Interakcje / Larotrektynib / Larotrektynib i siponimod
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja
Nie wydawaj tego połączenia bez potwierdzenia, że neurolog i onkolog wiedzą o jednoczesnym leczeniu, bo siponimodu nie stosuje się u osób z czynnym nowotworem złośliwym.
Nie zmieniaj dawek ani nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko upewnij się, że neurolog i onkolog wiedzą o obu lekach, i zgłaszaj każdy objaw zakażenia.
Niekorzystna interakcjaLarotrektynib+ SiponimodNie wydawaj tego połączenia bez potwierdzenia, że neurolog i onkolog wiedzą o jednoczesnym leczeniu, bo siponimodu nie stosuje się u osób z czynnym nowotworem złośliwym.Nie zmieniaj dawek ani nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko upewnij się, że neurolog i onkolog wiedzą o obu lekach, i zgłaszaj każdy objaw zakażenia.opóźniony (dni)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie zmieniaj dawek ani nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko upewnij się, że neurolog i onkolog wiedzą o obu lekach, i zgłaszaj każdy objaw zakażenia.
Oba leki mogą osłabiać odporność, więc razem zwiększają ryzyko zakażeń. Siponimodu zwykle nie stosuje się u osób z aktywnym nowotworem, dlatego o takim połączeniu muszą wiedzieć zarówno neurolog, jak i onkolog. Lek przeciwnowotworowy może też nieco osłabić działanie siponimodu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- kaszel, duszność, ból gardła
- pieczenie przy oddawaniu moczu
- opryszczka lub półpasiec
- nasilenie objawów stwardnienia rozsianego
- żółtaczka, ciemny mocz, silne zmęczenie
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie wydawaj tego połączenia bez potwierdzenia, że neurolog i onkolog wiedzą o jednoczesnym leczeniu, bo siponimodu nie stosuje się u osób z czynnym nowotworem złośliwym.[1] Jeśli lekarze świadomie utrzymują oba leki, łącz je ostrożnie ze względu na sumowanie działania na układ odpornościowy i zachowaj tę ostrożność także przez kilka tygodni po odstawieniu larotrektynibu.[1] Kontroluj morfologię z rozmazem i objawy zakażenia, a przy pogorszeniu kontroli stwardnienia rozsianego uwzględnij możliwe obniżenie stężenia siponimodu. Nie podawaj żywych szczepionek atenuowanych w czasie leczenia siponimodem i przez 4 tygodnie po nim.[1]
Skutek kliniczny
Główne ryzyko to nasilona immunosupresja i większa podatność na zakażenia, w tym oportunistyczne. Możliwe jest też pewne osłabienie działania siponimodu przez zmniejszenie jego stężenia. Czynny nowotwór złośliwy jest przeciwwskazaniem do stosowania siponimodu, a larotrektynib stosuje się właśnie w leczeniu aktywnej choroby nowotworowej.[1]
Mechanizm
Larotrektynib jest lekiem przeciwnowotworowym, a z takimi lekami siponimod łączy się ostrożnie, bo ich wpływ na układ odpornościowy może się sumować, także w tygodniach po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego.[1] Larotrektynib jest słabym induktorem enzymów regulowanych PXR, w tym rodziny CYP2C, i może zmniejszać ekspozycję na substraty CYP2C9.[2] Siponimod jest metabolizowany głównie przez CYP2C9, który odpowiada za 79,5% jego metabolizmu u osób z genotypem CYP2C9*1*1, dlatego indukcja tego enzymu może obniżać stężenie siponimodu.[1] Ze względu na słabą siłę indukcji ten składnik farmakokinetyczny ma prawdopodobnie mniejsze znaczenie niż sumowanie działania immunosupresyjnego.
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem (limfocyty, neutrofile)
- objawy zakażenia, w tym zakażeń oportunistycznych
- aktywność aminotransferaz
- kontrola stwardnienia rozsianego (rzuty, progresja niepełnosprawności)
Kiedy ocena się zmienia
| Włączanie siponimodu u pacjenta z czynnym nowotworem leczonym larotrektynibemkolejność włączenia · siponimod | interakcja nie dotyczy | Czynny nowotwór złośliwy jest przeciwwskazaniem do rozpoczęcia leczenia siponimodem. |
| Kilka tygodni po odstawieniu larotrektynibuodstep · larotrektynib | inne zalecenie | Ostrożność z powodu addycyjnego działania immunosupresyjnego obowiązuje także w tygodniach po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent 0,25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
Alkohol przy tych lekach
Interakcja o niejasnym znaczeniuLarotrektyniba alkoholZaleca się ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, małych ilości albo całkowitą rezygnację z picia w trakcie leczenia.Pij alkohol rzadko i w małych ilościach albo wcale, a jeśli pijesz codziennie, powiedz o tym lekarzowi.nieznanyteoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
Pij alkohol rzadko i w małych ilościach albo wcale, a jeśli pijesz codziennie, powiedz o tym lekarzowi.
