Interakcje / Karfilzomib / Karfilzomib i szczepionka przeciw poliomyelitis
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja
Szczepienie można wykonać, ale najlepiej zaplanować je przed rozpoczęciem leczenia karfilzomibem albo w okresie najmniejszej immunosupresji, w porozumieniu z hematologiem.
Przed szczepieniem powiedz hematologowi o planowanej szczepionce i uzgodnij z nim najlepszy termin.
Niekorzystna interakcjaKarfilzomib+ Szczepionka przeciw poliomyelitisSzczepienie można wykonać, ale najlepiej zaplanować je przed rozpoczęciem leczenia karfilzomibem albo w okresie najmniejszej immunosupresji, w porozumieniu z hematologiem.Przed szczepieniem powiedz hematologowi o planowanej szczepionce i uzgodnij z nim najlepszy termin.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Przed szczepieniem powiedz hematologowi o planowanej szczepionce i uzgodnij z nim najlepszy termin.
Lek na szpiczaka, który przyjmujesz, osłabia układ odpornościowy, dlatego szczepionka przeciw polio może zadziałać słabiej niż zwykle. Szczepionka nie zawiera żywych wirusów, więc nie wywoła choroby i jest dla ciebie bezpieczna. Najlepiej, żeby termin szczepienia ustalił lekarz, który prowadzi twoje leczenie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub infekcja w dniu planowanego szczepienia
- wysypka, obrzęk twarzy lub trudności w oddychaniu po szczepieniu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Szczepienie można wykonać, ale najlepiej zaplanować je przed rozpoczęciem leczenia karfilzomibem albo w okresie najmniejszej immunosupresji, w porozumieniu z hematologiem. U pacjenta szczepionego w trakcie leczenia należy liczyć się z niepełną ochroną i rozważyć ponowienie szczepienia po zakończeniu terapii. Szczepionkę podaje się z zachowaniem standardowych przeciwwskazań przejściowych, czyli odracza się ją przy gorączce lub ostrej chorobie.[1]
Skutek kliniczny
Możliwa słabsza lub krótsza odpowiedź immunologiczna na szczepienie przeciw poliomyelitis i w efekcie niepełna ochrona. Nie oczekuje się nasilenia działań niepożądanych żadnego z leków.
Mechanizm
Karfilzomib jako inhibitor proteasomu hamuje czynność i przeżycie komórek plazmatycznych oraz limfocytów, co osłabia wytwarzanie przeciwciał po szczepieniu. Dodatkowo szpiczak mnogi sam upośledza odporność humoralną. Szczepionka zawiera inaktywowane wirusy, więc nie może wywołać zakażenia u osoby z obniżoną odpornością. Interakcja farmakokinetyczna nie występuje, ponieważ karfilzomib jest metabolizowany głównie przez peptydazę i hydrolazę epoksydową.[2]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- skuteczność szczepienia – w razie potrzeby oznaczenie przeciwciał po zakończeniu leczenia
- gorączka lub ostra choroba w dniu szczepienia
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia karfilzomibemkolejność włączenia · pacjent | ryzyko maleje | Szczepienie wykonane przed włączeniem karfilzomibu pozwala uzyskać pełniejszą odpowiedź immunologiczną. |
| Żywa doustna szczepionka przeciw poliomyelitispostać · szczepionka przeciw poliomyelitis | ryzyko rośnie | Żywej doustnej szczepionki przeciw poliomyelitis nie podaje się osobom z immunosupresją, w tym leczonym karfilzomibem, z powodu ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml), zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imovax-polio-100196626/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyprolis 60 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kyprolis-100359181/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyprolis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kyprolis-100359181/
Alkohol przy tych lekach
Karfilzomib a alkohol: brak opisu w bazie.
Interakcja nieistotna klinicznieSzczepionka przeciw poliomyelitisa alkoholNie trzeba zmieniać schematu szczepienia ani zalecać abstynencji.Nie musisz rezygnować z alkoholu, ale w dniu szczepienia i dzień po nim pij z umiarem.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Nie musisz rezygnować z alkoholu, ale w dniu szczepienia i dzień po nim pij z umiarem.
Alkohol nie osłabia działania szczepionki przeciw polio i nie zwiększa ryzyka powikłań. Bardzo mała ilość alkoholu zawarta w samej szczepionce jest bez znaczenia dla zdrowia. Picie alkoholu w dniu szczepienia może jednak nasilić ból głowy lub złe samopoczucie po szczepieniu albo utrudnić ich rozpoznanie.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka utrzymująca się dłużej niż dwa dni
- nasilony ból, obrzęk lub zaczerwienienie w miejscu wkłucia
- wysypka, duszność lub obrzęk twarzy po szczepieniu
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- brak
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie trzeba zmieniać schematu szczepienia ani zalecać abstynencji. Można doradzić umiarkowanie w piciu w dniu szczepienia i dzień po nim, aby nie zacierać obrazu ewentualnych odczynów poszczepiennych.
