Interakcje / Melfalan / Melfalan i samar 153Sm
Jaki opis pokazać?
Połączenie przeciwwskazane
Nie podawaj samaru 153Sm w trakcie leczenia melfalanem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki melfalanu.
Nie łącz tych leków samodzielnie i powiedz onkologowi o każdej chemioterapii z ostatnich 6 tygodni przed planowanym podaniem samaru 153Sm.
Połączenie przeciwwskazaneMelfalan+ Samar 153SmNie podawaj samaru 153Sm w trakcie leczenia melfalanem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki melfalanu.Nie łącz tych leków samodzielnie i powiedz onkologowi o każdej chemioterapii z ostatnich 6 tygodni przed planowanym podaniem samaru 153Sm.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie łącz tych leków samodzielnie i powiedz onkologowi o każdej chemioterapii z ostatnich 6 tygodni przed planowanym podaniem samaru 153Sm.
Melfalan i samar 153Sm osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Przyjmowane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo obniżyć liczbę krwinek białych i płytek krwi. To zwiększa ryzyko groźnych zakażeń i krwawień.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
- siniaki bez wyraźnej przyczyny
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub stolcu
- duże osłabienie i bladość
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podawaj samaru 153Sm w trakcie leczenia melfalanem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki melfalanu[1]. Samar 153Sm można podać dopiero po zakończeniu chemioterapii i po potwierdzeniu należytej regeneracji szpiku kostnego w morfologii krwi[1]. Jeśli po podaniu samaru 153Sm planowana jest chemioterapia melfalanem, decyzję o jej rozpoczęciu podejmuje onkolog po ocenie powrotu parametrów hematologicznych.
Skutek kliniczny
Jednoczesne lub zbyt bliskie w czasie stosowanie grozi głęboką i przedłużoną mielosupresją z leukopenią, neutropenią i małopłytkowością. Skutkiem mogą być ciężkie zakażenia, w tym posocznica, oraz krwawienia zagrażające życiu.
Mechanizm
Melfalan jest lekiem alkilującym o silnym działaniu mielotoksycznym. Samar 153Sm gromadzi się w kości i napromienia szpik kostny, więc również hamuje jego czynność. Oba działania sumują się i mogą prowadzić do kumulacyjnego uszkodzenia szpiku kostnego[1].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed podaniem samaru 153Sm
- liczba płytek krwi i neutrofili w kolejnych tygodniach po podaniu radiofarmaceutyku
- objawy zakażenia i gorączka
- objawy skazy krwotocznej
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 6 tygodni od ostatniej dawki melfalanu i potwierdzona regeneracja szpiku kostnegosamar 153Sm | ryzyko maleje | Po upływie co najmniej 6 tygodni od zakończenia chemioterapii i przy należytej regeneracji szpiku kostnego samar 153Sm można podać, ale wymaga to kontroli morfologii krwi. |
| Melfalan planowany po podaniu samaru 153Smkolejność włączenia · melfalan | inne zalecenie | Rozpoczęcie melfalanu po podaniu samaru 153Sm wymaga wcześniejszej oceny regeneracji szpiku kostnego i ścisłego monitorowania morfologii krwi z uwagi na kumulacyjną mielotoksyczność. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
Alkohol przy tych lekach
Interakcja o niejasnym znaczeniuMelfalana alkoholNie ma potrzeby zmiany dawki melfalanu z powodu alkoholu.W czasie leczenia pij alkohol rzadko i w małych ilościach, a gdy lekarz mówi o słabych wynikach krwi lub masz nudności czy owrzodzenia w jamie ustnej – nie pij wcale.opóźniony (dni)teoretyczne
Interakcja o niejasnym znaczeniu
W czasie leczenia pij alkohol rzadko i w małych ilościach, a gdy lekarz mówi o słabych wynikach krwi lub masz nudności czy owrzodzenia w jamie ustnej – nie pij wcale.
Alkohol nie zmienia bezpośrednio działania melfalanu. Oba jednak mogą osłabiać szpik kostny i podrażniać żołądek oraz jamę ustną. Picie większych ilości alkoholu może nasilać nudności, wymioty i zwiększać ryzyko krwawień, szczególnie gdy masz mało płytek krwi.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- siniaki lub krwawienie z dziąseł albo z nosa
- czarne lub krwiste stolce
- nasilone nudności lub wymioty
- bolesne owrzodzenia w jamie ustnej
- gorączka lub dreszcze
- ChPL
- brak wzmianki
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie ma potrzeby zmiany dawki melfalanu z powodu alkoholu. Zalecić ograniczenie alkoholu do okazjonalnych, niewielkich ilości przez cały okres leczenia oraz całkowitą abstynencję w okresie nasilonej mielosupresji, zapalenia błon śluzowych lub nudności. U osób nadużywających alkoholu ocenić morfologię krwi i stan wątroby oraz poinformować lekarza prowadzącego.