Ten lek może powodować zawroty głowy, zmęczenie i obciążać wątrobę. Alkohol działa podobnie, więc razem mogą nasilać te objawy. Nie wiadomo, by mała ilość alkoholu była groźna, ale lepiej pić rzadko i niewiele albo wcale. Unikaj drinków z sokiem grejpfrutowym, bo grejpfrut może zwiększać ilość leku we krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silne zawroty głowy lub chwiejny chód
- nadmierna senność lub zmęczenie
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- ból pod prawym łukiem żebrowym
- nasilone nudności lub wymioty
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Zaleca się ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, małych ilości albo całkowitą rezygnację z picia w trakcie leczenia. Pacjent powinien unikać alkoholu w dniach, w których odczuwa zawroty głowy lub zmęczenie, i nie prowadzić pojazdów po wypiciu nawet niewielkiej ilości. Należy unikać napojów zawierających grejpfruta, w tym drinków z sokiem grejpfrutowym, bo grejpfrut może zwiększać stężenie larotrektynibu w osoczu[1]. U pacjentów pijących regularnie lub z chorobą wątroby trzeba przekazać informację lekarzowi prowadzącemu.
Skutek kliniczny
Najbardziej prawdopodobne jest nasilenie zawrotów głowy, senności i zmęczenia oraz zaburzeń chodu, co zwiększa ryzyko upadków i utrudnia prowadzenie pojazdów. Regularne lub obfite picie alkoholu może zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby, które jest znanym działaniem niepożądanym larotrektynibu. Alkohol może też nasilać nudności i wymioty, częste w trakcie leczenia przeciwnowotworowego. Brak opisanych przypadków ciężkich skutków tego połączenia.
Mechanizm
Nie należy spodziewać się istotnej interakcji farmakokinetycznej, bo etanol nie jest silnym inhibitorem ani induktorem CYP3A, P-gp ani BCRP, które decydują o losach larotrektynibu w organizmie. Larotrektynib jest substratem CYP3A, P-gp i BCRP, a jego stężenie zwiększają m.in. grejpfrut i inhibitory CYP3A[1]. Możliwe jest natomiast addycyjne działanie farmakodynamiczne. Larotrektynib często wywołuje zawroty głowy, zmęczenie i inne objawy neurologiczne oraz zwiększa aktywność aminotransferaz. Alkohol działa depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy i jest hepatotoksyczny, dlatego oba czynniki mogą się sumować. ChPL larotrektynibu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny zgodnie z harmonogramem leczenia
- zawroty głowy, zaburzenia chodu i nadmierna senność
- nudności i wymioty
Kiedy ocena się zmienia
| Duże ilości alkoholu jednorazowoilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Picie dużych ilości alkoholu jednorazowo istotnie nasila działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy i zwiększa ryzyko upadków oraz zaostrzenia nudności i wymiotów u pacjenta leczonego larotrektynibem. |
| Picie regularne lub codzienneczas leczenia · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe picie alkoholu sumuje się z hepatotoksycznością larotrektynibu, dlatego wymaga ścisłej kontroli parametrów wątrobowych i poinformowania lekarza prowadzącego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
Interakcja nieistotna klinicznieSiponimoda alkoholUmiarkowane spożycie alkoholu nie wymaga zmiany leczenia siponimodem.Jeśli pijesz, rób to z umiarem, w pierwszych dniach leczenia nie pij alkoholu wcale, a jeśli pijesz regularnie dużo, powiedz o tym lekarzowi.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Jeśli pijesz, rób to z umiarem, w pierwszych dniach leczenia nie pij alkoholu wcale, a jeśli pijesz regularnie dużo, powiedz o tym lekarzowi.
Ten lek nie wchodzi w znane, groźne reakcje z alkoholem. Umiarkowane picie nie zmienia jego działania. Duże ilości alkoholu pite regularnie mogą jednak obciążać wątrobę i osłabiać odporność, podobnie jak ten lek. W pierwszych dniach leczenia alkohol może nasilać zawroty głowy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zażółcenie skóry lub białek oczu
- ciemny mocz
- nudności, brak apetytu i ból w prawym boku pod żebrami
- silne zawroty głowy lub omdlenie
- gorączka lub inne objawy zakażenia
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Umiarkowane spożycie alkoholu nie wymaga zmiany leczenia siponimodem. U osób nadużywających alkoholu należy rozważyć kontrolę aktywności aminotransferaz i zachęcić do ograniczenia picia. W pierwszych dniach leczenia, w okresie zwiększania dawki, rozsądnie jest doradzić rezygnację z alkoholu.
Skutek kliniczny
Przy umiarkowanym spożyciu alkoholu nie oczekuje się klinicznie istotnych skutków. Przy przewlekłym nadużywaniu alkoholu teoretycznie rośnie ryzyko uszkodzenia wątroby i zakażeń. Na początku leczenia, w okresie zwiększania dawki, alkohol może nasilać zawroty głowy i spadki ciśnienia towarzyszące zwolnieniu akcji serca.
