Interakcje / Lasmidytan / Lasmidytan i pirydostygmina
Jaki opis pokazać?
Niekorzystna interakcja
Przed zastosowaniem lasmidytanu u pacjenta leczonego pirydostygminą oceń wyjściową częstość akcji serca i obecność innych leków zwalniających rytm.
Jeśli masz wolne tętno, chorujesz na serce lub bierzesz inne leki zwalniające serce, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie przed przyjęciem leku na migrenę.
Niekorzystna interakcjaLasmidytan+ PirydostygminaPrzed zastosowaniem lasmidytanu u pacjenta leczonego pirydostygminą oceń wyjściową częstość akcji serca i obecność innych leków zwalniających rytm.Jeśli masz wolne tętno, chorujesz na serce lub bierzesz inne leki zwalniające serce, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie przed przyjęciem leku na migrenę.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Jeśli masz wolne tętno, chorujesz na serce lub bierzesz inne leki zwalniające serce, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie przed przyjęciem leku na migrenę.
Oba leki mogą zwalniać pracę serca, a razem ten efekt może być silniejszy. Zwykle jest to niewielka zmiana, ale u osób z wolnym tętnem lub chorobami serca może powodować zawroty głowy albo osłabienie. Lek na migrenę może też sam w sobie wywoływać senność i zawroty głowy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- zawroty głowy
- uczucie zbliżającego się omdlenia lub omdlenie
- bardzo wolne tętno
- nagłe osłabienie
- duszność lub ból w klatce piersiowej
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Przed zastosowaniem lasmidytanu u pacjenta leczonego pirydostygminą oceń wyjściową częstość akcji serca i obecność innych leków zwalniających rytm. U pacjentów z bradykardią lub zaburzeniami przewodzenia rozważ inny lek przerywający napad migreny, a w pozostałych przypadkach poinformuj o objawach zwolnienia rytmu serca.[1]
Skutek kliniczny
Możliwe addytywne zwolnienie czynności serca z zawrotami głowy, osłabieniem lub omdleniem, szczególnie u osób z wyjściową bradykardią, zaburzeniami przewodzenia albo przyjmujących dodatkowo inne leki zwalniające rytm serca. Spodziewana skala dodatkowego zwolnienia po pojedynczej dawce lasmidytanu jest umiarkowana.
Mechanizm
Oba leki mogą zwalniać czynność serca, więc ich działanie w tym zakresie może się sumować. Lasmidytan zwalnia akcję serca, a w połączeniu z propranololem obserwowano zmniejszenie częstości rytmu średnio maksymalnie o 19,3 uderzenia na minutę, czyli o 5,1 uderzenia na minutę więcej niż po samym propranololu.[1] Pirydostygmina jako inhibitor acetylocholinesterazy nasila pobudzenie muskarynowe, w tym działanie nerwu błędnego na serce, co może prowadzić do bradykardii. Lasmidytan nie wpływa istotnie na metabolizm leków przez CYP3A, CYP1A2, CYP2C9 i CYP2D6, a mechanizm farmakokinetyczny nie jest prawdopodobny.[1]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- częstość akcji serca
- objawy bradykardii (zawroty głowy, omdlenia, osłabienie)
- ciśnienie tętnicze
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rayvow 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rayvow-100477568/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rayvow. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rayvow-100477568/
Alkohol przy tych lekach
Niekorzystna interakcjaLasmidytana alkoholZalecaj niespożywanie alkoholu w dniu przyjęcia lasmidytanu, a jeśli pacjent już pił, zalecaj szczególną ostrożność i rezygnację z prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn.Nie pij alkoholu w dniu, w którym bierzesz ten lek, a jeśli już piłeś, nie prowadź samochodu i zapytaj farmaceutę, jeśli masz wątpliwości.szybki (godziny)teoretyczne
Niekorzystna interakcja
Nie pij alkoholu w dniu, w którym bierzesz ten lek, a jeśli już piłeś, nie prowadź samochodu i zapytaj farmaceutę, jeśli masz wątpliwości.
Ten lek na migrenę może powodować senność, zawroty głowy i trudności z koncentracją. Alkohol działa podobnie, więc razem mogą mocno spowolnić reakcje i zwiększyć ryzyko upadku lub wypadku. Alkohol może też wywołać kolejny napad migreny.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silna senność
- zawroty głowy lub chwiejny chód
- splątanie lub trudności z myśleniem
- spowolnione reakcje
- ChPL
- ostrożność
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Zalecaj niespożywanie alkoholu w dniu przyjęcia lasmidytanu, a jeśli pacjent już pił, zalecaj szczególną ostrożność i rezygnację z prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn. ChPL zaleca ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu lasmidytanu z alkoholem.[1] Ulotka zaleca, by pacjent poinformował lekarza, jeśli był kiedykolwiek uzależniony od alkoholu, leków na receptę lub innych środków.[1] U takich pacjentów ostrożność powinna być większa. Przy innych lekach działających depresyjnie na OUN, takich jak leki nasenne czy przeciwpsychotyczne, dodatkowy alkohol jeszcze bardziej zwiększa ryzyko.