Skutek kliniczny
Przy okazjonalnym spożyciu niewielkich ilości alkoholu nie należy oczekiwać istotnych klinicznie skutków. Większe ilości alkoholu mogą nasilać nudności, wymioty i zapalenie jamy ustnej, zwiększać ryzyko krwawienia w okresie małopłytkowości oraz pogłębiać zaburzenia hematologiczne. Wymioty po alkoholu mogą też utrudnić przyjęcie i wchłonięcie dawki doustnej.
Mechanizm
Nie opisano bezpośredniej interakcji farmakokinetycznej melfalanu z etanolem. Charakterystyka produktu melfalanu w tabletkach nie wymienia alkoholu ani w przeciwwskazaniach, ani wśród interakcji.[1] Możliwe jest jednak sumowanie działań niepożądanych. Melfalan uszkadza szpik kostny i powoduje małopłytkowość, neutropenię oraz niedokrwistość, a przewlekłe nadużywanie alkoholu samo hamuje wytwarzanie krwinek, zwłaszcza płytek. Oba czynniki drażnią błonę śluzową przewodu pokarmowego i nasilają nudności, wymioty oraz zapalenie błon śluzowych. Alkohol może też zwiększać ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego u pacjenta z małopłytkowością.
Monitorować
- morfologia krwi z liczbą płytek
- objawy krwawienia
- nudności i wymioty
- zapalenie jamy ustnej
Kiedy ocena się zmienia
| Regularne picie dużych ilości lub uzależnienie od alkoholuilość alkoholu · pacjent | ryzyko rośnie | Przewlekłe nadużywanie alkoholu samo powoduje małopłytkowość i uszkodzenie wątroby, co sumuje się z mielosupresją wywołaną melfalanem i zwiększa ryzyko krwawień. Wskazana abstynencja i częstsza kontrola morfologii. |
| Duże dawki dożylne przed przeszczepieniem szpikupostać · alkohol | ryzyko rośnie | Po dużych dawkach dożylnych melfalanu występuje głęboka pancytopenia i ciężkie zapalenie błon śluzowych. Alkohol nasila uszkodzenie śluzówek i ryzyko krwawienia, dlatego w tym okresie należy go całkowicie unikać. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Alkeran 2 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/alkeran-100003930/
Samar 153Sm a alkohol: brak opisu w bazie.
Inne interakcje tych leków 215
Połączenie przeciwwskazaneAnalogi iperytu azotowego (np. cyklofosfamid, bendamustyna, melfalan)+ Selektywne leki immunosupresyjne (np. fingolimod, teriflunomid, leflunomid) klasaPrzy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu analogu iperytu azotowego i selektywnego leku immunosupresyjnego należy unikać połączenia, chyba że wynika ono z zaplanowanego schematu specjalistycznego, a wtedy konieczne jest ścisłe monitorowanie morfologii i objawów zakażenia.Jeśli masz przyjmować lek przeciwnowotworowy z tej grupy razem z lekiem osłabiającym odporność albo niedawno jeden z nich odstawiono, powiedz o tym każdemu lekarzowi prowadzącemu i nie zmieniaj leczenia na własną rękę.opóźniony (dni)opisy przypadków
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli masz przyjmować lek przeciwnowotworowy z tej grupy razem z lekiem osłabiającym odporność albo niedawno jeden z nich odstawiono, powiedz o tym każdemu lekarzowi prowadzącemu i nie zmieniaj leczenia na własną rękę.