Mechanizm
Nie oczekuje się interakcji farmakokinetycznej między siponimodem a etanolem. Siponimod jest metabolizowany głównie przez CYP2C9, który odpowiada za 79,5% jego metabolizmu u osób z genotypem CYP2C9*1*1.[1] Etanol nie jest klinicznie istotnym inhibitorem ani induktorem CYP2C9, więc nie powinien zmieniać ekspozycji na siponimod. ChPL siponimodu nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani w interakcjach.[1] Teoretycznie możliwe jest addycyjne działanie farmakodynamiczne. Siponimod może zwiększać aktywność aminotransferaz, a przewlekłe nadużywanie alkoholu uszkadza wątrobę. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (klasa C w skali Child-Pugh) są przeciwwskazaniem do stosowania siponimodu.[1] Oba czynniki osłabiają też odporność, ponieważ siponimod zmniejsza liczbę krążących limfocytów, a duże ilości alkoholu upośledzają odpowiedź immunologiczną.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- aktywność AlAT i AspAT u osób regularnie pijących duże ilości alkoholu
- objawy zakażeń
- tętno i zawroty głowy w okresie zwiększania dawki
Kiedy ocena się zmienia
| Regularne picie dużych ilości alkoholu lub uzależnienieilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby, a ciężkie zaburzenia czynności wątroby są przeciwwskazaniem do siponimodu. Należy rozważyć kontrolę aminotransferaz i interwencję dotyczącą picia. |
| Okres zwiększania dawki na początku leczeniaczas leczenia · alkohol | inne zalecenie | Na początku leczenia siponimod przejściowo zwalnia akcję serca. Alkohol może nasilać zawroty głowy i spadki ciśnienia, dlatego w tym okresie zaleca się abstynencję. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent 0,25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
Inne interakcje tych leków 410
Połączenie przeciwwskazaneAbirateron+ SiponimodSiponimodu nie stosuje się u pacjenta z czynnym nowotworem złośliwym, w tym z rakiem gruczołu krokowego leczonym abirateronem.Nie odstawiaj żadnego z tych leków na własną rękę, tylko jak najszybciej porozmawiaj z neurologiem i onkologiem o zmianie leczenia stwardnienia rozsianego.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie odstawiaj żadnego z tych leków na własną rękę, tylko jak najszybciej porozmawiaj z neurologiem i onkologiem o zmianie leczenia stwardnienia rozsianego.
Tych dwóch leków nie łączy się ze sobą. Siponimod osłabia odporność i nie stosuje się go u osób z czynnym nowotworem, takim jak rak prostaty leczony abirateronem. Razem te leki mogą też spowalniać lub zaburzać rytm serca oraz obciążać wątrobę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- bardzo wolne, nierówne lub kołaczące bicie serca
- zawroty głowy lub omdlenie
- skurcze albo wyraźne osłabienie mięśni
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz
- obrzęki nóg lub narastająca duszność
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Siponimodu nie stosuje się u pacjenta z czynnym nowotworem złośliwym, w tym z rakiem gruczołu krokowego leczonym abirateronem[1]. Jeśli rak rozpoznano w trakcie leczenia siponimodem, neurolog powinien w porozumieniu z onkologiem odstawić siponimod i dobrać leczenie stwardnienia rozsianego bez przeciwwskazania w chorobie nowotworowej. Do czasu zmiany leczenia należy kontrolować EKG, stężenie potasu, ciśnienie tętnicze i parametry wątrobowe. Hipokaliemię trzeba wyrównać przed jakimkolwiek leczeniem zwalniającym akcję serca.
Skutek kliniczny
Główne ryzyko to osłabienie nadzoru immunologicznego u chorego z aktywnym nowotworem z możliwą progresją choroby i zwiększoną podatnością na zakażenia. Przy włączaniu siponimodu możliwa jest ciężka bradykardia i blok serca, a hipokaliemia i wydłużenie QT związane z leczeniem raka gruczołu krokowego zwiększają ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu. Oba leki mogą zwiększać aktywność enzymów wątrobowych i oba są przeciwwskazane w ciężkiej niewydolności wątroby klasy C wg Child-Pugh[2][1]. Abirateron sprzyja nadciśnieniu i zatrzymaniu płynów, a siponimod jest przeciwwskazany po niedawnym zaostrzeniu niewydolności serca wymagającym hospitalizacji i w niewydolności serca klasy III/IV wg NYHA[1].
Mechanizm
Siponimod zmniejsza liczbę krążących limfocytów i osłabia odpowiedź immunologiczną, dlatego jest przeciwwskazany u osób z czynnym nowotworem złośliwym[1]. Abirateron stosuje się właśnie w czynnym raku gruczołu krokowego, więc samo wskazanie do abirateronu wyklucza stosowanie siponimodu. Siponimod zmniejsza częstość akcji serca i może spowalniać przewodzenie przedsionkowo-komorowe, zwłaszcza na początku leczenia[1]. Terapia supresji androgenowej może wydłużać odstęp QT[2], a abirateron przez nadmiar mineralokortykosteroidów sprzyja hipokaliemii, co razem z bradykardią zwiększa ryzyko częstoskurczu typu torsades de pointes. Abirateron podaje się zwykle z prednizonem lub prednizolonem, a siponimod należy ostrożnie łączyć z lekami przeciwnowotworowymi i immunosupresyjnymi ze względu na addycyjny wpływ na układ immunologiczny[1]. Siponimod jest metabolizowany głównie przez CYP2C9, odpowiadający za 79,5% jego metabolizmu[1]. Abirateron hamuje CYP2D6 i CYP2C8[2], dlatego istotnej interakcji farmakokinetycznej się nie oczekuje.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- EKG z oceną częstości akcji serca, przewodzenia AV i odstępu QTc
- stężenie potasu w surowicy
- ciśnienie tętnicze i objawy zatrzymania płynów
- AlAT, AspAT i bilirubina
- morfologia z rozmazem i liczbą limfocytów
- objawy zakażeń
Kiedy ocena się zmienia
| Rozpoczynanie siponimodu u pacjenta przyjmującego abirateronkolejność włączenia · siponimod | ryzyko rośnie | Ryzyko ciężkiej bradykardii i bloku serca jest największe w okresie rozpoczynania leczenia siponimodem, a hipokaliemia i wydłużenie QT związane z leczeniem raka gruczołu krokowego dodatkowo je zwiększają. Niezależnie od kolejności włączenia połączenie pozostaje przeciwwskazane z powodu czynnego nowotworu. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent 0,25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Abiraterone Sandoz 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/abiraterone-sandoz-100430230/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Abiraterone Sandoz. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/abiraterone-sandoz-100430230/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
Połączenie przeciwwskazaneFenylobutazon+ LarotrektynibNie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego larotrektynibem.Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie używaj maści z fenylobutazonem i zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy do stosowania na skórę.