Skutek kliniczny
Połączenie może nasilać senność, zawroty głowy, zaburzenia koordynacji, spowolnienie reakcji i zaburzenia myślenia. Rośnie przez to ryzyko upadków, urazów i wypadków, szczególnie u osób starszych oraz po większej dawce lasmidytanu lub większej ilości alkoholu. Alkohol jest także częstym czynnikiem wyzwalającym napady migreny, więc może osłabiać efekt leczenia.
Mechanizm
Lasmidytan i alkohol mogą wspólnie nasilać hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, dlatego w dniu przyjęcia dawki lepiej nie pić alkoholu. Charakterystyka produktu wskazuje, że lasmidytan może powodować sedację oraz zaburzenia poznawcze i neuropsychiczne, i zaleca ostrożność przy łączeniu go z alkoholem lub innymi substancjami hamującymi czynność OUN.[1] Lasmidytan jest agonistą receptora 5-HT1F, który przenika do ośrodkowego układu nerwowego, a tam odpowiada za działania niepożądane takie jak zawroty głowy, senność i zaburzenia koordynacji. Etanol działa depresyjnie na OUN przez inne mechanizmy, więc w efekcie oba działania się sumują. ChPL lasmidytanu nie opisuje interakcji farmakokinetycznej z alkoholem, a ze względu na szlaki metabolizmu lasmidytanu, które nie zależą od CYP, jest ona mało prawdopodobna.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- senność i nadmierna sedacja
- zawroty głowy i zaburzenia równowagi
- zaburzenia koordynacji i spowolnienie reakcji
- splątanie i zaburzenia poznawcze
Kiedy ocena się zmienia
| dawka ≥ 200 mgalkohol | ryzyko rośnie | Działania niepożądane ze strony OUN, takie jak zawroty głowy i senność, nasilają się wraz z dawką lasmidytanu, więc przy dawce 200 mg addycja z etanolem może być wyraźniejsza. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych sedacja i zaburzenia równowagi po połączeniu z alkoholem zwiększają ryzyko upadków i urazów. |
| Duża ilość alkoholuilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Im większa ilość wypitego etanolu, tym silniejsze sumowanie działania depresyjnego na OUN z lasmidytanem. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rayvow 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rayvow-100477568/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rayvow. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rayvow-100477568/
Interakcja nieistotna kliniczniePirydostygminaa alkoholNie trzeba zmieniać dawkowania pirydostygminy ani schematu leczenia z powodu okazjonalnego spożycia alkoholu.Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale unikaj picia większych ilości i nie zmieniaj samodzielnie dawki leku.nieznanyteoretyczne
Interakcja nieistotna klinicznie
Możesz okazjonalnie wypić niewielką ilość alkoholu, ale unikaj picia większych ilości i nie zmieniaj samodzielnie dawki leku.
Nie stwierdzono, aby alkohol wchodził w szkodliwe interakcje z tym lekiem. Niewielka ilość alkoholu nie powinna zmieniać jego działania. Większe ilości alkoholu mogą jednak nasilić osłabienie mięśni, które daje sama miastenia, a także nudności lub biegunkę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilone osłabienie mięśni po alkoholu
- opadanie powiek lub podwójne widzenie
- trudności z przełykaniem lub mówieniem
- duszność
- nudności lub biegunka
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- nieznany
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie trzeba zmieniać dawkowania pirydostygminy ani schematu leczenia z powodu okazjonalnego spożycia alkoholu. Pacjentowi z miastenią warto zalecić umiar w piciu ze względu na samą chorobę.
Skutek kliniczny
Umiarkowane spożycie alkoholu nie powinno zmieniać skuteczności ani bezpieczeństwa pirydostygminy. Po większej ilości alkoholu możliwe jest przejściowe nasilenie osłabienia mięśni typowego dla miastenii oraz nasilenie dolegliwości żołądkowo-jelitowych, takich jak nudności czy biegunka, które występują też jako działania niepożądane pirydostygminy.
Mechanizm
Nie opisano klinicznie istotnej interakcji farmakokinetycznej ani farmakodynamicznej między pirydostygminą a etanolem. Charakterystyki produktów pirydostygminy nie wymieniają alkoholu w przeciwwskazaniach ani w interakcjach[1]. Pirydostygmina jest czwartorzędowym związkiem amoniowym, który słabo przenika do ośrodkowego układu nerwowego i nie jest metabolizowany przez układ cytochromu P450, dlatego interakcja metaboliczna z etanolem jest mało prawdopodobna. Teoretycznie etanol w dużych dawkach może osłabiać przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i nasilać męczliwość mięśni, co u chorego na miastenię może częściowo maskować efekt leczenia. Jest to jednak działanie alkoholu na samą chorobę, a nie potwierdzona interakcja z lekiem.