Leki przeciwnowotworowe z tej grupy, takie jak cyklofosfamid, chlorambucyl czy melfalan, osłabiają szpik kostny i odporność. Leki osłabiające układ odpornościowy stosowane w chorobach autoimmunologicznych i po przeszczepach, takie jak fingolimod, teriflunomid, leflunomid, tofacytynib czy natalizumab, działają podobnie, więc razem mogą bardzo mocno obniżyć odporność. Grozi to ciężkimi zakażeniami, także rzadkimi zakażeniami mózgu, oraz spadkiem liczby białych krwinek. Niektóre z tych leków działają jeszcze długo po odstawieniu.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka, dreszcze lub ogólne złe samopoczucie
- kaszel, duszność lub ból przy oddawaniu moczu
- bolesna wysypka z pęcherzykami na skórze
- nowe zaburzenia mowy, widzenia, równowagi, siły mięśni lub pamięci
- łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z dziąseł lub nosa
- żółte zabarwienie skóry lub oczu
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- opisy przypadków
Postępowanie
Przy jednoczesnym lub następującym po sobie stosowaniu analogu iperytu azotowego i selektywnego leku immunosupresyjnego należy unikać połączenia, chyba że wynika ono z zaplanowanego schematu specjalistycznego, a wtedy konieczne jest ścisłe monitorowanie morfologii i objawów zakażenia. Natalizumab jest przeciwwskazany u pacjentów z obniżoną odpornością, także po wcześniejszym leczeniu cytostatykami, a w nowotworze czynnym nie powinien być stosowany. Fingolimod, ozanimod, ponesimod, tofacytynib, leflunomid i teriflunomid w charakterystykach produktu są zastrzeżone przed łączeniem z lekami przeciwnowotworowymi i silnymi immunosupresantami, więc decyzję o kontynuacji podejmuje lekarz prowadzący leczenie przeciwnowotworowe razem z lekarzem leczącym chorobę autoimmunologiczną. Połączenia celowe, na przykład cyklofosfamid z immunoglobuliną przeciw limfocytom T lub z abataceptem w kondycjonowaniu i profilaktyce choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi albo cyklofosfamid z następczym mykofenolanem mofetylu w toczniowym zapaleniu nerek, prowadzi się wyłącznie w ośrodkach specjalistycznych z profilaktyką przeciwinfekcyjną. Należy uwzględnić długi czas działania niektórych leków grupy B – teriflunomid i leflunomid pozostają w organizmie wiele miesięcy bez procedury przyspieszonej eliminacji, a liczba limfocytów po fingolimodzie wraca do normy po tygodniach. Przed włączeniem leczenia warto sprawdzić status zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B, gruźlicy i ospy wietrznej oraz uzupełnić szczepienia, a szczepionek żywych nie podaje się w trakcie leczenia.
Skutek kliniczny
Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, reaktywacji wirusów (półpaśca, zapalenia wątroby typu B, cytomegalii) oraz pogłębionej i przedłużonej neutropenii i limfopenii. W przypadku natalizumabu i modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu szczególnym zagrożeniem jest postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, a wcześniejsze leczenie lekami immunosupresyjnymi lub cytostatycznymi jest uznanym czynnikiem ryzyka tego powikłania[1]. Przy leflunomidzie i teriflunomidzie dochodzi ryzyko sumowania toksyczności dla szpiku i wątroby. Długotrwała immunosupresja może też zwiększać ryzyko wtórnych nowotworów. Szczepionki żywe mogą wywołać zakażenie, a szczepionki inaktywowane są mniej skuteczne.
Mechanizm
Analogi iperytu azotowego alkilują DNA szybko dzielących się komórek, w tym prekursorów szpiku i limfocytów, co prowadzi do neutropenii, limfopenii i spadku odporności. Selektywne leki immunosupresyjne osłabiają odporność innymi drogami – blokują migrację lub zatrzymują limfocyty w węzłach chłonnych (fingolimod, ozanimod, ponesimod, natalizumab), hamują syntezę pirymidyn lub puryn w limfocytach (teriflunomid, leflunomid, mykofenolan mofetyl, kwas mykofenolowy), hamują sygnalizację lub kostymulację limfocytów (tofacytynib, abatacept, belatacept, tolebrutynib), niszczą limfocyty (immunoglobulina przeciw limfocytom T, inebilizumab), obniżają stężenie przeciwciał (efgartigimod alfa, imlifidaza) albo blokują dopełniacz (rawulizumab). Efekty obu grup sumują się na poziomie układu odpornościowego, a część leków grupy B sama hamuje szpik. Nie jest znana istotna interakcja farmakokinetyczna wspólna dla całej klasy. Interakcja dotyczy wszystkich leków ogólnoustrojowych obu grup z wyjątkiem chlormetyny w żelu, apremilastu i nerandomilastu.