Maści z fenylobutazonem nie wolno stosować, gdy przyjmujesz larotrektynib. Oba leki mogą osłabiać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Razem zwiększają ryzyko poważnych zakażeń, niedokrwistości i krwawień.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
- łatwe siniaczenie się lub krwawienia z nosa czy dziąseł
- nietypowa bladość, osłabienie lub duszność
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj fenylobutazonu u pacjenta leczonego larotrektynibem[1]. W razie potrzeby miejscowego leczenia przeciwzapalnego wybierz inny miejscowy niesteroidowy lek przeciwzapalny i uzgodnij to z lekarzem prowadzącym leczenie onkologiczne. Jeśli pacjent już stosował oba leki, odstaw maść z fenylobutazonem i rozważ kontrolę morfologii krwi.
Skutek kliniczny
Możliwe nasilenie zahamowania czynności szpiku kostnego z neutropenią, niedokrwistością lub małopłytkowością, a w konsekwencji zwiększone ryzyko ciężkich zakażeń i krwawień. Zaburzenia te mogą utrudnić kontynuowanie leczenia przeciwnowotworowego.
Mechanizm
Fenylobutazonu nie stosuje się u pacjentów leczonych chemioterapeutykami ani innymi lekami zaburzającymi czynność szpiku kostnego[1]. Larotrektynib jest lekiem przeciwnowotworowym, który może obniżać liczbę krwinek, a fenylobutazon sam ma znany potencjał uszkadzania szpiku, więc ich działanie mielotoksyczne może się sumować. Przy dłuższym stosowaniu maści fenylobutazon wchłania się na tyle, że mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym[1]. Istotnej interakcji farmakokinetycznej w obrębie dróg eliminacji larotrektynibu się nie oczekuje.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- objawy zakażenia (gorączka, ból gardła)
- objawy skazy krwotocznej (siniaki, krwawienia)
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| czas leczenia ≥ 7 dnifenylobutazon | ryzyko rośnie | Przy stosowaniu maści dłużej niż 7 dni mogą wystąpić interakcje jak po podaniu ogólnym fenylobutazonu, co dodatkowo zwiększa ryzyko działania mielotoksycznego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Butapirazol 50 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/butapirazol-100012069/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
Połączenie przeciwwskazaneJeżówka purpurowa+ SiponimodPacjent leczony siponimodem nie powinien przyjmować preparatów z jeżówki purpurowej, bo stwardnienie rozsiane i immunosupresja są przeciwwskazaniami do jej stosowania.Nie przyjmuj jeżówki w żadnej postaci, a na przeziębienie zapytaj farmaceutę o bezpieczne leki łagodzące objawy.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj jeżówki w żadnej postaci, a na przeziębienie zapytaj farmaceutę o bezpieczne leki łagodzące objawy.
Jeżówka pobudza układ odpornościowy, a siponimod stosowany w stwardnieniu rozsianym działa odwrotnie i wycisza nadmierną reakcję odporności. Przyjmowanie jeżówki może osłabiać leczenie i niekorzystnie wpływać na przebieg choroby. Dlatego przy stwardnieniu rozsianym i leczeniu siponimodem nie stosuj preparatów z jeżówką.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub infekcja, która nie mija po kilku dniach
- nowe lub nasilone drętwienie, osłabienie kończyn albo zaburzenia widzenia
- pogorszenie chodzenia lub równowagi
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Pacjent leczony siponimodem nie powinien przyjmować preparatów z jeżówki purpurowej, bo stwardnienie rozsiane i immunosupresja są przeciwwskazaniami do jej stosowania[1][2][3]. W przeziębieniu należy zaproponować leczenie objawowe, a przy objawach zakażenia (gorączka, przedłużające się objawy) skierować pacjenta do lekarza, bo siponimod zwiększa ryzyko zakażeń.
Skutek kliniczny
Teoretycznie możliwe jest osłabienie działania siponimodu i pobudzenie procesu autoimmunologicznego, co może sprzyjać aktywności stwardnienia rozsianego. Dodatkowo nieprzewidywalna modulacja odporności u pacjenta leczonego immunosupresyjnie utrudnia ocenę ryzyka zakażeń.