Monitorować
- nasilenie osłabienia mięśni po spożyciu alkoholu
- dolegliwości żołądkowo-jelitowe
Kiedy ocena się zmienia
| Duże ilości alkoholu lub upijanie sięilość alkoholu · pacjent | inne zalecenie | Duże dawki etanolu mogą osłabiać przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i nasilać objawy miastenii, co może być mylnie interpretowane jako niedostateczna skuteczność pirydostygminy. Należy zalecić unikanie dużych ilości alkoholu i nie zwiększać dawki leku bez oceny lekarza. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mestinon 60 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mestinon-100116797/
Inne interakcje tych leków 193
Połączenie przeciwwskazaneAmikacyna+ PirydostygminaNie stosuj amikacyny u pacjenta z miastenią leczonego pirydostygminą – wybierz antybiotyk spoza grupy aminoglikozydów zgodnie z antybiogramem, unikając także innych leków pogarszających przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.Zawsze mów lekarzowi, że przyjmujesz pirydostygminę i chorujesz na miastenię, zanim dostaniesz antybiotyk, a przy nagłym osłabieniu lub duszności natychmiast wezwij pomoc.szybki (godziny)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Zawsze mów lekarzowi, że przyjmujesz pirydostygminę i chorujesz na miastenię, zanim dostaniesz antybiotyk, a przy nagłym osłabieniu lub duszności natychmiast wezwij pomoc.
Amikacyna to antybiotyk, który może osłabiać przekazywanie sygnałów z nerwów do mięśni. Pirydostygmina działa odwrotnie i pomaga mięśniom pracować przy miastenii. Gdy chorujesz na miastenię, amikacyna może nagle nasilić osłabienie mięśni, także tych, które odpowiadają za oddychanie, dlatego tych leków się nie łączy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nagłe nasilenie osłabienia mięśni
- opadanie powiek lub podwójne widzenie
- trudności z połykaniem lub mówieniem
- duszność lub płytki oddech
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Nie stosuj amikacyny u pacjenta z miastenią leczonego pirydostygminą – wybierz antybiotyk spoza grupy aminoglikozydów zgodnie z antybiogramem, unikając także innych leków pogarszających przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Miastenia jest przeciwwskazaniem do stosowania amikacyny[1]. Jeśli podanie amikacyny jest bezwzględnie konieczne, prowadź je wyłącznie w warunkach szpitalnych z możliwością wsparcia oddechowego i ścisłą obserwacją siły mięśniowej. Przed zabiegiem chirurgicznym poinformuj anestezjologa o stosowaniu amikacyny[2]. Wstrzyknięcie soli wapnia może odwrócić blokadę nerwowo-mięśniową spowodowaną aminoglikozydami[2].
Skutek kliniczny
U pacjenta z miastenią leczonego pirydostygminą amikacyna może osłabić działanie leczenia, nasilić męczliwość i osłabienie mięśni, a w skrajnym przypadku wywołać przełom miasteniczny z niewydolnością oddechową. Miastenia jest przeciwwskazaniem do stosowania amikacyny[1].
Mechanizm
Amikacyna, jak inne aminoglikozydy, upośledza przewodnictwo nerwowo-mięśniowe – zmniejsza presynaptyczne uwalnianie acetylocholiny i osłabia odpowiedź receptora postsynaptycznego. Działa więc przeciwnie do pirydostygminy, która hamując acetylocholinoesterazę zwiększa ilość acetylocholiny w złączu. Aminoglikozydy nasilają blokadę nerwowo-mięśniową, co może doprowadzić do porażenia mięśni oddechowych[2]. Antybiotyki aminoglikozydowe i inne leki zakłócające przewodnictwo nerwowo-mięśniowe wchodzą w interakcje z pirydostygminą[3].
Monitorować
- siła mięśniowa i męczliwość
- czynność oddechowa (np. pojemność życiowa, saturacja)
- opadanie powiek i podwójne widzenie
- połykanie i mowa
Kiedy ocena się zmienia
| Inhalacja (postać liposomalna do nebulizacji)droga podania · amikacyna | ryzyko maleje | Przy podaniu wziewnym ekspozycja ogólnoustrojowa na amikacynę jest mniejsza niż przy podaniu dożylnym, ale ryzyka nasilenia miastenii nie można wykluczyć – wymagana ścisła obserwacja siły mięśniowej i oddychania. |
| Pirydostygmina stosowana z innego wskazania niż miasteniapostać · pacjent | inne zalecenie | Bez miastenii przeciwwskazanie chorobowe nie obowiązuje, jednak amikacyna nadal może osłabiać działanie pirydostygminy i nasilać blokadę nerwowo-mięśniową – konieczne monitorowanie. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Biodacyna 125 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/biodacyna-100010350/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Amikacin B.Braun 2,5 mg/ml, roztwór do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/amikacin-b-braun-100256914/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mestinon 60 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mestinon-100116797/
Połączenie przeciwwskazaneEletryptan+ LasmidytanNie stosuj eletryptanu jednocześnie z lasmidytanem.Na jeden napad migreny przyjmij tylko jeden z tych leków, a jeśli nie pomaga, nie sięgaj po drugi i zapytaj lekarza lub farmaceutę, co dalej.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Na jeden napad migreny przyjmij tylko jeden z tych leków, a jeśli nie pomaga, nie sięgaj po drugi i zapytaj lekarza lub farmaceutę, co dalej.
