Interakcje / Lidokaina / Lidokaina i ustekinumab

Lidokaina i ustekinumab

Jaki opis pokazać?

Interakcja nieistotna klinicznie

Leki można stosować jednocześnie bez zmiany dawkowania i bez dodatkowego monitorowania.

Stosuj oba leki tak jak dotychczas, a jeśli ból gardła nie mija po kilku dniach albo pojawi się gorączka, skontaktuj się z lekarzem.

Interakcja nieistotna klinicznieLidokaina+ UstekinumabLeki można stosować jednocześnie bez zmiany dawkowania i bez dodatkowego monitorowania.Stosuj oba leki tak jak dotychczas, a jeśli ból gardła nie mija po kilku dniach albo pojawi się gorączka, skontaktuj się z lekarzem.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Stosuj oba leki tak jak dotychczas, a jeśli ból gardła nie mija po kilku dniach albo pojawi się gorączka, skontaktuj się z lekarzem.

Lidokaina i ustekinumab nie wpływają na siebie nawzajem. Możesz stosować je razem bez zmiany dawek. Lek na ból gardła z lidokainą działa miejscowo i nie osłabia ani nie wzmacnia leczenia ustekinumabem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

gorączka utrzymująca się mimo leczenia bólu gardła
ropny nalot na migdałkach lub w gardle
ból gardła trwający dłużej niż kilka dni

ChPL: brak wzmianki
Mechanizm: –
Początek: nieznany
Dowody: teoretyczne

Postępowanie

Leki można stosować jednocześnie bez zmiany dawkowania i bez dodatkowego monitorowania. Przy podawaniu lidokainy w iniekcji u pacjenta leczonego ustekinumabem obowiązują zwykłe zasady aseptyki, ponieważ ustekinumab zwiększa ryzyko zakażeń niezależnie od lidokainy.

Skutek kliniczny

Nie należy spodziewać się klinicznie istotnych zmian skuteczności ani bezpieczeństwa żadnego z leków. Lidokaina w pastylkach działa miejscowo, a jej interakcje farmakokinetyczne w tej postaci nie mają znaczenia klinicznego^[1].

Mechanizm

Brak wiarygodnego mechanizmu interakcji. Ustekinumab jest przeciwciałem monoklonalnym, które jest rozkładane jak białka ustrojowe i nie jest metabolizowane przez enzymy wątrobowe. Lidokaina jest metabolizowana w wątrobie przez enzymy mikrosomalne, a jej stężenie zmieniają głównie leki hamujące lub indukujące te enzymy oraz zmniejszające przepływ krwi przez wątrobę, takie jak cymetydyna, beta-adrenolityki i barbiturany^[1]. U pacjentów przyjmujących substraty CYP450 nie ma potrzeby dostosowania dawki ustekinumabu^[2]. Teoretyczna normalizacja aktywności enzymów wątrobowych po wygaszeniu stanu zapalnego nie ma znaczenia klinicznego dla krótkotrwałego lub miejscowego stosowania lidokainy.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Trachisan 8 mg 8 mg, pastylki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trachisan-8-mg-100177110/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Steqeyma 130 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/steqeyma-100504749/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja nieistotna klinicznieLidokainaa alkoholNie ma potrzeby zmiany leczenia ani unikania alkoholu ze względu na lidokainę stosowaną miejscowo.Możesz stosować pastylki, ale w czasie leczenia bólu gardła ogranicz alkohol i uważaj przy połykaniu, dopóki gardło jest znieczulone.nieznanyteoretyczne

Interakcja nieistotna klinicznie

Możesz stosować pastylki, ale w czasie leczenia bólu gardła ogranicz alkohol i uważaj przy połykaniu, dopóki gardło jest znieczulone.

Lidokaina w pastylkach działa głównie w jamie ustnej i gardle, a do organizmu przedostaje się jej niewiele. Nie ma danych, że alkohol zmienia jej działanie albo ją uszkadza. Alkohol może jednak dodatkowo drażnić bolące gardło. Przy znieczulonym gardle łatwiej też się zakrztusić, dlatego warto pić i jeść ostrożnie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

Częste zakrztuszenia lub kaszel przy połykaniu
Nasilający się ból albo pieczenie gardła po alkoholu
Senność lub zawroty głowy, jeśli lidokaina jest stosowana w innej postaci niż pastylki

ChPL: brak wzmianki
Mechanizm: –
Początek: nieznany
Dowody: teoretyczne

Postępowanie

Nie ma potrzeby zmiany leczenia ani unikania alkoholu ze względu na lidokainę stosowaną miejscowo. Zaleca się jednak ostrożność z jedzeniem i piciem w czasie, gdy gardło pozostaje znieczulone. Alkohol sam w sobie może nasilać podrażnienie gardła, dlatego w trakcie leczenia bólu gardła rozsądnie jest go ograniczyć.

Skutek kliniczny

Przy stosowaniu miejscowym (pastylki, żel, aerozol) nie opisano istotnych klinicznie skutków połączenia z alkoholem. Przy dużej ilości alkoholu i znieczulonym gardle możliwe jest jedynie zwiększone ryzyko zakrztuszenia, bo pacjent słabiej czuje połykane płyny i pokarm.

Mechanizm

Charakterystyka pastylek z lidokainą nie wspomina o alkoholu ani nie ogranicza jego spożycia^[1]. Z pastylek do ssania lidokaina działa głównie miejscowo w jamie ustnej i gardle, a do krwi przechodzi jej niewiele. Brak więc wiarygodnych danych o istotnym wzajemnym wpływie z etanolem. Teoretycznie alkohol mógłby podrażniać gardło znieczulone lidokainą, a przy znacznym upojeniu i znieczulonym gardle trudniej o kontrolę połykania. Dla postaci podawanych ogólnoustrojowo (np. dożylnie) można rozważać teoretyczne sumowanie się działania na ośrodkowy układ nerwowy, ale nie ma danych klinicznych, które by to potwierdzały.

