Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Metoprolol / Metoprolol i seleksypag

Metoprolol i seleksypag

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Połączenie można stosować, ale należy kontrolować ciśnienie tętnicze i tętno, zwłaszcza przy włączaniu i zwiększaniu dawki seleksypagu.

Mierz ciśnienie i tętno w domu, wstawaj powoli i powiedz lekarzowi, jeśli masz zawroty głowy lub zasłabnięcia, ale nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę.

Niekorzystna interakcjaMetoprolol+ SeleksypagPołączenie można stosować, ale należy kontrolować ciśnienie tętnicze i tętno, zwłaszcza przy włączaniu i zwiększaniu dawki seleksypagu.Mierz ciśnienie i tętno w domu, wstawaj powoli i powiedz lekarzowi, jeśli masz zawroty głowy lub zasłabnięcia, ale nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz ciśnienie i tętno w domu, wstawaj powoli i powiedz lekarzowi, jeśli masz zawroty głowy lub zasłabnięcia, ale nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę.

Oba leki mogą obniżać ciśnienie krwi, a razem ten efekt może być silniejszy. Najczęściej daje to o sobie znać w pierwszych tygodniach, gdy lekarz stopniowo zwiększa dawkę leku na nadciśnienie płucne. Możesz wtedy czuć zawroty głowy, zwłaszcza przy szybkim wstawaniu, albo osłabienie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy, zwłaszcza przy wstawaniu
  • zasłabnięcie lub omdlenie
  • bardzo wolne tętno
  • nasilona duszność lub szybsze męczenie się przy wysiłku
  • obrzęki nóg
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale należy kontrolować ciśnienie tętnicze i tętno, zwłaszcza przy włączaniu i zwiększaniu dawki seleksypagu. Metoprololu nie stosuje się przy ciśnieniu skurczowym poniżej 90 mm Hg ani przy objawowej bradykardii.[1] Przy objawowym niedociśnieniu należy rozważyć wolniejsze zwiększanie dawki seleksypagu albo zmniejszenie dawki metoprololu, a u chorych z nadciśnieniem płucnym ocenić, czy beta-adrenolityk ma wyraźne wskazanie (np. choroba wieńcowa, arytmia).

Skutek kliniczny

Możliwe nasilone niedociśnienie tętnicze, w tym ortostatyczne, z zawrotami głowy i omdleniami, najbardziej prawdopodobne w okresie zwiększania dawki seleksypagu. U chorych z tętniczym nadciśnieniem płucnym ograniczenie rezerwy chronotropowej przez beta-adrenolityk może dodatkowo zmniejszać rzut serca i tolerancję wysiłku.

Mechanizm

Działanie metoprololu i innych leków obniżających ciśnienie tętnicze sumuje się.[1] Seleksypag jest agonistą receptora prostacyklinowego i rozszerza naczynia, więc dokłada się do hipotensyjnego działania beta-adrenolityku, który dodatkowo ogranicza odruchowe przyspieszenie czynności serca. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać – seleksypag i jego czynny metabolit nie hamują ani nie indukują enzymów cytochromu P450 ani białek transportowych w stężeniach klinicznie istotnych.[2] Metoprolol jest metabolizowany przez CYP2D6[1], a seleksypag głównie przez CYP2C8 i w mniejszym stopniu przez CYP3A4[2], więc leki nie konkurują o ten sam szlak.

Metabolizm i transportery

  • Metoprolol: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[3]
  • Seleksypag: wrażliwy substrat CYP2C8[3], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4], substrat OATP1B1[4], substrat OATP1B3[4], substrat P-gp[4], substrat UGT2B7[4]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej
  • częstość akcji serca
  • objawy niedociśnienia (zawroty głowy, omdlenia)
  • tolerancja wysiłku i objawy niewydolności prawej komory

Kiedy ocena się zmienia

Seleksypag włączany u pacjenta przyjmującego metoprololkolejność włączenia · seleksypagryzyko rośnieRyzyko objawowego niedociśnienia jest największe w okresie stopniowego zwiększania dawki seleksypagu – kontroluj ciśnienie i tętno przy każdej zmianie dawki.
Ciśnienie skurczowe 90 mm Hgdawka · pacjentinterakcja nie dotyczyPrzy ciśnieniu skurczowym poniżej 90 mm Hg metoprolol jest przeciwwskazany, a dołożenie leku rozszerzającego naczynia dodatkowo pogłębia niedociśnienie.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Beto 200 ZK 190 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/beto-200-zk-100135978/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Uptravi 200 mcg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/uptravi-100372187/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Uptravi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/uptravi-100372187/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja o niejasnym znaczeniuMetoprolola alkoholNie ma przeciwwskazania do łącznego stosowania, ale pacjent powinien ograniczyć alkohol i sprawdzić własną reakcję na lek, zanim będzie prowadził pojazd lub obsługiwał maszyny.Jeśli pijesz alkohol, ogranicz go do niewielkich ilości i nie prowadź pojazdów, dopóki nie sprawdzisz, jak się czujesz.szybki (godziny)teoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Jeśli pijesz alkohol, ogranicz go do niewielkich ilości i nie prowadź pojazdów, dopóki nie sprawdzisz, jak się czujesz.

Alkohol nie jest zakazany podczas leczenia metoprololem, ale może nasilać zawroty głowy, zmęczenie i obniżenie ciśnienia. Po alkoholu możesz też odczuwać jego działanie mocniej i dłużej niż zwykle. Dane na ten temat nie są jednoznaczne, dlatego warto obserwować, jak reaguje Twój organizm.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy lub uczucie zbliżającego się omdlenia
  • wyraźne osłabienie albo senność
  • bardzo wolne bicie serca
  • zaburzenia widzenia
  • duszność lub obrzęki nóg
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie ma przeciwwskazania do łącznego stosowania, ale pacjent powinien ograniczyć alkohol i sprawdzić własną reakcję na lek, zanim będzie prowadził pojazd lub obsługiwał maszyny.[1] Osobom z niskim ciśnieniem, zawrotami głowy lub objawami niewydolności serca warto zalecić szczególną wstrzemięźliwość.

Skutek kliniczny

Przy większych ilościach alkoholu możliwe jest silniejsze i dłużej utrzymujące się upojenie, a także nasilenie zawrotów głowy, zmęczenia i zaburzeń widzenia, które mogą występować już podczas samego leczenia metoprololem.[1] W przedawkowaniu alkohol może nasilać objawy zatrucia.[1] Przy umiarkowanym, okazjonalnym piciu ciężkie skutki nie są opisane w dostępnym materiale.

Mechanizm

Według ChPL jednoczesne spożywanie alkoholu i przyjmowanie metoprololu może powodować wyższe stężenie alkoholu we krwi, które wolniej się zmniejsza.[1] ChPL wskazuje też, że alkohol może zwiększać stężenie metoprololu w osoczu.[1] Alkohol i metoprolol mogą ponadto wspólnie obniżać ciśnienie tętnicze i nasilać zawroty głowy oraz uczucie zmęczenia, czyli działają w podobnym kierunku. Dostępne źródła nie są zgodne co do znaczenia klinicznego tych zjawisk, bo część opracowań uznaje, że alkohol nie wpływa istotnie na działanie metoprololu.

