Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Larotrektynib / Larotrektynib i prednizon

Larotrektynib i prednizon

Jaki opis pokazać?

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Połączenie można stosować bez zmiany dawek, obserwując pacjenta w kierunku nasilonych działań niepożądanych kortykosteroidu i objawów zakażenia.

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i zgłoś mu gorączkę, objawy infekcji, obrzęki lub wyraźnie wyższy cukier we krwi.

Interakcja o niejasnym znaczeniuLarotrektynib+ PrednizonPołączenie można stosować bez zmiany dawek, obserwując pacjenta w kierunku nasilonych działań niepożądanych kortykosteroidu i objawów zakażenia.Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i zgłoś mu gorączkę, objawy infekcji, obrzęki lub wyraźnie wyższy cukier we krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Przyjmuj oba leki tak, jak zalecił lekarz, i zgłoś mu gorączkę, objawy infekcji, obrzęki lub wyraźnie wyższy cukier we krwi.

Larotrektynib może nieco spowolnić rozkładanie prednizonu w organizmie, przez co jego działania niepożądane mogą być trochę silniejsze. Oba leki mogą też osłabiać obronę organizmu przed infekcjami. Zwykle nie trzeba zmieniać dawek, ale warto zwracać uwagę na swoje samopoczucie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze, ból gardła lub inne objawy infekcji
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • wzmożone pragnienie i częste oddawanie moczu
  • bóle głowy lub wyższe niż zwykle ciśnienie
  • wyraźne zmiany nastroju lub bezsenność
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować bez zmiany dawek, obserwując pacjenta w kierunku nasilonych działań niepożądanych kortykosteroidu i objawów zakażenia. Przy długotrwałym leczeniu prednizonem warto kontrolować morfologię z rozmazem oraz glikemię i ciśnienie tętnicze.

Skutek kliniczny

Możliwe niewielkie nasilenie działań ogólnoustrojowych prednizonu, takich jak hiperglikemia, zatrzymanie płynów, wzrost ciśnienia tętniczego czy zaburzenia nastroju. Możliwe zwiększone ryzyko zakażeń przy jednoczesnej immunosupresji steroidowej i spadku liczby neutrofilów wywołanym larotrektynibem. Nie opisano klinicznie istotnych przypadków tej interakcji.

Mechanizm

Larotrektynib słabo hamuje CYP3A i zwiększa ekspozycję na wrażliwe substraty tego enzymu w niewielkim stopniu – AUC doustnego midazolamu wzrosło 1,7-krotnie[1]. Inhibitory CYP3A mogą zwiększać ogólnoustrojowe działania niepożądane kortykosteroidów, a dotyczy to głównie silnych inhibitorów, takich jak ketokonazol, itrakonazol i produkty z kobicystatem[2]. Prednizolon, czynny metabolit prednizonu, jest substratem CYP3A o umiarkowanej wrażliwości na jego hamowanie, dlatego przy słabym inhibitorze wzrost ekspozycji jest prawdopodobnie niewielki. Dodatkowo kortykosteroidy osłabiają odporność i zwiększają podatność na infekcje[2], a larotrektynib może powodować neutropenię i leukopenię, co teoretycznie sumuje ryzyko zakażeń.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Larotrektynib – słaby inhibitor CYP3A4[3], prednizon – substrat CYP3A4[4]
  • Larotrektynib: słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OATP1B1[5], induktor CYP2B6[5], substrat BCRP[5], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[5]
  • Prednizon: substrat CYP3A4[4]

Monitorować

  • morfologia krwi z liczbą neutrofilów
  • glikemia
  • ciśnienie tętnicze
  • objawy zakażenia
  • obrzęki i masa ciała

Kiedy ocena się zmienia

Leczenie długotrwałeczas leczenia · prednizonryzyko rośniePrzy długotrwałym podawaniu prednizonu rośnie znaczenie sumowania immunosupresji z neutropenią po larotrektynibie oraz kumulacji działań metabolicznych kortykosteroidu – uzasadnione regularne kontrole morfologii, glikemii i ciśnienia.
Duże dawkidawka · prednizonryzyko rośniePrzy dużych dawkach prednizonu nawet niewielki wzrost ekspozycji na prednizolon może nasilić ogólnoustrojowe działania niepożądane – zwiększ czujność w kierunku hiperglikemii, nadciśnienia i zakażeń.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/medoxa-100453793/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/medoxa-100453793/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja o niejasnym znaczeniuLarotrektyniba alkoholZaleca się ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, małych ilości albo całkowitą rezygnację z picia w trakcie leczenia.Pij alkohol rzadko i w małych ilościach albo wcale, a jeśli pijesz codziennie, powiedz o tym lekarzowi.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Pij alkohol rzadko i w małych ilościach albo wcale, a jeśli pijesz codziennie, powiedz o tym lekarzowi.

Ten lek może powodować zawroty głowy, zmęczenie i obciążać wątrobę. Alkohol działa podobnie, więc razem mogą nasilać te objawy. Nie wiadomo, by mała ilość alkoholu była groźna, ale lepiej pić rzadko i niewiele albo wcale. Unikaj drinków z sokiem grejpfrutowym, bo grejpfrut może zwiększać ilość leku we krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silne zawroty głowy lub chwiejny chód
  • nadmierna senność lub zmęczenie
  • zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
  • ból pod prawym łukiem żebrowym
  • nasilone nudności lub wymioty
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Zaleca się ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, małych ilości albo całkowitą rezygnację z picia w trakcie leczenia. Pacjent powinien unikać alkoholu w dniach, w których odczuwa zawroty głowy lub zmęczenie, i nie prowadzić pojazdów po wypiciu nawet niewielkiej ilości. Należy unikać napojów zawierających grejpfruta, w tym drinków z sokiem grejpfrutowym, bo grejpfrut może zwiększać stężenie larotrektynibu w osoczu[1]. U pacjentów pijących regularnie lub z chorobą wątroby trzeba przekazać informację lekarzowi prowadzącemu.