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba neutrofili i limfocytów
- objawy zakażeń, gorączka, zmiany skórne sugerujące półpasiec
- nowe objawy neurologiczne lub poznawcze sugerujące postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię przy natalizumabie, fingolimodzie, ozanimodzie i ponesimodzie
- aktywność aminotransferaz przy leflunomidzie i teriflunomidzie
- markery wirusa zapalenia wątroby typu B i cytomegalii u pacjentów z grupy ryzyka
- stężenie immunoglobulin przy efgartigimodzie alfa, inebilizumabie i imlifidazie
Kiedy ocena się zmienia
| Na skórędroga podania · analogi iperytu azotowego | interakcja nie dotyczy | Chlormetyna w żelu stosowana miejscowo w chłoniaku skóry praktycznie nie wchłania się do krwi i nie sumuje się z ogólnoustrojową immunosupresją. |
| Analog iperytu azotowego przed natalizumabemkolejność włączenia · analogi iperytu azotowego | ryzyko rośnie | Wcześniejsze leczenie cytostatykiem jest czynnikiem ryzyka postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii po natalizumabie, a pacjent z utrzymującą się immunosupresją ma przeciwwskazanie do tego leku. |
| Czas do pełnej eliminacji leku lub powrotu liczby limfocytówodstep · selektywne leki immunosupresyjne | inne zalecenie | Teriflunomid i leflunomid utrzymują się w organizmie wiele miesięcy, a po fingolimodzie, ozanimodzie, ponesimodzie, inebilizumabie i immunoglobulinie przeciw limfocytom T limfopenia może trwać tygodnie lub dłużej. Przed chemioterapią należy rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji leflunomidu lub teriflunomidu i ocenić liczbę limfocytów. |
| Dawki mieloablacyjne lub kondycjonującedawka · analogi iperytu azotowego | ryzyko rośnie | Wysokie dawki cyklofosfamidu, melfalanu, bendamustyny lub ifosfamidu stosowane przed przeszczepieniem komórek krwiotwórczych powodują głęboką aplazję, a dołączenie leku immunosupresyjnego wymaga profilaktyki przeciwbakteryjnej, przeciwwirusowej i przeciwgrzybiczej. |
| wiek ≥ 65 latpacjent | ryzyko rośnie | U osób starszych ryzyko ciężkich zakażeń, półpaśca i przedłużonej cytopenii jest wyższe, co dotyczy szczególnie tofacytynibu i modulatorów receptora sfingozyno‑1‑fosforanu. |
Źródła
- Morrow SA, Clift F, Devonshire V, Lapointe E, Schneider R, Stefanelli M, et al. Use of natalizumab in persons with multiple sclerosis: 2022 update. Mult Scler Relat Disord. 2022;65:103995. doi: 10.1016/j.msard.2022.103995. PMID: 35810718.
Połączenie przeciwwskazaneBortezomib+ Samar 153SmNie podawaj samaru 153Sm pacjentowi leczonemu bortezomibem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki bortezomibu.Powiedz lekarzowi medycyny nuklearnej, że jesteś leczony bortezomibem, i nie zaczynaj żadnego z tych leków bez zgody lekarza prowadzącego.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz lekarzowi medycyny nuklearnej, że jesteś leczony bortezomibem, i nie zaczynaj żadnego z tych leków bez zgody lekarza prowadzącego.
Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo obniżyć liczbę płytek krwi i białych krwinek. Grozi to krwawieniami i ciężkimi zakażeniami. Dlatego tych leków nie łączy się, a między nimi potrzebna jest długa przerwa ustalona przez lekarza.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- siniaki bez wyraźnej przyczyny
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub w stolcu
- gorączka lub dreszcze
- częste infekcje, ból gardła
- nasilone osłabienie i bladość
- duszność przy niewielkim wysiłku
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podawaj samaru 153Sm pacjentowi leczonemu bortezomibem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki bortezomibu[1]. Jeśli leczenie radioizotopowe bólu kostnego jest konieczne, decyzję o przerwie w leczeniu bortezomibem i terminie podania podejmuje hematolog lub onkolog wspólnie z lekarzem medycyny nuklearnej. Przed podaniem samaru 153Sm oraz przed wznowieniem bortezomibu trzeba ocenić morfologię krwi z liczbą płytek i neutrofili, a leczenie rozpocząć dopiero po odbudowie parametrów szpiku.
Skutek kliniczny
Połączenie grozi ciężką, przedłużoną mielosupresją z ciężką małopłytkowością i krwawieniami, neutropenią z ciężkimi zakażeniami oraz niedokrwistością. Samaru 153Sm nie stosuje się jednocześnie z chemioterapią mielotoksyczną ani w ciągu 6 tygodni po niej[1].