Eletryptan i lasmidytan to dwa różne leki doraźne na napad migreny, które działają na podobne receptory w mózgu. Przyjęte razem lub krótko po sobie mogą nasilać swoje działanie i zwiększać ryzyko groźnej reakcji zwanej zespołem serotoninowym. Dlatego tych leków się nie łączy.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silny niepokój, pobudzenie lub splątanie
- drżenie, sztywność albo mimowolne skurcze mięśni
- nagłe poty, gorączka lub dreszcze
- kołatanie serca lub bardzo szybkie tętno
- biegunka, nudności lub wymioty pojawiające się razem z powyższymi objawami
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj eletryptanu jednocześnie z lasmidytanem.[1] Jeśli pacjent ma oba leki w domu, wybierz jeden lek doraźny na dany napad migreny i nie dokładaj drugiego, gdy pierwszy nie zadziałał. Jeśli mimo to oba leki zostały przyjęte w krótkim odstępie, obserwuj pacjenta pod kątem objawów zespołu serotoninowego.[2]
Skutek kliniczny
Głównym zagrożeniem jest zespół serotoninowy, który objawia się zmianą stanu psychicznego, chwiejnością układu autonomicznego i zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi.[1] Doświadczenie kliniczne ze stosowaniem lasmidytanu i tryptanów w krótkim czasie po sobie jest ograniczone.[2]
Mechanizm
Eletryptanu nie łączy się z innymi agonistami receptora 5-HT1, a lasmidytan jest agonistą receptora 5-HT1F, czyli należy do tej grupy.[1] Oba leki pobudzają receptory serotoninowe, więc ryzyko zespołu serotoninowego przy ich stosowaniu w krótkim odstępie może się sumować.[2]
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- objawy zespołu serotoninowego: pobudzenie, splątanie, drżenia, sztywność lub drgawki mięśni, potliwość, gorączka, przyspieszone tętno
- inne leki serotoninergiczne przyjmowane przez pacjenta (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne)
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Relpax 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/relpax-100109142/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rayvow 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rayvow-100477568/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rayvow. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rayvow-100477568/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Relpax. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/relpax-100109142/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneGentamycyna+ PirydostygminaGentamycyny podawanej ogólnoustrojowo nie stosuje się u chorych na miastenię leczonych pirydostygminą.Zawsze mów lekarzowi i farmaceucie, że chorujesz na miastenię i przyjmujesz pirydostygminę, żeby dobrali ci antybiotyk z innej grupy.szybki (godziny)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Zawsze mów lekarzowi i farmaceucie, że chorujesz na miastenię i przyjmujesz pirydostygminę, żeby dobrali ci antybiotyk z innej grupy.
Gentamycyna to antybiotyk, który może osłabiać przekazywanie sygnałów z nerwów do mięśni. Przez to może znosić działanie pirydostygminy i nasilać objawy miastenii. W skrajnych przypadkach mięśnie oddechowe słabną tak bardzo, że trudno oddychać.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nagłe nasilenie osłabienia mięśni
- opadanie powiek
- podwójne widzenie
- trudności z połykaniem lub mówieniem
- duszność lub płytki oddech
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Gentamycyny podawanej ogólnoustrojowo nie stosuje się u chorych na miastenię leczonych pirydostygminą[1]. Zakażenie należy leczyć antybiotykiem z innej grupy, dobranym według wrażliwości drobnoustroju, z pominięciem leków również nasilających miastenię, takich jak fluorochinolony i makrolidy. Jeśli aminoglikozyd jest jedyną skuteczną opcją, podaje się go w szpitalu pod ścisłą obserwacją siły mięśniowej i wydolności oddechowej, z oznaczaniem stężenia gentamycyny i kontrolą czynności nerek[2].
Skutek kliniczny
Osłabienie działania pirydostygminy i zaostrzenie miastenii aż do przełomu miastenicznego z niewydolnością oddechową. Ryzyko rośnie przy kumulacji gentamycyny w niewydolności nerek i przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiotczających mięśnie w okresie okołooperacyjnym.
Mechanizm
Gentamycyna, jak inne aminoglikozydy, hamuje przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i nasila działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie[2]. Działa więc przeciwnie do pirydostygminy, która zwiększa ilość acetylocholiny w złączu nerwowo-mięśniowym, i może osłabić jej działanie[2][3]. U chorych na miastenię blokada przewodnictwa przez aminoglikozyd może przeważyć nad działaniem pirydostygminy.
