Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Nelarabina / Nelarabina i samar 153Sm

Nelarabina i samar 153Sm

Jaki opis pokazać?

Połączenie przeciwwskazane

Połączenie jest przeciwwskazane.

Powiedz lekarzowi prowadzącemu, że byłeś lub jesteś leczony nelarabiną, zanim dostaniesz samar 153Sm, i nie przyjmuj tych leków razem.

Połączenie przeciwwskazaneNelarabina+ Samar 153SmPołączenie jest przeciwwskazane.Powiedz lekarzowi prowadzącemu, że byłeś lub jesteś leczony nelarabiną, zanim dostaniesz samar 153Sm, i nie przyjmuj tych leków razem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz lekarzowi prowadzącemu, że byłeś lub jesteś leczony nelarabiną, zanim dostaniesz samar 153Sm, i nie przyjmuj tych leków razem.

Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem albo w krótkim odstępie mogą spowodować groźny spadek liczby krwinek białych, czerwonych i płytek krwi. Grozi to ciężkimi zakażeniami, krwawieniami i silnym osłabieniem. Dlatego tych leków nie łączy się, a leczenie izotopem można rozpocząć dopiero kilka tygodni po zakończeniu chemioterapii.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła lub inne objawy zakażenia
  • siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • silne zmęczenie, bladość, duszność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Połączenie jest przeciwwskazane. Samaru 153Sm nie podaje się w trakcie leczenia nelarabiną ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki nelarabiny[1]. Samar 153Sm można podać dopiero po zakończeniu chemioterapii i po należytej regeneracji szpiku kostnego, potwierdzonej morfologią krwi[1]. Jeśli konieczne jest leczenie bólu kostnego w trakcie chemioterapii, stosuje się leczenie przeciwbólowe niemielotoksyczne.

Skutek kliniczny

Połączenie grozi ciężką i przedłużoną mielosupresją z neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Skutkiem mogą być ciężkie zakażenia, krwawienia i konieczność przetoczeń, a także opóźnienie dalszego leczenia przeciwbiałaczkowego.

Mechanizm

Samar 153Sm gromadzi się w kościach i napromienia szpik kostny, co hamuje jego czynność. Nelarabina jest lekiem cytotoksycznym, który działa mielotoksycznie. Oba leki sumują uszkodzenie szpiku kostnego[1].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed podaniem samaru 153Sm
  • liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • objawy zakażenia i krwawienia

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 6 tygodni od ostatniej dawki nelarabiny i potwierdzona regeneracja szpikusamar 153Smryzyko malejePo zakończeniu leczenia nelarabiną, upływie co najmniej 6 tygodni i należytej regeneracji szpiku samar 153Sm można podać pod kontrolą morfologii krwi.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/

Alkohol przy tych lekach

Nelarabina a alkohol: brak opisu w bazie.

Samar 153Sm a alkohol: brak opisu w bazie.

Inne interakcje tych leków 286

Połączenie przeciwwskazaneAnalogi puryn (np. klofarabina, kladrybina, merkaptopuryna)+ Inhibitory czynnika martwicy nowotworów (np. adalimumab, etanercept, golimumab) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu analogu puryn i inhibitora TNF należy unikać tego połączenia, chyba że korzyść wyraźnie przeważa ryzyko, a wówczas konieczne jest ścisłe monitorowanie w kierunku zakażeń, mielosupresji i nowotworów.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy analogów puryn i lek blokujący TNF, nie przerywaj ich samodzielnie, ale regularnie wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłaszaj lekarzowi gorączkę lub inne objawy zakażenia.opóźniony (dni)badania kliniczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy analogów puryn i lek blokujący TNF, nie przerywaj ich samodzielnie, ale regularnie wykonuj zlecone badania krwi i od razu zgłaszaj lekarzowi gorączkę lub inne objawy zakażenia.