Metabolizm i transportery

  • Metoprolol: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[2]

Monitorować

  • zawroty głowy i uczucie zmęczenia
  • ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca u pacjentów z objawami niedociśnienia
  • zaburzenia widzenia
  • sprawność psychofizyczna przed prowadzeniem pojazdów

Kiedy ocena się zmienia

Większe ilości, np. picie okazjonalne w dużych dawkachilość alkoholu · alkoholryzyko rośniePrzy większych ilościach alkoholu rośnie ryzyko nasilenia hipotensji, zawrotów głowy i objawów przedawkowania, a stężenie alkoholu może utrzymywać się dłużej. Warto wtedy jednoznacznie odradzić prowadzenie pojazdów i zachęcić do ograniczenia picia.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Beto 200 ZK 190 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/beto-200-zk-100135978/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Interakcja o niejasnym znaczeniuSeleksypaga alkoholNie ma podstaw do zakazu alkoholu na podstawie ChPL, ale warto uprzedzić pacjenta, że alkohol może nasilać objawy związane z rozszerzeniem naczyń.Jeśli pijesz alkohol, ogranicz się do niewielkiej ilości i omów to z lekarzem prowadzącym.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Jeśli pijesz alkohol, ogranicz się do niewielkiej ilości i omów to z lekarzem prowadzącym.

W ulotce leku nie ma zakazu picia alkoholu. Zarówno lek, jak i alkohol rozszerzają naczynia krwionośne, więc razem mogą mocniej obniżać ciśnienie i nasilać ból głowy albo zaczerwienienie twarzy. Dlatego jeśli pijesz, rób to rzadko i w niewielkiej ilości. Szczególnie ostrożnie postępuj po rozpoczęciu leczenia i po każdym zwiększeniu dawki.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • Zawroty głowy lub uczucie pustki w głowie przy wstawaniu
  • Silny ból głowy po wypiciu alkoholu
  • Nagłe zaczerwienienie twarzy i uczucie gorąca
  • Osłabienie lub omdlenie
  • Przyspieszone bicie serca
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie ma podstaw do zakazu alkoholu na podstawie ChPL, ale warto uprzedzić pacjenta, że alkohol może nasilać objawy związane z rozszerzeniem naczyń. Zalecaj ograniczenie ilości, unikanie picia w okresie zwiększania dawki i przerwanie picia przy zawrotach głowy lub osłabieniu. Ocenę indywidualną pozostaw lekarzowi prowadzącemu leczenie nadciśnienia płucnego.

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie obniżenia ciśnienia tętniczego, zawrotów głowy, bólu głowy i zaczerwienienia twarzy po alkoholu. Są to objawy, które seleksypag może wywoływać także samodzielnie. Pacjenci z nadciśnieniem płucnym mają ograniczoną rezerwę hemodynamiczną, więc nawet niewielki spadek ciśnienia może być u nich odczuwalny.

Mechanizm

ChPL Uptravi nie wspomina o alkoholu ani w punkcie 4.3, ani w punkcie 4.5, a interakcje seleksypagu opisane w ChPL dotyczą wyłącznie enzymów, transporterów i leków.[1] Seleksypag jest agonistą receptora prostacykliny i rozszerza naczynia, a alkohol również obniża napięcie naczyń i ciśnienie tętnicze. Można więc teoretycznie oczekiwać dodawania się efektów rozszerzających naczynia, zwłaszcza obniżenia ciśnienia, zaczerwienienia twarzy i bólu głowy. Brak badań klinicznych, które ocenialiby to połączenie.

Metabolizm i transportery

  • Seleksypag: wrażliwy substrat CYP2C8[2], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[3], substrat OATP1B1[3], substrat OATP1B3[3], substrat P-gp[3], substrat UGT2B7[3]

Monitorować

  • Objawy obniżenia ciśnienia: zawroty głowy, osłabienie, omdlenie
  • Nasilenie bólu głowy i zaczerwienienia twarzy po alkoholu
  • Ciśnienie tętnicze w okresie zwiększania dawki, jeśli pacjent pije alkohol

Kiedy ocena się zmienia

Kilka porcji alkoholu jednorazowoilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieWiększa jednorazowa ilość alkoholu silniej rozszerza naczynia i może zsumować się z działaniem seleksypagu, co zwiększa ryzyko hipotonii i omdleń u pacjenta z nadciśnieniem płucnym.
Początek leczenia lub okres zwiększania dawkiczas leczenia · pacjentinne zalecenieW okresie zwiększania dawki działania niepożądane związane z rozszerzeniem naczyń są najczęstsze, więc w tym czasie warto zalecić całkowitą wstrzemięźliwość od alkoholu.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Uptravi 200 mcg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/uptravi-100372187/
  2. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Uptravi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/uptravi-100372187/

Pełny opis tej pary

Inne interakcje tych leków 74

Połączenie przeciwwskazaneLeki przeciwpłytkowe (np. kwas acetylosalicylowy, tikagrelor, seleksypag)+ Inhibitory czynnika Xa (np. rywaroksaban, apiksaban, edoksaban) klasaJednoczesne stosowanie leku przeciwpłytkowego i inhibitora czynnika Xa jest dopuszczalne tylko przy jasnym wskazaniu do obu leków, przez możliwie najkrótszy czas i po ocenie ryzyka krwawienia.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek przeciwpłytkowy i lek przeciwkrzepliwy z tej grupy, nie odstawiaj ani nie dokładaj żadnego z nich bez decyzji lekarza i niezwłocznie zgłaszaj każde nietypowe krwawienie.szybki (godziny)rozległe badania

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek przeciwpłytkowy i lek przeciwkrzepliwy z tej grupy, nie odstawiaj ani nie dokładaj żadnego z nich bez decyzji lekarza i niezwłocznie zgłaszaj każde nietypowe krwawienie.

Leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy, klopidogrel czy tikagrelor, oraz leki przeciwkrzepliwe, takie jak rywaroksaban, apiksaban czy edoksaban, zmniejszają krzepliwość krwi w różny sposób. Przyjmowane razem wzmacniają swoje działanie, przez co łatwiej o krwawienie, także poważne. Lekarze czasem celowo zalecają takie połączenie, na przykład po wszczepieniu stentu, ale zwykle tylko na określony czas.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • czarne, smoliste stolce lub krew w stolcu
  • krew w moczu lub różowy albo brunatny mocz
  • wymioty z krwią lub treścią przypominającą fusy od kawy
  • długo niezatrzymujące się krwawienie z nosa lub dziąseł
  • duże, niewyjaśnione siniaki
  • nagły silny ból głowy, zaburzenia mowy lub widzenia, osłabienie jednej strony ciała
  • silne osłabienie, zawroty głowy, bladość
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Jednoczesne stosowanie leku przeciwpłytkowego i inhibitora czynnika Xa jest dopuszczalne tylko przy jasnym wskazaniu do obu leków, przez możliwie najkrótszy czas i po ocenie ryzyka krwawienia. U pacjentów z migotaniem przedsionków po przezskórnej interwencji wieńcowej preferuje się połączenie antykoagulantu z klopidogrelem, a terapię potrójną z kwasem acetylosalicylowym ogranicza się do okresu okołozabiegowego lub krótkiego czasu po zabiegu. Prasugrelu i tikagrelu nie zaleca się rutynowo w terapii potrójnej. Należy unikać długotrwałego stosowania kwasu acetylosalicylowego w dawkach większych niż kardioprotekcyjne. Eptyfibatyd i kangrelor stosuje się wyłącznie w szpitalu, z uwzględnieniem czasu ostatniej dawki inhibitora czynnika Xa. U pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka krwawienia z przewodu pokarmowego warto rozważyć ochronę inhibitorem pompy protonowej. Należy unikać dokładania niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko krwawień, w tym krwawień z przewodu pokarmowego, krwawień wewnątrzczaszkowych i krwawień wymagających hospitalizacji lub przetoczenia krwi. Ryzyko rośnie wraz z liczbą leków wpływających na hemostazę, dlatego terapia potrójna (antykoagulant i dwa leki przeciwpłytkowe) jest obarczona największym ryzykiem. Połączenie ma jednak uznane wskazania, na przykład u pacjentów z migotaniem przedsionków po ostrym zespole wieńcowym lub po wszczepieniu stentu oraz w przewlekłej chorobie wieńcowej lub tętnic obwodowych, gdzie stosuje się dawkę naczyniową rywaroksabanu z kwasem acetylosalicylowym.

