Przejdź do treści
Poradniki Historia Szukaj

Interakcje / Nilotynib / Nilotynib i samar 153Sm

Nilotynib i samar 153Sm

Jaki opis pokazać?

Niekorzystna interakcja

Przed podaniem samaru 153Sm u pacjenta leczonego nilotynibem oceń morfologię krwi z rozmazem i nie podawaj radiofarmaceutyku, jeśli liczba płytek lub neutrofili jest już obniżona.

Rób zlecone badania krwi i nie przerywaj ani nie zmieniaj dawki nilotynibu bez rozmowy z lekarzem.

Niekorzystna interakcjaNilotynib+ Samar 153SmPrzed podaniem samaru 153Sm u pacjenta leczonego nilotynibem oceń morfologię krwi z rozmazem i nie podawaj radiofarmaceutyku, jeśli liczba płytek lub neutrofili jest już obniżona.Rób zlecone badania krwi i nie przerywaj ani nie zmieniaj dawki nilotynibu bez rozmowy z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Niekorzystna interakcja

Rób zlecone badania krwi i nie przerywaj ani nie zmieniaj dawki nilotynibu bez rozmowy z lekarzem.

Oba leki mogą obniżać liczbę krwinek i płytek krwi, a razem robią to silniej. Może to zwiększać skłonność do siniaków, krwawień i zakażeń. Lekarz będzie dlatego częściej sprawdzał twoją morfologię krwi.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • gorączka lub dreszcze
  • nasilone zmęczenie i bladość
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przed podaniem samaru 153Sm u pacjenta leczonego nilotynibem oceń morfologię krwi z rozmazem i nie podawaj radiofarmaceutyku, jeśli liczba płytek lub neutrofili jest już obniżona. Po podaniu kontroluj morfologię regularnie aż do powrotu wartości do stanu wyjściowego. Przy pogłębiającej się cytopenii decyzję o przerwie w leczeniu nilotynibem lub odroczeniu kolejnego podania samaru podejmuje hematolog lub onkolog prowadzący.

Skutek kliniczny

Głębsza i dłużej trwająca mielosupresja, zwłaszcza małopłytkowość i neutropenia, ze zwiększonym ryzykiem krwawień i zakażeń.

Mechanizm

Oba leki hamują czynność szpiku kostnego. Nilotynib powoduje małopłytkowość, neutropenię i niedokrwistość, a samar 153Sm wbudowuje się w kość i napromienia sąsiadujący szpik, co obniża liczbę płytek krwi i krwinek białych. Działania te się sumują. Nie ma interakcji farmakokinetycznej, bo samar 153Sm nie jest metabolizowany i wydala się z moczem.

Metabolizm i transportery

  • Nilotynib: inhibitor CYP2C8[1], inhibitor CYP2C9[1], inhibitor CYP2D6[1], umiarkowany inhibitor CYP3A4[1], inhibitor UGT1A1[1], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[1], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[1], substrat P-gp[1]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed podaniem samaru 153Sm
  • liczba płytek krwi i neutrofili w kolejnych tygodniach po podaniu
  • objawy krwawienia
  • objawy zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

Podanie samaru 153Sm przy już obniżonej morfologii w trakcie leczenia nilotynibemkolejność włączenia · samar 153Smryzyko rośnieJeśli nilotynib już wywołał cytopenię, podanie samaru 153Sm grozi ciężką i przedłużoną mielosupresją. Rozważ odroczenie podania do poprawy morfologii.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nilotinib Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nilotinib-accord-100504770/

Alkohol przy tych lekach

Interakcja o niejasnym znaczeniuNilotyniba alkoholNie ma potrzeby zakazywania alkoholu, ale należy zalecić pacjentowi ograniczenie go do niewielkich, okazjonalnych ilości i unikanie upijania się.Jeśli pijesz alkohol, rób to rzadko i w małych ilościach, a gdy masz chorą wątrobę, trzustkę lub serce, zapytaj lekarza, czy nie zrezygnować z niego całkowicie.nieznanyteoretyczne

Interakcja o niejasnym znaczeniu

Jeśli pijesz alkohol, rób to rzadko i w małych ilościach, a gdy masz chorą wątrobę, trzustkę lub serce, zapytaj lekarza, czy nie zrezygnować z niego całkowicie.

Nilotynib i alkohol nie wpływają bezpośrednio na siebie, ale oba mogą obciążać wątrobę i trzustkę. Duże ilości alkoholu mogą też zaburzać poziom potasu i magnezu, co w połączeniu z lekiem może wpływać na pracę serca. Niewielka ilość alkoholu od czasu do czasu zwykle nie jest problemem, ale lepiej unikać picia większych ilości.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • silny ból brzucha promieniujący do pleców
  • nudności i wymioty
  • zażółcenie skóry lub białek oczu
  • ciemny mocz
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • nasilona senność
ChPL
brak wzmianki
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie ma potrzeby zakazywania alkoholu, ale należy zalecić pacjentowi ograniczenie go do niewielkich, okazjonalnych ilości i unikanie upijania się. U pacjentów z chorobą wątroby, przebytym zapaleniem trzustki, nadużywaniem alkoholu lub wydłużonym QTc należy zalecić abstynencję i częstszą kontrolę parametrów wątrobowych, lipazy oraz elektrolitów. Alkohol nie powinien zastępować ani zaburzać zasady przyjmowania nilotynibu na czczo, bo pokarm zwiększa jego wchłanianie[1].