Leki z grupy analogów puryn, takie jak merkaptopuryna, tioguanina, kladrybina czy fludarabina, oraz leki blokujące TNF, takie jak adalimumab, infliksymab czy etanercept, osłabiają układ odpornościowy. Przyjmowane razem osłabiają go jeszcze bardziej. Rośnie wtedy ryzyko poważnych zakażeń, w tym gruźlicy, a bardzo rzadko także niektórych nowotworów krwi. Lekarz czasem celowo łączy te leki, na przykład w chorobie Leśniowskiego i Crohna, ale wtedy potrzebne są regularne badania krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • uporczywy kaszel, duszność, nocne poty lub chudnięcie bez przyczyny
  • bolesna wysypka z pęcherzykami
  • łatwe powstawanie siniaków, krwawienia lub bladość i duże zmęczenie
  • ból lub uczucie pełności pod żebrami po lewej albo prawej stronie
  • nowe lub zmieniające się zmiany na skórze
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
badania kliniczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu analogu puryn i inhibitora TNF należy unikać tego połączenia, chyba że korzyść wyraźnie przeważa ryzyko, a wówczas konieczne jest ścisłe monitorowanie w kierunku zakażeń, mielosupresji i nowotworów. Przed włączeniem leczenia trzeba wykluczyć utajoną gruźlicę oraz zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B i C, a także uzupełnić szczepienia. Szczepionki żywe są w tym czasie przeciwwskazane. Merkaptopurynę z infliksymabem lub adalimumabem łączy się celowo w nieswoistych zapaleniach jelit. U młodych mężczyzn warto wtedy rozważyć ograniczenie czasu terapii skojarzonej albo zamianę tiopuryny na metotreksat[1]. Po kladrybinie, fludarabinie, klofarabinie lub nelarabinie inhibitor TNF należy włączać dopiero po odbudowie liczby limfocytów i ustąpieniu neutropenii. U pacjentów z głęboką limfopenią trzeba rozważyć profilaktykę przeciwdrobnoustrojową zgodnie z protokołem ośrodka. Przed włączeniem tiopuryny wskazane jest oznaczenie aktywności TPMT i genotypu NUDT15.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych. Obejmuje to reaktywację gruźlicy, wirusowego zapalenia wątroby typu B, zakażeń wirusem półpaśca i wirusem cytomegalii, a także zakażenia oportunistyczne, takie jak pneumocystozowe zapalenie płuc. Połączenie tiopuryn (merkaptopuryny, tioguaniny) z inhibitorem TNF wiąże się z rzadkim, ale zwykle śmiertelnym chłoniakiem z limfocytów T wątroby i śledziony (HSTCL)[2]. Dotyczy to głównie młodych mężczyzn leczonych z powodu nieswoistych zapaleń jelit[3]. Opisuje się także zwiększone ryzyko innych chłoniaków i nieczerniakowych raków skóry[2]. Analogi puryn stosowane w onkologii mogą przy tym nasilać mielosupresję i wydłużać okres neutropenii oraz limfopenii.

Mechanizm

Interakcja ma charakter farmakodynamiczny i jest wspólna dla wszystkich leków obu grup. Analogi puryn hamują syntezę kwasów nukleinowych, co uszkadza szpik i limfocyty. Najsilniej działają tu kladrybina, fludarabina, klofarabina i nelarabina, które wywołują głęboką i długotrwałą limfopenię. Merkaptopuryna i tioguanina działają podobnie, choć zwykle słabiej. Inhibitory TNF (adalimumab, etanercept, golimumab, infliksymab, certolizumab pegol) blokują kluczową cytokinę odporności komórkowej i obrony przed zakażeniami ziarniniakowymi. Oba działania sumują się i pogłębiają immunosupresję. Rośnie ryzyko ciężkich i oportunistycznych zakażeń oraz zaburzeń nadzoru immunologicznego nad nowotworami. Nie stwierdzono istotnej interakcji farmakokinetycznej.