Mechanizm

Leki przeciwpłytkowe hamują agregację płytek krwi różnymi drogami. Kwas acetylosalicylowy blokuje cyklooksygenazę płytkową. Klopidogrel, prasugrel, tikagrelor, tyklopidyna i kangrelor blokują receptor P2Y12. Eptyfibatyd blokuje glikoproteinę IIb/IIIa. Cylostazol hamuje fosfodiesterazę 3. Seleksypag, iloprost, treprostynil i epoprostenol pobudzają receptor prostacykliny. Inhibitory czynnika Xa hamują osoczowy układ krzepnięcia i zmniejszają powstawanie trombiny. Jednoczesne zahamowanie hemostazy płytkowej i osoczowej sumuje się i zwiększa skłonność do krwawień. Jest to interakcja farmakodynamiczna wspólna dla wszystkich leków obu grup. Różni się jedynie jej nasilenie, które jest największe dla leków blokujących receptor P2Y12, eptyfibatydu i kangreloru, a mniejsze dla analogów prostacykliny, seleksypagu i cylostazolu. Tikagrelor słabo hamuje CYP3A4 i glikoproteinę P, ale ten wpływ na stężenie rywaroksabanu, apiksabanu i edoksabanu ma małe znaczenie wobec efektu farmakodynamicznego.

Monitorować

  • objawy krwawienia jawnego i utajonego (smoliste stolce, krwiomocz, krwawienia z nosa i dziąseł)
  • morfologia krwi z oceną hemoglobiny i płytek krwi
  • czynność nerek (eGFR lub klirens kreatyniny) w celu doboru dawki inhibitora czynnika Xa
  • czynność wątroby
  • planowany czas trwania terapii skojarzonej i termin odstawienia leku przeciwpłytkowego

Kiedy ocena się zmienia

Kwas acetylosalicylowy w dawce większej niż kardioprotekcyjnadawka · leki przeciwpłytkoweryzyko rośnieDługotrwałe stosowanie kwasu acetylosalicylowego w dawkach przeciwbólowych lub przeciwzapalnych z inhibitorem czynnika Xa wyraźnie zwiększa ryzyko krwawień i powinno być unikane.
Terapia potrójna dłużej niż okres okołozabiegowyczas leczenia · leki przeciwpłytkoweryzyko rośniePołączenie inhibitora czynnika Xa z dwoma lekami przeciwpłytkowymi niesie największe ryzyko krwawień i powinno trwać możliwie krótko, z jasno określonym terminem odstawienia kwasu acetylosalicylowego.
Dawka naczyniowa rywaroksabanu z kwasem acetylosalicylowymdawka · inhibitory czynnika Xainne zalecenieMała dawka rywaroksabanu podawana dwa razy na dobę razem z kwasem acetylosalicylowym jest celowym schematem w przewlekłej chorobie wieńcowej lub tętnic obwodowych i zmniejsza ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych kosztem umiarkowanego wzrostu ryzyka krwawień.
Dożylnadroga podania · leki przeciwpłytkoweinne zalecenieEptyfibatyd, kangrelor, epoprostenol oraz dożylne postacie iloprostu i treprostynilu stosuje się w warunkach szpitalnych, a decyzję o podaniu podejmuje się z uwzględnieniem czasu przyjęcia ostatniej dawki inhibitora czynnika Xa i czynności nerek.
wiek ≥ 75 latpacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko krwawień przy terapii skojarzonej jest większe, dlatego szczególnie ważne są skrócenie czasu leczenia skojarzonego, kontrola czynności nerek i prawidłowy dobór dawki inhibitora czynnika Xa.
Umiarkowana lub ciężka niewydolność nerekeGFR · pacjentryzyko rośnieUpośledzona czynność nerek zwiększa ekspozycję na inhibitory czynnika Xa, zwłaszcza edoksaban i rywaroksaban, co dodatkowo nasila ryzyko krwawień w połączeniu z lekiem przeciwpłytkowym i wymaga dostosowania dawki.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rivaroxaban Polpharma 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/rivaroxaban-polpharma-100401316/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Xanirva 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/xanirva-100410195/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Mibrex 15 mg/20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/mibrex-100376759/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Eliquis 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/eliquis-100245589/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Apixaban Accord 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/apixaban-accord-100440204/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Apixaban Aurovitas 2,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/apixaban-aurovitas-100421690/
  7. Charakterystyka Produktu Leczniczego Acard 75 mg, tabletki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/acard-100002148/
  8. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abrea 75 mg, tabletki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/abrea-100364986/
  9. Charakterystyka Produktu Leczniczego Cardiopirin 100 mg, tabletki dojelitowe. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/cardiopirin-100033226/
  10. Charakterystyka Produktu Leczniczego Brilique 90 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/brilique-100236165/
  11. Charakterystyka Produktu Leczniczego Atixarso 60 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/atixarso-100401517/
  12. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tigrix 60 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/tigrix-100415324/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaKardioselektywne beta-blokery (np. bisoprolol, metoprolol, betaksolol)+ Niedihydropirydynowe blokery kanału wapniowego – fenyloalkiloaminy (np. werapamil) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu kardioselektywnego beta-blokera i werapamilu należy unikać tego połączenia, a jeśli jest konieczne, stosować je tylko u chorych bez bradykardii, zaburzeń przewodzenia i niewydolności serca, pod ścisłą kontrolą tętna, ciśnienia tętniczego i EKG.Jeśli bierzesz beta-bloker razem z werapamilem, upewnij się, że lekarz wie o obu lekach, regularnie mierz tętno i ciśnienie i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.szybki (godziny)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Jeśli bierzesz beta-bloker razem z werapamilem, upewnij się, że lekarz wie o obu lekach, regularnie mierz tętno i ciśnienie i nie odstawiaj żadnego z nich na własną rękę.

Leki na serce i nadciśnienie z grupy beta-blokerów, takie jak bisoprolol, metoprolol czy nebiwolol, oraz werapamil zwalniają pracę serca. Gdy bierzesz je razem, ich działanie się sumuje i serce może bić zbyt wolno albo z przerwami, a ciśnienie może za bardzo spaść. Lekarz czasem celowo łączy te leki, ale wtedy trzeba uważnie obserwować tętno i samopoczucie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • bardzo wolne lub nierówne tętno
  • zawroty głowy albo uczucie, że zaraz zemdlejesz
  • omdlenie
  • duszność, zwłaszcza przy wysiłku lub w pozycji leżącej
  • obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • silne osłabienie i zmęczenie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
szybki (godziny)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu kardioselektywnego beta-blokera i werapamilu należy unikać tego połączenia, a jeśli jest konieczne, stosować je tylko u chorych bez bradykardii, zaburzeń przewodzenia i niewydolności serca, pod ścisłą kontrolą tętna, ciśnienia tętniczego i EKG[1]. Dożylne podanie werapamilu choremu leczonemu beta-blokerem lub dożylne podanie beta-blokera, takiego jak esmolol, landiolol czy metoprolol, choremu otrzymującemu werapamil jest przeciwwskazane. Esmolol i landiolol, stosowane wyłącznie dożylnie, nie powinny być podawane razem z werapamilem ani wkrótce po jego podaniu. Jeśli leczenie doustne jest uzasadnione, nowy lek należy włączać w małej dawce i zwiększać ją stopniowo. Przed rozpoczęciem leczenia warto rozważyć zastąpienie werapamilu dihydropirydynowym antagonistą wapnia[1]. Żadnego z leków nie należy odstawiać nagle, a beta-bloker szczególnie wymaga stopniowego zmniejszania dawki.