Skutek kliniczny

Umiarkowane, okazjonalne spożycie alkoholu najprawdopodobniej nie zmienia skuteczności ani bezpieczeństwa nilotynibu. Intensywne lub przewlekłe picie może teoretycznie nasilać hepatotoksyczność, zwiększać ryzyko zapalenia trzustki oraz zaburzeń elektrolitowych sprzyjających wydłużeniu odstępu QT. Opisano pojedyncze przypadki zamierzonego przedawkowania nilotynibu łącznie z alkoholem i innymi lekami, w których wystąpiły neutropenia, wymioty i senność, bez zmian w EKG i bez toksyczności wątrobowej, a wszyscy pacjenci wrócili do zdrowia[1].

Mechanizm

Nie opisano bezpośredniej interakcji farmakokinetycznej między nilotynibem a etanolem. Nilotynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i jest substratem glikoproteiny P, a ChPL nilotynibu wśród substancji zmieniających jego stężenie nie wymienia alkoholu[1]. Etanol nie jest klinicznie istotnym inhibitorem ani induktorem CYP3A4, dlatego istotna zmiana ekspozycji na nilotynib jest mało prawdopodobna. Potencjalne znaczenie ma natomiast addycja działań niepożądanych. Nilotynib może zwiększać aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny, podnosić aktywność lipazy i amylazy oraz wywoływać zapalenie trzustki, a alkohol jest niezależnym czynnikiem uszkodzenia wątroby i trzustki. ChPL nakazuje ostrożność u pacjentów, u których występuje lub może wystąpić wydłużenie odstępu QT[1]. Intensywne picie sprzyja hipokaliemii i hipomagnezemii, zwłaszcza przy wymiotach, co może zwiększać ryzyko arytmii. Wszystkie trzy charakterystyki nilotynibu milczą o spożywaniu alkoholu w czasie leczenia, a jedyna wzmianka dotyczy przypadków zamierzonego przedawkowania[1]. Obecność etanolu i innych alkoholi wśród składników tuszu drukarskiego na otoczce kapsułek ma znaczenie wyłącznie technologiczne i nie wpływa na tę interakcję[1].

Metabolizm i transportery

  • Nilotynib: inhibitor CYP2C8[2], inhibitor CYP2C9[2], inhibitor CYP2D6[2], umiarkowany inhibitor CYP3A4[2], inhibitor UGT1A1[2], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[2], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[2], substrat P-gp[2]

Monitorować

  • aminotransferazy i bilirubina
  • lipaza i amylaza w surowicy
  • potas i magnez
  • EKG z oceną QTc
  • morfologia krwi
  • glikemia

Kiedy ocena się zmienia

Intensywne picie jednorazowe (upijanie się)ilość alkoholu · pacjentryzyko rośnieJednorazowe spożycie dużej ilości alkoholu sprzyja wymiotom, hipokaliemii i hipomagnezemii oraz ostremu zapaleniu trzustki, co przy nilotynibie zwiększa ryzyko arytmii i powikłań trzustkowych. Należy zalecić unikanie takiego wzorca picia.
Przewlekłe, regularne picie lub uzależnienie od alkoholuczas leczenia · pacjentryzyko rośniePrzewlekłe nadużywanie alkoholu zwiększa ryzyko hepatotoksyczności i zapalenia trzustki w trakcie leczenia nilotynibem. Należy zalecić abstynencję oraz częstsze oznaczanie aminotransferaz, bilirubiny, lipazy i elektrolitów.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nilotinib Accord 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nilotinib-accord-100504770/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nilotinib Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nilotinib-accord-100504770/

Pełny opis tej pary

Samar 153Sm a alkohol: brak opisu w bazie.