Monitorować
- siła mięśni, w tym mięśni opuszkowych i powiek
- wydolność oddechowa
- stężenie gentamycyny w osoczu
- czynność nerek
- stopień zwiotczenia mięśni po znieczuleniu ogólnym
Kiedy ocena się zmienia
| Miejscowa (gąbka do rany)droga podania · gentamycyna | ryzyko maleje | Przy miejscowym podaniu gentamycyny ekspozycja ogólnoustrojowa jest mniejsza, ale u chorego na miastenię zaleca się obserwację siły mięśniowej i oddechu. |
| Upośledzona czynność nerekeGFR · pacjent | ryzyko rośnie | Gentamycyna kumuluje się przy upośledzonej czynności nerek, co nasila blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego i ryzyko przełomu miastenicznego. |
| Okres okołooperacyjny z lekami zwiotczającymikolejność włączenia · gentamycyna | ryzyko rośnie | Gentamycyna podana pozajelitowo przed, w trakcie lub po leku zwiotczającym nasila zwiotczenie mięśni, dlatego pod koniec znieczulenia należy monitorować stopień zwiotczenia. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gentamicin B.Braun 1 mg/ml, roztwór do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gentamicin-b-braun-100223599/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Gentamicin Noridem 20 mg/mL, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/gentamicin-noridem-100415904/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mestinon 60 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mestinon-100116797/
Połączenie przeciwwskazaneKolchicyna+ LasmidytanU pacjenta z prawidłową czynnością nerek i wątroby lasmidytan można stosować doraźnie z kolchicyną, obserwując objawy toksyczności kolchicyny.Jeśli masz chore nerki lub wątrobę, nie łącz tych leków i porozmawiaj z lekarzem, a w pozostałych przypadkach przyjmuj lasmidytan tylko doraźnie i obserwuj, jak się czujesz.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli masz chore nerki lub wątrobę, nie łącz tych leków i porozmawiaj z lekarzem, a w pozostałych przypadkach przyjmuj lasmidytan tylko doraźnie i obserwuj, jak się czujesz.
Lek na migrenę lasmidytan może utrudniać usuwanie kolchicyny z organizmu, przez co jej ilość we krwi może wzrosnąć. Zbyt duża ilość kolchicyny może wywołać groźne działania niepożądane. Ryzyko jest większe, jeśli masz chore nerki lub wątrobę, jesteś w starszym wieku albo często przyjmujesz lasmidytan.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- biegunka
- nudności lub wymioty
- ból brzucha
- ból lub osłabienie mięśni
- nietypowe zmęczenie, łatwe powstawanie siniaków
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PK – transport
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
U pacjenta z prawidłową czynnością nerek i wątroby lasmidytan można stosować doraźnie z kolchicyną, obserwując objawy toksyczności kolchicyny. Przy podawaniu lasmidytanu z substratami glikoproteiny P o wąskim indeksie terapeutycznym zaleca się uwzględnienie możliwego wzrostu ich ekspozycji.[1] U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby połączenie kolchicyny z inhibitorami glikoproteiny P jest przeciwwskazane.[2] Objawy toksyczności kolchicyny należy niezwłocznie ocenić, a w razie podejrzenia toksyczności rozważyć przerwanie lub odstawienie kolchicyny.[3] U osób starszych i przy częstym przyjmowaniu lasmidytanu lepiej wybrać lek przeciwmigrenowy, który nie hamuje glikoproteiny P.
Skutek kliniczny
Możliwy wzrost stężenia kolchicyny z ryzykiem jej toksyczności, zwłaszcza u osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby i u osób starszych. Toksyczność kolchicyny wynikająca z interakcji może prowadzić do ciężkich powikłań, w tym zgonu.[3] Objawia się głównie biegunką, nudnościami, wymiotami, bólem brzucha oraz bólem i osłabieniem mięśni. Wpływ lasmidytanu na glikoproteinę P jest słaby, a lek przyjmuje się doraźnie, więc u osoby z prawidłową czynnością nerek i wątroby pojedyncza dawka zwykle niesie niewielkie ryzyko.