Skutek kliniczny
Okazjonalne spożycie alkoholu przed szczepieniem lub po nim nie powinno wpływać na skuteczność ani bezpieczeństwo szczepionki. Alkohol może jednak nasilać lub maskować typowe objawy poszczepienne, takie jak ból głowy, złe samopoczucie czy gorączka, co utrudnia ich ocenę.
Mechanizm
Nie jest znany mechanizm, przez który alkohol mógłby zmieniać działanie lub bezpieczeństwo inaktywowanej szczepionki przeciw poliomyelitis. ChPL szczepionki nie wymienia spożycia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w ostrzeżeniach, ani w interakcjach[1]. Etanol występuje w szczepionce wyłącznie jako substancja pomocnicza w ilości 2 mg w dawce 0,5 ml, a według ChPL ta mała ilość alkoholu nie będzie powodowała zauważalnych skutków[1]. Szczepionka zawiera wirusy inaktywowane, nie ulega metabolizmowi wątrobowemu i nie działa ośrodkowo, więc nie ma podstaw farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych do interakcji z etanolem. Teoretycznie przewlekłe nadużywanie alkoholu może osłabiać odpowiedź immunologiczną na szczepienia w ogóle, ale nie dotyczy to okazjonalnego picia.
Kiedy ocena się zmienia
| Przewlekłe nadużywanie alkoholuilość alkoholu · pacjent | inne zalecenie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu może teoretycznie osłabiać odpowiedź immunologiczną na szczepienia. Nie jest to powód do odraczania szczepienia, ale warto przy okazji porozmawiać o ograniczeniu picia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml), zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/imovax-polio-100196626/
Inne interakcje tych leków 296
Połączenie przeciwwskazaneKlozapina+ KarfilzomibNie należy łączyć klozapiny z karfilzomibem, a w szczególności nie wolno rozpoczynać leczenia klozapiną u pacjenta otrzymującego karfilzomib.Nie odstawiaj klozapiny na własną rękę, ale od razu powiedz psychiatrze i onkologowi, że przyjmujesz oba leki.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie odstawiaj klozapiny na własną rękę, ale od razu powiedz psychiatrze i onkologowi, że przyjmujesz oba leki.
Klozapina i karfilzomib mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Przyjmowane razem zwiększają ryzyko dużego spadku liczby białych krwinek, co grozi ciężkimi zakażeniami. Lekarze nie powinni łączyć tych leków, a jeśli wyjątkowo jest to konieczne, potrzebne są bardzo częste badania krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
- objawy infekcji, na przykład kaszel lub pieczenie przy oddawaniu moczu
- łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia z nosa i dziąseł
- nagłe silne osłabienie
- powrót lub nasilenie objawów choroby psychicznej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie należy łączyć klozapiny z karfilzomibem, a w szczególności nie wolno rozpoczynać leczenia klozapiną u pacjenta otrzymującego karfilzomib.[1] Jeśli pacjent przewlekle leczony klozapiną wymaga terapii karfilzomibem, decyzję o dalszym postępowaniu powinni wspólnie podjąć onkolog (hematolog) i psychiatra. Należy przy tym rozważyć zamianę klozapiny na inny lek przeciwpsychotyczny o mniejszym działaniu mielosupresyjnym. Gdyby w wyjątkowej sytuacji uznano kontynuację obu leków za niezbędną, wymaga to częstej kontroli morfologii krwi z rozmazem, pilnej oceny każdej gorączki lub infekcji oraz obserwacji stanu psychicznego. W takiej sytuacji pomocne jest też, jeśli to możliwe, oznaczanie stężenia klozapiny.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkiej neutropenii lub agranulocytozy z groźnymi zakażeniami, w tym posocznicą, oraz utrudnia ustalenie, który lek odpowiada za spadek liczby krwinek. Przy możliwym zmniejszeniu stężenia klozapiny istnieje też teoretyczne ryzyko nawrotu lub zaostrzenia objawów psychotycznych.
