Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Klonazepam / Klonazepam i sekukinumab

Klonazepam i sekukinumab

Jaki opis pokazać?

Interakcja nieistotna klinicznie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek i bez dodatkowego monitorowania.

Przyjmuj oba leki jak dotychczas i nie pij alkoholu w czasie leczenia klonazepamem.

Interakcja nieistotna klinicznieKlonazepam+ SekukinumabPołączenie można stosować bez zmiany dawek i bez dodatkowego monitorowania.Przyjmuj oba leki jak dotychczas i nie pij alkoholu w czasie leczenia klonazepamem.nieznanybadania kliniczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Przyjmuj oba leki jak dotychczas i nie pij alkoholu w czasie leczenia klonazepamem.

Klonazepam i sekukinumab nie wpływają na siebie nawzajem. Działają w zupełnie inny sposób i organizm usuwa je innymi drogami. Możesz je stosować razem tak, jak zalecił lekarz.

ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
–
Początek
nieznany
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek i bez dodatkowego monitorowania. Obowiązują zwykłe zasady stosowania każdego z leków z osobna.

Skutek kliniczny

Nie oczekuje się klinicznie istotnej zmiany stężenia ani działania klonazepamu lub sekukinumabu.

Mechanizm

Mechanizm nie wskazuje na istotną interakcję. Klonazepam jest pochodną 1,4-benzodiazepiny metabolizowaną w wątrobie przez izoenzymy cytochromu P-450, a jego działanie nasilają inhibitory i osłabiają induktory tych enzymów[1]. Sekukinumab jest ludzkim przeciwciałem monoklonalnym przeciw interleukinie 17A, które nie jest metabolizowane przez cytochrom P-450 i nie działa na ośrodkowy układ nerwowy. Teoretycznie zmniejszenie stanu zapalnego mogłoby przywracać aktywność CYP3A4 obniżoną przez cytokiny, jednak u dorosłych z łuszczycą plackowatą nie obserwowano interakcji sekukinumabu z midazolamem, który jest wrażliwym substratem CYP3A4[2]. Leki nie sumują też działań niepożądanych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clonazepamum TZF 2 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clonazepamum-tzf-100014973/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cosentyx 150 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cosentyx-100333193/

Alkohol przy tych lekach

Połączenie przeciwwskazaneKlonazepama alkoholNie pij alkoholu w trakcie leczenia klonazepamem i przez 3 dni po jego zakończeniu.Nie pij alkoholu w czasie leczenia klonazepamem i jeszcze przez 3 dni po zażyciu ostatniej dawki.szybki (godziny)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Nie pij alkoholu w czasie leczenia klonazepamem i jeszcze przez 3 dni po zażyciu ostatniej dawki.

Klonazepam i alkohol nie powinny być przyjmowane razem. Alkohol wzmacnia działanie uspokajające leku, więc może pojawić się silna senność, problemy z równowagą, a nawet utrata przytomności. U niektórych osób zamiast uspokojenia występuje pobudzenie i agresja. Zatrucia po połączeniu tych substancji mogą zagrażać życiu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo silna senność lub trudności z obudzeniem
  • problemy z chodzeniem, równowagą i niewyraźna mowa
  • nietypowe pobudzenie, agresja lub niepokój
  • spłycony lub zwolniony oddech
  • utrata przytomności albo napad drgawek
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PD – synergizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Nie pij alkoholu w trakcie leczenia klonazepamem i przez 3 dni po jego zakończeniu.[1] U osoby, która jest w stanie zatrucia alkoholem, nie podawaj klonazepamu, bo takie zatrucie jest przeciwwskazaniem.[1] Pacjentów uzależnionych od alkoholu lub z uzależnieniem w wywiadzie obejmij ścisłą kontrolą, ponieważ są w grupie ryzyka przyzwyczajenia i uzależnienia od benzodiazepin.[1]

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa senność, zaburza koordynację ruchową i może prowadzić do utraty przytomności.[1] Zatrucia spowodowane jednoczesnym przyjęciem klonazepamu i alkoholu mogą być niebezpieczne dla życia.[1] Możliwe są także reakcje paradoksalne w postaci pobudzenia i agresji.[1] Alkohol może ponadto sprzyjać napadom padaczkowym i osłabiać skuteczność leku.

Mechanizm

Klonazepam i alkohol etylowy nasilają hamujące działanie na ośrodkowy układ nerwowy, ponieważ oba działają przez wzmacnianie przekaźnictwa GABA. Efekty się sumują, więc sedacja i zaburzenia koordynacji są silniejsze niż po każdej z substancji osobno, a w ciężkich przypadkach dochodzi do utraty przytomności.[1] Alkohol może też wywołać reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie psychoruchowe i agresywne zachowanie.[1]

Monitorować

  • nadmierna senność i spowolnienie
  • zaburzenia koordynacji ruchowej i równowagi
  • reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie i agresja
  • spłycenie oddechu, szczególnie przy większej ilości alkoholu
  • u pacjentów z uzależnieniem od alkoholu w wywiadzie: ryzyko nadużywania i uzależnienia od leku