Mechanizm
Oba leki uszkadzają szpik kostny. Bortezomib jest lekiem przeciwnowotworowym hamującym proteasom, który powoduje małopłytkowość, neutropenię i niedokrwistość. Samar 153Sm gromadzi się w kości i napromienia sąsiadujący szpik, co obniża liczbę płytek krwi i leukocytów. Działania te sumują się.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem
- liczba płytek krwi
- bezwzględna liczba neutrofili
- stężenie hemoglobiny
- objawy krwawienia i zakażenia
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 6 tygodni od ostatniej dawki bortezomibubortezomib | inne zalecenie | Po upływie co najmniej 6 tygodni od zakończenia chemioterapii przeciwwskazanie przestaje obowiązywać. Podanie samaru 153Sm wymaga jednak potwierdzenia odbudowy szpiku w morfologii krwi i dalszej kontroli parametrów hematologicznych. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Bortezomib Hospira. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bortezomib-hospira-100381803/
Połączenie przeciwwskazaneBusulfan+ Samar 153SmSamaru 153Sm nie podaje się w trakcie leczenia busulfanem ani w ciągu 6 tygodni od jego zakończenia.Jeśli przyjmujesz busulfan lub skończyłeś go przyjmować w ostatnich 6 tygodniach, powiedz o tym lekarzowi przed podaniem samaru 153Sm.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli przyjmujesz busulfan lub skończyłeś go przyjmować w ostatnich 6 tygodniach, powiedz o tym lekarzowi przed podaniem samaru 153Sm.
Busulfan i samar 153Sm osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Przyjmowane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo obniżyć liczbę krwinek. To zwiększa ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Tych leków nie łączy się ze sobą.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- łatwe powstawanie siniaków
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub stolcu
- nasilone osłabienie i bladość
- częste lub przedłużające się infekcje
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Samaru 153Sm nie podaje się w trakcie leczenia busulfanem ani w ciągu 6 tygodni od jego zakończenia[1]. Radiofarmaceutyk można podać dopiero po zakończeniu chemioterapii i potwierdzeniu regeneracji szpiku kostnego w morfologii krwi[1].
Skutek kliniczny
Połączenie grozi ciężką, długotrwałą mielosupresją z małopłytkowością, neutropenią i niedokrwistością, a w konsekwencji krwawieniami i ciężkimi zakażeniami[1].
Mechanizm
Busulfan jest lekiem alkilującym o silnym działaniu mielosupresyjnym, a samar 153Sm gromadzi się w kościach i napromienia szpik kostny. Oba leki uszkadzają komórki krwiotwórcze, więc ich działanie hamujące szpik sumuje się[1].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed podaniem samaru 153Sm
- liczba płytek krwi
- bezwzględna liczba neutrofili
- objawy krwawienia i zakażenia
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 6 tygodni od zakończenia busulfanu i regeneracja szpikusamar 153Sm | ryzyko maleje | Po zakończeniu chemioterapii, upływie co najmniej 6 tygodni i potwierdzeniu regeneracji szpiku samar 153Sm można podać pod kontrolą morfologii krwi. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
Połączenie przeciwwskazaneCyklofosfamid+ Samar 153SmNie podawaj samaru 153Sm w trakcie leczenia cyklofosfamidem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki cyklofosfamidu.Powiedz lekarzowi prowadzącemu i lekarzowi medycyny nuklearnej, że przyjmujesz cyklofosfamid lub niedawno go przyjmowałeś, zanim dostaniesz samar 153Sm.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz lekarzowi prowadzącemu i lekarzowi medycyny nuklearnej, że przyjmujesz cyklofosfamid lub niedawno go przyjmowałeś, zanim dostaniesz samar 153Sm.
Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub krótko po sobie mogą bardzo obniżyć liczbę białych krwinek i płytek krwi. Grozi to ciężkimi zakażeniami i krwawieniami. Dlatego tych leków nie stosuje się razem, a między nimi zachowuje się kilkutygodniową przerwę.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
- łatwe siniaczenie
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub stolcu
- wybroczyny na skórze
- nasilone osłabienie lub bladość
- duszność przy niewielkim wysiłku
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podawaj samaru 153Sm w trakcie leczenia cyklofosfamidem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki cyklofosfamidu.[1] Samar 153Sm można zastosować dopiero po zakończeniu chemioterapii, gdy szpik kostny należycie się zregeneruje, co należy potwierdzić morfologią krwi.[1] Jeśli cyklofosfamid ma być włączony po samarze 153Sm, decyzję podejmuje onkolog po ocenie regeneracji szpiku i przy ścisłym monitorowaniu oznak toksyczności.[2]
Skutek kliniczny
Ryzyko ciężkiej, przedłużonej mielosupresji z leukopenią, neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Grozi to ciężkimi zakażeniami i krwawieniami, które mogą zagrażać życiu.
Mechanizm
Oba leki uszkadzają szpik kostny. Cyklofosfamid działa cytotoksycznie na komórki krwiotwórcze, a samar 153Sm gromadzi się w kości i napromienia sąsiadujący szpik. Ich działanie mielosupresyjne sumuje się.