Monitorować

Zakrztuszenia lub kaszel przy połykaniu w czasie znieczulenia gardła
Objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, zawroty głowy) przy stosowaniu lidokainy ogólnoustrojowo

Kiedy ocena się zmienia

Podanie ogólnoustrojowe (np. dożylne)postać · alkohol

inne zalecenie

Dla lidokainy podawanej ogólnoustrojowo kontekst źródłowy nie wystarcza do oceny. Teoretycznie możliwe jest sumowanie działania na ośrodkowy układ nerwowy, dlatego ocenę trzeba oprzeć na ChPL konkretnego produktu.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Trachisan 8 mg 8 mg, pastylki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trachisan-8-mg-100177110/

Pełny opis tej pary

Ustekinumab a alkohol: brak opisu w bazie.

Inne interakcje tych leków 137

Połączenie przeciwwskazaneLidokaina+ DarunawirLidokainy podawanej ogólnie nie łączy się z darunawirem wzmocnionym rytonawirem w małej dawce, a dla części produktów darunawiru połączenie to jest przeciwwskazane.Przed każdym zabiegiem w znieczuleniu, także u dentysty, powiedz lekarzowi, że przyjmujesz darunawir.szybki (godziny)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Przed każdym zabiegiem w znieczuleniu, także u dentysty, powiedz lekarzowi, że przyjmujesz darunawir.

Darunawir może zwiększać ilość lidokainy we krwi, gdy lidokaina jest podawana w zastrzyku lub kroplówce. Zbyt dużo lidokainy może wywołać drętwienie ust, szum w uszach, zawroty głowy, kołatanie serca, a nawet drgawki. Pastylki z lidokainą na ból gardła oraz żele i aerozole stosowane miejscowo nie dają takiego ryzyka, jeśli nie przekraczasz zalecanej dawki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

drętwienie lub mrowienie warg i języka
szum w uszach
zawroty głowy lub dezorientacja
kołatanie serca albo bardzo wolne bicie serca
drżenie mięśni lub drgawki

ChPL: przeciwwskazane
Mechanizm: PK – metabolizm
Początek: szybki (godziny)
Dowody: teoretyczne

Postępowanie

Lidokainy podawanej ogólnie nie łączy się z darunawirem wzmocnionym rytonawirem w małej dawce, a dla części produktów darunawiru połączenie to jest przeciwwskazane^[1]. Jeśli podanie lidokainy ogólnie jest niezbędne, należy zachować ostrożność i w miarę możliwości oznaczać jej stężenie we krwi^[1]^[2]^[3]. Do znieczulenia nasiękowego, np. stomatologicznego, warto stosować najmniejszą skuteczną dawkę lidokainy albo wybrać artykainę. Lidokainę w pastylkach, żelu i aerozolu na błony śluzowe można stosować w zalecanych dawkach bez zmian.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia lidokainy podanej ogólnie może prowadzić do jej toksyczności – zaburzeń rytmu serca, bradykardii, spadku ciśnienia oraz objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak drętwienie warg, szumy uszne, zawroty głowy i drgawki. Przy miejscowym stosowaniu lidokainy w pastylkach, żelu lub aerozolu takiego ryzyka się nie oczekuje.

Mechanizm

Darunawir wzmocniony rytonawirem lub kobicystatem hamuje CYP3A i CYP2D6, przez co zwiększa stężenia leków przeciwarytmicznych, w tym lidokainy podawanej ogólnie^[1]. Lidokaina jest metabolizowana w wątrobie przez enzymy mikrosomalne, a ich zahamowanie zwiększa jej stężenie we krwi^[4]. Po podaniu miejscowym w małych dawkach, np. w pastylkach, ilość lidokainy we krwi jest zbyt mała, by interakcja miała znaczenie kliniczne^[4].

Metabolizm i transportery

Darunawir: inhibitor CYP2D6^[5], inhibitor CYP3A4^[5], inhibitor P-gp^[5], wrażliwy substrat CYP3A4^[6]

Monitorować

stężenie lidokainy we krwi przy podaniu dożylnym
EKG i częstość akcji serca
ciśnienie tętnicze
objawy neurologiczne toksyczności lidokainy (drętwienie warg, szumy uszne, zawroty głowy, drgawki)

Bezpieczniejsze alternatywy

artykaina benzokaina

Kiedy ocena się zmienia

Pastylki, żel, aerozol lub inne postacie do stosowania miejscowego na skórę i błony śluzowepostać · lidokaina	ryzyko maleje	Lidokaina stosowana miejscowo w małych dawkach osiąga stężenia ogólnoustrojowe bez znaczenia klinicznego dla interakcji metabolicznych.
Dożylna (lek przeciwarytmiczny)droga podania · lidokaina	ryzyko rośnie	Lidokainy podawanej dożylnie nie łączy się z darunawirem wzmocnionym rytonawirem w małej dawce. Jeśli nie ma innej możliwości, konieczne jest oznaczanie stężenia lidokainy i monitorowanie EKG.
Znieczulenie nasiękowe lub przewodowe (np. stomatologiczne)droga podania · lidokaina	inne zalecenie	Przy znieczuleniu miejscowym w zastrzyku należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę lidokainy i obserwować pacjenta pod kątem objawów toksyczności albo rozważyć artykainę.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Prezista 400 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/prezista-100201988/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Darunavir Accord 75 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/darunavir-accord-100407537/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Darunavir Krka 400 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/darunavir-krka-100401954/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Trachisan 8 mg 8 mg, pastylki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trachisan-8-mg-100177110/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Prezista. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/prezista-100201988/
U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 10.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSelektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid)+ Inhibitory interleukin (np. ustekinumab, tocilizumab, ryzankizumab) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora interleukin należy unikać łączenia, chyba że uzasadnia je specjalista prowadzący, a połączenie stosowane ściśle monitorować pod kątem zakażeń.Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek blokujący interleukiny, upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu, i szybko zgłaszaj każdą infekcję.opóźniony (dni)opisy przypadków

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek osłabiający odporność i lek blokujący interleukiny, upewnij się, że lekarz prowadzący wie o obu, i szybko zgłaszaj każdą infekcję.