Mechanizm
Głównym mechanizmem jest sumowanie działania hamującego czynność szpiku kostnego. Klozapina może wywołać neutropenię i agranulocytozę, a karfilzomib jako lek przeciwnowotworowy (inhibitor proteasomu) często powoduje neutropenię i małopłytkowość. ChPL klozapiny zabrania jednoczesnego stosowania substancji o istotnym działaniu hamującym czynność szpiku kostnego i wymienia w tej grupie środki cytotoksyczne.[1] Drugi, teoretyczny mechanizm dotyczy metabolizmu klozapiny, która jest metabolizowana głównie przez CYP1A2. ChPL karfilzomibu podaje, że nie wiadomo, czy karfilzomib w stężeniach terapeutycznych indukuje CYP1A2, i zaleca ostrożność przy łączeniu z substratami tego enzymu.[2] Gdyby taka indukcja wystąpiła, stężenie klozapiny mogłoby się zmniejszyć. Wpływ klozapiny na farmakokinetykę karfilzomibu jest mało prawdopodobny, ponieważ karfilzomib jest metabolizowany głównie przez peptydazę i hydrolazę epoksydową.[2]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem – liczba leukocytów i bezwzględna liczba neutrofili
- liczba płytek krwi
- temperatura ciała i objawy zakażenia
- stan psychiczny – objawy nawrotu psychozy
- stężenie klozapiny w osoczu, jeśli jest dostępne
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Klozapina włączana u pacjenta już leczonego karfilzomibemkolejność włączenia · klozapina | interakcja nie dotyczy | ChPL klozapiny w punkcie 4.3 wprost zakazuje rozpoczynania leczenia klozapiną u pacjentów przyjmujących substancje o znacznym ryzyku agranulocytozy, dlatego w tej sytuacji należy wybrać inny lek przeciwpsychotyczny. |
| Karfilzomib włączany u pacjenta przewlekle leczonego klozapinąkolejność włączenia · klozapina | inne zalecenie | U pacjenta ustabilizowanego na klozapinie decyzję o zamianie leku przeciwpsychotycznego albo o wyjątkowej kontynuacji obu leków pod ścisłą kontrolą morfologii krwi i stanu psychicznego powinni wspólnie podjąć onkolog i psychiatra. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam 25 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyprolis 60 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kyprolis-100359181/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Clopizam. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/clopizam-100383587/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyprolis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kyprolis-100359181/
Połączenie przeciwwskazaneMetyloprednizolon+ Szczepionka przeciw poliomyelitisSzczepionkę inaktywowaną przeciw poliomyelitis można podać pacjentowi leczonemu metyloprednizolonem, ale przy dawkach immunosupresyjnych należy liczyć się ze słabszą odpowiedzią.Przed szczepieniem powiedz lekarzowi, że przyjmujesz metyloprednizolon, w jakiej dawce i od kiedy, a sterydu nie odstawiaj samodzielnie.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Przed szczepieniem powiedz lekarzowi, że przyjmujesz metyloprednizolon, w jakiej dawce i od kiedy, a sterydu nie odstawiaj samodzielnie.
Metyloprednizolon w większych dawkach osłabia odporność, dlatego szczepionka przeciw poliomyelitis może słabiej zadziałać. Szczepionka podawana w zastrzyku nie zawiera żywego wirusa i jest bezpieczna, choć ochrona może być mniejsza. Szczepionek z żywym wirusem nie podaje się osobom przyjmującym duże dawki sterydów.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, osłabienie lub bóle mięśni po szczepieniu, które nie mijają po kilku dniach
- nagłe osłabienie lub niedowład kończyn
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Szczepionkę inaktywowaną przeciw poliomyelitis można podać pacjentowi leczonemu metyloprednizolonem, ale przy dawkach immunosupresyjnych należy liczyć się ze słabszą odpowiedzią. Jeśli to możliwe, szczepienie planuje się przed rozpoczęciem leczenia immunosupresyjnego albo po jego zakończeniu, a w razie wątpliwości co do ochrony rozważa się dawkę uzupełniającą. U pacjentów przyjmujących immunosupresyjne dawki kortykosteroidów nie podaje się szczepionek żywych ani żywych atenuowanych, w tym doustnej szczepionki przeciw poliomyelitis.[1][2] Krótkie leczenie małymi dawkami, terapia zastępcza oraz kortykosteroidy miejscowe nie wymagają zmiany planu szczepień.
Skutek kliniczny
Przy szczepionce inaktywowanej możliwa słabsza lub niepełna odpowiedź poszczepienna i niewystarczająca ochrona przed poliomyelitis. Przy szczepionce żywej doustnej u osoby z immunosupresją możliwe porażenne poliomyelitis wywołane wirusem szczepionkowym.
Mechanizm
Metyloprednizolon w dawkach immunosupresyjnych hamuje odpowiedź immunologiczną, co może osłabić wytwarzanie przeciwciał po szczepieniu przeciw poliomyelitis. Przy szczepionce żywej atenuowanej (doustnej) immunosupresja zwiększa dodatkowo ryzyko namnażania się wirusa szczepionkowego i zachorowania. Szczepionka inaktywowana podawana we wstrzyknięciu nie zawiera żywego wirusa, więc nie grozi zakażeniem, a jedynie słabszą ochroną.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- rodzaj szczepionki (inaktywowana czy żywa doustna)
- dawka i czas trwania leczenia metyloprednizolonem
- u pacjentów z głęboką immunosupresją – ewentualna ocena odpowiedzi poszczepiennej
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepionka żywa atenuowana (doustna)postać · szczepionka przeciw poliomyelitis | ryzyko rośnie | Przy immunosupresyjnych dawkach kortykosteroidów szczepionki żywe atenuowane są przeciwwskazane ze względu na ryzyko zakażenia wirusem szczepionkowym. |
| Dawka nieimmunosupresyjna lub terapia zastępczadawka · metyloprednizolon | ryzyko maleje | Małe dawki i terapia zastępcza nie hamują istotnie odpowiedzi immunologicznej, szczepienie można przeprowadzić według planu. |
| Miejscowa (skóra, wziewnie, dostawowo)droga podania · metyloprednizolon | ryzyko maleje | Kortykosteroidy stosowane miejscowo nie powodują immunosupresji ogólnoustrojowej istotnej dla szczepienia. |
| Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia immunosupresyjnegokolejność włączenia · metyloprednizolon | inne zalecenie | Gdy leczenie jest planowane, korzystniej zaszczepić pacjenta przed jego rozpoczęciem, aby uzyskać pełną odpowiedź poszczepienną. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Medrol 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/medrol-100042308/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Metypred 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/metypred-100043609/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Meprelon. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/meprelon-100238945/
Połączenie przeciwwskazaneSamar 153Sm+ KarfilzomibNie podawaj samaru 153Sm w trakcie leczenia karfilzomibem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki karfilzomibu.Powiedz lekarzowi onkologowi i lekarzowi medycyny nuklearnej, że przyjmujesz lub niedawno przyjmowałeś karfilzomib, zanim dostaniesz zastrzyk z samarem.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz lekarzowi onkologowi i lekarzowi medycyny nuklearnej, że przyjmujesz lub niedawno przyjmowałeś karfilzomib, zanim dostaniesz zastrzyk z samarem.
Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Gdy podaje się je razem lub w krótkim odstępie, może spaść liczba płytek krwi i białych krwinek. Grozi to krwawieniami i ciężkimi zakażeniami. Dlatego tych leków nie łączy się, a między nimi musi być odpowiednia przerwa.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- łatwe powstawanie siniaków lub drobne czerwone kropki na skórze
- krew w moczu lub stolcu
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła lub inne objawy zakażenia
- duże osłabienie, bladość lub zadyszka
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podawaj samaru 153Sm w trakcie leczenia karfilzomibem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki karfilzomibu.[1] Samar 153Sm jest przeciwwskazany przy jednoczesnej chemioterapii mielotoksycznej.[1] Jeśli po podaniu radiofarmaceutyku planuje się wznowienie karfilzomibu, należy poczekać na odbudowę parametrów morfologii krwi. Termin ustala zespół onkologiczny.
Skutek kliniczny
Połączenie grozi głęboką i przedłużoną supresją szpiku z ciężką małopłytkowością i krwawieniami, neutropenią z zakażeniami oraz niedokrwistością. U chorych ze szpiczakiem, u których szpik jest już nacieczony i obciążony wcześniejszym leczeniem, ryzyko jest szczególnie duże.
Mechanizm
Samar 153Sm gromadzi się w kości i napromienia szpik kostny, co wywołuje mielosupresję, głównie małopłytkowość i neutropenię. Karfilzomib jest inhibitorem proteasomu o działaniu mielotoksycznym i często powoduje małopłytkowość, neutropenię oraz niedokrwistość. Działania obu leków na szpik sumują się.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- liczba płytek krwi
- bezwzględna liczba neutrofilów
- stężenie hemoglobiny
- objawy krwawienia i zakażenia
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 6 tygodni od ostatniej dawki karfilzomibu do podania samaru 153Smkarfilzomib | ryzyko maleje | Po co najmniej 6 tygodniach od zakończenia chemioterapii samar 153Sm nie jest już przeciwwskazany z tego powodu. Szpik może jednak pozostawać osłabiony, dlatego przed podaniem i po nim konieczna jest kontrola morfologii krwi. |
| Karfilzomib włączany po podaniu samaru 153Smkolejność włączenia · karfilzomib | inne zalecenie | Gdy karfilzomib ma być wznowiony po leczeniu radiofarmaceutykiem, decyzję podejmuje się dopiero po odbudowie liczby płytek i neutrofilów w kontrolnych badaniach krwi. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyprolis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kyprolis-100359181/
Połączenie przeciwwskazaneSelektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid)+ Inhibitory proteasomu (np. bortezomib, karfilzomib, iksazomib) klasaJednoczesne stosowanie selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora proteasomu należy ograniczyć do sytuacji, w których jest niezbędne, i prowadzić pod ścisłą kontrolą morfologii krwi oraz objawów zakażenia.Jeśli przyjmujesz lek obniżający odporność i jednocześnie jesteś leczony lekiem na szpiczaka z tej grupy, poinformuj o tym obu lekarzy, wykonuj zlecone badania krwi i przy gorączce lub innych objawach zakażenia niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz lek obniżający odporność i jednocześnie jesteś leczony lekiem na szpiczaka z tej grupy, poinformuj o tym obu lekarzy, wykonuj zlecone badania krwi i przy gorączce lub innych objawach zakażenia niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem.