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i bezwzględną liczbą limfocytów oraz neutrofili
  • objawy zakażenia, w tym gorączka, kaszel, duszność i zmiany skórne
  • badanie w kierunku utajonej gruźlicy przed leczeniem i w razie objawów
  • markery zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B przed leczeniem oraz aktywność aminotransferaz
  • powiększenie wątroby lub śledziony, cytopenie i objawy ogólne sugerujące chłoniaka
  • okresowa kontrola dermatologiczna skóry

Kiedy ocena się zmienia

Młody dorosły, zwłaszcza mężczyznawiek · pacjentryzyko rośnieU młodych mężczyzn leczonych tiopuryną i inhibitorem TNF z powodu nieswoistego zapalenia jelit ryzyko chłoniaka z limfocytów T wątroby i śledziony jest największe. Należy rozważyć monoterapię albo zamianę tiopuryny na metotreksat.
Długotrwała terapia skojarzonaczas leczenia · analogi purynryzyko rośnieRyzyko chłoniaków i nowotworów skóry rośnie wraz z czasem łącznego stosowania tiopuryny i inhibitora TNF. Należy okresowo oceniać, czy terapia skojarzona jest nadal potrzebna.
Dawki stosowane w chemioterapii nowotworówdawka · analogi purynryzyko rośnieAnalogi puryn w dawkach onkologicznych, zwłaszcza kladrybina, fludarabina, klofarabina i nelarabina, wywołują głęboką mielosupresję i limfopenię. Dołączenie inhibitora TNF w tym okresie znacznie zwiększa ryzyko zakażeń oportunistycznych.
Inhibitor TNF po leczeniu kladrybiną, fludarabiną, klofarabiną lub nelarabinąkolejność włączenia · inhibitory czynnika martwicy nowotworówinne zalecenieLimfopenia po tych lekach utrzymuje się długo po ostatniej dawce. Inhibitor TNF należy włączać dopiero po potwierdzeniu odbudowy liczby limfocytów i neutrofili w morfologii.

Źródła

  1. Beaugerie L. Immunosuppression-related lymphomas and cancers in IBD: how can they be prevented? Dig Dis. 2012;30(4):415-9. doi: 10.1159/000338144. PMID: 22796808.
  2. Biancone L, Onali S, Petruzziello C, Calabrese E, Pallone F. Cancer and immunomodulators in inflammatory bowel diseases. Inflamm Bowel Dis. 2015;21(3):674-98. doi: 10.1097/MIB.0000000000000243. PMID: 25545375.
  3. Carvão J, Magno Pereira V, Jacinto F, Sousa Andrade C, Jasmins L. Hepatosplenic T-Cell Lymphoma: A Rare Complication of Monotherapy with Thiopurines in Crohn's Disease. GE Port J Gastroenterol. 2018;26(4):279-284. doi: 10.1159/000493350. PMID: 31328143.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBortezomib+ Samar 153SmNie podawaj samaru 153Sm pacjentowi leczonemu bortezomibem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki bortezomibu.Powiedz lekarzowi medycyny nuklearnej, że jesteś leczony bortezomibem, i nie zaczynaj żadnego z tych leków bez zgody lekarza prowadzącego.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz lekarzowi medycyny nuklearnej, że jesteś leczony bortezomibem, i nie zaczynaj żadnego z tych leków bez zgody lekarza prowadzącego.

Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo obniżyć liczbę płytek krwi i białych krwinek. Grozi to krwawieniami i ciężkimi zakażeniami. Dlatego tych leków nie łączy się, a między nimi potrzebna jest długa przerwa ustalona przez lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub w stolcu
  • gorączka lub dreszcze
  • częste infekcje, ból gardła
  • nasilone osłabienie i bladość
  • duszność przy niewielkim wysiłku
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj samaru 153Sm pacjentowi leczonemu bortezomibem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki bortezomibu[1]. Jeśli leczenie radioizotopowe bólu kostnego jest konieczne, decyzję o przerwie w leczeniu bortezomibem i terminie podania podejmuje hematolog lub onkolog wspólnie z lekarzem medycyny nuklearnej. Przed podaniem samaru 153Sm oraz przed wznowieniem bortezomibu trzeba ocenić morfologię krwi z liczbą płytek i neutrofili, a leczenie rozpocząć dopiero po odbudowie parametrów szpiku.

Skutek kliniczny

Połączenie grozi ciężką, przedłużoną mielosupresją z ciężką małopłytkowością i krwawieniami, neutropenią z ciężkimi zakażeniami oraz niedokrwistością. Samaru 153Sm nie stosuje się jednocześnie z chemioterapią mielotoksyczną ani w ciągu 6 tygodni po niej[1].

Mechanizm

Oba leki uszkadzają szpik kostny. Bortezomib jest lekiem przeciwnowotworowym hamującym proteasom, który powoduje małopłytkowość, neutropenię i niedokrwistość. Samar 153Sm gromadzi się w kości i napromienia sąsiadujący szpik, co obniża liczbę płytek krwi i leukocytów. Działania te sumują się.

Metabolizm i transportery

  • Bortezomib: słaby inhibitor CYP1A2[2], słaby inhibitor CYP2C19[2], słaby inhibitor CYP2C9[2], słaby inhibitor CYP2D6[2], słaby inhibitor CYP3A4[2], substrat CYP1A2[2], substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • liczba płytek krwi
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • stężenie hemoglobiny
  • objawy krwawienia i zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 6 tygodni od ostatniej dawki bortezomibubortezomibinne zaleceniePo upływie co najmniej 6 tygodni od zakończenia chemioterapii przeciwwskazanie przestaje obowiązywać. Podanie samaru 153Sm wymaga jednak potwierdzenia odbudowy szpiku w morfologii krwi i dalszej kontroli parametrów hematologicznych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bortezomib Hospira. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bortezomib-hospira-100381803/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBusulfan+ Samar 153SmSamaru 153Sm nie podaje się w trakcie leczenia busulfanem ani w ciągu 6 tygodni od jego zakończenia.Jeśli przyjmujesz busulfan lub skończyłeś go przyjmować w ostatnich 6 tygodniach, powiedz o tym lekarzowi przed podaniem samaru 153Sm.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz busulfan lub skończyłeś go przyjmować w ostatnich 6 tygodniach, powiedz o tym lekarzowi przed podaniem samaru 153Sm.

Busulfan i samar 153Sm osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Przyjmowane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo obniżyć liczbę krwinek. To zwiększa ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Tych leków nie łączy się ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • nasilone osłabienie i bladość
  • częste lub przedłużające się infekcje
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Samaru 153Sm nie podaje się w trakcie leczenia busulfanem ani w ciągu 6 tygodni od jego zakończenia[1]. Radiofarmaceutyk można podać dopiero po zakończeniu chemioterapii i potwierdzeniu regeneracji szpiku kostnego w morfologii krwi[1].

Skutek kliniczny

Połączenie grozi ciężką, długotrwałą mielosupresją z małopłytkowością, neutropenią i niedokrwistością, a w konsekwencji krwawieniami i ciężkimi zakażeniami[1].