Mechanizm
Jeżówka purpurowa działa immunostymulująco, a siponimod jest modulatorem receptora sfingozyno-1-fosforanu, który hamuje odpowiedź immunologiczną przez zatrzymywanie limfocytów w węzłach chłonnych. Jeżówki nie stosuje się w stwardnieniu rozsianym, innych chorobach autoimmunologicznych ani w immunosupresji[1][2][3]. Przy łączeniu jeżówki z lekami immunosupresyjnymi, takimi jak cyklosporyna i glikokortykosteroidy, może dojść do zniesienia ich działania immunosupresyjnego[1]. Przy łączeniu siponimodu z lekami immunomodulującymi zachowuje się ostrożność ze względu na addycyjny wpływ na układ immunologiczny[4].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy zakażenia (gorączka, przedłużająca się infekcja)
- nowe lub nasilone objawy neurologiczne sugerujące rzut lub progresję stwardnienia rozsianego
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Echinerba 80 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/echinerba-100199659/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Echinapur 100 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/echinapur-100021068/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Succus Echinaceae Phytopharm 2,425 g/2,5 ml, płyn doustny. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/succus-echinaceae-phytopharm-100064155/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent 0,25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
Połączenie przeciwwskazaneLarotrektynib+ SomapacitanNie łącz somapacitanu z larotrektynibem.Nie zaczynaj stosowania hormonu wzrostu w czasie leczenia larotrektynibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z lekarzem prowadzącym leczenie nowotworu.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj stosowania hormonu wzrostu w czasie leczenia larotrektynibem i jak najszybciej porozmawiaj o tym z lekarzem prowadzącym leczenie nowotworu.
Lek z hormonem wzrostu nie może być stosowany w czasie leczenia nowotworu. Hormon wzrostu pobudza wzrost tkanek i mógłby sprzyjać rozwojowi guza. Może też osłabiać działanie leku przeciwnowotworowego. Hormon wzrostu można rozważyć dopiero wtedy, gdy leczenie nowotworu się zakończy, a choroba nie jest aktywna.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nowe lub narastające guzki albo zgrubienia
- nasilające się bóle głowy, wymioty lub zaburzenia widzenia
- nowe bóle w miejscu wcześniejszego guza
- niezamierzona utrata masy ciała lub przewlekłe zmęczenie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PK – metabolizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz somapacitanu z larotrektynibem. Somapacitan można rozważyć dopiero po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy nieaktywnej chorobie nowotworowej, w tym nieaktywnych guzach wewnątrzczaszkowych[1]. Jeśli pacjent leczony somapacitanem wymaga włączenia larotrektynibu, somapacitan należy odstawić. Decyzję o ewentualnym późniejszym włączeniu hormonu wzrostu podejmuje endokrynolog wspólnie z onkologiem.
Skutek kliniczny
Ryzyko pobudzenia wzrostu lub nawrotu nowotworu oraz możliwe osłabienie działania larotrektynibu. Leczenie somapacitanem należy przerwać w przypadku objawów wzrostu guza[1].
Mechanizm
Somapacitanu nie stosuje się w czynnej chorobie nowotworowej, a leczenie przeciwnowotworowe musi zostać zakończone przed jego włączeniem[1]. Larotrektynib jest lekiem przeciwnowotworowym, więc jego stosowanie oznacza trwające leczenie nowotworu. Hormon wzrostu działa pobudzająco na wzrost tkanek i może sprzyjać progresji guza, co przeciwdziała celowi terapii larotrektynibem. Hormon wzrostu może też zwiększać klirens substancji metabolizowanych przez cytochrom P450[1]. Larotrektynib jest substratem CYP3A, a zmniejszenie jego ekspozycji obniża skuteczność leczenia[2]. Ten drugi mechanizm jest teoretyczny i ma mniejsze znaczenie niż samo przeciwwskazanie.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- aktywność choroby nowotworowej w badaniach kontrolnych
- objawy wzrostu lub nawrotu guza po ewentualnym późniejszym włączeniu somapacitanu
Kiedy ocena się zmienia
| Leczenie larotrektynibem zakończone, choroba nowotworowa nieaktywnakolejność włączenia · larotrektynib | inne zalecenie | Po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego i przy nieaktywnej chorobie somapacitan można rozważyć, ale wymaga to ścisłej obserwacji w kierunku wzrostu lub nawrotu guza, a leczenie przerywa się przy objawach progresji. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sogroya 10 mg/1,5 ml, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 28.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sogroya-100462156/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi 25 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vitrakvi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vitrakvi-100426670/
Połączenie przeciwwskazanePazopanib+ SiponimodNie łącz siponimodu z pazopanibem – czynny nowotwór złośliwy wyklucza leczenie siponimodem.Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej powiedz neurologowi oraz onkologowi o obu lekach, ale siponimodu nie odstawiaj samodzielnie bez porozumienia z lekarzem.nieznanyteoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj tych leków razem i jak najszybciej powiedz neurologowi oraz onkologowi o obu lekach, ale siponimodu nie odstawiaj samodzielnie bez porozumienia z lekarzem.