Skutek kliniczny

Połączenie może wywołać nasiloną bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy różnego stopnia, niedociśnienie, zaostrzenie niewydolności serca, a w skrajnych przypadkach zahamowanie zatokowe lub asystolię[1]. Ryzyko jest największe przy podaniu dożylnym jednego z leków, u osób starszych oraz u chorych z dysfunkcją węzła zatokowego, zaburzeniami przewodzenia lub obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory[2]. Interakcja jest wspólna dla wszystkich kardioselektywnych beta-blokerów, także tych o wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej.

Mechanizm

Kardioselektywne beta-blokery i werapamil hamują czynność serca w ten sam sposób, choć różnymi drogami. Obie grupy zwalniają rytm zatokowy, wydłużają przewodzenie w węźle przedsionkowo-komorowym i osłabiają kurczliwość mięśnia sercowego, więc ich działania się sumują. Beta-bloker zmniejsza pobudzenie współczulne, a werapamil blokuje wolne kanały wapniowe w węźle zatokowym, węźle przedsionkowo-komorowym i w kardiomiocytach. Dodatkowo werapamil hamuje metabolizm wątrobowy i transport P-glikoproteiny, co może zwiększać stężenie niektórych beta-blokerów, zwłaszcza metoprololu i bisoprololu. Składowa farmakokinetyczna ma jednak mniejsze znaczenie niż sumowanie działania na serce, które dotyczy wszystkich leków obu grup.

Monitorować

  • częstość akcji serca
  • ciśnienie tętnicze
  • EKG z oceną odstępu PQ i przewodzenia przedsionkowo-komorowego
  • objawy niewydolności serca, takie jak duszność, obrzęki i przyrost masy ciała
  • zawroty głowy, omdlenia i nadmierne zmęczenie

Kiedy ocena się zmienia

Dożylnadroga podania · niedihydropirydynowe blokery kanału wapniowego – fenyloalkiloaminyryzyko rośnieDożylne podanie werapamilu choremu leczonemu beta-blokerem grozi ciężką bradykardią, blokiem przedsionkowo-komorowym, niedociśnieniem i asystolią, dlatego jest przeciwwskazane.
Dożylnadroga podania · kardioselektywne beta-blokeryryzyko rośnieDożylne podanie beta-blokera, w tym esmololu, landiololu lub metoprololu, choremu otrzymującemu werapamil albo niedawno leczonemu werapamilem dożylnie jest przeciwwskazane z powodu ryzyka ciężkich zaburzeń przewodzenia i depresji mięśnia sercowego.
Krople do oczupostać · kardioselektywne beta-blokeryryzyko malejeBetaksolol w kroplach do oczu wchłania się do krążenia w mniejszym stopniu, ale opisywano bradykardię przy łączeniu okulistycznych beta-blokerów z werapamilem, dlatego u chorych z zaburzeniami przewodzenia należy zachować ostrożność.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU osób starszych częściej występuje dysfunkcja węzła zatokowego i zaburzenia przewodzenia, co zwiększa ryzyko ciężkiej bradykardii i bloku przy tym połączeniu.
Dołączenie drugiego leku do już stosowanegokolejność włączenia · pacjentinne zalecenieDołączając werapamil do beta-blokera lub beta-bloker do werapamilu, należy zacząć od małej dawki, stopniowo ją zwiększać i ocenić tętno oraz EKG w pierwszych dniach leczenia.

Źródła

  1. Richards TR, Tobe SW. Combining other antihypertensive drugs with β-blockers in hypertension: a focus on safety and tolerability. Can J Cardiol. 2014;30(5 Suppl):S42-6. doi: 10.1016/j.cjca.2013.08.012. PMID: 24518661.
  2. Krikler DM. [Verapamil in the study and treatment of supraventricular tachycardias, with special reference to pre-excitation]. Minerva Med. 1975;66(39):1914-22. PMID: 236526.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaLeki przeciwpłytkowe (np. kwas acetylosalicylowy, tikagrelor, seleksypag)+ Heparyny (np. enoksaparyna, nadroparyna, dalteparyna) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwpłytkowego i heparyny należy łączyć je tylko przy wyraźnym wskazaniu klinicznym i ściśle obserwować pacjenta pod kątem krwawień.Jeśli stosujesz jednocześnie lek przeciwpłytkowy i heparynę, nie zmieniaj dawek ani nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, unikaj dodatkowych leków przeciwbólowych typu ibuprofen bez konsultacji i od razu zgłoś lekarzowi każde niepokojące krwawienie.szybki (godziny)rozległe badania

Niekorzystna interakcja

Jeśli stosujesz jednocześnie lek przeciwpłytkowy i heparynę, nie zmieniaj dawek ani nie odstawiaj żadnego z nich samodzielnie, unikaj dodatkowych leków przeciwbólowych typu ibuprofen bez konsultacji i od razu zgłoś lekarzowi każde niepokojące krwawienie.

Leki przeciwpłytkowe, na przykład kwas acetylosalicylowy, klopidogrel czy tikagrelor, oraz heparyny, na przykład enoksaparyna czy nadroparyna w zastrzykach, działają na krzepnięcie krwi w różny sposób. Stosowane razem mocniej utrudniają tworzenie skrzepów, więc łatwiej o siniaki i krwawienia, czasem poważne. Lekarze często łączą te leki celowo, na przykład po zawale serca lub po wszczepieniu stentu, ale wtedy dobierają dawki i czas leczenia bardzo starannie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • czarne, smoliste stolce lub krew w stolcu
  • krew w moczu albo różowy lub brunatny mocz
  • wymioty krwią lub treścią przypominającą fusy od kawy
  • silny, nagły ból głowy, zaburzenia mowy, widzenia lub osłabienie kończyn
  • duże lub szybko powiększające się siniaki i krwiaki
  • długotrwałe krwawienie z nosa lub dziąseł
  • drętwienie lub osłabienie nóg po znieczuleniu do kręgosłupa
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
rozległe badania