Leki obniżające odporność stosowane w chorobach autoimmunologicznych, takie jak leflunomid, fingolimod, tofacytynib czy natalizumab, oraz leki na szpiczaka, takie jak bortezomib, karfilzomib i iksazomib, osłabiają układ odpornościowy. Przyjmowane razem mogą bardzo obniżyć odporność i liczbę krwinek. Zwiększa to ryzyko poważnych zakażeń, półpaśca, a także krwawień. Lekarz może zdecydować o przerwie w jednym z leków, zalecić leki chroniące przed zakażeniami i częstsze badania krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub ogólne złe samopoczucie
- kaszel, duszność lub ból przy oddychaniu
- bolesna wysypka z pęcherzykami (półpasiec)
- łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z nosa lub dziąseł
- pieczenie w ustach, owrzodzenia jamy ustnej lub ból gardła
- nowe zaburzenia mowy, widzenia, równowagi, osłabienie ręki lub nogi albo zmiana zachowania
- drętwienie, mrowienie lub pieczenie dłoni i stóp
- zawroty głowy, omdlenie lub wyraźnie wolne bicie serca
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Jednoczesne stosowanie selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora proteasomu należy ograniczyć do sytuacji, w których jest niezbędne, i prowadzić pod ścisłą kontrolą morfologii krwi oraz objawów zakażenia. Przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem proteasomu warto ocenić z lekarzem prowadzącym chorobę autoimmunologiczną, czy lek z grupy A można odstawić lub zawiesić. Trzeba przy tym pamiętać o długim utrzymywaniu się działania leflunomidu i teriflunomidu, które bez procedury przyspieszonej eliminacji z kolestyraminą lub węglem aktywnym działają jeszcze przez wiele miesięcy po odstawieniu. Także natalizumab, inebilizumab, rawulizumab, abatacept i belatacept działają długo po ostatniej dawce, a po odstawieniu fingolimodu, ozanimodu i ponesimodu liczba limfocytów wraca do normy dopiero po kilku tygodniach. Gdy skojarzenia nie da się uniknąć, należy stosować profilaktykę przeciwwirusową (acyklowir lub walacyklowir) zalecaną przy inhibitorach proteasomu i rozważyć profilaktykę pneumocystozy[1]. Przed leczeniem trzeba wykonać badania przesiewowe w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B i gruźlicy oraz sprawdzić stan szczepień. Szczepionek żywych nie należy podawać. Przy natalizumabie skojarzenie z lekiem cytotoksycznym jest niewskazane ze względu na ryzyko PML i zwykle wymaga przerwania natalizumabu. Przy rawulizumabie trzeba upewnić się, że pacjent jest zaszczepiony przeciw meningokokom lub otrzymuje profilaktykę antybiotykową. Przy ciężkiej neutropenii, małopłytkowości lub zakażeniu należy wstrzymać lek z grupy A i postępować zgodnie z zasadami modyfikacji dawki inhibitora proteasomu.
Skutek kliniczny
Zwiększone ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, w tym oportunistycznych, takich jak półpasiec, zakażenia wirusem cytomegalii, reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, pneumocystozowe zapalenie płuc i postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML), szczególnie przy natalizumabie. Możliwe pogłębienie neutropenii, limfopenii i małopłytkowości z ryzykiem krwawień. Przy leflunomidzie i teriflunomidzie z bortezomibem możliwe nasilenie neuropatii obwodowej, a przy modulatorach receptora S1P z karfilzomibem nasilenie bradykardii i zaburzeń przewodzenia.
Mechanizm
Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i wynika z sumowania się działania obu grup na układ odpornościowy. Selektywne leki immunosupresyjne hamują aktywację, proliferację lub migrację limfocytów. Część z nich obniża też liczbę limfocytów we krwi obwodowej (modulatory receptora S1P – fingolimod, ozanimod, ponesimod), zmniejsza stężenie immunoglobulin (efgartigimod alfa, imlifidaza) albo uszkadza linie komórkowe szpiku (mykofenolan mofetyl, kwas mykofenolowy, leflunomid, immunoglobulina przeciw limfocytom T). Inhibitory proteasomu (bortezomib, karfilzomib, iksazomib) działają cytotoksycznie na komórki plazmatyczne i limfocyty, wywołują małopłytkowość, neutropenię i limfopenię oraz upośledzają odporność komórkową, czego wyrazem jest między innymi reaktywacja wirusa ospy wietrznej i półpaśca[2]. Łączne działanie pogłębia niedobór odporności i supresję szpiku. Mechanizm dotyczy całej klasy i nie zależy od metabolizmu konkretnych substancji, a jego nasilenie zależy od siły immunosupresji danego leku z grupy A. Istotne interakcje farmakokinetyczne między grupami nie są opisane. Dodatkowo leflunomid i teriflunomid mogą sumować się z bortezomibem w wywoływaniu neuropatii obwodowej, a modulatory receptora S1P mogą nasilać bradykardię i zaburzenia rytmu, które rzadko występują przy karfilzomibie i bortezomibie.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba neutrofilów, limfocytów i płytek krwi, przed każdym cyklem inhibitora proteasomu
- objawy zakażenia, w tym gorączka, kaszel, duszność i zmiany skórne sugerujące półpaśca
- nowe lub nasilające się objawy neurologiczne (podejrzenie PML), szczególnie przy natalizumabie, fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie
- aktywność aminotransferaz i bilirubina, szczególnie przy leflunomidzie i teriflunomidzie
- objawy neuropatii obwodowej przy skojarzeniu bortezomibu z leflunomidem lub teriflunomidem
- częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze przy skojarzeniu modulatorów receptora S1P z karfilzomibem lub bortezomibem
- markery wirusowego zapalenia wątroby typu B u nosicieli oraz w razie potrzeby wiremia CMV
- stężenie immunoglobulin przy nawracających zakażeniach, szczególnie przy efgartigimodzie alfa i imlifidazie
Kiedy ocena się zmienia