Oba leki osłabiają układ odporności, a przyjmowane razem robią to mocniej. Zakażenia mogą być wtedy częstsze i cięższe, a czasem rozwijają się bez wysokiej gorączki. Dotyczy to na przykład natalizumabu, fingolimodu lub tofacytynibu łączonych z ustekinumabem, sekukinumabem albo tocilizumabem. Takie połączenie stosuje się tylko wtedy, gdy zaleci je lekarz specjalista, i wymaga ono regularnych badań.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

gorączka, dreszcze lub ogólne rozbicie
kaszel, duszność lub ból w klatce piersiowej
bolesna wysypka z pęcherzykami
pieczenie przy oddawaniu moczu
nowe zaburzenia widzenia, mowy, równowagi, osłabienie kończyn lub zmiany w zachowaniu
nocne poty i chudnięcie bez wyraźnej przyczyny

ChPL: przeciwwskazane
Mechanizm: PD – sumowanie
Początek: opóźniony (dni)
Dowody: opisy przypadków

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu selektywnego leku immunosupresyjnego i inhibitora interleukin należy unikać łączenia, chyba że uzasadnia je specjalista prowadzący, a połączenie stosowane ściśle monitorować pod kątem zakażeń. Natalizumabu nie należy łączyć z innymi lekami immunosupresyjnymi, co ujmuje ChPL. Tofacytynibu nie zaleca się łączyć z lekami biologicznymi. Fingolimod, ozanimod i ponesimod wymagają szczególnej ostrożności ze względu na limfopenię i ryzyko leukoencefalopatii. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć gruźlicę oraz zakażenie WZW B i WZW C i uzupełnić szczepienia, a szczepionki żywe podać odpowiednio wcześniej^[1]. Przy zmianie leku trzeba uwzględnić długi czas działania poprzednika. Dotyczy to zwłaszcza leflunomidu i teriflunomidu, które mogą wymagać procedury przyspieszonej eliminacji, a także natalizumabu, modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu i przeciwciał monoklonalnych.

Skutek kliniczny

Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń, w tym gruźlicy, półpaśca, zakażeń grzybiczych i reaktywacji WZW B. Przy natalizumabie, fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie rośnie też ryzyko postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii. Zakażenie może przebiegać skąpoobjawowo i być rozpoznane późno. Szczepionki żywe są przeciwwskazane, a odpowiedź na szczepionki inaktywowane bywa osłabiona^[1]. Interakcja jest wspólna dla całej klasy, z wyjątkami opisanymi osobno. Jest najsilniejsza przy natalizumabie, modulatorach receptora sfingozyno‑1‑fosforanu, tofacytynibie, leflunomidzie i teriflunomidzie, których ChPL odradzają lub wykluczają łączenie z innymi lekami immunosupresyjnymi.

Mechanizm

Selektywne leki immunosupresyjne działają na różne elementy odporności. Hamują proliferację lub kostymulację limfocytów, zatrzymują limfocyty w węzłach chłonnych, blokują migrację limfocytów do tkanek albo hamują kinazy JAK lub BTK. Inhibitory interleukin wyłączają kluczowe cytokiny obrony przeciwzakaźnej, takie jak IL‑1, IL‑6, IL‑12/23, IL‑17, IL‑2 i IL‑36. Połączenie obu mechanizmów sumuje osłabienie odporności. Nie ma istotnej interakcji farmakokinetycznej, poza wyjątkami efgartigimodu alfa i imlifidazy. Inhibitory IL‑6, czyli tocilizumab, sarilumab, siltuksymab i satralizumab, mogą dodatkowo maskować gorączkę i wzrost CRP w przebiegu zakażenia.

Monitorować

objawy zakażenia przy każdej wizycie, z pamięcią, że gorączka i CRP mogą być stłumione przy inhibitorach IL‑6
morfologia z rozmazem, w tym liczba limfocytów i neutrofili
badania przesiewowe w kierunku gruźlicy oraz WZW B i WZW C przed leczeniem i w razie narażenia
nowe objawy neurologiczne lub poznawcze, które mogą wskazywać na leukoencefalopatię przy natalizumabie i modulatorach receptora sfingozyno‑1‑fosforanu
aktywność aminotransferaz przy leflunomidzie, teriflunomidzie, tofacytynibie, tocilizumabie i sarilumabie
status szczepień i unikanie szczepionek żywych

Kiedy ocena się zmienia

Okres wypłukania zależny od lekuodstep · selektywne leki immunosupresyjne	inne zalecenie	Interakcja może trwać po odstawieniu leku z grupy A. Leflunomid i teriflunomid utrzymują się w organizmie bardzo długo i mogą wymagać procedury przyspieszonej eliminacji. Po fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie liczba limfocytów wraca do normy stopniowo, a natalizumab działa jeszcze przez kilka miesięcy. Przed włączeniem inhibitora interleukin należy uwzględnić ten czas.
Kilka okresów półtrwania przeciwciałaodstep · inhibitory interleukin	inne zalecenie	Inhibitory interleukin będące przeciwciałami monoklonalnymi działają tygodniami lub miesiącami po ostatniej dawce. Przy zamianie na lek z grupy A, zwłaszcza na natalizumab, należy zachować odpowiedni odstęp. Anakinra działa krótko, więc odstęp po niej może być krótki.
wiek ≥ 65 latpacjent	ryzyko rośnie	U osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń, półpaśca i powikłań jest większe. Częściej występują też choroby współistniejące i przewlekłe stosowanie glikokortykosteroidów, co nasila skutki połączenia.
Długotrwałe leczenie skojarzoneczas leczenia · pacjent	ryzyko rośnie	Długie łączenie leków, zwłaszcza natalizumabu lub modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu z innymi lekami immunosupresyjnymi, zwiększa ryzyko leukoencefalopatii i zakażeń oportunistycznych. Wymaga to okresowej oceny, czy połączenie jest nadal potrzebne.