Lek na stwardnienie rozsiane siponimod nie jest stosowany u osób z czynnym nowotworem, a pazopanib to lek przeciwnowotworowy. Siponimod osłabia odporność, co przy chorobie nowotworowej i jej leczeniu może być groźne. Oba leki mogą też wpływać na pracę serca, a razem mogą powodować zbyt wolne lub nieregularne bicie serca.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy lub uczucie omdlenia
- bardzo wolne albo nierówne bicie serca
- kołatanie serca
- gorączka, dreszcze lub inne objawy zakażenia
- zażółcenie skóry lub oczu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie, PK – metabolizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz siponimodu z pazopanibem – czynny nowotwór złośliwy wyklucza leczenie siponimodem.[1] Gdy u pacjenta leczonego siponimodem rozpoznano nowotwór wymagający pazopanibu, siponimod należy odstawić, a dalsze leczenie stwardnienia rozsianego ustalić wspólnie z neurologiem i onkologiem. Pamiętaj, że działanie siponimodu na układ odpornościowy utrzymuje się jeszcze przez kilka tygodni po odstawieniu.[1] Inne modulatory receptora S1P mają to samo ograniczenie i nie są zamiennikiem.
Skutek kliniczny
Główne zagrożenie to stosowanie siponimodu mimo czynnego nowotworu, co może pogorszyć przebieg choroby nowotworowej i zwiększyć ryzyko ciężkich zakażeń. Dodatkowo przy rozpoczynaniu siponimodu możliwa jest ciężka bradykardia, blok serca lub zaburzenia rytmu związane z wydłużeniem odstępu QT.[1]
Mechanizm
Siponimodu nie stosuje się u pacjentów z czynnym nowotworem złośliwym, a pazopanib podaje się wyłącznie w czynnej chorobie nowotworowej, więc samo wskazanie do pazopanibu wyklucza leczenie siponimodem.[1] Siponimod w skojarzeniu z lekami przeciwnowotworowymi może addycyjnie osłabiać odporność, także w tygodniach po zakończeniu ich podawania.[1] Leczenia siponimodem nie rozpoczyna się u pacjentów przyjmujących leki wydłużające odstęp QT o znanych właściwościach arytmogennych, a pazopanib wydłuża odstęp QT i może zwalniać czynność serca.[1] Siponimod jest metabolizowany głównie przez CYP2C9, który pazopanib hamuje in vitro, jednak pazopanib nie zmieniał istotnie farmakokinetyki warfaryny, dlatego istotny wzrost ekspozycji na siponimod jest mało prawdopodobny.[2]
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
- Pazopanib – inhibitor CYP2C9[3], siponimod – umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C9[4]
- Pazopanib – słaby inhibitor CYP3A4[3], siponimod – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
- Pazopanib – induktor CYP3A4[3], siponimod – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
- Pazopanib: inhibitor BCRP[3], inhibitor CYP1A2[3], inhibitor CYP2B6[3], inhibitor CYP2C19[3], inhibitor CYP2C8[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP2D6[3], inhibitor CYP2E1[3], słaby inhibitor CYP3A4[3], inhibitor OATP1B1[3], inhibitor P-gp[3], inhibitor UGT1A1[3], induktor CYP3A4[3], substrat BCRP[3], drugorzędny szlak substrat CYP1A2[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[3], substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]
- Siponimod: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2C9[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
Monitorować
- EKG z oceną odstępu QT i częstości akcji serca
- objawy zakażenia w okresie po odstawieniu siponimodu
- morfologia krwi z liczbą limfocytów
- aktywność aminotransferaz i bilirubina
Kiedy ocena się zmienia
| Siponimod przyjmowany przed rozpoznaniem nowotworukolejność włączenia · siponimod | inne zalecenie | Rozpoznanie czynnego nowotworu u pacjenta leczonego siponimodem oznacza konieczność odstawienia siponimodu przed rozpoczęciem pazopanibu. |
| Kilka tygodni od odstawienia siponimoduodstep · siponimod | ryzyko rośnie | Addycyjne działanie immunosupresyjne siponimodu i leków przeciwnowotworowych może utrzymywać się w tygodniach po odstawieniu siponimodu, dlatego w tym czasie należy szczególnie obserwować pacjenta pod kątem zakażeń. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent 0,25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Votrient 200 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/votrient-100222878/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Votrient. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/votrient-100222878/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka BCG+ SiponimodBCG nie podaje się pacjentom leczonym siponimodem.Zanim dostaniesz BCG, powiedz urologowi, że przyjmujesz lek na stwardnienie rozsiane, i nie odstawiaj go sam bez rozmowy z neurologiem.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Zanim dostaniesz BCG, powiedz urologowi, że przyjmujesz lek na stwardnienie rozsiane, i nie odstawiaj go sam bez rozmowy z neurologiem.
Lek na stwardnienie rozsiane, który przyjmujesz, osłabia odporność. BCG to żywe, osłabione prątki, które przy obniżonej odporności mogą wywołać groźne zakażenie całego organizmu. Tych leków nie łączy się, a BCG nie podaje się także przez kilka tygodni po odstawieniu leku na stwardnienie rozsiane.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- silne osłabienie i złe samopoczucie
- kaszel lub duszność
- ból przy oddawaniu moczu lub krew w moczu
- bóle stawów lub mięśni
- zażółcenie skóry lub oczu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
BCG nie podaje się pacjentom leczonym siponimodem[1][2][3]. Żywych szczepionek atenuowanych unika się także przez 4 tygodnie po odstawieniu siponimodu[4]. Siponimod jest przeciwwskazany w czynnej chorobie nowotworowej, więc rozpoznanie raka pęcherza wymagającego wlewów BCG samo w sobie wymaga ponownej oceny leczenia stwardnienia rozsianego[4]. Decyzję o odstawieniu siponimodu i terminie leczenia BCG podejmują wspólnie neurolog i urolog.