Inne interakcje tych leków 665

Połączenie przeciwwskazaneBenzamidy (np. amisulpryd, tiapryd, sulpiryd)+ Inhibitory kinazy BCR-ABL (np. dazatynib, bosutynib, nilotynib) klasaPrzy jednoczesnym stosowaniu benzamidu i inhibitora kinazy BCR-ABL należy ocenić ryzyko wydłużenia odstępu QT, a skojarzenie stosować tylko po wykonaniu EKG i wyrównaniu elektrolitów oraz pod kontrolą EKG w trakcie leczenia.Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy benzamidów i lek na białaczkę z grupy inhibitorów kinazy BCR-ABL, upewnij się, że obaj lekarze o tym wiedzą i że masz wykonywane EKG, a przy kołataniu serca, zawrotach głowy lub omdleniu natychmiast skontaktuj się z lekarzem.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz jednocześnie lek z grupy benzamidów i lek na białaczkę z grupy inhibitorów kinazy BCR-ABL, upewnij się, że obaj lekarze o tym wiedzą i że masz wykonywane EKG, a przy kołataniu serca, zawrotach głowy lub omdleniu natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Leki takie jak amisulpryd, sulpiryd i tiapryd oraz niektóre leki na białaczkę, na przykład nilotynib, dazatynib czy bosutynib, mogą zaburzać rytm serca. Przyjmowane razem mogą to działanie nasilać i rzadko wywołać groźną arytmię. Ryzyko rośnie przy biegunce, wymiotach, niskim poziomie potasu lub chorobach serca i nerek. Imatynib i ponatynib działają na rytm serca znacznie słabiej.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub uczucie nierównego bicia serca
  • nagłe zawroty głowy
  • omdlenie lub uczucie bliskie omdlenia
  • duszność lub ból w klatce piersiowej
  • uporczywa biegunka lub wymioty
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Przy jednoczesnym stosowaniu benzamidu i inhibitora kinazy BCR-ABL należy ocenić ryzyko wydłużenia odstępu QT, a skojarzenie stosować tylko po wykonaniu EKG i wyrównaniu elektrolitów oraz pod kontrolą EKG w trakcie leczenia. Skojarzenia amisulprydu z nilotynibem najlepiej unikać i rozważyć lek przeciwpsychotyczny o małym wpływie na QT. Przy dazatynibie, bosutynibie i asciminibie należy wykonać EKG przed włączeniem leku i po osiągnięciu stanu stacjonarnego oraz regularnie kontrolować potas i magnez[1]. U chorych z niewydolnością nerek dawkę benzamidu trzeba dostosować do klirensu kreatyniny, bo kumulacja leku nasila ryzyko arytmii. Należy unikać dokładania kolejnych leków wydłużających QT. Imatynib i ponatynib nie wymagają tak ścisłego nadzoru, ale nadal warto kontrolować elektrolity.

Skutek kliniczny

Wydłużenie odstępu QTc z ryzykiem komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes, omdleń i nagłego zgonu sercowego. Ryzyko jest największe przy skojarzeniu amisulprydu z nilotynibem oraz u chorych z dodatkowymi czynnikami ryzyka, takimi jak zaburzenia elektrolitowe, bradykardia, choroba serca czy niewydolność nerek.

Mechanizm

Benzamidy (amisulpryd, sulpiryd, tiapryd) blokują kanały potasowe hERG i wydłużają repolaryzację komór zależnie od stężenia. Najsilniej działa amisulpryd. Część inhibitorów kinazy BCR-ABL, przede wszystkim nilotynib, a w mniejszym stopniu dazatynib, bosutynib i asciminib, również wydłuża odstęp QT[1]. Efekty te sumują się i zwiększają ryzyko częstoskurczu typu torsade de pointes. Inhibitory kinazy BCR-ABL mogą dodatkowo wywoływać biegunkę, wymioty i hipokaliemię lub hipomagnezemię, które nasilają ryzyko arytmii. Benzamidy są wydalane głównie przez nerki w postaci niezmienionej i nie są metabolizowane przez CYP3A4, dlatego nie występuje istotna interakcja farmakokinetyczna z tą grupą. Interakcja nie jest wspólna dla całej klasy. Dotyczy wszystkich benzamidów, ale wśród inhibitorów kinazy BCR-ABL imatynib i ponatynib mają znikomy wpływ na QT.

Monitorować

  • EKG z oceną QTc przed rozpoczęciem skojarzenia, po osiągnięciu stanu stacjonarnego i po każdej zmianie dawki
  • stężenie potasu i magnezu w surowicy, zwłaszcza przy biegunce lub wymiotach
  • częstość rytmu serca – bradykardia zwiększa ryzyko torsade de pointes
  • czynność nerek (eGFR) ze względu na nerkowe wydalanie benzamidów
  • objawy kołatania serca, zawrotów głowy i omdleń

Kiedy ocena się zmienia

eGFR ≤ 60benzamidyryzyko rośnieBenzamidy są wydalane przez nerki w postaci niezmienionej, więc przy obniżonym eGFR ich stężenie rośnie i nasila się wpływ na QT. Wymagana jest redukcja dawki benzamidu według ChPL i częstsza kontrola EKG.
Duża dawka przeciwpsychotyczna amisulprydudawka · benzamidyryzyko rośnieWydłużenie QT przez amisulpryd zależy od dawki, dlatego przy dużych dawkach stosowanych w psychozach skojarzenie z nilotynibem, dazatynibem lub bosutynibem jest szczególnie ryzykowne i należy go unikać.
wiek ≥ 65pacjentryzyko rośnieU osób starszych częstsze są choroby serca, bradykardia, zaburzenia elektrolitowe i pogorszona czynność nerek, co zwiększa ryzyko torsade de pointes przy tym skojarzeniu.