Skutek kliniczny

Najbardziej prawdopodobne jest nasilenie zawrotów głowy, senności i zmęczenia oraz zaburzeń chodu, co zwiększa ryzyko upadków i utrudnia prowadzenie pojazdów. Regularne lub obfite picie alkoholu może zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby, które jest znanym działaniem niepożądanym larotrektynibu. Alkohol może też nasilać nudności i wymioty, częste w trakcie leczenia przeciwnowotworowego. Brak opisanych przypadków ciężkich skutków tego połączenia.

Mechanizm

Nie należy spodziewać się istotnej interakcji farmakokinetycznej, bo etanol nie jest silnym inhibitorem ani induktorem CYP3A, P-gp ani BCRP, które decydują o losach larotrektynibu w organizmie. Larotrektynib jest substratem CYP3A, P-gp i BCRP, a jego stężenie zwiększają m.in. grejpfrut i inhibitory CYP3A[1]. Możliwe jest natomiast addycyjne działanie farmakodynamiczne. Larotrektynib często wywołuje zawroty głowy, zmęczenie i inne objawy neurologiczne oraz zwiększa aktywność aminotransferaz. Alkohol działa depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy i jest hepatotoksyczny, dlatego oba czynniki mogą się sumować. ChPL larotrektynibu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1].

Metabolizm i transportery

  • Larotrektynib: słaby inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OATP1B1[3], induktor CYP2B6[3], substrat BCRP[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny zgodnie z harmonogramem leczenia
  • zawroty głowy, zaburzenia chodu i nadmierna senność
  • nudności i wymioty

Kiedy ocena się zmienia

Duże ilości alkoholu jednorazowoilość alkoholu · pacjentryzyko rośniePicie dużych ilości alkoholu jednorazowo istotnie nasila działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy i zwiększa ryzyko upadków oraz zaostrzenia nudności i wymiotów u pacjenta leczonego larotrektynibem.
Picie regularne lub codzienneczas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe picie alkoholu sumuje się z hepatotoksycznością larotrektynibu, dlatego wymaga ścisłej kontroli parametrów wątrobowych i poinformowania lekarza prowadzącego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaPrednizona alkoholNależy ograniczyć alkohol w czasie leczenia prednizonem do sporadycznych, niewielkich ilości i unikać regularnego oraz nadmiernego picia.W czasie leczenia prednizonem pij alkohol najwyżej okazjonalnie i w małej ilości, a jeśli bierzesz też leki przeciwbólowe lub chorowałeś na wrzody, zrezygnuj z niego całkowicie.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

W czasie leczenia prednizonem pij alkohol najwyżej okazjonalnie i w małej ilości, a jeśli bierzesz też leki przeciwbólowe lub chorowałeś na wrzody, zrezygnuj z niego całkowicie.

Prednizon i alkohol mogą razem podrażniać żołądek i zwiększać ryzyko wrzodów oraz krwawienia z przewodu pokarmowego. Przy dłuższym leczeniu regularne picie alkoholu dodatkowo osłabia kości. Ryzyko jest większe, gdy pije się dużo lub często albo gdy jednocześnie bierze się leki przeciwbólowe, takie jak ibuprofen czy aspiryna.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • ból lub pieczenie w nadbrzuszu
  • czarne, smoliste stolce
  • wymioty z krwią lub treścią przypominającą fusy od kawy
  • nagłe osłabienie, zawroty głowy, bladość
  • ból kości lub złamanie po niewielkim urazie
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Należy ograniczyć alkohol w czasie leczenia prednizonem do sporadycznych, niewielkich ilości i unikać regularnego oraz nadmiernego picia. Szczególnie ważne jest unikanie alkoholu u pacjentów z chorobą wrzodową lub krwawieniem z przewodu pokarmowego w wywiadzie, przyjmujących jednocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne, salicylany lub leki przeciwzakrzepowe oraz leczonych długotrwale. Przy leczeniu długotrwałym należy zadbać o profilaktykę osteoporozy, czyli wystarczające spożycie wapnia i witaminy D oraz aktywność fizyczną.[1]

Skutek kliniczny

Zwiększone ryzyko zapalenia błony śluzowej żołądka, choroby wrzodowej i krwawienia z przewodu pokarmowego, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub salicylanów.[1] Przy długotrwałym leczeniu i regularnym piciu rośnie ryzyko osteoporozy i złamań.[1] Możliwe są także gorsza kontrola glikemii u chorych na cukrzycę, wahania nastroju i większa podatność na zakażenia.

Mechanizm

Prednizon i alkohol sumują swoje szkodliwe działanie na błonę śluzową żołądka i dwunastnicy oraz na metabolizm kości. Charakterystyka produktu prednizonu wymienia alkohol wśród substancji, które razem z prednizonem zwiększają ryzyko owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego.[1] Część charakterystyk prednizonu nie opisuje tej interakcji w punkcie 4.5, ale wymienia nadmierne spożycie alkoholu jako czynnik ryzyka osteoporozy, który przy leczeniu glikokortykosteroidem wymaga szczególnej profilaktyki.[1] Glikokortykosteroidy hamują wytwarzanie prostaglandyn chroniących śluzówkę, zmniejszają kościotworzenie i wchłanianie wapnia, a alkohol bezpośrednio drażni śluzówkę żołądka, zwiększa wydzielanie kwasu solnego i niezależnie uszkadza tkankę kostną. Oba czynniki mogą też nasilać zaburzenia glikemii i osłabiać odporność. Alkohol nie zmienia w istotny klinicznie sposób stężenia prednizonu we krwi.