Kiedy ocena się zmienia

Stan zatrucia alkoholemczas leczenia · alkoholinterakcja nie dotyczyZatrucie alkoholem jest przeciwwskazaniem do stosowania klonazepamu (punkt 4.3 ChPL). Nie podawaj leku osobie pod wpływem alkoholu w ilości dającej objawy zatrucia.
odstep ≤ 3 dni po zakończeniu leczeniaalkoholinne zalecenieZakaz picia alkoholu obowiązuje także przez 3 dni po zakończeniu leczenia klonazepamem.
Osoba w podeszłym wiekuwiek · pacjentryzyko rośnieU osób w podeszłym wieku oraz uzależnionych od alkoholu reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresywność i omamy, obserwuje się znacznie częściej. Zaostrz kontrolę i kategorycznie odradzaj alkohol.
Uzależnienie od alkoholu w wywiadziedawka · pacjentryzyko rośnieU pacjentów z uzależnieniem od alkoholu, narkotyków lub leków w wywiadzie benzodiazepiny stosuj z dużą ostrożnością i pod ścisłą kontrolą, ponieważ rośnie ryzyko przyzwyczajenia i uzależnienia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clonazepamum TZF 2 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clonazepamum-tzf-100014973/

Pełny opis tej pary

Sekukinumab a alkohol: brak opisu w bazie.

Inne interakcje tych leków 264

Połączenie przeciwwskazaneKlonazepam+ FlumazenilNie stosuj flumazenilu rutynowo u pacjentów przyjmujących klonazepam przewlekle, zwłaszcza z powodu padaczki.Przed każdym zabiegiem w znieczuleniu lub sedacji i przy przyjęciu do szpitala powiedz lekarzowi, że przyjmujesz klonazepam i czy chorujesz na padaczkę.szybki (godziny)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Przed każdym zabiegiem w znieczuleniu lub sedacji i przy przyjęciu do szpitala powiedz lekarzowi, że przyjmujesz klonazepam i czy chorujesz na padaczkę.

Flumazenil to lek podawany w szpitalu w zastrzyku, który znosi działanie klonazepamu. Jeśli przyjmujesz klonazepam od dłuższego czasu, zwłaszcza z powodu padaczki, nagłe zablokowanie jego działania może wywołać napad drgawek albo silny niepokój. Lekarz podaje flumazenil tylko wtedy, gdy jest to naprawdę konieczne, i obserwuje cię po podaniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • drgawki lub napad padaczkowy
  • nagły silny lęk, niepokój albo pobudzenie
  • drżenie rąk i pocenie się
  • ponowna silna senność po wcześniejszym wybudzeniu
  • spowolniony lub płytki oddech
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Nie stosuj flumazenilu rutynowo u pacjentów przyjmujących klonazepam przewlekle, zwłaszcza z powodu padaczki[1][2]. Flumazenil jest przeciwwskazany, gdy klonazepam podano w celu opanowania stanu potencjalnie zagrażającego życiu, np. stanu padaczkowego[3]. Flumazenilu nie podaje się w zatruciu mieszanym benzodiazepinami i trój- lub czteropierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi z objawami antycholinergicznymi, neurologicznymi lub sercowo-naczyniowymi[4]. W ostrym przedawkowaniu flumazenil podaje się dożylnie tylko w sytuacji naglącej[1], przy gotowości do leczenia drgawek i z dalszą obserwacją pacjenta pod kątem nawrotu sedacji.

Skutek kliniczny

U pacjenta przyjmującego klonazepam przewlekle flumazenil może wywołać napad drgawkowy, szczególnie przy padaczce w wywiadzie[1]. U chorych na padaczkę leczonych benzodiazepinami antagonizm może wywołać napady padaczkowe[2]. U pacjenta otrzymującego benzodiazepinę z powodu stanu zagrażającego życiu, np. stanu padaczkowego lub w celu kontroli ciśnienia śródczaszkowego, flumazenil jest przeciwwskazany[4]. W zatruciu mieszanym ustępowanie działania benzodiazepiny może odsłonić narastającą toksyczność innych leków psychotropowych, zwłaszcza trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych[5]. Możliwe są też objawy odstawienia benzodiazepiny oraz nawrót sedacji po ustąpieniu działania flumazenilu.

Mechanizm

Flumazenil kompetycyjnie wypiera klonazepam z miejsca wiązania benzodiazepin na receptorze GABA-A i odwraca jego ośrodkowe działanie, w tym działanie przeciwdrgawkowe[5]. Sam flumazenil ma jedynie słabe działanie przeciwdrgawkowe, więc nagłe zablokowanie klonazepamu może sprowokować napad drgawkowy[1]. Właściwości farmakokinetyczne flumazenilu nie zmieniają się pod wpływem benzodiazepin, a flumazenil nie zmienia farmakokinetyki benzodiazepin[5].