Mechanizm
Lasmidytan hamuje glikoproteinę P i może zwiększać ekspozycję na kolchicynę, która jest substratem tego transportera o wąskim indeksie terapeutycznym. Lasmidytan jest inhibitorem glikoproteiny P i BCRP in vitro, a w badaniu interakcji zwiększał ekspozycję na dabigatran o około 25%.[1] Przy substratach glikoproteiny P o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak digoksyna, takie zwiększenie ekspozycji może mieć znaczenie kliniczne.[1] Kolchicyna jest substratem glikoproteiny P i CYP3A4, a hamowanie jej wypływu zwiększa jej stężenie we krwi.[3] Lasmidytan nie zmienia aktywności CYP3A, dlatego interakcja dotyczy wyłącznie transportu.[1]
Metabolizm i transportery
Wspólny mechanizm:
Monitorować
- objawy żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha)
- ból, tkliwość i osłabienie mięśni
- czynność nerek (eGFR) przed włączeniem lasmidytanu
- morfologia krwi przy podejrzeniu toksyczności kolchicyny
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| eGFR ≤ 50 ml/minpacjent | interakcja nie dotyczy | Przy eGFR poniżej 50 ml/min kolchicyna jest przeciwwskazana niezależnie od innych leków. U pacjentów z jakimkolwiek zaburzeniem czynności nerek lub wątroby nie łączy się kolchicyny z inhibitorami glikoproteiny P. |
| Podeszły wiekwiek · pacjent | ryzyko rośnie | U osób w podeszłym wieku należy unikać łączenia kolchicyny z lekami zwiększającymi jej stężenie i preferować lek przeciwmigrenowy bez wpływu na glikoproteinę P. |
| Częste, wielokrotne stosowanie doraźneczas leczenia · lasmidytan | ryzyko rośnie | Częste przyjmowanie lasmidytanu wydłuża okres hamowania glikoproteiny P i zwiększa ryzyko kumulacji kolchicyny. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rayvow 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rayvow-100477568/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Colchicine RPH 500 mcg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/colchicine-rph-100331923/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Colchicine AGEPHA Pharma 0,5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/colchicine-agepha-pharma-100543360/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rayvow. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rayvow-100477568/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Colchicine AGEPHA Pharma. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/colchicine-agepha-pharma-100543360/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneLinezolid+ LasmidytanNie łącz linezolidu z lasmidytanem – w czasie leczenia linezolidem napad migreny lecz lekiem spoza grupy agonistów receptorów 5-HT1.Nie bierz lasmidytanu w czasie leczenia linezolidem bez zgody lekarza i zapytaj farmaceutę o inny lek na napad migreny.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie bierz lasmidytanu w czasie leczenia linezolidem bez zgody lekarza i zapytaj farmaceutę o inny lek na napad migreny.
Linezolid to antybiotyk, który przy okazji zwiększa ilość serotoniny w organizmie. Lasmidytan, lek na napad migreny, też działa przez serotoninę. Razem mogą wywołać groźny stan zwany zespołem serotoninowym. Dlatego tych leków nie łączy się bez ścisłej kontroli lekarza.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- splątanie lub silny niepokój
- drżenie albo mimowolne drgania mięśni
- nagłe, obfite poty
- wysoka gorączka
- szybkie bicie serca
- silny ból głowy z bardzo wysokim ciśnieniem
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz linezolidu z lasmidytanem – w czasie leczenia linezolidem napad migreny lecz lekiem spoza grupy agonistów receptorów 5-HT1. Linezolidu nie podaje się pacjentom przyjmującym agonistów receptorów 5-HT1, chyba że zapewniona jest ścisła obserwacja pacjenta i monitorowanie ciśnienia tętniczego[1][2][3]. Jeśli połączenia nie da się uniknąć, obserwuj pacjenta w kierunku objawów zespołu serotoninowego i kontroluj ciśnienie tętnicze.
Skutek kliniczny
Możliwy zespół serotoninowy z dezorientacją, majaczeniem, niepokojem, drżeniem, zaczerwienieniem twarzy, nasiloną potliwością i bardzo wysoką gorączką[1]. Przypadki zespołu serotoninowego opisywano przy łączeniu linezolidu z innymi lekami serotoninergicznymi[1]. Dla samej pary linezolid–lasmidytan nie opisano przypadków, a ryzyko wynika z mechanizmu działania obu leków.
Mechanizm
Linezolid jest odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem monoaminooksydazy i hamuje rozkład serotoniny[1]. Lasmidytan jest agonistą receptora serotoninowego 5-HT1F, a jego łączenie z lekami zwiększającymi stężenie serotoniny może zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego[4]. Działania obu leków sumują się w układzie serotoninergicznym. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, bo linezolid nie hamuje ani nie indukuje izoenzymów CYP[1]. Wpływ inhibitorów i induktorów CYP na ekspozycję na lasmidytan jest mało prawdopodobny[4].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy zespołu serotoninowego (splątanie, niepokój, drżenie, potliwość, gorączka)
- ciśnienie tętnicze
- częstość akcji serca
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Zyvoxid 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/zyvoxid-100106340/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Linezolid Krka 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/linezolid-krka-100339735/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Linezolid Polpharma 600 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/linezolid-polpharma-100345345/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rayvow 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rayvow-100477568/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rayvow. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 19.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rayvow-100477568/
Połączenie przeciwwskazanePirydostygmina+ DaryfenacynaNie łącz daryfenacyny z pirydostygminą u chorego na miastenię.Nie zaczynaj przyjmować leku na pęcherz razem z lekiem na miastenię i porozmawiaj z lekarzem prowadzącym o innym sposobie leczenia.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj przyjmować leku na pęcherz razem z lekiem na miastenię i porozmawiaj z lekarzem prowadzącym o innym sposobie leczenia.