Skutek kliniczny
Ryzyko miejscowego lub uogólnionego zakażenia prątkami BCG, w tym ciężkiego zakażenia ogólnoustrojowego, oraz osłabienie skuteczności leczenia BCG. Leczenie immunosupresyjne i polekowe zaburzenia odporności wykluczają dopęcherzowe podanie BCG[1][2][3].
Mechanizm
Siponimod jako modulator receptora sfingozyno-1-fosforanu zatrzymuje limfocyty w węzłach chłonnych i działa immunosupresyjnie. Osłabiona odpowiedź komórkowa sprzyja niekontrolowanemu namnażaniu żywych, atenuowanych prątków BCG i jednocześnie hamuje odpowiedź immunologiczną, na której opiera się działanie BCG. Żywych szczepionek atenuowanych nie podaje się w trakcie leczenia siponimodem i przez 4 tygodnie po jego zakończeniu z powodu ryzyka zakażeń[4].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy zakażenia ogólnoustrojowego (gorączka, dreszcze, osłabienie)
- objawy ze strony układu moczowego po wlewie
- morfologia z liczbą limfocytów przed planowanym leczeniem BCG
- czas od odstawienia siponimodu
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 4 tygodnie od odstawienia siponimodusiponimod | ryzyko maleje | Żywych szczepionek atenuowanych unika się przez 4 tygodnie po zakończeniu leczenia siponimodem. Po tym czasie decyzja o podaniu BCG zależy od oceny odporności pacjenta przez lekarza. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/onko-bcg-50-100088227/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego BCG - medac min. 2x10^8 max. 3x10^9/50 ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bcg-medac-100119519/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę, proszek do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/oncotice-100195800/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent 0,25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw durowi brzusznemu+ SiponimodNie podawaj żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu siponimodem.Nie przyjmuj kapsułek przeciw durowi brzusznemu i zapytaj lekarza o szczepionkę w zastrzyku – nie przerywaj siponimodu na własną rękę.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj kapsułek przeciw durowi brzusznemu i zapytaj lekarza o szczepionkę w zastrzyku – nie przerywaj siponimodu na własną rękę.
Siponimod osłabia działanie układu odpornościowego. Szczepionka przeciw durowi brzusznemu w kapsułkach zawiera żywe, osłabione bakterie, które u ciebie mogłyby wywołać zakażenie, a sama szczepionka może nie zadziałać. Takiej szczepionki nie przyjmuje się w trakcie leczenia siponimodem ani przez 4 tygodnie po jego zakończeniu. Bezpieczniejsza jest szczepionka w zastrzyku, choć może chronić nieco słabiej.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka
- biegunka
- wymioty
- ból brzucha
- silne osłabienie
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podawaj żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu pacjentowi leczonemu siponimodem.[1] Żywych szczepionek unika się także przez 4 tygodnie po zakończeniu leczenia siponimodem.[2] Jeśli pacjent potrzebuje ochrony przed durem brzusznym, zastosuj szczepionkę inaktywowaną we wstrzyknięciu i uprzedź, że jej skuteczność może być mniejsza. O ewentualnej przerwie w leczeniu siponimodem od 1 tygodnia przed szczepieniem do 4 tygodni po nim decyduje neurolog prowadzący.[2]
Skutek kliniczny
Możliwe zakażenie szczepem szczepionkowym oraz niepełna ochrona przed durem brzusznym. Podczas leczenia siponimodem i do 4 tygodni po nim wszystkie szczepienia mogą być mniej skuteczne, a w badaniu u zdrowych ochotników odsetek odpowiedzi na szczepionkę przeciw grypie był o około 15% do 30% mniejszy niż przy placebo.[2]
Mechanizm
Siponimod jako modulator receptorów sfingozyno-1-fosforanu zatrzymuje limfocyty w węzłach chłonnych i zmniejsza ich liczbę we krwi, co osłabia odpowiedź immunologiczną. U osoby z tak osłabioną odpornością żywy, atenuowany szczep Ty21a może nie zostać skutecznie opanowany przez układ odpornościowy, a jednocześnie wytworzenie ochrony poszczepiennej jest słabsze. Żywe szczepionki atenuowane mogą u leczonych siponimodem wywołać zakażenie, dlatego unika się ich w trakcie leczenia i przez 4 tygodnie po jego zakończeniu.[2]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- gorączka, biegunka lub ból brzucha w ciągu kilku tygodni po przypadkowym podaniu żywej szczepionki
- przestrzeganie higieny żywności i wody w podróży z powodu możliwej niepełnej ochrony poszczepiennej
Bezpieczniejsze alternatywy
inaktywowana szczepionka przeciw durowi brzusznemu podawana we wstrzyknięciu
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepionka inaktywowana we wstrzyknięciupostać · szczepionka przeciw durowi brzusznemu | ryzyko maleje | Szczepionka inaktywowana nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale podczas leczenia siponimodem i do 4 tygodni po nim odpowiedź na szczepienie może być słabsza. Przerwa w leczeniu od 1 tygodnia przed szczepieniem do 4 tygodni po nim pozwala zachować skuteczność, decyzję podejmuje neurolog. |
| odstep ≥ 4 tygodnie od ostatniej dawki siponimodusiponimod | ryzyko maleje | Po upływie 4 tygodni od zakończenia leczenia siponimodem ograniczenie dotyczące żywych szczepionek atenuowanych przestaje obowiązywać. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vivotif ≥ 2x10E9 CFU, kapsułki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vivotif-100386090/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent 0,25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 29.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
Połączenie przeciwwskazaneSzczepionka przeciw półpaścowi+ SiponimodŻywej szczepionki przeciw półpaścowi nie podaje się osobom leczonym siponimodem ani przez 4 tygodnie po zakończeniu leczenia.Przed szczepieniem przeciw półpaścowi powiedz lekarzowi, że przyjmujesz siponimod, i ustal z neurologiem rodzaj szczepionki oraz najlepszy termin szczepienia.opóźniony (dni)badania kliniczne
Połączenie przeciwwskazane
Przed szczepieniem przeciw półpaścowi powiedz lekarzowi, że przyjmujesz siponimod, i ustal z neurologiem rodzaj szczepionki oraz najlepszy termin szczepienia.