Źródła

Schraad M, Mäurer M, Salmen A, Ruck T, Uphaus T, Fleischer V, et al. Cellular and humoral vaccination response under immunotherapies-German consensus on vaccination strategies in neurological autoimmune diseases. Ther Adv Neurol Disord. 2025;18:17562864251396006. doi: 10.1177/17562864251396006. PMID: 41394285.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneSzczepionki przeciw żółtej febrze (np. szczepionka przeciw żółtej febrze)+ Inhibitory interleukin (np. ustekinumab, tocilizumab, ryzankizumab) klasaPrzy stosowaniu inhibitora interleukiny nie należy podawać szczepionki przeciw żółtej febrze, ponieważ jest to żywa szczepionka przeciwwskazana u osób leczonych immunosupresyjnie.Jeśli przyjmujesz lek hamujący interleukiny, nie szczep się przeciw żółtej febrze i przed planowaną podróżą porozmawiaj z lekarzem prowadzącym oraz lekarzem medycyny podróży.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz lek hamujący interleukiny, nie szczep się przeciw żółtej febrze i przed planowaną podróżą porozmawiaj z lekarzem prowadzącym oraz lekarzem medycyny podróży.

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywego, osłabionego wirusa. Leki hamujące interleukiny, takie jak ustekinumab, sekukinumab, tocilizumab czy anakinra, osłabiają odporność. Przy takim leczeniu wirus ze szczepionki może wywołać ciężką chorobę, a szczepienie może też słabiej chronić. Dlatego w trakcie tego leczenia nie wolno się szczepić przeciw żółtej febrze.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

gorączka w ciągu kilku dni lub tygodni po szczepieniu
silny ból głowy lub sztywność karku
splątanie, senność, drgawki
zażółcenie skóry lub białek oczu
uporczywe wymioty, silny ból brzucha
duże osłabienie, bóle mięśni
krwawienia lub siniaki bez wyraźnej przyczyny

ChPL: nie sprawdzono
Mechanizm: PD – antagonizm
Początek: opóźniony (dni)
Dowody: teoretyczne

Postępowanie

Przy stosowaniu inhibitora interleukiny nie należy podawać szczepionki przeciw żółtej febrze, ponieważ jest to żywa szczepionka przeciwwskazana u osób leczonych immunosupresyjnie. Jeśli planowane jest leczenie biologiczne, a pacjent może podróżować do rejonu endemicznego, szczepienie najlepiej wykonać co najmniej 4 tygodnie przed pierwszą dawką leku. Po odstawieniu leku szczepić można dopiero po okresie wymywania. Okres ten wynika z ChPL danej substancji i dla przeciwciał monoklonalnych (np. ustekinumab, sekukinumab, guselkumab, tocilizumab) wynosi zwykle kilka miesięcy. Przy anakinrze jest krótszy ze względu na krótki okres półtrwania. Przed wznowieniem leczenia też trzeba zachować odstęp od szczepienia zgodny z ChPL. Odstawienie leku tylko po to, aby zaszczepić się przed podróżą, wymaga decyzji lekarza prowadzącego. Pod uwagę trzeba wziąć ryzyko zaostrzenia choroby podstawowej. U pacjentów po przeszczepieniu leczonych bazyliksymabem, a także u osób z innymi lekami immunosupresyjnymi, szczepienie jest wykluczone na czas leczenia. Gdy szczepienie jest przeciwwskazane, lekarz medycyny podróży może wydać zwolnienie z obowiązku szczepienia, wpisywane do Międzynarodowego Świadectwa Szczepień. Pacjenta trzeba wtedy poinformować, że pozostaje bez ochrony. Należy mu zalecić rezygnację z podróży do rejonu endemicznego albo ścisłą ochronę przed komarami. Jeśli szczepionkę podano przypadkowo w trakcie leczenia, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i obserwować pacjenta w kierunku objawów ogólnoustrojowych i neurologicznych.

Skutek kliniczny

Główne ryzyko to ciężka choroba wywołana wirusem szczepionkowym. Może to być choroba trzewna przypominająca żółtą febrę, z niewydolnością wielonarządową, albo choroba neurotropowa, czyli zapalenie mózgu lub opon mózgowo-rdzeniowych. Oba powikłania mogą zakończyć się zgonem. Dodatkowo odpowiedź na szczepienie może być słabsza, co daje fałszywe poczucie ochrony w czasie podróży do rejonu endemicznego. Leczenie immunosupresyjne znajduje się w przeciwwskazaniach ChPL szczepionki przeciw żółtej febrze. ChPL inhibitorów interleukin zalecają, aby nie podawać szczepionek żywych w trakcie leczenia.

Mechanizm

Szczepionka przeciw żółtej febrze zawiera żywy, osłabiony wirus, który musi się namnożyć w organizmie, aby wywołać odporność. Kontrolę nad tym namnażaniem przejmuje prawidłowo działający układ odpornościowy. Inhibitory interleukin blokują cytokiny (IL-1, IL-2, IL-6, IL-12/23, IL-17, IL-36) albo ich receptory. Te cytokiny uczestniczą w odpowiedzi zapalnej, w aktywacji limfocytów T i w wytwarzaniu przeciwciał. Osłabienie tych szlaków może pozwolić na niekontrolowane namnażanie wirusa szczepionkowego i jednocześnie zmniejszyć wytwarzanie przeciwciał ochronnych. Efekt jest wspólny dla całej klasy, bo wynika z samego działania immunomodulującego, a nie z metabolizmu. Siła immunosupresji różni się między lekami i zależy od leczenia skojarzonego (np. bazyliksymab podaje się zawsze z innymi lekami immunosupresyjnymi). Nie zmienia to jednak zalecenia dla żadnego leku z grupy.