| Okres po odstawieniu leflunomidu lub teriflunomidu bez przeprowadzonej procedury przyspieszonej eliminacjiodstep · selektywne leki immunosupresyjne | inne zalecenie | Leflunomid i teriflunomid mają bardzo długi okres eliminacji z powodu krążenia jelitowo-wątrobowego. Po samym odstawieniu ich działanie utrzymuje się przez wiele miesięcy, dlatego ryzyko interakcji trwa mimo zaprzestania przyjmowania leku. Gdy planowane jest leczenie inhibitorem proteasomu, należy rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji z kolestyraminą lub węglem aktywnym. |
| Długotrwałe stosowanie natalizumabu, szczególnie u osób z przeciwciałami przeciw wirusowi JC lub po wcześniejszym leczenczas leczenia · selektywne leki immunosupresyjne | ryzyko rośnie | Ryzyko PML przy natalizumabie rośnie z czasem leczenia, przy obecności przeciwciał przeciw wirusowi JC i po wcześniejszej immunosupresji. Skojarzenie z lekiem cytotoksycznym, takim jak inhibitor proteasomu, jest wtedy niewskazane i wymaga przerwania natalizumabu. |
| Włączenie inhibitora proteasomu u pacjenta z utrzymującą się limfopenią po fingolimodzie, ozanimodzie lub ponesimodziekolejność włączenia · selektywne leki immunosupresyjne | ryzyko rośnie | Modulatory receptora S1P zatrzymują limfocyty w węzłach chłonnych i powodują limfopenię, która po odstawieniu ustępuje stopniowo przez kilka tygodni. Przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem proteasomu należy sprawdzić bezwzględną liczbę limfocytów i, jeśli to możliwe, odczekać do jej poprawy. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych częściej występują ciężkie zakażenia, półpasiec, cytopenie i neuropatia, a rezerwa szpiku jest mniejsza. Wymagają one częstszej kontroli morfologii i szczególnej czujności w kierunku zakażeń. |
Źródła
- Sandherr M, Hentrich M, von Lilienfeld-Toal M, Massenkeil G, Neumann S, Penack O, et al. Antiviral prophylaxis in patients with solid tumours and haematological malignancies--update of the Guidelines of the Infectious Diseases Working Party (AGIHO) of the German Society for Hematology and Medical Oncology (DGHO). Ann Hematol. 2015;94(9):1441-50. doi: 10.1007/s00277-015-2447-3. PMID: 26193852.
- Zheng G, Guan F, Han X, Yang L, Zhao Y, Yang Y, et al. Efficacy of Intermittent, Oral Famciclovir Prophylaxis for Bortezomib-Induced Herpes Zoster in Multiple Myeloma Patients. Front Oncol. 2022;12:843032. doi: 10.3389/fonc.2022.843032. PMID: 35372089.
Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka BCG+ KarfilzomibNie podaje się dopęcherzowo BCG choremu leczonemu karfilzomibem.Zanim dostaniesz kolejny wlew BCG, powiedz urologowi i hematologowi, że jesteś leczony karfilzomibem, i nie zgadzaj się na wlew bez ich wspólnej decyzji.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Zanim dostaniesz kolejny wlew BCG, powiedz urologowi i hematologowi, że jesteś leczony karfilzomibem, i nie zgadzaj się na wlew bez ich wspólnej decyzji.
Wlewy szczepionki BCG do pęcherza zawierają żywe, osłabione bakterie, a karfilzomib osłabia odporność. Gdy oba leczenia się nakładają, bakterie ze szczepionki mogą wywołać groźne zakażenie całego organizmu, a leczenie pęcherza może działać słabiej. Tych dwóch leczeń nie łączy się ze sobą.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- silne osłabienie
- ból lub pieczenie przy oddawaniu moczu utrzymujące się dłużej niż kilka dni
- krew w moczu
- uporczywy kaszel lub duszność
- nocne poty i chudnięcie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podaje się dopęcherzowo BCG choremu leczonemu karfilzomibem.[1][2][3] Leczenie raka pęcherza u takiego chorego należy uzgodnić między urologiem a hematologiem i wybrać metodę, która nie opiera się na żywych prątkach. Karfilzomib zwykle podaje się w skojarzeniu z innymi lekami, często z deksametazonem, a jednoczesne stosowanie kortykosteroidów układowych także wyklucza leczenie BCG.[1][4]
Skutek kliniczny
Grozi ciężkie, uogólnione zakażenie prątkami BCG, łącznie z posocznicą, oraz zmniejszenie skuteczności dopęcherzowej immunoterapii. Małopłytkowość wywołana leczeniem przeciwszpiczakowym może dodatkowo sprzyjać krwawieniu z pęcherza, a znaczne krwawienie z pęcherza samo w sobie wyklucza wlew BCG.[1]
Mechanizm
Karfilzomib jest cytostatykiem z grupy inhibitorów proteasomu i osłabia odpowiedź immunologiczną, a dopęcherzowa szczepionka BCG zawiera żywe, atenuowane prątki, których działanie przeciwnowotworowe zależy od sprawnego układu odpornościowego. U chorego z obniżoną odpornością prątki BCG mogą namnażać się i szerzyć poza pęcherz, a jednocześnie słabnie miejscowa odpowiedź immunologiczna, na której opiera się skuteczność leczenia. Szczepionki BCG nie stosuje się u osób leczonych cytostatykami ani z nabytym niedoborem odporności wywołanym leczeniem przeciwnowotworowym.[1][2][3]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy zakażenia uogólnionego (gorączka, dreszcze, osłabienie) u chorego, który otrzymał BCG przed rozpoczęciem lub w trakcie leczenia karfilzomibem
- morfologia krwi z liczbą płytek i neutrofili
- objawy ze strony dróg moczowych i krwiomocz
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyprolis 60 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/kyprolis-100359181/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyprolis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kyprolis-100359181/
Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw cholerze+ KarfilzomibNie podawaj żywej doustnej szczepionki przeciw cholerze pacjentowi leczonemu karfilzomibem.Zanim zaszczepisz się przeciw cholerze, powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że jesteś leczony karfilzomibem, i nie przyjmuj żywej szczepionki.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Zanim zaszczepisz się przeciw cholerze, powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że jesteś leczony karfilzomibem, i nie przyjmuj żywej szczepionki.
