoczynku
  • EKG z oceną odstępu QTc
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy
  • objawy bradykardii (zawroty głowy, omdlenia)

Bezpieczniejsze alternatywy

amoksycylinaamoksycylina z kwasem klawulanowymcefuroksymceftriaksondoksycyklina

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · lefamulinaryzyko malejeHamowanie CYP3A z istotnym wzrostem stężeń substratów opisano dla lefamuliny doustnej. Przy podaniu dożylnym część farmakokinetyczna może być słabsza, ale addycyjne ryzyko wydłużenia QT i bradykardii pozostaje, więc połączenie nadal jest przeciwwskazane.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Disocor 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/disocor-100359229/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Disocor. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 21.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/disocor-100359229/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xenleta. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 21.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xenleta-100440180/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 21.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.