Siponimod osłabia odporność, dlatego szczepionka przeciw półpaścowi zawierająca żywego, osłabionego wirusa może u ciebie wywołać zakażenie. Takiej szczepionki nie możesz dostać w trakcie leczenia ani przez 4 tygodnie po jego zakończeniu. Szczepionka bez żywego wirusa jest dla ciebie bezpieczna, ale w czasie leczenia może chronić słabiej, więc termin szczepienia warto ustalić z lekarzem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- wysypka z pęcherzykami na skórze
- gorączka i złe samopoczucie po szczepieniu
- piekący lub kłujący ból skóry w jednym miejscu ciała
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- badania kliniczne
Postępowanie
Żywej szczepionki przeciw półpaścowi nie podaje się osobom leczonym siponimodem ani przez 4 tygodnie po zakończeniu leczenia.[1][2] U pacjenta leczonego siponimodem do ochrony przed półpaścem wybiera się szczepionkę rekombinowaną z adiuwantem.[3] Aby nie osłabić odpowiedzi na szczepienie, można rozważyć z neurologiem przerwę w leczeniu siponimodem od 1 tygodnia przed szczepieniem do 4 tygodni po szczepieniu.[2] Najkorzystniej zaplanować szczepienie przed rozpoczęciem leczenia siponimodem.
Skutek kliniczny
Żywa szczepionka przeciw półpaścowi podana w trakcie leczenia siponimodem lub w ciągu 4 tygodni po jego zakończeniu może wywołać zakażenie szczepem szczepionkowym wirusa ospy wietrznej i półpaśca. Szczepionka rekombinowana jest bezpieczna pod tym względem, ale w trakcie leczenia siponimodem i do 4 tygodni po nim może dawać słabszą ochronę. W badaniu u zdrowych ochotników jednoczesne stosowanie siponimodu ze szczepionką przeciw grypie zmniejszało odsetek odpowiedzi o około 15–30% w porównaniu z placebo, natomiast odpowiedź na szczepionkę PPV23 nie była zmieniona.[2]
Mechanizm
Siponimod jako modulator receptorów sfingozyno-1-fosforanu zatrzymuje limfocyty w węzłach chłonnych i zmniejsza ich liczbę we krwi, co osłabia odpowiedź immunologiczną. W przypadku żywej szczepionki atenuowanej oznacza to ryzyko niekontrolowanego namnażania wirusa szczepionkowego i zakażenia. W przypadku szczepionki rekombinowanej, która nie zawiera żywego wirusa, ryzyko zakażenia nie występuje, ale odpowiedź na szczepienie może być słabsza.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy zakażenia wirusem ospy wietrznej i półpaśca (wysypka pęcherzykowa, gorączka, ból o charakterze nerwobólu)
- rodzaj szczepionki przeciw półpaścowi przed jej wydaniem lub podaniem (żywa czy rekombinowana)
- odstęp czasowy między szczepieniem a ostatnią dawką siponimodu
Bezpieczniejsze alternatywy
rekombinowana szczepionka przeciw półpaścowi z adiuwantem
Kiedy ocena się zmienia
| Szczepionka rekombinowana z adiuwantem (bez żywego wirusa)postać · szczepionka przeciw półpaścowi | ryzyko maleje | Szczepionka rekombinowana nie niesie ryzyka zakażenia szczepem szczepionkowym, ale w trakcie leczenia siponimodem i do 4 tygodni po nim odpowiedź na szczepienie może być słabsza. |
| odstep ≥ 4 tygodnie od zakończenia leczenia siponimodemsiponimod | inne zalecenie | Zakaz stosowania żywych szczepionek obowiązuje w trakcie leczenia siponimodem i przez 4 tygodnie po jego zakończeniu. |
| Przerwa w leczeniu od 1 tygodnia przed do 4 tygodni po szczepieniuodstep · siponimod | inne zalecenie | Przerwanie siponimodu na 1 tydzień przed szczepieniem aż do upływu 4 tygodni po szczepieniu pozwala zachować skuteczność szczepienia. Przerwę zleca neurolog. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zostavax, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zostavax-100353400/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent 0,25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Shingrix -, proszek i zawiesina do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/shingrix-100402280/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mayzent. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mayzent-100432765/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.