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed podaniem i regularnie po podaniu
- liczba neutrofili
- liczba płytek krwi
- stężenie hemoglobiny
- objawy zakażenia i gorączka
- objawy skazy krwotocznej
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 6 tygodni od ostatniej dawki cyklofosfamidu i potwierdzona regeneracja szpikusamar 153Sm | ryzyko maleje | Samar 153Sm można podać po zakończeniu chemioterapii, gdy minęło co najmniej 6 tygodni i szpik kostny należycie się zregenerował. Konieczna jest kontrola morfologii krwi przed podaniem i po nim. |
| Cyklofosfamid włączany po samarze 153Smkolejność włączenia · cyklofosfamid | inne zalecenie | Włączenie cyklofosfamidu po samarze 153Sm wymaga oceny regeneracji szpiku i ścisłego monitorowania oznak toksyczności hematologicznej. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan 50 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/endoxan-100022145/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/endoxan-100022145/
Połączenie przeciwwskazaneCytarabina+ Samar 153SmSamaru 153Sm nie łączy się z chemioterapią mielotoksyczną, w tym z cytarabiną.Jeśli dostajesz cytarabinę lub dostawałeś ją w ostatnich tygodniach, powiedz o tym lekarzowi przed leczeniem samarem 153Sm.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Jeśli dostajesz cytarabinę lub dostawałeś ją w ostatnich tygodniach, powiedz o tym lekarzowi przed leczeniem samarem 153Sm.
Cytarabina i samar 153Sm osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo mocno obniżyć liczbę krwinek białych, czerwonych i płytek krwi. Wtedy łatwiej o groźne zakażenia, krwawienia i silne osłabienie. Tych leków nie stosuje się razem.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
- łatwe powstawanie siniaków
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub stolcu
- silne osłabienie, bladość i duszność
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Samaru 153Sm nie łączy się z chemioterapią mielotoksyczną, w tym z cytarabiną.[1] Samar 153Sm można podać dopiero po zakończeniu chemioterapii, nie wcześniej niż po 6 tygodniach i po potwierdzeniu należytej regeneracji szpiku kostnego.[1] Jeśli pacjent wymaga kontynuacji cytarabiny, leczenie bólu z przerzutów do kości należy prowadzić innymi metodami niż radiofarmaceutyki kościotropowe.
Skutek kliniczny
Grozi ciężka, przedłużona mielosupresja z głęboką neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Skutkiem mogą być zagrażające życiu zakażenia i krwawienia oraz konieczność przetoczeń i odroczenia dalszego leczenia przeciwnowotworowego.
Mechanizm
Cytarabina jest lekiem cytotoksycznym o silnym działaniu mielosupresyjnym, a samar 153Sm wiąże się z tkanką kostną i napromienia szpik kostny od wewnątrz. Oba leki uszkadzają komórki krwiotwórcze, więc ich działanie hamujące czynność szpiku sumuje się.[1] Jednoczesne podawanie cytarabiny z innymi lekami cytotoksycznymi lub z radioterapią nasila toksyczne działanie na szpik kostny.[2]
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed podaniem samaru 153Sm i regularnie po nim
- liczba płytek krwi
- bezwzględna liczba neutrofilów
- objawy zakażenia i krwawienia
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 6 tygodni od zakończenia chemioterapii cytarabiną i potwierdzona regeneracja szpiku kostnegosamar 153Sm | ryzyko maleje | Po zakończeniu chemioterapii, odstępie co najmniej 6 tygodni i należytej regeneracji szpiku kostnego samar 153Sm można podać pod kontrolą morfologii krwi. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Alexan 20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/alexan-100003751/
Połączenie przeciwwskazaneDakarbazyna+ Samar 153SmSamaru 153Sm nie łączy się z dakarbazyną ani nie podaje w ciągu 6 tygodni po jej podaniu.Powiedz każdemu lekarzowi, który cię leczy, o obu terapiach i nie zaczynaj żadnej z nich bez aktualnych wyników morfologii krwi.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz każdemu lekarzowi, który cię leczy, o obu terapiach i nie zaczynaj żadnej z nich bez aktualnych wyników morfologii krwi.
Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo obniżyć liczbę białych krwinek i płytek krwi. Grozi to ciężkimi zakażeniami i krwawieniami. Dlatego tych leków nie podaje się razem, a między nimi musi minąć odpowiedni czas.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
- siniaki bez wyraźnej przyczyny
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub stolcu
- silne osłabienie i bladość
- duszność przy niewielkim wysiłku
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Samaru 153Sm nie łączy się z dakarbazyną ani nie podaje w ciągu 6 tygodni po jej podaniu[1]. Radiofarmaceutyk można podać dopiero po zakończeniu chemioterapii i należytej regeneracji szpiku kostnego[1]. Dakarbazyny nie podaje się przy leukopenii lub małopłytkowości, a po leczeniu samarem 153Sm trzeba przed jej włączeniem potwierdzić odbudowę morfologii krwi[2]. Gdy obu terapii nie da się rozdzielić w czasie, ból kostny leczy się innymi metodami, a decyzję o kolejności terapii podejmuje onkolog razem z lekarzem medycyny nuklearnej.
Skutek kliniczny
Sumowanie się mielotoksyczności grozi ciężką i przedłużoną leukopenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Skutkiem mogą być ciężkie zakażenia, w tym posocznica, oraz krwawienia zagrażające życiu.
Mechanizm
Oba leki uszkadzają szpik kostny. Dakarbazyna jest cytostatykiem o działaniu mielotoksycznym, a jej toksyczność wobec szpiku nasila wcześniejsze lub równoczesne leczenie uszkadzające szpik, w tym napromienianie[2]. Samar 153Sm gromadzi się w kości i napromienia szpik od wewnątrz, więc jego działanie sumuje się z działaniem chemioterapii[1].
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym leczeniem i co tydzień po podaniu samaru 153Sm do czasu regeneracji szpiku
- liczba płytek krwi
- liczba leukocytów i neutrofilów
- objawy zakażenia i krwawienia
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 6 tygodni od ostatniej chemioterapii i potwierdzona regeneracja szpikusamar 153Sm | ryzyko maleje | Po zakończeniu chemioterapii, upływie co najmniej 6 tygodni i potwierdzeniu regeneracji szpiku samar 153Sm można podać, ale nadal konieczne jest ścisłe monitorowanie morfologii krwi. |
| Dakarbazyna po samarze 153Smkolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Dakarbazynę po leczeniu samarem 153Sm można włączyć dopiero po ustąpieniu leukopenii i małopłytkowości, a jej mielotoksyczność może być nasilona przez wcześniejsze napromienianie szpiku. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Detimedac 100 mg 100 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detimedac-100-mg-100001628/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Detimedac 100 mg. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/detimedac-100-mg-100001628/
Połączenie przeciwwskazaneDocetaksel+ Samar 153SmNie podawaj samaru 153Sm w trakcie leczenia docetakselem.Powiedz lekarzowi prowadzącemu, kiedy ostatnio dostałeś chemioterapię, i nie pomijaj zleconych badań krwi przed każdym podaniem leku.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Powiedz lekarzowi prowadzącemu, kiedy ostatnio dostałeś chemioterapię, i nie pomijaj zleconych badań krwi przed każdym podaniem leku.
Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo obniżyć liczbę krwinek białych i płytek krwi. Grozi to ciężkimi zakażeniami i krwawieniami. Dlatego tych leków nie podaje się razem, a między nimi musi minąć odpowiednio długi czas.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
- siniaki bez wyraźnej przyczyny
- krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub stolcu
- nasilone osłabienie i bladość
- duszność przy niewielkim wysiłku
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie podawaj samaru 153Sm w trakcie leczenia docetakselem. Samar 153Sm można podać dopiero po zakończeniu chemioterapii, nie wcześniej niż po 6 tygodniach od jej ostatniej dawki i po należytej regeneracji szpiku kostnego.[1] Przed ewentualnym podaniem docetakselu po leczeniu samarem 153Sm sprawdź, czy liczba neutrofilów wynosi co najmniej 1500 komórek/mm3.[2] Decyzję o kolejności i odstępach między terapiami podejmuje zespół onkologiczny.