Metabolizm i transportery

  • Prednizon: substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • objawy dyspeptyczne i objawy krwawienia z przewodu pokarmowego (smoliste stolce, fusowate wymioty)
  • glikemia u chorych na cukrzycę
  • stan kości przy leczeniu długotrwałym (ocena ryzyka osteoporozy, ewentualnie densytometria)
  • jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych i salicylanów

Kiedy ocena się zmienia

Sporadycznie, niewielka ilośćilość alkoholu · pacjentryzyko malejeSporadyczne spożycie niewielkiej ilości alkoholu przy krótkiej kuracji u pacjenta bez choroby wrzodowej w wywiadzie i bez jednoczesnych niesteroidowych leków przeciwzapalnych ma niewielkie znaczenie kliniczne.
Regularne lub nadmierne picieilość alkoholu · pacjentinne zaleceniePrzy regularnym lub nadmiernym piciu należy zalecić abstynencję na czas leczenia, rozważyć ochronę żołądka i zwrócić uwagę na profilaktykę osteoporozy.
Leczenie długotrwałeczas leczenia · alkoholinne zaleceniePrzy długotrwałym leczeniu prednizonem alkohol dodatkowo zwiększa ryzyko osteoporozy, dlatego należy ograniczyć jego spożycie i zapewnić podaż wapnia i witaminy D oraz aktywność fizyczną.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/medoxa-100453793/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/medoxa-100453793/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 473

Połączenie przeciwwskazaneFenylobutazon+ LarotrektynibNie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego larotrektynibem.Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.

Maści z fenylobutazonem nie wolno stosować, gdy przyjmujesz larotrektynib. Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń, niedokrwistości i krwawień.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe siniaczenie się lub krwawienia z nosa czy dziąseł
  • nietypowa bladość, osłabienie lub duszność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego larotrektynibem[1]. W razie potrzeby miejscowego leczenia przeciwzapalnego wybierz inny miejscowy niesteroidowy lek przeciwzapalny i uzgodnij to z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne. Jeśli pacjent już stosował oba leki, odstaw maść z fenylobutazonem i rozważ kontrolę morfologii krwi.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie zahamowania czynności szpiku kostnego z neutropenią, niedokrwistością lub małopłytkowością, a w konsekwencji zwiększone ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień. Zaburzenia te mogą utrudnić kontynuowanie leczenia przeciwnowotworowego.

Mechanizm

Fenylobutazonu nie stosuje się u pacjentów leczonych chemioterapeutykami ani innymi lekami zaburzającymi czynność szpiku kostnego[1]. Larotrektynib jest lekiem przeciwnowotworowym, który może obniżać liczbę krwinek, a fenylobutazon sam ma znany potencjał uszkadzania szpiku, więc ich działanie mielotoksyczne może się sumować. Przy dłuższym stosowaniu maści fenylobutazon wchłania się na tyle, że mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym[1]. Istotnej interakcji farmakokinetycznej w obrębie dróg eliminacji larotrektynibu się nie oczekuje.

Metabolizm i transportery

  • Larotrektynib: słaby inhibitor CYP3A4[2], inhibitor OATP1B1[3], induktor CYP2B6[3], substrat BCRP[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • objawy zakażenia (gorączka, ból gardła)
  • objawy skazy krwotocznej (siniaki, krwawienia)

Bezpieczniejsze alternatywy

diklofenakibuprofennaproksen

Kiedy ocena się zmienia

czas leczenia ≥ 7 dnifenylobutazonryzyko rośniePrzy stosowaniu maści dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym fenylobutazonu, co dodatkowo zwiększa ryzyko działania mielotoksycznego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Butapirazol 50 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/butapirazol-100012069/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneLarotrektynib+ SomapacitanNie łącz somapacitanu z larotrektynibem.Nie zaczynaj stosowania hormonu wzrostu w czasie leczenia larotrektynibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z lekarzem prowadzącym leczenie nowotworu.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie zaczynaj stosowania hormonu wzrostu w czasie leczenia larotrektynibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z lekarzem prowadzącym leczenie nowotworu.

Lek z hormonem wzrostu nie może być stosowany w czasie leczenia nowotworu. Hormon wzrostu pobudza wzrost tkanek i mógłby sprzyjać rozwojowi guza. Może też osłabiać działanie leku przeciwnowotworowego. Hormon wzrostu można rozważyć dopiero wtedy, gdy leczenie nowotworu się zakończy, a choroba nie jest aktywna.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nowe lub narastające guzki albo zgrubienia
  • nasilające się bóle głowy, wymioty lub zaburzenia widzenia
  • nowe bóle w miejscu wcześniejszego guza
  • niezamierzona utrata masy ciała lub przewlekłe zmęczenie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz somapacitanu z larotrektynibem. Somapacitan można rozważyć dopiero po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy nieaktywnej chorobie nowotworowej, w tym nieaktywnych guzach wewnątrzczaszkowych[1]. Jeśli pacjent leczony somapacitanem wymaga włączenia larotrektynibu, somapacitan należy odstawić. Decyzję o ewentualnym późniejszym włączeniu hormonu wzrostu podejmuje endokrynolog wspólnie z onkologiem.