Źródła

  1. Binzaid AA, Baqal OJ, Soheib M, Al Nahedh M, Samarkandi HH, Aljurf M. Cardiovascular Toxicity Associated With Tyrosine Kinase Inhibitor Therapy In Chronic Myeloid Leukemia. Gulf J Oncolog. 2021;1(37):79-84. PMID: 35152199.

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBortezomib+ Samar 153SmNie podawaj samaru 153Sm pacjentowi leczonemu bortezomibem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki bortezomibu.Powiedz lekarzowi medycyny nuklearnej, że jesteś leczony bortezomibem, i nie zaczynaj żadnego z tych leków bez zgody lekarza prowadzącego.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz lekarzowi medycyny nuklearnej, że jesteś leczony bortezomibem, i nie zaczynaj żadnego z tych leków bez zgody lekarza prowadzącego.

Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo obniżyć liczbę płytek krwi i białych krwinek. Grozi to krwawieniami i ciężkimi zakażeniami. Dlatego tych leków nie łączy się, a między nimi potrzebna jest długa przerwa ustalona przez lekarza.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub w stolcu
  • gorączka lub dreszcze
  • częste infekcje, ból gardła
  • nasilone osłabienie i bladość
  • duszność przy niewielkim wysiłku
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj samaru 153Sm pacjentowi leczonemu bortezomibem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki bortezomibu[1]. Jeśli leczenie radioizotopowe bólu kostnego jest konieczne, decyzję o przerwie w leczeniu bortezomibem i terminie podania podejmuje hematolog lub onkolog wspólnie z lekarzem medycyny nuklearnej. Przed podaniem samaru 153Sm oraz przed wznowieniem bortezomibu trzeba ocenić morfologię krwi z liczbą płytek i neutrofili, a leczenie rozpocząć dopiero po odbudowie parametrów szpiku.

Skutek kliniczny

Połączenie grozi ciężką, przedłużoną mielosupresją z ciężką małopłytkowością i krwawieniami, neutropenią z ciężkimi zakażeniami oraz niedokrwistością. Samaru 153Sm nie stosuje się jednocześnie z chemioterapią mielotoksyczną ani w ciągu 6 tygodni po niej[1].

Mechanizm

Oba leki uszkadzają szpik kostny. Bortezomib jest lekiem przeciwnowotworowym hamującym proteasom, który powoduje małopłytkowość, neutropenię i niedokrwistość. Samar 153Sm gromadzi się w kości i napromienia sąsiadujący szpik, co obniża liczbę płytek krwi i leukocytów. Działania te sumują się.

Metabolizm i transportery

  • Bortezomib: słaby inhibitor CYP1A2[2], słaby inhibitor CYP2C19[2], słaby inhibitor CYP2C9[2], słaby inhibitor CYP2D6[2], słaby inhibitor CYP3A4[2], substrat CYP1A2[2], substrat CYP2C19[2], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[2], substrat CYP3A4[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem
  • liczba płytek krwi
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • stężenie hemoglobiny
  • objawy krwawienia i zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 6 tygodni od ostatniej dawki bortezomibubortezomibinne zaleceniePo upływie co najmniej 6 tygodni od zakończenia chemioterapii przeciwwskazanie przestaje obowiązywać. Podanie samaru 153Sm wymaga jednak potwierdzenia odbudowy szpiku w morfologii krwi i dalszej kontroli parametrów hematologicznych.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bortezomib Hospira. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 11.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/bortezomib-hospira-100381803/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneBusulfan+ Samar 153SmSamaru 153Sm nie podaje się w trakcie leczenia busulfanem ani w ciągu 6 tygodni od jego zakończenia.Jeśli przyjmujesz busulfan lub skończyłeś go przyjmować w ostatnich 6 tygodniach, powiedz o tym lekarzowi przed podaniem samaru 153Sm.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli przyjmujesz busulfan lub skończyłeś go przyjmować w ostatnich 6 tygodniach, powiedz o tym lekarzowi przed podaniem samaru 153Sm.

Busulfan i samar 153Sm osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Przyjmowane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo obniżyć liczbę krwinek. To zwiększa ryzyko poważnych zakażeń i krwawień. Tych leków nie łączy się ze sobą.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • nasilone osłabienie i bladość
  • częste lub przedłużające się infekcje
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Samaru 153Sm nie podaje się w trakcie leczenia busulfanem ani w ciągu 6 tygodni od jego zakończenia[1]. Radiofarmaceutyk można podać dopiero po zakończeniu chemioterapii i potwierdzeniu regeneracji szpiku kostnego w morfologii krwi[1].

Skutek kliniczny

Połączenie grozi ciężką, długotrwałą mielosupresją z małopłytkowością, neutropenią i niedokrwistością, a w konsekwencji krwawieniami i ciężkimi zakażeniami[1].

Mechanizm

Busulfan jest lekiem alkilującym o silnym działaniu mielosupresyjnym, a samar 153Sm gromadzi się w kościach i napromienia szpik kostny. Oba leki uszkadzają komórki krwiotwórcze, więc ich działanie hamujące szpik sumuje się[1].