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu leku przeciwpłytkowego i heparyny należy łączyć je tylko przy wyraźnym wskazaniu klinicznym i ściśle obserwować pacjenta pod kątem krwawień. Przed włączeniem heparyny warto ocenić, czy lek przeciwpłytkowy jest nadal potrzebny, zwłaszcza gdy kwas acetylosalicylowy jest stosowany bez jasnego wskazania albo doraźnie przeciwbólowo. W ostrym zespole wieńcowym i przy przezskórnych interwencjach wieńcowych połączenie jest standardem, ale należy stosować dawki zgodne z wytycznymi i ograniczać czas trwania terapii potrójnej. Eptyfibatyd i kangrelor łączy się z heparyną wyłącznie w warunkach szpitalnych z monitorowaniem. U pacjentów z niewydolnością nerek, w podeszłym wieku i z małą masą ciała należy rozważyć redukcję dawki heparyny drobnocząsteczkowej albo kontrolę aktywności anty-Xa. Przed znieczuleniem przewodowym, nakłuciem lędźwiowym i usunięciem cewnika zewnątrzoponowego trzeba zachować odstępy czasowe zalecane dla obu leków[1]. Należy unikać dodatkowych leków nasilających krwawienie, takich jak niesteroidowe leki przeciwzapalne, i rozważyć osłonę żołądka inhibitorem pompy protonowej u osób z ryzykiem krwawienia z przewodu pokarmowego.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko krwawień – od drobnych, takich jak siniaki, krwawienie z dziąseł czy krwiaki w miejscu wstrzyknięcia, po poważne krwawienia z przewodu pokarmowego, dróg moczowych i krwawienia wewnątrzczaszkowe. Szczególnie groźne są krwiaki rdzeniowe lub nadtwardówkowe po znieczuleniu przewodowym albo nakłuciu lędźwiowym, które mogą prowadzić do trwałego porażenia[1]. Ryzyko jest największe przy pełnych dawkach leczniczych heparyny, przy łączeniu dwóch leków przeciwpłytkowych z heparyną oraz przy silnych lekach podawanych dożylnie, takich jak eptyfibatyd czy kangrelor. W ostrym zespole wieńcowym i przy zabiegach kardiologii interwencyjnej połączenie bywa jednak celowe i uzasadnione, a korzyść przeciwzakrzepowa przeważa nad ryzykiem krwawienia.

Mechanizm

Leki przeciwpłytkowe hamują agregację płytek krwi różnymi drogami – przez blokowanie cyklooksygenazy płytkowej (kwas acetylosalicylowy), receptora P2Y12 (klopidogrel, prasugrel, tikagrelor, tyklopidyna, kangrelor), receptora glikoproteinowego IIb/IIIa (eptyfibatyd), fosfodiesterazy 3 (cylostazol) albo przez pobudzanie receptora prostacykliny (iloprost, epoprostenol, treprostynil, seleksypag). Heparyny i leki heparynopodobne hamują osoczowe czynniki krzepnięcia, głównie czynnik Xa i trombinę, przez nasilanie działania antytrombiny. Antytrombina ludzka uzupełnia ten naturalny inhibitor i wzmacnia działanie heparyn. Jednoczesne zahamowanie hemostazy płytkowej i osoczowej sumuje się i zwiększa ryzyko krwawienia. Nie jest to interakcja farmakokinetyczna i dotyczy wszystkich leków obu grup, a jej siła zależy od mocy leku przeciwpłytkowego, dawki heparyny i liczby łączonych leków.

Monitorować

  • objawy krwawienia i krwiaki w miejscu wstrzyknięcia
  • morfologia krwi – hemoglobina i liczba płytek, także w kierunku małopłytkowości poheparynowej
  • stężenie kreatyniny i eGFR
  • aktywność anty-Xa przy niewydolności nerek, otyłości, małej masie ciała i w ciąży
  • obecność krwi w moczu i w stolcu
  • stan neurologiczny po znieczuleniu przewodowym lub nakłuciu lędźwiowym

Kiedy ocena się zmienia

Dawka leczniczadawka · heparynyryzyko rośniePełne dawki lecznicze heparyny drobnocząsteczkowej w połączeniu z lekiem przeciwpłytkowym wiążą się z wyraźnie większym ryzykiem krwawienia niż dawki profilaktyczne i wymagają ścisłej oceny wskazania oraz monitorowania.
eGFR ≤ 30pacjentryzyko rośniePrzy ciężkiej niewydolności nerek heparyny drobnocząsteczkowe kumulują się, co nasila ryzyko krwawienia przy jednoczesnym leczeniu przeciwpłytkowym – konieczna jest redukcja dawki lub kontrola aktywności anty-Xa, a czasem zmiana na heparynę niefrakcjonowaną.
wiek ≥ 75pacjentryzyko rośnieU osób starszych ryzyko krwawienia przy łączeniu leków przeciwpłytkowych z heparyną jest większe z powodu pogorszenia funkcji nerek, mniejszej masy ciała i chorób współistniejących – należy weryfikować dawki i ograniczać czas terapii skojarzonej.
Dożylnadroga podania · leki przeciwpłytkoweryzyko rośnieDożylne leki przeciwpłytkowe, takie jak eptyfibatyd i kangrelor, silnie i szybko hamują płytki – połączenie z heparyną stosuje się wyłącznie w szpitalu, zwykle w trakcie interwencji wieńcowej, z dostosowaniem dawki heparyny i monitorowaniem krzepnięcia.
Znieczulenie przewodowe lub nakłucie lędźwioweodstep · pacjentinne zaleceniePrzed znieczuleniem podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym, nakłuciem lędźwiowym i usunięciem cewnika należy zachować odstępy czasowe zalecane dla heparyny i leku przeciwpłytkowego oraz monitorować stan neurologiczny ze względu na ryzyko krwiaka rdzeniowego.
Terapia dwulekowa przeciwpłytkowa z heparynączas leczenia · leki przeciwpłytkoweryzyko rośnieDołączenie heparyny do podwójnej terapii przeciwpłytkowej istotnie zwiększa ryzyko krwawienia – czas terapii potrójnej powinien być jak najkrótszy i zgodny z wytycznymi, a pacjent powinien otrzymywać osłonę żołądka.

Źródła

  1. Horlocker TT. Regional anaesthesia in the patient receiving antithrombotic and antiplatelet therapy. Br J Anaesth. 2011;107 Suppl 1:i96-106. doi: 10.1093/bja/aer381. PMID: 22156275.

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaLidokaina+ MetoprololPrzy dożylnym podawaniu lidokainy u chorego przyjmującego metoprolol monitoruj EKG, częstość akcji serca, ciśnienie tętnicze i objawy neurotoksyczności, a przy długotrwałym wlewie rozważ mniejszą dawkę podtrzymującą lidokainy i oznaczenie jej stężenia.Przed każdym zabiegiem, znieczuleniem lub pobytem w szpitalu powiedz lekarzowi albo stomatologowi, że przyjmujesz metoprolol.szybki (godziny)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Przed każdym zabiegiem, znieczuleniem lub pobytem w szpitalu powiedz lekarzowi albo stomatologowi, że przyjmujesz metoprolol.

Lidokaina w pastylkach do ssania, aerozolu do gardła lub żelu nie wpływa w istotny sposób na działanie metoprololu i możesz ją stosować. Inaczej jest, gdy lidokaina jest podawana dożylnie w szpitalu – wtedy metoprolol może zwiększać jej ilość we krwi i razem mogą zbyt mocno zwalniać pracę serca. Lekarze w szpitalu kontrolują to, jeśli wiedzą o twoim leczeniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • drętwienie lub mrowienie wokół ust
  • szumy w uszach
  • zawroty głowy lub splątanie
  • drżenie mięśni
  • bardzo wolne bicie serca
  • omdlenie lub silne osłabienie
ChPL
niezalecane
Mechanizm
PK – metabolizm, PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy dożylnym podawaniu lidokainy u chorego przyjmującego metoprolol monitoruj EKG, częstość akcji serca, ciśnienie tętnicze i objawy neurotoksyczności, a przy długotrwałym wlewie rozważ mniejszą dawkę podtrzymującą lidokainy i oznaczenie jej stężenia. U chorych z zespołem chorego węzła zatokowego i zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego unika się łączenia beta-adrenolityków z lekami przeciwarytmicznymi.[1] Przy miejscowych postaciach lidokainy nie trzeba zmieniać leczenia.