Lek, który dostajesz w kroplówce, osłabia odporność. Żywej szczepionki przeciw cholerze nie wolno ci wtedy przyjmować, bo bakterie ze szczepionki mogłyby wywołać zakażenie. Istnieje szczepionka bez żywych bakterii, ale może chronić cię słabiej.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- biegunka po szczepieniu
- gorączka
- bóle brzucha lub wymioty
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podawaj żywej doustnej szczepionki przeciw cholerze pacjentowi leczonemu karfilzomibem.[1] Jeśli szczepienie jest potrzebne przed podróżą, wybierz szczepionkę inaktywowaną i uprzedź pacjenta, że ochrona może być słabsza, a moment szczepienia warto uzgodnić z hematologiem prowadzącym. Szczepienie inaktywowaną szczepionką odkłada się w przypadku ostrej choroby z gorączką lub ostrych zaburzeń żołądkowo-jelitowych.[2]
Skutek kliniczny
Po żywej szczepionce możliwe jest zakażenie szczepem szczepionkowym i brak ochrony przed cholerą. Po szczepionce inaktywowanej zakażenie szczepem szczepionkowym nie grozi, ale ochrona może być niepełna.
Mechanizm
Karfilzomib jest inhibitorem proteasomu stosowanym w leczeniu przeciwnowotworowym, zwykle razem z deksametazonem, i hamuje odporność, w tym wytwarzanie przeciwciał. Żywa, atenuowana szczepionka przeciw cholerze jest przeciwwskazana u osób otrzymujących terapię immunosupresyjną.[1] U chorego z osłabioną odpornością żywy szczep bakterii może namnażać się w niekontrolowany sposób, a odpowiedź immunologiczna na szczepionkę inaktywowaną może być słabsza.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy zakażenia przewodu pokarmowego po szczepieniu (biegunka, gorączka)
- przestrzeganie dodatkowych środków ochrony przed cholerą w podróży mimo szczepienia
Bezpieczniejsze alternatywy
inaktywowana doustna szczepionka przeciw cholerze
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepionka inaktywowanapostać · szczepionka przeciw cholerze | ryzyko maleje | Inaktywowana szczepionka nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale odpowiedź immunologiczna u pacjenta leczonego karfilzomibem może być słabsza, a szczepienie odkłada się przy ostrej chorobie z gorączką. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vaxchora 4 × 108 do 2 × 109 żywotnych komórek żywego, atenuowanego szczepu CVD 103-HgR1 Vibrio cholerae, proszek i proszek musujący do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vaxchora-100442060/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Dukoral -, proszek musujący i zawiesina do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dukoral-100148596/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyprolis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 02.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kyprolis-100359181/
Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw durowi brzusznemu+ KarfilzomibNie podawaj żywej, doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu karfilzomibem.Nie przyjmuj szczepionki przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach w trakcie leczenia karfilzomibem i zapytaj lekarza prowadzącego, czy możesz zaszczepić się szczepionką w zastrzyku.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj szczepionki przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach w trakcie leczenia karfilzomibem i zapytaj lekarza prowadzącego, czy możesz zaszczepić się szczepionką w zastrzyku.
Karfilzomib to lek przeciwnowotworowy, który osłabia odporność. Szczepionki przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach zawierają żywe, osłabione bakterie i u osoby z obniżoną odpornością mogą wywołać zakażenie albo nie dać ochrony. Szczepionka w zastrzyku nie zawiera żywych bakterii, ale podczas leczenia może działać słabiej.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka
- biegunka
- ból brzucha
- wyraźne osłabienie po szczepieniu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podawaj żywej, doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu karfilzomibem[1]. Jeśli ochrona przed durem brzusznym jest potrzebna, np. przed podróżą, rozważ szczepionkę inaktywowaną podawaną we wstrzyknięciu po uzgodnieniu terminu z hematologiem i licząc się ze słabszą odpowiedzią. Termin ewentualnego szczepienia żywą szczepionką po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego ustala lekarz prowadzący na podstawie stanu odporności pacjenta.