Monitorować

przed szczepieniem: wywiad w kierunku leczenia biologicznego i innej immunosupresji, z datą ostatniej dawki
po przypadkowym podaniu: temperatura ciała, objawy ogólne i neurologiczne przez kilka tygodni
po przypadkowym podaniu: próby wątrobowe, morfologia, parametry nerkowe przy objawach ogólnoustrojowych
zachowanie odstępu między szczepieniem a wznowieniem leczenia zgodnie z ChPL leku

Kiedy ocena się zmienia

Szczepienie co najmniej 4 tygodnie przed pierwszą dawką inhibitora interleukinykolejność włączenia · szczepionki przeciw żółtej febrze	interakcja nie dotyczy	Szczepienie wykonane co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia biologicznego jest akceptowalne. Daje czas na wytworzenie odporności i wygaszenie namnażania wirusa szczepionkowego, zanim zostanie włączona immunosupresja.
Okres wymywania leku zgodny z ChPLodstep · inhibitory interleukin	ryzyko maleje	Po odstawieniu inhibitora interleukiny szczepienie można rozważyć dopiero po okresie wymywania. Dla przeciwciał monoklonalnych trwa on zwykle kilka miesięcy, dla anakinry jest krótszy. Odstawienie leku przed podróżą to decyzja lekarza prowadzącego, który musi ocenić ryzyko zaostrzenia choroby. Przed wznowieniem leczenia trzeba zachować odstęp od szczepienia zgodny z ChPL.
Niemowlę narażone na lek biologiczny w okresie ciążywiek · pacjent	ryzyko rośnie	Przeciwciała monoklonalne przechodzą przez łożysko i mogą utrzymywać się u niemowlęcia przez wiele miesięcy po porodzie. Szczepionek żywych, w tym przeciw żółtej febrze, nie należy podawać takiemu dziecku przed upływem okresu zalecanego w ChPL leku stosowanego przez matkę w ciąży.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaLidokaina+ BisoprololUnikaj łączenia bisoprololu z lidokainą podawaną dożylnie jako lek przeciwarytmiczny.Stosuj pastylki z lidokainą zgodnie z ulotką i zawsze mów lekarzowi lub dentyście, że przyjmujesz bisoprolol, zanim dostaniesz lidokainę w zastrzyku lub kroplówce.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Stosuj pastylki z lidokainą zgodnie z ulotką i zawsze mów lekarzowi lub dentyście, że przyjmujesz bisoprolol, zanim dostaniesz lidokainę w zastrzyku lub kroplówce.

Pastylki z lidokainą na ból gardła nie wpływają w istotny sposób na działanie bisoprololu i możesz je stosować razem. Inaczej jest, gdy lidokaina jest podawana w szpitalu dożylnie jako lek na zaburzenia rytmu serca – wtedy oba leki mogą zbyt mocno zwolnić pracę serca i obniżyć ciśnienie. O takim połączeniu decyduje lekarz, który pilnuje wtedy pracy twojego serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

bardzo wolne bicie serca
zawroty głowy lub omdlenie
nasilona duszność lub obrzęki nóg
drętwienie wokół ust, szum w uszach lub drżenie mięśni

ChPL: niezalecane
Mechanizm: PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek: szybki (godziny)
Dowody: teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia bisoprololu z lidokainą podawaną dożylnie jako lek przeciwarytmiczny.^[1]^[2]^[3] Jeśli połączenie jest konieczne, stosuj je wyłącznie przy monitorowaniu EKG, częstości rytmu serca i ciśnienia tętniczego oraz obserwuj objawy toksyczności lidokainy. Lidokainę w pastylkach do ssania można stosować u pacjenta przyjmującego bisoprolol bez zmiany dawkowania.^[4]

Skutek kliniczny

Przy dożylnym podaniu lidokainy rośnie ryzyko bradykardii, bloku przedsionkowo-komorowego, niedociśnienia i pogorszenia czynności skurczowej serca.^[1] Wyższe stężenie lidokainy może dodatkowo nasilać jej działania niepożądane ze strony układu nerwowego i serca. Przy lidokainie w pastylkach do ssania interakcja nie ma znaczenia klinicznego.^[4]

Mechanizm

Bisoprolol i lidokaina działająca ogólnoustrojowo sumują hamujący wpływ na przewodzenie przedsionkowo-komorowe i ujemne działanie inotropowe.^[1] Beta-adrenolityki mogą zmniejszać przepływ krwi przez wątrobę, a przez to spowalniać metabolizm lidokainy.^[4] Przy jednoczesnym stosowaniu propranololu stężenie lidokainy w osoczu zwiększało się o około 30%.^[4] Dla bisoprololu wpływ na stężenie lidokainy wynika z działania całej grupy i nie został osobno potwierdzony.

Monitorować

EKG – czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego (odstęp PQ)
częstość rytmu serca
ciśnienie tętnicze
objawy niewydolności serca
objawy toksyczności lidokainy (drętwienie okolicy ust, zawroty głowy, szum w uszach, drżenia mięśniowe, drgawki)

Kiedy ocena się zmienia

Pastylki do ssaniapostać · lidokaina	ryzyko maleje	Przy lidokainie w pastylkach do ssania interakcja z beta-adrenolitykami nie ma znaczenia klinicznego. Nie trzeba zmieniać dawkowania żadnego z leków.
Dożylnadroga podania · lidokaina	inne zalecenie	Dożylnej lidokainy jako leku przeciwarytmicznego nie łączy się z bisoprololem ze względu na sumowanie wpływu na przewodzenie przedsionkowo-komorowe i kurczliwość serca. Jeśli połączenie jest konieczne, wymaga ciągłego monitorowania EKG, rytmu serca i ciśnienia tętniczego.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Concor Cor 7,5 7,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/concor-cor-7-5-100099969/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Bisocard 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bisocard-100001539/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Bibloc 1,25 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bibloc-100208039/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Trachisan 8 mg 8 mg, pastylki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trachisan-8-mg-100177110/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaLidokaina+ MetoprololPrzy dożylnym podawaniu lidokainy u chorego przyjmującego metoprolol monitoruj EKG, częstość akcji serca, ciśnienie tętnicze i objawy neurotoksyczności, a przy długotrwałym wlewie rozważ mniejszą dawkę podtrzymującą lidokainy i oznaczenie jej stężenia.Przed każdym zabiegiem, znieczuleniem lub pobytem w szpitalu powiedz lekarzowi albo stomatologowi, że przyjmujesz metoprolol.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Przed każdym zabiegiem, znieczuleniem lub pobytem w szpitalu powiedz lekarzowi albo stomatologowi, że przyjmujesz metoprolol.