Skutek kliniczny

Przy dożylnym podawaniu lidokainy chorym leczonym metoprololem rośnie ryzyko toksyczności lidokainy – parestezji wokół ust, szumów usznych, zawrotów głowy, splątania, a w cięższych przypadkach drgawek – oraz nasilenia bradykardii, zaburzeń przewodzenia i spadku kurczliwości serca. Ciężkie działania hemodynamiczne są najbardziej prawdopodobne u chorych z zaburzeniami czynności lewej komory.[1] Przy miejscowym stosowaniu lidokainy, na przykład w pastylkach do ssania, interakcja nie ma znaczenia klinicznego.[2]

Mechanizm

Leki beta-adrenolityczne zmniejszają przepływ krwi przez wątrobę, co może spowalniać metabolizm lidokainy i zwiększać jej stężenie w osoczu.[2] Przy jednoczesnym stosowaniu propranololu stężenie lidokainy wzrasta o około 30%, a dodatkowo możliwa jest konkurencja o wątrobowe enzymy mikrosomalne.[2] Wielkość tego efektu dla metoprololu nie jest określona. Niezależnie od farmakokinetyki beta-adrenolityki nasilają ujemne działanie inotropowe leków przeciwarytmicznych oraz ich wpływ na przewodzenie w sercu, a lidokaina podawana ogólnie działa jak lek przeciwarytmiczny.[1]

Metabolizm i transportery

  • Metoprolol: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[3]

Monitorować

  • częstość akcji serca
  • ciśnienie tętnicze
  • EKG – odstęp PQ, szerokość QRS, zaburzenia przewodzenia
  • objawy neurotoksyczności lidokainy (parestezje wokół ust, szumy uszne, splątanie, drżenia, drgawki)
  • stężenie lidokainy w osoczu przy długotrwałym wlewie

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (pastylki do ssania, aerozol do gardła, żel, maść)droga podania · lidokainaryzyko malejePrzy miejscowym stosowaniu lidokainy stężenie ogólnoustrojowe jest małe i interakcja z beta-adrenolitykami nie ma znaczenia klinicznego.
Dożylna (wlew przeciwarytmiczny)droga podania · lidokainainne zaleceniePrzy wlewie dożylnym monitoruj EKG, ciśnienie i objawy neurotoksyczności, a przy długim wlewie rozważ zmniejszenie dawki podtrzymującej lidokainy. U chorych z dysfunkcją lewej komory ryzyko ciężkich działań hemodynamicznych jest największe.
Z adrenaliną (znieczulenie stomatologiczne i nasiękowe)postać · lidokainainne zalecenieAdrenalina dodana do lidokainy może u chorych przyjmujących beta-adrenolityki zwiększać ciśnienie tętnicze, choć przy leczniczych dawkach wybiórczego beta-1-adrenolityku, takiego jak metoprolol, jest to mniej prawdopodobne niż przy lekach niewybiórczych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Beto 200 ZK 190 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/beto-200-zk-100135978/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Trachisan 8 mg 8 mg, pastylki. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/trachisan-8-mg-100177110/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaAbirateron+ SeleksypagPołączenie można stosować, ale tolerancję seleksypagu trzeba obserwować, szczególnie po włączeniu lub odstawieniu abirateronu.Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami, powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie nadciśnienia płucnego, że zaczynasz lub kończysz abirateron, a gdy dolegliwości się nasilą, zgłoś to bez samodzielnej zmiany dawki.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj oba leki zgodnie z zaleceniami, powiedz lekarzowi prowadzącemu leczenie nadciśnienia płucnego, że zaczynasz lub kończysz abirateron, a gdy dolegliwości się nasilą, zgłoś to bez samodzielnej zmiany dawki.

Abirateron może spowalniać usuwanie seleksypagu z organizmu, przez co jego działanie może się nasilić. Częściej mogą wtedy wystąpić typowe dla seleksypagu dolegliwości, takie jak ból głowy, biegunka, nudności, ból szczęki lub mięśni i zaczerwienienie twarzy. Leki można przyjmować razem, ale obserwuj samopoczucie, szczególnie w pierwszych tygodniach wspólnego stosowania.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silny lub nowy ból głowy
  • biegunka lub nudności
  • ból szczęki, mięśni lub kończyn
  • zaczerwienienie twarzy
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • narastające obrzęki nóg lub szybki przyrost masy ciała
  • nasilenie duszności po odstawieniu abirateronu
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm, PK – transport
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale tolerancję seleksypagu trzeba obserwować, szczególnie po włączeniu lub odstawieniu abirateronu. Rutynowe zmniejszenie dawki seleksypagu o połowę dotyczy umiarkowanych inhibitorów CYP2C8.[1] Abirateron do nich nie należy, dlatego dawkę seleksypagu dostosowuje się do objawów, a nie z góry. Przy nowych lub nasilonych działaniach niepożądanych lekarz prowadzący leczenie nadciśnienia płucnego może cofnąć dawkę seleksypagu o jeden stopień miareczkowania. Po odstawieniu abirateronu trzeba ocenić, czy nie słabnie kontrola nadciśnienia płucnego. Nie należy przekraczać 1600 mikrogramów seleksypagu dwa razy na dobę.[1]

Skutek kliniczny

Możliwe nasilenie działań niepożądanych seleksypagu zależnych od dawki – bólu głowy, biegunki, nudności, bólu szczęki, mięśni i kończyn, zaczerwienienia twarzy oraz niedociśnienia. Po odstawieniu abirateronu ekspozycja na czynny metabolit może się zmniejszyć i kontrola nadciśnienia płucnego może się pogorszyć.

Mechanizm

Abirateron może zwiększać ekspozycję na czynny metabolit seleksypagu przez hamowanie CYP2C8. Abirateron jest inhibitorem CYP2C8 i zwiększał AUC pioglitazonu o 46%.[2] Seleksypag i jego czynny metabolit są metabolizowane głównie przez CYP2C8. Silny inhibitor tego enzymu zwiększał ekspozycję na czynny metabolit około 11-krotnie, a umiarkowany około 2,2–2,7 razy.[1] Siła hamowania przez abirateron odpowiada raczej słabemu inhibitorowi, dlatego należy oczekiwać mniejszego wzrostu ekspozycji niż przy klopidogrelu, ale skali tego efektu nie zbadano. Metabolity abirateronu hamują in vitro OATP1B1.[2] Seleksypag jest substratem tego nośnika, jednak silne hamowanie OATP nie zmieniało ekspozycji na czynny metabolit, więc ta droga ma małe znaczenie.[1]

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Abirateron – słaby inhibitor CYP2C8[3], seleksypag – wrażliwy substrat CYP2C8[4]
  • Abirateron: słaby inhibitor CYP2C8[3], umiarkowany inhibitor CYP2D6[4], substrat CYP3A4[3]
  • Seleksypag: wrażliwy substrat CYP2C8[4], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[5], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5], substrat P-gp[5], substrat UGT2B7[5]

Monitorować

  • działania niepożądane seleksypagu (ból głowy, biegunka, nudności, ból szczęki, bóle mięśni, zaczerwienienie twarzy)
  • ciśnienie tętnicze i objawy niedociśnienia
  • kontrola objawów nadciśnienia płucnego po odstawieniu abirateronu
  • masa ciała i obrzęki (zatrzymanie płynów po abirateronie u pacjenta z obciążoną prawą komorą)
  • stężenie potasu