Skutek kliniczny

Ryzyko pobudzenia wzrostu lub nawrotu nowotworu oraz możliwe osłabienie działania larotrektynibu. Leczenie somapacitanem należy przerwać w przypadku objawów wzrostu guza[1].

Mechanizm

Somapacitanu nie stosuje się w czynnej chorobie nowotworowej, a leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone przed jego włączeniem[1]. Larotrektynib jest lekiem przeciwnowotworowym, więc jego stosowanie oznacza trwające leczenie nowotworu. Hormon wzrostu działa pobudzająco na wzrost tkanek i może sprzyjać progresji guza, co przeciwdziała celowi terapii larotrektynibem. Hormon wzrostu może też zwiększać klirens substancji metabolizowanych przez cytochrom P450[1]. Larotrektynib jest substratem CYP3A, a zmniejszenie jego ekspozycji obniża skuteczność leczenia[2]. Ten drugi mechanizm jest teoretyczny i ma mniejsze znaczenie niż samo przeciwwskazanie.

Metabolizm i transportery

  • Larotrektynib: słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OATP1B1[4], induktor CYP2B6[4], substrat BCRP[4], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[4]

Monitorować

  • aktywność choroby nowotworowej w badaniach kontrolnych
  • objawy wzrostu lub nawrotu guza po ewentualnym późniejszym włączeniu somapacitanu

Kiedy ocena się zmienia

Leczenie larotrektynibem zakończone, choroba nowotworowa nieaktywnakolejność włączenia · larotrektynibinne zaleceniePo zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy nieaktywnej chorobie somapacitan można rozważyć, ale wymaga to ścisłej obserwacji w kierunku wzrostu lub nawrotu guza, a leczenie przerywa się przy objawach progresji.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Sogroya 10 mg/1,5 ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sogroya-100462156/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazanePrednizon+ Szczepionka przeciw półpaścowiU pacjenta przyjmującego prednizon ogólnoustrojowo należy wybrać szczepionkę rekombinowaną z adiuwantem, a szczepionki żywej nie podawać przy dużych dawkach kortykosteroidów.Przed szczepieniem powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że bierzesz prednizon i w jakiej dawce, i nie odstawiaj leku na własną rękę.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Przed szczepieniem powiedz lekarzowi lub farmaceucie, że bierzesz prednizon i w jakiej dawce, i nie odstawiaj leku na własną rękę.

Prednizon osłabia działanie układu odpornościowego. Przez to szczepionka przeciw półpaścowi może chronić cię nieco słabiej. Szczepionki z żywym, osłabionym wirusem nie podaje się osobom biorącym duże dawki sterydów, bo wirus ze szczepionki mógłby wywołać zakażenie. Szczepionka bez żywego wirusa jest w tej sytuacji bezpieczna.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wysypka z pęcherzykami po szczepieniu
  • gorączka utrzymująca się kilka dni po szczepieniu
  • silne osłabienie lub objawy zakażenia po szczepieniu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

U pacjenta przyjmującego prednizon ogólnoustrojowo należy wybrać szczepionkę rekombinowaną z adiuwantem, a szczepionki żywej nie podawać przy dużych dawkach kortykosteroidów[1]. Szczepionka żywa może być podana przy kortykosteroidach miejscowych lub wziewnych, małych dawkach ogólnoustrojowych oraz w terapii zastępczej[1]. Jeśli to możliwe, szczepienie warto zaplanować przed rozpoczęciem leczenia prednizonem albo w okresie najmniejszej dawki, aby uzyskać lepszą odpowiedź.

Skutek kliniczny

Przy szczepionce żywej i dużych dawkach prednizonu możliwe jest zakażenie wirusem szczepionkowym, dlatego ChPL żywej szczepionki ujmuje leczenie immunosupresyjne, w tym duże dawki kortykosteroidów, w przeciwwskazaniach[1]. Przy szczepionce rekombinowanej głównym skutkiem jest możliwa słabsza odpowiedź poszczepienna, a ChPL tej szczepionki nie wymienia prednizonu ani kortykosteroidów wśród interakcji[2].

Mechanizm

Prednizon w dawkach ogólnoustrojowych hamuje odpowiedź immunologiczną, zwłaszcza komórkową, co może osłabiać odpowiedź na każdą szczepionkę przeciw półpaścowi. W przypadku szczepionki żywej osłabienie odporności zwiększa dodatkowo ryzyko niekontrolowanego namnażania się szczepionkowego wirusa ospy wietrznej i półpaśca. Szczepionka rekombinowana z adiuwantem nie zawiera żywego wirusa, więc tego ryzyka nie niesie.

Metabolizm i transportery

  • Prednizon: substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • rodzaj szczepionki (żywa czy rekombinowana) przed podaniem
  • aktualna dawka i czas stosowania prednizonu
  • objawy zakażenia lub pęcherzykowej wysypki po szczepionce żywej