Monitorować

  • stan świadomości i nawrót sedacji
  • częstość i wydolność oddechu
  • napady drgawkowe
  • objawy odstawienia benzodiazepiny (lęk, pobudzenie, drżenie)
  • EKG i objawy toksyczności przy podejrzeniu zatrucia mieszanego z lekami przeciwdepresyjnymi

Kiedy ocena się zmienia

Dożylna (leczenie stanu padaczkowego)droga podania · klonazepamryzyko rośnieGdy klonazepam podano w celu opanowania stanu potencjalnie zagrażającego życiu, np. stanu padaczkowego, flumazenil jest przeciwwskazany.
Jednorazowe przedawkowanie u osoby nieleczonej przewlekle i bez padaczkiczas leczenia · klonazepaminne zalecenieW ostrym przedawkowaniu klonazepamu u osoby nieprzyjmującej go przewlekle flumazenil jest specyficznym antidotum podawanym dożylnie w sytuacji naglącej. Wymaga obserwacji pod kątem nawrotu sedacji i wykluczenia zatrucia mieszanego z lekami przeciwdepresyjnymi pierścieniowymi.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clonazepamum TZF 2 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clonazepamum-tzf-100014973/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Klonafen 0,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/klonafen-100458694/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flumazenil-pharmaselect-0-1-mg-ml-100209777/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flumazenil-kabi-0-1-mg-ml-roztwor-do-wstrzykiwan-100195012/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 0,1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/flumazenil-b-braun-0-1-mg-ml-roztwor-do-wstrzykiwan-100193556/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSelektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid)+ Inhibitory interleukin (np. ustekinumab, tocilizumab, ryzankizumab) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora interleukin należy unikać łączenia, chyba że uzasadnia je specjalista prowadzący, a połączenie stosowane ściśle monitorować pod kątem zakażeń.Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek blokujący interleukiny, upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu, i szybko zgłaszaj każdą infekcję.opóźniony (dni)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek blokujący interleukiny, upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu, i szybko zgłaszaj każdą infekcję.

Oba leki osłabiają układ odporności, a przyjmowane razem robią to mocniej. Zakażenia mogą być wtedy częstsze i cięższe, a czasem rozwijają się bez wysokiej gorączki. Dotyczy to na przykład natalizumabu, fingolimodu lub tofacytynibu łączonych z ustekinumabem, sekukinumabem albo tocilizumabem. Takie połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy zaleci je lekarz specjalista, i wymaga ono regularnych badań.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub ogólne rozbicie
  • kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
  • bolesna wysypka z pęcherzykami
  • pieczenie przy oddawaniu moczu
  • nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi, osłabienie kończyn lub zmiany w zachowaniu
  • nocne poty i chudnięcie bez wyraźnej przyczyny
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
opisy przypadków

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora interleukin należy unikać łączenia, chyba że uzasadnia je specjalista prowadzący, a połączenie stosowane ściśle monitorować pod kątem zakażeń. Natalizumabu nie należy łączyć z innymi lekami immunosupresyjnymi, co ujmuje ChPL. Tofacytynibu nie zaleca się łączyć z lekami biologicznymi. Fingolimod, ozanimod i ponesimod wymagają szczególnej ostrożności ze względu na limfopenię i ryzyko leukoencefalopatii. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć gruźlicę oraz zakażenie WZW B i WZW C i uzupełnić szczepienia, a szczepionki żywe podać odpowiednio wcześniej[1]. Przy zmianie leku trzeba uwzględnić długi czas działania poprzednika. Dotyczy to zwłaszcza leflunomidu i teriflunomidu, które mogą wymagać procedury przyspieszonej eliminacji, a także natalizumabu, modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu i przeciwciał monoklonalnych.

Skutek kliniczny

Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym gruźlicy, półpaśca, zakażeń grzybiczych i reaktywacji WZW B. Przy natalizumabie, fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie rośnie też ryzyko postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Zakażenie może przebiegać skąpoobjawowo i być rozpoznane późno. Szczepionki żywe są przeciwwskazane, a odpowiedź na szczepionki inaktywowane bywa osłabiona[1]. Interakcja jest wspólna dla całej klasy, z wyjątkami opisanymi osobno. Jest najsilniejsza przy natalizumabie, modulatorach receptora sfingozyno‑1‑fosforanu, tofacytynibie, leflunomidzie i teriflunomidzie, których ChPL odradzają lub wykluczają łączenie z innymi lekami immunosupresyjnymi.

Mechanizm

Selektywne leki immunosupresyjne działają na różne elementy odporności. Hamują proliferację lub kostymulację limfocytów, zatrzymują limfocyty w węzłach chłonnych, blokują migrację limfocytów do tkanek albo hamują kinazy JAK lub BTK. Inhibitory interleukin wyłączają kluczowe cytokiny obrony przeciwzakaźnej, takie jak IL‑1, IL‑6, IL‑12/23, IL‑17, IL‑2 i IL‑36. Połączenie obu mechanizmów sumuje osłabienie odporności. Nie ma istotnej interakcji farmakokinetycznej, poza wyjątkami efgartigimodu alfa i imlifidazy. Inhibitory IL‑6, czyli tocilizumab, sarilumab, siltuksymab i satralizumab, mogą dodatkowo maskować gorączkę i wzrost CRP w przebiegu zakażenia.