Lidokaina w pastylkach do ssania, aerozolu do gardła lub żelu nie wpływa w istotny sposób na działanie metoprololu i możesz ją stosować. Inaczej jest, gdy lidokaina jest podawana dożylnie w szpitalu – wtedy metoprolol może zwiększać jej ilość we krwi i razem mogą zbyt mocno zwalniać pracę serca. Lekarze w szpitalu kontrolują to, jeśli wiedzą o twoim leczeniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

drętwienie lub mrowienie wokół ust
szumy w uszach
zawroty głowy lub splątanie
drżenie mięśni
bardzo wolne bicie serca
omdlenie lub silne osłabienie

ChPL: niezalecane
Mechanizm: PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek: szybki (godziny)
Dowody: badania kliniczne

Postępowanie

Przy dożylnym podawaniu lidokainy u chorego przyjmującego metoprolol monitoruj EKG, częstość akcji serca, ciśnienie tętnicze i objawy neurotoksyczności, a przy długotrwałym wlewie rozważ mniejszą dawkę podtrzymującą lidokainy i oznaczenie jej stężenia. U chorych z zespołem chorego węzła zatokowego i zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego unika się łączenia beta-adrenolityków z lekami przeciwarytmicznymi.^[1] Przy miejscowych postaciach lidokainy nie trzeba zmieniać leczenia.

Skutek kliniczny

Przy dożylnym podawaniu lidokainy chorym leczonym metoprololem rośnie ryzyko toksyczności lidokainy – parestezji wokół ust, szumów usznych, zawrotów głowy, splątania, a w cięższych przypadkach drgawek – oraz nasilenia bradykardii, zaburzeń przewodzenia i spadku kurczliwości serca. Ciężkie działania hemodynamiczne są najbardziej prawdopodobne u chorych z zaburzeniami czynności lewej komory.^[1] Przy miejscowym stosowaniu lidokainy, na przykład w pastylkach do ssania, interakcja nie ma znaczenia klinicznego.^[2]

Mechanizm

Leki beta-adrenolityczne zmniejszają przepływ krwi przez wątrobę, co może spowalniać metabolizm lidokainy i zwiększać jej stężenie w osoczu.^[2] Przy jednoczesnym stosowaniu propranololu stężenie lidokainy wzrasta o około 30%, a dodatkowo możliwa jest konkurencja o wątrobowe enzymy mikrosomalne.^[2] Wielkość tego efektu dla metoprololu nie jest określona. Niezależnie od farmakokinetyki beta-adrenolityki nasilają ujemne działanie inotropowe leków przeciwarytmicznych oraz ich wpływ na przewodzenie w sercu, a lidokaina podawana ogólnie działa jak lek przeciwarytmiczny.^[1]

Metabolizm i transportery

Metoprolol: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6^[3]

Monitorować

częstość akcji serca
ciśnienie tętnicze
EKG – odstęp PQ, szerokość QRS, zaburzenia przewodzenia
objawy neurotoksyczności lidokainy (parestezje wokół ust, szumy uszne, splątanie, drżenia, drgawki)
stężenie lidokainy w osoczu przy długotrwałym wlewie

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (pastylki do ssania, aerozol do gardła, żel, maść)droga podania · lidokaina	ryzyko maleje	Przy miejscowym stosowaniu lidokainy stężenie ogólnoustrojowe jest małe i interakcja z beta-adrenolitykami nie ma znaczenia klinicznego.
Dożylna (wlew przeciwarytmiczny)droga podania · lidokaina	inne zalecenie	Przy wlewie dożylnym monitoruj EKG, ciśnienie i objawy neurotoksyczności, a przy długim wlewie rozważ zmniejszenie dawki podtrzymującej lidokainy. U chorych z dysfunkcją lewej komory ryzyko ciężkich działań hemodynamicznych jest największe.
Z adrenaliną (znieczulenie stomatologiczne i nasiękowe)postać · lidokaina	inne zalecenie	Adrenalina dodana do lidokainy może u chorych przyjmujących beta-adrenolityki zwiększać ciśnienie tętnicze, choć przy leczniczych dawkach wybiórczego beta-1-adrenolityku, takiego jak metoprolol, jest to mniej prawdopodobne niż przy lekach niewybiórczych.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Beto 200 ZK 190 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/beto-200-zk-100135978/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Trachisan 8 mg 8 mg, pastylki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trachisan-8-mg-100177110/
U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaLidokaina+ NebiwololUnikaj dożylnego stosowania lidokainy jako leku przeciwarytmicznego u pacjentów przyjmujących nebiwolol.Przed zabiegiem, znieczuleniem lub pobytem w szpitalu powiedz lekarzowi albo dentyście, że przyjmujesz nebiwolol, i nie odstawiaj go samodzielnie.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przed zabiegiem, znieczuleniem lub pobytem w szpitalu powiedz lekarzowi albo dentyście, że przyjmujesz nebiwolol, i nie odstawiaj go samodzielnie.

Nebiwolol zwalnia pracę serca, a lidokaina podana do żyły też wpływa na rytm serca. Razem mogą za bardzo spowolnić serce lub obniżyć ciśnienie. Dotyczy to głównie lidokainy podawanej w szpitalu, a nie pastylek do ssania czy żeli na ból gardła i dziąseł, które możesz stosować bez obaw.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

bardzo wolne bicie serca
zawroty głowy lub omdlenie
silne osłabienie lub duszność
drętwienie wokół ust, szum w uszach, splątanie

ChPL: niezalecane
Mechanizm: PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek: szybki (godziny)
Dowody: teoretyczne

Postępowanie

Unikaj dożylnego stosowania lidokainy jako leku przeciwarytmicznego u pacjentów przyjmujących nebiwolol^[1]^[2]^[3]. Jeśli podanie jest konieczne, prowadź je w warunkach monitorowania EKG i ciśnienia tętniczego, rozważ mniejsze tempo wlewu i obserwuj pacjenta pod kątem objawów toksyczności lidokainy. Nie odstawiaj nagle nebiwololu. Przy miejscowych postaciach lidokainy nie trzeba zmieniać leczenia.