Bezpieczniejsze alternatywy

szczepionka przeciw półpaścowi

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka żywa atenuowanapostać · szczepionka przeciw półpaścowiryzyko rośnieSzczepionka żywa jest przeciwwskazana u osób leczonych immunosupresyjnie, w tym dużymi dawkami kortykosteroidów.
Mała dawka ogólnoustrojowa lub terapia zastępczadawka · prednizonryzyko malejeMałe dawki kortykosteroidów o działaniu ogólnym oraz terapia zastępcza, np. w niewydolności nadnerczy, nie stanowią przeciwwskazania do szczepionki żywej.
Miejscowa lub wziewnadroga podania · prednizonryzyko malejeKortykosteroidy stosowane miejscowo lub wziewnie nie są przeciwwskazaniem do szczepionki żywej.
Szczepionka rekombinowana z adiuwantempostać · szczepionka przeciw półpaścowiinne zalecenieSzczepionka rekombinowana nie zawiera żywego wirusa i jej ChPL nie wymienia kortykosteroidów. Można ją podać, a szczepienie najlepiej zaplanować przed rozpoczęciem leczenia prednizonem lub przy najmniejszej dawce.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Zostavax, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zostavax-100353400/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Shingrix -, proszek i zawiesina do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/shingrix-100402280/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/medoxa-100453793/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazanePrednizon+ Jeżówka purpurowaNie łącz jeżówki purpurowej z prednizonem stosowanym długotrwale lub w dawkach immunosupresyjnych, a także u pacjentów z chorobą autoimmunologiczną lub po przeszczepieniu, bo w tych stanach jeżówka jest przeciwwskazana.Nie stosuj jeżówki w czasie leczenia prednizonem, a na przeziębienie zapytaj farmaceutę o inny środek.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie stosuj jeżówki w czasie leczenia prednizonem, a na przeziębienie zapytaj farmaceutę o inny środek.

Jeżówka purpurowa pobudza odporność, a prednizon ją wycisza, więc te leki działają przeciwko sobie. Jeżówka może osłabić efekt leczenia prednizonem, a przy chorobach, w których odporność atakuje własny organizm, może je zaostrzyć. Nie ochroni cię też przed infekcjami, na które prednizon cię naraża.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • nawrót lub nasilenie objawów choroby, na którą bierzesz prednizon
  • gorączka lub infekcja, która nie mija albo się nasila
  • wysypka, swędzenie lub duszność po przyjęciu jeżówki
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie łącz jeżówki purpurowej z prednizonem stosowanym długotrwale lub w dawkach immunosupresyjnych, a także u pacjentów z chorobą autoimmunologiczną lub po przeszczepieniu, bo w tych stanach jeżówka jest przeciwwskazana[1]. Przy krótkiej kuracji prednizonem z innego wskazania, np. w zaostrzeniu astmy lub reakcji alergicznej, odradzaj jeżówkę jako bezcelową i doradź leczenie objawowe przeziębienia. Jeżówka należy do roślin astrowatych, więc u pacjentów z alergią na te rośliny jest przeciwwskazana niezależnie od prednizonu[1].

Skutek kliniczny

Teoretycznie możliwe osłabienie działania immunosupresyjnego prednizonu i zaostrzenie choroby autoimmunologicznej lub zwiększenie ryzyka odrzucenia przeszczepu. Jednocześnie stymulacja odporności przez jeżówkę jest u pacjenta w immunosupresji bezcelowa i nie chroni przed zakażeniami, na które podatność zwiększa prednizon[2]. Brak udokumentowanych przypadków klinicznych tej interakcji.

Mechanizm

Jeżówka purpurowa działa immunostymulująco, a prednizon jako glikokortykosteroid hamuje odpowiedź immunologiczną i zapalną, więc oba leki działają na układ odpornościowy w przeciwnych kierunkach. Jeżówki nie stosuje się w immunosupresji, chorobach autoimmunologicznych, w tym stwardnieniu rozsianym i kolagenozach, ani po przeszczepieniu narządów lub szpiku[1]. Są to typowe sytuacje, w których prednizon podaje się długotrwale.

Metabolizm i transportery

  • Prednizon: substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • objawy zaostrzenia choroby podstawowej leczonej prednizonem
  • objawy zakażenia (gorączka, nasilenie infekcji)
  • u pacjentów po przeszczepieniu – parametry funkcji przeszczepionego narządu wg zaleceń ośrodka

Kiedy ocena się zmienia

Leczenie długotrwałe (przewlekła immunosupresja)czas leczenia · prednizonryzyko rośniePrzewlekłe stosowanie prednizonu oznacza stan immunosupresji, w którym jeżówka purpurowa jest przeciwwskazana. Dotyczy to zwłaszcza pacjentów z chorobą autoimmunologiczną i po przeszczepieniu.
Krótka kuracjaczas leczenia · prednizoninne zaleceniePrzy krótkiej kuracji prednizonem u pacjenta bez choroby autoimmunologicznej ryzyko klinicznie istotnego antagonizmu jest małe, ale jeżówka pozostaje bezcelowa. Zalecaj leczenie objawowe zamiast jeżówki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Echinerba 80 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/echinerba-100199659/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/medoxa-100453793/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/medoxa-100453793/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazanePrednizon+ Szczepionka BCGDopęcherzowej terapii BCG nie stosuje się u pacjentów leczonych ogólnie kortykosteroidami, w tym prednizonem.Jeśli masz wlewy BCG do pęcherza i dostałeś prednizon w tabletkach, przed kolejnym wlewem powiedz o tym urologowi i nie odstawiaj prednizonu bez rozmowy z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli masz wlewy BCG do pęcherza i dostałeś prednizon w tabletkach, przed kolejnym wlewem powiedz o tym urologowi i nie odstawiaj prednizonu bez rozmowy z lekarzem.