Monitorować

  • objawy zakażenia przy każdej wizycie, z pamięcią, że gorączka i CRP mogą być stłumione przy inhibitorach IL‑6
  • morfologia z rozmazem, w tym liczba limfocytów i neutrofili
  • badania przesiewowe w kierunku gruźlicy oraz WZW B i WZW C przed leczeniem i w razie narażenia
  • nowe objawy neurologiczne lub poznawcze, które mogą wskazywać na leukoencefalopatię przy natalizumabie i modulatorach receptora sfingozyno‑1‑fosforanu
  • aktywność aminotransferaz przy leflunomidzie, teriflunomidzie, tofacytynibie, tocilizumabie i sarilumabie
  • status szczepień i unikanie szczepionek żywych

Kiedy ocena się zmienia

Okres wypłukania zależny od lekuodstep · selektywne leki immunosupresyjneinne zalecenieInterakcja może trwać po odstawieniu leku z grupy A. Leflunomid i teriflunomid utrzymują się w organizmie bardzo długo i mogą wymagać procedury przyspieszonej eliminacji. Po fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie liczba limfocytów wraca do normy stopniowo, a natalizumab działa jeszcze przez kilka miesięcy. Przed włączeniem inhibitora interleukin należy uwzględnić ten czas.
Kilka okresów półtrwania przeciwciałaodstep · inhibitory interleukininne zalecenieInhibitory interleukin będące przeciwciałami monoklonalnymi działają tygodniami lub miesiącami po ostatniej dawce. Przy zamianie na lek z grupy A, zwłaszcza na natalizumab, należy zachować odpowiedni odstęp. Anakinra działa krótko, więc odstęp po niej może być krótki.
wiek ≥ 65 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń, półpaśca i powikłań jest większe. Częściej występują też choroby współistniejące i przewlekłe stosowanie glikokortykosteroidów, co nasila skutki połączenia.
Długotrwałe leczenie skojarzoneczas leczenia · pacjentryzyko rośnieDługie łączenie leków, zwłaszcza natalizumabu lub modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu z innymi lekami immunosupresyjnymi, zwiększa ryzyko leukoencefalopatii i zakażeń oportunistycznych. Wymaga to okresowej oceny, czy połączenie jest nadal potrzebne.

Źródła

  1. Schraad M, Mäurer M, Salmen A, Ruck T, Uphaus T, Fleischer V, et al. Cellular and humoral vaccination response under immunotherapies-German consensus on vaccination strategies in neurological autoimmune diseases. Ther Adv Neurol Disord. 2025;18:17562864251396006. doi: 10.1177/17562864251396006. PMID: 41394285.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka BCG+ SekukinumabDopęcherzowej immunoterapii BCG nie stosuje się u pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi, w tym sekukinumabem.Zanim zaczniesz wlewy BCG, powiedz urologowi, że przyjmujesz sekukinumab, i nie przerywaj ani nie zaczynaj żadnego z tych leków bez decyzji lekarza.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Zanim zaczniesz wlewy BCG, powiedz urologowi, że przyjmujesz sekukinumab, i nie przerywaj ani nie zaczynaj żadnego z tych leków bez decyzji lekarza.

Wlewy BCG do pęcherza zawierają żywe, osłabione bakterie, z którymi organizm musi sobie poradzić. Sekukinumab osłabia część układu odpornościowego, więc bakterie z wlewu mogą rozprzestrzenić się po organizmie i wywołać ciężkie zakażenie. Tych dwóch leków nie stosuje się razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze utrzymujące się dłużej niż dobę po wlewie
  • silne osłabienie i objawy grypopodobne
  • kaszel lub duszność
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • nasilony ból, pieczenie lub krew w moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Dopęcherzowej immunoterapii BCG nie stosuje się u pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi, w tym sekukinumabem.[1][2][3] Żywych szczepionek nie podaje się jednocześnie z sekukinumabem.[4] Decyzję, czy przerwać sekukinumab, czy wybrać inną metodę leczenia raka pęcherza, podejmują wspólnie urolog i lekarz prowadzący leczenie biologiczne. Przed leczeniem BCG należy wykluczyć czynną gruźlicę.[2][3]

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko ciężkiego, uogólnionego zakażenia prątkami BCG, łącznie z posocznicą, oraz możliwe osłabienie przeciwnowotworowego działania BCG.

Mechanizm

Sekukinumab blokuje interleukinę 17A, która uczestniczy w obronie przed zakażeniami, w tym przed prątkami. Dopęcherzowa immunoterapia BCG polega na podaniu żywych, atenuowanych prątków i wymaga sprawnej odpowiedzi immunologicznej, zarówno do kontroli samych prątków, jak i do uzyskania działania przeciwnowotworowego. Osłabienie odporności przez sekukinumab może sprzyjać rozsiewowi prątków BCG i teoretycznie osłabiać skuteczność leczenia.

Monitorować

  • wykluczenie czynnej gruźlicy przed leczeniem
  • temperatura ciała i dreszcze po każdym wlewie
  • objawy uogólnionego zakażenia BCG (utrzymująca się gorączka, osłabienie, kaszel, duszność, żółtaczka)
  • objawy ze strony dróg moczowych

Kiedy ocena się zmienia

Śródskórna (szczepienie przeciw gruźlicy)droga podania · szczepionka BCGinne zalecenieSzczepionka przeciwgruźlicza podawana śródskórnie również zawiera żywe prątki i nie podaje się jej jednocześnie z sekukinumabem. Termin szczepienia ustala lekarz prowadzący leczenie biologiczne.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cosentyx 150 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cosentyx-100333193/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw durowi brzusznemu+ SekukinumabU pacjenta leczonego sekukinumabem nie podaje się żywej, doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu.Nie przyjmuj szczepionki przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach i zapytaj lekarza o szczepionkę w zastrzyku.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj szczepionki przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach i zapytaj lekarza o szczepionkę w zastrzyku.