Kiedy ocena się zmienia

Abirateron włączany u pacjenta z ustaloną dawką seleksypagukolejność włączenia · abirateronryzyko rośniePo dołączeniu abirateronu do ustalonej dawki seleksypagu ekspozycja na czynny metabolit może wzrosnąć, dlatego w pierwszych tygodniach trzeba aktywnie pytać o działania niepożądane.
Odstawienie abirateronu w trakcie leczenia seleksypagiemkolejność włączenia · abirateroninne zaleceniePo odstawieniu abirateronu ekspozycja na czynny metabolit seleksypagu może się zmniejszyć, jeśli dawka była redukowana z powodu działań niepożądanych, trzeba ocenić kontrolę nadciśnienia płucnego i ewentualnie ponownie ją zwiększyć.
dawka ≥ 1600 mikrogramów dwa razy na dobęseleksypagryzyko rośniePrzy dawce maksymalnej seleksypagu nie ma zapasu na dalszy wzrost ekspozycji, więc ryzyko nietolerancji po dołączeniu abirateronu jest największe.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Uptravi 200 mcg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/uptravi-100372187/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abiraterone Sandoz 250 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/abiraterone-sandoz-100430230/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Abiraterone Sandoz. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/abiraterone-sandoz-100430230/
  4. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Uptravi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/uptravi-100372187/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaBisoprolol+ SeleksypagPołączenie można stosować, ale należy kontrolować ciśnienie tętnicze i tętno, zwłaszcza w okresie zwiększania dawki seleksypagu oraz po zmianie dawki bisoprololu.Mierz regularnie ciśnienie i tętno, wstawaj powoli i powiedz lekarzowi, jeśli masz zawroty głowy lub zasłabnięcia.szybki (godziny)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Mierz regularnie ciśnienie i tętno, wstawaj powoli i powiedz lekarzowi, jeśli masz zawroty głowy lub zasłabnięcia.

Oba leki obniżają ciśnienie krwi, więc razem mogą obniżyć je za bardzo. Najłatwiej o to na początku leczenia seleksypagiem, gdy dawka jest stopniowo zwiększana. Możesz wtedy odczuwać zawroty głowy lub osłabienie, zwłaszcza przy szybkim wstawaniu.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • zawroty głowy, zwłaszcza po wstaniu
  • zasłabnięcie lub omdlenie
  • nadmierne osłabienie lub zmęczenie
  • bardzo wolne tętno
  • nasilenie duszności lub obrzęków nóg
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
szybki (godziny)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale należy kontrolować ciśnienie tętnicze i tętno, zwłaszcza w okresie zwiększania dawki seleksypagu oraz po zmianie dawki bisoprololu. Jednoczesne stosowanie leków obniżających ciśnienie tętnicze z bisoprololem wymaga ostrożności ze względu na ryzyko niedociśnienia.[1] W razie objawowego niedociśnienia należy rozważyć zmniejszenie dawki bisoprololu albo wolniejsze zwiększanie dawki seleksypagu, w porozumieniu z lekarzem prowadzącym leczenie nadciśnienia płucnego.

Skutek kliniczny

Możliwe addytywne obniżenie ciśnienia tętniczego z objawami niedociśnienia, w tym ortostatycznego, takimi jak zawroty głowy, osłabienie i omdlenie. U chorych z tętniczym nadciśnieniem płucnym zahamowanie odruchowego przyspieszenia czynności serca przez beta-adrenolityk może utrudniać kompensację spadku ciśnienia wywołanego wazodylatacją.

Mechanizm

Bisoprolol obniża ciśnienie tętnicze przez zwolnienie czynności serca i zmniejszenie pojemności minutowej, a seleksypag jako agonista receptora prostacyklinowego rozszerza naczynia krwionośne. Jednoczesne stosowanie bisoprololu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze może zwiększać ryzyko niedociśnienia.[1] Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ seleksypag i jego czynny metabolit nie hamują ani nie indukują enzymów cytochromu P450 i białek transportowych w stężeniach klinicznie istotnych.[2]

Metabolizm i transportery

  • Seleksypag: wrażliwy substrat CYP2C8[3], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4], substrat OATP1B1[4], substrat OATP1B3[4], substrat P-gp[4], substrat UGT2B7[4]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze, także w pozycji stojącej
  • częstość akcji serca
  • objawy niedociśnienia ortostatycznego (zawroty głowy, omdlenia)
  • objawy nasilenia niewydolności prawej komory (obrzęki, duszność)

Kiedy ocena się zmienia

Seleksypag dołączany do stosowanego bisoprololu, okres zwiększania dawkikolejność włączenia · seleksypagryzyko rośnieW okresie stopniowego zwiększania dawki seleksypagu u pacjenta przyjmującego bisoprolol ryzyko objawowego niedociśnienia jest największe – należy kontrolować ciśnienie i tętno przy każdej zmianie dawki.
Zwiększenie dawki bisoprololu u pacjenta leczonego seleksypagiemdawka · bisoprololryzyko rośnieZwiększanie dawki bisoprololu u pacjenta stosującego seleksypag nasila ryzyko niedociśnienia i bradykardii – zalecana ostrożna titracja z kontrolą ciśnienia i tętna.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Concor Cor 7,5 7,5 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/concor-cor-7-5-100099969/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Uptravi 200 mcg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/uptravi-100372187/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Uptravi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/uptravi-100372187/

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaDiklofenak+ MetoprololPołączenie można stosować, ale należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze, zwłaszcza u osób starszych, zapewnić odpowiednie nawodnienie i okresowo oceniać czynność nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz w jego trakcie.Przyjmuj diklofenak jak najkrócej, pij wystarczająco dużo płynów, mierz ciśnienie w domu i zapytaj farmaceutę lub lekarza, czy możesz go stosować, jeśli masz chorobę serca lub nerek.opóźniony (dni)badania kliniczne

Niekorzystna interakcja

Przyjmuj diklofenak jak najkrócej, pij wystarczająco dużo płynów, mierz ciśnienie w domu i zapytaj farmaceutę lub lekarza, czy możesz go stosować, jeśli masz chorobę serca lub nerek.

Diklofenak, lek przeciwbólowy i przeciwzapalny, może osłabiać działanie metoprololu, który obniża ciśnienie krwi. W efekcie ciśnienie może być wyższe niż zwykle. Przy dłuższym przyjmowaniu obu leków może też pogorszyć się praca nerek, zwłaszcza u osób starszych. Krótkie stosowanie diklofenaku zwykle nie stanowi problemu, jeśli kontrolujesz ciśnienie.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • wyższe niż zwykle ciśnienie w domowych pomiarach
  • obrzęki nóg lub kostek
  • szybki przyrost masy ciała
  • zmniejszona ilość oddawanego moczu
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PD – antagonizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Połączenie można stosować, ale należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze, zwłaszcza u osób starszych, zapewnić odpowiednie nawodnienie i okresowo oceniać czynność nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz w jego trakcie.[1] Diklofenak warto stosować w najmniejszej skutecznej dawce i przez możliwie krótki czas. Przed wydaniem diklofenaku należy upewnić się, że pacjent nie ma choroby niedokrwiennej serca, zastoinowej niewydolności serca klasy II–IV wg NYHA, choroby naczyń obwodowych lub mózgowych ani niewydolności nerek, ponieważ są to przeciwwskazania do diklofenaku.[1]

Skutek kliniczny

Głównym skutkiem jest słabsza kontrola ciśnienia tętniczego podczas przyjmowania diklofenaku, a u części pacjentów także pogorszenie czynności nerek. ChPL diklofenaku zwraca uwagę na zwiększone ryzyko działania nefrotoksycznego przy łączeniu z lekami obniżającymi ciśnienie oraz na szczególną potrzebę kontroli ciśnienia u osób w podeszłym wieku.[1] Dane dla samego diklofenaku nie są jednoznaczne, ponieważ ChPL jednego z produktów metoprololu podaje, że w badaniach jednoczesnego stosowania diklofenaku i metoprololu nie zaobserwowano opisywanej dla NLPZ interakcji.[2]