Prednizon w tabletkach osłabia układ odpornościowy. Leczenie BCG do pęcherza polega na podaniu żywych, osłabionych bakterii, które pobudzają odporność do walki z nowotworem. Przy jednoczesnym przyjmowaniu prednizonu leczenie może działać słabiej, a bakterie mogą wywołać groźne zakażenie całego organizmu. Tych leków nie łączy się ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze, które nie mijają
  • silne osłabienie, poty nocne, chudnięcie
  • uporczywy kaszel lub duszność
  • krew w moczu albo silny ból przy oddawaniu moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Dopęcherzowej terapii BCG nie stosuje się u pacjentów leczonych ogólnie kortykosteroidami, w tym prednizonem.[1][2][3] Jeśli prednizon jest niezbędny, decyzję o odroczeniu lub przerwaniu wlewów BCG podejmuje urolog prowadzący. Kortykosteroidy stosowane miejscowo nie stanowią przeciwwskazania do terapii BCG.[1]

Skutek kliniczny

Połączenie grozi zakażeniem prątkami BCG, także rozsianym, oraz osłabieniem skuteczności leczenia raka pęcherza moczowego. Glikokortykosteroidy mogą ponadto maskować objawy zakażenia i nasilać lub ujawniać zakażenia utajone.[4]

Mechanizm

Prednizon podawany ogólnie działa immunosupresyjnie, a skuteczność dopęcherzowej immunoterapii BCG zależy od miejscowej odpowiedzi immunologicznej na żywe, atenuowane prątki. Osłabienie odporności komórkowej zmniejsza przeciwnowotworowe działanie BCG i ułatwia niekontrolowane namnażanie się prątków. Leczenie immunosupresyjne, w tym kortykosteroidami, jest przeciwwskazaniem do dopęcherzowego podania BCG.[1][2][3]

Metabolizm i transportery

  • Prednizon: substrat CYP3A4[5]

Monitorować

  • gorączka i dreszcze utrzymujące się po wlewie
  • objawy zakażenia ogólnoustrojowego (osłabienie, poty nocne, utrata masy ciała, kaszel)
  • nasilone dolegliwości ze strony pęcherza moczowego i krwiomocz
  • objawy zakażenia utajonego przy dłuższym stosowaniu glikokortykosteroidu

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowadroga podania · prednizoninterakcja nie dotyczyKortykosteroidy stosowane miejscowo nie stanowią przeciwwskazania do dopęcherzowej terapii BCG.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/medoxa-100453793/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/medoxa-100453793/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazanePrednizon+ Szczepionka przeciw durowi brzusznemuNie podawaj żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi przyjmującemu prednizon w dawkach immunosupresyjnych.Nie przyjmuj kapsułek szczepionki przeciw durowi brzusznemu, jeśli bierzesz prednizon, i przed wyjazdem zapytaj lekarza o szczepienie w zastrzyku.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie przyjmuj kapsułek szczepionki przeciw durowi brzusznemu, jeśli bierzesz prednizon, i przed wyjazdem zapytaj lekarza o szczepienie w zastrzyku.

Prednizon może osłabiać twoją odporność. Szczepionka przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach zawiera żywe, osłabione bakterie i przy osłabionej odporności może nie chronić przed chorobą, a nawet wywołać zakażenie. Szczepionka podawana w zastrzyku nie zawiera żywych bakterii, ale podczas leczenia prednizonem może działać słabiej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka
  • biegunka
  • ból brzucha
  • wymioty
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi przyjmującemu prednizon w dawkach immunosupresyjnych[1]. Jeśli pacjent wymaga ochrony przed wyjazdem, wybierz szczepionkę inaktywowaną podawaną we wstrzyknięciu i licz się z jej słabszym działaniem. Gdy leczenie prednizonem jest planowane, szczepienie żywą szczepionką warto zakończyć przed jego rozpoczęciem. Po odstawieniu dużych dawek prednizonu szczepienie żywą szczepionką odłóż do czasu ustąpienia immunosupresji, a decyzję o terminie pozostaw lekarzowi.

Skutek kliniczny

U pacjenta z immunosupresją wywołaną prednizonem żywa szczepionka doustna może nie zapewnić ochrony przed durem brzusznym, a teoretycznie może dojść do niekontrolowanego namnażania szczepu szczepionkowego i objawowego zakażenia. Przy szczepionce inaktywowanej głównym skutkiem jest osłabiona skuteczność szczepienia.

Mechanizm

Prednizon w dawkach immunosupresyjnych hamuje odpowiedź komórkową i humoralną, przez co osłabia odpowiedź na szczepienie i ogranicza zdolność organizmu do kontrolowania żywego, atenuowanego szczepu Salmonella Typhi Ty 21a ze szczepionki doustnej. Doustnej żywej szczepionki przeciw durowi brzusznemu nie podaje się osobom otrzymującym leki immunosupresyjne[1]. Inaktywowana szczepionka podawana we wstrzyknięciu nie zawiera żywych bakterii, więc u leczonych prednizonem grozi jedynie słabszą odpowiedzią immunologiczną.

Metabolizm i transportery

  • Prednizon: substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • dawka dobowa i czas dotychczasowego leczenia prednizonem przed kwalifikacją do szczepienia
  • gorączka, biegunka i ból brzucha po przypadkowym przyjęciu żywej szczepionki
  • inne leki immunosupresyjne i choroby upośledzające odporność

Bezpieczniejsze alternatywy

inaktywowana szczepionka przeciw durowi brzusznemu podawana we wstrzyknięciupolisacharydowa szczepionka Vi przeciw durowi brzusznemu