Skutek kliniczny
Po podaniu żywej szczepionki doustnej pacjentowi leczonemu karfilzomibem istnieje teoretyczne ryzyko niekontrolowanego namnażania się szczepu szczepionkowego i zakażenia oraz ryzyko braku skutecznej ochrony przed durem brzusznym. Po szczepionce inaktywowanej należy liczyć się z osłabioną odpowiedzią immunologiczną.
Mechanizm
Karfilzomib jest lekiem przeciwnowotworowym hamującym proteasom, który osłabia odporność, zwłaszcza w skojarzeniach stosowanych w szpiczaku mnogim. Żywa, doustna szczepionka przeciw durowi brzusznemu zawiera atenuowane bakterie szczepu Ty 21a, a u osób z nabytym niedoborem odporności, w tym otrzymujących leki immunosupresyjne lub antymitotyczne, jej podanie jest przeciwwskazane[1]. Przy szczepionce inaktywowanej podawanej we wstrzyknięciu nie ma ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale immunosupresja może osłabić odpowiedź na szczepienie.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- gorączka, biegunka lub ból brzucha po przypadkowym podaniu żywej szczepionki doustnej
- ocena stanu odporności przed planowanym szczepieniem
Bezpieczniejsze alternatywy
inaktywowana szczepionka przeciw durowi brzusznemu podawana we wstrzyknięciupolisacharydowa szczepionka Vi przeciw durowi brzusznemu
Kiedy ocena się zmienia
| Inaktywowana zawiesina do wstrzykiwańpostać · szczepionka przeciw durowi brzusznemu | inne zalecenie | Szczepionka inaktywowana nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym i może być podana, ale termin szczepienia należy uzgodnić z hematologiem, licząc się z osłabioną odpowiedzią immunologiczną. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Kyprolis. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/kyprolis-100359181/
Połączenie przeciwwskazaneTriamcynolon+ Szczepionka przeciw poliomyelitisNie szczep pacjenta przeciw poliomyelitis w trakcie leczenia triamcynolonem doustnym.Nie szczep się w trakcie leczenia triamcynolonem w tabletkach i ustal z lekarzem termin szczepienia przed rozpoczęciem albo po zakończeniu kuracji.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie szczep się w trakcie leczenia triamcynolonem w tabletkach i ustal z lekarzem termin szczepienia przed rozpoczęciem albo po zakończeniu kuracji.
Triamcynolon w tabletkach osłabia układ odpornościowy. Przez to szczepionka przeciw polio może słabiej chronić przed chorobą. Szczepienie w trakcie leczenia może też zwiększać ryzyko powikłań ze strony układu nerwowego. Dlatego w czasie kuracji tym lekiem nie należy się szczepić.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- drętwienie, mrowienie lub osłabienie rąk albo nóg po szczepieniu
- silny ból głowy, sztywność karku lub zaburzenia świadomości po szczepieniu
- drgawki
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie szczep pacjenta przeciw poliomyelitis w trakcie leczenia triamcynolonem doustnym.[1] Jeśli szczepienie jest potrzebne, lekarz powinien zaplanować je przed rozpoczęciem albo po zakończeniu kuracji glikokortykosteroidem. Gdy szczepienie zostało już wykonane w trakcie leczenia, należy liczyć się ze słabszą ochroną i zgłosić to lekarzowi, który oceni potrzebę powtórzenia dawki.
Skutek kliniczny
Szczepienia w trakcie leczenia triamcynolonem są przeciwwskazane.[1] Jednoczesne stosowanie zmniejsza wytwarzanie przeciwciał, a więc skuteczność szczepienia przeciw poliomyelitis, i zwiększa ryzyko powikłań neurologicznych.[1]
Mechanizm
Triamcynolon w dawkach ogólnoustrojowych hamuje odpowiedź immunologiczną, w tym wytwarzanie przeciwciał, co osłabia odpowiedź na antygeny szczepionki.[1] Szczepionka przeciw poliomyelitis podawana we wstrzyknięciu zawiera wirusy inaktywowane, więc nie niesie ryzyka zakażenia wirusem szczepionkowym, a głównym problemem pozostaje słabsza ochrona po szczepieniu.
Monitorować
- objawy neurologiczne w dniach po szczepieniu
- skuteczność szczepienia – decyzja lekarza o ewentualnym powtórzeniu dawki
Kiedy ocena się zmienia
| Miejscowa (na skórę, do nosa, wziewna)droga podania · triamcynolon | ryzyko maleje | Przeciwwskazanie dotyczy triamcynolonu działającego ogólnoustrojowo. Postacie miejscowe w typowych dawkach w niewielkim stopniu hamują odporność, ale przy rozległym lub długotrwałym stosowaniu decyzję o szczepieniu powinien podjąć lekarz. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Polcortolon 4 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/polcortolon-100054091/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.