Te dwa leki działają przeciwnie i nie powinny być przyjmowane razem. Lek na pęcherz może osłabić działanie leku na miastenię, przez co mięśnie mogą stać się słabsze. Problemy z pęcherzem mogą też wynikać z samego leku na miastenię, więc warto to sprawdzić z lekarzem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilone osłabienie mięśni
- opadanie powiek lub podwójne widzenie
- trudności w połykaniu lub mówieniu
- duszność
- trudności z oddaniem moczu
- silne zaparcia lub wzdęcia
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PK – wchłanianie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz daryfenacyny z pirydostygminą u chorego na miastenię[1][2]. Jeśli parcia naglące lub nietrzymanie moczu pojawiły się po włączeniu lub zwiększeniu dawki pirydostygminy, najpierw oceń, czy nie są jej muskarynowym działaniem niepożądanym, i skonsultuj z lekarzem prowadzącym korektę dawki zamiast dokładania leku antymuskarynowego. Przy potrzebie leczenia pęcherza nadreaktywnego rozważ lek o innym mechanizmie działania.
Skutek kliniczny
Daryfenacyny nie stosuje się u chorych na miastenię[1][2]. Połączenie grozi pogorszeniem kontroli miastenii przez osłabienie działania i wchłaniania pirydostygminy, a jednocześnie oba leki działają przeciwstawnie na pęcherz moczowy i jelita, więc żaden z nich nie daje oczekiwanego efektu. Blokada receptorów muskarynowych może też maskować wczesne objawy przedawkowania pirydostygminy (ślinienie, pocenie, biegunka, bradykardia), co utrudnia rozpoznanie przełomu cholinergicznego.
Mechanizm
Pirydostygmina hamuje acetylocholinoesterazę i zwiększa ilość acetylocholiny w synapsach, a daryfenacyna blokuje receptory muskarynowe (głównie M3). Leki antymuskarynowe znoszą muskarynowe działanie pirydostygminy[3]. Spowolnienie motoryki przewodu pokarmowego przez leki antymuskarynowe może dodatkowo zaburzać wchłanianie pirydostygminy[3].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- siła mięśni i objawy miastenii (opadanie powiek, podwójne widzenie, zaburzenia połykania, duszność)
- zaleganie moczu
- zaparcia i objawy niedrożności
- objawy cholinergiczne przy zmianie dawki pirydostygminy
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| Daryfenacyna włączona po pirydostygminie z powodu parć naglących lub nietrzymania moczukolejność włączenia · daryfenacyna | inne zalecenie | Podejrzenie kaskady przepisywania – objawy pęcherzowe mogą być muskarynowym działaniem niepożądanym pirydostygminy. Zamiast dodawać lek antymuskarynowy oceń z lekarzem dawkę pirydostygminy lub rozważ agonistę receptora beta-3. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Emselex 7,5 mg, tabletki o przedłużonym działaniu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/emselex-100129630/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Darifenacin Aristo 15 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/darifenacin-aristo-100456605/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mestinon 60 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mestinon-100116797/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Emselex. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/emselex-100129630/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazanePirydostygmina+ SolifenacynaNie łącz solifenacyny z pirydostygminą.Nie zaczynaj przyjmować solifenacyny razem z pirydostygminą i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który przepisał ci lek na pęcherz, ale nie odstawiaj pirydostygminy na własną rękę.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie zaczynaj przyjmować solifenacyny razem z pirydostygminą i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, który przepisał ci lek na pęcherz, ale nie odstawiaj pirydostygminy na własną rękę.
Pirydostygmina i solifenacyna działają przeciwnie i osłabiają się nawzajem. Solifenacyny nie stosuje się u osób z miastenią ani z kłopotami z oddawaniem moczu lub ciężkimi problemami z jelitami, a z tych powodów najczęściej przyjmuje się pirydostygminę. Takie połączenie może nasilić osłabienie mięśni albo spowodować zatrzymanie moczu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- nasilone osłabienie mięśni lub szybkie męczenie się
- opadanie powiek albo podwójne widzenie
- trudności z połykaniem, mówieniem lub oddychaniem
- brak możliwości oddania moczu lub bolesne parcie na pęcherz
- silne zaparcie, wzdęcie lub ból brzucha
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – antagonizm, PK – wchłanianie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie łącz solifenacyny z pirydostygminą. Jeśli chory przyjmujący pirydostygminę ma objawy pęcherza nadreaktywnego, rozważ lek niedziałający antymuskarynowo, np. mirabegron, po konsultacji z neurologiem prowadzącym leczenie miastenii. Gdy solifenacynę już włączono, skontaktuj się z lekarzem w celu jej odstawienia i oceny objawów miastenii oraz oddawania moczu.
Skutek kliniczny
Solifenacyny nie stosuje się u chorych na miastenię ani u osób z zatrzymaniem moczu lub ciężkimi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, czyli w stanach, w których zwykle podaje się pirydostygminę[1][2][3]. U chorego na miastenię lek antymuskarynowy może nasilić osłabienie mięśni, a u chorego leczonego z powodu atonii pęcherza lub jelit może doprowadzić do zatrzymania moczu lub nasilenia niedrożności. Jednocześnie oba leki wzajemnie osłabiają swoje działanie, więc żaden z nich nie daje oczekiwanego efektu.