Szczepionka przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach zawiera żywe, osłabione bakterie. Sekukinumab osłabia odporność, więc taka szczepionka może słabiej chronić, a nawet wywołać zakażenie. Jeśli przyjmujesz sekukinumab, nie stosuj szczepionki w kapsułkach. Bezpieczniejsza jest szczepionka podawana w zastrzyku, która nie zawiera żywych bakterii.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka
  • biegunka
  • bóle brzucha
  • wymioty
  • osłabienie po przyjęciu kapsułek szczepionki
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

U pacjenta leczonego sekukinumabem nie podaje się żywej, doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu[1]. Żywych szczepionek nie stosuje się jednocześnie z sekukinumabem[2]. Przed wyjazdem do rejonu endemicznego należy wybrać szczepionkę inaktywowaną podawaną we wstrzyknięciu, a o ewentualnym szczepieniu żywą szczepionką po przerwaniu leczenia decyduje lekarz prowadzący. Jeśli szczepienie planuje się przed rozpoczęciem terapii sekukinumabem, warto zakończyć je przed pierwszą dawką leku.

Skutek kliniczny

Możliwe zakażenie wywołane żywym szczepem szczepionkowym oraz słabsza lub niewystarczająca ochrona przed durem brzusznym. Dla szczepionki inaktywowanej możliwa jest jedynie słabsza odpowiedź poszczepienna.

Mechanizm

Sekukinumab jest przeciwciałem monoklonalnym hamującym interleukinę 17A, czyli lekiem immunosupresyjnym. Doustna szczepionka przeciw durowi brzusznemu zawiera żywe, atenuowane pałeczki szczepu Ty 21a, a jej stosowanie u osób przyjmujących leki immunosupresyjne jest przeciwwskazane[1]. Żywych szczepionek nie podaje się jednocześnie z sekukinumabem[2]. Osłabienie odpowiedzi immunologicznej może zmniejszyć skuteczność szczepienia i teoretycznie sprzyjać niekontrolowanemu namnażaniu szczepu szczepionkowego. Szczepionka inaktywowana podawana we wstrzyknięciu nie zawiera żywych bakterii, więc ryzyko zakażenia szczepem szczepionkowym jej nie dotyczy.

Monitorować

  • upewnienie się, czy planowana szczepionka jest żywa (doustne kapsułki), czy inaktywowana (wstrzyknięcie)
  • objawy żołądkowo-jelitowe i gorączka po przypadkowym podaniu żywej szczepionki

Bezpieczniejsze alternatywy

szczepionka przeciw durowi brzusznemu inaktywowana (wstrzykiwana)szczepionka polisacharydowa Vi przeciw durowi brzusznemu

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka inaktywowana, zawiesina do wstrzykiwańpostać · szczepionka przeciw durowi brzusznemuinne zalecenieSzczepionka inaktywowana nie zawiera żywych bakterii, więc ograniczenie dotyczące żywych szczepionek jej nie obejmuje. Można ją podać pacjentowi leczonemu sekukinumabem, pamiętając, że przy leczeniu immunosupresyjnym odpowiedź poszczepienna bywa słabsza.
Szczepienie żywą szczepionką zakończone przed pierwszą dawką sekukinumabukolejność włączenia · sekukinumabinne zalecenieJeśli szczepienie żywą szczepionką jest konieczne, najlepiej zakończyć je przed rozpoczęciem leczenia sekukinumabem. O odstępie decyduje lekarz prowadzący.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cosentyx 150 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/cosentyx-100333193/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze)+ Inhibitory interleukin (np. ustekinumab, tocilizumab, ryzankizumab) klasaPrzy stosowaniu inhibitora interleukiny nie należy podawać szczepionki przeciw żółtej febrze, ponieważ jest to żywa szczepionka przeciwwskazana u osób leczonych immunosupresyjnie.Jeśli przyjmujesz lek hamujący interleukiny, nie szczep się przeciw żółtej febrze i przed planowaną podróżą porozmawiaj z lekarzem prowadzącym oraz lekarzem medycyny podróży.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek hamujący interleukiny, nie szczep się przeciw żółtej febrze i przed planowaną podróżą porozmawiaj z lekarzem prowadzącym oraz lekarzem medycyny podróży.