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed podaniem samaru 153Sm
  • liczba płytek krwi
  • bezwzględna liczba neutrofili
  • objawy krwawienia i zakażenia

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 6 tygodni od zakończenia busulfanu i regeneracja szpikusamar 153Smryzyko malejePo zakończeniu chemioterapii, upływie co najmniej 6 tygodni i potwierdzeniu regeneracji szpiku samar 153Sm można podać pod kontrolą morfologii krwi.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneChloramfenikol+ NilotynibNie stosuj chloramfenikolu u pacjenta leczonego nilotynibem, także w postaci maści.Nie stosuj chloramfenikolu, gdy przyjmujesz nilotynib, i poproś lekarza lub farmaceutę o inny antybiotyk.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie stosuj chloramfenikolu, gdy przyjmujesz nilotynib, i poproś lekarza lub farmaceutę o inny antybiotyk.

Chloramfenikol to antybiotyk, który rzadko, ale groźnie uszkadza szpik kostny. Nilotynib także obniża liczbę krwinek, a do tego stosuje się go w chorobie szpiku. Razem mogą doprowadzić do niebezpiecznego spadku krwinek białych, czerwonych i płytek, nawet przy stosowaniu maści.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka, dreszcze lub ból gardła
  • łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z nosa lub dziąseł
  • bladość, duże zmęczenie, duszność
  • kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie
  • zażółcenie skóry lub oczu
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie stosuj chloramfenikolu u pacjenta leczonego nilotynibem, także w postaci maści.[1] Wybierz antybiotyk bez działania mielotoksycznego i bez hamowania CYP3A4. Należy unikać silnych inhibitorów CYP3A4, w tym klarytromycyny i telitromycyny, a przy umiarkowanych inhibitorach rozważyć lek, który nie hamuje lub słabo hamuje CYP3A4.[2] Jeżeli chloramfenikol został już podany, oznacz morfologię z rozmazem i liczbą płytek, a przy podaniu ogólnym wykonaj także EKG z oceną QTc oraz próby wątrobowe.

Skutek kliniczny

Grozi ciężka mielosupresja z neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością, a rzadko nieodwracalna niedokrwistość aplastyczna. Wzrost stężenia nilotynibu przy ogólnym podaniu chloramfenikolu zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT, zaburzeń rytmu i hepatotoksyczności.

Mechanizm

Chloramfenikolu nie stosuje się u chorych z chorobami szpiku kostnego, zaburzeniami hemopoezy lub nieprawidłowym składem krwi w wywiadzie, a nilotynib stosuje się w przewlekłej białaczce szpikowej i sam często wywołuje neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość.[1] Oba leki uszkadzają więc układ krwiotwórczy, a chloramfenikol znacznie nasila toksyczne działanie innych leków na szpik.[1] Chloramfenikol hamuje też wiele enzymów mikrosomalnych wątroby i przedłuża działanie leków metabolizowanych w wątrobie.[1] Nilotynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i jest substratem glikoproteiny P, a inhibitory CYP3A4 zwiększają narażenie na nilotynib.[2] Przy podaniu ogólnym chloramfenikolu można więc oczekiwać wzrostu stężenia nilotynibu.

Metabolizm i transportery

  • Nilotynib: inhibitor CYP2C8[3], inhibitor CYP2C9[3], inhibitor CYP2D6[3], umiarkowany inhibitor CYP3A4[3], inhibitor UGT1A1[3], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[3], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[3], substrat P-gp[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
  • EKG z oceną QTc przy ogólnym podaniu chloramfenikolu
  • stężenie potasu i magnezu
  • aminotransferazy i bilirubina

Bezpieczniejsze alternatywy

kwas fusydowy (miejscowo)mupirocyna (miejscowo)gentamycyna (miejscowo)

Kiedy ocena się zmienia

Miejscowa (skóra, oko)droga podania · chloramfenikolryzyko malejePrzy stosowaniu miejscowym wchłanianie jest małe i interakcja przez CYP3A4 traci znaczenie, ale przeciwwskazanie z powodu choroby szpiku pozostaje.
Ogólnoustrojowa (doustnie, dożylnie)droga podania · chloramfenikolryzyko rośniePrzy podaniu ogólnym do addycji mielotoksyczności dochodzi zahamowanie metabolizmu nilotynibu z ryzykiem wydłużenia QT i hepatotoksyczności.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detreomycyna 1% 10 mg/g, maść. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detreomycyna-1-100018244/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nilotinib Accord 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nilotinib-accord-100504770/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nilotinib Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 30.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nilotinib-accord-100504770/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneCyklofosfamid+ Samar 153SmNie podawaj samaru 153Sm w trakcie leczenia cyklofosfamidem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki cyklofosfamidu.Powiedz lekarzowi prowadzącemu i lekarzowi medycyny nuklearnej, że przyjmujesz cyklofosfamid lub niedawno go przyjmowałeś, zanim dostaniesz samar 153Sm.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz lekarzowi prowadzącemu i lekarzowi medycyny nuklearnej, że przyjmujesz cyklofosfamid lub niedawno go przyjmowałeś, zanim dostaniesz samar 153Sm.

Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub krótko po sobie mogą bardzo obniżyć liczbę białych krwinek i płytek krwi. Grozi to ciężkimi zakażeniami i krwawieniami. Dlatego tych leków nie stosuje się razem, a między nimi zachowuje się kilkutygodniową przerwę.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe siniaczenie
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • wybroczyny na skórze
  • nasilone osłabienie lub bladość
  • duszność przy niewielkim wysiłku
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie podawaj samaru 153Sm w trakcie leczenia cyklofosfamidem ani w ciągu 6 tygodni od ostatniej dawki cyklofosfamidu.[1] Samar 153Sm można zastosować dopiero po zakończeniu chemioterapii, gdy szpik kostny należycie się zregeneruje, co należy potwierdzić morfologią krwi.[1] Jeśli cyklofosfamid ma być włączony po samarze 153Sm, decyzję podejmuje onkolog po ocenie regeneracji szpiku i przy ścisłym monitorowaniu oznak toksyczności.[2]

Skutek kliniczny

Ryzyko ciężkiej, przedłużonej mielosupresji z leukopenią, neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Grozi to ciężkimi zakażeniami i krwawieniami, które mogą zagrażać życiu.

Mechanizm

Oba leki uszkadzają szpik kostny. Cyklofosfamid działa cytotoksycznie na komórki krwiotwórcze, a samar 153Sm gromadzi się w kości i napromienia sąsiadujący szpik. Ich działanie mielosupresyjne sumuje się.

Metabolizm i transportery

  • Cyklofosfamid: inhibitor CYP2B6[3], substrat CYP2B6[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed podaniem i regularnie po podaniu
  • liczba neutrofili
  • liczba płytek krwi
  • stężenie hemoglobiny
  • objawy zakażenia i gorączka
  • objawy skazy krwotocznej

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 6 tygodni od ostatniej dawki cyklofosfamidu i potwierdzona regeneracja szpikusamar 153Smryzyko malejeSamar 153Sm można podać po zakończeniu chemioterapii, gdy minęło co najmniej 6 tygodni i szpik kostny należycie się zregenerował. Konieczna jest kontrola morfologii krwi przed podaniem i po nim.
Cyklofosfamid włączany po samarze 153Smkolejność włączenia · cyklofosfamidinne zalecenieWłączenie cyklofosfamidu po samarze 153Sm wymaga oceny regeneracji szpiku i ścisłego monitorowania oznak toksyczności hematologicznej.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan 50 mg, tabletki drażowane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/endoxan-100022145/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Endoxan. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/endoxan-100022145/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneCytalopram+ NilotynibNie należy stosować cytalopramu razem z nilotynibem, ponieważ ChPL cytalopramu przeciwwskazuje jednoczesne stosowanie z produktami leczniczymi wydłużającymi odstęp QT.Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem prowadzącym, aby zmienił leczenie.nieznanyteoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Nie odstawiaj żadnego z leków na własną rękę, tylko jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem prowadzącym, aby zmienił leczenie.

Oba leki mogą wpływać na pracę serca w podobny sposób, a przyjmowane razem zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Lek na raka krwi może też zwiększać ilość leku przeciwdepresyjnego w organizmie. Tego połączenia nie powinno się stosować. Lekarz może zamienić lek przeciwdepresyjny na bezpieczniejszy dla serca.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • kołatanie serca lub nierówne bicie serca
  • zawroty głowy
  • zasłabnięcie lub omdlenie
  • nagła duszność lub ból w klatce piersiowej
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie, PK – metabolizm
Początek
nieznany
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Nie należy stosować cytalopramu razem z nilotynibem, ponieważ ChPL cytalopramu przeciwwskazuje jednoczesne stosowanie z produktami leczniczymi wydłużającymi odstęp QT[1][2][3]. U pacjenta leczonego nilotynibem, który wymaga leczenia przeciwdepresyjnego, należy wybrać lek o niewielkim wpływie na odstęp QT i uzgodnić zmianę z lekarzem prowadzącym oraz hematologiem. Jeśli połączenia nie da się uniknąć do czasu zmiany leczenia, konieczna jest kontrola EKG z oceną QTc oraz wyrównanie stężenia potasu i magnezu.

Skutek kliniczny

Połączenie zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym typu torsade de pointes, które mogą prowadzić do omdlenia lub nagłego zgonu. Ryzyko rośnie przy hipokaliemii lub hipomagnezemii, ponieważ ChPL cytalopramu wskazuje, że zaburzenia te zwiększają ryzyko złośliwych arytmii[1].