Skutek kliniczny

Przy ogólnoustrojowym podaniu lidokainy może dojść do nasilonego wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, bradykardii, spadku ciśnienia i pogorszenia czynności skurczowej serca^[1]^[2]. Wolniejszy metabolizm lidokainy zwiększa ryzyko jej toksyczności, czyli objawów neurologicznych i kardiologicznych^[4]. Przy miejscowych postaciach lidokainy, takich jak pastylki do ssania, interakcja nie ma znaczenia klinicznego^[4].

Mechanizm

Lidokaina działa jak lek przeciwarytmiczny klasy I, a nebiwolol jako beta-adrenolityk zwalnia przewodzenie przedsionkowo-komorowe i zmniejsza kurczliwość mięśnia sercowego, więc ich działanie na serce się sumuje^[1]^[3]. Beta-adrenolityki mogą dodatkowo zmniejszać przepływ krwi przez wątrobę i przez to spowalniać metabolizm lidokainy^[4]. Przy propranololu stężenie lidokainy w osoczu wzrastało o około 30%^[4].

Metabolizm i transportery

Nebiwolol: wrażliwy substrat CYP2D6^[5]

Monitorować

częstość akcji serca
ciśnienie tętnicze
EKG – odstęp PQ i szerokość QRS
objawy toksyczności lidokainy – drętwienie wokół ust, szumy uszne, zawroty głowy, splątanie, drgawki

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa na błony śluzowe lub skórę (pastylki do ssania, żel, aerozol, plaster)droga podania · lidokaina	ryzyko maleje	Przy miejscowym stosowaniu lidokainy, w tym w pastylkach do ssania, interakcja z beta-adrenolitykami nie ma znaczenia klinicznego.
Iniekcja miejscowa (znieczulenie stomatologiczne lub nasiękowe)droga podania · lidokaina	inne zalecenie	Przy znieczuleniu miejscowym wstrzykiwanym do tkanek część lidokainy przechodzi do krwi, a jej metabolizm może być wolniejszy u pacjenta przyjmującego beta-adrenolityk. Stosuj najmniejszą skuteczną dawkę i obserwuj pacjenta pod kątem bradykardii i objawów toksyczności lidokainy.
Dożylna (lek przeciwarytmiczny)droga podania · lidokaina	ryzyko rośnie	Dożylna lidokaina u pacjenta leczonego nebiwololem może nasilić zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego i ujemne działanie inotropowe. Podawaj ją tylko przy ciągłym monitorowaniu EKG i ciśnienia.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Nebicard 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nebicard-100191557/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Nedal 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nedal-100192261/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Nebispes 5 mg, tabletki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nebispes-100190227/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Trachisan 8 mg 8 mg, pastylki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trachisan-8-mg-100177110/
U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 11.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaLidokaina+ DiltiazemDożylną lidokainę u pacjenta przyjmującego diltiazem stosuje się tylko w warunkach ścisłej obserwacji klinicznej i pod kontrolą EKG.Przed znieczuleniem u dentysty lub lekarza powiedz, że przyjmujesz diltiazem, i nie przekraczaj dawek pastylek z ulotki.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przed znieczuleniem u dentysty lub lekarza powiedz, że przyjmujesz diltiazem, i nie przekraczaj dawek pastylek z ulotki.

Diltiazem może spowalniać usuwanie lidokainy z organizmu i razem z nią silniej zwalniać pracę serca. Dotyczy to głównie lidokainy podawanej w zastrzyku lub kroplówce. Pastylki na gardło i żele z lidokainą w zwykłych dawkach są przy diltiazemie bezpieczne.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

drętwienie wokół ust lub języka
metaliczny smak w ustach
szum w uszach
zawroty głowy lub splątanie
bardzo wolne bicie serca
omdlenie lub nagłe osłabienie

ChPL: niezalecane
Mechanizm: PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek: szybki (godziny)
Dowody: teoretyczne

Postępowanie

Dożylną lidokainę u pacjenta przyjmującego diltiazem stosuje się tylko w warunkach ścisłej obserwacji klinicznej i pod kontrolą EKG^[1]. Dawki lidokainy zwiększa się ostrożnie, obserwując objawy neurotoksyczności, częstość rytmu i ciśnienie tętnicze^[1]. Przy znieczuleniu miejscowym lub nasiękowym należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, a przy pastylkach i żelach postępowanie nie wymaga zmian.

Skutek kliniczny

Przy ogólnoustrojowej ekspozycji na lidokainę rośnie ryzyko jej działań toksycznych – drętwienia wokół ust, szumu w uszach, zawrotów głowy, splątania, a przy wyższych stężeniach drgawek. Możliwe jest też nasilenie bradykardii, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego i niedociśnienia. Przy postaciach miejscowych w zwykłych dawkach znaczenie kliniczne jest małe^[2].

Mechanizm

Diltiazem hamuje CYP3A4, który obok CYP1A2 uczestniczy w wątrobowym metabolizmie lidokainy, co może zwiększać jej stężenie w osoczu^[1]. Lidokaina podawana dożylnie jest lekiem przeciwarytmicznym klasy Ib, a diltiazem sam działa przeciwarytmicznie, więc ich wpływ na przewodzenie i kurczliwość serca może się sumować^[1]. Leki zmniejszające przepływ krwi przez wątrobę mogą dodatkowo spowalniać metabolizm lidokainy^[2].