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywego, osłabionego wirusa. Leki hamujące interleukiny, takie jak ustekinumab, sekukinumab, tocilizumab czy anakinra, osłabiają odporność. Przy takim leczeniu wirus ze szczepionki może wywołać ciężką chorobę, a szczepienie może też słabiej chronić. Dlatego w trakcie tego leczenia nie wolno się szczepić przeciw żółtej febrze.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka w ciągu kilku dni lub tygodni po szczepieniu
  • silny ból głowy lub sztywność karku
  • splątanie, senność, drgawki
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • uporczywe wymioty, silny ból brzucha
  • duże osłabienie, bóle mięśni
  • krwawienia lub siniaki bez wyraźnej przyczyny
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy stosowaniu inhibitora interleukiny nie należy podawać szczepionki przeciw żółtej febrze, ponieważ jest to żywa szczepionka przeciwwskazana u osób leczonych immunosupresyjnie. Jeśli planowane jest leczenie biologiczne, a pacjent może podróżować do rejonu endemicznego, szczepienie najlepiej wykonać co najmniej 4 tygodnie przed pierwszą dawką leku. Po odstawieniu leku szczepić można dopiero po okresie wymywania. Okres ten wynika z ChPL danej substancji i dla przeciwciał monoklonalnych (np. ustekinumab, sekukinumab, guselkumab, tocilizumab) wynosi zwykle kilka miesięcy. Przy anakinrze jest krótszy ze względu na krótki okres półtrwania. Przed wznowieniem leczenia też trzeba zachować odstęp od szczepienia zgodny z ChPL. Odstawienie leku tylko po to, aby zaszczepić się przed podróżą, wymaga decyzji lekarza prowadzącego. Pod uwagę trzeba wziąć ryzyko zaostrzenia choroby podstawowej. U pacjentów po przeszczepieniu leczonych bazyliksymabem, a także u osób z innymi lekami immunosupresyjnymi, szczepienie jest wykluczone na czas leczenia. Gdy szczepienie jest przeciwwskazane, lekarz medycyny podróży może wydać zwolnienie z obowiązku szczepienia, wpisywane do Międzynarodowego Świadectwa Szczepień. Pacjenta trzeba wtedy poinformować, że pozostaje bez ochrony. Należy mu zalecić rezygnację z podróży do rejonu endemicznego albo ścisłą ochronę przed komarami. Jeśli szczepionkę podano przypadkowo w trakcie leczenia, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i obserwować pacjenta w kierunku objawów ogólnoustrojowych i neurologicznych.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to ciężka choroba wywołana wirusem szczepionkowym. Może to być choroba trzewna przypominająca żółtą febrę, z niewydolnością wielonarządową, albo choroba neurotropowa, czyli zapalenie mózgu lub opon mózgowo-rdzeniowych. Oba powikłania mogą zakończyć się zgonem. Dodatkowo odpowiedź na szczepienie może być słabsza, co daje fałszywe poczucie ochrony w czasie podróży do rejonu endemicznego. Leczenie immunosupresyjne znajduje się w przeciwwskazaniach ChPL szczepionki przeciw żółtej febrze. ChPL inhibitorów interleukin zalecają, aby nie podawać szczepionek żywych w trakcie leczenia.

Mechanizm

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, osłabiony wirus, który musi się namnożyć w organizmie, aby wywołać odporność. Kontrolę nad tym namnażaniem przejmuje prawidłowo działający układ odpornościowy. Inhibitory interleukin blokują cytokiny (IL-1, IL-2, IL-6, IL-12/23, IL-17, IL-36) albo ich receptory. Te cytokiny uczestniczą w odpowiedzi zapalnej, w aktywacji limfocytów T i w wytwarzaniu przeciwciał. Osłabienie tych szlaków może pozwolić na niekontrolowane namnażanie wirusa szczepionkowego i jednocześnie zmniejszyć wytwarzanie przeciwciał ochronnych. Efekt jest wspólny dla całej klasy, bo wynika z samego działania immunomodulującego, a nie z metabolizmu. Siła immunosupresji różni się między lekami i zależy od leczenia skojarzonego (np. bazyliksymab podaje się zawsze z innymi lekami immunosupresyjnymi). Nie zmienia to jednak zalecenia dla żadnego leku z grupy.

Monitorować

  • przed szczepieniem: wywiad w kierunku leczenia biologicznego i innej immunosupresji, z datą ostatniej dawki
  • po przypadkowym podaniu: temperatura ciała, objawy ogólne i neurologiczne przez kilka tygodni
  • po przypadkowym podaniu: próby wątrobowe, morfologia, parametry nerkowe przy objawach ogólnoustrojowych
  • zachowanie odstępu między szczepieniem a wznowieniem leczenia zgodnie z ChPL leku

Kiedy ocena się zmienia

Szczepienie co najmniej 4 tygodnie przed pierwszą dawką inhibitora interleukinykolejność włączenia · szczepionki przeciw żółtej febrzeinterakcja nie dotyczySzczepienie wykonane co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia biologicznego jest akceptowalne. Daje czas na wytworzenie odporności i wygaszenie namnażania wirusa szczepionkowego, zanim zostanie włączona immunosupresja.
Okres wymywania leku zgodny z ChPLodstep · inhibitory interleukinryzyko malejePo odstawieniu inhibitora interleukiny szczepienie można rozważyć dopiero po okresie wymywania. Dla przeciwciał monoklonalnych trwa on zwykle kilka miesięcy, dla anakinry jest krótszy. Odstawienie leku przed podróżą to decyzja lekarza prowadzącego, który musi ocenić ryzyko zaostrzenia choroby. Przed wznowieniem leczenia trzeba zachować odstęp od szczepienia zgodny z ChPL.
Niemowlę narażone na lek biologiczny w okresie ciążywiek · pacjentryzyko rośniePrzeciwciała monoklonalne przechodzą przez łożysko i mogą utrzymywać się u niemowlęcia przez wiele miesięcy po porodzie. Szczepionek żywych, w tym przeciw żółtej febrze, nie należy podawać takiemu dziecku przed upływem okresu zalecanego w ChPL leku stosowanego przez matkę w ciąży.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaKlemastyna+ KlonazepamNależy unikać jednoczesnego stosowania klemastyny z anksjolitykami, w tym z klonazepamem.Nie łącz tych leków na własną rękę – zapytaj farmaceutę o lek na alergię, który nie powoduje senności, i nie pij alkoholu ani nie prowadź pojazdów, jeśli musisz przyjmować oba.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie łącz tych leków na własną rękę – zapytaj farmaceutę o lek na alergię, który nie powoduje senności, i nie pij alkoholu ani nie prowadź pojazdów, jeśli musisz przyjmować oba.