Kiedy ocena się zmienia

Inaktywowana szczepionka we wstrzyknięciupostać · szczepionka przeciw durowi brzusznemuryzyko malejeSzczepionka inaktywowana nie zawiera żywych bakterii, więc nie grozi zakażeniem szczepem szczepionkowym. U pacjenta leczonego prednizonem w dawkach immunosupresyjnych odpowiedź na szczepienie może być słabsza.
Mała dawka lub dawka substytucyjna bez działania immunosupresyjnegodawka · prednizonryzyko malejeMałe dawki prednizonu stosowane krótko lub w leczeniu substytucyjnym zwykle nie hamują istotnie odporności. Decyzję o podaniu żywej szczepionki podejmuje lekarz po ocenie dawki i czasu leczenia.
Szczepienie zakończone przed rozpoczęciem prednizonukolejność włączenia · prednizonryzyko malejeGdy pełny cykl żywej szczepionki zakończono przed włączeniem prednizonu, ryzyko interakcji jest znikome. Jeśli leczenie steroidem jest planowane, warto zaszczepić pacjenta wcześniej.
Po odstawieniu dużych dawek prednizonuodstep · prednizoninne zaleceniePo zakończeniu leczenia dużymi dawkami prednizonu odporność wraca stopniowo. Termin szczepienia żywą szczepionką ustala lekarz.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/medoxa-100453793/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazanePrednizon+ Szczepionka przeciw cholerzeNie podawaj żywej szczepionki przeciw cholerze pacjentowi przyjmującemu prednizon w dawkach immunosupresyjnych.Przed szczepieniem powiedz lekarzowi, że przyjmujesz prednizon, i nie odstawiaj go sam, a przy szczepionce pitej zrób godzinę przerwy przed i po niej w przyjmowaniu tabletek, jedzeniu i piciu.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Przed szczepieniem powiedz lekarzowi, że przyjmujesz prednizon, i nie odstawiaj go sam, a przy szczepionce pitej zrób godzinę przerwy przed i po niej w przyjmowaniu tabletek, jedzeniu i piciu.

Prednizon osłabia odporność, dlatego szczepionka przeciw cholerze może działać u ciebie słabiej. Jednego rodzaju tej szczepionki, zawierającego żywe, osłabione bakterie, nie wolno przyjmować podczas leczenia osłabiającego odporność. Lekarz może zamiast niej wybrać szczepionkę z zabitymi bakteriami.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wodnista biegunka
  • gorączka
  • wymioty
  • objawy odwodnienia, takie jak silne pragnienie i rzadkie oddawanie moczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj żywej szczepionki przeciw cholerze pacjentowi przyjmującemu prednizon w dawkach immunosupresyjnych[1]. U takiego pacjenta rozważ szczepionkę inaktywowaną, pamiętając o możliwej słabszej odpowiedzi immunologicznej. Przez 1 godzinę przed podaniem i 1 godzinę po podaniu szczepionki inaktywowanej nie podaje się innych leków doustnych, w tym tabletek prednizonu[2]. Decyzję o terminie szczepienia w stosunku do dawki i czasu leczenia prednizonem podejmuje lekarz.

Skutek kliniczny

Możliwy brak lub osłabienie ochrony przed cholerą po szczepieniu. Po szczepionce żywej istnieje teoretyczne ryzyko zakażenia szczepem szczepionkowym z objawami ze strony przewodu pokarmowego.

Mechanizm

Prednizon w dawkach immunosupresyjnych hamuje odpowiedź komórkową i humoralną, przez co osłabia wytwarzanie odporności poszczepiennej. W przypadku szczepionki żywej, atenuowanej osłabiona odporność może dodatkowo sprzyjać niekontrolowanemu namnażaniu szczepu szczepionkowego. Szczepionki żywej przeciw cholerze nie podaje się osobom stosującym terapię immunosupresyjną[1].

Metabolizm i transportery

  • Prednizon: substrat CYP3A4[3]

Monitorować

  • dawka i czas trwania leczenia prednizonem przed kwalifikacją do szczepienia
  • objawy żołądkowo-jelitowe i gorączka po szczepieniu

Bezpieczniejsze alternatywy

inaktywowana doustna szczepionka przeciw cholerze

Kiedy ocena się zmienia

Szczepionka inaktywowana (zabite bakterie)postać · szczepionka przeciw cholerzeryzyko malejeSzczepionka inaktywowana nie jest przeciwwskazana u pacjenta leczonego prednizonem, ale odpowiedź immunologiczna może być słabsza. Zachowaj odstęp 1 godziny przed i po podaniu od innych leków doustnych.
Dawka niewywołująca immunosupresji (ocena lekarza)dawka · prednizoninne zaleceniePrzeciwwskazanie dotyczy terapii immunosupresyjnej. O tym, czy dawka i czas leczenia prednizonem mają działanie immunosupresyjne, decyduje lekarz kwalifikujący do szczepienia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Vaxchora 4 × 108 do 2 × 109 żywotnych komórek żywego, atenuowanego szczepu CVD 103-HgR1 Vibrio cholerae, proszek i proszek musujący do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vaxchora-100442060/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Dukoral -, proszek musujący i zawiesina do sporządzania zawiesiny doustnej. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dukoral-100148596/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Medoxa. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 21.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/medoxa-100453793/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneGlikokortykosteroidy (np. deksametazon, prednizon, prednizolon)+ Szczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu ogólnoustrojowego glikokortykosteroidu w dawce immunosupresyjnej nie podaje się szczepionki przeciw żółtej febrze.Jeśli przyjmujesz lek sterydowy w tabletkach lub zastrzykach i planujesz szczepienie przeciw żółtej febrze, powiedz o tym lekarzowi w punkcie szczepień jeszcze przed szczepieniem, bo może być konieczne jego przełożenie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek sterydowy w tabletkach lub zastrzykach i planujesz szczepienie przeciw żółtej febrze, powiedz o tym lekarzowi w punkcie szczepień jeszcze przed szczepieniem, bo może być konieczne jego przełożenie.