Skutek kliniczny
Jednoczesne lub zbyt bliskie w czasie podanie grozi ciężką, przedłużoną mielosupresją z neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Skutkiem mogą być ciężkie zakażenia, gorączka neutropeniczna i krwawienia. Docetakselu nie podaje się przy liczbie neutrofilów poniżej 1500 komórek/mm3, więc niewyrównana mielosupresja po samarze 153Sm uniemożliwia lub opóźnia kolejny cykl chemioterapii.[3]
Mechanizm
Oba leki uszkadzają szpik kostny, a ich działania mielotoksyczne sumują się. Docetaksel jest cytostatykiem silnie hamującym czynność szpiku, z dominującą neutropenią. Samar 153Sm gromadzi się w kościach i napromienia szpik od wewnątrz, co powoduje przejściowy spadek liczby leukocytów i płytek krwi. Samaru 153Sm nie stosuje się jednocześnie z chemioterapią mielotoksyczną ani w ciągu 6 tygodni po chemioterapii.[1]
Metabolizm i transportery
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed każdym podaniem
- liczba neutrofilów
- liczba płytek krwi
- stężenie hemoglobiny
- objawy zakażenia i gorączka
- objawy skazy krwotocznej
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 6 tygodni od ostatniej dawki docetakselu oraz należyta regeneracja szpikupacjent | inne zalecenie | Samar 153Sm można podać po zakończeniu chemioterapii, nie wcześniej niż po 6 tygodniach od niej i dopiero po należytej regeneracji szpiku kostnego, z kontrolą morfologii krwi. |
| Docetaksel po wcześniejszym leczeniu samarem 153Smkolejność włączenia · pacjent | inne zalecenie | Docetaksel po leczeniu samarem 153Sm można podać dopiero przy liczbie neutrofilów co najmniej 1500 komórek/mm3. Należy uwzględnić ryzyko przedłużonej mielosupresji i ściśle monitorować morfologię krwi. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Docetaxel Accord 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/docetaxel-accord-100282403/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Taxotere 80 mg/2 ml, koncentrat i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/taxotere-100065841/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Docetaxel Kabi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/docetaxel-kabi-100281875/
- U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: fda.gov
Połączenie przeciwwskazaneDoksorubicyna+ Samar 153SmNie stosuj samaru 153Sm jednocześnie z doksorubicyną ani w ciągu 6 tygodni po chemioterapii.Nie przyjmuj leczenia izotopem samaru w trakcie chemioterapii doksorubicyną ani wkrótce po niej i zawsze powiedz lekarzowi prowadzącemu o obu terapiach.opóźniony (dni)teoretyczne
Połączenie przeciwwskazane
Nie przyjmuj leczenia izotopem samaru w trakcie chemioterapii doksorubicyną ani wkrótce po niej i zawsze powiedz lekarzowi prowadzącemu o obu terapiach.
Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo obniżyć liczbę krwinek białych, czerwonych i płytek. Może to prowadzić do ciężkich zakażeń, krwawień i silnego osłabienia. Dlatego tych leków nie łączy się, a leczenie izotopem planuje się dopiero po przerwie od chemioterapii.
Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się
- gorączka lub dreszcze
- ból gardła albo inne objawy zakażenia
- siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł
- krew w moczu lub stolcu
- duże osłabienie, bladość, duszność
- ChPL
- przeciwwskazane
- Mechanizm
- PD – sumowanie
- Początek
- opóźniony (dni)
- Dowody
- teoretyczne
Postępowanie
Nie stosuj samaru 153Sm jednocześnie z doksorubicyną ani w ciągu 6 tygodni po chemioterapii[1]. Samar 153Sm można podać dopiero po zakończeniu chemioterapii, gdy szpik kostny należycie się zregeneruje[1]. Przed podaniem radiofarmaceutyku oceń morfologię krwi z rozmazem. Jeśli po samarze 153Sm planowana jest doksorubicyna, rozpocznij ją dopiero po potwierdzeniu regeneracji szpiku.
Skutek kliniczny
Grozi głęboka i przedłużona mielosupresja z neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością, a w konsekwencji ciężkie zakażenia i krwawienia. Doksorubicyna może nasilać toksyczność innych metod leczenia przeciwnowotworowego[2].
Mechanizm
Doksorubicyna jest lekiem cytotoksycznym hamującym czynność szpiku kostnego[2]. Samar 153Sm gromadzi się w kości i napromienia sąsiadujący szpik, więc również go uszkadza. Oba leki sumują działanie mielotoksyczne[1].
Monitorować
- morfologia krwi z rozmazem przed podaniem samaru 153Sm
- liczba płytek krwi
- liczba neutrofilów
- objawy zakażenia i krwawienia
Kiedy ocena się zmienia
| odstep ≥ 6 tygodni od ostatniej chemioterapii i regeneracja szpikusamar 153Sm | inne zalecenie | Po co najmniej 6 tygodniach od zakończenia chemioterapii i przy należytej regeneracji szpiku samar 153Sm można podać pod kontrolą morfologii krwi. |
| Doksorubicyna po samarze 153Smkolejność włączenia · doksorubicyna | inne zalecenie | Gdy doksorubicynę planuje się po leczeniu samarem 153Sm, rozpocznij ją dopiero po potwierdzonej regeneracji szpiku i monitoruj morfologię krwi. |
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Caelyx pegylated liposomal 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/caelyx-pegylated-liposomal-100112718/
Oznaczenia na tej stronie
- Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
- Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
- Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
- Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
- Korzystna interakcjaPołączenie celowe
Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.