Metabolizm i transportery

Diltiazem: umiarkowany inhibitor CYP3A4^[3], inhibitor P-gp^[4], substrat CYP3A4^[4]

Monitorować

EKG (częstość rytmu, odstęp PQ, szerokość QRS)
ciśnienie tętnicze
objawy neurotoksyczności lidokainy
stężenie lidokainy w osoczu przy długotrwałym wlewie

Bezpieczniejsze alternatywy

artykaina

Kiedy ocena się zmienia

Pastylki, żel, aerozol do stosowania miejscowegopostać · lidokaina	ryzyko maleje	Przy miejscowym stosowaniu lidokainy w zalecanych dawkach ekspozycja ogólnoustrojowa jest mała i interakcja nie ma znaczenia klinicznego.
Dożylna (lek przeciwarytmiczny)droga podania · lidokaina	inne zalecenie	Wlew lidokainy u pacjenta leczonego diltiazemem prowadzi się wyłącznie pod kontrolą EKG i przy ścisłej obserwacji klinicznej.
Duża dawka w znieczuleniu nasiękowym lub blokadzie nerwudawka · lidokaina	ryzyko rośnie	Przy dużych dawkach lidokainy w znieczuleniu regionalnym należy użyć najmniejszej skutecznej dawki i obserwować objawy toksyczności oraz rytm serca.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Dilzem 120 retard 120 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/dilzem-120-retard-100093850/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Trachisan 8 mg 8 mg, pastylki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trachisan-8-mg-100177110/
U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Charakterystyka Produktu Leczniczego Dilzem 120 retard. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/dilzem-120-retard-100093850/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaLidokaina+ MeksyletynaUnikaj łączenia meksyletyny z lidokainą podawaną ogólnoustrojowo.Jeśli przyjmujesz meksyletynę, powiedz o tym lekarzowi lub dentyście przed każdym znieczuleniem i zapytaj farmaceutę, zanim kupisz pastylki na gardło z lidokainą.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Jeśli przyjmujesz meksyletynę, powiedz o tym lekarzowi lub dentyście przed każdym znieczuleniem i zapytaj farmaceutę, zanim kupisz pastylki na gardło z lidokainą.

Oba leki działają podobnie na serce i ich działanie może się sumować. Lek z meksyletyną może też spowolnić usuwanie lidokainy z organizmu, przez co jej działania niepożądane mogą być silniejsze. Przy pastylkach do ssania ryzyko jest małe, ale przy lidokainie podawanej w zastrzyku lub kroplówce trzeba zachować dużą ostrożność.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

kołatanie serca lub nierówne bicie serca
bardzo wolne tętno
zawroty głowy lub omdlenie
drętwienie lub mrowienie wokół ust
szum w uszach
drżenie mięśni lub drgawki

ChPL: niezalecane
Mechanizm: PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek: szybki (godziny)
Dowody: teoretyczne

Postępowanie

Unikaj łączenia meksyletyny z lidokainą podawaną ogólnoustrojowo.^[1] Jeśli połączenie jest konieczne, monitoruj stan kliniczny i EKG, kontroluj stężenie lidokainy we krwi, zwłaszcza przy zmianie dawki meksyletyny, i rozważ zmniejszenie dawki lidokainy.^[1] Przy lidokainie w pastylkach do ssania jej interakcje farmakokinetyczne nie mają znaczenia klinicznego^[2], ale warto ograniczyć ją do najkrótszego czasu i najmniejszej liczby pastylek.

Skutek kliniczny

Rośnie ryzyko działań niepożądanych ze strony serca, takich jak zaburzenia przewodzenia i rytmu.^[1] Wyższe stężenie lidokainy może dawać objawy jej toksyczności ze strony ośrodkowego układu nerwowego, np. zawroty głowy, parestezje okołoustne, drżenia i drgawki.

Mechanizm

Lidokaina i meksyletyna to leki przeciwarytmiczne klasy Ib i ich działanie na serce się sumuje.^[1] Meksyletyna jest silnym inhibitorem CYP1A2, przez co może zwiększać stężenie lidokainy w osoczu oraz nasilać lub przedłużać jej działanie terapeutyczne i działania niepożądane.^[1]

Metabolizm i transportery

Meksyletyna: umiarkowany inhibitor CYP1A2^[3], inhibitor OCT2^[4], substrat CYP1A2^[4], wrażliwy substrat CYP2D6^[4]

Monitorować

EKG (odstęp PR, szerokość QRS, rytm serca)
tętno i ciśnienie tętnicze
stężenie lidokainy we krwi przy podaniu dożylnym
objawy neurotoksyczności lidokainy (zawroty głowy, parestezje okołoustne, szum w uszach, drżenia, drgawki)

Bezpieczniejsze alternatywy

benzokaina

Kiedy ocena się zmienia

Pastylki do ssaniapostać · lidokaina	ryzyko maleje	Przy lidokainie w pastylkach jej interakcje farmakokinetyczne nie mają znaczenia klinicznego. Wystarczy poinformować pacjenta o możliwych objawach i ograniczyć czas stosowania.
Dożylnadroga podania · lidokaina	ryzyko rośnie	Lidokaina dożylna ma wąskie okno terapeutyczne, a meksyletyny nie łączy się z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym ani z substratami CYP1A2 bez kontroli ich stężenia. Do weryfikacji przez farmaceutę, czy w tej sytuacji przyjąć klasę „przeciwwskazane”.

Źródła

Charakterystyka Produktu Leczniczego Namuscla 167 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/namuscla-100416476/
Charakterystyka Produktu Leczniczego Trachisan 8 mg 8 mg, pastylki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trachisan-8-mg-100177110/
U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
Charakterystyka Produktu Leczniczego Namuscla. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/namuscla-100416476/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Opis interakcji lekówOpis dla pacjentaOpis specjalistyczny · 14 października 2026

Lidokaina i ustekinumab

Interakcja nieistotna klinicznie

Stosuj oba leki tak jak dotychczas, a jeśli ból gardła nie mija po kilku dniach albo pojawi się gorączka, skontaktuj się z lekarzem.Leki można stosować jednocześnie bez zmiany dawkowania i bez dodatkowego monitorowania.