Mechanizm

Interakcja jest farmakodynamiczna i polega na osłabieniu działania obniżającego ciśnienie metoprololu przez diklofenak. Diklofenak hamuje syntezę prostaglandyn w nerkach, co prowadzi do zatrzymania sodu i wody w organizmie. ChPL diklofenaku podaje, że tak jak inne NLPZ może on osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe leków blokujących receptory beta-adrenergiczne.[1] ChPL metoprololu opisuje ten sam mechanizm dla całej grupy NLPZ, łącznie z inhibitorami COX-2.[3]

Metabolizm i transportery

  • Diklofenak: substrat CYP2C9[4]
  • Metoprolol: umiarkowanie wrażliwy substrat CYP2D6[5]

Monitorować

  • ciśnienie tętnicze
  • czynność nerek (kreatynina)
  • stan nawodnienia
  • obrzęki i masa ciała

Kiedy ocena się zmienia

Kilka dniczas leczenia · diklofenakryzyko malejePrzy krótkotrwałym stosowaniu diklofenaku osłabienie działania hipotensyjnego zwykle nie zdąży się istotnie rozwinąć, wystarczy poinformować pacjenta o objawach.
Na skórędroga podania · diklofenakryzyko malejeDiklofenak stosowany miejscowo na skórę daje niewielkie stężenie w organizmie, więc klinicznie istotne osłabienie działania metoprololu jest mało prawdopodobne.
Podeszły wiekwiek · pacjentryzyko rośnieU pacjentów w podeszłym wieku ChPL diklofenaku szczególnie podkreśla potrzebę regularnej kontroli ciśnienia i czynności nerek.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo 75 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bloxazoc 23,75 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/bloxazoc-100334399/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Beto 200 ZK 190 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/beto-200-zk-100135978/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Diclac 75 Duo. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/diclac-75-duo-100109870/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Niekorzystna interakcjaFlukonazol+ SeleksypagPrzy jednoczesnym stosowaniu flukonazolu i seleksypagu należy zachować ostrożność i obserwować tolerancję seleksypagu.Nie zmieniaj sam dawki leku na nadciśnienie płucne, a jeśli w czasie kuracji flukonazolem lub kilka dni po niej pojawią się nasilone dolegliwości, skontaktuj się z lekarzem.nieznanyteoretyczne

Niekorzystna interakcja

Nie zmieniaj sam dawki leku na nadciśnienie płucne, a jeśli w czasie kuracji flukonazolem lub kilka dni po niej pojawią się nasilone dolegliwości, skontaktuj się z lekarzem.

Flukonazol może spowolnić usuwanie z organizmu leku na nadciśnienie płucne, przez co jego działanie może być silniejsze. Możesz wtedy częściej odczuwać bóle głowy, biegunkę, nudności, ból szczęki albo zaczerwienienie twarzy. Ten efekt może utrzymywać się kilka dni po zakończeniu kuracji flukonazolem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silny ból głowy
  • biegunka lub wymioty
  • ból szczęki albo bóle mięśni
  • zaczerwienienie twarzy
  • zawroty głowy lub omdlenie
  • nasilenie duszności po zakończeniu kuracji flukonazolem
ChPL
ostrożność
Mechanizm
PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu flukonazolu i seleksypagu należy zachować ostrożność i obserwować tolerancję seleksypagu[1]. Jeśli to możliwe, w leczeniu zakażeń miejscowych lepiej wybrać lek przeciwgrzybiczy działający miejscowo. Przy nasileniu objawów nietolerancji należy rozważyć okresowe zmniejszenie dawki seleksypagu, a decyzję podejmuje lekarz prowadzący leczenie nadciśnienia płucnego. Działanie hamujące flukonazolu utrzymuje się przez 4 do 5 dni po jego odstawieniu[2]. Nie należy w tym czasie zwiększać dawki seleksypagu w oparciu o krótkotrwałe zmiany tolerancji.

Skutek kliniczny

Wzrost stężenia czynnego metabolitu może nasilić działania niepożądane typowe dla agonistów receptora prostacykliny. Należą do nich ból głowy, biegunka, nudności, wymioty, ból szczęki, bóle mięśni i kończyn, zaczerwienienie twarzy oraz spadek ciśnienia tętniczego. Po odstawieniu flukonazolu ekspozycja może się obniżyć i skuteczność seleksypagu u pacjenta, któremu dobierano dawkę w trakcie leczenia przeciwgrzybiczego, może się zmniejszyć.

Mechanizm

Flukonazol hamuje glukuronidację czynnego metabolitu seleksypagu, więc może zwiększać ekspozycję na ten metabolit. Czynny metabolit, który odpowiada głównie za skuteczność leku, jest glukuronidowany przez UGT1A3 i UGT2B7, a flukonazol należy do silnych inhibitorów tych enzymów[1]. Wpływu tego połączenia na ekspozycję na seleksypag i jego czynny metabolit nie zbadano, a interakcji farmakokinetycznej nie można wykluczyć[1]. Hamowanie CYP3A4 przez flukonazol nie ma tu znaczenia, bo silny inhibitor CYP3A4 nie zmieniał ekspozycji na czynny metabolit[1]. Flukonazol nie jest istotnym inhibitorem CYP2C8, czyli głównego szlaku utleniania seleksypagu, dlatego nie należy oczekiwać tak silnego wzrostu ekspozycji jak przy gemfibrozylu.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Flukonazol – umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], seleksypag – drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4]
  • Flukonazol – inhibitor P-gp[5], seleksypag – substrat P-gp[4]
  • Flukonazol: silny inhibitor CYP2C19[3], umiarkowany inhibitor CYP2C9[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor P-gp[5]
  • Seleksypag: wrażliwy substrat CYP2C8[3], drugorzędny szlak substrat CYP3A4[4], substrat OATP1B1[4], substrat OATP1B3[4], substrat P-gp[4], substrat UGT2B7[4]

Monitorować

  • ból głowy, ból szczęki, bóle mięśni i kończyn
  • biegunka, nudności, wymioty
  • zaczerwienienie twarzy
  • ciśnienie tętnicze i objawy niedociśnienia
  • kontrola objawów nadciśnienia płucnego po odstawieniu flukonazolu

Bezpieczniejsze alternatywy

nystatynaklotrymazol (miejscowo)natamycyna

Kiedy ocena się zmienia

Dawka jednorazowaczas leczenia · flukonazolryzyko malejePo jednorazowej dawce flukonazolu wpływ na seleksypag jest krótkotrwały, wystarczy poinformować pacjenta o możliwych objawach nietolerancji.
odstep ≤ 5 dni po odstawieniu flukonazoluflukonazolinne zalecenieHamowanie enzymów przez flukonazol utrzymuje się przez 4 do 5 dni po jego odstawieniu, dlatego obserwację tolerancji seleksypagu należy przedłużyć na ten okres.
Dawkę seleksypagu dobierano w trakcie leczenia flukonazolemkolejność włączenia · seleksypaginne zalecenieJeśli dawkę seleksypagu ustalano w trakcie leczenia flukonazolem, po odstawieniu flukonazolu ekspozycja na czynny metabolit może się zmniejszyć, dlatego należy ocenić kontrolę objawów nadciśnienia płucnego.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Uptravi 200 mcg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/uptravi-100372187/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fluconazole Polfarmex 50 mg/10 ml, syrop. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/fluconazole-polfarmex-100100023/
  3. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: fda.gov
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Uptravi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/uptravi-100372187/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Fluconazole Polfarmex. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/fluconazole-polfarmex-100100023/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.