Mechanizm

Oba leki wydłużają odstęp QT, więc ich wpływ na repolaryzację komór może się sumować. ChPL cytalopramu wskazuje, że nie przeprowadzono badań jednoczesnego stosowania z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT i nie można wykluczyć efektu addytywnego[1]. ChPL nilotynibu zaleca ostrożność u pacjentów, u których występuje lub może wystąpić wydłużenie odstępu QT, w tym przy stosowaniu leków przeciwarytmicznych i innych substancji wydłużających QT[4]. Dodatkowo nilotynib jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 i in vitro hamuje także CYP2D6[4], a cytalopram jest częściowo metabolizowany przez te enzymy, więc możliwe jest zwiększenie jego stężenia i dalszy wzrost ryzyka wydłużenia QT.

Metabolizm i transportery

Wspólny mechanizm:

  • Nilotynib – inhibitor CYP2D6[5], cytalopram – drugorzędny szlak substrat CYP2D6[6]
  • Nilotynib – umiarkowany inhibitor CYP3A4[5], cytalopram – substrat CYP3A4[6]
  • Cytalopram: słaby inhibitor CYP1A2[6], słaby inhibitor CYP2C19[6], słaby inhibitor CYP2D6[6], substrat CYP2C19[6], drugorzędny szlak substrat CYP2D6[6], substrat CYP3A4[6]
  • Nilotynib: inhibitor CYP2C8[5], inhibitor CYP2C9[5], inhibitor CYP2D6[5], umiarkowany inhibitor CYP3A4[5], inhibitor UGT1A1[5], drugorzędny szlak substrat CYP2C8[5], umiarkowanie wrażliwy substrat CYP3A4[5], substrat P-gp[5]

Monitorować

  • EKG z oceną odstępu QTc
  • stężenie potasu w surowicy
  • stężenie magnezu w surowicy
  • objawy zaburzeń rytmu serca (kołatanie, zasłabnięcia, omdlenia)

Bezpieczniejsze alternatywy

sertralinaimatynib

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Citabax 10 10 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/citabax-10-100128665/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Citronil 40 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/citronil-100173980/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Aurex 20 20 mg, tabletki powlekane. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/aurex-20-100122504/
  4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nilotinib Accord 50 mg, kapsułki twarde. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/nilotinib-accord-100504770/
  5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nilotinib Accord. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/nilotinib-accord-100504770/
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Citabax 10. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 08.10.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/citabax-10-100128665/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneCytarabina+ Samar 153SmSamaru 153Sm nie łączy się z chemioterapią mielotoksyczną, w tym z cytarabiną.Jeśli dostajesz cytarabinę lub dostawałeś ją w ostatnich tygodniach, powiedz o tym lekarzowi przed leczeniem samarem 153Sm.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Jeśli dostajesz cytarabinę lub dostawałeś ją w ostatnich tygodniach, powiedz o tym lekarzowi przed leczeniem samarem 153Sm.

Cytarabina i samar 153Sm osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo mocno obniżyć liczbę krwinek białych, czerwonych i płytek krwi. Wtedy łatwiej o groźne zakażenia, krwawienia i silne osłabienie. Tych leków nie stosuje się razem.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła albo owrzodzenia w jamie ustnej
  • łatwe powstawanie siniaków
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • silne osłabienie, bladość i duszność
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Samaru 153Sm nie łączy się z chemioterapią mielotoksyczną, w tym z cytarabiną.[1] Samar 153Sm można podać dopiero po zakończeniu chemioterapii, nie wcześniej niż po 6 tygodniach i po potwierdzeniu należytej regeneracji szpiku kostnego.[1] Jeśli pacjent wymaga kontynuacji cytarabiny, leczenie bólu z przerzutów do kości należy prowadzić innymi metodami niż radiofarmaceutyki kościotropowe.

Skutek kliniczny

Grozi ciężka, przedłużona mielosupresja z głęboką neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Skutkiem mogą być zagrażające życiu zakażenia i krwawienia oraz konieczność przetoczeń i odroczenia dalszego leczenia przeciwnowotworowego.

Mechanizm

Cytarabina jest lekiem cytotoksycznym o silnym działaniu mielosupresyjnym, a samar 153Sm wiąże się z tkanką kostną i napromienia szpik kostny od wewnątrz. Oba leki uszkadzają komórki krwiotwórcze, więc ich działanie hamujące czynność szpiku sumuje się.[1] Jednoczesne podawanie cytarabiny z innymi lekami cytotoksycznymi lub z radioterapią nasila toksyczne działanie na szpik kostny.[2]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed podaniem samaru 153Sm i regularnie po nim
  • liczba płytek krwi
  • bezwzględna liczba neutrofilów
  • objawy zakażenia i krwawienia

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 6 tygodni od zakończenia chemioterapii cytarabiną i potwierdzona regeneracja szpiku kostnegosamar 153Smryzyko malejePo zakończeniu chemioterapii, odstępie co najmniej 6 tygodni i należytej regeneracji szpiku kostnego samar 153Sm można podać pod kontrolą morfologii krwi.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Alexan 20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/alexan-100003751/

Pełny opis tej pary

Połączenie przeciwwskazaneDakarbazyna+ Samar 153SmSamaru 153Sm nie łączy się z dakarbazyną ani nie podaje w ciągu 6 tygodni po jej podaniu.Powiedz każdemu lekarzowi, który cię leczy, o obu terapiach i nie zaczynaj żadnej z nich bez aktualnych wyników morfologii krwi.opóźniony (dni)teoretyczne

Połączenie przeciwwskazane

Powiedz każdemu lekarzowi, który cię leczy, o obu terapiach i nie zaczynaj żadnej z nich bez aktualnych wyników morfologii krwi.