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, osłabiony wirus. Leki sterydowe przyjmowane w tabletkach lub zastrzykach, takie jak prednizon, prednizolon, deksametazon czy triamcynolon, w większych dawkach osłabiają odporność. Wtedy wirus ze szczepionki może wywołać ciężką chorobę, a samo szczepienie może nie chronić przed żółtą febrą. Sterydy w inhalatorze, maści czy zastrzyku do stawu zwykle nie są przeszkodą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wysoka gorączka, dreszcze, silne bóle mięśni po szczepieniu
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • wymioty, ból brzucha, ciemny mocz
  • krwawienia z nosa, dziąseł lub siniaki bez urazu
  • silny ból głowy, sztywność karku, splątanie, drgawki
ChPL
nie sprawdzono
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu ogólnoustrojowego glikokortykosteroidu w dawce immunosupresyjnej nie podaje się szczepionki przeciw żółtej febrze. Dotyczy to doustnego deksametazonu, prednizonu, prednizolonu, triamcynolonu i wamorolonu, a także glikokortykosteroidów podawanych dożylnie i domięśniowo, w tym długo działającego triamcynolonu w postaci depot. Szczepienie odkłada się do czasu zakończenia leczenia immunosupresyjnego i upływu zalecanego odstępu po jego odstawieniu. Jeśli leczenie można zaplanować, szczepionkę podaje się z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem terapii. Gdy szczepienia nie można wykonać, a podróż jest konieczna, lekarz rozważa wystawienie zaświadczenia o przeciwwskazaniu do szczepienia i omawia z pacjentem ryzyko pobytu w rejonie endemicznym. Glikokortykosteroidy stosowane miejscowo, wziewnie, dostawowo, w małych dawkach substytucyjnych lub krótko nie stanowią zwykle przeciwwskazania, ale decyzję podejmuje lekarz kwalifikujący do szczepienia.

Skutek kliniczny

U osoby z immunosupresją wywołaną glikokortykosteroidem wirus szczepionkowy może się niekontrolowanie namnażać i wywołać ciężką chorobę poszczepienną – postać trzewną przypominającą żółtą febrę z niewydolnością wielonarządową albo postać neurotropową z zapaleniem mózgu. Powikłania te mogą zagrażać życiu. Dodatkowo odpowiedź na szczepienie może być niepełna, więc podróżny nie ma pewnej ochrony przed żółtą febrą.

Mechanizm

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, osłabiony wirus, który po podaniu namnaża się w organizmie i jest kontrolowany przez odpowiedź komórkową i humoralną. Glikokortykosteroidy podawane ogólnoustrojowo w dawkach immunosupresyjnych hamują czynność limfocytów T, wytwarzanie cytokin i odpowiedź swoistą, przez co organizm słabiej ogranicza replikację wirusa szczepionkowego. Ten sam mechanizm osłabia też wytworzenie ochronnych przeciwciał po szczepieniu. Działanie to jest wspólne dla wszystkich glikokortykosteroidów działających ogólnoustrojowo, w tym dla wamorolonu, i zależy głównie od dawki, czasu leczenia i drogi podania, a nie od konkretnej substancji.

Monitorować

  • przed szczepieniem: dawka, droga podania i czas trwania leczenia glikokortykosteroidem oraz data jego zakończenia
  • inne leki immunosupresyjne i choroby obniżające odporność, które sumują się z działaniem glikokortykosteroidu
  • po szczepieniu wykonanym mimo przyjmowania glikokortykosteroidu: gorączka, objawy grypopodobne, żółtaczka, objawy neurologiczne w ciągu kolejnych tygodni

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa, wziewna, donosowa, dostawowa lub do okadroga podania · glikokortykosteroidyryzyko malejeGlikokortykosteroidy podawane miejscowo, wziewnie, donosowo, do oka lub dostawowo w zwykłych dawkach nie wywołują istotnej immunosupresji układowej i nie są przeciwwskazaniem do szczepienia przeciw żółtej febrze.
Domięśniowa postać depotdroga podania · glikokortykosteroidyinne zalecenieTriamcynolon w postaci depot podany domięśniowo działa ogólnoustrojowo przez dłuższy czas, dlatego odstęp przed szczepieniem liczy się od ustania jego działania, a nie od dnia wstrzyknięcia.
Dawka substytucyjna (fizjologiczna) lub mała dawka ogólnoustrojowadawka · glikokortykosteroidyryzyko malejeGlikokortykosteroidy w dawkach substytucyjnych, np. w niedoczynności kory nadnerczy, oraz w małych dawkach ogólnoustrojowych nie są zwykle przeciwwskazaniem do szczepienia, o ile nie towarzyszy im inna immunosupresja.
Krótki kurs leczeniaczas leczenia · glikokortykosteroidyryzyko malejeKrótkotrwały kurs ogólnoustrojowego glikokortykosteroidu wiąże się z mniejszym ryzykiem niż leczenie przewlekłe, jednak termin szczepienia należy ustalić indywidualnie, uwzględniając dawkę i czas od zakończenia kuracji.
Zalecany odstęp od zakończenia leczenia immunosupresyjną dawkąodstep · glikokortykosteroidyinterakcja nie dotyczyPo odstawieniu immunosupresyjnej dawki glikokortykosteroidu i upływie zalecanego odstępu odporność wraca do stanu umożliwiającego bezpieczne podanie żywej szczepionki.
Szczepienie przed rozpoczęciem leczenia glikokortykosteroidemkolejność włączenia · szczepionki przeciw żółtej febrzeinne zalecenieGdy planowane jest przewlekłe leczenie immunosupresyjną dawką glikokortykosteroidu, w tym wamorolonem, szczepienie przeciw żółtej febrze wykonuje się z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem terapii.

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.