Mechanizm

Busulfan jest lekiem alkilującym o silnym działaniu mielosupresyjnym, a samar 153Sm gromadzi się w kościach i napromienia szpik kostny. Oba leki uszkadzają komórki krwiotwórcze, więc ich działanie hamujące szpik sumuje się[1].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed podaniem samaru 153Sm
  • liczba płytek krwi
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • objawy krwawienia i zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 6 tygodni od zakończenia busulfanu i regeneracja szpikusamar 153Smryzyko malejePo zakończeniu chemioterapii, upływie co najmniej 6 tygodni i potwierdzeniu regeneracji szpiku samar 153Sm można podać pod kontrolą morfologii krwi.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneChloramfenikol+ NelarabinaNie stosuj chloramfenikolu u chorego leczonego nelarabiną, niezależnie od postaci leku.Nie stosuj chloramfenikolu w żadnej postaci, a jeśli już go używasz, odstaw go i jak najszybciej powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie stosuj chloramfenikolu w żadnej postaci, a jeśli już go używasz, odstaw go i jak najszybciej powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu leczenie.

Chloramfenikol, także w maści, może uszkadzać szpik kostny, który wytwarza krwinki. Nelarabina działa podobnie, a choroba, z powodu której ją dostajesz, już osłabia szpik. Razem te leki mogą bardzo obniżyć liczbę krwinek, co grozi ciężkimi zakażeniami i krwawieniami.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • nietypowa bladość i silne zmęczenie
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj chloramfenikolu u chorego leczonego nelarabiną, niezależnie od postaci leku. Do miejscowego leczenia zakażeń skóry wybierz antybiotyk bez działania mielotoksycznego, a w leczeniu ogólnym dobierz lek przeciwbakteryjny zgodnie z antybiogramem i protokołem leczenia wspomagającego w hematologii. Jeśli chloramfenikol został już zastosowany, odstaw go i kontroluj morfologię krwi.

Skutek kliniczny

Pogłębienie i wydłużenie mielosupresji – neutropenia z ryzykiem ciężkich zakażeń, małopłytkowość z krwawieniami, niedokrwistość. Możliwe zaburzenie odnowy szpiku po chemioterapii.

Mechanizm

Oba leki uszkadzają szpik kostny, więc ich działanie mielotoksyczne się sumuje. Chloramfenikol znacznie nasila toksyczne działanie innych leków na układ krwiotwórczy[1]. Nelarabina jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w białaczce i chłoniaku limfoblastycznym T-komórkowym, więc chory ma z definicji chorobę szpiku i zaburzoną hemopoezę. Chloramfenikolu nie stosuje się u chorych z chorobami szpiku kostnego, zaburzeniami hemopoezy ani z nieprawidłowym składem krwi w wywiadzie[1]. Interakcji farmakokinetycznej nie należy się spodziewać, ponieważ nelarabina i ara-G nie są w istotnym stopniu związane z głównymi izoenzymami CYP[2].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • liczba płytek krwi
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • objawy zakażenia i krwawienia

Bezpieczniejsze alternatywy

mupirocynakwas fusydowy

Kiedy ocena się zmienia

Ogólnoustrojowa (doustnie lub dożylnie)droga podania · chloramfenikolryzyko rośniePrzy podaniu ogólnoustrojowym narażenie na chloramfenikol jest znacznie większe, więc ryzyko pogłębienia mielosupresji jest najwyższe. Połączenie pozostaje przeciwwskazane.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detreomycyna 1% 10 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detreomycyna-1-100018244/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Atriance 5 mg/ml, roztwór do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/atriance-100177250/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneCyklofosfamid+ Samar 153SmNie podawaj samaru 153Sm w trakcie leczenia cyklofosfamidem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki cyklofosfamidu.Powiedz lekarzowi prowadzącemu i lekarzowi medycyny nuklearnej, że przyjmujesz cyklofosfamid lub niedawno go przyjmowałeś, zanim dostaniesz samar 153Sm.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz lekarzowi prowadzącemu i lekarzowi medycyny nuklearnej, że przyjmujesz cyklofosfamid lub niedawno go przyjmowałeś, zanim dostaniesz samar 153Sm.

Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub krótko po sobie mogą bardzo obniżyć liczbę białych krwinek i płytek krwi. Grozi to ciężkimi zakażeniami i krwawieniami. Dlatego tych leków nie stosuje się razem, a między nimi zachowuje się kilkutygodniową przerwę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe siniaczenie
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • wybroczyny na skórze
  • nasilone osłabienie lub bladość
  • duszność przy niewielkim wysiłku
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj samaru 153Sm w trakcie leczenia cyklofosfamidem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki cyklofosfamidu.[1] Samar 153Sm można zastosować dopiero po zakończeniu chemioterapii, gdy szpik kostny należycie się zregeneruje, co należy potwierdzić morfologią krwi.[1] Jeśli cyklofosfamid ma być włączony po samarze 153Sm, decyzję podejmuje onkolog po ocenie regeneracji szpiku i przy ścisłym monitorowaniu oznak toksyczności.[2]

Skutek kliniczny

Ryzyko ciężkiej, przedłużonej mielosupresji z leukopenią, neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Grozi to ciężkimi zakażeniami i krwawieniami, które mogą zagrażać życiu.

Mechanizm

Oba leki uszkadzają szpik kostny. Cyklofosfamid działa cytotoksycznie na komórki krwiotwórcze, a samar 153Sm gromadzi się w kości i napromienia sąsiadujący szpik. Ich działanie mielosupresyjne sumuje się.

Metabolizm i transportery

  • Cyklofosfamid: inhibitor CYP2B6[3], substrat CYP2B6[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed podaniem i regularnie po podaniu
  • liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • objawy zakażenia i gorączka
  • objawy skazy krwotocznej

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 6 tygodni od ostatniej dawki cyklofosfamidu i potwierdzona regeneracja szpikusamar 153Smryzyko malejeSamar 153Sm można podać po zakończeniu chemioterapii, gdy minęło co najmniej 6 tygodni i szpik kostny należycie się zregenerował. Konieczna jest kontrola morfologii krwi przed podaniem i po nim.
Cyklofosfamid włączany po samarze 153Smkolejność włączenia · cyklofosfamidinne zalecenieWłączenie cyklofosfamidu po samarze 153Sm wymaga oceny regeneracji szpiku i ścisłego monitorowania oznak toksyczności hematologicznej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan 50 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/endoxan-100022145/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/endoxan-100022145/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneCytarabina+ Samar 153SmSamaru 153Sm nie łączy się z chemioterapią mielotoksyczną, w tym z cytarabiną.Jeśli dostajesz cytarabinę lub dostawałeś ją w ostatnich tygodniach, powiedz o tym lekarzowi przed leczeniem samarem 153Sm.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli dostajesz cytarabinę lub dostawałeś ją w ostatnich tygodniach, powiedz o tym lekarzowi przed leczeniem samarem 153Sm.

Cytarabina i samar 153Sm osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo mocno obniżyć liczbę krwinek białych, czerwonych i płytek krwi. Wtedy łatwiej o groźne zakażenia, krwawienia i silne osłabienie. Tych leków nie stosuje się razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • silne osłabienie, bladość i duszność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Samaru 153Sm nie łączy się z chemioterapią mielotoksyczną, w tym z cytarabiną.[1] Samar 153Sm można podać dopiero po zakończeniu chemioterapii, nie wcześniej niż po 6 tygodniach i po potwierdzeniu należytej regeneracji szpiku kostnego.[1] Jeśli pacjent wymaga kontynuacji cytarabiny, leczenie bólu z przerzutów do kości należy prowadzić innymi metodami niż radiofarmaceutyki kościotropowe.

Skutek kliniczny

Grozi ciężka, przedłużona mielosupresja z głęboką neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Skutkiem mogą być zagrażające życiu zakażenia i krwawienia oraz konieczność przetoczeń i odroczenia dalszego leczenia przeciwnowotworowego.