Oba leki osłabiają szpik kostny, który wytwarza krwinki. Podane razem lub w krótkim odstępie mogą bardzo obniżyć liczbę białych krwinek i płytek krwi. Grozi to ciężkimi zakażeniami i krwawieniami. Dlatego tych leków nie podaje się razem, a między nimi musi minąć odpowiedni czas.

Zgłoś się do lekarza, gdy pojawią się

  • gorączka lub dreszcze
  • ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej
  • siniaki bez wyraźnej przyczyny
  • krwawienie z nosa lub dziąseł
  • krew w moczu lub stolcu
  • silne osłabienie i bladość
  • duszność przy niewielkim wysiłku
ChPL
przeciwwskazane
Mechanizm
PD – sumowanie
Początek
opóźniony (dni)
Dowody
teoretyczne

Postępowanie

Samaru 153Sm nie łączy się z dakarbazyną ani nie podaje w ciągu 6 tygodni po jej podaniu[1]. Radiofarmaceutyk można podać dopiero po zakończeniu chemioterapii i należytej regeneracji szpiku kostnego[1]. Dakarbazyny nie podaje się przy leukopenii lub małopłytkowości, a po leczeniu samarem 153Sm trzeba przed jej włączeniem potwierdzić odbudowę morfologii krwi[2]. Gdy obu terapii nie da się rozdzielić w czasie, ból kostny leczy się innymi metodami, a decyzję o kolejności terapii podejmuje onkolog razem z lekarzem medycyny nuklearnej.

Skutek kliniczny

Sumowanie się mielotoksyczności grozi ciężką i przedłużoną leukopenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Skutkiem mogą być ciężkie zakażenia, w tym posocznica, oraz krwawienia zagrażające życiu.

Mechanizm

Oba leki uszkadzają szpik kostny. Dakarbazyna jest cytostatykiem o działaniu mielotoksycznym, a jej toksyczność wobec szpiku nasila wcześniejsze lub równoczesne leczenie uszkadzające szpik, w tym napromienianie[2]. Samar 153Sm gromadzi się w kości i napromienia szpik od wewnątrz, więc jego działanie sumuje się z działaniem chemioterapii[1].

Metabolizm i transportery

  • Dakarbazyna: substrat CYP1A2[3], substrat CYP2E1[3]

Monitorować

  • morfologia krwi z rozmazem przed każdym leczeniem i co tydzień po podaniu samaru 153Sm do czasu regeneracji szpiku
  • liczba płytek krwi
  • liczba leukocytów i neutrofilów
  • objawy zakażenia i krwawienia

Kiedy ocena się zmienia

odstep ≥ 6 tygodni od ostatniej chemioterapii i potwierdzona regeneracja szpikusamar 153Smryzyko malejePo zakończeniu chemioterapii, upływie co najmniej 6 tygodni i potwierdzeniu regeneracji szpiku samar 153Sm można podać, ale nadal konieczne jest ścisłe monitorowanie morfologii krwi.
Dakarbazyna po samarze 153Smkolejność włączenia · pacjentinne zalecenieDakarbazynę po leczeniu samarem 153Sm można włączyć dopiero po ustąpieniu leukopenii i małopłytkowości, a jej mielotoksyczność może być nasilona przez wcześniejsze napromienianie szpiku.

Źródła

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Quadramet 1,3 GBq/ml w dniu odniesienia (co odpowiada 20-80 mcg/ml samaru na fiolkę), roztwór do wstrzykiwań. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/quadramet-100110300/
  2. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detimedac 100 mg 100 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 12.10.2026]. Dostępne na: https://opieka.farm/leki/detimedac-100-mg-100001628/
  3. Charakterystyka Produktu Leczniczego Detimedac 100 mg. Rejestr Produktów Leczniczych. [dostęp 09.11.2026]. Dostępne na: opieka.farm/leki/detimedac-100-mg-100001628/

Pełny opis tej pary

Oznaczenia na tej stronie

  • Połączenie przeciwwskazaneNie łączyć
  • Niekorzystna interakcjaUnikać albo zmienić sposób stosowania
  • Interakcja o niejasnym znaczeniuPoinformować pacjenta o możliwych objawach
  • Interakcja nieistotna klinicznieMożna łączyć
  • Korzystna interakcjaPołączenie celowe

Klasyfikacja ryzyka według podręcznika „Istotne interakcje leków. Praktyczny przewodnik”, wyd. II.

Zgłoś błąd lub sugestię

Zgłoszenie trafi do redakcji razem z adresem tej strony. Nie podawaj danych pacjenta. Zasady przetwarzania danych opisuje polityka prywatności.