Mechanizm
Pirydostygmina hamuje acetylocholinesterazę i nasila działanie acetylocholiny na receptorach muskarynowych i nikotynowych, a solifenacyna blokuje receptory muskarynowe, więc oba leki działają przeciwstawnie. Leki antymuskarynowe znoszą muskarynowe działanie pirydostygminy, a spowolnienie motoryki przewodu pokarmowego może zaburzać jej wchłanianie[4]. Działanie terapeutyczne solifenacyny może zmniejszać się podczas jednoczesnego stosowania leków o działaniu cholinergicznym[1].
Metabolizm i transportery
- Solifenacyna: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5]
Monitorować
- siła mięśni i objawy miastenii (opadanie powiek, podwójne widzenie, zaburzenia połykania, duszność)
- oddawanie moczu i objętość moczu zalegającego
- perystaltyka jelit i wypróżnienia
- skuteczność leczenia pirydostygminą
Bezpieczniejsze alternatywy
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vesicare 5 mg 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vesicare-5-mg-100134878/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Solifenacin PMCS 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/solifenacin-pmcs-100313411/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vesisol 5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/vesisol-100317159/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Mestinon 60 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/mestinon-100116797/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Vesicare 5 mg. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/vesicare-5-mg-100134878/
Połączenie przeciwwskazaneSumatryptan+ LasmidytanNie podawać sumatryptanu i lasmidytanu jednocześnie ani w tym samym napadzie migreny bez zachowania odstępu.Nie przyjmuj tych dwóch leków razem i zachowaj co najmniej 24 godziny odstępu między nimi, a jeśli pierwszy lek nie pomógł, zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy.szybki (godziny)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj tych dwóch leków razem i zachowaj co najmniej 24 godziny odstępu między nimi, a jeśli pierwszy lek nie pomógł, zapytaj farmaceutę lub lekarza o inny lek przeciwbólowy.
Sumatryptan i lasmidytan to dwa różne leki na napad migreny, które działają w podobny sposób. Przyjęte razem albo krótko po sobie mogą nasilać swoje działanie i wywołać groźne objawy, na przykład zespół serotoninowy. Dlatego nie łączy się ich w tym samym napadzie migreny.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- silne pobudzenie, niepokój lub splątanie
- drżenie, sztywność lub drgania mięśni
- gorączka i obfite pocenie się
- szybkie lub nierówne bicie serca
- ból, ucisk lub uczucie ściskania w klatce piersiowej
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- szybki (godziny)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podawać sumatryptanu i lasmidytanu jednocześnie ani w tym samym napadzie migreny bez zachowania odstępu.[1] Sumatryptan można przyjąć nie wcześniej niż 24 godziny po lasmidytanie, a lasmidytan nie wcześniej niż 24 godziny po sumatryptanie.[1] Gdy pierwszy lek nie przyniósł ulgi, w tym samym napadzie lepiej sięgnąć po lek przeciwbólowy o innym mechanizmie działania. Przy stosowaniu obu leków w kolejnych napadach należy zachować ostrożność i obserwować pacjenta pod kątem objawów zespołu serotoninowego.[2]
Skutek kliniczny
Jednoczesne przyjęcie obu leków może zwiększyć ryzyko zespołu serotoninowego, który objawia się zmianami stanu psychicznego, niestabilnością układu autonomicznego i zaburzeniami koordynacji ruchowej.[1] Teoretycznie rośnie też ryzyko skurczu naczyń, zwłaszcza u osób z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego.[1] Doświadczenie kliniczne ze stosowaniem lasmidytanu i tryptanów w krótkim czasie po sobie jest ograniczone.[2]
Mechanizm
Oba leki są agonistami receptorów serotoninowych 5-HT1 – sumatryptan działa głównie na receptory 5-HT1B i 5-HT1D, a lasmidytan wybiórczo na receptory 5-HT1F, więc ich działania mogą się sumować. Sumatryptanu nie łączy się z innymi agonistami receptora 5-HT1, ponieważ ich działania mogą się sumować i teoretycznie rośnie ryzyko skurczu naczyń.[1] Przy stosowaniu lasmidytanu i tryptanów w krótkim odstępie ryzyko zespołu serotoninowego może się sumować.[2] Interakcji farmakokinetycznej nie stwierdzono – lasmidytan nie zmienia w istotny klinicznie sposób ekspozycji na sumatryptan, a sumatryptan nie zmienia farmakokinetyki lasmidytanu.[2]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- objawy zespołu serotoninowego (pobudzenie, splątanie, drżenia, wzmożone napięcie mięśni, gorączka, nadmierne pocenie się)
- częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze
- ból lub ucisk w klatce piersiowej
- odstęp czasu między dawkami obu leków
Bezpieczniejsze alternatywy
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 24 hpacjent | inne zalecenie | Przy odstępie co najmniej 24 godzin między sumatryptanem a lasmidytanem, w dowolnej kolejności, stosowanie obu leków w kolejnych napadach jest dopuszczalne, ale wymaga ostrożności ze względu na możliwe sumowanie ryzyka zespołu serotoninowego. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Sumamigren 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/sumamigren-100103932/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rayvow 50 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/rayvow-100477568/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Rayvow. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 18.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rayvow-100477568/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.