Mechanizm

Cytarabina jest lekiem cytotoksycznym o silnym działaniu mielosupresyjnym, a samar 153Sm wiąże się z tkanką kostną i napromienia szpik kostny od wewnątrz. Oba leki uszkadzają komórki krwiotwórcze, więc ich działanie hamujące czynność szpiku sumuje się.[1] Jednoczesne podawanie cytarabiny z innymi lekami cytotoksycznymi lub z radioterapią nasila toksyczne działanie na szpik kostny.[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed podaniem samaru 153Sm i regularnie po nim
  • liczba płytek krwi
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • objawy zakażenia i krwawienia

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 6 tygodni od zakończenia chemioterapii cytarabiną i potwierdzona regeneracja szpiku kostnegosamar 153Smryzyko malejePo zakończeniu chemioterapii, odstępie co najmniej 6 tygodni i należytej regeneracji szpiku kostnego samar 153Sm można podać pod kontrolą morfologii krwi.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Alexan 20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/alexan-100003751/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDakarbazyna+ Samar 153SmSamaru 153Sm nie łączy się z dakarbazyną ani nie podaje w ciągu 6 tygodni po jej podaniu.Powiedz każdemu lekarzowi, który cię leczy, o obu terapiach i nie zaczynaj żadnej z nich bez aktualnych wyników morfologii krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz każdemu lekarzowi, który cię leczy, o obu terapiach i nie zaczynaj żadnej z nich bez aktualnych wyników morfologii krwi.

Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo obniżyć liczbę białych krwinek i płytek krwi. Grozi to ciężkimi zakażeniami i krwawieniami. Dlatego tych leków nie podaje się razem, a między nimi musi minąć odpowiedni czas.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
  • siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • silne osłabienie i bladość
  • duszność przy niewielkim wysiłku
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Samaru 153Sm nie łączy się z dakarbazyną ani nie podaje w ciągu 6 tygodni po jej podaniu[1]. Radiofarmaceutyk można podać dopiero po zakończeniu chemioterapii i należytej regeneracji szpiku kostnego[1]. Dakarbazyny nie podaje się przy leukopenii lub małopłytkowości, a po leczeniu samarem 153Sm trzeba przed jej włączeniem potwierdzić odbudowę morfologii krwi[2]. Gdy obu terapii nie da się rozdzielić w czasie, ból kostny leczy się innymi metodami, a decyzję o kolejności terapii podejmuje onkolog razem z lekarzem medycyny nuklearnej.

Skutek kliniczny

Sumowanie się mielotoksyczności grozi ciężką i przedłużoną leukopenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Skutkiem mogą być ciężkie zakażenia, w tym posocznica, oraz krwawienia zagrażające życiu.

Mechanizm

Oba leki uszkadzają szpik kostny. Dakarbazyna jest cytostatykiem o działaniu mielotoksycznym, a jej toksyczność wobec szpiku nasila wcześniejsze lub równoczesne leczenie uszkadzające szpik, w tym napromienianie[2]. Samar 153Sm gromadzi się w kości i napromienia szpik od wewnątrz, więc jego działanie sumuje się z działaniem chemioterapii[1].

Metabolizm i transportery

  • Dakarbazyna: substrat CYP1A2[3], substrat CYP2E1[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym leczeniem i co tydzień po podaniu samaru 153Sm do czasu regeneracji szpiku
  • liczba płytek krwi
  • liczba leukocytów i neutrofilów
  • objawy zakażenia i krwawienia

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 6 tygodni od ostatniej chemioterapii i potwierdzona regeneracja szpikusamar 153Smryzyko malejePo zakończeniu chemioterapii, upływie co najmniej 6 tygodni i potwierdzeniu regeneracji szpiku samar 153Sm można podać, ale nadal konieczne jest ścisłe monitorowanie morfologii krwi.
Dakarbazyna po samarze 153Smkolejność włączenia · pacjentinne zalecenieDakarbazynę po leczeniu samarem 153Sm można włączyć dopiero po ustąpieniu leukopenii i małopłytkowości, a jej mielotoksyczność może być nasilona przez wcześniejsze napromienianie szpiku.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detimedac 100 mg 100 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detimedac-100-mg-100001628/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detimedac 100 mg. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/detimedac-100-mg-100001628/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDocetaksel+ Samar 153SmNie podawaj samaru 153Sm w trakcie leczenia docetakselem.Powiedz lekarzowi prowadzącemu, kiedy ostatnio dostałeś chemioterapię, i nie pomijaj zleconych badań krwi przed każdym podaniem leku.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz lekarzowi prowadzącemu, kiedy ostatnio dostałeś chemioterapię, i nie pomijaj zleconych badań krwi przed każdym podaniem leku.

Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo obniżyć liczbę krwinek białych i płytek krwi. Grozi to ciężkimi zakażeniami i krwawieniami. Dlatego tych leków nie podaje się razem, a między nimi musi minąć odpowiednio długi czas.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej
  • siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • nasilone osłabienie i bladość
  • duszność przy niewielkim wysiłku
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj samaru 153Sm w trakcie leczenia docetakselem. Samar 153Sm można podać dopiero po zakończeniu chemioterapii, nie wcześniej niż po 6 tygodniach od jej ostatniej dawki i po należytej regeneracji szpiku kostnego.[1] Przed ewentualnym podaniem docetakselu po leczeniu samarem 153Sm sprawdź, czy liczba neutrofilów wynosi co najmniej 1500 komórek/mm3.[2] Decyzję o kolejności i odstępach między terapiami podejmuje zespół onkologiczny.

Skutek kliniczny

Jednoczesne lub zbyt bliskie w czasie podanie grozi ciężką, przedłużoną mielosupresją z neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Skutkiem mogą być ciężkie zakażenia, gorączka neutropeniczna i krwawienia. Docetakselu nie podaje się przy liczbie neutrofilów poniżej 1500 komórek/mm3, więc niewyrównana mielosupresja po samarze 153Sm uniemożliwia lub opóźnia kolejny cykl chemioterapii.[3]

Mechanizm

Oba leki uszkadzają szpik kostny, a ich działania mielotoksyczne sumują się. Docetaksel jest cytostatykiem silnie hamującym czynność szpiku, z dominującą neutropenią. Samar 153Sm gromadzi się w kościach i napromienia szpik od wewnątrz, co powoduje przejściowy spadek liczby leukocytów i płytek krwi. Samaru 153Sm nie stosuje się jednocześnie z chemioterapią mielotoksyczną ani w ciągu 6 tygodni po chemioterapii.[1]

Metabolizm i transportery

  • Docetaksel: substrat CYP3A4[4], substrat OATP1B1[5], substrat OATP1B3[5]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym podaniem
  • liczba neutrofilów
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • objawy zakażenia i gorączka
  • objawy skazy krwotocznej

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 6 tygodni od ostatniej dawki docetakselu oraz należyta regeneracja szpikupacjentinne zalecenieSamar 153Sm można podać po zakończeniu chemioterapii, nie wcześniej niż po 6 tygodniach od niej i dopiero po należytej regeneracji szpiku kostnego, z kontrolą morfologii krwi.
Docetaksel po wcześniejszym leczeniu samarem 153Smkolejność włączenia · pacjentinne zalecenieDocetaksel po leczeniu samarem 153Sm można podać dopiero przy liczbie neutrofilów co najmniej 1500 komórek/mm3. Należy uwzględnić ryzyko przedłużonej mielosupresji i ściśle monitorować morfologię krwi.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Docetaxel Accord 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/docetaxel-accord-100282403/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Taxotere 80 mg/2 ml, koncentrat i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/taxotere-100065841/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Docetaxel Kabi. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/docetaxel-kabi-100281875/
  5. U.S. Food and Drug Administration. For Healthcare Professionals: FDA’s Examples of Drugs that Interact with CYP Enzymes and Transporter Systems. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: fda.gov

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.