Oba leki działają uspokajająco i nasennie, a przyjmowane razem wzmacniają to działanie. Możesz czuć się bardzo senny, spowolniony i mieć gorszą koordynację ruchów. Zwiększa to ryzyko upadków i wypadków. Alkohol jeszcze bardziej nasila te objawy.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność lub trudność z obudzeniem się
  • zawroty głowy i chwiejny chód
  • spowolnienie, problemy z koncentracją
  • płytki lub spowolniony oddech – wezwij pomoc
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy unikać jednoczesnego stosowania klemastyny z anksjolitykami, w tym z klonazepamem[1]. U pacjenta przyjmującego klonazepam lepiej zastosować niesedatywny lek przeciwhistaminowy. Jeśli połączenia nie da się uniknąć, trzeba stosować najmniejszą skuteczną dawkę klemastyny przez możliwie krótki czas, poinformować pacjenta o ryzyku senności i odradzić prowadzenie pojazdów. Pacjent nie powinien pić alkoholu w czasie stosowania klemastyny[1].

Skutek kliniczny

Nasilona senność, spowolnienie psychoruchowe, zaburzenia koordynacji i koncentracji, a w konsekwencji większe ryzyko upadków i wypadków. Przy dodatkowych lekach hamujących ośrodkowy układ nerwowy, zwłaszcza opioidach, lub alkoholu możliwa jest depresja oddechowa[2].

Mechanizm

Klemastyna jako lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji przenika do ośrodkowego układu nerwowego i działa uspokajająco. Klonazepam hamuje ośrodkowy układ nerwowy przez nasilenie przekaźnictwa GABA-ergicznego. Działania depresyjne obu leków sumują się. Leki przeciwhistaminowe nasilają depresyjny wpływ klonazepamu na ośrodkowy układ nerwowy[2]. Równoczesne stosowanie klemastyny z anksjolitykami nasila hamujące działanie na ośrodkowy układ nerwowy[1].

Monitorować

  • nasilenie senności i sedacji
  • zaburzenia koordynacji i ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych
  • zaburzenia oddychania przy jednoczesnym stosowaniu opioidów lub alkoholu

Bezpieczniejsze alternatywy

loratadynadesloratadynafeksofenadynabilastyna

Kiedy ocena się zmienia

wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych sumowanie działania sedatywnego i antycholinergicznego klemastyny z klonazepamem zwiększa ryzyko upadków, splątania i złamań. W tej grupie szczególnie zaleca się zamianę na niesedatywny lek przeciwhistaminowy.
Doraźnieczas leczenia · klemastynainne zaleceniePrzy pojedynczych dawkach klemastyny ryzyko jest mniejsze niż przy regularnym stosowaniu, ale nadal należy ostrzec pacjenta przed sennością i prowadzeniem pojazdów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clemastinum Hasco 1 mg/10 ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clemastinum-hasco-100130923/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clonazepamum TZF 2 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clonazepamum-tzf-100014973/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaKlonazepam+ SertralinaPołączenie można stosować, ale klonazepam należy włączać w najmniejszej skutecznej dawce i na możliwie krótki czas.Nie pij alkoholu, nie prowadź samochodu, dopóki nie wiesz, jak reagujesz na oba leki, i zapytaj lekarza, jak długo masz przyjmować klonazepam.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie pij alkoholu, nie prowadź samochodu, dopóki nie wiesz, jak reagujesz na oba leki, i zapytaj lekarza, jak długo masz przyjmować klonazepam.

Oba leki mogą powodować senność, a przyjmowane razem mogą ją nasilać. Możesz czuć się bardziej ospały, mieć zawroty głowy albo gorszą koordynację ruchów. Lekarze często łączą te leki na początku leczenia, ale zwykle tylko na krótki czas.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność w ciągu dnia
  • zawroty głowy lub chwiejny chód
  • upadki lub potknięcia
  • spowolnienie myślenia lub trudności z koncentracją
  • płytki lub spowolniony oddech
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale klonazepam należy włączać w najmniejszej skutecznej dawce i na możliwie krótki czas. W pierwszych dniach wspólnego stosowania trzeba ocenić stopień sedacji i sprawność psychomotoryczną, zwłaszcza przed prowadzeniem pojazdów. Pacjent nie powinien pić alkoholu. Przy dodatkowych lekach hamujących ośrodkowy układ nerwowy, szczególnie opioidach, dawki i czas leczenia należy ograniczyć.[1]

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie senności, spowolnienia psychoruchowego, zawrotów głowy i zaburzeń koordynacji ruchowej, a w efekcie zwiększone ryzyko upadków i wypadków. Ryzyko rośnie u osób starszych oraz przy dodatkowym stosowaniu alkoholu, opioidów lub innych leków uspokajających. Stężenia obu leków pozostają niezmienione.

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i polega na sumowaniu działania hamującego ośrodkowy układ nerwowy. Leki przeciwdepresyjne nasilają depresyjny wpływ klonazepamu na ośrodkowy układ nerwowy.[1] Interakcji farmakokinetycznej nie ma – sertralina, opisywana jako słaby induktor CYP3A4, nie zmienia farmakokinetyki klonazepamu.[2] Leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy i alkohol należą do grupy, której nie zaleca się łączyć z sertraliną, choć sertralina w dawce 200 mg na dobę nie nasilała u osób zdrowych wpływu alkoholu, karbamazepiny, haloperydolu ani fenytoiny na funkcje poznawcze i sprawność psychomotoryczną.[3]

Metabolizm i transportery

  • Sertralina: słaby inhibitor CYP2D6[4], substrat CYP2B6[5], substrat CYP2C19[5], substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • nasilenie senności i sedacji
  • sprawność psychomotoryczna i koordynacja ruchowa
  • upadki u osób starszych
  • czas trwania leczenia klonazepamem i ryzyko uzależnienia
  • spożycie alkoholu i inne leki uspokajające

Kiedy ocena się zmienia

Osoba starszawiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych sumowanie sedacji istotnie zwiększa ryzyko upadków i złamań – zalecane mniejsze dawki klonazepamu i częstsza ocena sprawności.
Leczenie długotrwałeczas leczenia · klonazepamryzyko rośnieDługotrwałe łączenie zwiększa ryzyko tolerancji i uzależnienia od klonazepamu – po uzyskaniu działania sertraliny warto rozważyć stopniowe odstawienie benzodiazepiny pod kontrolą lekarza.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Clonazepamum TZF 2 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/clonazepamum-tzf-100014973/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Klonafen 0,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/klonafen-100458694/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sertraline Medical Valley 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sertraline-medical-valley-100483212/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 17.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sertraline Medical Valley. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 17.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/sertraline-medical-valley-100483212/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaKlonazepam+ SelegilinaUnikaj włączania klonazepamu u pacjenta leczonego selegiliną, gdy istnieje inna możliwość postępowania.Wstawaj powoli, nie pij alkoholu i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli czujesz się bardzo senny, kręci ci się w głowie albo upadłeś.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Wstawaj powoli, nie pij alkoholu i powiedz lekarzowi lub farmaceucie, jeśli czujesz się bardzo senny, kręci ci się w głowie albo upadłeś.

Oba leki mogą powodować senność, zawroty głowy i problemy z równowagą, a razem te działania mogą być silniejsze. Rośnie wtedy ryzyko upadku, zwłaszcza przy szybkim wstawaniu. Lekarz może zdecydować o łączeniu tych leków, ale wtedy trzeba bardziej uważać.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silna senność w ciągu dnia
  • zawroty głowy, zwłaszcza po wstaniu
  • chwiejny chód lub upadek
  • splątanie lub dezorientacja
  • bardzo spowolnione albo płytkie oddychanie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Unikaj włączania klonazepamu u pacjenta leczonego selegiliną, gdy istnieje inna możliwość postępowania[1]. Jeśli połączenie jest konieczne, stosuj najmniejszą skuteczną dawkę klonazepamu, a dawkę zwiększaj stopniowo. Oceniaj sedację, równowagę i ciśnienie tętnicze w pozycji stojącej, zwłaszcza w pierwszych dniach leczenia i po każdej zmianie dawki. Pacjenta należy uprzedzić o ryzyku upadków i o tym, że nie powinien pić alkoholu.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie senności, zawrotów głowy, zaburzeń koordynacji i splątania, a w konsekwencji większe ryzyko upadków. Zagrożenie jest największe u starszych pacjentów z chorobą Parkinsona, u których zaburzenia równowagi i niedociśnienie ortostatyczne występują już z powodu samej choroby.

Mechanizm

Należy unikać łączenia selegiliny z lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy, w tym z lekami uspokajającymi i nasennymi[1]. Klonazepam działa przez wzmocnienie przekaźnictwa GABA-ergicznego i wywołuje sedację, osłabienie napięcia mięśni oraz zaburzenia koordynacji. Selegilina sama może powodować zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne i splątanie. Działania niepożądane obu leków na ośrodkowy układ nerwowy i równowagę mogą się sumować. Nie oczekuje się istotnej interakcji farmakokinetycznej.

Monitorować

  • nasilenie senności i sedacji w ciągu dnia
  • zawroty głowy i równowaga, ryzyko upadków
  • ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej i stojącej
  • splątanie i zaburzenia świadomości, zwłaszcza u osób starszych
  • koordynacja ruchowa

Kiedy ocena się zmienia

Osoba w podeszłym wiekuwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko sedacji, splątania, niedociśnienia ortostatycznego i upadków jest większe. Należy rozpoczynać od najmniejszej dawki klonazepamu i ściśle oceniać równowagę.
Dawka większa niż zalecanadawka · selegilinaryzyko rośnieSelegilina w dawkach większych niż zalecane może utracić selektywność i wywoływać poważne działania niepożądane. Zwiększa to ryzyko przy łączeniu z innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Segan 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/segan-100201907/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.